208/2010 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 208 / 2010 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 208/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Ρήγα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Ιωάννη Παπανικολάου), Γεώργιο Χρυσικό, Ιωάννη Σίδερη, Νικόλαο Λεοντή και Δημήτριο Τίγγα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 16 Νοεμβρίου 2009, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Σωτήριο Καλαμίτση, με δήλωση κατ' αρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Του αναιρεσιβλήτου: ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Παπασπύρου, που δεν κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 28 Δεκεμβρίου 2004 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3791/2006 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 6150/2007 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 28-2-2008 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Τίγγας, ανέγνωσε την από 2 Νοεμβρίου 2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη της αντιδίκου του στην δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 559 αρ. 11 περ. γ' Κ.Πολ.Δ., αναίρεση επιτρέπεται, αν το δικαστήριο της ουσίας δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν. Από τη διάταξη αυτή, συνδυαζόμενη με εκείνες των άρθρων 335, 338, 339, 340 και 346 Κ.Πολ.Δ., προκύπτει ότι το δικαστήριο της ουσίας, προκειμένου να σχηματίσει τη κρίση του για τους πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη του όλα τα νομίμως προσκομιζόμενα αποδεικτικά μέσα, εφόσον γίνεται σαφής και ορισμένη επίκληση αυτών με τις προτάσεις που κατέθεσε ο (κάθε) διάδικος που τα προσκόμισε, χωρίς να επιβάλλεται ειδική αναφορά και χωριστή αξιολόγηση καθενός από αυτά, αρκεί να καθίσταται βέβαιο από το όλο περιεχόμενο της αποφάσεως ότι συνεκτιμήθηκαν όλα τα επιτρεπτά, κατά νόμο, αποδεικτικά μέσα και ήταν αυτά χρήσιμα προς άμεση ή έμμεση απόδειξη γεγονότων που συγκροτούσαν ουσιώδη ισχυρισμό, δηλαδή ισχυρισμό παραδεκτό και νόμω βάσιμο, που είχε επίδραση στο διατακτικό της αποφάσεως (Ολ.ΑΠ 42/2002).

Στην προκείμενη περίπτωση με τον μοναδικό λόγο αναιρέσεως εκ του άρθρου 559 αρ. 11 γ' Κ.Πολ.Δ., η αναιρεσείουσα προβάλλει την αιτίαση ότι το Εφετείο, το οποίο απέρριψε την έφεσή της κατά της πρωτόδικης αποφάσεως, με την οποία είχε γίνει δεκτή αγωγή του αναιρεσιβλήτου για διάξευξή τους λόγω τετραετούς διαστάσεώς τους, δεν έλαβε υπόψη τις υπ' αρ. ...και ...ένορκες βεβαιώσεις των ...και ...

ενώπιον της συμβολαιογράφου Αθηνών Αλεξ. Αγρέβη, τις οποίες προσκόμισε με επίκληση (μαζί με 10 φωτογραφίες) και αποδείκνυαν τη συμβίωση αυτής και του αναιρεσιβλήτου και μετά τον αναφερόμενο χρόνο (έτος 1999). Όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση το Εφετείο, για να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα, έλαβε υπόψη τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο, όλα τα επικαλούμενα και προσκομιζόμενα έγγραφα και " τις υπ' αρ. ..., ...ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον της συμβολαιογράφου Αθηνών Αλ.

Αγρέβη που λήφθηκαν νομότυπα κατόπιν κλητεύσεως του εφεσιβλήτου" (ήδη αναιρεσιβλήτου). Από τη βεβαίωση αυτή, σε συνδυασμό με το όλο περιεχόμενο της αποφάσεως, στην οποία αναφέρονται τα, και υπό των μαρτύρων της αναιρεσείουσας, κατατιθέμενα ότι συνοικούσαν μέχρι το 2003 τυπικά οι διάδικοι και συμμετείχαν και σε κοινωνικές εκδηλώσεις, χωρίς να αποδίδει όμως σ' αυτές πρόθεση αποκαταστάσεως της έγγαμης συμβιώσεως των διαδίκων, προκύπτει ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και τις με επίκληση προσκομισθείσες από την εκκαλούσα (αναιρεσείουσα) ένορκες βεβαιώσεις μαζί με δέκα φωτογραφίες των διαδίκων.

Επομένως, ο αντίθετος, εκ του άρθρου 559 αρ. 11γ του ΚΠολΔικ μοναδικός λόγος αναιρέσεως είναι αβάσιμος, κατά το μέρος δε που, υπό την επίκλησή του, πλήττεται η από το Εφετείο εκτίμηση του αποδεικτικού υλικού, είναι απαράδεκτος (άρθρο 561 αρ. 1 του ΚΠολΔικ). Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει να απορριφθεί η ένδικη αίτηση αναιρέσεως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 28-2-2008 αίτηση της ... για αναίρεση της 6150/2007 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου από χίλια διακόσια (1.200) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 8 Δεκεμβρίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 2 Φεβρουαρίου 2010.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ