2092/2018 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2092 / 2018 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 2092/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

E' Ποινικό Τμήμα - Σε Συμβούλιο

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μαρία Χυτήρογλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Διονυσία Μπιτζούνη, Βασιλική Ηλιοπούλου, Βασιλική Μπαζάκη - Δρακούλη και Ζωή Κωστόγιαννη - Καλούση - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημήτριου Δασούλα, (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Γεράσιμου Βάλσαμου.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 2 Νοεμβρίου 2018, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου A G. του S., κρατουμένου στο Κατάστημα Κράτησης ..., ο οποίος δεν εμφανίστηκε, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 99/2017 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αιγαίου.

Το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Αιγαίου, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος, ζητάει την αναίρεση της αποφάσεως αυτής για τους λόγους που αναφέρονται στην από 6.7.2018 αίτησή του, που καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με αριθμό ..31/2018.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Δημήτριος Δασούλας, εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ευάγγελου Ζαχαρή, με αριθμό πρωτ. 206/1.9.2018 στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:

"Εισάγοντας ενώπιον Σας, κατά τα άρθρα 476 και 513 παρ. α' Κ.Π.Δ., την υπ' αριθμ. …2/06-7-2018 αίτηση αναιρέσεως του G. A. του S. κατά της υπ' αριθμ. …9/14-12-2017 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Κακ/των Αιγαίου, με την οποία καταδικάστηκε σε ποινή κάθειρξης 42 ετών-εκτιτέα 25 έτη για μεταφορά από το εξωτερικό στην Ελλάδα πολιτών τρίτων χωρών, που δεν έχουν δικαίωμα εισόδου στο ελληνικό έδαφος, κατά συναυτουργία, από κερδοσκοπία και κατ' επάγγελμα, με κίνδυνο για άνθρωπο, εκθέτουμε τα ακόλουθα: Από το συνδυασμό των άρθρων 462 περ. β', 473 παρ. 1,3 και 507 παρ. 1α Κ.Π.Δ. προκύπτει ότι, όπου ειδική διάταξη νόμου δεν ορίζει διαφορετικά, η προθεσμία για την άσκηση του ενδίκου μέσου της αίτησης αναίρεσης εναντίον τελεσίδικης απόφασης είναι δέκα (10) ημέρες, και αρχίζει από τότε που αυτή θα καταχωρηθεί καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο, το οποίο τηρείται από τη γραμματεία του εκδόσαντος αυτήν ποινικού δικαστηρίου. Εξ' άλλου, από το συνδυασμό των άρθρων 462 περ. β' και 473 παρ. 2 του ίδιου κώδικα συνάγεται ότι η προθεσμία ασκήσεως της αναιρέσεως, όταν αυτή ασκήθηκε με δήλωση που επιδόθηκε στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, είναι εικοσαήμερη και αν η δημοσίευση της προσβαλλόμενης απόφασης έγινε με παρόντα τον κατηγορούμενο, αρχίζει από τότε που η τελεσίδικη απόφαση καταχωρίστηκε καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο που τηρείται για το σκοπό αυτό από τη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου.

Κατά τη διάταξη του 476 παρ. 1 Κ.Π.Δ., όπως ισχύει μετά την αντικατάσταση του με το άρθρ. 2 παρ. 18Ν.2408/1996, εκτός των άλλων περιπτώσεων, εκπροθέσμως, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (σε συμβούλιο), που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανιστούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση του βουλεύματος ή τη, αποφάσεως που έχει προσβληθεί και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο.

Περαιτέρω, κατά την έννοια των διατάξεων των άρθρων 465, 473 και 474 παρ. 2 του αυτού ως άνω Κώδικα και τη γενική αρχή του δικαίου, που πηγάζει από το άρθρο 255 του Αστικού Κώδικα, σύμφωνα με την οποία ουδείς υποχρεούται στα αδύνατα, αν από λόγους ανώτερης βίας ή από άλλο ανυπέρβλητο κώλυμα αδυνατεί ο δικαιούμενος να ασκήσει εμπροθέσμως το ένδικο μέσο που του ανήκει, συγχωρείται να γίνει αργότερα, μέσα όμως στη νόμιμη προθεσμία, που αρχίζει στην περίπτωση αυτή από τότε που θα παύσει ο λόγος της ανωτέρας βίας ή θα εξαλειφθεί το ανυπέρβλητο κώλυμα.

Τα περιστατικά που συνιστούν την ανώτερη βία ή το ανυπέρβλητο κώλυμα, πρέπει να αναφέρονται στην έκθεση ασκήσεως του ένδικου μέσου και ταυτοχρόνως να γίνεται επίκληση των αποδεικτικών στοιχείων, τα οποία αποδεικνύουν τους σχετικούς ισχυρισμούς. Αν δε διαλάβει τέτοια περιστατικά ή αν τα περιστατικά αυτά δεν αποδεικνύονται από τα επικαλούμενα και προσκομιζόμενα αποδεικτικά μέσα, το ένδικο μέσο απορρίπτεται ως εκπρόθεσμο και συνεπώς απαράδεκτο (Ολ.

ΑΠ 15/1987, ΑΠ 544/2009, ΑΠ 1510/2008). Όμως, στην έννοια της ανωτέρας βίας δεν περιλαμβάνεται η από αμέλεια ή από άγνοια των σχετικών δικονομικών διατάξεων μη άσκηση του ένδικου μέσου από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του κατηγορουμένου (ΑΠ 576/2009 ad hoc, ΑΠ 657/2009, ΑΠ 847/2008).

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως διαπιστώνεται από την επιτρεπτή επισκόπηση των εγγράφων της δικογραφίας, για τον έλεγχο του παραδεκτού ή όχι της ασκηθείσας αίτησης αναίρεσης με την προσβαλλόμενη υπ' αριθ. 99/2017 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακ/των Αιγαίου Β' βαθμού που δίκασε - παρόντα - τον αναιρεσείοντα, αυτός καταδικάστηκε σε ποινή κάθειρξης 42 ετών-εκτιτέα 25 έτη για μεταφορά από το εξωτερικό στην Ελλάδα πολιτών τρίτων χωρών, που δεν έχουν δικαίωμα εισόδου στο ελληνικό έδαφος, κατά συναυτουργία από κερδοσκοπία και κατ' επάγγελμα, με κίνδυνο για άνθρωπο μετά από εκδίκαση της υπ' αριθ. 03/2017 εφέσεώς του κατά της υπ' αριθ. 02/2017 αποφάσεως του Μον/λούς Εφετείου Κακ/των Αιγαίου.

Η ανωτέρω και πληττόμενη απόφαση καταχωρήθηκε καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο του άρθρ. 9 Ν. 969/79 στις 10-01-2018 όπως προκύπτει από την οικεία υπηρεσιακή βεβαίωση του αρμοδίου γραμματέα στο σώμα της, ενώ η υπό κρίση υπ' αριθ. 52/2018 αίτησηαναιρέσεως ασκήθηκε στις 06-7-2018 με δήλωση του ιδίου και σύνταξη έκθεσης αναίρεσης ενώπιον του Διευθυντή του Καταστήματος ... εκπροθέσμως, ήτοι μετά την πάροδο της νόμιμης δεκαήμερης προθεσμίας, χωρίς ο αναιρεσείων να επικαλείται οποιονδήποτε λόγο, για να δικαιολογήσει το εκπρόθεσμο της ασκηθείσας αναιρέσεως του (ΑΠ 1188/2007, ΑΠ 1406/2006).

Περαιτέρω, στην υπό κρίση αίτηση αναίρεσης ουδείς λόγος αναιρέσεως περιγράφεται, από τους προβλεπομένους περιοριστικά στις διατάξεις του άρθρου 510 παρ. 1 Κ.Π.Δ., αν και τούτο είναι υποχρεωτικό κατ' άρθρ. 509 παρ. 1 εδ. α', σε συνδ. με 474 παρ. 2 Κ.Π.Δ. που να προσβάλλει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση και κατά συνέπεια η εξεταζόμενη αίτηση είναι και για το λόγο αυτό απαράδεκτη κατ' άρθρ. 476 παρ. 1 Κ.Π.Δ., όπως τούτο ισχύει.

Επομένως, θα πρέπει, σύμφωνα με το άρθρ. 476 παρ. 1 Κ.Π.Δ., να απορριφθεί αυτή, ως απαράδεκτη, και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα ύψους διακοσίων πενήντα ευρώ (250€) σε βάρος του αναιρεσείοντος (άρθρ. 583 παρ. 1 ΚΠΔ σε συνδ. με το άρθρ. 3 παρ. 3 Ν. 773/1977 και την 123827/23-12-2010 Απόφαση Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ: 1. Να απορριφθεί ως απαράδεκτη η υπ' αριθμ. ...2/2018 αίτηση αναίρεσης του G. A. του S. κατά της υπ' αριθμ. 99/14.12.2017 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Κακ/των Αιγαίου Β' βαθμού και 2. Να επιβληθούν τα εκ διακοσίων πενήντα (250) ΕΥΡΩ (€) δικαστικά έξοδα σε βάρος του ως άνω αναιρεσείοντος."

Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ευάγγελος Κ. Ζαχαρής

Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, επίσης αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος δικηγόρος του αναιρεσείοντος Κων/νος Γκρέκος στις 20.9.2018.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 513 παρ. Ια και 476 παρ. Ια Κ.Π.Δ., προκύπτει ότι, όταν υπάρχει περίπτωση απαραδέκτου, το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου (σε Συμβούλιο), που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανισθούν, απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης ως απαράδεκτη και καταδικάζει στα έξοδα εκείνον που την άσκησε.

Περαιτέρω από την ίδια ως άνω διάταξη της παρ. 1 του άρθρου 476 του Κ.Π.Δ., προκύπτει ότι, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε, εκτός των άλλων περιπτώσεων, εκπρόθεσμα, απορρίπτεται ως απαράδεκτο. Επιπλέον, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 462 και 473 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα προκύπτει ότι η προθεσμία άσκησης των ενδίκων μέσων κατά απόφασης είναι, όπου ειδική διάταξη νόμου δεν ορίζει διαφορετικά, δεκαήμερη και αρχίζει από την έκδοσή της, όταν η καταδικαστική απόφαση απαγγέλθηκε με την παρουσία του κατηγορουμένου, άλλως από τη νόμιμη επίδοσή της.

Κατά δε την παρ. 3 του άρθρου 473, η προθεσμία για την άσκηση της αναίρεσης αρχίζει από τότε που η τελεσίδικη απόφαση θα καταχωριστεί καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο που τηρείται από τη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου. Περαιτέρω κατά την έννοια της διάταξης του άρθρου 474 παρ. 2 Κ.Π.Δ., εκείνος που ασκεί εκπρόθεσμα το ένδικο μέσο, κατά τη συναγόμενη από το άρθρο 255 ΑΚ γενική αρχή του δικαίου, ότι κανείς δεν υποχρεούται στα αδύνατα, οφείλει να διαλάβει στη σχετική έκθεση τα περιστατικά της ανωτέρας βίας ή του ανυπέρβλητου κωλύματος, εξαιτίας των οποίων δεν άσκησε εμπρόθεσμα το ένδικο μέσο και συγχρόνως να επικαλεσθεί τα αποδεικτικά μέσα, από τα οποία αποδεικνύονται τα περιστατικά αυτά.

Αν δεν διαλάβει τέτοια περιστατικά στην έκθεση ή αν τα περιστατικά αυτά δεν αποδεικνύονται από τα αποδεικτικά μέσα που επικαλείται και προσκομίζει, το ένδικο μέσο απορρίπτεται ως εκπρόθεσμο και συνεπώς απαράδεκτο, κατά το άρθρο 476 παρ. 1 Κ.Π.Δ.. Αναπλήρωση των ανωτέρω με λόγους και περιστατικά που προβάλλονται με άλλο έγγραφο και ειδικότερα με υπόμνημα, που υποβάλλεται μεταγενέστερα είναι απαράδεκτη.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως διαπιστώνεται από την επιτρεπτή επισκόπηση των εγγράφων της δικογραφίας για τον έλεγχο του παραδεκτού ή μη της ασκηθείσας αίτησης αναίρεσης, η με αριθμό 99/2017 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αιγαίου, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό επί εφέσεως κατά της 2/2017 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αιγαίου, εκδόθηκε παρόντος του αναιρεσείοντος A G. του S. στις 14 Δεκεμβρίου 2017 και καταχωρίστηκε στο οικείο βιβλίο του αρθρ. 473 §3 Κ.Π.Δ. στις 10.1.2018. Η αίτηση αναίρεσης αυτού ασκήθηκε από τον ίδιο, στις 6.7.2018, ενώπιον του Διευθυντή του Καταστήματος Κράτησης ..., όπως προκύπτει από την από 6.7.2018 έκθεση αναίρεσης Στην ανωτέρω αναίρεση, που ασκήθηκε εκπρόθεσμα, δεν αναφέρεται λόγος ανωτέρας βίας που να δικαιολογεί την εκπρόθεσμη άσκηση της. Συνακόλουθα, προς τα παραπάνω και εφόσον ειδοποιήθηκε ο ορισθείς αντίκλητος δικηγόρος του αναιρεσείοντος Κωνσταντίνος Γκρέκος, σύμφωνα με το άρθρο 476 παρ. 1 Κ.Π.Δ., όπως προκύπτει από την επισημείωση του αρμοδίου γραμματέα στο φάκελο της δικογραφίας, για να παραστεί στο παρόν συμβούλιο κατά τη σημερινή δικάσιμο, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης είναι απαράδεκτη και ως τέτοια πρέπει να απορριφθεί. Καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα της προκείμενης διαδικασίας (αρθρ. 476 παρ. 1 και 583 παρ. 1 Κ.Π.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη την από 6.7.2018 αίτηση αναίρεσης του A G. του S. κατά τη με αριθμό 99/2017 απόφασης του Tριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αιγαίου.

Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 16 Νοεμβρίου 2018.

ΕΚΔΟΘΗΚΕ στην Αθήνα στις 6 Δεκεμβρίου 2018.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ