Supreme Court dismisses appeal against extradition order, upholding valid arrest warrant and treaty compliance.

Απόφαση 2083 / 2006 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ) Αριθμός 2083/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ-(ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ)

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Κυριτσάκη, Αντιπρόεδρο, Μιχαήλ Δέτση-Εισηγητή, Γρηγόριο Μάμαλη, Αιμιλία Λίτινα και Θεοδώρα Γκοΐνη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 5 και 12 Δεκεμβρίου 2006, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Στέλιου Γκρόζου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την έφεση του εκκαλούντος-εκζητουμένου X, ο οποίος παραστάθηκε στο ακροατήριο με τους πληρεξούσιους δικηγόρους του Φώτιο Κωστόπουλο και Σπυρίδωνα Κρίκο, κατά της υπ΄αριθμ. 100/2006 απόφασης του Συμβουλίου Εφετών Δωδεκανήσου. Το Συμβούλιο Εφετών Δωδεκανήσου, με την ως άνω απόφασή του γνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεως του ανωτέρω στις Δικαστικές Αρχές της...

Κατά της αποφάσεως αυτής ο εκζητούμενος και τώρα εκκαλών, άσκησε την με αριθμό και ημερομηνία 44/9-11-2006 έφεση, για τους λόγους που αναφέρονται σ΄ αυτήν, η οποία συντάχθηκε ενώπιον του Γραμματέως του Τμήματος Βουλευμάτων του Εφετείου Δωδεκανήσου Ελευθερίου Ζήφια και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1811/2006. Προκειμένης συζητήσεως

Αφού άκουσε τους πληρεξούσιους δικηγόρους του εκκαλούντος-εκζητουμένου, που ζήτησαν να γίνει δεκτή η έφεσή του και να μην εκδοθεί και τον Αντεισαγγελέα ο οποίος πρότεινε να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμη η κρινόμενη έφεση.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η κρινόμενη, από 9 Νοεμβρίου 2006 έφεση κατά της υπ΄ αριθ. 100/8-11-2006 αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών Δωδεκανήσου, με την οποία τούτο γνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεως του εκκαλούντος, X, στις Αρχές της ..., που ζήτησαν την έκδοσή του, έχει ασκηθεί νομοτύπως ενώπιον του Γραμματέως του Εφετείου Δωδεκανήσου και εμπροθέσμως, πρέπει συνεπώς να γίνει τυπικά δεκτή και να εξεταστεί κατ΄ ουσίαν.

Κατά το άρθρο 436 του ΚΠΔ, αν δεν υπάρχει σύμβαση, οι όροι και η διαδικασία της εκδόσεως αλλοδαπών εγκληματιών ρυθμίζονται από τις διατάξεις των άρθρων 437 έως 456 του ίδιου Κώδικα, οι οποίες εφαρμόζονται ακόμη και αν υπάρχει σύμβαση, αν δεν έρχονται σε αντίθεση με αυτή, καθώς και στα σημεία, που δεν προβλέπει η σύμβαση.

Εξ άλλου, η από 13-12-1957 Ευρωπαϊκή Σύμβαση Εκδόσεως, που υπογράφηκε στο Παρίσι και κυρώθηκε από την Ελλάδα στις 6-5-1961 με το Ν. 4165/1961, αλλά και από το εκζητούν κράτος της..., στην οποία ισχύει από 17-8-1998, από δε της κυρώσεως της διέπει το δίκαιο της εκδόσεως μεταξύ των πιο πάνω κρατών, στο άρθρο 2 παρ. 1 αυτής ορίζει ότι η έκδοση ενεργείται για τις πράξεις που τιμωρούνται από του νόμους, τόσο του κράτους που ζητεί την έκδοση, όσο και του κράτους από το οποίο ζητείται αυτή, με ποινή στερητική της ελευθερίας ή με μέτρο ασφαλείας, ανωτάτου ορίου τουλάχιστον ενός έτους ή με αυστηρότερη ποινή, ενώ, οσάκις έλαβε χώραν καταδίκη σε ποινή ή επιβλήθηκε μέτρο ασφαλείας στο έδαφος του αιτούντος κράτους, η απαγγελθείσα κύρωση πρέπει, να είναι διαρκείας τεσσάρων μηνών, κατ΄ ελάχιστο όριο και στο άρθρο 12 αυτής με τον τίτλο "αιτήσεις και δικαιολογητικά στοιχεία" ορίζονται τα ακόλουθα:

Η αίτηση με την οποία ζητείται η έκδοση, πρέπει, αν δεν έχει συμφωνηθεί δι΄ απευθείας συνεννοήσεως μεταξύ των μερών άλλο μέσο, να διατυπωθεί εγγράφως και να υποβληθεί δια της διπλωματικής οδού και προς υποστήριξή της να προσαχθούν: α)το πρωτότυπο ή επίσημο αντίγραφο είτε εκτελεστής δικαστικής αποφάσεως είτε εντάλματος συλλήψεως ή άλλης πράξης που έχει την ίδια ισχύ και που έχει εκδοθεί κατά τους τύπους που καθορίζονται από τη νομοθεσία του αιτούντος κράτους, β)έκθεση των αξιοποίνων πράξεων, για τις οποίες ζητείται η έκδοση, του τόπου και του χρόνου διαπράξεώς τους, του κατά νόμον χαρακτηρισμού τους και της παραπομπής στις νομοθετικές διατάξεις, που έχουν εφαρμογή, οι οποίες, πρέπει, να εμφανίζονται κατά το δυνατόν ακριβέστερον και γ)αντίγραφο των διατάξεων που προβλέπουν την πράξη ή εφόσον τούτο δεν καθίσταται εφικτό, δήλωση περί του εφαρμοστέου δικαίου, καθώς και ο κατά το δυνατόν ακριβέστερος καθορισμός του προσώπου που καταζητείται και κάθε άλλη πληροφορία που μπορεί να καθορίσει την ταυτότητα και εθνικότητα αυτού.

Και ναι μεν, μεταξύ Ελλάδος και ... έχει υπογραφεί η από 17-5-1993 διμερής σύμβαση δικαστικής αρωγής και εκδόσεως και αυτή έχει επικυρωθεί με το Ν. 2311/1995, πλην, όμως, σύμφωνα με το άρθρο 51 παρ. 1 της διμερούς συμβάσεως, αυτή τίθεται σε ισχύ την τριακοστή ημέρα μετά την ανταλλαγή των εγγράφων επικυρώσεώς της που θα λάβει χωρίς στα ..., γεγονός το οποίο δεν προκύπτει από τη δικογραφία.

Σημειώνεται ότι, κατά το άρθρο 28 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως είναι ανίσχυρη κάθε αντίθετη τυχόν προς αυτή διάταξη διμερούς συμφώνου, η οποία διέπει τα περί εκδόσεως μεταξύ των συμβαλλομένων στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση μερών. Περαιτέρω, κατά την αληθινή έννοια του άρθρου 12 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως περί εκδόσεως δεν απαιτείται η προσκομιδή βεβαίωσης περί του αμετακλήτου της καταδικαστικής απόφασης, όταν η έκδοση ζητείται όχι μόνον βάση της καταδικαστικής απόφασης, αλλά και βάσει του δυνάμει αυτής εκδοθέντος εκτελεστού τίτλου-εντάλματος συλλήψεως, που έχει εκδοθεί κατά τους τύπους, που καθορίζονται από την νομοθεσία του αιτούντος κράτους.

Στην προκειμένη περίπτωση, από όλα τα έγγραφα της δικογραφίας, τα πρακτικά της πρωτόδικης δίκης, σε συνδυασμό και με τα εκτεθέντα από τον παραστάντα εκζητούμενο, αποδεικνύονται τα ακόλουθα: Στον εκζητούμενο, X, που γεννήθηκε στις 15-5-1973 στο..., έχει επιβληθεί με την υπ΄ αριθμ. 14/24-01-2003 απόφαση του Εφετείου ...

της ... Δημοκρατίας ποινή κάθειρξης οκτώ (8) ετών για την πράξη της ληστείας "κλοπής με βία" κατά συναυτουργία. Για την έκδοση του εκζητουμένου υποβλήθηκε νόμιμα, μέσω της Πρεσβείας της ... στην Αθήνα, σχετική αίτηση, η 116/4 πρωτ. J v/07-06-2006 του Υπουργείου Δικαιοσύνης της ... με την υπ΄ αριθμ. 567/1/r/13-6-2996 ρηματική διακοίνωση της εδώ πρεσβείας της ..., η οποία φέρει την σφραγίδα της ...Πρεσβείας στην Αθήνα, την οποία συνοδεύουν τα κατωτέρω έγγραφα, μεταφρασμένα επίσημα από την αλβανική στην ελληνική γλώσσα και δη: 1)Η υπ΄ αριθμ. 116/4 πρωτ.

Jv/07-06-2006 αίτηση του Υπουργείου Δικαιοσύνης της ... για την έκδοση του εκζητουμένου στην ... 2)η από 26-05-2006 έκθεση πληροφοριών της Εισαγγελίας της δικαστικής επαρχίας ... για το εν λόγω γεγονός 3)η υπ΄ αριθμ. 279/10-12-2002 απόφαση του Πρωτοδικείου της Επαρχίας..., 4)το πιστοποιητικό γέννησης (ληξιαρχική πράξη γέννησης) του ληξιάρχου ...

του Δημαρχείου ... της Δημοκρατίας της..., από το οποίο προκύπτουν τα στοιχεία για την ταυτότητα του εκζητουμένου και 5)κείμενο των ποινικών διατάξεων, που προβλέπουν το έγκλημα για το οποίο καταδικάσθηκε ο εκζητούμενος και δη τις διατάξεις των άρθρων 139 και 25 του Ποινικού κώδικα της .... Επίσης, με την υπ΄ αριθμ. 1283/1/18/09/2006 ρηματική διακοίνωση της Α...

Πρεσβείας στην Ελλάδα, με το υπ΄ αριθμ. 116/14/πρωτ./jv.13-09-06 έγγραφο της ... διαβιβάστηκαν τα πρόσθετα δικαιολογητικά έγγραφα έκδοσης που ζήτησε το Συμβούλιο τούτο με την άνω αναβλητική του απόφαση (74/2006), επίσημα μεταφρασμένα στην ελληνική γλώσσα και συγκεκριμένα α)η υπ΄ αριθμ. 14/24-01-2003 απόφαση του Εφετείου... , β)η υπ΄ αριθμ. 318/06-06-2003 απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Ποινικού Κολεγίου της ...

Δημοκρατίας και γ)η από 25-06-2003 διαταγή εκτέλεσης της υπ΄ αριθμ. 279/10-12-2002 ποινικής απόφασης του αντεισαγγελέα των Πρωτοδικών της Επαρχίας... , OLIVISI. Από τα προαναφερόμενα έγγραφα προκύπτει ότι ο εκζητούμενος, νυν κάτοικος ..., έχει κηρυχθεί ένοχος με την υπ΄ αριθμ. 279/10-12-2002 απόφαση του Πρωτοδικείου της δικαστικής επαρχίας ...

για το έγκλημα της ληστείας "κλοπή με βία", κατά συναυτουργία με τους υπηκόους ... και ... και του επιβλήθηκε ποινή κάθειρξης εξ (6) ετών. Κατά της απόφασης αυτής άσκησαν έφεση η Εισαγγελία της δικαστικής επαρχίας..., ζητώντας την αλλαγή της ποινής, γιατί η επιβληθείσα ποινή όλων των κατηγορουμένων, λαμβάνοντας υπόψη την κοινωνική επικινδυνότητα της πράξεως και των δραστών, ήταν μικρή, αλλά και οι κατηγορούμενοι, ζητώντας την αλλαγή της απόφασης γιατί δεν βεβαιώνονταν καμμία περίσταση για την ενοχή τους.

Μετά τη συζήτηση της υπόθεσης, κατά την οποία οι κατηγορούμενοι απουσίαζαν, αλλά υπερασπίσθηκαν από τον συνήγορο Shkelqim Shahallari, το Εφετείο της ... με την 14/24-01-2003 απόφασή του, αποφάσισε ν΄ αφήσει σε ισχύ την υπ΄ αριθμ. 279/10-12-2002 απόφαση του δικαστηρίου της δικαστικής επαρχίας ... σε σχέση με την ενοχή των κατηγορουμένων και άλλαξε μόνο το ύψος της επιβληθείσας ποινής, επιβάλλοντας στον εκζητούμενο ποινή κάθειρξης οκτώ (8) ετών.

Κατά της απόφασης του Εφετείου και του Πρωτοδικείου ο συγκατηγορούμενος και κατάδικος πλέον του εκζητουμένου ..., δια του άνω συνηγόρου του, ζήτησε την αναίρεση αυτών. Το ποινικό Κολλέγιο του ανωτάτου δικαστηρίου της ... όμως, αφού εξέτασε ολικώς την υπόθεση, την απέρριψε με την 318/6-6-2003 απόφασή του. Μετά απ΄ αυτά, η Εισαγγελία Πρωτοδικών της Επαρχίας ...

έδωσε την από 25-06-2003 διαταγή για εκτέλεση της τελεσίδικης ποινικής απόφασης 279/10-12-2002, δεδομένου ότι η απόφαση του άνω Εφετείου δεν θεωρείται καταδικαστική στην ουσία απόφαση, αλλά τροποποιεί μόνο το ύψος της ποινής και εκτελεστή είναι η πρωτόδικη καταδικαστική απόφαση, γι΄ αυτό και η Εισαγγελία Πρωτοδικών της ...

στη διαταγή εκτέλεσής της, λαμβάνοντας υπόψη τη σχετική τροποποίηση της ποινής από το Εφετείο..., αναφέρει σ΄ αυτήν την ποινή της κάθειρξης των οκτώ (8) ετών. Δηλαδή, ο εκτελεστός τίτλος είναι η πρωτόδικη απόφαση, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση του Εφετείου..., όπως προκύπτει από το περιεχόμενο της ανωτέρω διαταγής εκτελέσεως της πρωτόδικης απόφασης.

Το αδίκημα του εκζητουμένου προβλέπεται από τα άρθρα 139 και 25 του Ποινικού Κώδικα της.... Αλλά και κατά την ελληνική νομοθεσία το άνω αδίκημα προβλέπεται και τιμωρείται από τα άρθρα 380 παρ. 1 και 45 του ΠΚ με κάθειρξη, ήτοι με ποινή στερητική της ελευθερίας ανώτερη του έτους. Επομένως, για την έκτιση της ως άνω ποινής του εκζητουμένου είναι επιτρεπτή η έκδοση, σύμφωνα με το προαναφερθέν άρθρο 2 παρ. 1 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Εκδόσεως, μη όντος αναγκαίου, όπως η καταδικαστική απόφαση είναι αμετάκλητη (όπως απαιτεί το άρθρο 437 του Κ.Ποιν.Δ), καθόσον, σύμφωνα με το άρθρο 12 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης, οι ρυθμίσεις της οποίας υπερτερούν κατ΄ άρθρο 28 παρ. 1 του Συντάγματος, έναντι των διατάξεων του Κ.Ποιν.Δ, η καταδικαστική απόφαση αρκεί να είναι εκτελεστή.

Η προϋπόθεση δε αυτή πληρούται στην συγκεκριμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα προαναφερθέντα και την από 25-06-2003 διαταγή της Εισαγγελίας των Πρωτοδικών της επαρχίας της.... Με βάση τα δεδομένα αυτά και λαμβανομένου υπόψη 1)ότι η επιβληθείσα, ως άνω, ποινή είναι διάρκειας ανώτερης των τεσσάρων (4) μηνών, 2)ότι δεν προκύπτει θέμα παραγραφής της ποινής, 3)ότι ο εκζητούμενος δεν αμφισβήτησε τα στοιχεία της ταυτότητάς του (βλ.

πρακτικά και απόφαση 74/2006 του Συμβουλίου τούτου), 4)ότι δεν προκύπτει ότι η έκδοσή του ζητείται για πολιτικούς λόγους αλλά αντιθέτως συνάγεται σκοπός ποινικού κολασμού του δια της εκτελέσεως της επιβληθείσας σ΄ αυτόν, ως άνω ποινής, 5)ότι η έκδοση δεν αντίκειται στη διάταξη του άρθρου 438 περ. β΄ του ΚΠΔ, αφού, για να τύχει εφαρμογής η διάταξη αυτή να μην επιτραπεί η έκδοση του καταζητούμενου, απαραίτητη προϋπόθεση είναι, το έγκλημα για το οποίο ζητείται η έκδοση, να έχει τελεστεί στο εξωτερικό και επιπροσθέτως, η δίωξη ή η τιμωρία αυτού να ανήκει σύμφωνα με τους ελληνικούς νόμους, στα Ελληνικά δικαστήρια, ούτε επίσης αντίκειται στη διάταξη του άρθρου 7 παρ. 1 του Ν. 4165/1961, αφού, σύμφωνα με αυτήν, το μέρος από το οποίο ζητείται η έκδοση καταζητουμένου ατόμου για έγκλημα που τελέστηκε εν όλω ή εν μέρει στο έδαφός του, μπορεί και δεν υποχρεούται να αρνηθεί την έκδοσή του, ούτε ακόμη αντίκειται στο άρθρο 6 της ΕΣΔΑ, αλλ΄ ούτε τέλος και στη διάταξη του άρθρου 5 παρ. 2 του Συντάγματος, κατά την οποία απολαμβάνουν της απόλυτης προστασίας της ζωής της τιμής και της ελευθερίας τους, χωρίς διάκριση εθνικότητας φυγής, γλώσσας και θρησκευτικών και πολιτικών πεποιθήσεων, όσοι βρίσκονται στην ελληνική επικράτεια και απαγορεύεται η έκδοση αλλοδαπού, που διώκεται για δράση του υπέρ της ελευθερίας, πράγμα το οποίο δεν συμβαίνει εν προκειμένω.

Σύμφωνα με όσα εκτέθηκαν ανωτέρω, το Συμβούλιο Εφετών Δωδεκανήσου, το οποίο με την προσβαλλόμενη απόφασή του δέχθηκε ότι η ένδικη αίτηση εκδόσεως είναι νόμιμη και ότι συντρέχουν όλες οι νόμιμες προϋποθέσεις της εκδόσεως του εκκαλούντος, δεν υπέπεσε σε σφάλμα νομικό ή πραγματικό. Επομένως, η έφεση του εκκαλούντος-εκζητουμένου, η οποία υποστηρίζει τα αντίθετα είναι αβάσιμη και ως τέτοια, πρέπει να απορριφθεί και να καταδικασθεί ο εκκαλών στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ, όπως αντικαταστάθηκε με άρθρο 55 παρ. 1 Ν. 3160/2003).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Δέχεται κατά τους τύπους την από 9 Νοεμβρίου 2006 (αριθ. εκθ. 44/2006) έφεση του εκζητουμένου X κατά της υπ΄ αριθ. 100/8-11-2006 αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών Δωδεκανήσου και την απορρίπτει κατ΄ ουσίαν. Και

Καταδικάζει τον εκκαλούντα στα δικαστικά έξοδα εκ διακοσίων είκοσι (220) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 12 Δεκεμβρίου 2006.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 12 Δεκεμβρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ