208/2021 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 208 / 2021 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 208/2021

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Καλού, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωστούλα Φλουρή - Χαλεβίδου, Μαρία Τζανακάκη, Αικατερίνη Βλάχου και Άννα Αγγελάτου - Βασιλείου, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 16 Οκτωβρίου 2020, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Μ. Γ. του Χ., κατοίκου …, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Κεφαλιακό.

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης αεροπορικής εταιρείας με την επωνυμία "ΕGYPTAIR HOLDING COMPANY", που εδρεύει στο Κάϊρο Αιγύπτου, διατηρεί υποκατάστημα στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Σπυρίδωνα Τρίπλη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 8-2-2012 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 874/2016 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 2894/2019 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 3-7-2019 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, με Εισηγήτρια την Αρεοπαγίτη Άννα Αγγελάτου - Βασιλείου, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης αναίρεσης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η κρινόμενη από 3-7-2019 (αρ. κατ.6267/610/2019) αίτηση αναίρεσης κατά της υπ' αρ. 2894/2019 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, που εκδόθηκε κατά την ειδική διαδικασία των μισθωτικών διαφορών έχει ασκηθεί νόμιμα και εμπρόθεσμα (άρθρ. 553, 556, 558, 564 παρ. 3, 566 παρ. 1 ΚΠολΔ) και είναι παραδεκτή (άρθρ. 577 παρ. 1 ΚΠολΔ). Επομένως, πρέπει να ερευνηθεί ως προς τη νομική και ουσιαστική βασιμότητα των κατ' ιδίαν λόγων αυτής (άρθρ. 577 παρ. 3 ΚΠολΔ).

Η ανεπάρκεια των εκτιθέμενων στην αγωγή ή στην ένσταση πραγματικών περιστατικών, σε σχέση με αυτά που απαιτούνται από το νόμο για τη θεμελίωσή τους, χαρακτηρίζεται ως νομική αοριστία και ελέγχεται αναιρετικά με τον λόγο από τον αριθμό 1 του άρθρ. 559 ΚΠολΔ ως παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, εφόσον το Δικαστήριο της ουσίας έκρινε τελικά ως ορισμένη την αγωγή ή την ένσταση, αρκούμενο σε λιγότερα ή διαφορετικά στοιχεία από αυτά που απαιτεί ο νόμος.

Με τον ίδιο λόγο ελέγχεται και το σφάλμα του Δικαστηρίου της ουσίας να κρίνει ως αόριστη την αγωγή ή την ένσταση, αξιώνοντας για τη θεμελίωσή τους περισσότερα στοιχεία από όσα απαιτεί ο νόμος για τη θεμελίωση του αντίστοιχου δικαιώματος. Πρόκειται και πάλι για παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου ως προς τη διαπίστωση νομικής δήθεν αοριστίας της αγωγής ή της ένστασης.

Επομένως νομική είναι η αοριστία που συνδέεται με τη νομική εκτίμηση του εφαρμοστέου κανόνα ουσιαστικού δικαίου. Αντίθετα η έλλειψη εξειδίκευσης των πραγματικών περιστατικών που θεμελιώνουν κατ' αρχήν το ασκούμενο με την αγωγή ή την ένσταση ουσιαστικό δικαίωμα και αποτελούν την προϋπόθεση εφαρμογής του αντίστοιχου κανόνα ουσιαστικού δικαίου χαρακτηρίζεται ως ποσοτική αοριστία της αγωγής ή της ένστασης, ενώ η επίκληση απλώς των στοιχείων του νόμου χωρίς αναφορά πραγματικών περιστατικών χαρακτηρίζεται ως ποιοτική αοριστία της αγωγής ή της ένστασης και ελέγχονται και οι δύο αναιρετικά με λόγο από τον αριθ. 8 ή αναλόγως 14 του άρθρ. 559 ΚΠολΔ (ΑΠ 192/2016).

Ειδικότερα, ο από το άρθρο 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης ιδρύεται αν το Δικαστήριο έκρινε ορισμένη και νόμιμη την αγωγή, λαμβάνοντας υπόψη αναγκαία για τη θεμελίωσή της και την περιγραφή του αντικειμένου της δίκης γεγονότα που δεν εκτίθενται σε αυτή ή εάν απέρριψε ως αόριστη ή μη νόμιμη την αγωγή, παραγνωρίζοντας εκτιθέμενα για τη θεμελίωσή της και την περιγραφή του αντικειμένου της δίκης γεγονότα, που με επάρκεια εκτίθενται σε αυτήν, ενώ ο από το άρθρο 559 αριθ. 14 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης ιδρύεται αν το Δικαστήριο, παρά τη μη επαρκή έκθεση σε αυτήν των στοιχείων που είναι αναγκαία για τη στήριξη του αιτήματος της αγωγής, την έκρινε ορισμένη, θεωρώντας ότι αυτά εκτίθενται με επάρκεια ή αν παρά την επαρκή έκθεση των στοιχείων αυτών την απέρριψε ως αόριστη.

Ο αναιρετικός αυτός έλεγχος γίνεται με βάση την κυριαρχική εκτίμηση του δικογράφου της αγωγής από το Δικαστήριο της ουσίας (ΑΠ 480/2010). Στο πλαίσιο αυτό αναγκαίο στοιχείο της αγωγής, για να είναι αυτή ορισμένη, αποτελεί κατά το άρθρ. 216 § 1 ΚΠολΔ, σε συνδυασμό και με τα άρθρ. 106, 335 και 338 ΚΠολΔ, η πληρότητα της ιστορικής βάσης της, δηλαδή η σαφής έκθεση στο αγωγικό δικόγραφο όλων των γεγονότων, είτε του εξωτερικού είτε του εσωτερικού κόσμου, τα οποία σύμφωνα με τον εφαρμοστέο κανόνα ουσιαστικού δικαίου θεμελιώνουν τη ζητούμενη έννομη συνέπεια (A.Π.367/2020 ΑΠ 192/2016).

Mε τον πρώτο λόγο αναίρεσης ο αναιρεσείων αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια από το αρθρ. 559 αρ.14 του ΚΠολΔ διότι, όπως ισχυρίζεται το δικαστήριο έκρινε την αγωγή ορισμένη παρά το ότι δεν περιείχε τα αναγκαία πραγματικά περιστατικά, που θεμελιώνουν το ασκούμενο με αυτή δικαίωμα και συγκεκριμένα δεν αναφέρετο σε αυτή α)σε ποιο σημείο της κοινόκτητης και κοινόχρηστης ταράτσας διήλθε ο ιστός της κεραίας β) αν η κεραία διαπερνά την κοινόκτητη και κοινόχρηστη ταράτσα ή αν διαπερνά το αυθαίρετο σκέπαστρο και γ) ότι το μέρος της ταράτσας από το οποίο διέρχεται η κεραία δεν είναι κοινόκτητο και κοινόχρηστο, με συνέπεια την αοριστία της αγωγής, λόγος για τον οποίο αυτή έπρεπε να απορριφθεί ως απαράδεκτη, όπως παραδεκτά ισχυρίστηκε πρωτοδίκως επαναφέροντας νομίμως τον ισχυρισμό του αυτό με σχετικό λόγο έφεσης Από το δικόγραφο της αγωγής, το οποίο παραδεκτά επισκοπείται προς διερεύνηση του παραπάνω λόγου αναίρεσης προκύπτει, ότι με την από 8-2-2012 αγωγή, την οποία άσκησε η ενάγουσα ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών κατά του εναγομένου, ισχυρίστηκε, μεταξύ άλλων, ότι τυγχάνει κυρία των σε αυτή περιγραφομένων οριζοντίων ιδιοκτησιών που βρίσκονται σε πολυόροφη οικοδομή κειμένη επί της ....

Ότι ο εναγόμενος τυγχάνει κύριος των στην ίδια αγωγή περιγραφομένων οριζοντίων ιδιοκτησιών που βρίσκονται στην αυτή πολυόροφη οικοδομή. Ότι την κυριότητα των παραπάνω οριζοντίων ιδιοκτησιών απέκτησαν οι διάδικοι νόμιμα όπως ειδικότερα στην αγωγή αναφέρεται. Ότι η παραπάνω πολυόροφη οικοδομή έχει υπαχθεί στο σύστημα της κατ' ορόφους ιδιοκτησίας των άρθρων 1002,1117 Α.Κ.

και του ν.3741/1929 δυνάμει της με αρ. …/1994 πράξης σύστασης οριζόντιας ιδιοκτησίας και κανονισμού πολυκατοικίας που συντάχτηκε ενώπιον της συμβολαιογράφου Αθηνών Λουκίας Σακελλαρίου που μεταγράφηκε νόμιμα. Ότι ο εναγόμενος δυνάμει της από 22-12-2009 σύμβασης μίσθωσης που συνήψε εν αγνοία της με την εταιρεία κινητής τηλεφωνίας Vodafone εγκατέστησε άλλως συνεργάστηκε και επέτρεψε στην παραπάνω εταιρεία να εγκαταστήσει μία κεραία αποτελουμένη από κεραιοδιάταξη, ιστό μικροκυματικής ζεύξης, καλώδια τροφοδοσίας και άλλα μηχανήματα, ψευδαεραγωγό που τοποθετήθηκε για την συγκάλυψη της κεραιοδιάταξης, ψευδοκεραία δορυφορικής τηλεόρασης που συγκαλύπτει τον ιστό μυκροκυματικής ζεύξης και άλλα εξαρτήματα, τα οποία αποτελούν το σύνολο του συστήματος της κεραίας και χρησιμοποιούνται όλα για να καταστεί δυνατή η λειτουργία της.

Οτι η βάση της κεραίας τοποθετήθηκε σε τμήμα του εξώστη του 4ου ορόφου της οριζόντιας ιδιοκτησίας του εναγομένου, στο οποίο αυτός παρανόμως ανήγειρε τοίχο για να καλύψει την κεραία, ενώ το υπόλοιπο τμήμα της κεραιοδιάταξης εγκαταστάθηκε ως ακολούθως α) το τμήμα της κεραιοδιάταξης από τα σημείο που διήλθε την πλάκα της ταράτσας πάνω από τον εξώστη του 4ου ορόφου υψώθηκε σε ύψος άνω των τριών μέτρων πάνω από το δάπεδο της κοινόχρηστης ταράτσας β) ο ιστός της μικροκυματικής ζεύξης τοποθετήθηκε στην κοινόχρηστη ταράστα σε άλλο σημείο ήτοι στο δυτικό άκρο αυτής και γ) ένας ψευδαεραγωγός συγκάλυψης της κεραιοδιάταξης εγκαταστάθηκε στο δάπεδο της κοινόχρηστης ταράτσας - δώματος αποκλειστικά για την συγκάλυψη της κεραίας.

Ότι ο εναγόμενος με την εγκατάσταση της κεραιοδιάταξης κατέλαβε τμήμα της κοινόχρηστης και κοινόκτητης ταράτσας της πολυόροφης οικοδομής χωρίς την συναίνεση ή έγκριση των συνιδιοκτητών της οικοδομής. Με βάση τα παραπάνω ζήτησε να υποχρεωθεί ο εναγόμενος α) να διακόψει άλλως να εξασφαλίσει ότι θα διακοπεί .....η λειτουργία-εκπομπή της κεραιοδιάταξης .......

β)να αποξηλώσει και απομακρύνει από το κοινόχρηστο δώμα....την κεραιοδιάταξη και όλα τα εξαρτήματα και παραρτήματα αυτής... Η αγωγή αυτή με το πιο πάνω περιεχόμενο περιέχει όλα τα πραγματικά περιστατικά τα οποία στο πλαίσιο των εφαρμοστέων κανόνων συνιστούν τις προυποθέσεις γέννησης του επιδίκου δικαιώματος και ειδικότερα στην αγωγή αναφέρεται η κυριότητα των διαδίκων, νομίμως περιελθούσα σε αυτούς, επί των επί μέρους για τον κάθε ένα οριζοντίων ιδιοκτησιών της προαναφερθείσης πολυόροφης οικοδομής, που έχει υπαχθεί στο σύστημα της κατ ' ορόφους ιδιοκτησίας των αρθ.1002 1117 Α.Κ.Α και του ν.3741/1929, καθώς και η παράβαση των υποχρεώσεων του εναγομένου, όπως αυτές επιβάλλονται από τον νόμο και τον κανονισμό που αναφέρεται και διέπει τις σχέσεις των ιδιοκτητών.

Για την πληρότητα του δικογράφου της αγωγής δεν είναι αναγκαίο να αναφέρεται το συγκεκριμένο σημείο της κοινόκτητης και κοινόχρηστης ταράτσας από το οποίο κατά τους ισχυρισμούς του ενάγοντος διήλθε ο ιστός της κεραίας. Ρητά δε αναφέρεται ότι η κεραία διαπερνά και καταλαμβάνει κοινόκτητο και κοινόχρηστο τμήμα της οικοδομής (ταράτσας και όχι αυθαίρετο σκέπαστρο).

Συνεπώς ο πρώτος λόγος αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.

Κατά το άρθρο 68 ΚΠολΔ, δικαστική προστασία έχει το δικαίωμα να ζητήσει όποιος έχει άμεσο έννομο συμφέρον, ενώ, κατά το άρθρο 70 ΚΠολΔ, όποιος έχει έννομο συμφέρον να αναγνωριστεί η ύπαρξη ή η μη ύπαρξη κάποιας έννομης σχέσης, μπορεί να εγείρει σχετική αγωγή. Η νομιμοποίηση των διαδίκων (ενεργητική και παθητική) και το έννομο συμφέρον συνιστούν διακριτές διαδικαστικές προϋποθέσεις που προτείνονται σε κάθε στάση της δίκης.

Ακόμη η συνδρομή αυτών ερευνάται αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο σε κάθε στάση της δίκης με ελεύθερη απόδειξη και η έλλειψή τους συνεπάγεται την απόρριψη της σχετικής αίτησης δικαστικής προστασίας ως απαράδεκτης. Ως νομιμοποίηση των διαδίκων νοείται η εξουσία διεξαγωγής ορισμένης δίκης για συγκεκριμένη έννομη σχέση, δηλαδή για βιοτική σχέση προσώπου με άλλο πρόσωπο ή με αντικείμενο, η οποία καθορίζεται, κατά κανόνα, από το ουσιαστικό δίκαιο ως προς τους φορείς της και το αντικείμενο της και η οποία έχει ως περιεχόμενο ή ως έννομη συνέπεια δικαίωμα ή υποχρέωση ή δέσμη δικαιωμάτων και υποχρεώσεων.

Αντίθετα, δεν νοείται, ούτε παρέχεται τέτοια εξουσία απλώς για αναγνώριση πραγματικών περιστατικών ή για αναγνώριση προϋποθέσεων δικαιωμάτων ή υποχρεώσεων. Για τη νομιμοποίηση των διαδίκων αρκεί ο ισχυρισμός του ενάγοντος ότι αυτός και ο εναγόμενος είναι υποκείμενα της επίδικης έννομης σχέσης και η παράθεση στην αγωγή των περιστατικών που θεμελιώνουν τον ισχυρισμό του, η μη απόδειξη των οποίων συνεπάγεται την απόρριψη της αγωγής ως κατ' ουσίαν αβάσιμης, ενώ η απόκρουση της νομιμοποίησης ή της συνδρομής έννομου συμφέροντος από τον εναγόμενο αποτελεί άρνηση και όχι ένσταση.

Ως έννομο συμφέρον νοείται κάθε υλικό ή ηθικό όφελος, που αναγνωρίζει ο νόμος υπέρ αυτού που ζητεί δικαστική προστασία, εφόσον επιπλέον είναι άμεσο και παρόν. Οι εν λόγω διαδικαστικές προϋποθέσεις, της νομιμοποίησης των διαδίκων και της συνδρομής έννομου συμφέροντος, συνιστούν ουσιαστικές προϋποθέσεις παροχής δικαστικής προστασίας και η παραβίασή τους εμπίπτει στον αναιρετικό λόγο με αριθμό 1 του άρθρου 559 και όχι στον αναιρετικό λόγο με αριθμό 14 του ίδιου άρθρου, ο οποίος ανακύπτει μόνο όταν το δικόγραφο της αγωγής δεν περιέχει τα στοιχεία που θεμελιώνουν τη νομιμοποίηση και δικαιολογούν το έννομο συμφέρον για την άσκησή της.

Δηλαδή κατά την έννοια της τελευταίας αυτής διάταξης, η ακυρότητα πρέπει να έχει λάβει χώρα ενώπιον του δικάσαντος δικαστηρίου και να χαρακτηρίζεται ως δικονομική. Η νομιμοποίηση του διαδίκου, όμως, όπως και το έννομο συμφέρον, αποτελούν, σύμφωνα με το άρθρο 68 ΚΠολΔ, ουσιαστικές προϋποθέσεις για την παροχή δικαστικής προστασίας.(ΑΠ Ολομ. 25/2008, ΑΠ Ολομ. 18/2005, ΑΠ 458/2017, ΑΠ 334/2016, ΑΠ 208/2015, ΑΠ 772/2014).

Με τον δεύτερο λόγο αναίρεσης ο αναιρεσείων αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια από το αρθρ. 559 αρ.1 Κ.Πολ.Δ., διότι κατά τους ισχυρισμούς του, με αυτήν έγινε δεκτό , ότι υφίσταται στο πρόσωπο του παθητική νομιμοποίηση παρά το γεγονός, ότι ενώ ενάγεται με την ιδιότητά του ως διαχειριστή της πολυόροφης οικοδομής, στην κρινόμενη αγωγή δεν αναφέρετο η απόφαση της γενικής συνέλευσης των ιδιοκτητών, δυνάμει της οποίας είχε εκλεγεί διαχειριστής, ισχυρισμό τον οποίο νόμιμα πρότεινε πρωτοδίκως και επανέφερε με σχετικό λόγο έφεσης.

Από την παραδεκτή επισκόπηση το δικογράφου της αγωγής προκύπτει, ότι σε αυτή πέραν των πιο πάνω αναλυτικά εκτεθέντων αναφέρονται και τα ακόλουθα που ενδιαφέρουν για την διερεύνηση του δεύτερου λόγου αναίρεσης. "Προκειμένου να αποφύγει την ανακάλυψη από εμάς της εγκατάστασης της κεραιοδιάταξης στην ταράτσα, ο αντίδικος ενεργών ως διαχειριστής της συνιδιοκτησίας παρά τις από τον νόμο και τον κανονισμό της πολυκατοικίας υποχρεώσεις του ως διαχειριστή όσον αφορά την χρήση των κοινόκτητων και κοινόχρητων της οικοδομής ,κλείδωσε την θύρα - καταπακτή εξόδου από το κλιμακοστάσιο προς την κοινόχρηστη ταράστα και αρνείτο να μας επιτρέψει την πρόσβαση καθώς και να μας δώσει αντικλείδια παρά τις επίμονες και αλλεπάλληλες σχετικές προφορικές και έγγραφες αιτήσεις μας .Προκειμένου δε να μην κινήσει υποψίες με την πράξη του αυτή ότι κάτι προσπαθούσε να κρύψει στη ταράτσα, κλείδωσε και αρνείτο να επιτρέψει την πρόσβαση και να μας παραδώσει κλειδιά και για όσους άλλους κοινόχρηστους και κοινόκτητους χώρους του κτιρίου επιδέχονταν κλείδωμα, ιδίως δε α) του κοινόχρηστου κήπου...

β) κοινόχρηστου δωματίου στο υπόγειο γκαράζ όπου βρίσκονται ο μετρητής και ο πίνακας της ηλεκτρικής εγκατάστασης των ιδιοκτησιών μας....Τα παραπάνω συνιστούν παράβαση εκ μέρους του αντιδίκου με την ιδιότητα του ως συνιδιοκτήτη μεταξύ άλλων και των κάτωθι διατάξεων...". Με βάση τα παραπάνω η ενάγουσα ζήτησε μεταξύ άλλων να υποχρεωθεί ο εναγόμενος να παραδώσει στον νόμιμο εκπρόσωπο της ... "κλειδιά όλων των θυρών και ανοιγμάτων των κοινοκτήτων και κοινοχρήστων χώρων της πολυκατοικίας....." Από τα παραπάνω, προκύπτει ότι ο δεύτερος λόγος αναίρεσης στηρίζεται σε εσφαλμένη προυπόθεση, αφού από το περιεχόμενο της αγωγής, όπως αναλυτικά εκτίθεται σαφώς προκύπτει ότι η ενάγουσα στρέφεται ατομικώς κατά του εναγομένου και όχι κατ' αυτού με την ιδιότητα του ως διαχειριστή.

Η μνεία στην αγωγή της ιδιότητας του αυτής ( του διαχειριστή) αφορά την εκ μέρους του επίκληση της για να συγκαλύψει τις εκτιθέμενες στη αγωγή παράνομες πράξεις που ενήργησε ατομικώς Ο λόγος αναίρεσης από τον αριθμό 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ ιδρύεται, όταν το δικαστήριο της ουσίας, παρά το νόμο, έλαβε υπόψη του πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης.

Ως "πράγματα", κατά την έννοια της διάταξης αυτής, νοούνται οι νόμιμοι, παραδεκτοί, ορισμένοι και λυσιτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί των διαδίκων, που έχουν αυτοτελή ύπαρξη και τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος που ασκήθηκε είτε ως επιθετικό είτε ως αμυντικό μέσο και, συνακόλουθα, στηρίζουν το αίτημα της αγωγής, ανταγωγής, ένστασης, αντένστασης ή λόγου έφεσης, όχι, όμως, και οι μη νόμιμοι, απαράδεκτοι, αόριστοι και αλυσιτελείς ισχυρισμοί, οι οποίοι δεν ασκούν επίδραση στην έκβαση της δίκης και στους οποίους το δικαστήριο δεν υποχρεούται να απαντήσει, ούτε οι αιτιολογημένες αρνήσεις και οι ισχυρισμοί που αποτελούν επιχειρήματα ή συμπεράσματα των διαδίκων ή του δικαστηρίου, τα οποία συνάγονται από την εκτίμηση των αποδείξεων, έστω και αν προτείνονται ως λόγοι έφεσης (ΑΠ Ολομ. 14/2004, ΑΠ 87/2013, ΑΠ 94/2008).Δηλαδή δεν αποτελούν "πράγματα" και άρα δεν ιδρύεται ο ως άνω λόγος αναιρέσεως αν δεν ληφθούν υπόψη οι ισχυρισμοί που αποτελούν απλή ή αιτιολογημένη άρνηση της αγωγής καθώς και οι ισχυρισμοί που συνιστούν επιχειρήματα ή συμπεράσματα των διαδίκων ή του δικαστηρίου από την εκτίμηση των αποδείξεων.

Επίσης, δεν αποτελούν "πράγματα" και τα επικαλούμενα από τους διαδίκους αποδεικτικά μέσα και, πολύ περισσότερο, η αξιολόγηση από το δικαστήριο του περιεχομένου των εγγράφων και των λοιπών αποδεικτικών μέσων .(ΑΠ 989/2018, ΑΠ 388/2018, ΑΠ 358/2017). Ο λόγος αυτός δεν ιδρύεται, αν το δικαστήριο που δίκασε έλαβε υπόψη τον ισχυρισμό και τον απέρριψε για οποιονδήποτε λόγο, τυπικό ή ουσιαστικό (ΑΠ 250/2014, ΑΠ 1418/2013), γεγονός που συμβαίνει και όταν η απόφαση περιέχει παραδοχές αντίθετες με τον ισχυρισμό (ΑΠ Ολομ. 11/1996, ΑΠ 1150/2011, ΑΠ 421 - 425/2009).

Με τον τρίτο λόγο της αίτησης αναίρεσης κατά το πρώτο σκέλος του ο αναιρεσείων επικαλούμενος την πλημμέλεια από το αρθρ.559 αρ.8 Κ.Πολ.Δ. ισχυρίζεται ότι εσφαλμένως το δευτεροβάθμιο δικαστήριο απέρριψε τον με τον 3ο λόγο έφεσης του προταθέντα ισχυρισμό του (ο οποίος νομίμως είχε προταθεί και πρωτοδίκως ), ότι δεν έχει καταλάβει κοινόκτητο και κοινόχρηστο χώρο, διότι η κεραία την οποία αφορά η ένδικη μίσθωση δεν εγκαταστάθηκε και δεν τοποθετήθηκε στην κοινόκτητη και κοινόχρηστη ταράτσα, ότι το τμήμα αυτής διαπερνά τα αυθαίρετο σκέπαστρο, το οποίο κατασκευάστηκε, πριν καταστεί κύριος του διαμερίσματος του Δ ορόφου και το οποίο σκέπαστρο δεν αποτελεί τμήμα της κοινόχρηστης ταράτσας, ενώ η βάση της κεραίας βρίσκεται στο δάπεδο του εξώστη του διαμερίσματος του στον Δ όροφο και τα μηχανήματα της κεραιοδιάταξης εντός του χώρου του παραπάνω διαμερίσματος του.

Με τον πέμπτο συναφή λόγο αίτησης αναίρεσης ο αναιρεσείων επικαλούμενος την ίδια πλημμέλεια ισχυρίζεται ότι δεν λήφθηκε υπόψη ο νομίμως προταθείς ισχυρισμός του ότι το αυθαίρετο σκέπαστρο δεν αποτελούσε τμήμα της κοινόχρηστης και κοινόκτητης ταράτσας και για τον λόγο αυτό δεν απαιτείτο έγκριση της αναιρεσίβλητης για την διέλευση του ιστού της κεραίας από το αυθαίρετο σκέπαστρο το οποίο δεν ήτο κοινόχρηστο και κοινόκτητο μέρος της πολυκατοικίας.

Ο λόγος αυτός αναίρεσης είναι απαράδεκτος και απορριπτέος καθόσον οι επικαλούμενοι ισχυρισμοί, δεν συνιστούν "πράγματα" υπό την ανωτέρω εκτεθείσα έννοια αλλά συνιστούν αιτιολογημένη άρνηση της αγωγής.

Κατά το άρθρο 559 αριθμ.11 εδάφ. γ' του ΚΠολΔ, συντρέχει λόγος αναίρεσης, αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη του αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Από τη διάταξη αυτή, συνδυαζόμενη με εκείνες των άρθρων 335, 338 έως 340 και 346 του ίδιου Κώδικα, προκύπτει ότι το δικαστήριο της ουσίας, προκειμένου να σχηματίσει δικανική πεποίθηση για τη βασιμότητα των κρίσιμων γεγονότων ή πραγματικών ισχυρισμών των διαδίκων, δηλαδή λυσιτελών, που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, διαμορφώνοντας το διατακτικό της απόφασης (ΑΠ Ολομ. 42/2002, ΑΠ 845/2018, ΑΠ 343/2017), οφείλει να λάβει υπόψη του τα αποδεικτικά μέσα που προσκομίστηκαν νόμιμα είτε για άμεση απόδειξη είτε για συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, εφόσον γίνεται σαφής και ορισμένη επίκλησή τους από τον διάδικο.

Δεν θεμελιώνεται, όμως, ο λόγος αυτός, αν προκύπτει από την απόφαση ότι λήφθηκαν υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία προσκομίστηκαν με επίκληση. Αρκεί γι' αυτό η γενική αναφορά του είδους του αποδεικτικού μέσου, χωρίς ανάγκη ειδικής αξιολόγησης του καθενός, εφόσον από τη γενική αυτή αναφορά, σε συνδυασμό με τις υπόλοιπες αιτιολογίες της, προκύπτει αναμφίβολα η λήψη υπόψη του αποδεικτικού μέσου.

Δεν συνάγεται ότι δεν έχει ληφθεί υπόψη έγγραφο από μόνο το γεγονός ότι μνημονεύονται στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση όλα τα έγγραφα, εκτός από εκείνο στο οποίο αναφέρεται η αναιρετική αιτίαση. Πάντως, η γενική αυτή αναφορά της λήψης υπόψη όλων των αποδείξεων που με επίκληση προσκομίστηκαν δεν αποκλείει την ίδρυση του παρόντος λόγου αναίρεσης για κάποιο αποδεικτικό μέσο, όταν από το περιεχόμενο της απόφασης δεν καθίσταται απολύτως βέβαιο ότι τούτο έχει ληφθεί υπόψη.

Αρκεί και μόνο η ύπαρξη αμφιβολιών για την ίδρυση του παρόντος λόγου αναίρεσης (ΑΠ Ολομ., 8/2016, 2/2008). Για να είναι ορισμένος ο λόγος αυτός, θα πρέπει στην αίτηση αναίρεσης να αναφέρεται: α) ποίες είναι οι αποδείξεις που με επίκληση προσκομίστηκαν και τις οποίες δεν έλαβε υπόψη του το δικαστήριο της ουσίας, β) ο κρίσιμος ισχυρισμός για τον οποίο το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη τις αποδείξεις και γ) η επίδραση που έχει αυτός στο διατακτικό της απόφασης, το οποίο και θα ήταν διαφορετικό χωρίς τη σχετική παράλειψη (ΑΠ 1221/2018, ΑΠ 845/2018).

Με τον τρίτο λόγο κατά το δεύτερο σκέλος του ο αναιρεσείων αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια από το αρθρ. 559 αρ.11 Κ.Πολ.Δ. διότι κατά τους ισχυρισμούς του το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη τα επικληθέντα και προσκομισθέντα προς αντίκρουση της αγωγής από αυτόν αποδεικτικά στοιχεία και μάλιστα δεν έλαβε υπόψη τις κατόψεις του Δ ορόφου και του δώματος που είναι συνημμένες στην με αρ…./1994 πράξη σύστασης οριζόντιας ιδιοκτησίας και τις κατόψεις του Δ ορόφου και του δώματος που είναι συνημμένες στην με αρ.

…/1993 πολεοδομική άδεια ως και τις εκθέσεις αυτοψίας της πολεοδομίας με αρ. ΠΟΛΕΟ/6/3143/11(ΦΑ 281/11) και ΠΟΛΕΟ/6/3143/11(ΦΑ 279/11) καθώς και το επισυναπτόμενο στην από 22-12-2009 σύμβαση μίσθωσης σκαρίφημα και ότι τέλος το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη την κατάθεση του μάρτυρα του αναιρεσείοντος αλλά ούτε και αυτή της αναιρεσίβλητης.

Από την περιλαμβανόμενη στην προσβαλλόμενη απόφαση ρητή βεβαίωση του Εφετείου, ότι στο αποδεικτικό του πόρισμα κατέληξε, αφού έλαβε υπόψη, πλην άλλων αποδεικτικών μέσων τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων που εξετάστηκαν στο ακροατήριο του Πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου και περιέχονται στα ταυτάριθμα με την εκκαλουμένη πρακτικά συνεδρίασης αυτού ....ως και όλα τα έγγραφα που οι διάδικοι επικαλούνται και προσκομίζουν και από το όλο το περιεχόμενο της ως άνω απόφασης, στην οποία ρητά, από τα παραπάνω έγγραφα, μνημονεύονται οι από 12-9-2011 τρείς εκθέσεις αυτοψίας των αρμοδίων υπαλλήλων του τμήματος ελέγχου κατασκευών της Διεύθυνσης Πολεοδομίας του Δήμου Αθηναίων Φ.

Φ. και Ν. Π. αξιολογούμενο σε συνδυασμό και με τις λοιπές αιτιολογίες της, όπως πιο πάνω αναλυτικά εκτίθενται καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε, μαζί με τις υπόλοιπες αποδείξεις, και τα εν λόγω έγγραφα καταλήγοντας στο πόρισμά του, για το οποίο ο αναιρεσείων έχει διαφορετική προσέγγιση, απορρίπτοντας τους προαναφερθέντες ισχυρισμούς του.

Επομένως, ο λόγος αυτός της αίτησης αναίρεσης είναι απορριπτέος.

Με τον τέταρτο λόγο της αίτησης αναίρεσης ο αναιρεσείων αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια από το αρθρ. 559 αρ. 8 του ΚΠολΔ διότι έλαβε υπόψη πράγματα μη προταθέντα τα οποία έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης και συγκεκριμένα ισχυρίζεται, ότι, καίτοι η ενάγουσα εξέθετε στην αγωγή της, ότι η τοποθέτηση εκ μέρους του κεραιοδιάταξης επί της κοινόκτητης και κοινόχρηστης ταράτσας - δώματος χωρίς την ομόφωνη απόφαση όλων των συνιδιοκτητών χωρίς απόφαση γενικής συνέλευσης χωρίς προηγούμενη συμφωνία και έγκρισή της συνιστά παράνομη κατάληψη εις βάρος της κοινού χώρου, παρεμπόδιση της ακώλυτης χρήσης της ταράτσας και αποτελεί παραβίαση του κανονισμού της πολυκατοικίας και του νόμου και ενώ αυτή (ενάγουσα) δεν περιείχε στην αγωγή της ούτε στις προτάσεις της ισχυρισμό ότι το αυθαίρετο σκέπαστρο μετέβαλε την εξωτερική μορφή και εμφάνιση της πολυκατοικίας και ότι ως προσθήκη γενόμενη πέραν της αρχιτεκτονικής κατασκευής παραβλάπτει την χρήση της και είναι ανεπίτρεπτη, ούτε ότι το αυθαίρετο σκέπαστρο αποτελεί μεταβολή του κοινού πράγματος, διότι επιφέρει αλλαγή στα κοινά, παρά ταύτα η προσβαλλόμενη απόφαση δέχτηκε, ότι με την συμπεριφορά του, συνισταμένη στην τοποθέτηση κεραιοδιάταξης στον εξώστη του Δ ορόφου και την διέλευση της από το παράνομό της σκέπαστρο, παραβίασε τους όρους της σύστασης οριζόντιας ιδιοκτησίας της πολυκατοικίας, αφού έλαβε υπόψη εσφαλμένα και χωρίς να προταθεί από την αναιρεσίβλητη, ότι η προσθήκη , που μεταβάλλει την εξωτερική μορφή και εμφάνιση του κτιρίου πέραν της αρχιτεκτονικής κατασκευής, παραβλάπτει την χρήση των άλλων οροφοκτητών και είναι ανεπίτρεπτη, ότι μεταβολή του κοινού πράγματος νοείται κάθε επενέργεια που επιφέρει αλλαγή στα κοινά μέρη, ότι κάθε προσθήκη σε κοινόκτητο χώρο ανήκει σε όλους τους συνιδιοκτήτες και ότι απαγορεύεται η μεταβολή έστω και αν οι λοιποί συνιδιοκτήτες δεν υφίστανται βλάβη με αποτέλεσμα να απορρίψει τον ισχυρισμό του, ότι δεν απαιτείτο ομόφωνη απόφαση των συνιδιοκτητών για την τοποθέτηση της κεραίας, αφού η βάση αυτής ήταν στον εξώστη του διαμερίσματος του και ο ιστός της διαπερνούσε το αυθαίρετο σκέπαστρο το οποίο δεν ήταν μέρος της κοινόχρηστης ταράτσας.

Από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης αναφορικά με τους ερευνώμενους ως άνω αναιρετικούς λόγους το Εφετείο δέχθηκε, κατά την ανέλεγκτη αναιρετικά κρίση του τα ακόλουθα:

"Η ενάγουσα, δυνάμει του υπ' αριθμ. …/…-1-1997 συμβολαίου της συμβολαιογράφου Αθηνών Άννας Παντάλου, που μεταγράφηκε νόμιμα, κατέστη κυρία α) του υπό στοιχείο I - 1 καταστήματος του ισογείου, β) της υπό το στοιχείο Α - 1 ενιαίας αίθουσας γραφείων με δύο WC του πρώτου ορόφου, γ) της υπό το στοιχείο Ρ-4 θέσης στάθμευσης αυτοκινήτου του υπογείου, επίσης δ) δυνάμει του υπ' αριθμ.

…/….- 9-1999 συμβολαίου της αυτής ως άνω συμβολαιογράφου, που μεταγράφηκε νόμιμα, της υπό τον αριθμό … αποθήκης του υπογείου της κειμένης στην Αθήνα επί της ... πολυόροφης οικοδομής, η οποία έχει υπαχθεί στις διατάξεις του Ν. 3741/1929 και των άρθρων 1002 και 1117 Α.Κ., δυνάμει της υπ' αριθμ. …/…-4-1994 πράξεως της συμβολαιογράφου Αθηνών Λουκίας Σακελλαρίου, που μεταγράφηκε νόμιμα.

Ο εναγόμενος τυγχάνει κύριος, δυνάμει του υπ' αριθμ. …/…-3-2008 συμβολαίου της συμβολαιογράφου Αθηνών Ανθής Κρέτση, που μεταγράφηκε νόμιμα, α) της υπό το στοιχείο Β - 1 οριζόντιας ιδιοκτησίας του δευτέρου ορόφου, β) των υπό τα στοιχεία Ρ-1, Ρ-2, Ρ-3 θέσεων στάθμευσης αυτοκινήτων του υπογείου, ως και γ) δυνάμει του υπ' αριθμ.

…/…- 5-2008 συμβολαίου της συμβολαιογράφου Αθηνών Ελένης Διπλούδη, που μεταγράφηκε νόμιμα, της υπό στοιχείο Δ-1 οριζόντιας ιδιοκτησίας του τετάρτου ορόφου της προαναφερόμενης πολυόροφης οικοδομής. Ο εναγόμενος δυνάμει του από 22.12.2009 ιδιωτικού συμφωνητικού, συνήψε με την ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία VODAFONE - ΠΑΝΑΦΟΝ Ανώνυμη Ελληνική Εταιρία Τηλεπικοινωνιών" και τον διακριτικό τίτλο "VODAFONE - PANAFON" σύμβαση, σύμφωνα με την οποία εκμίσθωσε σ' αυτή, για το χρονικό διάστημα από 22-12-2009 μέχρι 21-12-2017, α) τμήμα του εξώστη του τετάρτου ορόφου της ανωτέρω πολυόροφης οικοδομής, εμβαδού 2,24 Μ2 περίπου, για την εγκατάσταση κεραιών και β) τμήμα του εσωτερικού του αυτού ορόφου της εν λόγω οικοδομής, εμβαδού 7,40 Μ2, για την εγκατάσταση μηχανημάτων, προκειμένου να χρησιμοποιηθούν τα τμήματα αυτά από την μισθώτρια ανώνυμη εταιρία για την εγκατάσταση τηλεπικοινωνιακού εξοπλισμού και εξοπλισμού πληροφορικής για την προσφορά τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών δια μέσου τηλεπικοινωνιακών δικτύων, καθώς και για κατασκευές μεταλλικές ή άλλες στήριξης και προστασίας του εν λόγω εξοπλισμού, ως και ηλεκτρομηχανολογικές διατάξεις απαραίτητες για την ασφαλή λειτουργία του και σχάρες για την όδευση καλωδίων μεταξύ των στοιχείων του εξοπλισμού, αντί συμφωνηθέντος μισθώματος, ανερχομένου στο ποσό των 17.000 ευρώ ετησίως για το πρώτο μισθωτικό έτος, αναπροσαρμοζομένου κάθε έτος κατά ποσοστό επί του εκάστοτε καταβαλλομένου μισθώματος ίσο με τον δείκτη τιμαρίθμου του κόστους ζωής, που καθορίζεται από την Ελληνική Στατιστική Υπηρεσία, συν μία επιπλέον μονάδα και ποτέ κάτω από ποσοστό 3% επ' αυτού.

Η μισθώτρια, κατά τον ρητό 1° όρο της ως άνω συμβάσεως μισθώσεως, ανέλαβε την υποχρέωση να διενεργήσει με δαπάνες της τις απαιτούμενες στατικές, μηχανολογικές και ηλεκτρικές μελέτες, που αφορούσαν στην τοποθέτηση και λειτουργία της εγκατάστασής της, ώστε να εξασφαλίζεται τόσο η σωστή λειτουργία αυτής, όσο και η ασφάλεια και αντοχή του κτιρίου και της ταράτσας, καθώς επίσης ο εκμισθωτής εναγόμενος ανέλαβε την υποχρέωση, καθ' όλη τη διάρκεια της μίσθωσης, να εξασφαλίζει στην μισθώτρια την ελεύθερη και ακώλυτη διέλευση από τους κοινόχρηστους χώρους της οικοδομής, ως και να επιτρέψει σ' αυτή να περάσει διά ή κατά μήκος του κτηρίου εξωτερικώς ή διαμέσου φωταγωγών καλώδια για παροχή ηλεκτρικού ρεύματος στους χώρους των εγκαταστάσεών της, όπως και καλώδια γείωσης, τηλεφωνικά καλώδια και καλώδια οπτικών ινών και επιπλέον, να αποδεχθεί τυχόν έργα στο κτίριο για την ενίσχυση της υποδομής του ΟΤΕ, της ΔΕΗ ή άλλου ανάλογου οργανισμού ή εταιρείας για την εξυπηρέτηση των αναγκών της μισθώτριας (όροι 6, 7Α).

Κατά τον ρητό 19° όρο της εν λόγω σύμβασης, σε περίπτωση που τρίτος (περίοικος, ένοικος, διοικητική ή δικαστική αρχή κλπ.) στραφεί εναντίον του εκμισθωτή εναγομένου δικαστικά ή διοικητικά εξαιτίας της εγκατάστασης της κεραίας της μισθώτριας στο μίσθιο, η τελευταία ανέλαβε την υποχρέωση να παρέχει στον εκμισθωτή κάθε δυνατή συνδρομή για να αντιμετωπίσει την κατάσταση και συγκεκριμένα, να καλύψει τη δαπάνη του δικηγόρου του και να καταβάλει το οφειλόμενο ποσό σε περίπτωση που υποχρεωθεί να καταβάλει τούτο δυνάμει εκτελεστής δικαστικής απόφασης ή απόφασης διοικητικής αρχής.

Ακολούθως ο εναγόμενος, σε εκτέλεση της ως άνω συμβάσεως, επέτρεψε στην μισθώτρια εταιρία να προβεί αφ' ενός στην κατασκευή προσθήκης στον εξώστη του τετάρτου ορόφου, διαστάσεων 1,70μ. Χ 1,30μ. για την τοποθέτηση κεραίας κινητής τηλεφωνίας, ύψους 2,50μ., στο δώμα της ανωτέρω οικοδομής και στην αλλαγή χρήσης του ημιϋπαίθριου χώρου του αυτού ορόφου, διαστάσεων 2,60μ.

Χ 4,75μ., αφ' ετέρου δε στην κατασκευή προσθήκης στην πλάκα του δώματος αυτής και ειδικότερα, στην προέκταση της πλάκας του δώματος, διαστάσεων 1,29μ. Χ 4,75μ., χωρίς την άδεια της αρμόδιας πολεοδομικής Αρχής και για το λόγο αυτό οι κατασκευές αυτές είναι αυθαίρετες, ως γενόμενες κατά παράβαση των διατάξεων του Ν. 1337/1983, του άρθρου 22 παρ. 1 και 3 του Γ.Ο.Κ./1985, όπως τροποποιήθηκε με το Ν. 2831/2Θ00 και του άρθρου 31 παρ. 13 του Ν. 3431/2006 (βλ.

ιδίως τις από 12- 9-2011 τρεις εκθέσεις αυτοψίας των αρμοδίων υπαλλήλων του Τμήματος Ελέγχου Κατασκευών της Διεύθυνσης Πολεοδομίας του Δήμου Αθηναίων Φ. Φ. και Ν. Π.). Απ' όλα τα ανωτέρω σαφές καθίσταται ότι ο εναγόμενος, σε εκτέλεση της εν λόγω συμβάσεως μισθώσεως, επέτρεψε στη μισθώτρια εταιρία κινητής τηλεφωνίας να εγκαταστήσει κεραία, η οποία αποτελείται από κεραιοδιάταξη, ιστό μικροκυματικής ζεύξης, καλώδια τροφοδοσίας και άλλα μηχανήματα, ψευδοαεραγωγό, που τοποθετήθηκε αποκλειστικά για την συγκάλυψη της κεραιοδιάταξης, ψευδοκεραία δορυφορικής τηλεόρασης, που συγκαλύπτει τον ιστό μικροκυματικής ζεύξης και λοιπά εξαρτήματα, τα οποία αποτελούν το σύνολο του συστήματος της κεραίας και χρησιμοποιούνται όλα για να καταστεί δυνατή η λειτουργία της.

Η βάση της κεραίας τοποθετήθηκε σε τμήμα του εξώστη του τετάρτου ορόφου, ήτοι της οριζόντιας ιδιοκτησίας του εναγομένου, στο οποίο ο τελευταίος, επέτρεψε στη μισθώτρια, κατά παράβαση των ως άνω πολεοδομικών διατάξεων, να προσθέσει αυθαίρετο τοίχο για την κάλυψη της κεραίας, ενώ α) το τμήμα της κεραιοδιάταξης από το σημείο που διαπέρασε την προσθήκη της πλάκας του δώματος επάνω από τον εξώστη του τετάρτου ορόφου υψώθηκε σε ύψος 2,50 μέτρων επάνω από το δάπεδο του κοινόκτητου και κοινόχρηστου δώματος, β) ο ιστός μικροκυματικής ζεύξης τοποθετήθηκε επί του δώματος αυτού σε άλλο σημείο μακριά από τον εξώστη του εν λόγω ορόφου στην δυτική άκρη του δώματος κοντά στην είσοδο του κοινόχρηστου κλιμακοστασίου και γ) ένας ψευδοαεραγωγός συγκάλυψης της κεραιοδιάταξης τοποθετήθηκε στο δάπεδο του δώματος αποκλειστικά για τη συγκάλυψη της κεραίας.

Έτσι, η εγκατάσταση της κεραιοδιάταξης επεκτάθηκε και κατασκευάσθηκε με τέτοιο τρόπο, ώστε να καταλάβει τμήμα του κοινόκτητου και κοινόχρηστου δώματος της ανωτέρω πολυόροφης οικοδομής, χωρίς την ομόφωνη απόφαση όλων των συνιδιοκτητών της οικοδομής. Ο εναγόμενος περαιτέρω μετά την εγκατάσταση της κεραιοδιάταξης, κλείδωσε την θύρα του κεντρικού κλιμακοστασίου που οδηγεί στο δώμα, αποκλείοντας με τον τρόπο αυτό στην ενάγουσα την πρόσβασή της σε αυτό και αρνούμενος να της παραδώσει κλειδιά, προκειμένου να καταστεί εφικτή η πρόσβασή της στο δώμα.

Επομένως ο εναγόμενος, παραβίασε με την προαναφερόμενη συμπεριφορά του τις προαναφερόμενες διατάξεις και τους όρους της ανωτέρω πράξεως συστάσεως οριζόντιας ιδιοκτησίας και του αντιστοίχου κανονισμού της πολυκατοικίας, σύμφωνα με τους οποίους (κεφ. Α' άρθρο 1) αφ' ενός μεν ο κύριος κάθε οριζόντιας ιδιοκτησίας έχει ως προς αυτή τα ανήκοντα πραγματικά, προσωπικά ή άλλης φύσεως δικαιώματα του αποκλειστικού κυρίου ακινήτου, εφόσον η άσκηση αυτών δεν αντίκειται στις κείμενες διατάξεις και την εν λόγω πράξη, δεν παρακωλύει την άσκηση των ομοίων δικαιωμάτων των λοιπών συνιδιοκτητών, δεν παρενοχλεί αυτούς, δεν διαταράσσει την ησυχία τους και δεν μειώνει την ασφάλεια και την καλαισθησία της όλης οικοδομής, αφ' ετέρου δε ο κύριος οριζόντιας ιδιοκτησίας μπορεί να μεταρρυθμίσει εσωτερικά των ιδιοκτησία του κατά την απόλυτη κρίση του, εφόσον η εκτέλεση του έργου θα γίνεται με βάση την κατά το νόμο μελέτη αρχιτέκτονα ή άλλου μηχανικού και την άδεια των αρμοδίων Αρχών και επιπλέον, εφόσον δεν θίγονται οι κοινόκτητοι και κοινόχρηστοι χώροι και δεν επηρεάζεται η ασφάλεια της πολυκατοικίας ή άλλης οριζόντιας ιδιοκτησίας, ως και η λειτουργία και χρησιμοποίηση των κοινόκτητων και κοινόχρηστων χώρων, εγκαταστάσεων και πραγμάτων της πολυκατοικίας, ενώ, σε περίπτωση κατά την οποία η άσκηση από τον κύριο οριζόντιας ιδιοκτησίας των δικαιωμάτων του συνεπάγεται και προσαρμογή ή οποιαδήποτε μεταβολή των εγκαταστάσεων, όπως της ηλεκτρικής, απαιτείται και προηγούμενη έγκριση της συνέλευσης των συνιδιοκτητών.

Περαιτέρω οι κοινόκτητοι και κοινόχρηστοι χώροι, εγκαταστάσεις και πράγματα της οικοδομής πρέπει να είναι πάντοτε ελεύθεροι, απαγορευμένης της εναπόθεσης στους διαδρόμους, στο κλιμακοστάσιο ή σε οποιοδήποτε κοινόχρηστο ή κοινόκτητο χώρο, έστω και προσωρινά, οποιουδήποτε αντικειμένου και γενικά απαγορευμένης οποιοσδήποτε παρακώλυσης της ελεύθερης χρήσης αυτών (κεφ.

Α, άρθρο 2) ενώ για την τροποποίηση ουσιώδους διάταξης του κανονισμού, (κεφ. Δ' , άρθρο 12 παρ. 7) όπως είναι η προαναφερόμενη περί απαγορεύσεως της παρακώλυσης της ελεύθερης χρήσης των κοινοκτήτων και κοινοχρήστων χώρων, η οποία ρητώς ορίζεται στον εν λόγω κανονισμό ως ουσιώδης, απαιτείται παμψηφία των συνιδιοκτητών της πολυκατοικίας.

Ο ισχυρισμός του εκκαλούντος ότι η ως άνω προσθήκη στο δώμα του 4ου ορόφου είναι προστέγασμα είναι αβάσιμος, διότι στην από 12.9.2011 έκθεση αυτοψίας της Δ/νσεως Πολεοδομίας του δήμου Αθηναίων, που είναι δημόσιο έγγραφο, βεβαιώνεται η αυθαίρετη επέκταση οροφής δώματος διαστάσεων 1.29 Χ 4.75μ., χωρίς να χαρακτηρίζει την προσθήκη αυτή ως προστέγασμα.

Ο ισχυρισμός του εκκαλούντος ότι εξέλιπε το έννομο συμφέρον της εφεσίβλητης να επιδιώξει την παύση της λειτουργίας και εκπομπής της κεραιοδιάταξης, την αποξήλωση και απομάκρυνση αυτής και των εξαρτημάτων και παραρτημάτων της, επειδή με την από 1.8.2018 απόφαση της γενικής συνελεύσεως των συνιδιοκτητών της πολυόροφης οικοδομής αποφασίστηκε η κατεδάφιση του παράνομου σκέπαστρου από τον οποίο διέρχεται ο ιστός της κεραιοδιάταξης είναι αβάσιμος και απορριπτέος διότι η παράνομη κατάσταση την οποία δημιούργησε ο εκκαλών, κατά τα ήδη εκτιθέντα, εξακολουθεί υφισταμένη και κατά τον χρόνο συζήτησης της έφεσης και των προσθέτων λόγων αυτής".

Από το περιεχόμενο της προσβαλλόμενης απόφασης, όπως πιο πάνω αναλυτικά εκτίθεται, προκύπτει σαφώς ότι το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, δέχτηκε ότι η εγκατάσταση της κεραμοδιάταξης επεκτάθηκε και κατασκευάστηκε με τέτοιο τρόπο ,ώστε να καταλάβει τμήμα του κοινόκτητου και κοινόχρηστου δώματος της ανωτέρω πολυόροφης οικοδομής χωρίς την ομόφωνη απόφαση όλων των συνιδιοκτητών της οικοδομής ενώ ο ισχυρισμός του αναιρεσείοντος ότι η ως άνω προσθήκη στο δώμα του 4ου ορόφου είναι προστέγασμα είναι αβάσιμος διότι στην από 12-9-2011 έκθεση αυτοψίας της Διεύθυνσης πολεοδομίας Αθηνών βεβαιώνεται η αυθαίρετη επέκταση οροφής δώματος χωρίς να χαρακτηρίζει την προσθήκη αυτή ως προστέγασμα.

Επομένως σύμφωνα με τα παραπάνω ο τέταρτος λόγος αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί ως στηριζόμενος σε εσφαλμένη προυπόθεση, αφού το δικαστήριο δέχτηκε ότι ο ιστός της κεραίας τοποθετήθηκε σε αυθαίρετη επέκταση οροφής δώματος και όχι σε αυθαίρετο προστέγασμα.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ.19 του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Από τη διάταξη αυτή, που αποτελεί κύρωση της παράβασης του άρθρου 93 παρ.3 του Συντάγματος, προκύπτει ότι ο παρών λόγος αναίρεσης ιδρύεται όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας) ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνησή της (ανεπαρκής αιτιολογία) ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία).

Δεν έχει, όμως, εφαρμογή η διάταξη αυτή, όταν οι ελλείψεις ανάγονται στην εκτίμηση των αποδείξεων, και ιδίως στην ανάλυση, στάθμιση και αιτιολόγηση του πορίσματος που εξάγεται απ' αυτές, γιατί στην κρίση του αυτή το δικαστήριο προβαίνει ανέλεγκτα κατά το άρθρο 561 παρ.1 του ΚΠολΔ, εκτός αν δεν είναι σαφές και πλήρες το πόρισμα και για το λόγο αυτόν γίνεται αδύνατος ο αναιρετικός έλεγχος.

Δηλαδή, μόνο το τι αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε είναι ανάγκη να εκτίθεται στην απόφαση πλήρως και σαφώς και όχι γιατί αποδείχθηκε ή γιατί δεν αποδείχθηκε. Τα επιχειρήματα του δικαστηρίου που σχετίζονται με την εκτίμηση των αποδείξεων δεν συνιστούν παραδοχές, με βάση τις οποίες διαμορφώνεται το αποδεικτικό πόρισμα και, συνεπώς, δεν αποτελούν "αιτιολογία" της απόφασης, ώστε, στο πλαίσιο της υπόψη διάταξης του άρθρου 559 αριθμ.19 του ΚΠολΔ, αυτή να επιδέχεται μομφή για αντιφατικότητα ή ανεπάρκεια, ενώ δεν δημιουργείται ο ίδιος λόγος αναίρεσης ούτε εξαιτίας του ότι το δικαστήριο δεν αναλύει ιδιαιτέρως και διεξοδικά τα επιχειρήματα των διαδίκων που δεν συνιστούν αυτοτελείς ισχυρισμούς, οπότε ο σχετικός λόγος αναίρεσης είναι απαράδεκτος.

Με τον έκτο λόγο αίτησης αναίρεσης και με την επίκληση της από το αρθρ. 559 αρ 19 πλημμέλειας ο αναιρεσείων ισχυρίζεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δέχτηκε χωρίς αιτιολογία, ότι το έννομο συμφέρον της αναιρεσίβλητης για την παύση της λειτουργίας και εκπομπής της κεραιοδιάταξης, την αποξήλωση και απομάκρυνση αυτής καθώς και των εξαρτημάτων και παραρτημάτων της, δεν εξέλιπε αλλά υφίσταται και μετά την από 1-8-2018 απόφαση της γενικής συνέλευσης των συνιδιοκτητών της οικοδομής για την κατεδάφιση του παρανόμου σκέπαστρου από το οποίο διήρχετο ο ιστός της κεραίας, αφού η παράνομη κατάσταση την οποία δημιούργησε ο αναιρεσείων εξακολουθεί υφισταμένη κατά τον χρόνο συζήτησης της έφεσης και των πρόσθετων λόγων.

Ότι ειδικότερα δεν αιτιολογεί Α) σε τι συνίσταται η παράνομη κατάσταση και συγκεκριμένα α) αν είναι παράνομη η εγκατάσταση της βάσης της κεραίας και των μηχανημάτων αυτής στον εξώστη του διαμερίσματος του και εντός αυτού αντίστοιχα β)αν είναι παράνομο το αυθαίρετο σκέπαστρο και γιατί τα παραπάνω αποτελούν παράνομη εγκατάσταση Β) για ποιους λόγους συγκεκριμένα πρέπει να διακοπεί η λειτουργία της κεραιοδιάταξης και να απομακρυνθεί αυτή και τα εξαρτήματα της, αφού η βάση της κεραίας και τα μηχανήματα αυτής νομίμως βρίσκονται στον εξώστη και εντός του διαμερίσματος του Δ ορόφου αντίστοιχα, ο ιστός της μέχρι την κατεδάφιση του διαπερνά το αυθαίρετο σκέπαστρο το οποίο δεν αποτελεί τμήμα της κοινόχρηστης ταράτσας ενώ με την από 1-8-2018 απόφαση της γενικής συνέλευσης των συνιδιοκτητών αποφασίστηκε η κατεδάφιση του αυθαιρέτου σκέπαστρου Από το περιεχόμενο της προσβαλλόμενης απόφασης, όπως πιο πάνω εκτίθεται, σαφώς προκύπτει ότι το Εφετείο, με το να οδηγηθεί στην προαναφερθείσα κρίση του, δεν παραβίασε εκ πλαγίου τις ανωτέρω ουσιαστικού δικαίου διατάξεις, καθ' όσον διέλαβε στην απόφασή του επαρκείς, σαφείς, χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά αιτιολογίες ως προς το ουσιώδες ζήτημα της παραβίασης του κανονισμού της πολυόροφης οικοδομής από τον αναιρεσείοντα με την εγκατάσταση με τον τρόπο που αναφέρθηκε της κεραιοδιάταξης, οι αιτιολογίες δε αυτές επιτρέπουν τον αναιρετικό έλεγχο της ορθότητας των διατάξεων που εφαρμόστηκαν και συνεπώς η προσβαλλομένη απόφαση δεν στερείται νόμιμης βάσεως, ενώ δεν ήταν αναγκαία η παράθεση και άλλων για να αιτιολογηθεί χωρίς αμφιβολία η παραβίαση του κανονισμού της πολυόροφης οικοδομής από τον εναγόμενο και ήδη αναιρεσείοντα.

Επομένως, ο έκτος λόγος πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος, ανεξαρτήτως του ότι, σύμφωνα και με όσα αναπτύχθηκαν στη νομική σκέψη που προηγήθηκε απαραδέκτως προβάλλεται διότι, με την επίφαση της αναιρετικής πλημμέλειας από το λόγο αυτόν, προβάλλονται αιτιάσεις για την, κατ' άρθρ.561 παρ.1 ΚΠολΔ, αναιρετικά ανέλεγκτη εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών, την αιτιολόγηση, το συσχετισμό και την ανάλυση των αποδείξεων από το Εφετείο, ως προς τις οποίες ο αναιρεσείων έχει διαφορετική ουσιαστική προσέγγιση, καθώς και για τη σαφήνεια, επάρκεια και πειστικότητα των επιχειρημάτων, με βάση τα οποία αυτό στήριξε το αποδεικτικό του πόρισμα που εκτίθεται σαφώς, ως προς το παραπάνω ζήτημα.

Συνεπώς μετά από αυτά, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου στο δημόσιο ταμείο. Τέλος, ο αναιρεσείων που νικήθηκε στη δίκη πρέπει να καταδικαστεί στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσίβλητης που κατέθεσε προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημά της (άρθρα 176, 183, 189 παρ.1, 191 παρ.2 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται στο διατακτικό..

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Δικάζει την από 3 Ιουλίου 2019 (με αύξοντα ειδικό αριθμό κατάθεσης 6267/610/3-7-2019) αίτηση για αναίρεση της 2894/2019 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.

Απορρίπτει την παραπάνω αίτηση αναίρεσης

Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο δημόσιο ταμείο

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 18 Δεκεμβρίου 2020.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 22 Φεβρουαρίου 2021.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ