Supreme Court dismisses appeal on abuse of right and common sense violations in trademark dispute.

Απόφαση 207 / 2023 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 207/2023

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Θεόδωρο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κυριάκο Μπαμπαλίδη, Παναγιώτη Βενιζελέα, Βρυσηίδα Θωμάτου και Παναγιώτα Γκουδή - Νινέ - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 17 Οκτωβρίου 2022, με την παρουσία και της γραμματέως Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειουσών: 1) ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "... ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΒΙΟΤΕΧΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΙΔΩΝ ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΓΑΛΑΚΤΟΚΟΜΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", που εδρεύει στα ... και εκπροσωπείται νόμιμα, 2) ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία "... ΚΑΙ ΣΙΑ Ο.Ε.", που εδρεύει στο ... και εκπροσωπείται νόμιμα, 3) ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΣΟΚΟΛΑΤΕΡΙ ... ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΕΙΔΩΝ ΣΟΚΟΛΑΤΑΣ", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, 4) Α. Β. του Δ., κατοίκου ..., για τον εαυτό του ατομικά και με την ιδιότητα του νομίμου εκπροσώπου απασών των άνω εταιρειών, 5) εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "... ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα και 6) Γ. Κ. του Α., κατοίκου ..., για τον εαυτό του ατομικά και με την ιδιότητα του νομίμου εκπροσώπου της άνω υπό τον αριθμό 5 εταιρείας περιορισμένης ευθύνης.

Εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Ρεγγίνα Καρρά.

Της αναιρεσιβλήτου: ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "... ... ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΩΝ- ΓΑΛΑΚΤΟΠΩ-ΛΕΙΩΝ-ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ευστάθιο Μπραούζη.

Στο σημείο αυτό η πληρεξούσια των αναιρεσειόντων, αφού έλαβε τον λόγο, ζήτησε την αναβολή της υπόθεσης για τους λόγους που ανέπτυξε.

Για το αίτημα της αναβολής έλαβε τον λόγο και ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου, ο οποίος δεν συναίνεσε. Το Δικαστήριο διασκέφτηκε και, διά του Προέδρου του, απέρριψε το αίτημα αναβολής.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις τέσσερις από 16-10-2012 αγωγές της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάσθηκαν.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1039/2014 του ίδιου Δικαστηρίου, όπως αυτή διορθώθηκε με την 4552/2014 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και 2745/2015 του Εφετείου Αθηνών.

Την αναίρεση της 2745/2015 απόφασης του Εφετείου Αθηνών και της συμπροσβαλλόμενης 1039/2014 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 1-2-2016 αίτησή της και τους από 14-9-2022 προσθέτους αυτής λόγους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Η πληρεξούσια των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και των προσθέτων αυτής λόγων, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή τους, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσα κατά την τακτική διαδικασία υπ' αριθ. 2745/2015 τελεσίδικη απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, το οποίο δέχθηκε την έφεση των αναιρεσειόντων και εξαφάνισε την υπ' αριθ. 1039/2014 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, στη συνέχεια δε, κρατώντας και δικάζοντας την υπόθεση, έκανε εν μέρει δεκτές τις από 16-10-2012 τέσσερεις αγωγές της αναιρεσίβλητης.

Η από 1-2-2016 αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564, 566 παρ. 1 Κ. Πολ. Δ.) και συνεπώς είναι παραδεκτή (άρθρο 577 παρ.1 Κ.Πολ.Δ.). Παραδεκτά επίσης ασκήθηκαν και οι από 14/9/2022 πρόσθετοι λόγοι αναίρεσης με ιδιαίτερο δικόγραφο, που κατατέθηκε στην Γραμματεία του Αρείου Πάγου στις 14/9/2022 και επιδόθηκε στην αναιρεσίβλητη στις 14/9/2022 (βλ.

την υπ' αριθ. .../14-9-2022 έκθεση επίδοσης του Δικαστικού Επιμελητή του Εφετείου Αθηνών με έδρα το Πρωτοδικείο Αθηνών Γ. Κ.), δηλαδή 30 πλήρεις ημέρες πριν την ορισθείσα ημερομηνία συζήτησης της αίτησης αναίρεσης στις 17-10-2022, αφού αφορούν στα ίδια κεφάλαια της προσβαλλόμενης απόφασης, που πλήττονται και με την αναίρεση (άρθρο 569 Κ.Πολ.Δ.).

Επομένως η αναίρεση και οι πρόσθετοι λόγοι αυτής πρέπει να εξετασθούν για το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων τους (άρθρο 577 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ.). Από την παραδεκτή, κατ' άρθρο 561 παρ.2 Κ.Πολ.Δ., επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης προκύπτουν τα εξής: Η αναιρεσίβλητη άσκησε ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών τις από 16-10-2012 τέσσερεις (4) αγωγές της κατά των πρώτης, δεύτερης, τρίτης και πέμπτης των αναιρεσειουσών εταιρειών, καθώς επίσης, αντίστοιχα, και κατά των νομίμων εκπροσώπων αυτών, ήτοι κατά του τέταρτου αναιρεσείοντος, ως νομίμου εκπροσώπου των πρώτης δεύτερης και τρίτης των αναιρεσειουσών εταιρειών και κατά του έκτου αναιρεσείοντος ως νομίμου εκπροσώπου της πέμπτης αναιρεσείουσας.

Με αυτές (αγωγές) η αναιρεσίβλητη - ενάγουσα εξέθετε ότι δραστηριοποιείται στους τομείς της παραγωγής ειδών ζαχαροπλαστικής, γαλακτομικών προϊόντων και παγωτών από το έτος 1892, οπότε εγκαινιάσθηκε το πρώτο κατάστημά της με τον διακριτικό τίτλο "...", που αποτελεί οικογενειακό επίθετο, με έδρα της, από το έτος 1922, την ..., ενώ η έδρα της αρχικά βρισκόταν στη συμβολή των οδών ..., στην Αθήνα.

Ότι η ίδια είναι δικαιούχος, μεταξύ άλλων, ιδία του υπ' αριθ. ...5/7-7-1976 ημεδαπού σήματος, το οποίο αποτελείται από τη δεσπόζουσα λέξη "...", που αποδίδεται με έντονη πλάγια πηχυαία καλλιτεχνική γραμματοσειρά και χαρακτηρίζεται από το κυρίαρχο αρχικό γράμμα "Β" και πλαισιώνεται στο κάτω δεξιό μέρος από τη λέξη "..." με κεφαλαία στοιχεία και σε κανονική γραφή και από καλλιτεχνική έγχρωμη σύνθεση (απεικόνιση) σε μορφή θυρεού, ο οποίος περιέχει το γράμμα "Β" και τη χρονολογία "1892", το οποίο (σήμα) έγινε δεκτό (αμετάκλητα) με την υπ' αριθ. 225/1977 απόφαση της Διοικητικής Επιτροπής Σημάτων (ΔΕΣ), που δημοσιεύθηκε νόμιμα και ισχύει έως σήμερα.

Ότι το σήμα αυτό το χρησιμοποιεί στις εμπορικές συναλλαγές της συνεχώς και αδιαλείπτως επί σειρά ετών για τη διάκριση της επιχείρησής της και των προϊόντων της, με αποτέλεσμα να έχει επικρατήσει και καθιερωθεί στις συναλλαγές ως διακριτικό της γνώρισμα. Δεσπόζον στοιχείο είναι το όνομα "...", καθώς ο μέσος καταναλωτής συνδέει άμεσα αυτό με την εμπορική της δραστηριότητα, εκλαμβάνοντάς το ως διακριτικό γνώρισμα της προέλευσης των προϊόντων που παράγονται από αυτήν και έχει καθιερωθεί στις συναλλαγές και στη συνείδηση των καταναλωτών κατά τέτοιο τρόπο, ώστε αυτοί να συνδέουν αυτομάτως και συνειρμικά το εν λόγω σήμα με την οικογενειακή ομώνυμη επιχείρησή της ζαχαροπλαστικών και γαλακτοκομικών προϊόντων.

Ότι η πρώτη των εναγομένων εκάστης αγωγής, οι οποίες έχουν την έδρα τους στα ..., αντίστοιχα, και ανήκουν σε όμιλο επιχειρήσεων, συμφερόντων του τέταρτου αναιρεσίβλητου (Α. Β.) και οι οποίες μετέρχονται ομοειδή προς εκείνη της ενάγουσας εμπορική δραστηριότητα, ήτοι παραγωγή και εμπορία ειδών ζαχαροπλαστικής και γαλακτοκομικών προϊόντων, από το θέρος του έτους 2011, ενεργώντας μέσω του εν λόγω νομίμου εκπροσώπου τους, άρχισαν να χρησιμοποιούν στις εμπορικές συναλλαγές τους, συμπεριφερόμενες παράνομα και υπαίτια και ενεργώντας με σκοπό αθέμιτου ανταγωνισμού, εν είδει σήματος και διακριτικού της γνωρίσματος, απεικόνιση, κατά δουλική απομίμηση των σημάτων και διακριτικών γνωρισμάτων της ενάγουσας, η οποία (απεικόνιση) αποτελείται από τη δεσπόζουσα λεκτική ένδειξη "...", χρώματος μπορντώ, τοποθετημένη στο κέντρο της συνολικής απεικόνισης, αποδιδόμενη με πλάγια καλλιτεχνική γραφή, χαρακτηριζόμενη από το κυρίαρχο αρχικό κεφαλαίο γράμμα "Β", πλαισιωμένη από τις υπολειπόμενες κατά πολύ σε μέγεθος γραμμάτων, λεκτικές ενδείξεις "Α.", "Αυθεντικές Γεύσεις" και τη χρονολογία "1945", σε κανονική γραφή, επίσης χρώματος μπορντώ, τοποθετημένες, η μεν πρώτη στο επάνω μέρος της δεσπόζουσας ένδειξης "...", οι δε επόμενες στο κάτω μέρος αυτής, θέτοντας την εν λόγω ένδειξη ως επιγραφή του καταστήματος της, στις συσκευασίες των προϊόντων της κλπ., προκαλώντας με τον τρόπο αυτό στο συναλλακτικό κοινό σύγχυση και την πεπλανημένη εντύπωση ότι τα προϊόντα που διατίθενται από αυτές προέρχονται από την επιχείρηση της ενάγουσας ή ότι υπάρχει οικονομική ή άλλου είδους συμβατική σχέση μεταξύ αυτών, δεδομένου και του κοινού αντικειμένου εμπορικής τους δραστηριότητας.

Ότι την ως άνω ένδειξη η πρώτη των εναγομένων επιχείρησε να κατοχυρώσει ως σήμα, η οποία απορρίφθηκε με την υπ' αριθ. 3378/2012 απόφαση της ΔΕΣ. Ότι με τη χρήση της ως άνω σύνθετης ένδειξης, που αποτελεί απομίμηση των κατοχυρωμένων σημάτων της και των διακριτικών της γνωρισμάτων, οι εναγόμενες εκμεταλλευόμενες τη φήμη της ενάγουσας στην ελληνική αγορά, προσβάλλουν το απόλυτο και αποκλειστικό δικαίωμα της τελευταίας επί του ως άνω σήματος και παράλληλα η συμπεριφορά τους αυτή συνιστά πράξη αθέμιτου ανταγωνισμού, καθόσον αντιβαίνει στα χρηστά και συναλλακτικά ήθη και έχει σκοπό άντλησης αθέμιτου οικονομικού οφέλους από την δημιουργούμενη σύγχυση και απόσπασης, με αθέμιτο τρόπο, της πελατείας της ενάγουσας, προκαλώντας σε βάρος αυτής (ενάγουσας) ζημία και βλάβη στην εμπορική αξιοπιστία και επαγγελματική φήμη της.

Με βάση τα περιστατικά αυτά η ενάγουσα ζήτησε να απαγορευθεί στην πρώτη των εναγομένων καθεμιάς των τεσσάρων αγωγών η χρήση της ως άνω λεκτικής ένδειξης ως επιγραφής στην πρόσοψη και σε οποιονδήποτε άλλο χώρο του καταστήματος καθώς και ως διακριτικού γνωρίσματος επί των διατιθέμενων από αυτές προϊόντων, συσκευασιών και κάθε είδους έντυπου υλικού, να υποχρεωθεί η πρώτη των εναγομένων καθεμιάς από τις αγωγές, εντός προθεσμίας δέκα (10) ημερών από την επίδοση σε αυτήν της απόφασης, να αποσύρει από την αγορά τα ανωτέρω προϊόντα, συσκευασίες και έντυπο υλικό κάθε είδους, επιγραφές, πινακίδες, διαφημιστικό υλικό κλπ., φέροντα την ως άνω λεκτική ένδειξη, να απειληθεί η πρώτη των εναγόμενων καθεμιάς των αγωγών με χρηματική ποινή ύψους 10.000 ευρώ και ο δεύτερος εναγόμενος κάθε αγωγής με προσωπική κράτηση, διάρκειας ενός (1) έτους, για κάθε παράβαση του διατακτικού της απόφασης και να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι καθεμιάς αγωγής, αλληλεγγύως και εις ολόκληρον να καταβάλουν στην ενάγουσα, ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, το ποσό των πεντακοσίων χιλιάδων (500.000) ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής μέχρι την εξόφληση.

Επί των αγωγών αυτών, αφού συνεκδικάσθηκαν, εκδόθηκε η υπ' αριθ.1039/2014 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, η οποία δέχθηκε εν μέρει ως ουσιαστικά βάσιμη καθεμία από τις αγωγές. Κατά της απόφασης αυτής οι αναιρεσείοντες - εναγόμενοι άσκησαν έφεση, επί της οποίας εκδόθηκε η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, η οποία δέχθηκε την έφεση τυπικά και κατ' ουσίαν, ως προς συγκεκριμένα κεφάλαιά της και εξαφάνισε την εκκαλούμενη απόφαση στο σύνολό της για το ενιαίο της εκτέλεσης και απαγόρευσε στην πρώτη των εναγομένων καθεμιάς των τεσσάρων αγωγών τη χρήση της ως άνω λεκτικής ένδειξης ως επιγραφής στην πρόσοψη και σε οποιονδήποτε άλλο χώρο του καταστήματος καθώς και ως διακριτικού γνωρίσματος επί των διατιθέμενων από αυτές προϊόντων, συσκευασιών και κάθε είδους έντυπου υλικού, υποχρέωσε την πρώτη των εναγομένων καθεμιάς από τις αγωγές, εντός προθεσμίας ενός (1) μηνός από την επίδοση σε αυτήν της απόφασης, να αποσύρει από την αγορά τα ανωτέρω προϊόντα, συσκευασίες και έντυπο υλικό κάθε είδους, επιγραφές, πινακίδες, διαφημιστικό υλικό κλπ., φέροντα την ως άνω λεκτική ένδειξη, απείλησε την πρώτη των εναγόμενων καθεμιάς των αγωγών με χρηματική ποινή ύψους 10.000 ευρώ και το δεύτερο εναγόμενο κάθε αγωγής με προσωπική κράτηση, διάρκειας ενός (1) έτους, για κάθε παράβαση του διατακτικού της απόφασης και υποχρέωσε τους εναγόμενους καθεμιάς αγωγής, αλληλεγγύως και εις ολόκληρον να καταβάλουν στην ενάγουσα, ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, στο ποσό των τριάντα χιλιάδων (30.000) ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής μέχρι την εξόφληση.

Κατά το άρθρο 216 παρ. 1 του ΚΠολΔ, η αγωγή για να είναι ορισμένη πρέπει, εκτός από τα στοιχεία που ορίζονται στα άρθρα 118 ή 117 του ΚΠολΔ, να περιέχει: α) σαφή έκθεση των γεγονότων που τη θεμελιώνουν και δικαιολογούν την άσκησή της από τον ενάγοντα κατά του εναγομένου, β) ακριβή περιγραφή του αντικειμένου της διαφοράς, γ) ορισμένο αίτημα.

Περαιτέρω, η νομική αοριστία της αγωγής, δηλαδή εκείνη που συνδέεται με τη νομική εκτίμηση του κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που πρέπει να εφαρμοστεί, στηρίζει λόγο αναίρεσης για παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου (άρθρο 559 αριθ.1 ΚΠολΔ), συντρέχει δε αν το δικαστήριο για τη θεμελίωση της αγωγής στο συγκεκριμένο κανόνα ουσιαστικού δικαίου, αρκέστηκε σε στοιχεία λιγότερα ή αξίωσε περισσότερα, από εκείνα που ο κανόνας αυτός απαιτεί για τη γένεση του οικείου δικαιώματος, κρίνοντας αντιστοίχως νόμιμη ή μη στηριζόμενη στο νόμο την αγωγή (Ολ.Α.Π.18/1998).

Αντίθετα, η ποσοτική ή ποιοτική αοριστία της αγωγής, η οποία υπάρχει όταν δεν εκτίθενται στην αγωγή όλα τα στοιχεία που απαιτούνται κατά νόμο για τη στήριξη του αιτήματος της αγωγής, τα πραγματικά, δηλαδή, περιστατικά που απαρτίζουν την ιστορική βάση της αγωγής και προσδιορίζουν το αντικείμενο της δίκης, δημιουργεί λόγους αναίρεσης από το άρθρο 559 αριθμοί 8 και 14 του ΚΠολΔ.

Ειδικότερα, η έλλειψη εξειδίκευσης των πραγματικών περιστατικών που θεμελιώνουν, κατ` αρχήν, το ασκούμενο με την αγωγή ουσιαστικό δικαίωμα και αποτελούν την προϋπόθεση εφαρμογής του αντίστοιχου κανόνα ουσιαστικού δικαίου, χαρακτηρίζεται ως ποσοτική αοριστία της αγωγής, ενώ η επίκληση απλώς των στοιχείων του νόμου, χωρίς αναφορά πραγματικών περιστατικών, χαρακτηρίζεται ως ποιοτική αοριστία της αγωγής και ελέγχονται αμφότερες αναιρετικά με τους λόγους από τους αριθμούς 8 και 14 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ (Oλ.Α.Π.1573/1981, Α.Π.14/2022, Α.Π.1321/2015, A.Π. 119/2014, Α.Π.2015/2014).

Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 914 Α.Κ., όποιος ζημιώσει άλλον παράνομα και υπαίτια έχει υποχρέωση να τον αποζημιώσει. Από τη διάταξη αυτή, συνδυαζόμενη με εκείνες των άρθρων 297, 298, 299, 330 και 932 του ίδιου Κώδικα, προκύπτει, ότι προϋποθέσεις της ευθύνης για αποζημίωση από αδικοπραξία αλλά και χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης που αποτελεί μη περιουσιακή ζημία είναι:

α) ζημιογόνος συμπεριφορά (πράξη ή παράλειψη), β) παράνομος χαρακτήρας της πράξης ή παράλειψης, γ) υπαιτιότητα, που περιλαμβάνει τον δόλο και την αμέλεια και δ) πρόσφορος αιτιώδης συνάφεια μεταξύ ζημιογόνου συμπεριφοράς και αποτελέσματος, δηλαδή της ζημίας. Παράνομη είναι η συμπεριφορά που αντίκειται σε απαγορευτικό ή επιτακτικό κανόνα δικαίου, ο οποίος απονέμει δικαίωμα ή προστατεύει συγκεκριμένο συμφέρον του ζημιωθέντος, μπορεί δε η συμπεριφορά αυτή να συνίσταται σε θετική ενέργεια ή σε παράλειψη ορισμένης ενέργειας.

Για την κατάφαση της παρανομίας δεν απαιτείται παράβαση συγκεκριμένου κανόνα δικαίου, αλλά αρκεί η αντίθεση της συμπεριφοράς στο γενικότερο πνεύμα του δικαίου ή στις επιταγές της εννόμου τάξεως. Έτσι, παρανομία συνιστά και η παράβαση της γενικής υποχρεώσεως πρόνοιας και ασφάλειας στο πλαίσιο της συναλλακτικής και γενικότερα της κοινωνικής δραστηριότητας των ατόμων, δηλαδή η παράβαση της, κοινωνικώς επιβεβλημένης και εκ της θεμελιώδους δικαιϊκής αρχής της συνεπούς συμπεριφοράς απορρέουσας, υποχρεώσεως λήψεως ορισμένων μέτρων επιμέλειας για την αποφυγή προκλήσεως ζημίας σε έννομα αγαθά τρίτων προσώπων (Α.Π.1439/2019, Α.Π.2257/2014, Α.Π.535/2012).

Εξάλλου, ο από το άρθρο 559 αριθ. 14 λόγος αναίρεσης ιδρύεται αν το δικαστήριο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο. Ο λόγος αυτός αφορά σε ακυρότητες, απαράδεκτα και εκπτώσεις, που χαρακτηρίζονται ως δικονομικές, σχετίζονται δε με τα εισαγωγικά της δίκης έγγραφα (αγωγές, ανακοπές κ.λ.π.) ή δημιουργούνται κατά την ενώπιον του δικαστηρίου της ουσίας διαδικασία (Ολ.Α.Π.1/2019, Ολ.Α.Π.25/2008, Α.Π.1383/2021).

Με την ως άνω διάταξη εισάγεται γενικός δικονομικός λόγος αναίρεσης, με τον οποίο ελέγχεται κάθε μορφή ανισχύρου των διαδικαστικών πράξεων, που πηγάζει από άμεση παραβίαση διάταξης δικονομικής φύσης (Ολ.Α.Π.2/2001, Α.Π.933/2019). Ειδικότερα, με τον όρο "απαράδεκτο" νοείται το δικονομικό απαράδεκτο, δηλαδή αυτό που δημιουργείται από την αθέτηση - παραβίαση δικονομικής διάταξης, με αποτέλεσμα η δικονομική ενέργεια να στερείται των αναγκαίων προϋποθέσεων του κύρους της (Ολ.Α.Π.2/2001, Α.Π.480/2020, Α.Π.175/2019, Α.Π.1496/2017).

Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, το απαράδεκτο αφορά μόνο στις "επιτευκτικές" διαδικαστικές πράξεις, δηλαδή εκείνες που τείνουν στη δημιουργία των αναγκαίων όρων για την έκδοση συγκεκριμένης απόφασης, ώστε η κατ' αποτέλεσμα ενέργειά τους να εκδηλώνεται με την απόφαση και μόνο δυνάμει αυτής (Α.Π.927/2019, Α.Π.357/2018).

Έτσι, με τον ανωτέρω, από το άρθρο 559 αριθ. 14 ΚΠολΔ, αναιρετικό λόγο ελέγχονται, πλην άλλων, το παραδεκτό της ασκήσεως των ενδίκων μέσων (Α.Π.371/2008), των προσθέτων λόγων έφεσης, της αντέφεσης, των ανακοπών (άρθρα 583 επ. 632, 933 ΚΠολΔ) και των προσθέτων λόγων αυτών, καθώς και το παραδεκτό της προβολής των ισχυρισμών.

Αντιθέτως, το απαράδεκτο της ως άνω διάταξης δεν αφορά αρνητικούς της αγωγής ή της ένστασης ισχυρισμούς, οι οποίοι δεν επιδρούν στο διατακτικό της απόφασης (Α.Π.1206/2019, Α.Π. 2081/2018). Στην προκείμενη περίπτωση, με το προαναφερόμενο περιεχόμενο και αίτημα, οι ένδικες αγωγές, τις οποίες παραδεκτά επισκοπεί ο Άρειος Πάγος (άρθρο 561 παρ. 2 του ΚΠολΔ), κατά την έρευνα του σχετικού αναιρετικού λόγου, είναι αρκούντως ορισμένες, καθότι περιέχουν όλα τα από τις διατάξεις των άρθρων 216 του ΚΠολΔ καθώς και 914 του Α.Κ.

απαιτούμενα για την πληρότητά τους στοιχεία. Ειδικότερα, προκύπτει ότι αναφέρονται στις αγωγές αυτές οι συγκεκριμένες πράξεις των νομίμων εκπροσώπων των εναγομένων εταιρειών με τις οποίες συντελείται η προσβολή του αναγνωρισμένου σήματος της ενάγουσας, ο παράνομος και υπαίτιος χαρακτήρας των πράξεών τους αυτών, η επερχόμενη από τις πράξεις τους αυτές ζημία της ενάγουσας που συνδέεεται αιτιωδώς με τις αναφερόμενες πράξεις των εναγομένων, ενώ δεν αποτελεί στοιχείο της αγωγής η οικονομική κατάσταση των εναγομένων εταιρειών για τον προσδιορισμό του ύψους της χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης, στοιχείο το οποίο αποτελεί αντικείμενο απόδειξης.

Έτσι, η κατά τα άνω αναφορά των θεμελιωτικών της ασκουμένης αξίωσης πραγματικών περιστατικών, ανταποκρίνεται στην απαιτουμένη από τη διάταξη του άρθρου 216 του ΚΠολΔ "ακριβή περιγραφή του αντικειμένου της διαφοράς", αφού με τον τρόπο αυτό εξυπηρετείται ο επιδιωκόμενος από τις εν λόγω διατάξεις σκοπός, δηλαδή, της παροχής δυνατότητας, στο μεν δικαστήριο να ερευνήσει τη νομική βασιμότητα της αγωγικής αξίωσης, στους δε εναγομένους να αμυνθούν ικανοποιητικώς.

Συνεπώς, το Εφετείο το οποίο με την προσβαλλομένη απόφασή του έκρινε ορισμένες τις ένδικες αγωγές, επικυρώνοντας κατά τούτο την πρωτοβάθμια απόφαση, που επίσης τις είχε κρίνει ορισμένες, δεν παρέλειψε παρά το νόμο να κηρύξει απαράδεκτο, λόγω αοριστίας και, ως εκ τούτου, ο περί του αντιθέτου, από τον αριθμό 14 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ πρώτος λόγος αναίρεσης είναι αβάσιμος και πρέπει να απορριφθεί.

Από τις διατάξεις των άρθρων 221 παρ.1 και 222 Κ.Πολ.Δ., σύμφωνα με τις οποίες η κατάθεση της αγωγής συνεπάγεται, μεταξύ άλλων, και την εκκρεμοδικία, μετά την επέλευση της οποίας και κατά τη διάρκεια αυτής δεν μπορεί να γίνει ενώπιον οποιουδήποτε δικαστηρίου, κατόπιν μεταγενέστερης αγωγής, νέα δίκη για την ίδια διαφορά ανάμεσα στους ίδιους διαδίκους, εφόσον εμφανίζονται με την ίδια ιδιότητα, συνάγεται ότι για να υπάρξει εκκρεμοδικία δεν αρκεί η σύμπτωση των αιτημάτων των δύο αγωγών, αλλ' απαιτείται και ταυτότητα ιστορικής και νομικής αιτίας αυτών (Α.Π.908/2007, Α.Π.951/2007.) Εκκρεμοδικία δημιουργείται με την κατάθεση της αγωγής και διαρκεί στον πρώτο βαθμό δικαιοδοσίας εωσότου εκδοθεί οριστική απόφαση επί της αγωγής, αναβιώνει δε πάλι με την άσκηση της έφεσης και εντός των ορίων του μεταβιβαστικού αυτής αποτελέσματος, διαρκεί δε στο δεύτερο βαθμό δικαιοδοσίας εωσότου εκδοθεί οριστική απόφαση επί της εφέσεως (Α.Π.1048/2009).

Το εκ της ανωτέρω διατάξεως απαράδεκτο λόγω εκκρεμοδικίας αποτελεί εκδήλωση της έννομης σχέσης της δίκης και συνίσταται στο ότι το δικαστήριο δεσμεύεται να μη συζητήσει εκ νέου την ίδια διαφορά μεταξύ των αυτών διαδίκων. Όμως, η παρά το νόμο παράλειψη του δικαστηρίου να αναστείλει τη διαδικασία, λόγω εκκρεμοδικίας κατά την προαναφερθείσα διάταξη, μη επιβαλλόμενη από το νόμο, προς κατοχύρωση του αποτελέσματος δικονομικής ακυρότητας ή προς εξασφάλιση της άσκησης δικονομικού δικαιώματος, δεν συνιστά παράλειψη κηρύξεως δικονομικού απαραδέκτου, υπό την έννοια της διατάξεως του αριθ. 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, διότι η αναστολή αυτή επιβάλλεται από το νόμο απλώς χάριν οικονομίας χρόνου και δαπάνης, καθώς και προς αποφυγήν εκδόσεως αντιφατικών αποφάσεων (ΑΠ 896/2022, ΑΠ 595/2022, ΑΠ 1029/2020, ΑΠ 700/2019).

Επομένως ο πρώτος πρόσθετος λόγος, με τον οποίο πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση από το άρθρο 559 αριθ. 14 ΚΠολΔ, γιατί το Εφετείο παρά το νόμο παρέλειψε να κηρύξει απαράδεκτη τη συζήτηση των ένδικων αγωγών λόγω προϋφιστάμενης εκκρεμοδικίας, συνεπεία ασκήσεως προγενέστερων όμοιων αγωγών είναι απαράδεκτος.

Ανεξαρτήτως αυτών, το Εφετείο δέχθηκε, με την προσβαλλομένη απόφασή του, κατά το ενδιαφέρον τον αναιρετικό λόγο μέρος, τα ακόλουθα: "Όπως αποδεικνύεται από... τα παρακάτω έγγραφα (τις προγενέστερες αγωγές, εκδοθείσες επ' αυτών αποφάσεις, εφέσεις κατ' αυτών), η...ενάγουσα, πράγματι, κατά των εναγομένων καθεμιάς από τις ήδη υπό κρίση αγωγές...

είχε ασκήσει προγενεστέρως ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών την επικαλούμενη κατά περίπτωση αγωγή...Επί των προγενέστερων αυτών αγωγή εκδόθηκαν ήδη, και αντιστοίχως, οι υπ' αριθ. 5035/2013, 5037/2013, 5038/2013 και 5036/2013 οριστικές αποφάσεις του αμέσως προαναφερόμενου Δικαστηρίου, κατά δε καθεμιάς από τις αποφάσεις αυτές οι κατά περίπτωση εναγόμενοι άσκησαν, στις 10-12-2013, έφεση...

Σε καθεμία από τις άνω προγενέστερες αγωγές, ωστόσο, ιστορείτο ως τρόπος προσβολής του απόλυτου και αποκλειστικού δικαιώματος της ενάγουσας επί του ως άνω, υπ' αριθ. ...5 σήματός της, όπως αυτό ως προς τα διακρινόμενα προϊόντα επεκτάθηκε με την υπ' αριθ. 199287/15-7-2008 δήλωσή της, το οποίο αποτελεί και τμήμα της επωνυμίας και του διακριτικού τίτλου της επιχείρησής της και έχει αποκτήσει ιδιαίτερη διακριτική δύναμη, το ότι η κατά περίπτωση πρώτη των εναγομένων εταιρία, και δη από το μήνα Σεπτέμβριο έτους 2010 καθεμιά από τις εταιρίες "...

ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΒΙΟΤΕΧΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΕΙΔΩΝ ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΓΑΛΑΚΤΟΚΟΜΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" και "... ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ" και από το μήνα Ιούλιο του ιδίου έτους (2010) εκάστη των εταιριών "... ΚΑΙ ΣΙΑ Ο.Ε." και "ΣΟΚΟΛΑΤΕΡΙ ... ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΕΙΔΩΝ ΣΟΚΟΛΑΤΑΣ", μέχρι το χρόνο σύνταξης κάθε αγωγής, διέθετε στην αγορά προϊόντα ομοειδή με εκείνα της ενάγουσας, επί των οποίων αυθαίρετα και παράνομα έθετε ως σήμα και διακριτικό γνώρισμα τη λέξη "..." με όρθια γραμματοσειρά σε όλα τα γράμματα, τα οποία, μαζί με το φόντο, είχαν τους περιγραφόμενους ειδικότερα σε κάθε αγωγή χρωματισμούς, άνευ ετέρου - κάθε φορά - διαφοροποιητικού στοιχείου, ήτοι κατά τρόπο που συνιστούσε απομίμηση του άνω νομίμως κατοχυρωμένου σήματος της.

Με βάση την κατά τον τρόπο αυτό και τον ως άνω χρόνο απομίμηση, αλλά και επικαλούμενη περαιτέρω ότι η κατά περίπτωση πρώτη των εναγομένων εταιρία, μέσω του εκάστοτε νομίμου εκπροσώπου της και δευτέρου (κάθε φορά) εναγομένου, ενήργησε με σκοπό αθέμιτου ανταγωνισμού και αθέμιτα ανταγωνίστηκε αυτήν (ενάγουσα) και παρανόμως και υπαιτίως της προκάλεσε ηθική βλάβη, τέλος δε και ότι η κατά τα ανωτέρω χρήση, από την εκάστοτε εναγομένη εταιρία, του ανωτέρω διακριτικού γνωρίσματος παραβίαζε και το νομίμως καταχωρηθέν από την ίδια (ενάγουσα) όνομα (διαδικτυακού) χώρου (domain name) "www.varsos. com.gr", που χρησιμοποιούσε η τελευταία από τις 12-3-2004, ζήτησε, δυνάμει των κυρίων αιτημάτων καθεμιάς από τις αγωγές εκείνες, ν' απαγορευθεί στην κατά περίπτωση πρώτη των εναγομένων η χρήση της λέξης "...", καθ' οιονδήποτε τρόπο ως σήμα ή διακριτικό γνώρισμα,...επίσης δε και να υποχρεωθούν οι κατά περίπτωση εναγόμενοι να της καταβάλουν, καθένας από αυτούς εις ολόκληρον, χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης.

Με καθεμία από τις ήδη υπό κρίση αγωγές της, όμως, η ενάγουσα, στρεφόμενη έναντι των ιδίων κατά περίπτωση εναγομένων, επικαλείται διαφορετικό, πλέον, τρόπο προσβολής του δικαιώματος της επί του ιδίου σήματος και διακριτικού γνωρίσματος της, το οποίο αποτελεί και τμήμα της επωνυμίας και του διακριτικού τίτλου της επιχείρησής της και έχει αποκτήσει ιδιαίτερη διακριτική δύναμη, καθώς και του ανωτέρω αναφερόμενου ονόματος (διαδικτυακού) χώρου (domain name).

Ο τρόπος αυτός, ειδικότερα, συνίσταται στη χρήση της λεκτικής ένδειξης "...", χρώματος μπορντώ, με προεξέχον γράμμα το "Β" και έντονη πηχυαία καλλιτεχνική γραφή, όπως αυτή πλαισιώνεται από τις, υπολειπόμενες σε μέγεθος γραμμάτων, λεκτικές ενδείξεις "Α.", "Αυθεντικές Γεύσεις" και τη χρονολογία "1945", επίσης χρώματος μπορντώ, οι οποίες είναι τοποθετημένες η μεν πρώτη στο επάνω μέρος της λεκτικής ένδειξης "...", οι δε επόμενες στο κάτω μέρος αυτής, ενώ, η με τον κατά τα ανωτέρω τρόπο προσβολή φέρεται να συνέβη κατά το θέρος του έτους 2011 και μετέπειτα.

Με τον ίδιο τρόπο προσβολής φέρεται, κατά την ήδη υπό κρίση αγωγή, εκάστη των εναγομένων να ανταγωνίστηκε εκ νέου, και δη από το θέρος του έτους 2011 και μετέπειτα, αθέμιτα και με σκοπό αθέμιτου ανταγωνισμού την ενάγουσα, προκαλώντας παράνομα και υπαίτια σε βάρος της τελευταίας ηθική βλάβη. Βάσει δε αυτής της διαφορετικής, ως προς τον τρόπο και το χρόνο, προσβολής, η ενάγουσα προβάλλει ως κύρια αιτήματα καθεμιάς από τις νυν κρινόμενες αγωγές της την απαγόρευση στην κατά περίπτωση, δηλαδή ανά αγωγή, πρώτη των εναγομένων της χρήσης της αμέσως παραπάνω σύνθετης ένδειξης, καθ' οιονδήποτε τρόπο ως σήμα ή διακριτικό γνώρισμα, καθώς και την επιδίκαση σε βάρος της τελευταίας, εις ολόκληρον μετά του εκάστου, ήτοι ανά αγωγή, δευτέρου των εναγομένων, χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης.

Με βάση τα παραπάνω, δηλαδή, τα πραγματικά περιστατικά που συγκροτούν το πραγματικό των εφαρμοστέων νομικών διατάξεων στην ήδη υπό κρίση κατά περίπτωση διαφορά, στηρίζοντας τα ως άνω κύρια αιτήματα, όπως και το περιεχόμενο των κυρίων αυτών αιτημάτων, μεταξύ αυτών και εκείνου περί απαγόρευσης χρήσης της επίμαχης ένδειξης ως σήματος ή εν γένει διακριτικού γνωρίσματος, διαφοροποιούνται χρονικά και ποιοτικά σε σχέση με εκείνα, που αποτέλεσαν το αντικείμενο των προγενέστερων δικών, που ανοίχθηκαν με τις από ί) 19-11-2010..., ii) 19-11-2010 ..., iii) 19-11-2010 ...και ϊν) 19-11-2010...αγωγές, αφού αφορούν σε προσβολή που πραγματοποιήθηκε με διαφορετικό τρόπο και σε διαφορετικό χρόνο από εκείνους που αποτέλεσαν αντικείμενο των προηγούμενων αυτών αγωγών, καθώς και σε νέα, αντιστοίχως διαφορετική ως προς την ιστορική της βάση, αδικοπρακτική συμπεριφορά των κατά περίπτωση εναγομένων.

Το αντικείμενο δε των αμέσως προαναφερόμενων (προγενέστερων) αγωγών, πρέπει συνακόλουθα με τα ανωτέρω και επιπροσθέτως να σημειωθεί, δεν είναι ευρύτερο εκείνου των ήδη κρινόμενων, όπως αβασίμως ισχυρίζονται οι ...εναγόμενοι, υποστηρίζοντας ότι στο αίτημα των προηγούμενων περιέχεται και αυτό των μεταγενέστερων.

Και τούτο, διότι το περί απαγόρευσης χρήσης αίτημά τους προσδιορίζεται από συγκεκριμένη ιστορικά πράξη προσβολής και αφορά στην παράλειψη ενεργειών που ταυτίζονται ή συνδέονται στενά με την πράξη που αποτέλεσε την τότε προσβολή και οριοθετεί, έτσι, το περιεχόμενο και την έκταση της αξίωσης παράλειψης..., δηλαδή τη χρήση της λεκτικής ένδειξης "...", όπως εκείνη κατά τα ιστορούμενα στις προηγούμενες αγωγές χρησιμοποιήθηκε από τους κατά περίπτωση εναγομένους, ενώ κατά τις ήδη κρινόμενες αγωγές την πράξη προσβολής, που προσδιορίζει το περί παράλειψης αίτημά τους, συνιστά η χρήση της ίδιας λέξης, συνοδευόμενης από τις προσθήκες που σ' αυτές (δηλαδή τις ήδη υπό κρίση αγωγές) περιγράφονται." Με βάση τις παραδοχές αυτές, το Εφετείο απέρριψε τον περί εκκρεμοδικίας λόγο έφεσης των εκκαλούντων - αναιρεσειόντων, ο οποίος είχε προβληθεί και πρωτοδίκως, επικυρώνοντας, κατά το μέρος τούτο, την πρωτόδικη απόφαση, με την οποία είχε επίσης απορριφθεί η σχετική ένσταση των εναγόμενων, με την αιτιολογία ότι μεταξύ των αντίστοιχων αγωγών (προηγούμενων και ήδη υπό κρίση) δεν υφίσταται σύμπτωση αιτημάτων και ταυτότητα της ιστορικής τους αιτίας, επειδή το αντικείμενο καθεμιάς από τις ήδη κρινόμενες, όπως αυτό οριοθετείται από το αίτημα και την ιστορική τους βάση, διαφέρει από το αντικείμενο των προηγούμενων ασκηθεισών αγωγών ως προς τη χρονική περίοδο κατά την οποία έλαβε χώρα η προσβολή του σήματος της ενάγουσας, καθώς και ως προς την χρησιμοποιηθείσα, από την εκάστοτε πρώτη των εναγομένων παρανόμως και υπαιτίως, με αθέμιτο και κακόπιστο τρόπο, κατ' απομίμηση του σήματος της ενάγουσας, ένδειξη.

Συνεπώς, το Εφετείο δεχόμενο τα ανωτέρω, δεν παρέλειψε παρά το νόμο να κηρύξει απαράδεκτο, λόγω εκκρεμοδικίας και, ως εκ τούτου, σε κάθε περίπτωση, ο περί του αντιθέτου, από τον αριθμό 14 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, ως άνω πρώτος πρόσθετος λόγος αναίρεσης είναι αβάσιμος. Από τις διατάξεις των άρθρων 1, 2, 4 παρ. 1 εδ.

α`, β` και γ`, 18 παρ. 1 και 26 του Ν. 2239/1994 "περί σημάτων", που έχει εφαρμογή στην ένδικη υπόθεση, και οι οποίες ερμηνεύονται σύμφωνα με την 89/104/ΕΟΚ/21.12.1980 πρώτη οδηγία, συνάγονται τα εξής: α) Σήμα θεωρείται κάθε σημείο, επιδεκτικό γραφικής παράστασης, ικανό να διακρίνει τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες μιας επιχείρησης από εκείνα άλλων επιχειρήσεων, τέτοιο δε σημείο είναι και η απεικόνιση του σχήματος ή της συσκευασίας του προϊόντος, ιδίως όταν πρόκειται για εντελώς πρωτότυπη και ιδιόμορφη συσκευασία ή σχήμα, β) Με την καταχώριση του σήματος, η οποία γίνεται σύμφωνα με όσα ορίζουν τα άρθρα 6 επ.

του ίδιου νόμου, παρέχεται στον καταθέτη το δικαίωμα αποκλειστικής χρήσης του σήματος στα προϊόντα ή εμπορεύματα, για τη διάκριση των οποίων αυτό προορίζεται, και συγκεκριμένα παρέχεται σε αυτόν το δικαίωμα, να επιθέτει το σήμα στα προϊόντα, ή εμπορεύματα, τα οποία προορίζεται να διακρίνει, να χαρακτηρίζει τις παρεχόμενες υπηρεσίες, να επιθέτει αυτό στα περικαλύμματα και στις συσκευασίες των εμπορευμάτων, στο χαρτί αλληλογραφίας, στα τιμολόγια, στους τιμοκαταλόγους, στις αγγελίες, στις κάθε είδους διαφημίσεις, ως και σε άλλο έντυπο υλικό και να το χρησιμοποιεί σε ηλεκτρονικά ή οπτικοακουστικά μέσα, ενώ όποιος χρησιμοποιεί ή παραποιεί ή απομιμείται σήμα, που ανήκει σε άλλον, για διάκριση όμοιων ή παρόμοιων προϊόντων ή εμπορευμάτων, μπορεί να εναχθεί για παράλειψη ή αποζημίωση ή και για τα δύο.

Η απαγόρευση προσβολής προγενέστερου σήματος διαβαθμίζεται σε δύο επίπεδα. Στο πρώτο επίπεδο εμπίπτει η περίπτωση στην οποία το μεταγενέστερο σήμα ταυτίζεται με το προγενέστερο και προορίζεται να διακρίνει προϊόντα που επίσης ταυτίζονται με εκείνα για τα οποία προστατεύεται το προγενέστερο (ταύτιση σημάτων και προϊόντων).

Στο δεύτερο επίπεδο εμπίπτει η περίπτωση στην οποία είτε το μεταγενέστερο σήμα ταυτίζεται με το προγενέστερο και προορίζεται να διακρίνει προϊόντα όμοια με εκείνα που διακρίνει το τελευταίο, είτε το μεταγενέστερο σήμα ομοιάζει με το προγενέστερο και προορίζεται να διακρίνει προϊόντα που ταυτίζονται με εκείνα που διακρίνει επίσης το τελευταίο (ταυτότητα σημάτων και ομοιότητα προϊόντων ή ταυτότητα προϊόντων και ομοιότητα σημάτων).

Στην πρώτη περίπτωση, της ταυτότητας σημάτων και προϊόντων η προστασία του προγενέστερου σήματος είναι απόλυτη, χωρίς την ανάγκη επίκληση και απόδειξης κινδύνου συγχύσεως, ο οποίος θεωρείται κατ` αμάχητο τεκμήριο ότι συντρέχει, αφού το σήμα δεν μπορεί να επιτελέσει τη λειτουργία του, που είναι να διακρίνει στην αγορά την προέλευση του προϊόντος από ορισμένη επιχείρηση.

Στη δεύτερη περίπτωση, η προστασία του προγενέστερου σήματος είναι σχετική και απαιτείται ως πρόσθετο στοιχείο κίνδυνος σύγχυσης ή συσχέτισης των σημάτων. Δεδομένου του απολύτου χαρακτήρα του δικαιώματος, κάθε προσβολή είναι κατ` αρχήν παράνομη, διότι περιέχει εναντίωση στην αποκλειστική εξουσία που παρέχει το δικαίωμα στο δικαιούχο, ώστε δεν ερευνάται περαιτέρω η τυχόν ύπαρξη πταίσματος του τρίτου, γ) Παραποίηση του σήματος συνιστά η ακριβής ή κατά τα κύρια αυτού μέρη αντιγραφή ή αναπαράστασή του, ενώ απομίμηση αποτελεί η ιδιαίτερη προσέγγιση προς το ξένο σήμα, η οποία, όμως, λόγω οπτικής ή και ηχητικής εντύπωσης, που προκαλεί η όλη παράσταση, και ανεξάρτητα από τις επί μέρους ομοιότητες και διαφορές των δύο σημάτων, είναι δυνατόν να προκαλέσει για το κοινό, με λήψη υπόψη ως μέτρου του άπειρου μέσου ατόμου και όχι του εξειδικευμένου χρήστη, σύγχυση υπό την έννοια της θεώρησης, εκ πλάνης, του προϊόντος, στο οποίο χρησιμοποιείται, ως προερχομένου από την επιχείρηση του δικαιούχου του σήματος ή από επιχείρηση διάφορη μεν, σχετιζόμενη όμως οργανικώς, προς την επιχείρηση του δικαιούχου, κατά την παραγωγή ή τη διάθεση του προϊόντος (ΑΠ 1227/2008, ΑΠ 330/2007, ΑΠ 1604/2003, ΑΠ 1131/1995).

Στην περίπτωση σύνθετου σήματος, αποτελουμένου από λέξεις, σχηματικές απεικονίσεις και χρωματισμούς, κρίσιμη για τη συναγωγή συμπεράσματος περί ύπαρξης ή μη απομίμησής του, είναι η συνολική εντύπωση που προκαλεί το καθένα από τα παραβαλλόμενα, στο μέσο, μη έμπειρο, άτομο του καταναλωτικού κοινού. Σε ένα τέτοιο σύνθετο σήμα ιδιαίτερη σημασία για το σχηματισμό συνολικής εντύπωσης έχει το λεκτικό μέρος του σήματος, χωρίς όμως να αποκλείεται στη συγκεκριμένη περίπτωση κρίσιμο να είναι το εικαστικό μέρος, ιδιαίτερα όταν το καταναλωτικό κοινό συνδέει τη σχηματική απεικόνιση με την επιχείρηση και η απεικόνιση έχει καθιερωθεί στις συναλλαγές ως διακριτικό γνώρισμα.

Όσο δε μεγαλύτερος είναι ο βαθμός καθιέρωσης μιας ένδειξης στις συναλλαγές, τόσο μεγαλύτερη διακριτική δύναμη διαθέτει και επομένως οι προϋποθέσεις για τον αποκλεισμό της παραποίησης ή απομίμησης πρέπει να είναι αυστηρότερες (ΑΠ 1227/2008). Επίσης, από τις άνω διατάξεις και αυτές των άρθρων 6, 8, 14 και 15 του άνω Ν. 2239/1994 προκύπτει ότι, εκείνος που κατέθεσε νόμιμα σήμα και το σήμα αυτό έγινε δεκτό με αμετάκλητη απόφαση του αρμόδιου οργάνου αποκτά, μέχρις ότου τούτο διαγραφεί κατά τη νόμιμη διαδικασία, το αποκλειστικό δικαίωμα να το χρησιμοποιεί, από την ημέρα που υπέβαλε τη σχετική δήλωση (ΑΠ 1604/2003, ΑΠ 1131/1995).

Κατάθεση τρισδιάστατων σχημάτων ως σημάτων επετράπη το πρώτο με το άρθρο 2 του π.δ. 317/1992, που αντικατέστησε το άρθρο 1 του Ν. 1998/1939 και προσαρμόζοντας το δίκαιο των σημάτων στην ως άνω οδηγία 89/104/ΕΟΚ/21-12-1998, προέβλεψε το πρώτον τη δυνατότητα κατάθεσης ως σημάτων και τρισδιάστατων σχημάτων προϊόντων. Κατά τη διάταξη του άρθρου 20 § 1 Ν.2239/1994 "περί σημάτων", η οποία αποτελεί μεταφορά στην Ελληνική έννομη τάξη του άρθρου 6 της Οδηγίας 89/104 της Ε.Κ. "το δικαίωμα που παρέχει το σήμα στο δικαιούχο του, δεν παρεμποδίζει τρίτους να χρησιμοποιούν στις συναλλαγές το όνομα, την επωνυμία και τη διεύθυνσή τους, ως και ενδείξεις σχετικές με το είδος, την ποιότητα, τον προορισμό, την αξία, τη γεωγραφική προέλευση, το χρόνο παραγωγής του προϊόντος ή της παροχής της υπηρεσίας ή άλλα χαρακτηριστικά τους, καθώς και το ίδιο το σήμα, αν τούτο είναι αναγκαίο, προκειμένου να δηλωθεί ο προορισμός προϊόντος ή υπηρεσίας, ιδίως δε όταν πρόκειται για εξαρτήματα ή ανταλλακτικά.

Η χρήση αυτή πρέπει να γίνεται σύμφωνα με τα χρηστά συναλλακτικά ήθη που ισχύουν στη βιομηχανία ή στο εμπόριο και πάντως όχι εν είδει σήματος". Η διάταξη αυτή, η οποία ως εισάγουσα εξαίρεση πρέπει να ερμηνεύεται στενά, διακρίνει μεταξύ της επιτρεπτής χρησιμοποίησης περιγραφικών ενδείξεων (δηλώσεων) σχετικών με το είδος, την ποιότητα, τον προορισμό, την αξία, τη γεωγραφική προέλευση, το χρόνο παραγωγής του προϊόντος ή της υπηρεσίας ή άλλα χαρακτηριστικά τους, που δεν ταυτίζονται με το σήμα, και της επιτρεπτής χρησιμοποίησης αυτού τούτου του σήματος, όταν τούτο είναι αναγκαίο για να δηλωθεί ο προορισμός του προϊόντος ή της υπηρεσίας, δηλαδή να δηλωθεί σε τι αποσκοπεί και σε τι αποβλέπει η χρήση αυτή.

Επομένως, η χρησιμοποίηση αυτούσιου του σήματος που γίνεται για να δηλωθεί το είδος του προϊόντος και όχι ο προορισμός του δεν αποτελεί νόμιμη χρήση κατά την έννοια της παραπάνω διατάξεως (ΑΠ 575/2017, 335/1994). Για να είναι νόμιμη η χρήση αυτούσιου του σήματος από τρίτον που δεν είναι κάτοχός του, πρέπει να συντρέχουν σωρευτικά οι εξής προϋποθέσεις: 1) η χρήση του ξένου σήματος να γίνεται προκειμένου να δηλωθεί ο προορισμός του προϊόντος του τρίτου, 2) η για τον ανωτέρω σκοπό χρήση πρέπει να είναι αναγκαία, 3) η αναγκαία αυτή χρήση να είναι σύμφωνη με τα χρηστά συναλλακτικά ήθη και 4) η χρήση από τον τρίτο του ξένου σήματος να μη γίνεται εν είδει σήματος.

Η χρήση του σήματος είναι αναγκαία για να δηλωθεί ο προορισμός ενός προϊόντος που διατίθεται στο εμπόριο, όταν στην πράξη αποτελεί το μοναδικό μέσο παροχής άμεσης και πλήρους ενημέρωσης σχετικά με τον εν λόγω προορισμό, προκειμένου έτσι να διαφυλαχθεί το σύστημα ανόθευτου ανταγωνισμού στην αγορά του εν λόγω προϊόντος (απόφαση ΔΕΚ 17-3-2005 στην υπόθεση C-228/2003).

Περαιτέρω, η χρήση του σήματος πρέπει να είναι σύμφωνη με τα χρηστά συναλλακτικά ήθη που ισχύουν στη βιομηχανία ή στο εμπόριο και πάντως όχι εν είδει σήματος. Η κρίση περί του αν η χρήση του σήματος είναι σύμφωνη με τα χρηστά συναλλακτικά ήθη που ισχύουν στη βιομηχανία ή στο εμπόριο και δεν υποκρύπτει προσπάθεια παρασιτικής εκμετάλλευσης ή βλάβης ξένης φήμης του σήματος ή δημιουργία έμμεσου κινδύνου σύγχυσης ή παρεμποδιστικού ανταγωνισμού, επαφίεται στις ειδικές περιστάσεις της συγκεκριμένης περιπτώσεως.

Η χρήση του σήματος δεν συνάδει με τα συναλλακτικά ήθη, ιδίως όταν γίνεται κατά τρόπο δυνάμενο να δημιουργήσει την εντύπωση, ότι υπάρχει εμπορική σχέση μεταξύ του τρίτου και του κατόχου του σήματος, θίγει την αξία του σήματος, αντλώντας αθέμιτο όφελος από το διακριτικό χαρακτήρα ή τη φήμη του, συνεπάγεται τη δυσφήμηση ή την υποτίμηση του εν λόγω σήματος και όταν ο τρίτος παρουσιάζει το προϊόν του ως απομίμηση ή αντίγραφο του προϊόντος που φέρει το σήμα του οποίου δεν είναι κάτοχος (απόφαση ΔΕΚ 17/3/2005 στην υπόθεση C-228/2003).

Τέλος, χρήση εν είδει σήματος υπάρχει, όταν η χρήση γίνεται με τέτοιο τρόπο, ώστε να μπορεί να δημιουργηθεί κίνδυνος σύγχυσης στο μέσο καταναλωτή, ο οποίος μπορεί να συμπεράνει ότι η χρησιμοποιούμενη ένδειξη λειτουργεί ως διακριτικό γνώρισμα των προϊόντων που σηματοδοτούνται με αυτό από άλλα ή όμοια εμπορεύματα που έχουν όμως άλλη προέλευση, ή ότι μεταξύ των επιχειρήσεων υπάρχει οικονομικός ή άλλος δεσμός (ΑΠ 62/2013, ΑΠ 344/2013, ΑΠ 1477/2011).

Προϋπόθεση για τη σωστή εκτίμηση του κινδύνου σύγχυσης είναι ο σωστός προσδιορισμός του αντικειμένου σύγκρισης, προκειμένου να διαπιστωθεί, αν υπάρχει κίνδυνος σύγχυσης. Για την αξιολόγηση της δημιουργίας ή μη κινδύνου σύγχυσης λαμβάνεται υπόψη η "συνολική εντύπωση", που προέρχεται από τη σύγκριση των εκατέρωθεν σημάτων αφενός και προϊόντων και συσκευασιών αφετέρου, αυτό σημαίνει ότι συνεκτιμώνται α) ο βαθμός ομοιότητας της ένδειξης, β) ο βαθμός ομοιότητας των εκατέρωθεν διακρινόμενων προϊόντων, γ) ο βαθμός προσοχής και παρατηρητικότητας που επιδεικνύει ο μέσος καταναλωτής, όταν αγοράζει προϊόντα αυτής της κατηγορίας και με βάση αυτούς τους παράγοντες θα διαμορφωθεί ένα τελικό "συνολικό" συμπέρασμα, συνεκτιμώντας την επιρροή και τη βαρύτητα κάθε ενός από τους πιο πάνω παράγοντες (Α.Π.1092/2020).

Κατά το άρθρο 1 του ν. 146/1914, απαγορεύεται κατά τις εμπορικές, βιομηχανικές ή γεωργικές συναλλαγές κάθε πράξη που γίνεται προς το σκοπό ανταγωνισμού και αντίκειται στα χρηστά ήθη, ο δε παραβάτης μπορεί να εναχθεί προς παράλειψη της πράξης και προς ανόρθωση της ζημίας που η πράξη προκάλεσε. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, που αποτελεί γενική ρήτρα κατά του αθέμιτου ανταγωνισμού, ουσιώδης προϋπόθεση για τη δημιουργία αξίωσης προς παράλειψη πράξης που γίνεται από το φορέα επιχείρησης κατά τις εμπορικές, βιομηχανικές ή γεωργικές συναλλαγές της, είναι ο σκοπός ανταγωνισμού από τον οποίο πρέπει να κυριαρχείται η πράξη και η αντίθεσή της προς τα χρηστά ήθη.

Σκοπός ανταγωνισμού υπάρχει όταν η πράξη γίνεται με πρόθεση ενίσχυσης του ίδιου ή ξένου ανταγωνισμού και είναι αντικειμενικά πρόσφορη να εξυπηρετήσει τον ανταγωνισμό, δηλαδή απαιτείται σχέση ανταγωνισμού μεταξύ του υποκειμένου της πράξης και τρίτων, οι οποίοι πάντως δεν προστατεύονται από κάθε αντίθετη προς τα χρηστά ήθη συμπεριφορά, αλλά μόνον από εκείνη που επιδρά αρνητικά στις επιχειρηματικές τους δραστηριότητες ή απειλεί την ανταγωνιστική συμπεριφορά τους.

Πρόθεση βλάβης του ανταγωνιστή δεν απαιτείται και ούτε είναι αναγκαίο ο σκοπός ανταγωνισμού να αποτελεί το μόνο σκοπό της πράξης. Η ύπαρξη σκοπού ανταγωνισμού είναι ζήτημα πραγματικό που δεν ελέγχεται αναιρετικά, ενώ αόριστη νομική έννοια, δηλαδή έννοια που ο νομοθέτης απέφυγε να ρυθμίσει ως προς το αναγκαίο πλάτος και βάθος της, αποτελούν τα χρηστά ήθη, ως προς τα οποία, επομένως, η κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, με την οποία αυτά εξειδικεύονται, υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου.

Κριτήριο εξειδίκευσης των χρηστών ηθών αποτελούν κατ` αρχήν οι ιδέες του εκάστοτε κατά τη γενική αντίληψη και σύμφωνα με τα διδάγματα της κοινής πείρας και εμπειρίας με χρηστότητα και σωφροσύνη σκεπτόμενου κοινωνικού ανθρώπου, με βάση τις οποίες η κρίση για την ύπαρξη ή όχι αντίθεσης της συγκεκριμένης συμπεριφοράς προς τα χρηστά ήθη, αξιολογούμενης μέσα στο συναλλακτικό κύκλο που αυτή εκδηλώνεται, δεν πρέπει να περιορίζεται στην εκτίμηση μεμονωμένων στοιχείων, όπως τα αίτια ή ο σκοπός του δράστη, αλλά πρέπει να εκτείνεται και να καλύπτει το σύνολο των περιστάσεων που συνοδεύουν την προσβαλλόμενη ως επιλήψιμη συμπεριφορά (Α.Π.571/2011, Α.Π.55/2003, Α.Π.1346/2000).

Ωστόσο η έννοια των χρηστών ηθών δεν μπορεί στο δίκαιο του αθέμιτου ανταγωνισμού να απηχεί αντιλήψεις κοινωνικής μόνον ηθικής, αλλά οφείλει να διαμορφώνεται με βάση κυρίως τις οικονομικές και λοιπές συνθήκες της συγκεκριμένης αγοράς στο πλαίσιο στάθμισης των αντίθετων συμφερόντων που καλείται ο νόμος να προστατεύσει από αθέμιτες ανταγωνιστικές συμπεριφορές, διασφαλίζοντας έτσι αποτελεσματικά και την εγγυημένη από το άρθρο 5§1 του Συντάγματος οικονομική ελευθερία.

Αντικείμενο δηλαδή προστασίας δεν είναι μόνον το συμφέρον των ανταγωνιστών στην ατομική διάστασή του, αλλά και το συμφέρον των καταναλωτών και κατ` επέκταση η λειτουργία της ίδιας της αγοράς (Α.Π.1519/2014, Α.Π.371/2012). Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ.1 του Κ.Πολ.Δ., αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών.

Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται αν δεν εφαρμοσθεί, ενώ συντρέχουν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοσθεί, ενώ δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοσθεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με εσφαλμένη εφαρμογή (Ολ.Α.Π.7/2006, Ολ.Α.Π.4/2005).

Στην περίπτωση που το δικαστήριο έκρινε κατ` ουσίαν την υπόθεση, η παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται ενόψει των πραγματικών περιστατικών που ανελέγκτως δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν το δικαστήριο της ουσίας και της υπαγωγής αυτών στο νόμο, ιδρύεται δε ο λόγος αυτός, όταν το δικαστήριο εφάρμοσε το νόμο, παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν δεν ήταν αρκετά για την εφαρμογή του ή δεν εφάρμοσε το νόμο, παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε αρκούσαν για την εφαρμογή του, καθώς και όταν προέβη σε εσφαλμένη υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών σε διάταξη, στο πραγματικό της οποίας αυτά δεν υπάγονται (Ολ.Α.Π.20/2005, Ολ.Α.Π. 32/1996).

Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ.19 του Κ.Πολ.Δ, αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση. Από τη διάταξη αυτή, που αποτελεί κύρωση της παράβασης του άρθρου 93 παρ.3 του Συντάγματος, προκύπτει ότι ο προβλεπόμενος από αυτή λόγος αναίρεσης ιδρύεται όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας), ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται, βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου, για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνησή της (ανεπαρκής αιτιολογία) ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία), δηλαδή όταν τα πραγματικά περιστατικά που στηρίζουν το αποδεικτικό πόρισμά της για κρίσιμο ζήτημα συγκρούονται μεταξύ τους και αλληλοαναιρούνται, αποδυναμώνοντας έτσι την κρίση της απόφασης για την υπαγωγή ή μη της ατομικής περίπτωσης στο πραγματικό συγκεκριμένου κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που συνιστά και το νομικό χαρακτηρισμό της ατομικής περίπτωσης.

Το κατά νόμο αναγκαίο περιεχόμενο της ελάσσονος προτάσεως προσδιορίζεται από τον εκάστοτε εφαρμοστέο κανόνα ουσιαστικού δικαίου, του οποίου το πραγματικό πρέπει να καλύπτεται πλήρως από τις παραδοχές της αποφάσεως στο αποδεικτικό της πόρισμα, και να μην καταλείπονται αμφιβολίες. Ελλείψεις αναγόμενες μόνο στην ανάλυση και στάθμιση των αποδεικτικών μέσων και γενικότερα ως προς την αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, αν αυτό διατυπώνεται σαφώς, δεν συνιστούν ανεπαρκείς αιτιολογίες.

Δηλαδή, μόνο το τι αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε είναι ανάγκη να εκτίθεται στην απόφαση πλήρως και σαφώς και όχι γιατί αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε (Ολ.Α.Π.18/08, Ολ.Α.Π.15/2006).

Στην προκείμενη περίπτωση το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε, κατά το ενδιαφέρον τον αναιρετικό έλεγχο μέρος, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Η ...ενάγουσα ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "... ..., ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΩΝ - ΓΑΛΑΚΤΟΠΩΛΕΙΩΝ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", συνεστήθη νομίμως στις 26-9-1979 και προήλθε από μετατροπή της ομόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία "...

ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΟΥ - ΓΑΛΑΚΤΟΠΩΛΕΙΟΥ"...Η εταιρία αυτή λειτουργεί από το έτος 1892, οπότε εγκαινίασε το πρώτο της κατάστημα με τον διακριτικό τίτλο "..." στο κέντρο της Αθήνας, και συγκεκριμένα στη συμβολή των οδών .... Το έτος 1922 η οικογενειακή αυτή επιχείρηση της ...ενάγουσας μεταφέρθηκε από την Αθήνα στην …, επί της οδού ..., όπου έκτοτε βρίσκεται η έδρα της.

Από την ίδρυσή της έως σήμερα η ...ενάγουσα εταιρία δραστηριοποιείται αδιαλείπτως στον τομέα παραγωγής ειδών ζαχαροπλαστικής, γαλακτοκομικών προϊόντων και παγωτών, καθώς και στο εμπόριο ειδών διατροφής και ποτών. Στις δε 7-7-1976, υπό την τότε εταιρική της μορφή και επωνυμία, κατέθεσε το σήμα με αριθμό ...5 "...

και απεικόνιση", το οποίο έγινε δεκτό με την υπ' αριθ. 225/1977 απόφαση της Διοικητικής Επιτροπής Σημάτων, που δημοσιεύθηκε στο υπ' αριθ. 2/1977 Δελτίο Εμπορικής και Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας (ΔΕΒΙ) της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως (ΕτΚ) και κατέστη αμετάκλητη, και το οποίο καταχωρήθηκε στο ειδικό βιβλίο σημάτων στις 17-10-1977, είναι δικαιούχος του εν λόγω σήματος, το οποίο έκτοτε ισχύει, όπως έχει ανανεωθεί, έως τις 7-7-2016.

Το σήμα αυτό προορίζεται να διακρίνει προϊόντα των κλάσεων 29, 30 και 32, δηλαδή τρόφιμα (διαφόρων ειδών πρόχειρα φαγητά, όπως κρουασάν, πίτες, σάντουιτς κλπ.), προϊόντα ζαχαροπλαστικής και γαλακτοκομικά (γλυκίσματα, παγωτά, μαρμελάδες, βούτυρο, γιαούρτια, κρέμες κλπ.) και ροφήματα, που παράγει η ...ενάγουσα, ως προερχόμενα από την επιχείρησή της.

Εξάλλου, η τελευταία κατέθεσε και την υπ' αριθ. 199287/15-7-2009 δήλωση, προκειμένου το σήμα αυτό να διακρίνει και τις υπηρεσίες της κλάσης 43, δηλαδή της παροχής διατροφής και ποτών και προσωρινής κατάλυσης, η δήλωση δε αυτή, απορριφθείσας της παρέμβασης που άσκησε η ανήκουσα στον κατωτέρω αναφερόμενο όμιλο επιχειρήσεων συμφερόντων του δευτέρου των εναγομένων, εταιρία με την επωνυμία "...

Catering Ανώνυμη Βιοτεχνική και Εμπορική Εταιρεία" (και τον διακριτικό τίτλο "... CATERING Α.Β.Ε.Ε."), έγινε δεκτή με την υπ' αριθ. 2975/2010 απόφαση της Διοικητικής Επιτροπής Σημάτων, η οποία δημοσιεύθηκε στο υπ' αριθ. 4/18-6-2010 Δελτίο Εμπορικής και Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας. Το εν λόγω σήμα, το οποίο είναι σύνθετο, αποτελείται από τη δεσπόζουσα λέξη "...", η οποία αποδίδεται με έντονη πλάγια πηχιαία καλλιτεχνική γραμματοσειρά, κόκκινου χρώματος, και χαρακτηρίζεται από το κυρίαρχο γράμμα "Β" πλαισιώνεται δε η λέξη "..." στο μεν κάτω δεξιό μέρος της από τη λέξη "..." με κεφαλαία στοιχεία μπλε χρώματος και σε κανονική γραφή, στο δε άνω δεξιό μέρος από καλλιτεχνική σύνθεση σε μορφή θυρεού, ο οποίος περιέχει το γράμμα "Β", μπλε χρώματος, και τη χρονολογία "1892" (δηλαδή το έτος έναρξης λειτουργίας της επιχείρησης της ενάγουσας), κόκκινου χρώματος.

Το ανωτέρω σήμα χρησιμοποιείται από την ...ενάγουσα συνεχώς σε όλες τις εμπορικές της συναλλαγές και ως παραστατικό σημείο για τη διάκριση της επιχείρησής της στις πινακίδες της πρόσοψης του καταστήματός της, σε επιστολόχαρτα, τιμοκαταλόγους, επαγγελματικές κάρτες, κυτία συσκευασίας γλυκών, στις κορδέλες με τις οποίες δένονται τα κουτιά, στα ειδικά χαρτιά συσκευασίας, στα πλαστικά κεσεδάκια των γιαουρτιών και κρεμών, στις νάϋλον τσάντες, στις χαρτοπετσέτες κλπ.

Το ίδιο αυτό σήμα συνιστά ιδιαίτερο διασχηματισμό, με δεσπόζον στοιχείο το όνομα "..." και, συνεπώς, προστατεύεται και ως διακριτικό γνώρισμα των προϊόντων της εφεσίβλητης - ενάγουσας, κατά το άρθρ. 13 εδ.γ' ν. 146/1914. Και τούτο, διότι ο εν λόγω διασχηματισμός έχει διακριτική δύναμη ικανή να τον ξεχωρίσει από άλλον ομοειδή και έχει καθιερωθεί στις συναλλαγές, δηλαδή έχει καταστεί γνωστό στους συναλλακτικούς κύκλους ότι διακρίνει τα ως άνω προϊόντα, ως προερχόμενα αποκλειστικά από την επιχείρηση της ...ενάγουσας, καθώς ο μέσος καταναλωτής συνδέει άμεσα τον διασχηματισμό αυτόν με την εμπορική δραστηριότητα αυτής (...ενάγουσας), εκλαμβάνοντάς τον ως διακριτικό γνώρισμα της προέλευσης των παραγόμενων από αυτήν προϊόντων.

Συγχρόνως, το ανωτέρω σήμα αποτελεί τμήμα της επωνυμίας της ... ενάγουσας και διακριτικό τίτλο της επιχείρησής της από το έτος 1976 μέχρι σήμερα, με αποτέλεσμα να έχει επικρατήσει στις συναλλαγές κατά τέτοιο τρόπο, ώστε το συναλλακτικό κοινό να συνδέει αυτόματα αυτόν με την οικογενειακή ομώνυμη επιχείρησή της ζαχαροπλαστικών και γαλακτοκομικών προϊόντων.

Εξάλλου, προς διευκόλυνση της ενημέρωσης του καταναλωτικού κοινού, για λόγους διαφήμισης και προώθησης των προϊόντων της επιχείρησής της, η ...ενάγουσα, στις 12-3-2004, υποβάλλοντας την υπ' αριθ. πρωτ. 976476 αίτησή της στο Ίδρυμα Τεχνολογίας και Έρευνας, το οποίο είναι ανεξάρτητο ερευνητικό ίδρυμα του ευρύτερου δημόσιου τομέα και έχει το δικαίωμα διαχείρισης των διακριτικών ονομάτων που χρησιμοποιούνται στο διαδίκτυο, κατοχύρωσε και ηλεκτρονική διεύθυνση - όνομα χώρου (domain name) με τα στοιχεία www.varsos.com.gr.

ήτοι διεύθυνση στην οποία έχει περιλάβει τη λέξη "...", που αποτελεί, κατά τα ανωτέρω, σήμα και διακριτικό γνώρισμα της επιχείρησής της. Μέσω δε του domain name ανευρίσκεται η εφεσίβλητη - ενάγουσα από τους χρήστες στο διεθνές δίκτυο ηλεκτρονικών υπολογιστών (INTERNET), τα δε στοιχεία www.varsos.com.gr αποτελούν την "εμπορική επωνυμία" και το "εμπορικό σήμα" της εντός του διαδικτύου.

Η ...ενάγουσα, επίσης, κατέθεσε και: α) Την υπ' αριθ. 199286/15-7-2008 δήλωση ημεδαπού σήματος, προκειμένου η λεκτική ένδειξη "..." να διακρίνει τα προϊόντα των κλάσεων 29, 30, 32 και τις υπηρεσίες της κλάσης 43, β) την υπ' αριθ. 206037/18-11-2009 δήλωση ημεδαπού σήματος, έτσι ώστε η λεκτική ένδειξη "..." να διακρίνει τα προϊόντα των κλάσεων 29, 30, 32 και τις υπηρεσίες της κλάσης 43, και γ) την υπ' αριθ. 213108/17-5-2011 δήλωση σύνθετου ημεδαπού σήματος, αποτελούμενο από τη λεκτική ένδειξη "...", η οποία τοποθετείται στο κέντρο της απεικόνισης και αποδίδεται με έντονη πηχιαία καλλιτεχνική γραφή, χαρακτηριζόμενη από το κυρίαρχο αρχικό κεφαλαίο γράμμα "Β" και από τις ενδείξεις "Τηλ ... ..." στο κάτω μέρος της ένδειξης "...", το σύνολο των λεκτικών ενδείξεων του σήματος αυτού τοποθετείται εντός διακοσμητικού πλαισίου - μπορντούρας ανθέων, σχήματος οβάλ, χρώματος κόκκινου - καφετί, η δε συνολική απεικόνιση αποτυπώνεται επί χάρτου σε κίτρινο φόντο, προς διάκριση των προϊόντων 29, 30, 32 και των υπηρεσιών της κλάσης 43.

Με την υπ' αριθ. 2974/2010 απόφαση της Διοικητικής Επιτροπής Σημάτων (ΔΕΣ) η πρώτη (ήτοι η υπό στοιχ.α') από τις ως άνω δηλώσεις απορρίφθηκε, γενομένης δεκτής της παρέμβασης που άσκησε η ...πρώτη των εναγομένων της υπό στοιχ. Α' υπό κρίση αγωγής, ανήκουσα στον ίδιο κατωτέρω όμιλο επιχειρήσεων, ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "...

ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΒΙΟΤΕΧΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΙΔΩΝ ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΓΑΛΑΚΤΟΚΟΜΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", με την αιτιολογία ότι η λεκτική ένδειξη "..." προσέκρουε σε προϋπάρχον δικαίωμα της παρεμβαίνουσας επ' αυτής, την οποία και χρησιμοποιούσε στις συναλλαγές ως διακριτικό της γνώρισμα ήδη από το έτος 1993.

Κατά δε της απόφασης αυτής άσκησε, ενώπιον του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών, την από 8-7-2010 ...προσφυγή, η οποία δεν έχει ακόμη εκδικασθεί. Εξάλλου, με την υπ' αριθ. 3640/2010 απόφαση της ως άνω Επιτροπής (ΔΕΣ), η οποία δημοσιεύθηκε στο υπ' αριθ. 7/2010 Δελτίο Εμπορικής και Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας, η δεύτερη (δηλαδή η υπό στοιχ.

β') από τις παραπάνω δηλώσεις έγινε δεκτή, ενώ ομοίως δεκτή έγινε και η τρίτη (υπό στοιχ. γ') δήλωση, και δη με την υπ' αριθ. 6680/2011 απόφαση της ιδίας Επιτροπής (ΔΕΣ), που δημοσιεύθηκε στο υπ' αριθ. 4/2012 Δελτίο Εμπορικής και Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας. Περαιτέρω, ο ...δεύτερος των εναγομένων καθεμιάς των υπό στοιχ.

Α', Β' και Γ' υπό κρίση αγωγών, Α. ... του Δ., δημιούργησε σταδιακά όμιλο επιχειρήσεων δικών του συμφερόντων, στον οποίο ανήκουν και οι ... εναγόμενες εταιρίες όλων των αγωγών αυτών. Ειδικότερα, στον όμιλο αυτόν ανήκουν οι εξής εταιρίες: 1) Η ...πρώτη των εναγομένων της υπό στοιχ. Α' αγωγής, ανώνυμη εταιρία "... ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΒΙΟΤΕΧΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΙΔΩΝ ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΓΑΛΑΚΤΟΚΟΜΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", και τον διακριτικό τίτλο "...

Α.Ε.Β.Ε.", η οποία εδρεύει και διατηρεί κατάστημα στα ..., επί της ..., και προήλθε από τη συγχώνευση της εταιρίας με την επωνυμία "... Ε.Π.Ε." (συσταθείσας το έτος 1989) και της εταιρίας με την επωνυμία "... ΚΑΙ ΣΙΑ Ο.Ε." (συσταθείσας το έτος 1992). 2) Η ... πρώτη των εναγομένων της υπό στοιχ. Β' υπό κρίση αγωγής, ομόρρυθμη εταιρία με την επωνυμία "...

ΚΑΙ ΣΙΑ Ο.Ε.", που εδρεύει και διατηρεί κατάστημα στο ... επί τής οδού ..., και συστάθηκε με το από 31-12-1958 ιδιωτικό συμφωνητικό, το οποίο δημοσιεύθηκε στα βιβλία εταιριών του Πρωτοδικείου Αθηνών, με αύξ. αριθ. 260/3-1-1959. 3) Η ... πρώτη των εναγομένων της υπό στοιχ. Γ' υπό κρίση αγωγής, ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "ΣΟΚΟΛΑΤΕΡΙ ...

ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΕΙΔΩΝ ΣΟΚΟΛΑΤΑΣ" και τον διακριτικό τίτλο "ΣΟΚΟΛΑΤΕΡΙ ... Α.Ε.", που εδρεύει στην ..., και δη επί της ..., όπου διατηρεί και κατάστημα, ιδρύθηκε το έτος 2000...4) Η ...πρώτη των εναγομένων της υπό στοιχ. Δ' υπό κρίση αγωγής, εταιρία περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "... ΕΤΑΙΡΙΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ", που εδρεύει και διατηρεί κατάστημα στην ..., επί της οδού ...

και ..., και συστάθηκε το έτος 2007. 5) Η μη διάδικος ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "... CATERING ΑΝΩΝΥΜΗ ΒΙΟΤΕΧΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" (και διακριτικό τίτλο "... CATERING Α.Β.Ε.Ε."), που εδρεύει και έχει κατάστημα στα ... και επί της οδού Αγ. Δ., αριθ. 12, και συστάθηκε το έτος 2005. Νόμιμος εκπρόσωπος καθεμιάς των άνω υπ' αριθ. 1, 2 και 3 εταιριών είναι ο ...δεύτερος των εναγομένων καθεμιάς των υπό στοιχ.

Α', Β' και Γ' αγωγών, δηλαδή ο προαναφερόμενος Α. ... του Δ., ενώ νόμιμος εκπρόσωπος της εταιρίας "ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΠΑΗΣ ΕΤΑΙΡΙΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ", στης οποίας το μετοχικό κεφάλαιο συμμετέχει ο υιός του Α. Β., είναι ο ... δεύτερος των εναγομένων της υπό στοιχ. Δ' αγωγής, Γ. Κ. του Α., με τον οποίο ο Α. Δ. ... συνδέεται με συγγενική και πολυετή επαγγελματική σχέση.

Ο ...δεύτερος των εναγομένων των υπό στοιχ. Α', Β' και Γ' αγωγών, Α. ... του Δ., επίσης, είναι υιός του Δ.. Β., ο οποίος, από το έτος 1945, λειτουργούσε στο ..., ένα κατάστημα γαλακτοπωλείο - ζαχαροπλαστείο. Την επιχείρηση αυτή, που ήταν γνωστή στην περιοχή του ..., όχι όμως και ευρύτερα, και πάντως δεν χρησιμοποιούσε ούτε είχε κατοχυρώσει κάποιο σήμα, που να διακρίνει ειδικώς τα προϊόντα της, ο ...δεύτερος των εναγομένων των άνω αγωγών, Α. ..., παρέλαβε από τον πατέρα του, συνεχίζοντας τη λειτουργία της.

Μετέπειτα, δε ο ίδιος δημιούργησε τις ανωτέρω, δικών του συμφερόντων, επιχειρήσεις, μεταξύ των οποίων και τις ...εναγόμενες εταιρίες, οι οποίες δραστηριοποιούνται από την ίδρυσή τους έως και σήμερα στην παραγωγή και εμπορία ειδών ζαχαροπλαστικής και γαλακτοκομικών προϊόντων. Το έτος 1993, η ...πρώτη των εναγομένων της υπό στοιχ.

Α' αγωγής, ανώνυμη εταιρία "... Α.Ε.Β.Ε. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΚΑΙ ΔΙΑΘΕΣΗ ΓΛΥΚΙΣΜΑΤΩΝ ΓΑΛΑΚΤΟΚΟΜΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΟΥ" και διακριτικό τίτλο "... Α.Ε.Β.Ε.", χρησιμοποίησε ως επιγραφή του καταστήματος της, ως σήμα και ως διακριτικό γνώρισμα επί των διατιθέμενων από αυτή προϊόντων, καθώς και επί των συσκευασιών αυτών (κουτιών, σακουλών κλπ.), τη λέξη "..." με πλάγια γραφή και με απεικόνιση του γράμματος "Β" εντός διακοσμητικού πλαισίου, κατ' απομίμηση του προαναφερόμενου υπ' αριθ. ...5 σήματος της ...ενάγουσας.

Στις 30-6-1993 η ...ενάγουσα απηύθυνε προς την άνω εταιρία την από 28-6-1993 εξώδικη δήλωση πρόσκληση - διαμαρτυρία της, που επιδόθηκε στην τελευταία στις 30-6-1993 και με την οποία καλούσε αυτήν να παύσει να χρησιμοποιεί ως σήμα και εν γένει ως διακριτικό γνώρισμα τη λέξη "..." με τον πιο πάνω τρόπο. Η ανωτέρω εταιρία, αποδεχόμενη ότι η συμπεριφορά της αντίκειται στα χρηστά συναλλακτικά ήθη και στο θεμιτό ανταγωνισμό, συνήψε στις 15-7-1993 με την ...

ενάγουσα συμφωνία, η οποία περιέχεται στο με την αυτή ημερομηνία (15-7-1993) ιδιωτικό συμφωνητικό... Στο πλαίσιο της συμφωνίας αυτής, ειδικότερα, η εκ των ...εναγομένων εταιρία "... Α.Ε.Β.Ε. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΚΑΙ ΔΙΑΘΕΣΗ ΓΛΥΚΙΣΜΑΤΩΝ ΓΑΛΑΚΤΟΚΟΜΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΟΥ", μέσω του τότε και τώρα νομίμου εκπροσώπου της και επίσης εκ των...

εναγομένων Α. Β. του Δ., δήλωσε ότι "προς αποφυγή προκλήσεως συγχύσεως του καταναλωτικού κοινού όσον αφορά την προέλευση των προϊόντων από τις εκατέρωθεν επιχειρήσεις και προς διάκριση τούτων παύει τη χρήση του "..." σε πλάγια γραφή και με απεικόνιση του γράμματος "Β" εντός διακοσμητικού πλαισίου και αντ' αυτού χρησιμοποιεί την επωνυμία της "...

ΑΕΒΕ", ..., με τρόπο γραφής όλως διάφορο του υπ' αριθ. ...5 νομίμως κατοχυρωμένου σήματος της αφ' ενός ώδε συμβαλλόμενης εταιρίας", δηλαδή της...ενάγουσας, "ως επιγραφή του καταστήματός της, ως κάρτα του καταστήματος, τιμολόγια κλπ. χρησιμοποιούμενα εν γένει στις συναλλαγές, επί των προϊόντων της και επί των συσκευασιών με τα οποία αυτά διατίθενται στην αγορά, ήτοι κουτιά, σακούλες, χαρτί περιτυλίγματος, καθώς και επί των χαρτοπετσετών και τυχόν χρησιμοποιούμενων στο ως άνω κατάστημα φλυτζανιών, δίσκων, σταχτοδοχείων κλπ.".

Επίσης, συμφωνήθηκε ότι επί των πλαστικών κυτίων (κεσέδων), εντός των οποίων διατίθεντο γαλακτοκομικά προϊόντα, όπως γιαούρτια, κρέμες, ριζόγαλο, παγωτό κλπ., καθ' ον χρόνο αυτά θα παρασκευάζονταν στο ... από την (επίσης ...πρώτη των εναγομένων της υπό στοιχ. Β' αγωγής) εταιρία "... ΚΑΙ ΣΙΑ Ο.Ε." θα ετίθετο η επωνυμία αυτή της εταιρίας, η οποία τα παρασκεύαζε και η ένδειξη "...", ενώ, όταν θα άρχιζε η παρασκευή τους από την...πρώτη των εναγομένων της υπό στοιχ.

Α' αγωγής, τα κυτία αυτά (κεσέδες) θα έφεραν πλέον την επωνυμία της τελευταίας, και δη, όπως ανεγράφη, "... Α.Ε.Β.Ε." .... Τέλος, με το ίδιο αυτό συμφωνητικό η ... ενάγουσα δήλωσε ότι η χρήση από την εταιρία "... Α.Ε.Β.Ε." (δηλαδή την...πρώτη των εναγομένων της υπό στοιχ. Α' αγωγής) της επωνυμίας της αυτής ως επιγραφής του καταστήματός της και η κυκλοφορία από την ίδια των προϊόντων της υπό την ίδια εν λόγω επωνυμία ή ειδικά για τα πλαστικά κυτία (κεσέδες), εντός των οποίων διατίθενται γαλακτοκομικά προϊόντα, υπό την επωνυμία αυτή, όταν η τελευταία θα άρχιζε την παραγωγή τους, και υπό την επωνυμία της εταιρίας "... & ΣΙΑ Ο.Ε.", που τότε τα παρασκεύαζε, δεν ενοχλούσε εμπορικώς την ...ενάγουσα.

Τόσο η ... πρώτη των εναγομένων της υπό στοιχ. Α' αγωγής, ωστόσο, όσο και οι λοιπές εταιρίες του ως άνω ομίλου, που τότε είχαν συσταθεί και ασκούσαν δραστηριότητα, δηλαδή η ...πρώτη των εναγομένων της υπό στοιχ. Β' αγωγής, ομόρρυθμη εταιρία "... ΚΑΙ ΣΙΑ Ο.Ε." (που προϋφίστατο της συμφωνίας της 15-7-1993), και η ...πρώτη των εναγομένων της υπό στοιχ.

Γ' αγωγής, ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "ΣΟΚΟΛΑΤΕΡΙ ... ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΕΙΔΩΝ ΣΟΚΟΛΑΤΑΣ" (που συστάθηκε το έτος 2000), εφάρμοσαν τους όρους του ως άνω συμφωνητικού, πλην εκείνου που αφορούσε στην προσθήκη των λεκτικών ενδείξεων "Α.Ε.Β.Ε. ...", μόνο μέχρι το μήνα Νοέμβριο του έτους 2005. Και αυτό, γιατί από το χρονικό αυτό σημείο, δηλαδή από το μήνα Νοέμβριο του έτους 2005 και έκτοτε, οι εταιρίες αυτές του προαναφερόμενου ομίλου διέθεταν στην αγορά τα ομοειδή με εκείνα της ...

ενάγουσας προϊόντα τους σε συσκευασίες επί των οποίων έθεταν ως σήμα και ως διακριτικό γνώρισμα την ένδειξη "..." με όρθια γραμματοσειρά σε όλα τα γράμμα, εκτός από το γράμμα "Β", το οποίο ήταν με πλάγια καλλιτεχνική γραφή και το οποίο (γράμμα "Β") περιέκλειε εξ ολοκλήρου σχεδόν το γράμμα "Α". Έτσι, το στοιχείο που δέσποζε στην ανωτέρω ένδειξη ήταν η λέξη "...".

Την απεικόνιση "..." χρησιμοποιούσε εν είδει σήματος η ...πρώτη των εναγομένων της υπό στοιχ. Α' αγωγής από το πιο πάνω χρονικό σημείο στην πρόσοψη του επί της ..., καταστήματός της, ως επιγραφή αυτού, στις κάρτες του καταστήματός της, στα κουτιά συσκευασίας γλυκών, στα πλαστικά κεσεδάκια συσκευασίας ρυζόγαλου, στα χαρτιά συσκευασίας, στις συσκευασίες σοκολάτας, στις σακούλες, στους τιμοκαταλόγους, στις χαρτοπετσέτες κλπ., ενώ ομοίως έπραξαν και οι λοιπές ως άνω τότε δραστηριοποιούμενες εταιρίες του ομίλου συμφερόντων του δευτέρου των εναγομένων, Α.

Β. του Δ., δηλαδή οι ...πρώτη των εναγομένων της υπό στοιχ. Β' αγωγής, ομόρρυθμη εταιρία "... ΚΑΙ ΣΙΑ Ο.Ε.", στο κατάστημά της επί της οδού ..., αριθ. 2, στο ... και πρώτη των εναγομένων της υπό στοιχ. Γ' αγωγής, ανώνυμη εταιρία "ΣΟΚΟΛΑΤΕΡΙ ... ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΕΙΔΩΝ ΣΟΚΟΛΑΤΑΣ", στο δικό της κατάστημα, επί της ..., στην Παλλήνη.

Η ... πρώτη των εναγομένων της υπό στοιχ. Α' αγωγής, δηλαδή, δεν ανταποκρίθηκε στη συμφωνία του έτους 1993, την οποία συνήψε ο νόμιμος εκπρόσωπος της και η οποία τη δέσμευε, αλλά, όπως και οι άλλες δύο (2) ως άνω εταιρίες του ομίλου, που κατά τα προαναφερόμενα συνδέονταν επιχειρηματικά με αυτήν, άρχισε να χρησιμοποιεί την ως άνω λεκτική ένδειξη "...", χωρίς να προσθέσει σ' αυτήν κάποιο άλλο στοιχείο, το οποίο θα είχε διακριτική δύναμη και θα διαφοροποιούσε το διακριτικό γνώρισμα αυτής από το σήμα της εφεσίβλητης - ενάγουσας.

Ενόψει των ανωτέρω η τελευταία άσκησε ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και εναντίον των ως άνω εταιριών...εναγομένων, ανώνυμης εταιρίας "... Α.Ε.Β.Ε. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΚΑΙ ΔΙΑΘΕΣΗ ΓΛΥΚΙΣΜΑΤΩΝ ΓΑΛΑΚΤΟΚΟΜΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΟΥ", ομόρρυθμης εταιρίας "... ΚΑΙ ΣΙΑ Ο.Ε." και ανώνυμης εταιρίας "ΣΟΚΟΛΑΤΕΡΙ ...

ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΕΙΔΩΝ ΣΟΚΟΛΑΤΑΣ", τις από α) 30-3-2006, με αριθ. καταθ. 3346/2006, β) 30-3-2006, με αριθ. καταθ. 3345/2006 και γ) 30-6-2006, με αριθ. καταθ. 3344/2006, αγωγές, αντίστοιχα, με τις οποίες ζήτησε, μεταξύ των άλλων, να παύσουν οι τελευταίες να χρησιμοποιούν ως σήμα και ως διακριτική ένδειξη τη λεκτική ένδειξη "...", με τρόπο γραφής που αποτελούσε απομίμηση του σήματός της.

Επί των αγωγών αυτών εκδόθηκαν αντιστοίχως οι υπ' αριθ. 2127/2008, 2129/2008 και 2126/2006 οριστικές αποφάσεις του αμέσως προαναφερόμενου Δικαστηρίου (Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών), με τις οποίες οι εν λόγω αγωγές έγιναν κατά ένα μέρος δεκτές και, ανάμεσα στ' άλλα, απαγορεύθηκε στις τότε, κατά περίπτωση, ως άνω εναγόμενες η χρήση, ως σήματος και διακριτικού γνωρίσματος, της λεκτικής ένδειξης "..." με προεξέχον το γράμμα "Β" και πλάγια καλλιτεχνική γραμματοσειρά.

Οι αποφάσεις αυτές του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, μετά την απόρριψη, με τις υπ' αριθ. 1619/2010, 1617/2010 και 1618/2010 αποφάσεις του Δικαστηρίου τούτου (Εφετείου Αθηνών), των εφέσεων που κατ' αυτών άσκησαν οι τότε εναγόμενες, κατέστησαν τελεσίδικες. Στο μεταξύ, και δη από το έτος 2007, οπότε και συστάθηκε, και μετέπειτα, δραστηριοποιήθηκε, στο πλαίσιο του ιδίου ως άνω ομίλου, και η ...των εναγομένων της υπό στοιχ.

Δ' αγωγής, εταιρία περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "... ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ", χρησιμοποιώντας ως διακριτικό τίτλο της επιχείρησής της το επώνυμο "...", μολονότι τούτο δεν σχετίζεται με την εμπορική της επωνυμία, αλλά συνιστά το επώνυμο του συμμετέχοντος σ' αυτήν υιού του εκ των ... εναγομένων και ιδρυτή του ομίλου, Α.

Δ.. Β.. Εξάλλου, από το μήνα Ιούλιο του έτους 2010 καθεμιά από τις εκ των...εναγομένων εταιρίες "... ΚΑΙ ΣΙΑ Ο.Ε." και "ΣΟΚΟΛΑΤΕΡΙ ... ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΕΙΔΩΝ ΣΟΚΟΛΑΤΑΣ" και από το μήνα Σεπτέμβριο του ιδίου έτους (2010) καθεμιά από τις λοιπές εκ των ...εναγομένων εταιρίες "... ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΒΙΟΤΕΧΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΙΔΩΝ ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΓΑΛΑΚΤΟΚΟΜΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" και "...

ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ", άρχισαν να διαθέτουν στην αγορά προϊόντα ομοειδή με εκείνα της εφεσίβλητης - ενάγουσας, επί των οποίων παρανόμως έθεταν ως σήμα και διακριτικό γνώρισμα τη λέξη "..." με όρθια γραμματοσειρά σε όλα τα γράμματα, με συγκεκριμένο κατά περίπτωση χρωματισμό στα γράμματα αυτά και στο φόντο.

Κατόπιν τούτου η ... ενάγουσα άσκησε κατά των εταιριών αυτών και των νομίμων εκπροσώπων τους, τις αναφερόμενες και ανωτέρω, στο πλαίσιο του περί εκκρεμοδικίας ισχυρισμό των ...εναγομένων, αγωγές, επί των οποίων εκδόθηκαν οι υπ' αριθ. 5035/2013, 5037/2013, 5038/2013 και 5036/2013 οριστικές αποφάσεις του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, κατά των οποίων, επίσης κατά τα ήδη πιο πάνω αναφερόμενα, εκκρεμούν αντίστοιχες εφέσεις που άσκησαν οι τότε και τώρα κατά περίπτωση εναγόμενοι.

Περαιτέρω, αποδεικνύονται τα εξής: Από το θέρος το έτους 2011, καθεμία από τις ...εναγόμενες εταιρίες χρησιμοποιεί εν είδει σήματος, επί της πρόσοψης του καταστήματός της, και δη επί της ..., στα ..., η πρώτη των εναγομένων της υπό στοιχ. Α' αγωγής, επί της οδού ..., στο ..., η πρώτη των εναγομένων της υπό στοιχ. Β' αγωγής, επί της ..., στην ..., η πρώτη των εναγομένων της υπό στοιχ.

Γ' αγωγής και επί της οδού ... στην ..., η πρώτη των εναγομένων της υπό στοιχ. Δ' αγωγής, και επί άλλων πινακίδων και επιγραφών πέριξ της εισόδου του, καθώς και επί των διατιθέμενων από την ίδια προϊόντων, συσκευασιών αυτών, ειδών σερβιρίσματος, στις κορδέλες και στα χαρτιά περιτυλίγματος, στα οχήματά τους κλπ., ως νέα, πλέον, απεικόνιση τη δεσπόζουσα λεκτική ένδειξη "...", με γραμματοσειρά χρώματος λευκού ή μπορντώ ή κίτρινου - καφέ, τοποθετημένη στο κέντρο της συνολικής απεικόνισης, αποδιδόμενη με πλάγια καλλιτεχνική γραφή και χαρακτηριζόμενη από το κυρίαρχο αρχικό κεφαλαίο γράμμα "Β", πλαισιωμένη από τις, υπολειπόμενες κατά πολύ σε μέγεθος γραμμάτων, λεκτικές ενδείξεις "Α.", "Αυθεντικές Γεύσεις" και τη χρονολογία "1945", σε κανονική γραφή, επίσης γραμματοσειράς χρώματος λευκού ή μπορντώ ή κίτρινου - καφέ, οι οποίες τοποθετούνται η μεν πρώτη στο επάνω μέρος της δεσπόζουσας ένδειξης "..." και η οποία αποτυπώνεται με πολύ μικρότερα γράμματα, οι δε επόμενες στο κάτω μέρος αυτής, χωρίς οποιοδήποτε άλλο διαφοροποιητικό στοιχείο.

Έτσι, το στοιχείο που δεσπόζει στην ανωτέρω σύνθετη ένδειξη είναι η λέξη "...", αφού οι υπόλοιπες ενδείξεις που χρησιμοποιεί καθεμία των ...εναγομένων εταιριών, συνιστάμενες στο κύριο όνομα του ...δευτέρου των εναγομένων των υπό στοιχ. Α', Β' και Γ' αγωγών, στη χρονολογία έναρξης της δραστηριότητας της πρώτης χρονικά, και δη με το ίδιο αντικείμενο, ατομικής επιχείρησης του πατέρα του τελευταίου, καθώς και σε ένα ποιοτικό χαρακτηριστικό των παραγόμενων από αυτήν (πρώτη των εναγομένων) προϊόντων, δεν έχουν οποιαδήποτε διακριτική δύναμη.

Από την άλλη πλευρά, το επίμαχο υπ' αριθ. ...5 σήμα της ...ενάγουσας έχει κόκκινο χρώμα στα γράμματα της λέξης "...", στο κεφαλαίο γράμμα "Β" και στον αριθμό 1892, ενώ η λέξη "..." και ο θυρεός έχουν μπλε χρώμα, η δε ένδειξη "..." αναγράφεται με έντονα κόκκινα γράμματα σε πλάγια γραφή με προεξέχον το γράμμα "Β". Με βάση και τα παραπάνω, η προαναφερόμενη απεικόνιση, που χρησιμοποιεί υπό μορφή σήματος καθεμία των ...εναγομένων εταιριών, ανεξαρτήτως των χρησιμοποιούμενων κατά περίπτωση χρωματισμών, αποτελεί απομίμηση του σήματος της ...ενάγουσας, σύμφωνα με την έννοια της απομίμησης που αναφέρεται στη μείζονα σκέψη της παρούσας.

Ειδικότερα, η συνολική οπτική, ηχητική και εννοιολογική εντύπωση που δημιουργείται από το σήμα της ...ενάγουσας και το διακριτικό γνώρισμα καθεμιάς των ...εναγομένων εταιριών είναι δυνατόν να προκαλέσει στο καταναλωτικό κοινό, με μέτρο το μέσο, άπειρο, καταναλωτή, κίνδυνο σύγχυσης, διότι ο τελευταίος μπορεί να παραπλανηθεί, θεωρώντας εσφαλμένα ότι τα προϊόντα προέρχονται από την επιχείρηση της ...

ενάγουσας ή ότι ανάμεσα στις επιχειρήσεις των διαδίκων εταιριών υφίσταται οικονομική ή οργανωτική σχέση. Στην προκείμενη περίπτωση, το επώνυμο "..." αποτελεί τον πυρήνα, το δεσπόζον στοιχείο, του σήματος και της προγενέστερης επωνυμίας της εφεσίβλητης - ενάγουσας. Το σήμα αυτό, καθ' ο μέρος αφορά στον εν λόγω πυρήνα του - λεκτικό μέρος, είναι ονοματικό, καθώς αποτελεί το επώνυμο του ιδρυτή της, και έχει αυξημένη διακριτική δύναμη στις συναλλαγές, καθώς, όπως αποδεικνύεται, αλλά είχε γίνει δεκτό και με τις άνω, υπ' αριθ. 1617/2010, 1618/2010 και 1619/2010, τελεσίδικες αποφάσεις αυτού του Δικαστηρίου (Εφετείου Αθηνών), το επώνυμο "...", εκτός του ότι δεν είναι από τα συνηθισμένα επώνυμα, έχει ταυτιστεί στη συνείδηση του καταναλωτικού κοινού με την επιχείρηση της ενάγουσας και την άριστη ποιότητα των προϊόντων της.

Και ναι μεν καθεμία από τις ... εναγόμενες εταιρίες, ως μέλος του ομίλου συμφερόντων του εκ των ...εναγομένων, Α. Β. του Δ., υιού του Δ. Β., στον οποίο ανήκε η αρχική ατομική επιχείρηση γαλακτοπωλείου ζαχαροπλαστείου, θα μπορούσε, καταρχήν, να χρησιμοποιήσει ως στοιχείο του σήματός της το επώνυμο του εν λόγω ...εναγομένου, που ταυτίζεται και με εκείνο του ιδρυτή της πρώτης επιχείρησης, από την οποία στη συνέχεια προήλθαν οι λοιπές επιχειρήσεις, καθώς, σύμφωνα με την τελολογία του άρθρ. 5 ν. 2239/1994, ο νομοθέτης ήθελε να επιτρέψει στο νέο καταθέτη να χρησιμοποιεί το όνομά του ως σήμα, έστω και αν τούτο χρησιμοποιείται ήδη από άλλον δικαιούχο.

Ωστόσο, λόγω της κατά τα ανωτέρω αυξημένης διακριτικής δύναμης του σήματος της...ενάγουσας, η διαφοροποίηση που θα έπρεπε να έχει το διακριτικό γνώρισμα καθεμιάς των ...εναγομένων εταιριών σε σχέση με το σήμα και την επωνυμία της ...ενάγουσας είναι μεγαλύτερη και δεν δικαιολογείται, λόγω της συνεπωνυμίας, το προβάδισμα της χρησιμοποίησης του επωνύμου "...", και δη ως αποκλειστικού, ακόμη δε και ως κυρίου, στοιχείου του διακριτικού γνωρίσματος που χρησιμοποιεί καθεμιά των ...εναγομένων εταιριών, καθώς αναμφίβολα προκαλείται κίνδυνος σύγχυσης.

Δηλαδή, οι τελευταίες, ως νεότερες της ...ενάγουσας επιχειρήσεις, στο πλαίσιο μιας θεμιτής χρησιμοποίησης της διακριτικής ένδειξης "..." και εξυπηρετώντας απολύτως την εμπορική δραστηριότητά τους, είναι υποχρεωμένες να κάνουν ο,τιδήποτε είναι απαραίτητο και εύλογο, προκειμένου να αποκλειστεί ή τουλάχιστον να περιοριστεί ο κίνδυνος σύγχυσης έναντι της ήδη υφιστάμενης ομώνυμης επιχείρησης της ...

ενάγουσας ...και αφετέρου να καταδεικνύεται αφενός ότι τα προϊόντα της δεν προέρχονται από τις τελευταίες και αφετέρου ότι οι ίδιες (...εναγόμενες εταιρίες) συνιστούν ανεξάρτητες σε σχέση με την ...ενάγουσα επιχειρήσεις. Τούτο, μάλιστα, απαιτείται εν προκειμένω και για τον επιπρόσθετο λόγο ότι οι διάδικες εταιρίες δραστηριοποιούνται στον ίδιο χώρο και παράγουν και διαθέτουν στο καταναλωτικό κοινό ομοειδή προϊόντα και, περαιτέρω, διότι το προγενέστερο σήμα της...

ενάγουσας, που χρησιμοποιείται ανελλιπώς από το έτος 1976, έχει σύμφωνα και με τα προαναφερόμενα, αυξημένη διακριτική δύναμη, ενώ πριν από αυτό η τελευταία χρησιμοποιούσε ως σήμα και διακριτικό γνώρισμα τη λέξη "..." ή "... … Α.Ε.". Το τυχαίο δε γεγονός της συνεπωνυμίας δεν μπορεί να δικαιολογήσει τον άνευ ουδενός ανταλλάγματος σφετερισμό της καλής φήμης, την οποία η ...ενάγουσα πέτυχε με κόπους και έξοδα.

Παρά ταύτα, δηλαδή παρά την ιδιαίτερη διακριτική δύναμη του προγενέστερου ονοματικού σήματος της ...ενάγουσας και τον κίνδυνο σύγχυσης στον μέσο, άπειρο, καταναλωτή από τη χρήση του επωνύμου "...", καθεμία από τις ...εναγόμενες εταιρίες δεν χρησιμοποίησε στο διακριτικό της γνώρισμα, και δη ως κύριο στοιχείο του, λεκτικές ή εικαστικές ενδείξεις, έτσι ώστε το επώνυμο "..." είτε να μην περιέχεται στο διακριτικό αυτό γνώρισμα είτε να αποτελεί δευτερεύον στοιχείο του, στο πλαίσιο δε αυτό ούτε διαφοροποιητικές λεκτικές προσθήκες αντίστοιχες ή ανάλογες με εκείνες που είχαν συμφωνηθεί με το από 15-7-1993 ιδιωτικό συμφωνητικό μεταξύ αυτής (πρώτης των εναγομένων) και της ...

ενάγουσας. Αντιθέτως, χρησιμοποίησε, για ακόμη μία φορά, ως δεσπόζον στοιχείο και πυρήνα του διακριτικού και εν είδει σήματος γνωρίσματός της, τη λεκτική ένδειξη "...", και μάλιστα αποδιδόμενη με καλλιτεχνική γραφή και χαρακτηριζόμενη από κυρίαρχο αρχικό κεφαλαίο γράμμα "Β", όπως δηλαδή η λέξη αυτή, που αποτελεί, όπως ανωτέρω ειπώθηκε, τον πυρήνα και το κυρίαρχο στοιχείο του προγενέστερου, νομίμως κατοχυρωμένου, σήματος της ενάγουσας.

Παραλλήλως, παρέλειψε να χρησιμοποιήσει σύνθετο σήμα ή στο διακριτικό της γνώρισμα ενδείξεις που θα είχαν διακριτική δύναμη και θα διαφοροποιούσαν το διακριτικό της γνώρισμα από το σήμα της ...ενάγουσας (λ.χ. σχηματικές απεικονίσεις, καθώς και χρήση του επωνύμου "..." όχι ως κυρίαρχου σημείου του διακριτικού της γνωρίσματος, ούτε κατά ισοδύναμο τρόπο με τις λοιπές ενδείξεις, λ.χ.

με μικρότερα γράμματα σε σχέση με τις λοιπές διακριτικές ενδείξεις και όχι στο κέντρο της απεικόνισης του διακριτικού της γνωρίσματος, ώστε να μην αποσπάται η προσοχή του καταναλωτή και να εστιάζει αποκλειστικά στην ένδειξη "..." με τρόπο τέτοιο, που να προκαλείται σύγχυση σε αυτόν όσο αφορά τη σύγκριση του διακριτικού γνωρίσματος καθεμιάς των ...εναγομένων εταιριών και του προγενέστερου σήματος της ...

ενάγουσας), κάνοντας χρήση μόνο του κυρίου ονόματος του ... δευτέρου των εναγομένων καθεμιάς από τις υπό στοιχ. Α', Β' και Γ' αγωγές (Α.), της φράσης "Αυθεντικές Γεύσεις", που υποδηλώνει τον τομέα στον οποίο η ίδια (κάθε ...εναγομένη εταιρία) δραστηριοποιείται (παραγωγή και εμπορία τροφίμων κλπ.) και τα ποιοτικά χαρακτηριστικά των προϊόντων της, και της χρονολογίας "1945" (αριθμοί).

Οι ενδείξεις αυτές, μάλιστα, αποδίδονται με εμφανώς μικρότερη γραμματοσειρά σε σχέση με την κυρίαρχη λέξη "..." και τοποθετούνται περιμετρικά σε σχέση με την κυρίαρχη λέξη "...", επιτελώντας έτσι δευτερεύουσας σημασίας ρόλο στη συνείδηση του καταναλωτή αναφορικά με τη διάκριση των ομοειδών προϊόντων καθεμιάς των ...εναγομένων εταιριών, αποτελούν δε λέξεις που κατά κανόνα, αλλά και εν προκειμένω, δεν έχουν τη διακριτική δύναμη, ώστε να διαφοροποιήσουν επαρκώς το διακριτικό της γνώρισμα και να θεμελιώσουν την απαιτούμενη απόσταση από το σήμα και διακριτικό γνώρισμα της ...ενάγουσας, ο πυρήνας του οποίου εντοπίζεται, όπως και στην περίπτωση του επίμαχου διακριτικού γνωρίσματος εκάστης των ...

εναγομένων εταιριών, στην ένδειξη "..."... Άλλωστε, πρέπει περαιτέρω για το ζήτημα της δημιουργούμενης σύγχυσης να παρατηρηθεί, η ...πρώτη των εναγομένων της υπό στοιχ. Α' υπό κρίση αγωγής ανώνυμη εταιρία ναι μεν κατέθεσε την υπ' αριθ. .../20-4-2011 δήλωση ως ημεδαπού σήματος των λεκτικών ενδείξεων, συνοδευόμενων από απεικόνιση και αριθμό, "Α. ... 1945 Αυθεντικές Γεύσεις", και δη σήματος αποτελούμενου από τη δεσπόζουσα λεκτική ένδειξη "...", χρώματος μπορντώ, η οποία τοποθετείται στο κέντρο της συνολικής απεικόνισης και αποδίδεται με καλλιτεχνική γραφή και προεξέχον το γράμμα "Β", που πλαισιώνεται από τις, υπολειπόμενες σε μέγεθος γραμμάτων, λεκτικές ενδείξεις "Α." και "Αυθεντικές Γεύσεις" και τον αριθμό "1945", σε κανονική γραφή, επίσης χρώματος μπορντώ, που τοποθετούνται η μεν πρώτη στο επάνω μέρος της δεσπόζουσας ένδειξης "...", οι δε επόμενες στο κάτω μέρος αυτής, και δη προκειμένου το εν λόγω σήμα να διακρίνει προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 29, 30 και 43.

Η δήλωση αυτή, ωστόσο, κατόπιν άσκησης παρέμβασης από την ενάγουσα, απορρίφθηκε με την υπ' αριθ. 3378/2012 απόφαση της Διοικητικής Επιτροπής Σημάτων (ΔΕΣ), κατά της οποίας εκκρεμεί η από 6-8-2012 ...προσφυγή που άσκησε η άνω ... εναγομένη εταιρία ενώπιον του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών, με την εξής επί λέξει, και μεταξύ των άλλων, αιτιολογία: "...Το σήμα αυτό ομοιάζει με τα υπ' αριθ. ...5 και 199287 προγενέστερα ημεδαπά σήματα της ....

παρεμβαίνουσας, για τα οποία υπάρχει ταυτότητα προϊόντων και υπηρεσιών και, ως εκ τούτου υπάρχει κίνδυνος σύγχυσης του κοινού, ο οποίος περιλαμβάνει και τον κίνδυνο συσχέτισής του με τα προγενέστερα αυτά σήματα, δεδομένου μάλιστα ότι η μακρόχρονη χρήση από την παρεμβαίνουσα του διακριτικού γνωρίσματος "..." έχει αποκτήσει αυξημένη γι' αυτήν διακριτική δύναμη ....

στην προκειμένη περίπτωση (λαμβάνοντας υπ' όψιν και την αυξημένη διακριτική δύναμη του διακριτικού "..." της παρεμβαίνουσας), τα προεκτεθέντα διακριτικά σημεία του κρινόμενου σήματος δεν είναι ικανά να το διακρίνουν από τα προαναφερθέντα υπ' αριθ. ...5 και 199287 προγενέστερα σήματα της παρεμβαίνουσας, αφού το δεσπόζον σημείο του είναι το επώνυμο ...

και ο τρόπος γραφής του προκαλεί συνειρμικά σύγχυση στους καταναλωτές με αποτέλεσμα να νομίζουν αυτοί ότι τα είδη του προέρχονται από την παρεμβαίνουσα ή ότι υπάρχει κάποιος οικονομικός ή άλλος δεσμός μεταξύ των δύο επιχειρήσεων"...οι ...εναγόμενοι, ...ισχυρίζονται ότι η χρησιμοποίηση, ως στοιχείου του διακριτικού τους γνωρίσματος, του επωνύμου του ιδρυτή των εξ αυτών εναγομένων εταιριών των υπό στοιχ.

Α', Β' και Γ' εταιριών, είναι θεμιτή, καθώς η συγκεκριμένη δυνατότητα κατοχυρώνεται τόσο με το άρθρο 5 παρ.1 του Συντ., αφού η δυνατότητα του φορέα του ονόματος να χρησιμοποιεί το όνομά του κατά την άσκηση της επιχειρηματικής του δραστηριότητας αποτελεί εκδήλωση του δικαιώματός του να αναπτύσσει ελεύθερα την προσωπικότητά του και να συμμετέχει στην οικονομική ζωή της χώρας, όσο και με τη διάταξη του άρθρ. 5 του ν. 2239/1994, η οποία συνιστά εκδήλωση του ως άνω συνταγματικού δικαιώματος και τυγχάνει εν προκειμένω εφαρμογής.

Τα δε επιπρόσθετα διακριτικά σημεία, που στην επίμαχη σύνθετη ένδειξη χρησιμοποιούν, είναι ικανά να διαφοροποιήσουν το δικό τους διακριτικό γνώρισμα από το προγενέστερο σήμα της ..ενάγουσας στη συνείδηση του καταναλωτή, καθώς οι λεκτικές ενδείξεις "Α." και "αυθεντικές γεύσεις" δεν υπολείπονται ουσιωδώς κατά μέγεθος της λέξης "..." και τόσο η προσθήκη του ονόματος του εξ αυτών ..εναγομένου (Α.

Β.) - και όχι απλώς του αρχικού "Α" - σε περίοπτη θέση του διασχηματισμού του δικού τους διακριτικού γνωρίσματος, όσο και οι λέξεις "αυθεντικές γεύσεις", των οποίων αντίστοιχες δεν υπάρχουν στο σήμα της αντιδίκου τους, αποτυπώνονται με μεγάλα, ευδιάκριτα γράμματα, που εντυπώνονται στον καταναλωτή. Σε σχέση, ειδικότερα, με την ικανότητα των επιπρόσθετων ενδείξεων να διαφοροποιήσουν το δικό τους διακριτικό γνώρισμα, υποστηρίζουν ότι η προσθήκη ολόκληρου του βαπτιστικού ονόματος του εξ αυτών ...εναγομένου, "Α.", επισημαίνει στον καταναλωτή ότι η συγκεκριμένη επιχείρηση σχετίζεται με τον συγκεκριμένο επιχειρηματία, που φέρει το συγκεκριμένο κύριο όνομα και δεν πρόκειται για την επιχείρηση της αντιδίκου, στην οποία ουδέποτε αναφερόταν οποιοδήποτε βαπτιστικό όνομα, η προστεθείσα ένδειξη "αυθεντικές γεύσεις" διαφοροποιεί αισθητά στα μάτια του καταναλωτή την οπτική, ηχητική και συνειρμική εικόνα του εν λόγω διακριτικού γνωρίσματος σε σχέση με το σήμα της αντιδίκου τους και τον κάνει να συνειδητοποιήσει ότι πρόκειται για διαφορετική επιχείρηση, ενώ, κατά μείζονα λόγο, η προσθήκη της χρονολογίας "1945", που είναι το έτος έναρξης της επιχειρηματικής δραστηριότητας του πατέρα του εκ των ...

εναγομένων, Α. Β., διαφοροποιεί πλήρως το επίμαχο διακριτικό γνώρισμα από το σήμα της ...ενάγουσας, στο οποίο αναγράφεται η χρονολογία "1892", ήτοι που απέχει τόσο πολύ από την αναγραφόμενη στο δικό τους διακριτικό γνώρισμα χρονολογία, ώστε να αποκλείεται κάθε πιθανή σύγχυση στον καταναλωτή. Στην επίμαχη ένδειξη, διατείνονται ακόμη οι ...

εναγόμενοι, η γραφή της λέξης "..." αποτυπώνεται με τελείως διαφορετική, και όχι πλάγια, γραμματοσειρά από αυτή που χρησιμοποιεί η εφεσίβλητη - ενάγουσα, και χωρίς το πρώτο γράμμα "Β" να είναι το κυρίαρχο και να προεξέχει από τα υπόλοιπα γράμματα της οικείας γραμματοσειράς, με αποτέλεσμα η οπτική εικόνα γραφής της λέξης "..." να είναι εντελώς διαφορετική από το σήμα της αντιδίκου τους.

Σε συνέχεια δε των ανωτέρω και υποστηρίζοντας επιπροσθέτως ότι η συνολική (οπτική, εννοιολογική κλπ.) εντύπωση που δημιουργείται από το επίμαχο διακριτικό τους γνώρισμα είναι τελείως διαφορετική από εκείνη που δημιουργείται από το σήμα της ... ενάγουσας, αρνούνται,...ότι η επίμαχη σύνθετη ένδειξη αποτελεί απομίμηση του σήματος της ...ενάγουσας, δημιουργώντας κίνδυνο σύγχυσης στο μέσο καταναλωτικό κοινό, με μέτρο τον μέσο, άπειρο καταναλωτή, ή παραπλάνησης του τελευταίου.

Το επώνυμο "...", υποστηρίζουν εξάλλου...οι ...εναγόμενοι, είναι συνηθισμένο επώνυμο και απαντάται συχνά στην αγορά, τούτο δε καταδεικνύεται και από την ύπαρξη γνωστής επιχείρησης, και μάλιστα υγειονομικού ενδιαφέροντος, με την επωνυμία "Λ. ..." με έδρα το ..., η οποία διαφημίζεται και στο διαδίκτυο, καθώς και άλλης ομώνυμης επιχείρησης, με αντικείμενο τη διατροφή, στην ….

Με βάση όλα όσα ήδη κατά τα ανωτέρω και κατά περίπτωση γίνονται δεκτά, ωστόσο, και τα οποία δεν ανατρέπονται από οποιοδήποτε περί του αντιθέτου στοιχείο, οι προεκτιθέμενοι ισχυρισμοί των ...εναγομένων δεν ευσταθούν και κρίνονται αβάσιμοι. Ειδικώς δε όσον αφορά τον ισχυρισμό περί ύπαρξης άλλων επιχειρήσεων, που είναι γνωστές στην αγορά με το επώνυμο "...", πρέπει επιπροσθέτως να σημειωθεί ότι δεν προκύπτει ότι πράγματι δραστηριοποιούνται επιχειρήσεις κάνοντας χρήση του εν λόγω επωνύμου εν είδει σήματος και ως διακριτικού τους εν γένει γνωρίσματος, καθιερωμένου και ευρύτατα γνωστού στις συναλλαγές.

Και τούτο, ανεξαρτήτως του ότι στη συνείδηση του καταναλωτικού κοινού το συγκεκριμένο επώνυμο έχει ταυτιστεί με την επιχείρηση της ...ενάγουσας και την άριστη ποιότητα των προϊόντων της. Κατόπιν όλων των ανωτέρω, η χρησιμοποιούμενη από τις ...εναγόμενες εταιρίες επίμαχη σύνθετη ένδειξη, που δεν ταυτίζεται πλήρως με το άνω νομίμως κατοχυρωμένο σήμα της ...

ενάγουσας, όπως αυτό ισχύει, έχοντας επεκταθεί ως προς τα διακρινόμενα προϊόντα, αλλά προσεγγίζει ιδιαιτέρως προς αυτό, λόγω της συνολικής οπτικής, ηχητικής και εννοιολογικής εντύπωσης που προκαλεί, ανεξάρτητα από τις επί μέρους ομοιότητες και διαφορές, αποτελεί απομίμηση του σήματος της τελευταίας (...ενάγουσας), η δε χρήση του προσβάλλει το αποκλειστικό δικαίωμά της επ' αυτού και της χορηγεί το δικαίωμα να αξιώνει άρση της προσβολής και παράλειψή της, και ενόψει της επαπειλούμενης και επικείμενης επανάληψής της, στο μέλλον...

Σε συνέχεια και των παραπάνω, εξάλλου, η προαναφερόμενη συμπεριφορά καθεμιάς της πρώτης των ... εναγομένων εταιριών, η οποία, μέσω του κατά περίπτωση νομίμου εκπροσώπου της, δευτέρου των εναγομένων καθεμιάς από τις υπό κρίση αγωγές, ήτοι του ...εναγομένου Α. Β. του Δ., εκάστη των εταιριών "... ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΒΙΟΤΕΧΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΙΔΩΝ ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΓΑΛΑΚΤΟΚΟΜΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", "...

ΚΑΙ ΣΙΑ Ο.Ε." και "ΣΟΚΟΛΑΤΕΡΙ ... ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΕΙΔΩΝ ΣΟΚΟΛΑΤΑΣ", και του ... εναγομένου Γ. Κ. του Α. η εταιρία "... ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ", γνώριζε ότι η ... ενάγουσα έχει νόμιμα κατοχυρώσει το προαναφερόμενο σύνθετο σήμα και ότι με τη χρήση του διακριτικού γνωρίσματος "..." υπάρχει κίνδυνος να προκληθεί σύγχυση στο καταναλωτικό κοινό από τη σύγκριση του σήματος της ...

ενάγουσας με το διακριτικό γνώρισμα αυτής, προσκρούει στις ιδέες και στο αίσθημα του μέσου κοινωνικού ανθρώπου, που κατά τη γενική αντίληψη σκέπτεται με χρηστότητα και φρόνηση και, επομένως, βρίσκεται σε αντίθεση με τα χρηστά συναλλακτικά ήθη. Προέβη δε στη χρήση αυτή, διότι είχε ως σκοπό να ανταγωνιστεί αθέμιτα την...

ενάγουσα στο σχετικό κύκλο συναλλαγών και να αποσπάσει από αυτή περιστασιακά ένα μέρος από το αγοραστικό της κοινό, το οποίο είχε πρόθεση να αγοράσει τα υψηλής ποιότητας προϊόντα της ...ενάγουσας, που παράγονται από αγνά υλικά και έχουν σταθερά άριστη ποιότητα. Πράττοντας ως ανωτέρω, δηλαδή χρησιμοποιώντας από το καλοκαίρι του έτους 2011 το ανωτέρω διακριτικό γνώρισμα, με κίνδυνο να προκληθεί σύγχυση στο καταναλωτικό κοινό και με σκοπό να ανταγωνισθεί αθέμιτα την ...

ενάγουσα, η πρώτη των εναγομένων ενήργησε κατά παράβαση και των διατάξεων των άρθρ. 1 και 13 παρ. 1 και 4 ν. 146/1914. Προέβη δε καθεμία των ... εναγομένων εταιριών, μέσω του κατά περίπτωση προαναφερόμενου νομίμου εκπροσώπου της, στην ως άνω ενέργειά της, με σκοπό να εκμεταλλευτεί τη φήμη της ... ενάγουσας καθώς και τη διαφημιστική λειτουργία του σήματος της, όπως και τις θετικές παραστάσεις ποιότητας, με τις οποίες το καταναλωτικό κοινό έχει συνδέσει τα σηματοδοτημένα προϊόντα αυτής (...ενάγουσας).

Η ίδια αυτή συμπεριφορά, εξάλλου, καθεμιάς των ...εναγομένων, εκδηλωθείσα μέσω του κατά περίπτωση νομίμου εκπροσώπου της, ο οποίος, κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του αυτών (δηλαδή ως νομίμου εκπροσώπου), ενήργησε, σύμφωνα και με τα ήδη προαναφερόμενα, παρανόμως και υπαιτίως, πληροί και το πραγματικό της ΑΚ 914, ο δε τελευταίος υπέχει αυτοτελή αδικοπρακτική ευθύνη, ευθυνόμενος εις ολόκληρον με το νομικό πρόσωπο (άρθρ. 71 ΑΚ)...

Με βάση και όλα όσα ανωτέρω γίνονται δεκτά, τέλος, από την κατά τα ανωτέρω συμπεριφορά καθεμιάς των ... εναγομένων, που εκδηλώθηκε μέσω του κατά περίπτωση νομίμου εκπροσώπου της και δευτέρου ... εναγομένου, υπέχοντος, κατά τα προαναφερόμενα, και αυτοτελούς αδικοπρακτικής ευθύνης (άρθρ. 71 εδ. β' ΑΚ), και η οποία πληροί και τις προϋποθέσεις των διατάξεων των άρθρ. 914 και 932 ΑΚ, η ...ενάγουσα υπέστη πλήγμα στη νομική της προσωπικότητα, στην εμπορική της φήμη και στην αξιοπιστία της στους κύκλους των συναλλασσομένων με αυτή προσώπων και, έτσι, τέθηκε σε κίνδυνο και το εμπορικό της μέλλον.

Οι δυσμενείς δε για τη φήμη και αξιοπιστία της εντυπώσεις, που πεπλανημένα, λόγω της ως άνω σύγχυσης και της εμφανιζόμενης σύνδεσής της με τις ...εναγόμενες επιχειρήσεις δημιουργήθηκαν στο καταναλωτικό κοινό και σχετίζονται με κατώτερης ποιότητας προϊόντα που διακίνησαν, κατά την κρίσιμη χρονική περίοδο, οι ...

εναγόμενες εταιρίες και φέρονται ως προερχόμενα από την ...ενάγουσα ή συνδεόμενα με αυτήν...Η ...ενάγουσα συνακόλουθα υπέστη ηθική βλάβη." Με βάση τις παραδοχές αυτές, το Εφετείο απέρριψε τους λόγους έφεσης των αναιρεσειόντων - εναγομένων, περί εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής του νόμου και κακής εκτίμησης των αποδείξεων, επικυρώνοντας, κατά το μέρος τούτο, την πρωτόδικη απόφαση.

Με αυτά, που δέχθηκε και έτσι που έκρινε το Εφετείο ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε τις διατάξεις των άρθρων 1, 2, 4 παρ.1 εδ.α',β',γ', 5, 18 παρ.1 και 26 του Ν. 2239/1994 "περί σημάτων", 1,13 του Ν.146/1914 "περί αθεμίτου ανταγωνισμού" σε συνδ. με τις διατάξεις των άρθρων 297, 298, 299, 330, 914 και 932 του ΑΚ, καθόσον, κατά τα ανελέγκτως δεκτά γενόμενα ως αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά, α) η παραπάνω αναφερόμενη απεικόνιση και λεκτική ένδειξη, που χρησιμοποιεί υπό μορφή σήματος καθεμία των αναιρεσειόντων - εναγομένων εταιριών αποτελεί απομίμηση του κατοχυρομένου σύνθετου σήματος της αναιρεσίβλητης - ενάγουσας, σύμφωνα με την έννοια της απομίμησης, που αναφέρεται στη μείζονα σκέψη της παρούσας, καθόσον δεσπόζον στοιχείο της ανωτέρω απεικόνισης και λεκτικής ένδειξης αποτελεί το επώνυμο "...", ενώ οι λοιπές χρησιμοποιούμενες ενδείξεις, ήτοι του κυρίου ονόματος "Α.", της φράσης "Αυθεντικές Γεύσεις" και της χρονολογίας "1945", δεν έχουν οποιαδήποτε διακριτική δύναμη, β) παρά την αυξημένη διακριτική δύναμη του σήματος της αναιρεσίβλητης, που χρησιμοποιείται ανελλιπώς από το έτος 1976, καθεμιά από τις αναιρεσείουσες εταιρείες δεν χρησιμοποίησε στο διακριτικό της γνώρισμα ως κύριο στοιχείο του, λεκτικές ή εικαστικές ενδείξεις, έτσι ώστε το επώνυμο "..." είτε να μην περιέχεται στο διακριτικό αυτό γνώρισμα είτε να αποτελεί δευτερεύον στοιχείο του, αλλά, αντιθέτως, χρησιμοποίησε ως δεσπόζον στοιχείο και πυρήνα του διακριτικού και εν είδει σήματος γνωρίσματός της, τη λεκτική ένδειξη "...", και μάλιστα αποδιδόμενη με καλλιτεχνική γραφή και χαρακτηριζόμενη από κυρίαρχο αρχικό κεφαλαίο γράμμα "Β", με συνέπεια, να μη δικαιολογείται, λόγω της συνεπωνυμίας του αναιρεσείοντος Α.

Β., το προβάδισμα της χρησιμοποίησης του επωνύμου "...", και δη ως αποκλειστικού, ακόμη δε και ως κυρίου, στοιχείου του διακριτικού γνωρίσματος που χρησιμοποιεί καθεμιά των αναιρεσειουσών εταιρειών, γ) η συνολική οπτική, ηχητική και εννοιολογική εντύπωση που δημιουργείται από το σήμα της αναιρεσίβλητης και το διακριτικό γνώρισμα καθεμιάς των αναιρεσειουσών εταιριών είναι δυνατόν να προκαλέσει στο καταναλωτικό κοινό, με μέτρο το μέσο, άπειρο, καταναλωτή, κίνδυνο σύγχυσης, αφού μπορεί να παραπλανηθεί, θεωρώντας εσφαλμένα ότι τα προϊόντα προέρχονται από την επιχείρηση της αναιρεσίβλητης ή ότι ανάμεσα στις επιχειρήσεις των διαδίκων εταιριών υφίσταται οικονομική ή οργανωτική σχέση, ενόψει μάλιστα του ότι οι διάδικες εταιρίες δραστηριοποιούνται στον ίδιο χώρο και παράγουν και διαθέτουν στο καταναλωτικό κοινό ομοειδή προϊόντα, και δ) η συμπεριφορά αυτή εκάστης των αναιρεσειουσών, οι οποίες γνώριζαν ότι η αναιρεσίβλητη έχει νόμιμα κατοχυρώσει το προαναφερόμενο σύνθετο σήμα και ότι με τη χρήση του διακριτικού γνωρίσματος "...", προσκρούει στις ιδέες και στο αίσθημα του μέσου κοινωνικού ανθρώπου, που κατά τη γενική αντίληψη σκέπτεται με χρηστότητα και φρόνηση και, επομένως, βρίσκεται σε αντίθεση με τα χρηστά συναλλακτικά ήθη, προέβη δε στη χρήση αυτή με σκοπό να εκμεταλλευτει τη σύγχυση του καταναλωτικού κοινού και ανταγωνιστεί αθέμιτα την αναιρεσίβλητη στο σχετικό κύκλο συναλλαγών και να αποσπάσει από αυτή περιστασιακά ένα μέρος από το αγοραστικό της κοινό.

Επομένως, οι δεύτερος, τέταρτος, έκτος λόγοι, του κυρίως δικογράφου της αίτησης αναίρεσης και ο δεύτερος πρόσθετος λόγος, από τον αριθ. 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με τους οποίους οι αναιρεσείοντες προσάπτουν στην προσβαλλόμενη απόφαση την αιτίαση ότι δεν ερμήνευσε και δεν εφάρμοσε ορθά τις προαναφερόμενες διατάξεις ουσιαστικού δικαίου, είναι αβάσιμοι.

Περαιτέρω, υπό τις προεκτεκθείσες παραδοχές του το Εφετείο, δεν στέρησε την προσβαλλόμενη απόφασή του από νόμιμη βάση, καθόσον διέλαβε σ' αυτήν την απαιτούμενη αιτιολογία, που ανταποκρίνεται στο πραγματικό των προδιαληφθεισών ουσιαστικού δικαίου διατάξεων και καθιστά εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο περί της ορθής εφαρμογή αυτών, τις οποίες έτσι δεν παραβίασε εκ πλαγίου, καθόσον αναφέρονται στην απόφαση, με σαφήνεια, επάρκεια και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά που θεμελιώνουν το σαφώς διατυπούμενο αποδεικτικό της πόρισμα, με τις υποστηρίζουσες αυτό αναιρετικά ανέλεγκτες ουσιαστικές παραδοχές, α) ότι η προαναφερόμενη απεικόνιση, που χρησιμοποιεί υπό μορφή σήματος καθεμία των εναγομένων εταιριών, ανεξαρτήτως των χρησιμοποιούμενων κατά περίπτωση χρωματισμών, αποτελεί απομίμηση του σήματος της ενάγουσας, καθόσον το στοιχείο που δεσπόζει είναι η λέξη "...", αφού οι υπόλοιπες ενδείξεις που χρησιμοποιούν, συνιστάμενες στις υπολειπόμενες κατά πολύ σε μέγεθος γραμμάτων, λεκτικές ενδείξεις "Α.", "Αυθεντικές Γεύσεις" και τη χρονολογία "1945", δεν έχουν οποιαδήποτε διακριτική δύναμη, αφού αποδίδονται με εμφανώς μικρότερη γραμματοσειρά σε σχέση με την κυρίαρχη λέξη "..." και τοποθετούνται περιμετρικά σε σχέση με αυτή (λέξη "..."), επιτελώντας δευτερεύουσας σημασίας ρόλο στη συνείδηση του καταναλωτή αναφορικά με τη διάκριση των ομοειδών προϊόντων καθεμιάς των εναγομένων εταιρειών, χωρίς να διαφοροποιούνται επαρκώς από το σήμα και διακριτικό γνώρισμα της αναιρεσίβλητης, ο πυρήνας του οποίου εντοπίζεται, όπως και στην περίπτωση του επίμαχου διακριτικού γνωρίσματος εκάστης των εναγομένων εταιρειών, στην ένδειξη "...", η οποία έχει ταυτιστεί στη συνείδηση του καταναλωτικού κοινού με την επιχείρηση της ενάγουσας και την άριστη ποιότητα των προϊόντων της, β) ότι η συνολική οπτική, ηχητική και εννοιολογική εντύπωση που δημιουργείται από το σήμα της ενάγουσας και το διακριτικό γνώρισμα καθεμιάς των εναγομένων εταιριών είναι δυνατόν να προκαλέσει στο καταναλωτικό κοινό, με μέτρο το μέσο, άπειρο, καταναλωτή, κίνδυνο σύγχυσης, διότι ο τελευταίος μπορεί να παραπλανηθεί, θεωρώντας εσφαλμένα ότι τα προϊόντα προέρχονται από την επιχείρηση της ενάγουσας ή ότι ανάμεσα στις επιχειρήσεις των διαδίκων εταιριών υφίσταται οικονομική ή οργανωτική σχέση, γ) ότι λόγω της κατά τα ανωτέρω αυξημένης διακριτικής δύναμης του σήματος της ενάγουσας, η διαφοροποίηση που θα έπρεπε να έχει το διακριτικό γνώρισμα καθεμιάς των εναγομένων εταιριών σε σχέση με το σήμα και την επωνυμία της ενάγουσας θα έπρεπε να είναι μεγαλύτερη και δεν δικαιολογείται, λόγω της συνεπωνυμίας, το προβάδισμα της χρησιμοποίησης του επωνύμου "...", ως αποκλειστικού και κυρίου στοιχείου του διακριτικού γνωρίσματος και δ) ότι οι διάδικες εταιρίες δραστηριοποιούνται στον ίδιο χώρο και παράγουν και διαθέτουν στο καταναλωτικό κοινό ομοειδή προϊόντα, το δε προγενέστερο σήμα της ενάγουσας, που χρησιμοποιείται ανελλιπώς από το έτος 1976, έχει αυξημένη διακριτική δύναμη, το τυχαίο δε γεγονός της συνεπωνυμίας δεν μπορεί να δικαιολογήσει τον σφετερισμό της καλής φήμης, την οποία η ενάγουσα πέτυχε με κόπους και έξοδα.

Επομένως, ο έβδομος, από τον αριθ. 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, λόγος της αίτησης αναίρεσης, με τον οποίο οι αναιρεσείοντες προσάπτουν στην προσβαλλόμενη απόφαση την αιτίαση, ότι δεν έχει νόμιμη βάση και έχει αιτιολογίες αντιφατικές και ανεπαρκείς, καθώς δεν διευκρινίζει γιατί καταλήγει στην κρίση ότι το διακριτικό γνώρισμα καθεμιάς των εναγομένων εταιριών αποτελεί απομίμηση του σήματος της ενάγουσας, είναι αβάσιμος.

Περαιτέρω, κατά το άρθρ. 281 του ΑΚ, η άσκηση του δικαιώματος απαγορεύεται, αν υπερβαίνει προφανώς τα όρια που επιβάλλουν η καλή πίστη ή τα χρηστά ήθη ή ο κοινωνικός ή οικονομικός σκοπός του δικαιώματος. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, το δικαίωμα ασκείται καταχρηστικά και όταν η συμπεριφορά του δικαιούχου ή του δικαιοπαρόχου του που προηγήθηκε της άσκησης του δικαιώματος, σε συνδυασμό με την πραγματική κατάσταση που διαμορφώθηκε στο μεσοδιάστημα ή τις περιστάσεις που μεσολάβησαν, καθιστούν μη ανεκτή τη μεταγενέστερη άσκησή του, σύμφωνα με τις αντιλήψεις του μέσου κοινωνικού ανθρώπου για το δίκαιο και την ηθική, όπως προπάντων συμβαίνει όταν δημιουργήθηκε στον οφειλέτη η εύλογη πεποίθηση ότι τελικά δεν θα ασκηθεί το δικαίωμα, μ` αποτέλεσμα η μεταγενέστερη άσκησή του να προκαλεί επαχθείς για τον οφειλέτη συνέπειες και να εμφανίζεται έτσι αδικαιολόγητη ως υπερβαίνουσα προφανώς τα όρια που επιβάλλουν η καλή πίστη, τα χρηστά ήθη και ο κοινωνικός ή οικονομικός σκοπός του δικαιώματος.

Μόνη όμως η αδράνεια του δικαιούχου ή του δικαιοπαρόχου του για μακρό χρόνο και πάντως μικρότερο απ` αυτόν της παραγραφής δεν αρκεί για να καταστήσει καταχρηστική την μετέπειτα άσκηση του δικαιώματος, ακόμη και όταν δημιούργησε στον οφειλέτη εύλογα την πεποίθηση ότι δεν υπάρχει το δικαίωμα ή ότι δεν πρόκειται πλέον να ασκηθεί, αλλά απαιτείται να συντρέχουν επιπλέον ειδικές συνθήκες και περιστάσεις, προερχόμενες κυρίως από τη συμπεριφορά των μερών και σε αιτιώδη μεταξύ τους συνάφεια ευρισκόμενες, με βάση τις οποίες, καθώς και την αδράνεια του δικαιούχου, η μεταγενέστερη άσκηση του δικαιώματος, που τείνει σε ανατροπή της κατάστασης, που δημιουργήθηκε υπό τις παραπάνω ειδικές συνθήκες και περιστάσεις και διατηρήθηκε για μακρό χρόνο, να εξέρχεται των ορίων που επιβάλλει η διάταξη του άρθρ. 281 ΑΚ.

Δεν είναι πάντως απαραίτητο η επιχειρούμενη από το δικαιούχο ανατροπή της διαμορφωμένης αυτής κατάστασης να προκαλεί αφόρητες ή δυσβάστακτες συνέπειες στον οφειλέτη, αλλά αρκεί να έχει και απλώς δυσμενείς επιπτώσεις στα συμφέροντά του (Ολ.Α.Π.33/2005, Α.Π.701/2009, Α.Π.613/2008). Γίνεται, δηλαδή, σε τελική ανάλυση στάθμιση των αντίθετων συμφερόντων των μερών και προκρίνονται εκείνα τα συμφέροντα που παρουσιάζουν τη μεγαλύτερη σπουδαιότητα για την κοινωνική τάξη και ευρυθμία (Α.Π.1321/2011, Α.Π.1507/2011).

Κατά την έννοια αυτή η καταχρηστική άσκηση του δικαιώματος οφείλεται ειδικότερα στην αποδυνάμωσή του, η οποία είναι ασφαλώς νοητή και όταν πρόκειται για δικαίωμα στο σήμα. Έτσι το δικαίωμα στο σήμα αποδυναμώνεται και η άσκησή του είναι πλέον καταχρηστική κατά το άρθρο 281 του ΑΚ, όταν ο δικαιούχος του σήματος, παρόλο που γνώριζε την προσβολή του, αδράνησε για μακρό χρόνο να αντιδράσει, συντρέχουν δε ειδικές περιστάσεις, από τις οποίες συνάγεται αφενός μεν η ανοχή του δικαιούχου και η δημιουργία εύλογης προσδοκίας στον αντιποιούμενο το σήμα ότι ο δικαιούχος και στο μέλλον δεν θα αντιδράσει και δεν θα ασκήσει πλέον το δικαίωμά του, αφετέρου δε η δημιουργία κατάστασης άξιας προστασίας, η ανατροπή της οποίας θα έχει επαχθείς συνέπειες για τον αντιποιούμενο το σήμα (Α.Π.1120/2020, Α.Π.1724/2014).

Εν προκειμένω, το Εφετείο δέχθηκε, με την προσβαλλομένη απόφασή του, κατά το ενδιαφέρον τον αναιρετικό έλεγχο μέρος, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "η ενάγουσα διαπίστωσε το πρώτον τη χρήση του επωνύμου "...", και δη από μέρους της πρώτης των εναγομένων της υπό στοιχ. Α' αγωγής, ανώνυμης εταιρίας "... ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΒΙΟΤΕΧΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΙΔΩΝ ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΓΑΛΑΚΤΟΚΟΜΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" ("...

Α.Ε.Β.Ε."), ως επιγραφής του καταστήματός της, ως σήματος και εν γένει ως διακριτικού γνωρίσματος επί των διατιθέμενων από αυτή προϊόντων, καθώς και επί των συσκευασιών αυτών, κατ' απομίμηση του δικού της σήματος, το έτος 1993, ενώ κατά το προηγούμενο διάστημα και πριν τη δημιουργία των λοιπών εταιριών του ομίλου συμφερόντων του δευτέρου των εναγομένων των υπό στοιχ.

Α', Β' και Γ' αγωγών, Α. Β. του Δ., δραστηριοποιείτο μόνον η επιχείρηση του ... (ήδη πρώτη των εναγομένων της υπό στοιχ. Β' αγωγής, ομόρρυθμη εταιρία "... ΚΑΙ ΣΙΑ Ο.Ε."), η οποία, ομοίως, δεν χρησιμοποιούσε ούτε είχε κατοχυρώσει κάποιο σήμα, που να διακρίνει ειδικώς τα προϊόντα της. Στις ως άνω, κατά το έτος 1993, ενέργειες της πρώτης των εναγομένων της υπό στοιχ.

Α' αγωγής, εξάλλου, η ενάγουσα αντέδρασε άμεσα, αρχικώς με εξώδικη δήλωσή της, την οποία απηύθυνε προς την ήδη αντίδικό της εταιρία, ζητώντας της να παύσει να χρησιμοποιεί ως σήμα και εν γένει ως διακριτικό γνώρισμα τη λέξη "..." με τον τότε χρησιμοποιούμενο από αυτήν (πρώτη των εναγομένων της υπό στοιχ. Α' αγωγής) τρόπο, και στη συνέχεια συνάπτοντας μαζί της, στο πλαίσιο εξώδικης διευθέτησης της μεταξύ τους διένεξης, το αναφερόμενο παραπάνω από 15-7-1993 ιδιωτικό συμφωνητικό.

Και ναι μεν στο συμφωνητικό αυτό η ενάγουσα προέβη στη δήλωση που οι εναγόμενοι ισχυρίζονται και με την οποία φερόταν, υπό τα τότε δεδομένα, να ανέχεται τη χρήση της λέξης "...", όμως μαζί με πρόσθετα διαφοροποιητικά στοιχεία, και δη ως μέρος των επωνυμιών των δύο πιο πάνω εταιριών, στη δε περίπτωση των πλαστικών κυτίων των γαλακτοκομικών προϊόντων με την προσθήκη επιπρόσθετων ενδείξεων, οι οποίες αφορούσαν στους τόπους όπου έδρευαν οι εταιρίες αυτές και παράγονταν ή θα παράγονταν τα εν λόγω προϊόντα και οι οποίες, πάντως, σε αντίθεση με όσα συμφωνήθηκαν, δεν προστέθηκαν κατά το αμέσως επόμενο διάστημα.

Εξάλλου, και στο διάστημα που επακολούθησε, η ενάγουσα αντέδρασε εκ νέου σε μεταγενέστερη απομίμηση του σήματος και διακριτικού γνωρίσματός της, εγείροντας τις προαναφερόμενες από 30-3-2006 αγωγές της, ενώ κατά των ήδη εναγομένων άσκησε μεταγενεστέρως, επικαλούμενη εκ νέου και κατά διαφορετικό τρόπο προσβολή, και τις επίσης ως άνω αναφερόμενες από 19-11-2010 αγωγές.

Με βάση τα παραπάνω, η ενάγουσα δεν επέδειξε αδράνεια, και μάλιστα μακρόχρονη, ως προς την κατ' απομίμηση του δικού της σήματος και διακριτικού γνωρίσματος χρήση της κεντρικής επίμαχης λεκτικής ένδειξης "...", ικανή να δημιουργήσει την εύλογη πεποίθηση στους εναγομένους ότι η ίδια δεν είχε τα προβαλλόμενα με την αγωγή δικαιώματά της ή ότι δεν επρόκειτο ν' ασκήσει τα δικαιώματά της, ενώ δεν συνέτρεξαν ούτε οι ειδικές συνθήκες και περιστάσεις, που επίσης επικαλούνται οι εναγόμενοι για τη θεμελίωση της κρινόμενης ένστασής τους και φέρεται να συνδέονται με προηγούμενη συμπεριφορά της ενάγουσας, περιλαμβανομένης και της ως άνω δήλωσής της που περιλήφθηκε στο από 15-7-1993 ιδιωτικό συμφωνητικό.

Συνακόλουθα, δεν αποδεικνύεται ούτε κατάσταση τέτοια, που να δημιουργήθηκε από τις απαιτούμενες κατά νόμο ειδικές συνθήκες και περιστάσεις, συνδυαστικά και με προηγηθείσα αδράνεια της δικαιούχου ενάγουσας, να διατηρήθηκε επί μακρό χρόνο και της οποίας η ανατροπή, με την άσκηση της κρινόμενης αγωγής, να εξέρχεται των ορίων της ΑΚ 281".

Με βάση τις παραδοχές αυτές, το Εφετείο δέχθηκε το σχετικό λόγο της έφεσης των αναιρεσειόντων - εναγομένων, εξαφάνισε κατά το μέρος τούτο την πρωτόδικη απόφαση, η οποία είχε απορρίψει την ένσταση των εναγομένων, περί καταχρηστικής άσκησης του ασκούμενου με καθεμία από τις αγωγές δικαιώματος της ενάγουσας, ως μη νόμιμη και αφού ερεύνησε κατ' ουσίαν την ως άνω ένσταση την απέρριψε ως ουσιαστικά αβάσιμη.

Με αυτά που δέχθηκε και έτσι που έκρινε το Εφετείο ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε τον ουσιαστικό κανόνα δικαίου του άρθρου 281 του Α.Κ., απορρίπτοντας την ένσταση των εναγομένων, περί καταχρηστικής άσκησης του δικαιώματος της ενάγουσας, ως ουσιαστικά αβάσιμη, καθόσον, κατά τις ανέλεγκτες παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, η ενάγουσα δεν επέδειξε αδράνεια, και μάλιστα μακρόχρονη, ως προς την, κατ' απομίμηση του δικού της σήματος και διακριτικού γνωρίσματος, χρήση της κεντρικής επίμαχης λεκτικής ένδειξης "...", ικανή να δημιουργήσει την εύλογη πεποίθηση στους εναγόμενους ότι η ίδια δεν επρόκειτο ν' ασκήσει τα δικαιώματά της, ενώ δεν συνέτρεξαν ούτε οι ειδικές συνθήκες και περιστάσεις, που επικαλούνται οι εναγόμενοι για τη θεμελίωση της κρινόμενης ένστασής τους που να συνδέονται με προηγούμενη συμπεριφορά της ενάγουσας.

Επομένως, ο πέμπτος, από τον αριθ. 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, λόγος της αίτησης αναίρεσης, με τον οποίο οι αναιρεσείοντες υποστηρίζουν τα αντίθετα, είναι αβάσιμος. Τέλος, η κατά το άρθρο 559 αριθ. 1 εδ. β` ΚΠολΔ παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας ιδρύει λόγο αναίρεσης όταν αυτά λαμβάνονται ή δεν λαμβάνονται υπόψη από το δικαστήριο κατά την ερμηνεία κανόνων δικαίου ή την υπαγωγή σ` αυτούς των πραγματικών γεγονότων, όχι όμως και όταν χρησιμοποιούνται για την εξακρίβωση των πραγματικών περιστατικών της υπόθεσης κατά τον έλεγχο των αποδείξεων (Ολ.Α.Π.23/1988, Α.Π.1086/2009).

Στην προκείμενη περίπτωση, με τον τρίτο λόγο αναίρεσης, οι αναιρεσείοντες αιτιώνται την προσβαλλόμενη απόφαση για πλημμέλεια από τον αριθ. 1β' του άρθρου 559 ΚΠολΔ, γιατί το Εφετείο, κατά τον καθορισμό της χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης, βάσει της οικονομικής κατάστασης και των κερδών των αναιρεσειόντων εταιρειών, παραβίασε τα διδάγματα της κοινής πείρας.

Ο λόγος αυτός αναίρεσης είναι απαράδεκτος, αφενός μεν λόγω αοριστίας, εφόσον δεν εκτίθεται στο αναιρετήριο ποια διδάγματα κοινής πείρας εσφαλμένα δεν εφαρμόσθηκαν από το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, αφετέρου δε διότι οι επικαλούμενες αιτιάσεις αναφέρονται ευθέως στην εκτίμηση του αποδεικτικού υλικού, οι οποίες όμως δεν υπόκεινται σε αναιρετικό έλεγχο (άρθ. 561 παρ.1 του ΚΠολΔ).

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί τόσον η αίτηση αναίρεσης όσον και οι πρόσθετοι λόγοι αναίρεσης και να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου της αναίρεσης στο δημόσιο ταμείο (άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ). Τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, που παραστάθηκε και κατέθεσε προτάσεις, κατά παραδοχήν του σχετικού αιτήματός της, πρέπει να επιβληθούν στους αναιρεσείοντες λόγω της ήττας τους (άρθρα 176, 183, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 1-2-2016 αίτηση αναίρεσης των "... ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΒΙΟΤΕΧΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΕΙΔΩΝ ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΓΑΛΑΚΤΟΚΟΜΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" κ.λ.π. και τους από 14-9-2022 πρόσθετους λόγους αυτής, με τους οποίους διώκεται η αναίρεση της υπ' αριθ. 2745/2015 απόφασης του Εφετείου Αθηνών

Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

Και

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 13 Δεκεμβρίου 2022.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 08 Φεβρουαρίου 2023.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ