Supreme Court dismisses appeal on inadmissibility grounds due to vague claim regarding indefinite ownership duration.

Απόφαση 2078 / 2014 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 2078/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Σίδερη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Νικόλαο Μπιχάκη, Ερωτόκριτο Καλούδη, Αργύριο Σταυράκη και Ελένη Διονυσοπούλου, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 17 Σεπτεμβρίου 2014, με την παρουσία και της γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Tου αναιρεσείοντος: Γ. Χ. Χ., ο οποίος απεβίωσε και κληρονομήθηκε από τις καλούσες, οι οποίοι συνεχίζουν τη βιαίως διακοπείσα δίκη, όπως αναφέρεται στην από 15/1/2014 κλήση. Των καλουσών: 1) Ε. χήρας Γ. Χ., το γένος Α. Α., 2) Α. Χ. του Γ., και 3) Α. Χ. του Γ., κατοίκων ..., οι οποίες εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Νικολαΐδη.

Της αναιρεσίβλητης - καθής η κλήση: Σ. συζ. Δ. Π., Δ. Π., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Χατζηκωνσταντή.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 31-1-2000 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Σάμου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 69/2000 μη οριστική, 4/2004 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου, 54/2005 οριστική του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Σάμου. Κατά της απόφασης αυτής ασκήθηκε αναίρεση και εκδόθηκε η 1583/2008 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία την αναίρεσε και παρέπεμψε την υπόθεση στο ίδιο δικαστήριο συγκροτούμενο από άλλους δικαστές.

Στη συνέχεια εκδόθηκε η 33/2010 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Σάμου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε ο αναιρεσείων με την από 1/10/2010 αίτησή του, η οποία προσδιορίστηκε για την δικάσιμο της 11ης/1/2012, οπότε δηλώθηκε η βίαιη διακοπή της δίκης. Την υπόθεση επαναφέρουν οι καλούσες με την από 15/1/2014 κλήση τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ερωτόκριτος Καλούδης ανέγνωσε την από 27/12/2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος των καλουσών ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Μετά την άσκηση (στις 1.10.2010) της ένδικης αίτησης και ειδικότερα στις 24.11.2010 πέθανε ο αναιρεσείων Γ. Χ. Χ.. Οι καλούσες, οι οποίες είναι οι εγγύτερες συγγενείς αυτού και μοναδικές εξ αδιαθέτου κληρονόμοι του, όπως προκύπτει από τα, με επίκληση, προσκομιζόμενα από τους ίδιους έγγραφα, αλλά και δεν αμφισβητείται από την καθ'ης η κλήση αναιρεσίβλητη, νόμιμα, κατ'άρθρο 291 ΚΠολΔ, επισπεύδουν και επαναλαμβάνουν στο όνομα του πιο πάνω δικαιοπαρόχου τους τη δίκη, η οποία και συνεχίζεται νόμιμα.

ΙΙ. Κατά το άρθρο 560 αριθ. 3 ΚΠολΔ, λόγος αναίρεσης κατά των αποφάσεων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων ιδρύεται μόνο όταν υπάρχει σφάλμα για την καθ'ύλην αρμοδιότητα ή αναρμοδιότητα του πολυμελούς πρωτοδικείου και όχι του ειρηνοδικείου (ολ ΑΠ 30/1995). Εξάλλου, κατά το άρθρο 18 αριθ. 2 ΚΠολΔ, στην αρμοδιότητα των πολυμελών πρωτοδικείων υπάγονται οι εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων της περιφέρειάς τους.

Στην προκείμενη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο της αναίρεσης αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από τον αριθμό 3 του άρθρου 560 ΚΠολΔ πλημμέλεια, γιατί το Πολυμελές Πρωτοδικείο Σάμου, που δίκασε ως Εφετείο και απέρριψε την από 1.3.2004 έφεση του αναιρεσείοντος (εναγομένου) κατά της 4/2004 απόφασης του Ειρηνοδικείου Σάμου, - το οποίο είχε κάνει δεκτή κατά την κύρια βάση της (δηλαδή ως προς την επικληθείσα κληρονομική διαδοχή) την ένδικη, από 31.1.2000, αγωγή της αναιρεσίβλητης για αναγνώριση της κυριότητάς της στο περιγραφόμενο κατά θέση, έκταση και όριο ακίνητο αξίας (800.000 δραχμών και ήδη) 2347,76 ευρώ και στη συνέχεια αφού κράτησε την υπόθεση και τη δίκασε κατ'ουσίαν έκανε δεκτή την αγωγή κατά την επικουρική αυτής βάση της έκτακτης χρησικτησίας, εσφαλμένα έκρινε αρμόδια καθ'ύλην το Ειρηνοδικείο Σάμου, ως πρωτοβάθμιο, και εαυτό, ως δευτεροβάθμιο προς εκδίκαση της ένδικης διαφοράς.

Ο λόγος αυτός της αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί, καθ'όσον μεν αφορά το αποδιδόμενο σφάλμα για αναρμοδιότητα του Ειρηνοδικείου, ως απαράδεκτος, αφού, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, το σφάλμα αυτό δεν συνιστά λόγο αναίρεσης από τον αριθμό 3 του άρθρου 560 ΚΠολΔ - ούτε όμως και από άλλο αριθμό του άρθρου αυτού - καθ'όσον δε αφορά το αποδιδόμενο σφάλμα για αναρμοδιότητα του Πολυμελούς Πρωτοδικείου, ως Εφετείου, ως αβάσιμος, αφού κατ'άρθρο 18 αριθ.2 ΚΠολΔ, είχε αρμοδιότητα το εν λόγω Δικαστήριο.

ΙΙΙ. Η νομική αοριστία της αγωγής που συνδέεται με τη νομική εκτίμηση του κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που πρέπει να εφαρμοστεί, αποτελεί παράβαση που ελέγχεται με τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ, αν το δικαστήριο αξίωσε περισσότερα στοιχεία από τα απαιτούμενα από το νόμο προς θεμελίωση του ασκούμενου δικαιώματος για να κρίνει νόμιμη την αγωγή ή αντίθετα αρκέστηκε σε λιγότερα από τα απαιτούμενα στοιχεία.

Η αοριστία όμως του δικογράφου της αγωγής μπορεί να μην είναι νομική αλλά ποσοτική ή ποιοτική, όταν στο δικόγραφο αυτής δεν αναφέρονται με πληρότητα τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία αποτελούν την προϋπόθεση εφαρμογής του κανόνα δικαίου, στον οποίο, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 216 παρ. 1 στοιχ. α' και β' ΚΠολΔ στηρίζεται το αίτημα της αγωγής (ποσοτική αοριστία) ή όταν στο δικόγραφο γίνεται απλώς επίκληση των όρων του νόμου χωρίς να αναφέρονται τα περιστατικά που θεμελιώνουν την εφαρμογή του συγκεκριμένου κανόνα δικαίου (ποιοτική αοριστία).

Στις περιπτώσεις αυτές της ποσοτικής ή ποιοτικής αοριστίας της αγωγής η απόφαση ελέγχεται με βάση τις διατάξεις του άρθρου 559 αριθ. 8 και 14 ΚΠολΔ, αντίστοιχα. Τέλος, η αοριστία της αγωγής εξετάζεται αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο της ουσίας, για να δημιουργηθεί όμως λόγος αναίρεσης από τους παραπάνω, πρέπει να προτείνεται στο Εφετείο και να αναγράφεται η πρόταση αυτή στο σχετικό λόγο, αφού δεν εμπίπτει σε καμιά από τις εξαιρέσεις της διάταξης του άρθρου 562§2 ΚΠολΔ (ολ ΑΠ 1/1987 ΕλλΔνη 28.1243-1244).

Τέλος, κατά τη διάταξη του άρθρου 560 ΚΠολΔ, κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση μόνο 1) αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου ... 2) αν το δικαστήριο δεν συγκροτήθηκε όπως ορίζει ο νόμος ... 3) αν το δικαστήριο έχει υπερβεί τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων ή δεν είχε καθ'ύλην αρμοδιότητα και 4) αν παράνομα αποκλείστηκε η δημοσιότητα της διαδικασίας.

Στην προκείμενη περίπτωση, με το δεύτερο λόγο της αναίρεσης αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από τον αριθμό 1 του άρθρου 560 ΚΠολΔ πλημμέλεια, γιατί το Πολυμελές Πρωτοδικείο που δίκασε ως Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε - κατά τα προεκτεθέντα - την ένδικη αναγνωριστική και αρνητική της κυριότητας του επίδικου ακινήτου αγωγή, κατά την επικουρική της βάση περί κτήσεως ιδίας κυριότητας της αναιρεσίβλητης στο επίδικο ακίνητο με πρωτότυπο τρόπο, δηλαδή με έκτακτη χρησικτησία ως ορισμένη, μολονότι...

α) δεν εκθέτει από ποιόν και κατά ποίο χρόνο απέκτησε αυτή την κληρονομία την οποία αποδέχθηκε με την ... πράξη του συμ/φου Σάμου Ν. Σταθακιού και ποίο το εμβαδόν του αγρού το οποίο αποδέχθηκε αυτή με την ανωτέρω πράξη αποδοχής, το οποίο ευρέθη εν έτει 1999 ότι έχει επιφάνεια 2.752,43 τ.μ. από την ακριβή καταμέτρηση του μηχανικού Γ.

Χ.. ... β) Δεν εκθέτει πόση έκταση είχε και εξουσίαζε ο κληρονομούμενος επί τη βάσει του τίτλου κτήσεως αυτού και πότε εξεδήλωσε αυτός βούληση εξουσιάσεως με διάνοια κυρίου έκταση μεγαλύτερης επιφάνειας του τίτλου του και ειδικότερα επιφάνειας 2752,43 τ.μ. για να μπορεί να προσδιορισθεί ο χρόνος έναρξης της διανοίας κυρίου νομής αυτού επί της επίδικης έκτασης καθώς και ο συνολικός χρόνος νομής χρησικτησίας αυτού, στον οποίο μπορεί να προστεθεί ο ίδιος αυτής χρόνος νομής χρησικτησίας, ενώ δεν εκθέτει επίσης με ποιες πράξεις νομής εξεδήλωσε ο δικαιοπάροχός της βούληση εξουσιάσεως της μείζονος επιφανείας εκτάσεως με διάνοια κυρίου ...

και γ) Δεν εκθέτει επίσης πόση έκταση απέκτησε και εξουσίαζε ο δικαιοπάροχος του κληρονομουμένου βάσει του δικού του τίτλου ιδιοκτησίας και εάν και πότε αυτός εξεδήλωσε βούληση εξουσιάσεως με διάνοια κυρίου εκτάσεως μεγαλυτέρας αυτής του τίτλου κτήσεώς του και με ποιες πράξεις εξεδήλωσε την τοιαύτη βούλησή του".

Ο ερευνώμενος αυτός αναιρετικός λόγος, όπως διατυπώνεται, πρέπει να απορριφθεί προεχόντως ως αόριστος, εφόσον δεν διαλαμβάνεται σ'αυτόν, ότι ο περί αοριστίας της ένδικης αγωγής, κατά την πιο πάνω επικουρική της βάση, ισχυρισμός, είχε προταθεί παραδεκτά και νόμιμα στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο με τις προτάσεις του της συζήτησης μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, αλλιώς, ως απαράδεκτος, εφόσον οι προβαλλόμενες με αυτόν αιτιάσεις, αναφερόμενες σε ποσοτική και όχι νομική αοριστία της αγωγής και, συνακόλουθα, σε παραβίαση του δικονομικού κανόνα του άρθρου 216§1 στοιχ.

β' ΚΠολΔ, δεν ιδρύει τον από τον αριθμό 1 του άρθρου 560 του ίδιου Κώδικα λόγο αναίρεσης, ούτε κάποιο άλλο από τους εις το ίδιο -560- άρθρο περιοριστικά αναφερομένους.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 1.10.2010 και υπό ίδια ημεροχρονολογία πράξη κατάθεσης αίτηση των καλουσών - αναιρεσειουσών 1) Ε. χήρας Γ. Χ. το γένος Α. και Α. Α.. κ.ά. για αναίρεση της 33/367/19 Τ.Π./2010 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Σάμου, που δίκασε ως Εφετείο.

Καταδικάζει τις καλούσες - αναιρεσείουσες στα δικαστικά έξοδα της καθής η κλήση - αναιρεσίβλητης, τα ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 15 Οκτωβρίου 2014.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 19 Νοεμβρίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ