Greece Supreme Court dismisses late appeal by defendant citing health issues as insufficient force majeure.

Απόφαση 2088 / 2010 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 2088/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεοδώρα Γκοΐνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο, Ιωάννη Παπαδόπουλο, Ιωάννη Γιαννακόπουλο και Ανδρέα Ξένο - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 8 Δεκεμβρίου 2010, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αναστάσιου Κανελλόπουλου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου Π. Τ. του Α., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χρήστο Ματέλλα, για αναίρεση της με αριθμό 5853/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 13 Οκτωβρίου 2009 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1474/2009.

Α φ ο ύ ά κ ο υ σ ε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 462. 507 παρ. 1, 473, 474 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δ. προκύπτει ότι το ένδικο μέσο της αναιρέσεως κατά καταδικαστικής αποφάσεως μπορεί να ασκηθεί από εκείνον που καταδικάστηκε είτε αυτοπροσώπως με δήλωση στο γραμματέα του δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση, συντασσομένης εκθέσεως που υπογράφεται από εκείνον που την υποβάλλει ή τον αντιπρόσωπό του και περιέχει όσα ορίζονται στην παράγραφο 2 του άρθρου 474 και μέσα στην προθεσμία που ορίζεται στο άρθρο 473 παρ.1, η οποία προκειμένου περί αποφάσεως εκδοθείσης με παρόντα τον κατηγορούμενο, είναι δέκα ημερών, αρχίζει δε από τότε που η τελεσίδικη απόφαση θα καταχωριστεί καθαρογραφημένη στο ειδικό βιβλίο που τηρείται στη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου.

Ως παρών θεωρείται και ο κατηγορούμενος ο οποίος εκπροσωπήθηκε στην κατ' έφεση δίκη από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του, σύμφωνα με το άρθρο 501 παρ.1,3 Κ.Ποιν.Δ. σε συνδυασμό με το άρθρο 340 παρ. 2 ιδίου Κώδικα. Κατά γενική όμως αρχή του δικαίου, κατά την οποία "ουδείς υποχρεούται στα αδύνατα" είναι επιτρεπτή η άσκηση αιτήσεως αναιρέσεως εκπροθέσμως όταν συντρέχει λόγος ανώτερης βίας ή ανυπερβλήτου κωλύματος.

Στην περίπτωση αυτή, όπως συνάγεται από το άρθρο 474 παρ. 2 Κ.Ποιν.Δ., εκείνος που ασκεί το εν λόγω ένδικο μέσο οφείλει να διαλάβει στην έκθεση που συντάσσεται περί της ασκήσεώς του τα περιστατικά που συνιστούν την ανώτερη βία ή το ανυπέρβλητο κώλυμα και τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία προκύπτουν αυτά. Αν ο αναιρεσείων δεν επικαλείται κανένα τέτοιο λόγο ή αν ο επικαλούμενος είναι αβάσιμος η εκπρόθεσμη αίτηση αναιρέσεως απορρίπτεται ως απαράδεκτη κατά το άρθρο 476 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δ.

Ως ανώτερη βία, η οποία δικαιολογεί την εκπρόθεσμη άσκηση του ενδίκου μέσου θεωρείται κάθε γεγονός απρόβλεπτο και εξαιρετικό, είτε αντικειμενικό είτε σχετικό με το πρόσωπο του δικαιούχου, το οποίο, στη συγκεκριμένη περίπτωση, δεν μπορούσε να αποτραπεί με μέτρα εξαιρετικής επιμέλειας και συνέσεως, ανυπέρβλητο δε κώλυμα θεωρείται εκείνο το οποίο οπωσδήποτε δεν οφείλεται σε υπαιτιότητα του διαδίκου που ασκεί το ένδικο μέσο και δεν μπορούσε να υπερνικηθεί από αυτόν με κανένα τρόπο.

Στην προκειμένη περίπτωση διαλαμβάνεται στην ερευνώμενη υπ' αριθμό εκθέσεως 43/13.10.2009 αίτηση αναιρέσεως και βεβαιώνεται από την επιτρεπτώς επισκοπουμένη στα πλαίσια ερεύνης του παραδεκτού της υπ' αριθμό 5853/2009 καταδικαστική απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης, που προσβάλλεται με αυτό το ένδικο μέσο, ότι η ως άνω απόφαση δημοσιεύθηκε στις 26 Μαρτίου 2009 με θεωρούμενο ως παρόντα τον ήδη αναιρεσείοντα κατηγορούμενο, που εκπροσωπήθηκε από τον εξουσιοδοτημένο νομίμως προς τούτο δικηγόρο του Παναγιώτη Μανώλη (Α.Μ./Δ.Σ.Θ. 2737) και καταχωρήθηκε όπως προκύπτει από τη σχετική βεβαίωση του αρμοδίου γραμματέα επί της αποφάσεως, καθαρογραφημένη στο ειδικό βιβλίο που τηρείται στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης στις 11.6.2009.

Έτσι προκύπτει ότι η ένδικη αίτηση αναιρέσεως ασκήθηκε, μετά την πάροδο της οριζόμενης προς τούτο δεκαήμερης προθεσμίας, στις 13.10.2009 με δήλωση του ενεργούντος ως αντιπροσώπου του αναιρεσείοντος, δυνάμει προσαρτηθείσης εγγράφου εξουσιοδοτήσεώς, δικηγόρου Θεσσαλονίκης Χρήστου Ματέλλα και σύνταξη από το γραμματέα του δικαστηρίου που εξέδωσε τη αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση της ως άνω εκθέσεως αναιρέσεως.

Προς δικαιολόγηση της εκπροθέσμου ασκήσεως της ενδίκου αιτήσεως αναιρέσεως, υποστηρίζει ο αναιρεσείων, ως λόγο ανώτερης βίας άλλως ανυπερβλήτου κωλύματος που δεν του επέτρεψε να ασκήσει το ένδικο αυτό μέσο εμπρόθεσμα, ότι από το μήνα Μάϊο του έτους 2009 μέχρι και 10.10.2009 συνέτρεχαν στο πρόσωπό του προβλήματα υγείας, συνιστάμενα ειδικότερα σε οξυμμένα καρδιακά προβλήματα από τα οποία αναγκάστηκε να βρίσκεται μεγάλο χρονικό διάστημα στο εξωτερικό σε συγγενικά του πρόσωπα στη Γερμανία, επισκεπτόμενος προς τούτο διάφορα νοσοκομεία και ιατρούς τόσο στο εξωτερικό, όσο και στη Θεσσαλονίκη και στην Αθήνα και ότι από τα ανυπέρβλητα αυτά κωλύματα υπήρχε αδυναμία του να επικοινωνεί με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του καθώς και αδυναμία ενημερώσεώς του περί της υπάρξεως της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως όπως και αδυναμία του να χορηγήσει σχετική πληρεξουσιότητα προς τον δικηγόρο του προκειμένου να ασκήσει το ένδικο μέσο της αναιρέσεως και ακόμη ότι μόλις έλαβε γνώση της υπάρξεως της αποφάσεως στις 10.10.2009 αμέσως προέβη στις απαραίτητες αναφερόμενες ενέργειες για να ασκηθεί το ένδικο αυτό μέσο από τον δικηγόρο που εξουσιοδότησε και του έδωσε το ληφθέν αντίγραφο της αποφάσεως καθώς και αποδεικτικά έγγραφα.

Τα περιστατικά που παραπάνω αναφέρει ο αναιρεσείων δεν συνιστούν ανώτερη βία ή ανυπέρβλητο κώλυμα με την έννοια που έχει εκτεθεί, καθόσον τα προβλήματα υγείας που επικαλείται ότι αντιμετώπιζε ο ίδιος δεν είναι γεγονότα από εκείνα που να εμπίπτουν στα μη δυνάμενα να προβλεφθούν και να αντιμετωπισθούν εξαιρετικά γεγονότα, ούτε απέκλεισαν τη δυνατότητα να επικοινωνήσει με πληρεξούσιο δικηγόρο στον οποίο ήταν δυνατό να χορηγήσει σχετική εντολή για να πληροφορηθεί μέσω αυτού από τη γραμματεία του Δικαστηρίου που εξέδωσε την προσβαλλόμενη, πότε καταχωρήθηκε καθαρογραμμένη η εν λόγω καταδικαστική απόφαση στο ειδικό βιβλίο που ετηρείτο, ώστε να ασκήσει μέσω δικηγόρου ως αντιπροσώπου του εγκαίρως το ένδικο μέσο που εδικαιούτο κατ' αυτής αν απουσίαζε ο ίδιος το κρίσιμο διάστημα από τον τόπο κατοικίας του.

Επιπροσθέτως δεν γίνεται μνεία στην ένδικη αίτηση αναιρέσεως των αποδεικτικών μέσων από τα οποία να προκύπτουν τα επικαλούμενα περιστατικά συνεπεία των οποίων να δύναται να ελεγχθεί και να κριθεί ασφαλώς ότι δικαιολογημένα ασκήθηκε καθυστερημένα αυτό το ένδικο μέσο. Κατά συνέπεια η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως ως εκπροθέσμως ασκηθείσα είναι απαράδεκτη και πρέπει να απορριφθεί.

Ο αναιρεσείων, τον οποίον κατά την συζήτηση της αναιρέσεως εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος του που ανέπτυξε τις απόψεις αυτού, πρέπει να καταδικασθεί στα δικαστικά έξοδα (άρθρ. 476 παρ.1, 583 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δ.).

Για τους λόγους αυτούς

Απορρίπτει την από 13 Οκτωβρίου 2009 αίτηση του Π. Τ. του Α. για αναίρεση της 5853/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 17 Δεκεμβρίου 2010.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 31 Δεκεμβρίου 2010.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ