208/2019 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 208 / 2019 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 208/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Κιουρκτσόγλου - Πετρουλάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεώργιο Χοϊμέ, Μαρία Τζανακάκη, Αντώνιο Τσαλαπόρτα και Θεόδωρο Μαντούβαλο, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 19 Οκτωβρίου 2018, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Θ. Μ. του Ν., 2) Π. Κ. του Α. και 3) Α. Μ. του Θ., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Σπυρίδωνα Αναγνωστόπουλο.

Του αναιρεσιβλήτου: ΝΠΙΔ με την επωνυμία "...", που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, ως ειδικού διαδόχου της εδρεύουσας στην … ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "... ΑΕΓΑ", της οποίας η άδεια λειτουργίας ανακλήθηκε, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Αργυρώ Γρατσία - Πλατή με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30-8-2011 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Καλαμάτας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 130/2013 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 90/2017 του Μονομελούς Εφετείου Καλαμάτας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 5-10-2017 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, με Εισηγητή τον Αρεοπαγίτη Θεόδωρο Μαντούβαλο, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης αναίρεσης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η διάταξη του άρθρου 25 της απόφασης του Υπουργού Εμπορίου Κ4/585/1978, η οποία προβλέπει τις περιπτώσεις αποκλεισμού της ευθύνης του ασφαλιστή, είναι μεν ανίσχυρη, ως ευρισκομένη εκτός της νομοθετικής εξουσιοδότησης του άρθρου 6 § 5 Ν. 489/1976, εάν, όμως, οι περιεχόμενες στην ως άνω διάταξη απαλλακτικές ρήτρες υπέρ του ασφαλιστή, συμπεριληφθούν, ως συμβατικοί όροι, στην ασφαλιστική σύμβαση, τότε ο ασφαλιστής, σύμφωνα με το άρθρο 11 § 1 Ν. 489/1976, δεν απαλλάσσεται μεν από την υποχρέωση να αποζημιώσει τον ζημιωθέντα τρίτο, έχει όμως, δικαίωμα αναγωγής, κατά του ασφαλισμένου, για να ζητήσει ό,τι κατέβαλε, ως αποζημίωση, προς ικανοποίηση του τρίτου παθόντα, διότι, στην περίπτωση αυτή, οι ως άνω απαλλακτικές ρήτρες αποκτούν συμβατική ισχύ (ΑΠ 2277/2009, ΑΠ 990/2009).

Ειδικότερα, από την αρχή της ελευθερίας των συμβάσεων (ΑΚ 361) προκύπτει η δυνατότητα των μερών στη σύμβαση ασφάλισης αστικής ευθύνης από ατυχήματα αυτοκινήτων να συμφωνήσουν περιπτώσεις απαλλαγής του ασφαλιστή, όπως αυτές προβλέπονται από την Κ4/585/1978 ΑΥΕ, αλλά και άλλες που μπορούν να συμφωνηθούν ως απαλλακτικές ρήτρες (όροι).

Μια από τις περιπτώσεις συμφωνίας για απαλλαγή του ασφαλιστή στην Κ4/585/1978 ΑΥΕ (ήδη καταργηθείσα με το άρθρο 17 Ν. 3557/2007), η οποία ίσχυε κατά το χρόνο του ένδικου ατυχήματος, είναι και η προβλεπόμενη από την §2 του άρθρου 25 αυτής, με την οποία ορίζεται ότι "αποκλείονται της ασφαλίσεως ζημίαι προξενούμεναι εκ της συμμετοχής του ασφαλιζόμενου οχήματος...

εις επισήμους ή μη αγώνες... εκτός εάν ειδικώς εν τω ασφαλιστηρίω συμβολαίω συνεφωνήθη και η κάλυψης των ανωτέρω περιπτώσεων". Ο συγκεκριμένος όρος, όπως και εκείνοι που αναφέρονται στις λοιπές παραγράφους του άνω άρθρου, για να είναι δεσμευτικός για τα μέρη της ασφαλιστικής σύμβασης πρέπει να έχει καταστεί περιεχόμενο της σύμβασης ασφάλισης.

Επομένως, εάν οι περιεχόμενες στη διάταξη του άρθρ. 25 της ΥΑ Κ4/585/1978 απαλλακτικές ρήτρες υπέρ του ασφαλιστή, περί αποκλεισμού της ευθύνης του, στις αναφερόμενες στη διάταξη αυτή περιπτώσεις, συμπεριληφθούν, ως συμβατικοί όροι, στην ασφαλιστική σύμβαση, τότε ο ασφαλιστής δεν απαλλάσσεται μεν από την υποχρέωση να αποζημιώσει τον ζημιωθέντα τρίτο, έχει όμως, δικαίωμα αναγωγής, κατά του ασφαλισμένου, για να ζητήσει ό,τι κατέβαλε, ως αποζημίωση, προς ικανοποίηση του τρίτου παθόντα.

Τούτο μπορεί να γίνει είτε με ενσωμάτωση αυτούσιου του όρου στη σύμβαση ασφάλισης, είτε με παραπομπή της σύμβασης στους όρους της Κ4/585/1978 ΑΥΕ και συγκεκριμένα στον παραπάνω όρο. Αρκεί προς τούτο και παραπομπή απ' ευθείας στο ΦΕΚ που περιέχει την άνω Υπουργική Απόφαση. Για τη δέσμευση του ασφαλισμένου δεν είναι απαραίτητο να υπογράφεται το ασφαλιστήριο απ' αυτόν, αλλά αρκεί να καταβάλλει τα ασφάλιστρα και να παραλαμβάνει το ασφαλιστήριο.

Το ασφαλιστήριο είναι αποδεικτικό και όχι συστατικό της σύμβασης έγγραφο. Οι περιεχόμενοι σ' αυτό γενικοί και ειδικοί όροι, από τους οποίους οι ειδικοί επικρατούν των γενικών, δεσμεύουν τον ασφαλιζόμενο και όταν ακόμη δεν το υπέγραψε, εφόσον σ' αυτό στηρίζει τις αξιώσεις του, το επικαλείται και το προσκομίζει στο δικαστήριο (ΑΠ 1221/2015, ΑΠ 2017/2013).

Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 1 εδ. α' ΚΠολΔ, αναίρεση συγχωρείται για παράβαση κανόνος ουσιαστικού δικαίου, δηλαδή διάταξης νόμου που περιέχει αφηρημένο κανόνα δικαίου, από το οποίο επέρχονται έννομες συνέπειες, αν συντρέχουν ορισμένες προϋποθέσεις. Κανόνα με την πιο πάνω έννοια δεν αποτελεί η ιδιωτική σύμβαση του άρθρου 361 ΑΚ, καθότι δεν περιέχει αφηρημένη και ετερόνομη ρύθμιση αλλά διαπλάσσει συγκεκριμένα δικαιώματα και υποχρεώσεις.

Στην περίπτωση αυτή, η διαφορετική ερμηνεία της δικαιοπραξίας της περιεχόμενης σε έγγραφο από τους συμβαλλόμενους στο ίδιο έγγραφο, μόνο ως παραβίαση των ερμηνευτικών κανόνων των δικαιοπραξιών κατ' άρθρο 559 αρ. 1 εδ. β' ΚΠολΔ στηρίζει σχετικό αναιρετικό λόγο. Ειδικότερα, οι γενικοί ερμηνευτικοί κανόνες των άρθρων 173 και 200 ΑΚ εφαρμόζονται σε κάθε περίπτωση που υφίσταται κενό στη σύμβαση και γενικά στη δικαιοπραξία ή γεννιέται αμφιβολία για την έννοια της δήλωσης βουλήσεως.

Οι διατάξεις των άρθρων αυτών παραβιάζονται στην περίπτωση κατά την οποία το δικαστήριο της ουσίας, παρά τη διαπίστωση, ακόμα και έμμεσα, κενού ή αμφιβολίας για την έννοια της δικαιοπραξίας, είτε παραλείπει να προσφύγει σ' αυτές προς εξεύρεση της αληθινής βούλησης των δικαιοπρακτούντων, ή δεν παραθέτει στην απόφασή του τα πραγματικά στοιχεία από τα οποία προκύπτει η εφαρμογή των διατάξεων αυτών, είτε προβαίνει σε κακή εφαρμογή τους (ΑΠ 1912/2006).

Η αναιρεσιβαλλόμενη 90/2017 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Καλαμάτας, που εκδόθηκε κατά την ειδική διαδικασία των αυτοκινητικών διαφορών, αποτελεί κατάληξη της ακόλουθης διαδικαστικής διαδρομής, όπως προκύπτει από την παραδεκτή, κατ' άρθρ. 561 § 2 ΚΠολΔ, επισκόπηση των σχετικών διαδικαστικών εγγράφων: Με την από 30-8-2011 αγωγή (αναγωγή) του ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Καλαμάτας, το ενάγον και ήδη αναιρεσίβλητο "..." ζήτησε από τους εναγόμενους και ήδη αναιρεσείοντες Θ. Μ. κ.λπ. να του καταβάλουν εκ της ασφαλιστικής συμβάσεως τα αναφερόμενα ποσά, τα οποία το ίδιο κατέβαλε στους παθόντες τροχαίου ατυχήματος ως ειδικός διάδοχος της ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "... ΑΕΓΑ", της οποίας ανακλήθηκε η άδεια, η οποία είχε ασφαλίσει για την έναντι τρίτων αστική ευθύνη το ζημιογόνο (επίδικο) αυτοκίνητο, δυνάμει του άρθρου 25 § 2 της Κ4/585/1978 ΑΥΕ, η οποία είχε καταστεί συμβατικός όρος.

Εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 130/2013 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Καλαμάτας, η οποία ερμηνεύοντας το περιεχόμενο του επίδικου ...36 ασφαλιστηρίου συμβολαίου, ενόψει του παραδεκτώς προβληθέντος ουσιώδους ισχυρισμού των εναγομένων ότι με βάση τη σύμβαση καλύπτεται ασφαλιστικώς η επίδικη περίπτωση εξαιρέσεως του άρθρου 25 § 2 της Κ4/585/1978 ΑΥΕ (συμμετοχή σε ανεπίσημους αγώνες) και δεν εξαιρείται, έκρινε ότι σύμφωνα με τους όρους 6 και 8 του ασφαλιστηρίου πράγματι καλύπτεται ασφαλιστικώς ο υπό κρίση κίνδυνος και απέρριψε κατ' ουσίαν την αγωγή.

Ειδικότερα, έκρινε ότι στον υπ' αριθ. 6 όρο της σύμβασης ρητώς αναγράφονται τα εξής: "Α' Εξαιρέσεις αστικής ευθύνης από τροχαία ατυχήματα: Από το παρόν εξαιρούνται οι περιπτώσεις που αναφέρονται στα άρθρα 25 και 26 της Υ.Α. Κ4-585/78, όπως αναφέρονται στους συνημμένους Γενικούς Όρους, άρθρο 8". Στο δε άρθρο 8 των συνημμένων γενικών όρων αναγράφεται ρητώς ότι: "Δεν καλύπτονται με το ασφαλιστήριο και αποκλείονται από την ασφάλιση ζημίες που προξενήθηκαν: 1...., 2.

Από συμμετοχή του ασφαλισμένου οχήματος σε επιδείξεις και εορταστικές παρελάσεις. 3....". Με βάση τα ανωτέρω συνάγεται ότι περιεχόμενο της ασφαλιστικής σύμβασης είναι σωρευτικώς οι ρυθμίσεις της Κ4/585/1978 απόφασης του Υπουργού Εμπορίου και οι συνημμένοι γενικοί και ειδικοί ασφαλιστικοί όροι. Σε ό,τι αφορά όμως ειδικώς τις εξαιρέσεις από την αστική ευθύνη από τροχαία ατυχήματα, εξειδικεύεται στο ασφαλιστήριο έγγραφο, ότι από την εν λόγω σύμβαση εξαιρούνται οι περιπτώσεις που αναφέρονται στα άρθρα 25 και 26 της ανωτέρω ΥΑ Κ4/585/1978, όχι όμως όπως αυτές προβλέπονται στην υπουργική απόφαση, αλλά "όπως αναφέρονται στους συνημμένους γενικούς όρους, άρθρο 8".

Δηλαδή, εξειδικεύονται και συγκεκριμενοποιούνται οι προβλεπόμενες στα άρθρα 25 και 26 της ανωτέρω υπουργικής απόφασης εξαιρέσεις αστικής ευθύνης από ατυχήματα, από τα όσα προβλέπονται στο άρθρο 8 των συνημμένων γενικών ασφαλιστικών όρων του εν λόγω ασφαλιστηρίου εγγράφου. Στο άρθρο 8 όμως των συνημμένων γενικών ασφαλιστικών όρων, στο οποίο αναφέρονται οι εξαιρέσεις αστικής ευθύνης από τροχαία ατυχήματα, δεν περιλαμβάνεται εξαίρεση από την αστική ευθύνη σε ζημιές που προξενήθηκαν εκ της συμμετοχής του ασφαλιζομένου οχήματος σε επίσημους ή μη αγώνες, την οποία περιέχει μεταξύ άλλων περιπτώσεων το άρθρο 25 § 2 της Κ4/585/1978 ΑΥΕ.

Αυτό σημαίνει ότι με βάση τη σύμβαση καλύπτεται ασφαλιστικώς ο κίνδυνος αυτός και δεν εξαιρείται. Με οποιαδήποτε άλλη εκδοχή περί των όρων που διέπουν τη σύμβαση, καθίσταται περιττός και εμφανίζεται ως μη έχων κανένα ρυθμιστικό πεδίο, τόσο ο με αριθμό 6 όρος του ασφαλιστηρίου εγγράφου, που προβλέπει τις εξαιρέσεις αστικής ευθύνης από τροχαία ατυχήματα, όσο και το άρθρο 8 των γενικών συνημμένων στο ασφαλιστήριο έγγραφο, ασφαλιστικών όρων.

Κατά της απόφασης αυτής, το ενάγον άσκησε την από 20-12-2015 έφεσή του και το Μονομελές Εφετείο Καλαμάτας εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, με την οποία, ως προς το κρίσιμο ζήτημα δέχθηκε τα ακόλουθα: "Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι ο πρώτος εναγόμενος, ιδιοκτήτης του ζημιογόνου, υπ' αριθμ. ...2 ΙΧΕ αυτοκινήτου, κατά το χρόνο του ατυχήματος είχε ασφαλίσει αυτό με σύμβαση ασφάλισης καλύπτοντας μεταξύ άλλων, την έναντι τρίτων αστική ευθύνη του κυρίου, κατόχου και οδηγού του στην άνω αναφερομένη ασφαλιστική εταιρία, δυνάμει του υπ' αριθμ. ...36 ασφαλιστηρίου συμβολαίου για το χρονικό διάστημα από 21-1-2004 μέχρι 12-7-2004 (χρόνος ατυχήματος 5-6-2004).

Ο ασφαλισμένος δεν υπέγραψε το εν λόγω ασφαλιστήριο έγγραφο, όμως η ασφαλιστική σύμβαση έχει συναφθεί με βάση τους όρους που διαλαμβάνονται σε αυτήν, οι οποίοι έχουν γίνει σιωπηρώς αποδεκτοί από τον ασφαλισμένο πρώτο εναγόμενο με την καταβολή των ασφαλίστρων, την παραλαβή του ασφαλιστηρίου συμβολαίου και τη χρησιμοποίηση της βεβαίωσης ασφάλισης που χορήγησε σε αυτόν η ασφαλιστική εταιρία, η οποία κατατέθηκε στο AT …., που επιλήφθηκε του ατυχήματος.

Στο εν λόγω ασφαλιστήριο συμβόλαιο ρητώς αναγράφεται, ότι διέπεται από τις διατάξεις του ΝΔ 400/1970, του Ν. 489/1976, του Ν. 2496/1997 και από τις διατάξεις της υπ' αριθμ. Κ4-585/5-4-1978 (ΦΕΚ 795/8-4-78 τ. ΑΕ και ΕΠΕ) απόφασης του Υπουργού Εμπορίου "περί καθορισμού των γενικών όρων του ασφαλιστηρίου του καλύπτοντος την εξ ατυχημάτων αστική ευθύνη".

Στο δε προσκομιζόμενο υπ' αριθμ. ...36 συμβόλαιο ρητώς αναφέρεται ότι από το παρόν εξαιρούνται οι περιπτώσεις που αναφέρονται στα άρθρα 25 και 26 της ΥΑ Κ4-585/78, όπως αναφέρονται στους συνημμένους Γενικούς Όρους, άρθρο 8. Το δε άρθρο 25 στην παρ. 2 αναφέρει ότι αποκλείονται της ασφαλίσεως ζημιές που προξενούνται, από τη συμμετοχή του ασφαλιζόμενου οχήματος σε επιδείξεις, εορταστικές παρελάσεις ή σε επίσημους ή μη αγώνες, ή σε σχετικές δοκιμαστικές διαδρομές (προπονήσεις) εκτός αν ειδικώς έχει συμφωνηθεί η κάλυψη των ανωτέρω περιπτώσεων...

Επομένως, εφόσον αποδείχθηκε χρήση του ασφαλισμένου οχήματος διαφορετική από την καθοριζόμενη στο ασφαλιστήριο συμβόλαιο και την άδεια κυκλοφορίας (ο ασφαλισμένος οδηγός κατά το συγκεκριμένο χρόνο συμμετείχε σε αυτοσχέδιους αγώνες ταχύτητας με άλλο προπορευόμενο όχημα που οδηγούσε άλλο φιλικό του πρόσωπο), δικαιούται ο ασφαλιστής να αξιώσει από τον ασφαλισμένο, να του καταβάλει κάθε ποσό, το οποίο ο τελευταίος θα καταβάλει ως αποζημίωση από το τροχαίο ατύχημα, στον ζημιωθέντα τρίτο, με βάση τα όσα ελέχθησαν αναλυτικά στην αρχή της παρούσας.

Επομένως το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που έκρινε τα ακριβώς αντίθετα, εσφαλμένα το νόμο εφήρμοσε και τις αποδείξεις εκτίμησε και βάσιμα παραπονείται το εκκαλούν με το σχετικό λόγο της έφεσής του, ο οποίος θα πρέπει να γίνει δεκτός. Να εξαφανιστεί η εκκαλουμένη απόφαση. Να κρατηθεί η υπόθεση στο δικαστήριο αυτό.

Να δικαστεί εκ νέου και να γίνει δεκτή η από 30-8-2011 (αριθμ. εκθ. καταθ. ..84/2011) αγωγή του ενάγοντος Επικουρικού Κεφαλαίου, ως ουσιαστικά βάσιμη και να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι να του καταβάλουν το συνολικό ποσό των 141.380,00 €, το οποίο κατέβαλε στους ενάγοντες της από 17-8-2004 αγωγής, σε εκτέλεση της υπ' αριθμ. 53/2006 τελεσίδικης απόφασης, εις ολόκληρον ο καθένας, ενώ η δεύτερη και ο τρίτος των εναγομένων περιορισμένως κατά το λόγο της κληρονομικής τους μερίδας, ήτοι μέχρι του ποσού των 70.690,00 € ο καθένας, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής".

Με την κρίση αυτή, το Μονομελές Εφετείο Καλαμάτας, παραβίασε τις ερμηνευτικές διατάξεις των άρθρων 173 και 200 ΑΚ, επί του ουσιώδους ζητήματος, αν με την ασφαλιστική σύμβαση καλύπτεται ή όχι ο ασφαλιστικός κίνδυνος από συμμετοχή του ασφαλιζομένου οχήματος σε ανεπίσημους αγώνες, το οποίο αμφισβήτησαν παραδεκτά οι εναγόμενοι-εφεσίβλητοι προβάλλοντας θέμα ερμηνείας της συμβάσεως κατ' άρθρα 361, 173 και 200 ΑΚ, βάσει της συμβατικής ισχύος της Κ4/585/1978 ΑΥΕ και του περιεχομένου των άρθρων 6 και 8 του ασφαλιστήριου συμβολαίου.

Συγκεκριμένα, αν και εμμέσως πλην σαφώς, το Εφετείο εν προκειμένω δέχθηκε ότι υπάρχουν αντιφάσεις και αμφιβολίες ως προς τη διατύπωση της βουλήσεως των διαδίκων στο ...36 ασφαλιστήριο συμβόλαιο, με τις παραδοχές "...η ασφαλιστική σύμβαση έχει συναφθεί με βάση τους όρους που διαλαμβάνονται σε αυτήν, οι οποίοι έχουν γίνει σιωπηρώς αποδεκτοί από τον ασφαλισμένο πρώτο εναγόμενο...

Στο εν λόγω ασφαλιστήριο συμβόλαιο ρητώς αναγράφεται, ότι διέπεται από τις διατάξεις του ΝΔ 400/1970, του Ν. 489/1976, του Ν. 2496/1997 και από τις διατάξεις της υπ' αριθμ. Κ4-585/5-4-1978 (ΦΕΚ 795/8-4-78 τ. ΑΕ και ΕΠΕ) απόφασης του Υπουργού Εμπορίου "περί καθορισμού των γενικών όρων του ασφαλιστηρίου του καλύπτοντος την εξ ατυχημάτων αστική ευθύνη".

Στο δε προσκομιζόμενο υπ' αριθμ. ...36 συμβόλαιο ρητώς αναφέρεται ότι από το παρόν εξαιρούνται οι περιπτώσεις που αναφέρονται στα άρθρα 25 και 26 της ΥΑ Κ4-585/78, όπως αναφέρονται στους συνημμένους Γενικούς Όρους, άρθρο 8", ήτοι ενώ δέχεται ως ισχύουσα συμβατικά μεταξύ των διαδίκων εκ του ασφαλιστηρίου συμβολαίου, αντιφατικά, αφενός πλήρης εφαρμογή της Κ4/585/1978 ΑΥΕ και αφετέρου περιορισμός των εξαιρέσεων αυτής με το άρθρο 8 των γενικών όρων του συμβολαίου, ωστόσο, δεν παραθέτει στην απόφασή του το περιεχόμενο του άρθρου αυτού 8 των συνημμένων Γενικών Όρων, από το οποίο προκύπτει η ανάγκη εφαρμογής των διατάξεων αυτών, παραλείπει δε να προσφύγει σε ερμηνεία της δήλωσης βουλήσεως των συμβληθέντων αναζητώντας την αληθινή βούλησή τους χωρίς προσήλωση στις λέξεις και να ερμηνεύσει τη σύμβαση όπως απαιτεί η καλή πίστη, αφού λάβει υπόψη και τα συναλλακτικά ήθη, σύμφωνα με τα άρθρα 173 και 200 ΑΚ.

Κατ' ακολουθίαν, πρέπει να γίνει δεκτός ως βάσιμος ο πρώτος λόγος αναιρέσεως εκ του άρθρου 559 αρ. 1 ΚΠολΔ, με τον οποίο οι αναιρεσείοντες αιτιώνται πλημμέλεια στην αναιρεσιβαλλομένη εκ της μη εφαρμογής στη σύμβαση (άρθρα 1 & 2 Ν. 2496/1997, 361 ΑΚ) των ερμηνευτικών κανόνων των άρθρων 173 και 200 ΑΚ. Μετά απ' αυτά, κατά παραδοχή αυτού του λόγου, μετά την οποία η έρευνα του δεύτερου και τελευταίου λόγου του αναιρετηρίου εκ του άρθρου 559 αρ. 19 ΚΠολΔ είναι περιττή, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο που εξέδωσε την αναιρούμενη αυτή απόφαση, συγκροτούμενο από άλλον δικαστή (ΚΠολΔ 580 § 3), να διαταχθεί η επιστροφή του παραβόλου που έχουν καταθέσει οι αναιρεσείοντες (ΚΠολΔ 495 § 3 περ.

Β'δ') και να καταδικασθεί το αναιρεσίβλητο στην αναφερόμενη στο διατακτικό δικαστική δαπάνη των αναιρεσειόντων, κατά το νόμιμο αίτημα αυτών, που έχουν καταθέσει και προτάσεις (ΚΠολΔ 176, 183, 189, 191 § 2).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 90/2017 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Καλαμάτας.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, συντιθέμενο από άλλο Δικαστή.

Διατάσσει την απόδοση του παραβόλου στους καταθέτες αναιρεσείοντες. Και

Καταδικάζει το αναιρεσίβλητο στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των αναιρεσειόντων, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 11 Ιανουαρίου 2019.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 15 Φεβρουαρίου 2019.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ