2079/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2079 / 2007 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 2079/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Κολυβά, Αντιπρόεδρο, Ηλία Γιαννακάκη, Χρήστο Αλεξόπουλο, Σπυρίδωνα Ζιάκα, Ζήση Βασιλόπουλο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 23 Οκτωβρίου 2007, με την παρουσία και του Γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος-αναιρεσίβλητου: Χ1, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Σκούφο.

Της αναιρεσίβλητης-αναιρεσείουσας: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΙΒΜ Ελλάς Συστήματα Επεξεργασίας Πληροφοριών ΑΕ" και τον διακριτικό τίτλο "ΙΒΜ ΕΛΛΑΣ ΑΕ", που εδρεύει στο Χαλάνδρι Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Ευφημία Μητσοπούλου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15/3/2004 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος-αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1087/2005 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 4598/2006 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων-αναιρεσίβλητος με την από 1/11/2006 αίτησή του και η αναιρεσίβλητη-αναιρεσείουσα με την από 1/12/2006 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω και ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ηλίας Γιαννακάκης, ανέγνωσε τις από 3/10/2007 και 3/10/2007 εκθέσεις του, με τις οποίες εισηγήθηκε την απόρριψη των λόγων της αναίρεσης αντίστοιχα. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος-αναιρεσίβλητου ζήτησε την παραδοχή της από 1/11/2006 αίτησης και την απόρριψη της από 1/12/2006 (αντίθετης) αίτησης αναίρεσης, η πληρεξούσια της αναιρεσίβλητης-αναιρεσείουσας ζήτησε την απόρριψή της από 1/11/2006 (αντίθετης) αίτησης και την παραδοχή της από 1/12/2006 αίτησής της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Οι αντίθετες από 1-12-2006 και 14-11-2006 αιτήσεις αναιρέσεως κατά της 4598/2006 απόφασης του Εφετείου Αθηνών πρέπει να συνεκδικασθούν, κατά τα άρθρα 246 και 573 Κ.Πολ.Δ., αφού διευκολύνεται η διεξαγωγή της δίκης και επέρχεται μείωση των εξόδων.

Από τη διάταξη του άρθρου 7 του Ν. 2112/1920, κατά την οποία "πάσα μονομερής μεταβολή των όρων της υπαλληλικής συμβάσεως βλάπτουσα τον υπάλληλο θεωρείται ως καταγγελία ταύτης, δι' ην ισχύουσιν αι διατάξεις του παρόντος νόμου" προκύπτει ότι, η υπό του εργοδότου μονομερής και βλαπτική για τον εργαζόμενο μεταβολή των όρων της συμβάσεώς του δεν επιφέρει τη λύση αυτής, ούτε υποχρεώνει τον μισθωτό να αποχωρήσει από την εργασία του, αλλά παρέχει σ' αυτόν το δικαίωμα είτε να αποδεχθεί ρητά ή σιωπηρά τη μεταβολή και να παραμείνει στην εργασία του, καταρτίζοντας έτσι με το εργοδότη του νέα σύμβαση (άρθρο 361ΑΚ), είτε να θεωρήσει τη μεταβολή ως άτακτη καταγγελία της συμβάσεως από τον εργοδότη και αποχωρώντας από την εργασία του να αξιώσει την οφειλόμενη αποζημίωση, είτε να αποκρούσει τη μεταβολή και να συνεχίσει να προσφέρει την εργασία του υπό τους αρχικούς όρους αξιώνοντας την τήρηση αυτών, οπότε, αν ο εργοδότης αποκρούσει την παροχή εργασίας με τους όρους αυτούς, καθίσταται υπερήμερος και ο μισθωτός δικαιούται να απαιτήσει μισθούς υπερημερίας.

Βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας αποτελεί και η ανάθεση στον εργαζόμενο καθηκόντων άλλης θέσης, που συνεπάγεται μείωση των αποδοχών του. Εξάλλου, στην περίπτωση που το διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης στηρίζεται αυτοτελώς σε περισσότερες επάλληλες αιτιολογίες, κάθε μία από τις οποίες στηρίζει αυτοτελώς το διατακτικό και με την αναίρεση δεν πλήττονται όλες οι αιτιολογίες, οι λόγοι αναιρέσεως που προσβάλλουν τις λοιπές είναι απορριπτέοι ως αλυσιτελείς.

Στην προκείμενη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως του Χ1, από τους αριθμούς 1 και 19 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., προβάλλεται ευθεία και εκ πλαγίου παραβίαση των άνω διατάξεων, επειδή το Εφετείο δέχθηκε ότι, η μετάθεση του ενάγοντος, στις 26-4-2002, από το τμήμα Account Systems 400 στο τμήμα ITS Programm Manager, που συνεπαγόταν στέρηση του μέχρι τότε καταβαλλομένου σ' αυτόν επιδόματος ετοιμότητας, επειδή αυτό καταβαλλόταν μόνο στους απασχολουμένους στο πρώτο από τα παραπάνω τμήματα, δεν αποτελεί βλαπτική μεταβολή των όρων της συμβάσεως του ενάγοντος.

Το Εφετείο, όμως, δέχθηκε με επάλληλη αιτιολογία, ότι ο ενάγων αποδέχθηκε την πιο πάνω μεταβολή των όρων της συμβάσεώς του και συγκεκριμένα δέχθηκε ότι, αυτός, καίτοι διατύπωσε επιφύλαξη, στις 26-4-2002, κατά την ανάληψη των καθηκόντων του της νέας θέσης, αποδέχθηκε στην συνέχεια τα νέα του καθήκοντα και άσκησε αυτά για δύο σχεδόν χρόνια και μόλις στις 13-1-2004 επέδωσε στην εναγομένη εξώδικη δήλωση και ζήτησε την ικανοποίηση των αξιώσεών του, που πηγάζουν από τη βλαπτική μεταβολή.

Η πιο πάνω επάλληλη αιτιολογία, η οποία στηρίζει επαρκώς το διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης, ως προς την απόρριψη της αγωγής για το πιο πάνω επίδομα, δεν πλήττεται με την αναίρεση. Επομένως, ο πιο πάνω λόγος αναιρέσεως, είναι αλυσιτελής και απορριπτέος.

Η αρχή της ίσης μεταχειρίσεως, που απορρέει από το άρθρο 288 ΑΚ και στηρίζεται στα άρθρα 22 παρ. 1 του Συντάγματος και 141 της Συνθήκης της ΕΕ, επιβάλλει στον εργοδότη, όταν προβαίνει σε οικειοθελή παροχή προς ορισμένους εργαζόμενους, να μη εξαιρεί άλλους μισθωτούς του, που ανήκουν στην ίδια κατηγορία, έχουν τα ίδια τυπικά και ουσιαστικά προσόντα και παρέχουν, κάτω από τις ίδιες εργασιακές συνθήκες, τις ίδιες υπηρεσίες, εκτός αν η εξαίρεση είναι, κατά την καλή πίστη, λαμβανομένων υπόψη των συναλλακτικών ηθών, δίκαιη και εύλογη.

Για την πληρότητα της αποφάσεως με την οποία επιδικάζεται κάποια οικειοθελής παροχή με βάση την αρχή της ίσης μεταχείρισης, πρέπει, πλην άλλων, να προσδιορίζονται στην απόφαση τα πρόσωπα προς τα οποία εκδηλώθηκε η ευνοϊκή μεταχείριση, τα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα αυτών και του ενάγοντος, η εργασία την οποία παρείχαν αυτοί και ο ενάγων και οι συνθήκες υπό τις οποίες παρεχόταν, έτσι ώστε να είναι δυνατή η σύγκριση και ακολούθως η κρίση, αν στη συγκεκριμένη περίπτωση παραβιάσθηκε η αρχή της ίσης μεταχείρισης.

Στην προκείμενη περίπτωση, το Εφετείο δέχθηκε με την προσβαλλόμενη απόφαση τα εξής: Η εναγομένη έχει ως αντικείμενο της δραστηριότητάς της την εισαγωγή, διανομή, πώληση, εγκατάσταση, επεξεργασία και ανάπτυξη συστημάτων ηλεκτρονικών υπολογιστών κλπ. Με την από ...... έγγραφη σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου ο ενάγων προσελήφθη από την εναγομένη ως μηχανικός σε ηλεκτρολογιστικές και διατρητικές μηχανές στο τμήμα Account System, με αντικείμενο την εγκατάσταση και παροχή τεχνικής υποστήριξης των μηχανών που είχαν πωληθεί από την εναγομένη σε πελάτες, αλλά και την υλοποίηση των προτεινομένων από την εταιρεία λύσεων, πάνω σε τεχνικά θέματα.

Η εναγομένη είχε διαμορφώσει στο χώρο της επιχείρησής της την πρακτική να χορηγεί, χωρίς προηγούμενη θετική υποχρέωση, στους εργαζόμενους αυτής αύξηση, ως οικειοθελή παροχή ελεύθερα ανακλητή, που δεν αντιστοιχούσε σε σταθερό ποσό και ομοιόμορφο, ούτε προσδιοριζόταν με ποσοστό επί των αποδοχών τους, αλλά εξαρτιόταν από την επίδοση κάθε υπαλλήλου και την επίτευξη των στόχων, που κάθε φορά η ίδια η εναγομένη έθετε, προσδιοριζόμενη από το βαθμό αξιολόγησης καθενός, σε συνδυασμό με το μέσο όρο του βαθμού αξιολόγησης της γενικής πορείας της επιχείρησης, ο οποίος προσδιοριζόταν μετά από εμπεριστατωμένη μελέτη και ανάλυση της οικονομικής πορείας της εναγομένης και ήταν καταβλητέα από την πρώτη Ιουνίου του έτους στο οποίο αφορούσε και για το αντίστοιχο χρονικό διάστημα μέχρι την αντίστοιχη ημερομηνία του επομένου έτους.

Ειδικότερα, σύμφωνα με το σύστημα αξιολόγησης των εργαζομένων η καλύτερη απόδοση βαθμολογείται με το βαθμό 1 και η χειρότερη με το βαθμό 4, ενώ δικαιούνταν αύξηση μόνον εκείνοι που είχαν βαθμολογηθεί με 1 και 2. Τούτο σημαίνει ότι το τελικό ποσό που δικαιούταν να λάβει για τη συγκεκριμένη αιτία ο κάθε εργαζόμενος αποτελούσε το συνδυασμό των προσωπικών του επιδόσεων με το μέσο όρο της οικονομικής αύξησης της εταιρίας....Το έτος 2003 ο μέσος όρος ήταν 8,8% και ο ενάγων είχε βαθμολογηθεί με το βαθμό 2 και επομένως δικαιούταν αύξηση, από 1-7-2003 μέχρι 30-6-2004, την οποία δεν έλαβε, η παράλειψη καταβολής της οποίας παραβιάζει την αρχή της ισότητας (ίσης μεταχείρισης), αφού εισέπρατταν αυτή όλοι οι ομοιόβαθμοι με τον ενάγοντα συνάδελφοί του.

Δεδομένου δε ότι ο μηνιαίος μισθός αυτού, στις 30-6-2003 ανερχόταν στο ποσό των 3173,88 ευρώ, και το ποσοστό της ετήσιας αύξησης 8,8% (αφού η εναγομένη δεν καθορίζει ειδικά το οφειλόμενο στον ενάγοντα ποσοστό) προσδιορίζεται στο ποσό των 279,30 ευρώ, το συνολικό ποσό που δικαιούται ο ενάγων ως μισθολογική διαφορά που δεν καταβλήθηκε κατά το παραπάνω χρονικό διάστημα ανέρχεται στο ποσό των 2513,70 ευρώ.

Η εναγομένη από 1-1-2003 αποφάσισε την παροχή χρήσης εταιρικού αυτοκινήτου σε υπαλλήλους αυτής, υπό τον όρο άμεσης σύνδεσης του δικαιώματος αυτού με την άσκηση συγκεκριμένων καθηκόντων, δηλαδή ανεξάρτητα από την αξιολόγηση των υπαλλήλων και διευθυντικών στελεχών της, αλλά με αποκλειστικό κριτήριο τη θέση εκάστου και το αντικείμενο της ενασχόλησής του και με επιφύλαξη υπέρ αυτής του δικαιώματος μεταβολής των όρων, κάτω από τους οποίους χορηγήθηκε η παροχή αυτή.

Σύμφωνα με την ως άνω πολιτική της εναγομένης δικαίωμα χρήσεως εταιρικού αυτοκινήτου θα είχαν οι υπάλληλοι αυτής, οι οποίοι έρχονται σε επαφή με εξωτερικούς πελάτες, οι διευθυντές πωλήσεων οι οποίοι επίσης έρχονται σε επαφή με πελάτες και για τα τακτικά και έκτακτα επαγγελματικά τους ταξίδια χρησιμοποιούν αυτά για τις ανάγκες της εργασίας τους, καθώς και οι Διευθυντές Ανάπτυξης και Διευθυντές Παροχής Υπηρεσιών, οι οποίοι διαχειρίζονται στόχους εισοδήματος - κερδών ή οικονομικούς στόχους και έχουν την ευθύνη των οικονομικών αποτελεσμάτων του τομέα τους με βάση το πρόγραμμα Performance Bonus.

Η κατά τον τρόπο αυτό παραχώρηση της χρήσης εταιρικού αυτοκινήτου δεν μπορεί να δημιουργήσει συμβατική υποχρέωση καταβολής της και συνυπολογισμού της στις τακτικές αποδοχές των εργαζομένων, αφού, όπως προαναφέρθηκε, η εναγομένη επιφύλαξε για τον εαυτό της το δικαίωμα να παύσει όποτε θελήσει τη χορήγησή της.

Από 1-1-2003, που η εναγομένη άρχισε να χορηγεί τη συγκεκριμένη παροχή, ο ενάγων δικαιούται την παροχή αυτή, υπαγόμενος στην κατηγορία των διευθυντικών στελεχών ανάπτυξης υπηρεσιών, οι οποίοι διαχειρίζονται στόχους εισοδήματος-κερδών, με βάση το πρόγραμμα Performanc Bonus, δεδομένου ότι αυτός ως ΙΤΣ Programm Manager- Ολοκληρωμένες Τεχνικές Υπηρεσίες και συγκεκριμένα ως υπεύθυνος του τομέα προώθησης λύσεων ΙΤΣ, όχι μόνο είχε τη διαχείριση στόχων εισοδήματος-κερδών, ως μάνατζερ (Διευθυντής), αλλά έλαβε και χρηματικό βραβείο, για τα εντυπωσιακά, όπως χαρακτηρίστηκαν από τον ίδιο τον Προϊστάμενό του στον τομέα Ολοκληρωμένων Τεχνικών Υπηρεσιών, ........., αποτελέσματα στον τομέα των επιχειρηματικών ευκαιριών για το πρώτο εξάμηνο του έτους 2003 (αποτίμηση αυτών στο ύψος των 540837 ευρώ), ενώ ανεξάρτητα από το χρόνο αξιολόγησης των αποτελεσμάτων αυτών, ως διευθυντικό στέλεχος συμμετείχε στο πρόγραμμα Performance Bonus, στο οποίο μόνο διευθυντικά στελέχη της εναγομένης μπορούσαν να συμμετέχουν.

Επομένως, η παράλειψη χορήγησης εταιρικού αυτοκινήτου στον ενάγοντα από 1-1-2003 από την εναγομένη δεν συνιστά βλαπτική μεταβολή της σχέσης εργασίας του, λόγω της φύσεως και του χαρακτήρα της συγκεκριμένης παροχής, αλλά συνιστά παραβίαση της αρχής ίσης μεταχείρισης σε βάρος του ενάγοντος, αφού αποδείχθηκε ότι την παροχή αυτή έλαβαν όλοι οι συνάδελφοί του που ανήκαν στην ίδια κατηγορία με αυτόν...Τον Ιανουάριο του έτους 2002, η εναγομένη αποφάσισε να χορηγήσει ως έκτακτη οικειοθελή ετήσια παροχή, μέσω του προγράμματος Bonus Plan, την καταβολή στους εργαζομένους που συμμετείχαν σ' αυτό χρηματικού ποσού, το οποίο δεν ήταν σταθερό, ούτε βέβαια αποτελούσε μισθό, αλλά προσδιοριζόταν ανάλογα με την επίτευξη των οικονομικών στόχων του ομίλου σε συνδυασμό με το βαθμό αξιολόγησης ως προς την επίτευξη των στόχων που ο εργαζόμενος και συμμετέχων σ' αυτό, με δική του αίτηση συνοδευόμενη από αντίστοιχη εισήγηση του άμεσου προϊσταμένου του, είχε θέσει και δηλώσει στους προϊσταμένους του, με ανώτατο πλαφόν που η εναγομένη όριζε για τον κάθε τομέα, με την προϋπόθεση επίτευξης των στόχων, κατά 100% και το οποίο θα χορηγούσε σε τέσσερις τετραμηνιαίες δόσεις.

Έτσι ο ενάγων που συμμετείχε στο πρόγραμμα αυτό για το έτος 2002, που το ανώτατο ως άνω πλαφόν είχε ορισθεί για το τμήμα του, σύμφωνα με σχετική επιστολή συμμετοχής του ίδιου και όπως συνομολογείται από την εναγομένη, στο ποσό των 7395,46 έλαβε μόνο 885,91ευρώ, δικαιούται ως διαφορά 6509,09 ευρώ. Ο ισχυρισμός της εναγομένης ότι ο ενάγων μετά την ανάληψη των νέων καθηκόντων, που του ανατέθηκαν από το Μάϊο του 2002, δεν είχε δικαίωμα συμμετοχής στο παραπάνω πρόγραμμα, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος, όπως προκύπτει από την με ημερομηνία .......

προσωπική επιστολή της διευθύντριας ανθρωπίνου δυναμικού της εναγομένης, στην οποία γνωστοποιείται στον ενάγοντα ότι συμμετέχει στο παραπάνω πρόγραμμα για το έτος 2004, αν και όπως αποδείχθηκε, ο ενάγων εξακολουθούσε και κατά το έτος αυτό να κατέχει την ίδια θέση του ITS PRΟGRAMM MANAGER, στην οποία είχε τοποθετηθεί από 26-4-2002.

Με βάση τις πιο πάνω παραδοχές του Εφετείου επιδικάσθηκαν με την προσβαλλόμενη απόφαση στον ενάγοντα οι πιο πάνω τρεις οικειοθελείς παροχές της εναγομένης προς τους εργαζόμενους στην επιχείρησή της. Έτσι που έκρινε το Εφετείο, παραβίασε εκ πλαγίου τις πιο πάνω ουσιαστικού δικαίου διατάξεις, αφού διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφαση ανεπαρκείς και αντιφατικές αιτιολογίες για ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, που καθιστούν ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο.

Ειδικότερα, δεν προσδιορίζονται στην απόφαση, όπως έπρεπε, οι συγκεκριμένοι συνάδελφοι του ενάγοντος, προς τους οποίους χορηγήθηκαν οι πιο πάνω οικειοθελείς παροχές, τα προσόντα τους και η εργασία την οποία παρείχαν αυτοί και ο ενάγων, καθώς και οι συνθήκες υπό τις οποίες παρεχόταν η εργασία αυτή. Επιπλέον, ως προς την πρώτη από τις πιο πάνω παροχές δεν διευκρινίζεται στην απόφαση, αν οι ομοιόβαθμοι συνάδελφοι του ενάγοντος, που έλαβαν την παροχή αυτή, κατείχαν τον ίδιο ιεραρχικά βαθμό με αυτόν ή τον ίδιο βαθμό αξιολόγησης καθώς και για ποιο λόγο ο ενάγων έπρεπε να λάβει ως ποσοστό αύξησης των αποδοχών του το ποσοστό αύξησης του μέσου όρου της οικονομικής ανάπτυξης της εταιρίας.

Επίσης, ως προς τη δεύτερη από τις πιο πάνω παροχές, δεν διευκρινίζεται στην απόφαση, αν το αντικείμενο της απασχόλησης του ενάγοντος και των άλλων συναδέλφων του, που έλαβαν την παροχή αυτή, δικαιολογούσε τη χρήση ή όχι εταιρικού αυτοκινήτου. Τέλος, ως προς την τρίτη από τις παραπάνω παροχές δεν διευκρινίζεται με σαφήνεια στην απόφαση, αν ο ενάγων έπρεπε να λαμβάνει την παροχή αυτή μετά την ανάληψη των νέων καθηκόντων του, στις 26-4-2002.

Επομένως, ο πρώτος, ο δεύτερος και ο τρίτος λόγος αναιρέσεως της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΙΒΜ ΕΛΛΑΣ Συστήματα Επεξεργασίας Πληροφοριών ΑΕ", από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., με τους οποίους προβάλλεται εκ πλαγίου παραβίαση των παραπάνω διατάξεων, είναι βάσιμοι και πρέπει να γίνουν δεκτοί, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, κατά τα παραπάνω κεφάλαιά της (δηλαδή τις πιο πάνω τρεις οικειοθελείς παροχές) και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση, κατά το άνω μέρος, στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ.), ενώ η έρευνα των άλλων λόγων αναιρέσεως των δύο πιο πάνω αιτήσεων, που πλήττουν τα ίδια πιο πάνω κεφάλαια, παρέλκει.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Συνεκδικάζει τις κρινόμενες αιτήσεις για αναίρεση.

Αναιρεί την 4598/2006 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, κατά τα αναφερόμενα στο σκεπτικό κεφάλαια.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση, κατά τα άνω κεφάλαια, στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα - αναιρεσίβλητο Χ1 στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας - αναιρεσίβλητης εταιρίας, τα οποία ορίζει σε χίλια εκατό(1100) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 6 Νοεμβρίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 27 Νοεμβρίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ