209/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 209 / 2014 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 209/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Γιαννούλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δημήτριο Μουστάκα, Χριστόφορο Κοσμίδη, Νικόλαο Τρούσα και Χαραλαμπία Σίμου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 24 Σεπτεμβρίου 2013, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ομόρρυθμης Εταιρείας με την επωνυμία "…" (πρώην …") που εδρεύει στο … και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Θεόδωρο Σαρρή που ανακάλεσε την από 23/9/2013 δήλωση για παράσταση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, παραστάθηκε στο ακροατήριο και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Σ. Γ., 2) Χ. Π., 3) Χ. Σ., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Παπαδημητρίου με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσαν προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 1/12/2006 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 470/2009 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 6316/2011 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 21/3/2012 αίτησή της και τους από 6/7/2012 πρόσθετους λόγους αυτής.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Χαραλαμπία Σίμου ανέγνωσε την από 9/11/2012 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του παρόντος Δικαστηρίου, τότε Αρεοπαγίτη και ήδη Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Αντωνίου Αθηναίου, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη όλων των λόγων της αιτήσεως αναιρέσεως και του δικογράφου των προσθέτων λόγων αυτής.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339 και 340 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι το δικαστήριο, για να σχηματίσει τη δικανική του πεποίθηση, συνεκτιμά ελεύθερα όλα τα αποδεικτικά μέσα που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι για την απόδειξη των ισχυρισμών τους, οι οποίοι ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης. Και έχει μεν υποχρέωση το δικαστήριο να αιτιολογήσει την απόφαση του, να αναφέρει δηλαδή τους λόγους, που το οδήγησαν στον σχηματισμό της δικανικής του πεποίθησης, όχι όμως και να κάνει ειδική μνεία καθενός από τα αποδεικτικά μέσα, που επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι για άμεση ή έμμεση απόδειξη. Αν, όμως, από το όλο περιεχόμενο της απόφασης, δεν καθίσταται απολύτως βέβαιο ότι για τον σχηματισμό της δικανικής πεποίθησης επί ενός ουσιώδους ζητήματος, ελήφθησαν υπόψη και συνεκτιμήθηκαν όλα τα αποδεικτικά μέσα, που με επίκληση προσκομίσθηκαν, τότε ιδρύεται ο προβλεπόμενος στο άρθρο 559 αριθμ. 11 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως.

Στην προκειμένη περίπτωση, η υπόθεση αφορά αξιώσεις των εναγόντων και ήδη αναιρεσιβλήτων κατά της ήδη αναιρεσείουσας, απορρέουσες από την αποδιδόμενη ακυρότητα της καταγγελίας της συνδέουσας τους διαδίκους συμβάσεως εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου.

Εκδόθηκε η 470/2009 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία έγιναν μερικώς δεκτές οι αγωγές και υποχρεώθηκε η εναγόμενη να καταβάλει στους ενάγοντες, τα σ' αυτήν αναφερόμενα ποσά στον καθένα. Κατά της απόφασης αυτής ασκήθηκε έφεση από την εναγόμενη (ήδη αναιρεσείουσα), επί της οποίας εκδόθηκε η 6316/2011 απόφαση του Εφετείου Αθηνών με την οποία έγινε δεκτή η έφεση και αφού εξαφανίστηκε η απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου και δικάστηκε κατ' ουσίαν η αγωγή έγινε και πάλι μερικώς δεκτή και υποχρεώθηκαν οι εναγόμενοι να καταβάλλουν εις ολόκληρο στους ενάγοντες τα αναφερόμενα σ' αυτήν ποσά στον καθένα.

Η αναιρεσείουσα με τους δεύτερο και τρίτο λόγους τη αναίρεσης προβάλλει την από το άρθρο 559 αριθ. 11 περ γ' ΚΠολΔ πλημμέλεια, γιατί το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του τα αναφερόμενα στους λόγους αυτούς έγγραφα, τα οποία είχε νόμιμα επικαλεσθεί και προσκομίσει ενώπιον του για την απόδειξη των αυτοτελών ισχυρισμών της:

α) ότι οι αναιρεσίβλητοι, κατά το χρονικό διάστημα μετά την καταγγελία της σύμβασης εργασίας τους και κατά τη διάρκεια του επιδίκου χρονικού διαστήματος, εργάσθηκαν αλλού και ως εκ τούτου έπρεπε να αφαιρεθεί η ωφέλεια που αποκόμισαν από αυτά που τους επιδικάσθηκαν για μισθούς υπερημερίας και β) ότι αυτή προσκάλεσε εγγράφως τους πρώτη και δεύτερο από τους αναιρεσιβλήτους, εντός του επιδίκου χρονικού διαστήματος, να εργασθούν σ' αυτήν επί τρίμηνο, πλην οι τελευταίοι αρνήθηκαν, με συνέπεια να θεωρείται καταχρηστική η αξίωση τους για καταβολή μισθών υπερημερίας και συγκεκριμένα: 1) Την, επί σχετικής αιτήσεως του, από 17-3-2009 απάντηση του ΙΚΑ, από την οποία προκύπτουν οι εργοδότες στους οποίους απασχολήθηκαν οι αναιρεσίβλητοι, ο χρόνος απασχόλησης τους καθώς και τα χρηματικά ποσά που εισέπραξε ο καθένας( α' λόγος), και 2) την από 18-7-2007 εξώδικη δήλωση της προς τους πρώτη και δεύτερο αναιρεσιβλήτους και τις υπ' αριθ. ..., .../19-7-2007 εκθέσεις επίδοσης του δικαστικού επιμελητή … (β' λόγος).

Το Εφετείο, αν και βεβαιώνει στην προσβαλλόμενη απόφαση του ότι για τη διαμόρφωση της αποδεικτικής του κρίσεως έλαβε υπόψη και "όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα που οι διάδικοι νόμιμα προσκομίζουν και επικαλούνται", εντούτοις από τη βεβαίωση αυτή, σε συνδυασμό και με το όλο περιεχόμενο της, δεν αποδεικνύεται αναμφίβολα, ότι αυτό έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε με τις λοιπές αποδείξεις για το σχηματισμό του αποδεικτικού του πορίσματος και τα ανωτέρω έγγραφα.

Τούτο δε, διότι για τα αποδεικτικά αυτά έγγραφα εις ουδεμία μνεία ή σχολιασμό προέβη, παρά την ιδιάζουσα αποδεικτική τους σπουδαιότητα, σχετικά με της ουσιαστική βασιμότητα των παραπάνω , εκ των άρθρων 656 εδ. β' και 281 ΑΚ, ενστάσεων της. Ως εκ τούτου υπέπεσε στην προεκτεθείσα πλημμέλεια και οι σχετικοί δεύτερος και τρίτος λόγοι είναι βάσιμοι.

Κατ' ακολουθίαν, πρέπει, παρελκούσης της εξετάσεως των λοιπών λόγων, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση στο σύνολο της και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, με σύνθεση άλλη από εκείνη που δίκασε προηγουμένως (άρθρο 580 παρ.3 ΚΠολΔ). Οι αναιρεσίβλητοι πρέπει να καταδικαστούν στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας (αρθ. 176,183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 6316/2011 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο εφετείο, με άλλη σύνθεση.

Καταδικάζει τους αναιρεσίβλητους στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει σε τρεις χιλιάδες (3000) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 13 Δεκεμβρίου 2013.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 28 Ιανουαρίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ