Supreme Court dismisses appeals for drug trafficking as untimely, ruling they lack legal standing due to missed deadlines.

Απόφαση 2095 / 2018 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)ΑΡΙΘΜΟΣ 2095/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους δικαστές: Μαρία Χυτήρογλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Διονυσία Μπιτζούνη, Βασιλική Ηλιοπούλου, Βασιλική Μπαζάκη - Δρακούλη Εισηγήτρια και Μαρία Βασδέκη, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Δημήτριου Δασούλα (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 2 Νοεμβρίου 2018, προκειμένου να αποφανθεί για τις αιτήσεις των αναιρεσειόντων - κατηγορουμένων: 1)M. A. του D., κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης …, που δεν παρέστη στο συμβούλιο και 2)M. A. S., κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης .., που δεν παρέστη στο συμβούλιο, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 78/2017 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Κέρκυρας.

Το Πενταμελές Εφετείο Κέρκυρας, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και οι αναιρεσείοντες - κατηγορούμενοι ζητούν τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στις από 9.5.2018 (αρ.εκθ.75/2018) και 2.5.2018 (αρ.εκθ.72?2018) αιτήσεις τους, οι οποίες καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 775/18.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Δημήτριος Δασούλας εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ιωάννη Κωνσταντινόπουλου με υπ' αριθμ. πρωτ.220/21.9.2018, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:

"I. Το Πενταμελές Εφετείο Κέρκυρας, ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο, με την 78/2017 αττόφασή του, καταδίκασε τους κατηγορουμένους και ήδη αναιρεσείοντες, 1) M. A. του D. και 2) M. A. του S., ... και ήδη κρατούμενους στο Κατάστημα Κράτησης Τρικάλων, σε ποινή ισόβιας κάθειρξης και χρηματική ποινή εκατό χιλιάδων (100.000) ευρώ τον καθένα, για την αξιόποινη πράξη της διακίνησης (εισαγωγή-κατοχή-μεταφορά) ναρκωτικών ουσιών, από κοινού και κατ' επάγγελμα, από την οποία το προσδοκώμενο όφελος υπερβαίνει το ποσό των 75.000 ευρώ.

II. Κατά της απόφασης αυτής, η οποία καταχωρήθηκε στο Ειδικό Βιβλίο στις 20-04- 2018, οι αναιρεσείοντες άσκησαν ο μεν πρώτος στις 9-5-2018, ο δε δεύτερος στις 2-5- 2018, με σχετική δήλωση ενώπιον του Διευθυντή του Καταστήματος Κράτησης …., για τις οποίες συντάχθηκαν οι με αριθμό 75/2018 και 72/2018 αντίστοιχα σχετικές εκθέσεις, τις κρινόμενες αιτήσεις αναίρεσης.

III. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 513 παρ.1α και 476 παρ.1α ΚΠΛ., προκύπτει ότι, όταν υπάρχει περίπτωση απαραδέκτου, το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου(σε Συμβούλιο), που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανισθούν, απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης ως απαράδεκτη και καταδικάζει στα έξοδα εκείνον που την άσκησε.

IV. Ως προς την αίτηση αναίρεσης του M. A. του D., κατοίκου ... και ήδη κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης Τρικάλων: Όπως προκύπτει από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 474 παρ. 1 και 2, 476 παρ. 1, 509 και 510 ΚΠΔ, για το κύρος και κατ' ακολουθία για το παραδεκτό της αίτησης αναίρεσης κατ' αποφάσεως, στη δήλωση άσκησης της πρέπει να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται, αξίωση που εξυπηρετεί τη δυνατότητα προσδιορισμού της έκτασης του μεταβιβαστικού αποτελέσματος, δεν αρκεί δε η απλή παράθεση του κειμένου της σχετικής διάταξης που προβλέπει το λόγο αναίρεσης, χωρίς αναφορά των περιστατικών που θεμελιώνουν την επικαλούμενη αιτίαση και χωρίς προσδιορισμό της νομικής πλημμέλειας, πολύ περισσότερο που το βούλευμα ή η απόφαση έχουν κατά κανόνα πολλά κεφάλαια, για ορισμένα από τα οποία είναι ενδεχόμενο ο αναιρεσείων να μην έχει παράπονο, ώστε να ασχοληθεί και με αυτά τα Ακυρωτικό {Α.Π 1042/2015}.

Στην προκειμένη περίπτωση η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης διαλαμβάνει στην έκθεση ως μοναδικό λόγο αναίρεσης, κατά πιστή μεταφορά ότι: "σελ.1, 2 της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης". Όπως, όμως, προκύπτει από το περιεχόμενο της εν λόγω έκθεσης, δεν αναφέρεται σ' αυτήν συγκεκριμένος λόγος που να συναρτάται με πλημμέλειες, σύστοιχες των από το άρθρο 510 παρ. 1 ΚΠΔ λόγων αναίρεσης, ο οποίος να διατυπώνεται, έστω και με απλή επανάληψη του κειμένου της οικείας νομικής διάταξης ή με τον χαρακτηρισμό που ο λόγος αυτός είναι γνωστός στη νομική ορολογία.

Απλώς ο καταδικασθείς αναιρεσείων, αναφέρει αναλυτικά τους υπερασπιστικούς του ισχυρισμούς και ισχυρίζεται ότι δεν διέπραξε την αξιόποινη πράξη για την οποία καταδικάστηκε. V. Ως προς τις αιτήσεις αναίρεσης και των δύο αναιρεσειόντων M. A. και M. A.: Από τις διατάξεις των άρθρων 462, 473 παρ. 1, 3 και 507 παρ. 1 εδ.

α' ΚΠΔ προκύπτει ότι, όπου ειδική διάταξη νόμου δεν ορίζει διαφορετικά, η προθεσμία για την άσκηση ένδικων μέσων είναι δέκα ημέρες από τη δημοσίευση της απόφασης. Αν ο δικαιούμενος δεν είναι παρών κατά την απαγγελία της απόφασης, η πιο πάνω προθεσμία είναι επίσης δεκαήμερη, εκτός αν αυτός διαμένει στην αλλοδαπή ή είναι άγνωστη η διαμονή του, οπότε η προθεσμία είναι τριάντα ημερών και αρχίζει σε κάθε περίπτωση από την επίδοση της απόφασης.

Ειδικότερα δε, η προθεσμία για την άσκηση του ένδικου μέσου της αίτησης αναίρεσης κατά των αποφάσεων για τις οποίες επιτρέπεται η άσκησή της, αρχίζει από τότε που η τελεσίδικη απόφαση θα καταχωριστεί καθαρογραμμένη στο, κατά το άρθρο 473 παρ. 3 ΚΠΔ, ειδικό βιβλίο, εκτός αν ο δικαιούμενος ήταν απών κατά τη δημοσίευσή της και είναι γνωστής διαμονής στην ημεδαπή, οπότε η κατά τα άνω δεκαήμερη προθεσμία αρχίζει από την επίδοση της σχετικής απόφασης.

Ωσαύτως, κατά την έννοια της διάταξης του άρθρου 474 παρ.2 ΚΠΔ, εκείνος που ασκεί εκπρόθεσμα το ένδικο μέσο, κατά τη συναγόμενη από το άρθρο 255 ΑΚ γενική αρχή του δικαίου, ότι κανείς δεν υποχρεούται στα αδύνατα, (impossibilium nulla obligatio est),οφείλει να διαλάβει στη σχετική έκθεση τα περιστατικά της ανωτέρας βίας ή του ανυπέρβλητου κωλύματος, εξαιτίας των οποίων δεν άσκησε εμπρόθεσμα το ένδικο μέσο και συγχρόνως να επικαλεσθεί τα αποδεικτικά μέσα, από τα οποία αποδεικνύονται τα περιστατικά αυτά.

Αν δεν διαλάβει τέτοια περιστατικά στην έκθεση ή αν τα περιστατικά αυτά δεν αποδεικνύονται από τα αποδεικτικά μέσα που επικαλείται και προσκομίζει, το ένδικο μέσο απορρίπτεται ως εκπρόθεσμο και συνεπώς απαράδεκτο, κατά το άρθρο 476 παρ 1 ΚΠΔ {Α.Π 219/2014, Α.Π 1258/2014}. Αναπλήρωση των ανωτέρω με λόγους και περιστατικά που προβάλλονται με άλλο έγγραφο και ειδικότερα με υπόμνημα, που υποβάλλεται μεταγενέστερα είναι απαράδεκτη, εκτός αν ο ασκών το ένδικο μέσο αγνοούσε, κατά το χρόνο της άσκησής του, το λόγο ανώτερης βίας ή ανυπέρβλητου κωλύματος, οπότε μπορεί να τον προτείνει μεταγενέστερα και δη είτε κατά τη συζήτηση στο ακροατήριο είτε με υπόμνημα {Α.Π 298/2015, Α.Π 127/2014, Α.Π 2237/2009, Α.Π 1052/2007}.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση των πρακτικών της ως άνω προσβαλλόμενης απόφασης, αυτή εκδόθηκε με παρόντες τους κατηγορουμένους και ήδη αναιρεσείοντες M. A. και M. A.. Κατά της απόφασης αυτής η οποία καταχωρήθηκε στο Ειδικό Βιβλίο στις 20-4-2018, ο πρώτος από αυτούς άσκησε στις 9-5-2018 και ο δεύτερος στις 2-5-2018, ήτοι εκπρόθεσμα, τις υπό κρίση αιτήσεις αναίρεσης, ουδέν δε διαλαμβάνεται σ' αυτές για την εκπρόθεσμη άσκησή τους και συγκεκριμένα για το αν υπόκεινται λόγοι ανώτερης βίας ή ανυπέρβλητου κωλύματος που δεν επέτρεψαν την εμπρόθεσμη άσκησή τους και που ενδεχομένως θα δικαιολογούσαν την εκπρόθεσμη άσκηση του ενδίκου αυτού μέσου.

Κατά συνέπεια όσων προεκτέθηκαν, οι κρινόμενες αιτήσεις αναίρεσης, είναι απαράδεκτες και ως τέτοιες πρέπει να απορριφθούν και να καταδικασθεί καθένας των αναιρεσειόντων στα δικαστικά έξοδα της προκείμενης διαδικασίας (άρθρα 476 παρ. 1- 583 παρ. 1 ΚΠΔ).

Για τους λόγους αυτούς Προτείνω: Α. Να απορριφθούν, ως απαράδεκτες, η από 9-5- 2018 αίτηση αναίρεσης του M. A. του D., και 2) η από 2-5-2018 αίτηση αναίρεσης του M. A. του S., κατοίκων ... και ήδη κρατουμένων στο Κατάστημα Κράτησης …, κατά της με αριθμό 78/2017 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Κέρκυρας. Και Β. Να καταδικαστούν οι αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα της προκείμενης διαδικασίας. Η Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Βασιλική Θεοδώρου".

Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, η γραμματέας του αντίκλητου δικηγόρου και των δύο αναιρεσειόντων.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 452, 437 παρ. 1 και 3, 474 παρ.1 και 507 παρ.1 Κ.Ποιν.Δ. συνάγεται ότι εφόσον με ειδική διάταξη νόμου δεν ορίζεται διαφορετικά, η προθεσμία άσκησης αναίρεσης κατά καταδικαστικής απόφασης από εκείνον που καταδικάσθηκε, αν είναι παρών κατά την απαγγελία της απόφασης, είναι δέκα (10) ημερών από τη δημοσίευση της απόφασης, στην περίπτωση δε που το ένδικο μέσο ασκείται με δήλωση στον Γραμματέα του δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση και σε εκείνον που διευθύνει την φυλακή αν ο αναιρεσείων κρατείται και είκοσι (20) ημερών όταν ασκείται με δήλωση που επιδίδεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, χωρίς όμως να αρχίζει η προθεσμία πριν από την καταχώρηση της τελεσίδικης απόφασης στο βιβλίο καθαρογεγραμμένων αποφάσεων του άρθρου 473 παρ. 3 του Κ.Ποιν.Δ.

Εκπρόθεσμη άσκηση του άνω ενδίκου μέσου τότε μόνο συγχωρείται όταν στην κατ' άρθρο 474 του Κ.Ποιν.Δ. έκθεση άσκησής του, γίνεται επίκληση των περιστατικών τα οποία συνιστούν ανώτερη βία ή ανυπέρβλητο κώλυμα που κατέστησαν αδύνατη την εμπρόθεσμη άσκησή της καθώς και των αποδεικτικών μέσων που αποδεικνύουν τα περιστατικά αυτά (ΑΠ 219/2014).

Αναπλήρωση των ανωτέρω με λόγους και περιστατικά που προβάλλονται με άλλο έγγραφο και ειδικότερα με υπόμνημα που υποβάλλεται μεταγενέστερα είναι απαράδεκτη, εκτός αν ο ασκών το ένδικο μέσο αγνοούσε κατά το χρόνο άσκησής του, το λόγο ανώτερης βίας ή το ανυπέρβλητο κώλυμα, οπότε μπορεί να τον προτείνει μεταγενέστερα και δη είτε κατά τη συζήτηση στο ακροατήριο, είτε με υπόμνημα (ΑΠ 298/2015).

Περαιτέρω, από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ. 2, 474 παρ. 2, 476 παρ. 1, 509 παρ. 1 εδάφ. α' και 510 του Κ.Ποιν.Δ., προκύπτει ότι για το κύρος και κατ' ακολουθίαν το παραδεκτό της αίτησης αναίρεσης κατά αποφάσεων, πρέπει στη δήλωση άσκησής της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται, αξίωση που εξυπηρετεί τη δυνατότητα προσδιορισμού της έκτασης του μεταβιβαστικού αποτελέσματος.

Αν δεν περιέχεται στην αίτηση αναίρεσης ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος από τους αναφερόμενους περιοριστικά στο άρθρο 510 του Κ.Ποιν.Δ. λόγους αναίρεσης, η αίτηση είναι απαράδεκτη και ως τέτοια απορρίπτεται, σύμφωνα με τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 476 και 513 παρ. 1 εδάφ. α' του Κ.Ποιν.Δ. (ΟΛ ΑΠ 2/2002).

Στην προκειμένη περίπτωση με την προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 78/5.12.2017 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Κέρκυρας οι αναιρεσείοντες: α) M. A. του D. και β) M. A. του S. καταδικάστηκαν κατ' έφεση ο καθένας σε ποινή ισόβιας κάθειρξης και χρηματική ποινή εκατό (100.000) ευρώ για την αξιόποινη πράξη της διακίνησης (εισαγωγή - κατοχή- μεταφορά) ναρκωτικών ουσιών από κοινού και κατ' επάγγελμα με προσδοκώμενο όφελος άνω των εβδομήντα πέντε (75.000) ευρώ.

Κατά της απόφασης αυτής η οποία καταχωρήθηκε στο Ειδικό Βιβλίο του άρθρου 473 παρ.3 του Κ.Ποιν.Δ. Στις 20.4.2018, οι αναιρεσείοντες, υπήκοοι Βουλγαρίας και ήδη κρατούμενοι στο Κ.Κ. …, άσκησαν εκπροθέσμως ενώπιον της Προϊσταμένης Διεύθυνσης του Καταστήματος αυτού τις υπό κρίση αιτήσεις αναίρεσης και συγκεκριμένα ο μεν πρώτος στις 9.5.2018 (αρ. εκθ. 75/2018), ο δε δεύτερος στις 2.5.2018 (αρ. εκθ.72/2018), δηλαδή μετά την πάροδο της δεκαήμερης προθεσμίας από την καταχώρηση της απόφασης στο Ειδικό Βιβλίο, χωρίς οι αναιρεσείοντες να επικαλούνται σ' αυτές (αιτήσεις αναίρεσης) λόγους ανώτερης βίας ή ανυπέρβλητο κώλυμα που να δικαιολογούν την εκπρόθεσμη άσκησή τους. Ενόψει των ανωτέρω οι υπό κρίση αιτήσεις αναίρεσης πρέπει να απορριφθούν ως απαράδεκτες, μετά την ειδοποίηση του αντικλήτου δικηγόρου των αναιρεσειόντων κατά την περί τούτου σημείωση του αρμοδίου Γραμματέα επί του φακέλου της δικογραφίας. Τέλος πρέπει να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ.1 ΚΠοιν.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ: α) την από 9.5.2018 (αρ.εκθ. 75/2018) αίτηση του M. A. του D. και β) την από 2.5.2018 (αρ. εκθ. 72/2018) αίτηση του M. A. του S. υπηκόων … και ήδη κρατουμένων στο Κατάστημα Κράτησης … για αναίρεση της υπ' αριθμ. 78/5.12.2017 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Κέρκυρας.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα ποσού διακοσίων πενήντα (250) ευρώ τον καθένα.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 16 Νοεμβρίου 2018. Και

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 6 Δεκεμβρίου 2018.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ