2082/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2082 / 2007 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 2082/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Κολυβά, Αντιπρόεδρο, Ηλία Γιαννακάκη, Χρήστο Αλεξόπουλο, Σπυρίδωνα Ζιάκα, Ζήση Βασιλόπουλο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 23 Οκτωβρίου 2007, με την παρουσία και του Γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρείας με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Γεωργία Ιατρού - Νικητιάδη.

Του αναιρεσίβλητου: ....., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Βασίλειο Λιάπα.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 2/7/2004 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1882/2005 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 6633/2006 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 27/11/2006 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω και ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χρήστος Αλεξόπουλος, ανέγνωσε την από 2/10/2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη του τρίτου και την παραδοχή των δύο πρώτων λόγων της αιτήσεως αναιρέσεως. Η πληρεξούσια της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος του αναιρεσίβλητου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 1 παρ. 4 και 9 του Οργανισμού της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος, που εκδόθηκε κατ' εξουσιοδότηση του αρθρ. 1 του ν.δ. 2510/1953, κυρώθηκε με το από 26.9.1953 β.δ. και έχει ισχύ νόμου, "...παρ. 4: Η τοποθέτησις των προϊσταμένων των διευθύνσεων, των τμημάτων και των υπηρεσιών, των διευθυντών, υποδιευθυντών και εντεταλμένων υποκαταστήματος, ως και η ανάκλησις των τοποθετήσεων τούτων γίνεται, ασχέτως βαθμού και αρχαιότητος, δια πράξεως του Διοικητού, κατά την απόλυτον αυτού κρίσιν παρ. 9 "Δια την τοποθέτησιν του προσωπικού και την εις έκαστον υπάλληλον ανάθεσιν υπηρεσιακών καθηκόντων δεν λαμβάνεται υπόψιν ο βαθμός και αϊ αποδοχαί εκάστου υπαλλήλου".

Από τις διατάξεις αυτές, σε συνδυασμό με εκείνες των παρ. 7 και 8 του ίδιου άρθρου του ως άνω Oργανισμού, συνάγεται ότι η τοποθέτηση των αναφερομένων σε αυτά διευθυντικών στελεχών της τράπεζας (προϊσταμένων διευθύνσεων κ.λ.π.) σε θέση ευθύνης, από την οποία κατευθύνουν και παρακολουθούν τις εργασίες που υπάγονται στη δικαιοδοσία τους και ευθύνονται για την κανονική διεξαγωγή των ανατιθεμένων σε αυτούς εργασιών και ως εκ της οποίας λαμβάνουν το αποκαλούμενο "επίδομα ευθύνης", γίνεται με πράξη του διοικητή, κατά την απόλυτη κρίση του, είναι δε ανεξάρτητη από το βαθμό, την αρχαιότητα και τις αποδοχές του υπαλλήλου.

Εξάλλου, κατά το άρθρο 298 του Α.Κ. η αποζημίωση περιλαμβάνει την μείωση της υπάρχουσας περιουσίας του δανειστή (θετική ζημία) και το διαφυγόν κέρδος. Είναι δε διαφυγόν το κέρδος που προσδοκάται με πιθανότητα κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων ή τις ειδικές περιστάσεις και τα ληφθέντα προπαρασκευαστικά μέτρα.

Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι τα περιστατικά που προσδιορίζουν την προσδοκία ορισμένου κέρδους με βάση την, κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων, πιθανότητα, καθώς και οι ειδικές περιστάσεις και τα ληφθέντα προπαρασκευαστικά μέτρα, πρέπει, για την κατά το άρθρο 216 Κ.Πολ.Δ. πληρότητα του δικογράφου, να εκτίθενται στην αγωγή.

Δεν αρκεί δηλαδή η απλή επανάληψη της διατυπώσεως του άρθρου 298 του Α.Κ, αλλά απαιτείται ειδική και ορισμένη μνεία των πραγματικών περιστάσεων και μέτρων που καθιστούν πιθανό το κέρδος. Η παράλειψη της εκθέσεως ή η ελλιπής έκθεση των περιστατικών αυτών, αναγκαίων και επί αγωγής εισαγομένης και εκδικαζομένης κατά την ειδική διαδικασία των εργατικών διαφορών, επάγεται την απόρριψη της αγωγής ως απαραδέκτου, η μη κήρυξη του οποίου ιδρύει τον εκ του άρθρου 559 αριθμ. 14 Κ.Πολ.Δ.

λόγο αναιρέσεως. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την ένδικη αγωγή, ο αναιρεσείων, αξιώνοντας την καταβολή αποζημιώσεως λόγω στερήσεως του προαναφερομένου επιδόματος ευθύνης 5ου κλιμακίου, το οποίο θα ελάμβανε αν δεν είχε παραλειφθεί παρανόμως κατά τις προαγωγικές κρίσεις για το βαθμό του Τμηματάρχη Α΄ κατά την 1-1-1997, ή 1-1-1998, ή 1-1-1999, ή 1-7-1999, ή 1-1-2001, ή 1-7-2001, εκθέτει επί λέξει "οι μισθολογικές διαφορές που έπρεπε να μου καταβληθούν από τις παραπάνω χρονολογίες έως 17-5-2004 περιορίζονται μόνο στις διαφορές μεταξύ των επιδομάτων βαθμού και επιδόματος ευθύνης, το οποίο χορηγείται μόνο σ' εκείνους που ασκούν αντίστοιχα καθήκοντα, πλην όμως εγώ ασφαλώς και βεβαίως και κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων εφόσον προαγόμουν στον ανώτερο βαθμό θα ασκούσα και αντίστοιχα ανώτερα καθήκοντα ευθύνης υψηλότερου κλιμακίου, τουλάχιστον 5ου και όχι 7ου που ασκούσα, δοθέντος ότι καθόλο αυτό το χρονικό διάστημα υπήρχαν κενές θέσεις Προϊσταμένων Τμημάτων Δ/Σ ή Εντεταλμένων Κ/κού ή Υπ/ντών Κατ/των 3ης κατηγορίας".

Υπό το περιεχόμενο αυτό η υπό δίκη αγωγή του αναιρεσείοντος, ως προς το αίτημα για την επιδίκαση αποζημιώσεως ίσης προς το ποσό του ως άνω επιδόματος ευθύνης θέσεως, είναι αόριστη και εντεύθεν απαράδεκτη, διότι, πέραν από την επανάληψη των στοιχείων της διατάξεως του άρθρου 298 ΑΚ, δεν διαλαμβάνει πόσες και ποιες κενές θέσεις ευθύνης 5ου κλιμακίου υπήρχαν, ποια συγκεκριμένη θέση του 5ου κλιμακίου θα κατελάμβανε αυτός (αναιρεσίβλητος) αν προαγόταν σε Τμηματάρχη Α΄ από τις ανωτέρω ημεροχρονολογίες και με ποια κριτήρια ο Διοικητής της αναιρεσείουσας Τράπεζας θα του ανέθετε τέτοια καθήκοντα, ενόψει του ότι, κατά τις προαναφερθείσες διατάξεις του Οργανισμού της αναιρεσείουσας, η προαγωγή υπαλλήλου δεν συνεπάγεται αναγκαίως και την ανάθεση καθηκόντων ανωτέρω κλιμακίου.

Εξάλλου, με δεδομένο ότι οι προαγωγές στο βαθμό του Τμηματάρχη Α΄ από 1-1-1997 έγιναν από τα αρμόδια όργανα της αναιρεσείουσας την 11-2-2000, στην ένδικη αγωγή δεν διαλαμβάνονται περιστατικά βάσει των οποίων, κατά τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων, ο Διοικητής της αναιρεσείουσας θα ανέθετε στον αναιρεσίβλητο καθήκοντα ανώτερου κλιμακίου ευθύνης αναδρομικά από 1-1-1997, ή 1-1-1998, ή 1-1-1999, ή ο αναιρεσείων θα ασκούσε τέτοια καθήκοντα από την αναδρομική προαγωγή του.

Επομένως, το Εφετείο, που δέχθηκε την αγωγή ως ορισμένη και ως προς το ως άνω κεφάλαιό της περί επιδικάσεως αποζημιώσεως λόγω στερήσεως του επιδόματος ευθύνης θέσεως του αναιρεσιβλήτου, το οποίο μάλιστα δέχθηκε και κατ' ουσίαν, παρά το νόμο δεν κήρυξε απαράδεκτο. Κατά συνέπεια, ο πρώτος λόγος του αναιρετηρίου, με τον οποίο, υπό την επίκληση του άρθρου 559 αριθμ. 14 ΚΠολΔ., αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η ανωτέρω πλημμέλεια είναι βάσιμος, γι΄ αυτό και ως προς το ανωτέρω μόνο πληττόμενο κεφάλαιό της (περί αποζημιώσεως λόγω στερήσεως του επιδόματος ευθύνης) πρέπει να αναιρεθεί αυτή και να παραπεμφθεί κατά τούτο η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήρι0, αφού είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ).

Από τα νομίμως επικαλούμενα και προσκομιζόμενα : α) φωτοαντίγραφο του ..... εγγράφου ταμιακής εγγραφής της αναιεσείουσας και β) από .... εξοφλικής αποδείξεως αποδεικνύεται ότι η αναιρεσείουσα, σε εκούσια εκτέλεση της αποφάσεως που αναιρείται, υπό την επιφύλαξη της αναζητήσεως των χρημάτων σε περίπτωση ευδοκιμήσεως της αναιρέσεώς της, κατέβαλε στον παριστάμενο πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσίβλητου Βασίλειο Λάπα., που ενεργούσε κατ΄ εντολή και για λογαριασμό εκείνου, ποσό 14.810,48 ευρώ, που αντιστοιχούσε στην επιδικασθείσα αποζημίωση λόγω στερήσεως του επιδόματος ευθύνης του αναιρεσίβλητου. Επομένως, πρέπει να γίνει δεκτή, ως βάσιμη στην ουσία της η αίτηση επαναφοράς των πραγμάτων στην κατάσταση που υπήρχε πριν από την εκτέλεση, την οποία (αίτηση) υποβάλλει η αναιρεσείουσα με τις υποβληθείσες εμπροθέσμως κατά την 22-10-2007, έγγραφες προτάσεις της (άρθρο 579 παρ. 2 ΚΠολΔ) και να υποχρεωθεί ο αναιρεσίβλητος σε καταβολή στην αναιρεσείουσα του παραπάνω ποσού χωρίς τόκους, λόγω μη υποβολής σχετικού αιτήματος (άρθρο 106 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί, κατά το κεφάλαιό της που αναφέρεται στο σκεπτικό, την 6633/2006 απόφαση του Εφετείου Αθηνών

Παραπέμπει την υπόθεση, κατά το ανωτέρω κεφάλαιό της, προς περαιτέρω εκδίκαση, στο ίδιο Εφετείο που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές.

Δέχεται την αίτηση περί επαναφοράς των πραγμάτων στην κατάσταση που υπήρχε πριν από την εκτέλεση της παραπάνω αναιρουμένης αποφάσεως.

Υποχρεώνει τον αναιρεσίβλητο να καταβάλει στην αναιρεσείουσα ποσό δεκατεσσάρων χιλιάδων οκτακοσίων δέκα ευρώ και σαράντα οκτώ λεπτών (14.810,48). Και

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει σε χίλια εκατό (1.100) ευρώ.-

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 6 Νοεμβρίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 27 Νοεμβρίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ