Supreme Court allows appeal against labor court judgment for insufficient reasoning on Sunday work and rest day claims.

Απόφαση 2081 / 2009 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 2081/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ηλία Γιαννακάκη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Σπυρίδωνα Ζιάκα, Βαρβάρα Κριτσωτάκη, Παναγιώτη Κομνηνάκη και Ανδρέα Δουλγεράκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 22 Σεπτεμβρίου 2009, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Απόστολο Παπανικολάου.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Κοινοπραξίας τεχνικών εταιρειών με την επωνυμία "ΚΟΙΝΟΠΡΑΞΙΑ ΣΗΡΑΓΓΑΣ ΚΑΛΛΙΔΡΟΜΟΥ, ΕΡΓΟΤΑΞΙΟ ΚΑΤΩ ΤΙΘΟΡΕΑΣ ΦΘΙΩΤΙΔΑΣ", που εδρεύει στη Ν. Κηφισιά Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, 2) ανώνυμης τεχνικής εταιρείας με την επωνυμία "ΠΑΝΤΕΧΝΙΚΗ ΑΕ", που εδρεύει στη Ν. Κηφισιά Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, 3) ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΑΛΤΕ Α.Τ.Ε.", που εδρεύει στο Μαρούσι Αττικής, έχει τεθεί σε εκκαθάριση του άρθρου 44 με την υπ' αριθ. 1217/2008 απόφαση του Εφετείου Αθηνών και εκπροσωπείται νόμιμα και 4) ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΕΛΛΑΚΤΩΡ ΑΕ", που εδρεύει στη Ν. Κηφισιά Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα. Οι 1η, 2η και 3η των αναιρεσιβλήτων εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Κωνσταντίνο Αλεξίου. Η 4η αναιρεσίβλητη εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Θεόδωρο Παναγιώτου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 17-3-2003 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 344/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 1434/2006 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 18-12-2008 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Σπυρίδων Ζιάκας διάβασε την από 8-9-2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του δεύτερου λόγου αναιρέσεως κατά το μέρος που εκτίθεται στο σκεπτικό και την απόρριψη του πρώτου. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, οι πληρεξούσιοι των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις της υπ' αριθμ. 8900/46 κοινής αποφάσεως των Υπουργών Οικονομικών και Εργασίας, όπως αυτή ερμηνεύτηκε με την 25825/51 απόφαση των ιδίων Υπουργών, σε συνδυασμό και προς τις διατάξεις των άρθρων 10 παρ. 1 του β.δ. 748/96, 2 του ν. 435/76 και 904 του ΑΚ, προκύπτει ότι εκείνος που εργάζεται την Κυριακή, επιτρεπτώς ή μη, δικαιούται να λάβει για κάθε Κυριακή προσαύξηση 75% στο 1/25 επί του νομίμου μηνιαίου μισθού του, ήτοι επί των θεσπισμένων ελαχίστων ορίων των αποδοχών τους, που περιλαμβάνουν το βασικό μισθό και τα κατά νόμο επιδόματα, ενώ παράλληλα πρέπει να του χορηγηθεί και αναπληρωματική εβδομαδιαία ανάπαυση διάρκειας 24 συνεχών ωρών σε άλλη εργάσιμη ημέρα της εβδομάδας που άρχισε την Κυριακή.

Η εκούσια ή εξαναγκασμένη παροχή εργασίας κατά την ημέρα της εβδομαδιαίας αναπαύσεως, η οποία απαγορεύεται από τους ως άνω κανόνες δημοσίας τάξεως, είναι άκυρη και γεννά απαίτηση αποδόσεως της ωφέλειας του εργοδότη από την παροχή μιας τέτοιας εργασίας, κατά τις αρχές του αδικαιολογήτου πλουτισμού. Η ωφέλεια αυτή συνίσταται στις αποδοχές τις οποίες ο εργοδότης θα κατέβαλε σε άλλο μισθωτό, που θα απασχολούνταν με έγκυρη σύμβαση εργασίας, κατά τις παραπάνω ημέρες, υπό τις ίδιες συνθήκες με τον μισθωτό που απασχολήθηκε ακύρως κατά τον αυτό χρόνο .Εξάλλου, από τη διάταξη του άρθρου 416 ΑΚ, η οποία ορίζει ότι η ενοχή αποσβήνεται με καταβολή, συνάγεται ότι στοιχεία για την πληρότητα του σχετικού περί εξοφλήσεως ισχυρισμού αλλά και του αιτιολογικού της αποφάσεως που δέχεται τον ισχυρισμό αυτόν, ώστε να καθίσταται εφικτός ο αναιρετικός έλεγχος, είναι το ποσό που καταβλήθηκε, η αιτία και ο χρόνο της καταβολής.

Όταν δε με την αγωγή ασκούνται πλείονες αξιώσεις πηγάζουσες από διαφορετικές αιτίες, όπως στην περίπτωση των εργατικών αξιώσεων, δεν αρκεί να αναφέρεται στην απόφαση που δέχεται σχετικό περί εξοφλήσεως ισχυρισμό του εναγομένου, ότι όλες γενικώς οι αξιώσεις του ενάγοντος εξοφλήθηκαν, αλλά πρέπει να προσδιορίζεται το δικαιούμενο καθώς και το καταβληθέν για κάθε αξίωση ποσό.

Διαφορετικά καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος, αφού ενδέχεται το καταβληθέν συνολικό ποσό αν και υπερκαλύπτει τις ασκούμενες αξιώσεις, να αφορά και σε άλλες (αξιώσεις) μη ασκούμενες με την αγωγή, ή ακόμη να υπερκαλύπτει ορισμένες και άλλες να μη τις καλύπτει ή να τις καλύπτει εν μέρει. Περαιτέρω, κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθ. 19 του Κ.Πολ.Δ.

λόγος αναιρέσεως για έλλειψη νόμιμης βάσεως ιδρύεται όταν δεν προκύπτουν σαφώς από το αιτιολογικό της τα περιστατικά, που είναι αναγκαία για την κρίση στη συγκεκριμένη περίπτωση ως προς τη συνδρομή των νόμιμων όρων και προϋποθέσεων της διατάξεως που εφαρμόστηκε και ως προς τη μη συνδρομή τους, που αποκλείει την εφαρμογή της, καθώς και όταν η απόφαση περιέχει ελλιπείς ή αντιφατικές αιτιολογίες στο νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών που έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης.

Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, δέχτηκε τα ακόλουθα: Ο ενάγων και ήδη αναιρεσείων προσλήφθηκε την 1-6-1999 από την πρώτη των εναγομένων κοινοπραξία, της οποίας οι λοιπές (εναγόμενες) αποτελούσαν μέλη της, ως οδηγός φορτηγού αυτοκινήτου (και δη υδροφόρας) και απασχολήθηκε έκτοτε και μέχρι τις 25-10-2002, που έληξε με καταγγελία η εν λόγω σύμβαση, στο εργοτάξιο της πιο πάνω κοινοπραξίας που είχε αναλάβει υπεργολαβικώς από την ανάδοχο "ΕΡΓΟΣΕ ΑΕ" την κατασκευή του έργου "Σήραγγα Καλλίδρομου κ.λ.π.", αμειβόμενος δε με μηνιαίο μισθό ανώτερο του προβλεπόμενου από τις οικείες Σ.Σ.Ε.

και Δ.Α. Ότι εργαζόταν το πολύ δύο Σαββατοκύριακα κάθε μήνα, συνήθως επί οκτάωρο και η εναγομένη του κατέβαλλε την αμοιβή του μέχρι το Μάϊο 2001 ως υπερωρία και έκτοτε ως "πριμ αποδόσεως". Πέραν δε της απασχολήσεως του επί οκτάωρο σε καθημερινή βάση, με το σύστημα της πενθήμερης εργασίας, απασχολήθηκε κατά μήνα κατά τις παρακάτω ημέρες και ώρες και έλαβε τα αντίστοιχα ποσά: 1)Το έτος 1999:

Τον Ιούνιο : 16 ώρες Σάββατο (2X8 ώρες), 16 ώρες Κυριακή (2 Χ 8 ώρες), 18 ώρες υπερεργασία και 1 ώρα παράνομη υπερωρία. Έλαβε δε συνολικά 456.503 δραχμές, ενώ με βάση το ημερομίσθιο του, ύψους 1.891 δραχμών (315.209/25 Χ 6/40) και κατ' εφαρμογήν όσων αναφέρονται στην σχετική νομική σκέψη της παρούσας, έπρεπε να λάβει συνολικά το ποσό των (18 Χ 1.891 + 25% =42.548 για την υπερεργασία + 2 Χ 1.891+75%= 2.837 για εργασία την Κυριακή + 2 ώρες ιδιόρρυθμη υπερωρία το Σάββατο 2 Χ 1.891= 3.782 + 1 Χ 1.891+ 100% = 3.782 για παράνομη υπερωρία =) 368.158 δραχμές, λαμβανομένου υπόψη ότι η εργασία του Σαββάτου δεν συνυπολογίζεται με την απασχόληση των εργασίμων ημερών για τον προσδιορισμό της εβδομαδιαίας απασχόλησης και δεν αποτελεί υπερεργασία, αλλά παράνομη υπερωρία κατά το μέρος που υπερβαίνει το νόμιμο ημερήσιο ωράριο των οκτώ ωρών, για το οποίο δικαιούται μόνον την κατά 75% προσαύξηση του 1/25 του μηνιαίου μισθού του και όχι και το 1/25 αυτού, που δικαιούται να λάβει κατ' άρθρο 904 ΑΚ, μόνον σε περίπτωση στέρησης δικαιούμενης εβδομαδιαίας ανάπαυσης, περίπτωση που δεν αποδείχτηκε ότι συντρέχει στην προκειμένη περίπτωση.

Τον Ιούλιο : 24 ώρες Σάββατο (3X8 ώρες), 16 ώρες Κυριακή (2 Χ 8 ώρες), 23 ώρες υπερεργασία και 7 ώρες ιδιόρρυθμης υπερωρίας και ενώ έπρεπε να λάβει, μετά από αντίστοιχο με τον αμέσως προηγούμενο υπολογισμό, το ποσό των 404.559 δραχμών, έλαβε 513.707 δραχμές. Τον Αύγουστο: 16 ώρες Σάββατο (2X8 ώρες), 24 ώρες Κυριακή (3X8 ώρες) και 1 ώρα υπερεργασία. Έπρεπε δε να λάβει 327.028 δραχμές και έλαβε 422.242 δραχμές (μικτά).

Τον Σεπτέμβριο: 16 ώρες Σάββατο (2 Χ 8 ώρες), 16 ώρες Κυριακή (2X8 ώρες) και 3 ώρες υπερεργασία και ενώ έπρεπε να λάβει 328.919 δραχμές, έλαβε 415.993 δραχμές.

Τον Οκτώβριο: 31 ώρες Σάββατο (2X8 ώρες, 1X9 ώρες και 1 Χ 6 ώρες), 24 ώρες Κυριακή (3X8 ώρες) και 11 ώρες υπερεργασία και 1 ώρα ιδιόρρυθμη υπερωρία. Έπρεπε δε να λάβει 355.393 δραχμές και έλαβε 511.463 δραχμές.

Το Νοέμβριο :16 ώρες Σάββατο (2X8 ώρες ) και 16 ώρες Κυριακή (2X8ώρες). Έπρεπε δε να λάβει 321.828 δραχμές και έλαβε 411.191 δραχμές. Το Δεκέμβριο : 16 ώρες Σάββατο (2X8 ώρες) και 16 ώρες Κυριακή (2 Χ 8 ώρες) και έπρεπε να λάβει 321.828 δραχμές και έλαβε 401.890 δραχμές.

.

2)Το έτος 2000: Τον Ιανουάριο :16 ώρες Σάββατο (2X8 ώρες) και 16 ώρες Κυριακή (2 Χ 8 ώρες) και έπρεπε να λάβει 321.828 δραχμές και έλαβε 407.805 δραχμές.

Το Φεβρουάριο:24 ώρες Σάββατο(3 Χ 8 ώρες) και 24 ώρες Κυριακή (3X8 ώρες). Έπρεπε δε να λάβει 325.137 δραχμές και έλαβε 460.824 δραχμές. Τον Μάρτιο : 16 ώρες Σάββατο (2X8 ώρες) και 16 ώρες Κυριακή (2X8 ώρες) και έπρεπε να λάβει 321.828 δραχμές και έλαβε 407.805 δραχμές. Τον Απρίλιο : 24 ώρες Σάββατο (3X8 ώρες) και 24 ώρες Κυριακή (3X8 ώρες). Έπρεπε δε να λάβει 325.137 δραχμές και έλαβε 470.243 δραχμές. Το Μάϊο : 16 ώρες Σάββατο (2X8 ώρες), 16 ώρες Κυριακή (2X8 ώρες). Έπρεπε δε να λάβει 321.828 δραχμές και έλαβε 409.975 δραχμές. Τον Ιούνιο: 28 ώρες Σάββατο (2X8 ώρες και 1X12 ώρες), 16 ώρες Κυριακή (2X8 ώρες) και 4 ώρες υπερεργασία. Έπρεπε να λάβει 333.174 δραχμές και έλαβε 456.644 δραχμές.

Τον Ιούλιο: 24 ώρες Σάββατο (3X8 ώρες) και 24 ώρες Κυριακή (3X8 ώρες) και έπρεπε να λάβει 325.137 δραχμές και έλαβε 473.966 δραχμές. Τον Αύγουστο :16 ώρες Σάββατο (2X8 ώρες) και 16 ώρες Κυριακή (2 Χ 8 ώρες)και έπρεπε να λάβει 321.828 δραχμές και έλαβε 412.235 δραχμές. Τον Σεπτέμβριο:16 ώρες Σάββατο (2X8 ώρες) και 16 ώρες Κυριακή (2 Χ 8 ώρες) με ημερομίσθιο 1.938 δραχμές και σύμφωνα με τον αναφερόμενο παραπάνω υπολογισμό έπρεπε να λάβει 329.820 δραχμές και έλαβε 547.311 δραχμές.

Τον Οκτώβριο :16 ώρες Σάββατο (2X8 ώρες) και 16 ώρες Κυριακή (2 Χ 8 ώρες) και έπρεπε να λάβει 329.820 δραχμές και έλαβε 516.130 δραχμές.

Το Νοέμβριο:21 ώρες Σάββατο (2X8 ώρες και 1X5 ώρες) και 16 ώρες Κυριακή (2X8 ώρες), έπρεπε να λάβει 331.758 δραχμές και έλαβε 447.973 δραχμές.

Το Δεκέμβριο :24 ώρες Σάββατο (3X8 ώρες) και 16 ώρες Κυριακή (2X8 ώρες ) και έπρεπε να λάβει 331.758 δραχμές και έλαβε 472.226 δραχμές.

3) Το έτος 2001: Τον Ιανουάριο :16 ώρες Σάββατο (2X8 ώρες) και 16 ώρες Κυριακή (2 X 8 ώρες), με ημερομίσθιο 2.005 δραχμές και σύμφωνα με τον αναφερόμενο παραπάνω υπολογισμό, έπρεπε, να λάβει 341.221. δραχμές και έλαβε 426.442 δραχμές.

Το Φεβρουάριο: 13 ώρες Σάββατο (1X8 ώρες και 1X5 ώρες) και 8 ώρες Κυριακή (1X8 ώρες), έπρεπε να λάβει 339.717 δραχμές και έλαβε 414.411 δραχμές.

Τον Μάρτιο : 24 ώρες Σάββατο (3X8 ώρες) και 16 ώρες Κυριακή ( 2 Χ ώρες), έπρεπε να λάβει 343.226 δραχμές και έλαβε 518.682 δραχμές. Τον Απρίλιο: 16 ώρες Σάββατο (2X8 ώρες) και 24 ώρες Κυριακή (3 Χ ώρες) έπρεπε να λάβει 342.724 δραχμές και έλαβε 497.628 δραχμές. Το Μάϊο: 24 ώρες Σάββατο (3X8 ώρες) και 16 ώρες Κυριακή (2 Χ 8 ώρες).Έπρεπε να λάβει 343.226 δραχμές και έλαβε 510.733 δραχμές.

Τον Ιούνιο: 24 ώρες Σάββατο (3X8 ώρες), 16 ώρες Κυριακή (2X8 ώρες) και 2 ώρες υπερεργασία. Έπρεπε να λάβει 349.241 δραχμές και έλαβε 531.788 δραχμές.

Τον Ιούλιο: 24 ώρες Σάββατο (3X8 ώρες) και 16 ώρες Κυριακή (2 Χ ώρες). Έπρεπε να λάβει 343.226 δραχμές και έλαβε 498.697 δραχμές. Τον Αύγουστο: 8 ώρες Σάββατο (1X8 ώρες), 8 ώρες Κυριακή (1 Χ 8 ώρες) και 2 ώρες υπερεργασία . Έπρεπε να λάβει 343.727 δραχμές και έλαβε 423.462 δραχμές.

Τον Σεπτέμβριο:16 ώρες Σάββατο (2X8 ώρες), 16 ώρες Κυριακή (2 Χ ώρες) και 1 ώρα υπερεργασία, με ημερομίσθιο 2.047 δραχμές και σύμφωνα με τον αναφερόμενο παραπάνω υπολογισμό έπρεπε να λάβει να λάβει 351.447 δραχμές και έλαβε 568.331 δραχμές.

Τον Οκτώβριο: 16 ώρες Σάββατο (2X8 ώρες) και 16 ώρες Κυριακή (2X8 ώρες). Έπρεπε να λάβει 348.376 δραχμές και έλαβε 492.975 δραχμές.

Τον Νοέμβριο: 16 ώρες Σάββατο (2 Χ 8 ώρες) και 16 ώρες Κυριακή (2Χ8 ώρες). Έπρεπε να λάβει 348.376 δραχμές και έλαβε 495.834 δραχμές. Το Δεκέμβριο: 16 ώρες Σάββατο (2X8 ώρες) και 16 ώρες Κυριακή (2X8 ώρες). Έπρεπε να λάβει 348.376 δραχμές και έλαβε 495.834 δραχμές. Το έτος 2002:

Τον Ιανουάριο: 16 ώρες Σάββατο (2X8 ώρες) και 16 ώρες Κυριακή (2 Χ 8 ώρες) με μηνιαίο μισθό 1001,35 ευρώ και ημερομίσθιο 6,00 ευρώ, έπρεπε να λάβει 1.022,35 και έλαβε 1454,41 ευρώ.

Τον Φεβρουάριο: 16 ώρες Σάββατο (2X8 ώρες) και 16 ώρες Κυριακή (2 Χ 8 ώρες).Έπρεπε να λάβει 1.022,35 και έλαβε 1454,41 ευρώ. Τον Μάρτιο : 16 ώρες Σάββατο (2X8 ώρες), 18 ώρες Κυριακή (1 Χ 8 ώρες και 1X10 ώρες), 1 ώρα υπερεργασία και 2 ώρες παράνομη υπερωρία. Έπρεπε δε να λάβει 1031,35 ευρώ και έλαβε 1484,42 ευρώ. Τον Απρίλιο: 8 ώρες Σάββατο (1X8 ώρες) και 8 ώρες Κυριακή (1X8 ώρες). Έπρεπε να λάβει 1017,85 ευρώ και έλαβε 1205,35 ευρώ. Τον Μάϊο:16 ώρες Σάββατο (2X8 ώρες) και 16 ώρες Κυριακή (2 Χ 8 ώρες) και έπρεπε να λάβει 1.022,35 ευρώ και έλαβε 1416,86 ευρώ. Τον Ιούνιο:16 ώρες Σάββατο (2X8 ώρες) και 16 ώρες Κυριακή (2 Χ 8 ώρες). Έπρεπε να λάβει 1.022,35 ευρώ και έλαβε 1454,41 ευρώ.

Τον Ιούλιο: 16 ώρες Σάββατο (2X8 ώρες) και 16 ώρες Κυριακή (2X8 ώρες). Έπρεπε να λάβει 1.022,35 ευρώ και έλαβε 1454,41 ευρώ.

Τον Αύγουστο : Ο ώρες Σάββατο και Ο Κυριακή. Έπρεπε να λάβει και έλαβε 1001,35 ευρώ.

Τον Σεπτέμβριο: 16 ώρες Σάββατο (2X8 ώρες) και 16 ώρες Κυριακή (2X8 ώρες). Έπρεπε να λάβει 1.022,35 ευρώ και έλαβε 1454,41 ευρώ.

Τον Οκτώβριο: Ο ώρες Σάββατο και Κυριακή. Έπρεπε να λάβει και έλαβε 721,77 ευρώ. Επομένως, απ' όλα τα προαναφερόμενα προκύπτει ότι ο ενάγων, καθ' όλο το χρονικό διάστημα της απασχόλησης του στο εργοτάξιο της εναγόμενης κοινοπραξίας εισέπραξε τις δικαιούμενες, σύμφωνα με το νόμο, αποδοχές του για το σύνολο της παρασχεθείσας εργασίας του (υπερεργασία, ιδιόρρυθμες υπερωρίες καθώς και για τις υπερωρίες του) και μάλιστα ενώ δικαιούνταν να λάβει το συνολικό ποσό των 13.865.261 δραχμών ή 40.690,42 ευρώ, έλαβε το συνολικό ποσό των 19.211.061 δραχμών ή 56.378,76 ευρώ.

Από τις ίδιες δε ως άνω παραδοχές προκύπτει ότι πρέπει να απορριφθούν ως κατ' ουσίαν αβάσιμες οι αξιώσεις του ενάγοντος : α) περί καταβολής αμοιβής για υπερεργασία, ιδιόρρυθμη υπερωρία και υπερωριακή εργασία όπως και τους λοιπούς μήνες και κατά τον Αύγουστο του έτους 2001 και κατά τον Αύγουστο του έτους 2002, διότι αποδείχτηκε ότι τον μεν Αύγουστο 2001 απουσίασε, με άδεια, για 16 ημέρες, το δε Αύγουστο του έτους 2002 είχε επίσης λάβει άδεια, β)για καταβολή αποζημίωσης λόγω στέρησης της νόμιμης εβδομαδιαίας ανάπαυσης, για το λόγο ότι όπως προκύπτει από τα αναφερόμενα παραπάνω έγγραφα (μισθοδοτικές καταστάσεις, καρτέλες εργασίας και αποδείξει πληρωμής) ο ενάγων στις περιπτώσεις που είχε εργασθεί ημέρα Κυριακή χωρίς εβδομαδιαία ανάπαυση πληρωνόταν με το νόμιμο 1,75 του μισθοί του, ενώ όταν επρόκειτο για εργασία την Κυριακή, χωρίς να έχει στερηθεί εβδομαδιαίας ανάπαυσης πληρωνόταν με την προσαύξηση του 75 %, γ) για καταβολή αδείας και επιδόματος αδείας, τα οποία επίσης αποδείχτηκε ότι έλαβε.. ".

Με την κρίση του αυτή το Εφετείο στέρησε την απόφαση του νόμιμης βάσεως διότι διέλαβε σ' αυτήν ελλιπείς αιτιολογίες ως προς ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και ειδικότερα, ως προς την απόρριψη κατ' ουσίαν των αγωγικών κονδυλίων που αναφέρονται στην προσαύξηση της αμοιβής του αναιρεσείοντος για την εργασία του τις Κυριακές, και την αμοιβή του για στέρηση της εβδομαδιαίας αναπαύσεως, εργασία κατά τα Σάββατα, υπερεργασία, υπερωριακή απασχόληση και αποδοχές και επίδομα αδείας των ετών 2000, 2001 και 2002.

Συγκεκριμένα, δέχεται ότι όλες, συλλήβδην, οι ανωτέρω αξιώσεις εξοφλήθηκαν χωρίς να αναφέρεται το δικαιούμενο για κάθε αξίωση ποσό (πλην του μηνός Ιουνίου 1999) και το αντίστοιχο καταβληθέν, παρά αναφέρεται γενικώς το δικαιούμενο ως αποδοχές πάσης φύσεως από την εργασιακή σχέση ποσό, στο οποίο συμπεριλαμβάνονται και αξιώσεις μη ασκούμενες με την αγωγή, ήτοι και αυτή που αφορά στον συμφωνηθέντα μισθό, και το καταβληθέν αντιστοίχως για όλες τις από την εργασιακή σχέση αξιώσεις συνολικό ποσό.

Επί πλέον δεν προσδιορίζονται συγκεκριμένα οι Κυριακές κατά τις οποίες απασχολήθηκε ο αναιρεσείων και χορηγήθηκε σ' αυτόν άλλη ημέρα εβδομαδιαίας αναπαύσεως και οι Κυριακές που απασχολήθηκε χωρίς να του χορηγηθεί εβδομαδιαία ανάπαυση και τέλος, δεν αναφέρονται τα ποσά που εδικαιούτο να λάβει ο αναιρεσείων για αποδοχές και επιδόματα αδείας των ετών 2000, 2001 και 2002 και εκείνα που έλαβε για κάθε αιτία χωριστά.

Επομένως, ο ως ενιαίος από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ.,εκτιμόμενος δεύτερος λόγος αναιρέσεως, είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση κατά τα κεφάλαια αυτής που αναφέρονται στις αξιώσεις του αναιρεσείοντος για την εργασία του κατά τις Κυριακές και τα Σάββατα, για τη στέρηση της εβδομαδιαίας αναπαύσεως, την υπερεργασία, την υπερωριακή του απασχόληση και τις αποδοχές αδείας και επιδόματα αδείας, παρελκούσης της έρευνας των λοιπών λόγων αναιρέσεως που πλήττουν τα αυτά κεφάλαια, να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση, κατά το ως άνω μέρος, στο ίδιο δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ.

και να καταδικαστούν οι αναιρεσίβλητες στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος (άρθρα 176 και 183 Κ.Πολ.Δ.)

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθμ. 1434/2006 απόφαση του Εφετείου Αθηνών κατά τα αναφερόμενα στο σκεπτικό κεφάλαια.

Παραπέμπει την υπόθεση κατά το μέρος που αναιρείται προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές. Και,

Καταδικάζει τις αναιρεσίβλητες στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει σε χίλια πεντακόσια (1500) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 6 Οκτωβρίου 2009.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 3 Νοεμβρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ