2080/2008 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2080 / 2008 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 2080/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε' Ποινικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Ηρακλή Κωνσταντινίδη), ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως, Ελευθέριο Νικολόπουλο, Αναστάσιο Λιανό, Βιολέττα Κυτέα - Εισηγήτρια και Ελευθέριο Μάλλιο (που ορίστηκε προς συμπλήρωση της συνθέσεως με την 54/2008 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου), Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 23 Μαΐου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Νικολάου Μαύρου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ1, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Βλαμάκη, περί αναιρέσεως της 237/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Κέρκυρας. Με συγκατηγορούμενο τον Χ2.

Το Τριμελές Εφετείο Κέρκυρας, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 21 Σεπτεμβρίου 2007 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 482/2008.

Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτουμένη από τα άρθρα 93 § 3 του Συντάγματος και 139 Κ.Π.Δ. ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον εκ του άρθρου 510 § 1 στοιχ. Δ' Κ.Π.Δ. ιδίου Κώδικος λόγον αναιρέσεως, όταν αναφέρονται σ'αυτήν με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία εστηρίχθη η κρίση του δικαστηρίου για την συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελίωσαν και οι νομικοί συλλογισμοί, με τους οποίους έγινε η υπαγωγή των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική δίωξη που εφηρμόσθη.

Ειδικότερα ως προς την έκθεση των αποδείξεων, αρκεί η γενική κατά το είδος τους αναφορά όλων των αποδεικτικών μέσων, χωρίς να απαιτείται και η ιδιαίτερη μνεία του τι απεδείχθη εξ ενός εκάστου αυτών, πρέπει όμως να προκύπτει ότι το δικαστήριο έλαβεν υπ'όψη του και συνεξετίμησε όλα τα αποδεικτικά μέσα και όχι μόνο τινά εξ αυτών για να μορφώσει την καταδικαστική για τον κατηγορούμενο κρίση του.

Δια την ύπαρξη τοιαύτης αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό που αποτελούν ενιαίο σύνολο. Η ύπαρξη του δόλου που απαιτείται κατά το άρθρο 26 § 1 ΠΚ για την θεμελίωση της υποκειμενικής υποστάσεως του εγκλήματος δεν είναι ανάγκη κατ' αρχήν να αιτιολογείται ιδιαιτέρως, αφού ο δόλος ενυπάρχει στη θέληση παραγωγής των περιστατικών που συγκροτούν την αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος και εξυπακούεται ότι προκύπτει από την πραγμάτωση των περιστατικών αυτών, εκτός εάν ο νόμος απαιτεί πρόσθετα στοιχεία (Στα εγκλήματα με υπερχειλή αντικειμενική υπόσταση) - άμεσο δόλο όπως την "εν γνώσει" ορισμένου περιστατικού τέλεση της πράξεως, οπότε η αιτιολογία πρέπει να εκτείνεται και στη γνώση αυτή.

Κατά το άρθρο 45, ΠΚ "αν δύο ή περισσότεροι τέλεσαν από κοινού αξιόποινη πράξη, καθένας τους τιμωρείται ως αυτουργός". Με τον όρο "από κοινού" νοείται αντικειμενικά σύμπραξη στην εκτέλεση της κυρίας πράξεως και υποκειμενικά κοινός δόλος δηλαδή ότι ο κάθε συμμέτοχος θέλει ή αποδέχεται την πραγμάτωση της αντικειμενικής υποστάσεως του διαπραττομένου εγκλήματος γνωρίζων ότι και οι λοιποί συμμέτοχοι πράττουν με δόλο τελέσεως του ιδίου εγκλήματος.

Η σύμπραξη στην εκτέλεση της κυρίας πράξεως μπορεί να συνίσταται ή στο ότι καθένας πραγματώνει την όλη αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος ή ότι το έγκλημα πραγματώνεται με συγκλίνουσες επί μέρους πράξεις των συμμετόχων ταυτόχρονες ή διαδοχικές. Πρέπει να αναφέρονται στην απόφαση τα πραγματικά περιστατικά βάσει των οποίων το δικαστήριο εδέχθη ότι ο δράστης συμμετέσχε στην τέλεση του εγκλήματος ως συναυτουργός (Ολ.

Α.Π. 50/1990).

Εσφαλμένη εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως, η οποία αποτελεί λόγον αναιρέσεως κατά το άρθρο 510 § 1 στοιχ. Ε' Κ.Π.Δ. υπάρχει όταν το δικαστήριο δεν υπήγαγε ορθώς τα πραγματικά περιστατικά τα οποία εδέχθη ότι προέκυψαν στην αληθή έννοιά της, αλλά και όταν η σχετική διάταξη παρεβιάσθη εκ πλαγίου διότι έχουν εμφιλοχωρήσει στο πόρισμα της αποφάσεως ασάφειες, αντιφάσεις και λογικά κενά με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο έλεγχος από τον Άρειο Πάγο της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νομίμου βάσεως.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφαση το Τριμελές Εφετείο Κερκύρας, εδέχθη κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση των κατ' είδος αναφερομένων αποδεικτικών μέσων, "καταθέσεις των μαρτύρων κατηγορίας και της υπεράσπισης που εξετάσθηκαν στο Δικαστήριο τούτο, την ανάγνωση των πρακτικών της πρωτοβάθμιας δίκης καθώς και των εγγράφων που αναφέρονται στα πρακτικά, τις απολογίες των παρόντων κατηγορουμένων" (εδέχθη) τα εξής πραγματικά περιστατικά:

Τον πρώτο κατηγορούμενο Χ2 (μη εδώ αναιρεσείοντα), κάτοικο ..., που ασκεί το επάγγελμα του μικροπωλητού, πλησίασε κάποια μέρα, πριν από τις 30/8/2006, στον ..., άγνωστο σ'αυτόν άτομο και του πρότεινε να μεταφέρει από την περιοχή της ... όπου βρισκόντουσαν λαθρομετανάστες αντί αμοιβής 1000 € και του είπε ότι η μεταφορά θα γινόταν με συνεργάτη του, Αλβανό υπήκοο που θα οδηγούσε ένα αυτοκίνητο SΕΑΤ.

Αυτός δέχθηκε και αφού πήρε το ..... ΙΧΕ αυτοκίνητο ιδιοκτησίας της μνηστής του Α, η οποία αγνοούσε για ποιο σκοπό θα χρησιμοποιούσε το αυτοκίνητο, εκκίνησε για την ... στο δρόμο δε είδε να προπορεύεται το αυτοκίνητο το οποίο έφερε αριθμό κυκλοφορίας ..... και το οδηγούσε ο δεύτερος κατηγορούμενος (εδώ αναιρεσείων), ο οποίος μέσω του κινητού του τηλεφώνου επικοινώνησε με τον πρώτο, το αριθμό κλήσεως του κινητού του οποίου είχε λάβει από τον ανωτέρω άγνωστο συνεργό του και του έδωσε οδηγίες περί της πορείας τους και του σημείου στο οποίο θα παραλάμβαναν τους λαθρομετανάστες.

Το αυτοκίνητο αυτό, που δεν ήταν εργοστασίου κατασκευής SΕΑΤ, αλλά DAEWOO, ο δεύτερος κατηγορούμενος είχε μισθώσει από την εταιρία "ΚΟΖΖΜΟΖΖ Α.Ε". Στην επιχείρηση μετείχε και 3ο ΙΧΕ αυτοκίνητο και δη το ....., εργοστασίου κατασκευής SΕΑΤ, το οποίο είχε μισθώσει η τρίτη κατηγορούμενη από την εταιρία "ELXI RENT Α CAR ΕΠΕ".

Όταν έφθασαν οι δύο πρώτοι κατηγορούμενοι στο προκαθορισμένο σημείο επιβιβάσεως των λαθρομεταναστών πρώτες ηρωίνες ώρες, εκεί βρισκόντουσαν 20 άτομα, τα οποία όπως γνώριζαν δεν ήσαν εφοδιασμένα με ταξιδιωτικά έγγραφα, αυτοί δε επιβίβασαν στην καμπίνα και στο πορτ μπαγκάζ, ο μεν πρώτος 6 Αλβανούς, ο δε δεύτερος 7 Αλβανούς και τους υπόλοιπους θα παραλάμβανε το τρίτο αυτοκίνητο που επρόκειτο να αφιχθεί.

Αμέσως δε εκκίνησαν, με προορισμό την ..., όπου θα μεταφέρονταν όλοι οι λαθρομετανάστες αντί κομίστρου 200 - 1000 € ο καθένας, γνωρίζοντας ότι θα ακολουθούσε και το τρίτο αυτοκίνητο. Τα αστυνομικά όμως όργανα, μεταξύ των οποίων και ο εξετασθείς ως μάρτυρας, είχαν πληροφορίες ότι στο σημείο εκείνο επρόκειτο να λάβει χώρα προώθηση λαθρομεταναστών και έθεσαν σε παρακολούθηση τα δύο αυτοκίνητα με προπορευόμενο το του δευτέρου κατηγορουμένου.

Όταν οι αστυνομικοί ακινητοποίησαν πρώτο το όχημα του πρώτου κατηγορουμένου βρήκαν εντός αυτού τους 6 λαθρομετανάστες τα στοιχεία των οποίων αναφέρονται στο διατακτικό και συνέλαβαν αυτούς και τον οδηγό του πρώτο κατηγορούμενο. Εν τω μεταξύ ο δεύτερος κατηγορούμενος έσπευσε και απομακρύνθηκε, εγκατέλειψε το αυτοκίνητο και έτσι όταν οι αστυνομικοί έφθασαν σ' αυτό βρήκαν εντός αυτού μόνον τον έναν λαθρομετανάστη που ήταν κλεισμένος στο πορτ μπαγκάζ, τα στοιχεία του οποίου αναφέρονται στο διατακτικό, τον οποίο και συνέλαβαν και φυσικά δεν βρήκαν εντός αυτού ούτε τον οδηγό του, ούτε τους υπόλοιπους 6, οι οποίοι είχαν εξαφανισθεί.

Και ο οδηγός όμως του τρίτου αυτοκινήτου, όταν τελικά κατάφεραν οι αστυνομικοί να το εντοπίσουν, μετά από πληροφορίες του πρώτου κατηγορουμένου, που από την αρχή συνεργάσθηκε μαζί τους, ότι στην επιχείρηση μετείχαν τρία αυτοκίνητα είχε εξαφανισθεί. Υπήρχαν όμως εντός αυτού 7 Αλβανοί λαθρομετανάστες, τα στοιχεία των οποίων αναφέρονται στο διατακτικό, οι οποίοι και συνελήφθησαν.

Οι δεύτερος και τρίτη κατηγορούμενοι, παραδέχονται μεν ότι αυτοί ήσαν οι μισθωτές των αυτοκινήτων και δεν μπορούν άλλωστε να το αρνηθούν αφού βρέθηκαν στα αυτοκίνητα τα μισθωτήρια συμβόλαια, ισχυρίζονται όμως ότι τις μισθώσεις τις συνήψαν για λογαριασμό κατονομαζομένων προσώπων τα οποία δεν μπορούσαν να συνάψουν μισθώσεις διότι ήσαν Αλβανοί και ότι τα πρόσωπα αυτά οδηγούσαν τα αυτοκίνητα και όχι αυτοί.

Ο ισχυρισμός αυτός, όσον αφορά τον δεύτερο κατηγορούμενο, ελέγχεται αβάσιμος, αφού ο πρώτος κατηγορούμενος τον είδε στον τόπο παραλαβής των λαθρομεταναστών και τον αναγνώρισε και στο ακροατήριο του παρόντος Δικαστηρίου, ως το πρόσωπο που εικονίζεται στην φωτογραφία της αδείας ικανότητας οδηγήσεως του εν λόγω κατηγορουμένου, που του επιδείχθηκε, όπως έγινε και κατά την αστυνομική προανάκριση.

Περαιτέρω, από το κινητό τηλέφωνο του πρώτου κατηγορουμένου, προκύπτουν εισερχόμενες κλήσεις, κατά την διάρκεια του ταξιδιού προς την ..., από τον αριθμό του κινητού τηλεφώνου του δευτέρου κατηγορουμένου, τον οποίο ο ίδιος είχε δώσει στην εταιρία ενοικιάσεως του αυτοκινήτου, ως τηλέφωνο επικοινωνίας, γεγονός που επιβεβαιώνει τον ισχυρισμό του πρώτου κατηγορουμένου ότι δέχθηκε κλήσεις με σκοπό την παροχή οδηγιών περί της πορείας και του σημείου παραλαβής των λαθρομεταναστών, από τον οδηγό του άλλου αυτοκινήτου, με τον οποίο συναντήθηκαν στο υποδειχθέν σημείο και έτσι γνωρίζει τα χαρακτηριστικά του και ήταν σε θέση να τον αναγνωρίσει στην φωτογραφία που προαναφέρθηκε.

Το γεγονός αυτό καταρρίπτει και το περιεχόμενο της βεβαιώσεως της εταιρίας στην οποία εργαζόταν ο εν λόγω κατηγορούμενος ότι την ημέρα του συμβάντος εργαζόταν κανονικά, πράγμα το οποίο καταθέτει και ο αδελφός του. Πρέπει να σημειωθεί ότι ο εν λόγω κατηγορούμενος από την πρωτόδικη ακόμη δίκη αποφεύγει να εμφανισθεί στο ακροατήριο και εκπροσωπήθηκε κατ' άρθρο 340 παρ. 2 ΚΠΔ, και έτσι απέκλεισε την δυνατότητα της κατ' αντιπαράσταση με τον πρώτο κατηγορούμενο εξετάσεώς του.

Αντιθέτως, όσον αφορά την τρίτη κατηγορούμενη που συνελήφθη μόνον μετά την έκδοση της πρωτόδικης αποφάσεως, οι μεν επιβαίνοντες στο τρίτο όχημα λαθρομετανάστες ισχυρίσθηκαν ότι οδηγός του ήταν γυναίκα, χωρίς όμως να αναγνωρίσουν την κατηγορουμένη, αφού τέτοια δυνατότητα, ελλείψει φωτογραφίας, δεν υπήρχε, οι δε περιγραφές τους περί του προσώπου της οδηγού είναι συγκεχυμένες και δεν ταυτοποιούν ασφαλώς την κατηγορουμένη με την οδηγό.

Επίσης ο πρώτος κατηγορούμενος που δεν συναντήθηκε με τον οδηγό του τρίτου αυτοκινήτου, ισχυρίζεται ότι, κατά την δική του γνώση, ο οδηγός πρέπει να ήταν άνδρας. Περαιτέρω, όπως καταθέτει ο πατέρας της, τις μέρες εκείνες και την του συμβάντος ήταν μαζί τους και το ανήλικο τέκνο της διακοπές στην ... κάνοντας χρήση της 20ημερης κανονικής αδείας της και στις 25 Αυγούστου ήλθε στην Αθήνα για να ενοικιάσει το ΙΧΕ αυτοκίνητο για λογαριασμό του συναδέλφου της, που κατονομάζει, Αλβανού υπηκόου, μετά του οποίου διατηρούσε στενή φιλική σχέση, προκειμένου να μεταβεί στην Αλβανία προς επίσκεψη της οικογενείας του.

Βέβαια, όπως ισχυρίζεται ο εν λόγω συνάδελφός της έκτοτε έχει εξαφανισθεί. Τα γεγονότα αυτά δημιουργούν ελάχιστες αμφιβολίες περί του αν όντως η κατηγορουμένη ήταν η οδηγός του τρίτου αυτοκινήτου και πρέπει αυτές να ερμηνευθούν υπέρ της και να κηρυχθεί αθώα κατά το διατακτικό. Τέλος ο τρόπος που οργανώθηκε η όλη επιχείρηση προωθήσεως των λαθρομεταναστών από την ...

στην ..., αντί του ανωτέρω κομίστρου, η χρησιμοποίηση ενοικιασμένων αυτοκινήτων, η επικοινωνία με κινητά τηλέφωνα, κατά την διάρκεια του ταξιδιού προς τον τόπο παραλαβής τους, καταδεικνύουν την ύπαρξη υποδομής των δύο πρώτων κατηγορουμένων και του αγνώστου οδηγού του τρίτου αυτοκινήτου, με σκοπό επανειλημμένης τέλεσης της πράξεως και πορισμό εισοδήματος απ' αυτήν.

Κατ' ακολουθία τούτων στοιχειοθετείται πλήρως η πράξη που αποδίδεται στους πρώτο και δεύτερο κατηγορουμένους και πρέπει να κηρυχθούν ένοχοι αυτής, ο πρώτος όμως με τις ελαφρυντικές περιστάσεις του άρθρου 84 παρ. 2 δ ΠΚ, διότι από της συλλήψεως του έδειξε ειλικρινή μεταμέλεια, συνεργάσθηκε με τις αστυνομικές αρχές και έδωσε πολύτιμες πληροφορίες για τον τρόπο οργάνωσης και εκτέλεσης της όλης επιχείρησης επιζητώντας έτσι να άρει τις επιζήμιες συνέπειες της πράξεως του.

Αντιθέτως στον ίδιο κατηγορούμενο δεν πρέπει να αναγνωρισθούν οι ελαφρυντικές περιστάσεις του εδαφ. 2 ε' του ιδίου άρθρου, όπως ζητάει, αφού δεν αποδείχθηκε η συνδρομή των προϋποθέσεων που θέτει η εν λόγω διάταξη, μη αρκούσης προς τούτο της καλής διαγωγής που επέδειξε στη φυλακή κατά την διάρκεια της κρατήσεώς του.

Τέλος όσον αφορά τον δεύτερο κατηγορούμενο δεν πρέπει να του αναγνωρισθούν οι ελαφρυντικές περιστάσεις του άρθρου 84 παρ. 2 α ΠΚ, όπως αβάσιμα αιτείται, αφού δεν προκύπτει η συνδρομή όλων των προϋποθέσεων που θέτει η εν λόγω διάταξη, συνδρομή η οποία δεν αποδεικνύεται εκ μόνου του δελτίου ποινικού μητρώου του εν λόγω Αλβανού υπηκόου, κατά το οποίο δεν έχει καταδικασθεί για οποιαδήποτε αξιόποινη πράξη.

Πρέπει να σημειωθεί ότι οι κατηγορούμενοι πρέπει να κηρυχθούν ένοχοι για από κοινού με τον άγνωστο οδηγό του τρίτου αυτοκινήτου προώθηση και των 20 λαθρομεταναστών και όχι γι' αυτούς που μόνον ο καθένας μετέφερε, όπως αβάσιμα ισχυρίζονται, διότι η συναπόφασή τους κατευθυνόταν στην παράνομη προώθηση στην Χώρα του εν λόγω συνολικού αριθμού των 20 λαθρομεταναστών, τους οποίους και κατένειμαν μεταξύ τους, ανάλογα με την χωρητικότητα των αυτοκινήτων τους και μέχρι ποιου βαθμού ήταν ο καθένας διατεθειμένος να αξιοποιήσει τους χώρους αυτών, τοποθετώντας άτομα και στο πορτ μπαγκάζ.

Ο κοινός λοιπόν δόλος τους δεν καλύπτει μόνον τον αριθμό των λαθρομεταναστών που ο καθένας, στο πλαίσιο της κοινής δράσης τους, ανέλαβε να προωθήσει προς υλοποίηση της με το ανωτέρω αντικείμενο συναπόφασής τους, αλλά το σύνολο των λαθρομεταναστών που κατά την συναπόφασή τους, ανέλαβαν να προωθήσουν από κοινού στο εσωτερικό της Χώρας.

Μετά ταύτα εκήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο του ότι στην ... την 30/8/2006 από κοινού με τον Χ2 και με άγνωστο οδηγό, ενώ ήταν οδηγοί αυτοκινήτων προωθούσαν στο εσωτερικό της χώρας αλλοδαπούς, οι οποίοι δεν είχαν δικαίωμα εισόδου και παραμονής στη χώρα, στην πράξη τους δε αυτή προέβησαν κατ' επάγγελμα και συγκεκριμένα κατά τον άνω αναφερόμενο τόπο και χρόνο, ενώ οδηγούσαν ο μεν πρώτος Χ2 το υπ' αριθμ.

κυκλοφορίας ..... Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητο, ιδιοκτησίας Α, κατοίκου ..., ο δεύτερος Χ1 το υπ' αριθ. ..... μισθωμένο ΙΧΕ αυτοκίνητο και ο τρίτος άγνωστος οδηγός το υπ' αριθμ. ..... μισθωμένο ΙΧΕ αυτοκίνητο είχαν επιβιβάσει σ' αυτά, ο μεν πρώτος τους Αλβανούς υπηκόους ..., ..., ..., ..., ... και ..., o δεύτερος τον Αλβανό υπήκοο ... και έξι (6) μη συλληφθέντες Αλβανούς υπηκόους και ο τρίτος άγνωστος οδηγός τους Αλβανούς υπηκόους ..., ..., ..., ..., ..., ...

και ..., εκ των οποίων κανένας δεν είχε ταξιδιωτικά έγγραφα και είχαν εισέλθει παράνομα στην Ελλάδα λίγη ώρα πριν επιβιβασθούν στα ανωτέρω οχήματα, και μετέφεραν αυτούς από την Ελληνοαλβανική μεθόριο προς την Αθήνα αντί κομίστρου κυμαινόμενου από 200 έως 1000 ευρώ κατά άτομο. Από την υποδομή που είχαν διαμορφώσει με τη μίσθωση αυτοκινήτων, τη συνεργασία με άλλα άτομα εντός του αλβανικού εδάφους και τη συμφωνία για είσπραξη κομίστρου προκύπτει σκοπός τους για επανειλημμένη τέλεση της πράξης με σκοπό τον πορισμό εισοδήματος απ' αυτή...

Με αυτά που εδέχθη η προσβαλλομένη απόφαση διέλαβε την απαιτουμένη κατά τις άνω διατάξεις ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σ'αυτήν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία απεδείχθησαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση της αξιοποίνου πράξεως, για την οποία κατεδικάσθη ο κατηγορούμενος - αναιρεσείων, καθώς και τους συλλογισμούς, με βάση τους οποίους έγινε η υπαγωγή αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη του άρθρου 88 § 1 β Ν. 3386/2005, την οποίαν ορθώς εφήρμοσε και δεν παρεβίασε ούτε ευθέως, ούτε εκ πλαγίου.

Ειδικότερα αναφέρει τον κοινό δόλο των συμμετεχόντων, εκ των οποίων έκαστος, με τον εκτιθέμενο τρόπο ενεργείας και συμπράξεως απεδέχθη την τέλεση του εγκλήματος από τους άλλους, των οποίων επίσης εκτίθενται οι ενέργειες προς πραγμάτωση του διαπραχθέντος αδικήματος της προωθήσεως λαθρομεταναστών στο εσωτερικό της χώρας από κοινού και κατ' επάγγελμα, ενώ από την πλήρη έκθεση των αποδειχθέντων πραγματικών περιστατικών προκύπτει σαφώς η γνώση του κατηγορουμένου ότι οι μεταφερόμενοι αλλοδαποί είχαν εισέλθει παράνομα στην Ελλάδα.

Μετά ταύτα οι σχετικοί λόγοι αναιρέσεως εκ του άρθρου 510 § 1 περ. Δ' και Ε' Κ.Π.Δ. με τις προσβαλλόμενες πλημμέλειες περί την αιτιολογία της αποφάσεως και την εφαρμογή της ανωτέρω ουσιαστικής ποινικής διατάξεως, είναι αβάσιμοι και απορριπτέοι και πρέπει, συνεπώς, να απορριφθεί στο σύνολό της η κρινομένη αίτηση αναιρέσεως καταδικασθεί δε ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 § 1 Κ.Π.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 21/9/2007 αίτηση του Χ1 για αναίρεση της υπ' αριθμ. 237/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Κέρκυρας. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα εξ ευρώ διακοσίων είκοσι (220).

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 9 Ιουλίου 2008.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 25 Σεπτεμβρίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ