2069/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2069 / 2014 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 2069/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Σίδερη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Παναγιώτη Ρουμπή, Ερωτόκριτο Καλούδη, Αργύριο Σταυράκη και Ελένη Διονυσοπούλου, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 22 Ιανουαρίου 2014, με την παρουσία και της γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειουσών - καλουσών: 1)Μ. Γ. χήρας Ι., το γένος Μ. Σ., και 2)Β. Γ. του Ι., κατοίκων ..., οι οποίες παραστάθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Αλέξανδρο Κρυσταλλίδη.

Του αναιρεσιβλήτου: Ελληνικού Δημοσίου νόμιμα εκπροσωπούμενου από τον Υπουργό Οικονομικών, που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιό του Γεώργιο Βαμβακίδη, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20/3/2006 αγωγή των ήδη αναιρεσειουσών, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Σύρου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 90/2007 μη οριστική, 32/2009 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 251/2010 του Εφετείου Αιγαίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησαν οι αναιρεσείουσες με την από 12/11/2010 αίτησή τους, επί της οποίας εκδόθηκε η 498/2013 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία κήρυξε απαράδεκτη τη συζήτηση. Την υπόθεση επαναφέρουν οι καλούσες με την από 30/4/2013 κλήση τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Παναγιώτης Ρουμπής ανέγνωσε την από 12/9/2011 έκθεσή του κωλυομένου να μετέχει στη σύνθεση Αρεοπαγίτη Δημητρίου Μαζαράκη, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειουσών ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου τους στη δικαστική δαπάνη τους.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τις διατάξεις των ν 8 πρ. και ν. 1 παρ.1 κώδ (7.39). Βασ. Ν. 9 παρ.1 (50.14), ν. 1πρ. 3, 10, 15, 48 πανδ. (41.3) γίνεται κάποιος κύριος ακινήτου πράγματος με τακτική μεν χρησικτησία αν το νεμηθεί με καλή πίστη, νόμιμο τίτλο και διάνοια κυρίου επί μία δεκαετία, με έκτακτη δε χρησικτησία αν νεμηθεί τούτο επί μία τριακονταετία με διάνοια κυρίου και καλή πίστη, την οποία, όπως συνάγεται από τις διατάξεις των ν 20 παρ. 12 πανδ. (5 3), ν.25 πανδ. (24.1).

ν. 27 πανδ. (18.1), ν.10,13, παρ.1, 17, 48 πανδ. (41.30), ν 5 πανδ. (47.1), ν. 3 πανδ. (41.10) ν. 7 παρ.6 πανδ. (41.4), ν. 109 πανδ. (50.16), αποτελεί η ειλικρινής πεποίθηση ότι δια της κτήσεως της νομής του πράγματος δεν προσβάλλεται κατ' ουσίαν το δικαίωμα του κυρίου. Όπως τούτο συμβαίνει όταν κάποιος κατέχει το πράγμα που του παραδόθηκε ατύπως και συνεπώς ακύρως από τον κύριο για να το κατέχει ως δικό του.

Σύμφωνα δε με τις διατάξεις των άρθρων 1045 και 1054 του Α. Κ οι οποίες εφαρμόζονται κατά τα άρθρα άρθρα 64, 65 Εισ. Ν. Α Κ. και επί χρησικτησίας που άρχισε πριν και δεν συμπληρώθηκε μέχρι της θέσεως του Α.Κ. σε ισχύ, απαιτείται από τον χρησιδεσπόζοντα άσκηση διανοία κυρίου νομής δεκτικού χρησικτησίας επί εικοσαετία.

Εξάλλου κατά τις διατάξεις των ν. 20 πανδ. (29.2) και 7 εισηγ. (2.19), που εφαρμόζονται στη συγκεκριμένη περίπτωση, κατά το άρθρο 92 του Εισ. Ν. του Α.Κ., ως εκ του χρόνου θανάτου του κληρονομουμένου (16.3.1941), ο κληρονόμος, ο οποίος δεν είναι υιός του κληρονομουμένου και συνεπώς μη καταλαμβανόμενος αυτοδικαίως υπό της κληρονομιάς, αποκτά την κληρονομιά δια της υπεισελεύσεως σ' αυτήν.

Η δήλωση υπεισελεύσεως προς κτήση κληρονομιάς, η οποία, όπως συνάγεται περαιτέρω από τον συνδυασμό των ως άνω διατάξεων προς αυτές των ν. 6 πανδ. (36.1), ν. 21, 88 πανδ. (29.2) ν 5 Εισ. (19.2 ), ν.1. ν. 10, Π. 29.2. Βασ. 10. (35.14), δεν υποβάλλεται σε κάποιο τύπο, μπορεί να είναι και σιωπηρά, τέτοια δε είναι και κάθε πράξη ή συμπεριφορά του καλουμένου, με την οποία εκδηλώνεται.

σκοπός αυτού για την κτήση της κληρονομίας όπως είναι η ανάμιξη στην κληρονομιά. Διό της υπεισελεύσεως αυτής, η οποία δεν είναι δυνατόν να περιορισθεί επί μέρους της κληρονομίας και επομένως ισχύει, και αν έγινε περιορισμένως, για το σύνολο αυτής, ο κληρονόμος καθίσταται αμετακλήτως καθολικός διάδοχος και δεν δύναται να αποβάλλει την ιδιότητα του κληρονόμου.

Το ζήτημα δε αν κάποια πράξη ή συμπεριφορά του καλουμένου στην κληρονομία αποτελεί ή μη ανάμιξη και συνεπώς εμφαίνει σιωπηρά δήλωση αποδοχής περί υπεισελεύσεως σ'αυτή, είναι πραγματικό εξαρτώμενο από την εκτίμηση περιστάσεων και η σχετική κρίση του δικαστηρίου εκφεύγει του κυρωτικού ελέγχου. Εξάλλου, από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 1710 § 1, 1712, 1721, 1724, 1813, 1846, 1193, 1195, 1198, 1199 και 1033 ΑΚ, συνάγεται ότι κυριότητα ακινήτου αποκτάται παραγώγως, με κληρονομική μεν διαδοχή, από το θάνατο του κληρονομουμένου, εφόσον ο κληρονόμος αποδεχθεί την κληρονομιά με δημόσιο έγγραφο και μεταγράψει την περί αποδοχής δήλωσή του, με συμφωνία δε μεταξύ του κυρίου και εκείνου που την αποκτά, ότι μετατίθεται σ' αυτόν η κυριότητα για κάποια νόμιμη αιτία, η οποία γίνεται με συμβολαιογραφικό έγγραφο που υποβάλλεται σε μεταγραφή.

Για τη μεταβίβαση, με τους τρόπους αυτούς, της κυριότητας του ακινήτου, προϋπόθεση είναι ο αποβιώσας ή εκείνος που συμφώνησε τη μεταβίβασή της να ήταν κύριος του ακινήτου. Συνακόλουθα, επί διεκδικητικής αγωγής, που είχε ως βάση τον παράγωγο τρόπο κτήσης της κυριότητας, πρέπει το επίδικο να ταυτίζεται με το ακίνητο που περιγράφεται στο μεταβιβαστικό τίτλο.

Εξάλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 974, 1041, 1042, 1043, 1045, 1051 ΑΚ, προκύπτει, ότι, για την κτήση της κυριότητας ακινήτου, με τακτική χρησικτησία απαιτείται άσκηση νομής με καλή πίστη και νόμιμο ή νομιζόμενο τίτλο για μια δεκαετία, και με έκτακτη χρησικτησία απαιτείται άσκηση νομής επί συνεχή εικοσαετία, με τη δυνατότητα, και στις δύο περιπτώσεις, εκείνου που απέκτησε τη νομή αυτού με καθολική ή με ειδική διαδοχή να συνυπολογίσει στο χρόνο της δικής του νομής και το χρόνο νομής του δικαιοπαρόχου του.

Από τη διάταξη του τελευταίου άρθρου (1051 ΑΚ) συνάγεται ότι ο αποκτών τη νομή με παράγωγο τρόπο δεν δύναται να επικαλεσθεί το συνυπολογισμό του χρόνου νομής του δικαιοπαρόχου του, προκειμένου να αντιτάξει κυριότητα επ' ακινήτου με χρησικτησία, χωρίς να έχει συμπληρώσει ίδια νομή επί τον απαιτούμενο (για τη χρησικτησία) χρόνο, αλλά με προσμέτρηση και του χρόνου νομής του δικαιοπαρόχου του, εναντίον του τελευταίου τούτου ή κατ' εκείνου στον οποίο μεταβίβασε την κυριότητα ο δικαιοπάροχος του με σύμβαση που μεταγράφηκε, διότι τούτο έρχεται σε αντίθεση προς τους θεσμούς της χρησικτησίας και της δημοσιότητας του επί των ακινήτων μεταβιβαστικών πράξεων.

Εξάλλου, κατά το άρθρο 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ ιδρύεται λόγος αναίρεσης και, αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Έλλειψη νόμιμης βάσης, κατά την έννοια της διάταξης αυτής, υπάρχει όταν από το αιτιολογικό της απόφασης, που συνιστά την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, δεν προκύπτουν κατά τρόπο πλήρη, σαφή και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία σύμφωνα με το νόμο είναι αναγκαία για την κρίση στη συγκεκριμένη περίπτωση ότι συντρέχουν οι όροι της διάταξης που εφαρμόσθηκε ή ότι δε συντρέχουν οι όροι της εφαρμογής της.

Ιδρύεται, δηλαδή ο λόγος αυτός, όταν από τις παραδοχές της απόφασης δημιουργούνται αμφιβολίες για το αν παραβιάστηκε ή όχι ορισμένη ουσιαστική διάταξη νόμου. Αναφέρεται ο λόγος αυτός σε πλημμέλειες αναγόμενες στη διατύπωση του αποδεικτικού πορίσματος και δεν ιδρύεται όταν υπάρχουν ελλείψεις αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα στην ανάλυση, στάθμιση και αιτιολόγηση του πορίσματος που έχει εξαχθεί από αυτές, αρκεί τούτο να εκτίθεται σαφώς, πλήρως και χωρίς αντιφάσεις.

Στην προκείμενη περίπτωση το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχτηκε τα ακόλουθα: Ο αποβιώσας στις 8-6-1987 Ι. Γ., σύζυγος της πρώτης ενάγουσας και ήδη πρώτης αναιρεσείουσας και πατέρας της δεύτερης ενάγουσας και ήδη δεύτερης αναιρεσείουσας, κατέλειπε αυτές ως κληρονόμους του καθεμία σε ποσοστό 1/ 2 εξ αδιαιρέτου με τη νομίμως δημοσιευθείσα υπ' αρ. ...

δημόσια διαθήκη του, που συντάχθηκε ενώπιον της συμβολαιογράφου Αθηνών Βασιλικής Βλάχου, την οποία αυτές αποδέχθηκαν με την υπ' αρ. ... δήλωση τους ενώπιον της ιδίας συμβολαιογράφου, που νόμιμα καταχωρήθηκε στο οικείο κτηματολογικό φύλλο, μεταξύ άλλων επί των δύο ομόρων και συνεχόμενων περιγραφομένων παρακάτω αγροκτημάτων εκτάσεως 10.901 τ.μ και 10.902 τ.μ αντίστοιχα, τα οποία βρίσκονται στη θέση "..." του δημοτικού διαμερίσματος ...

της κτηματικής περιφέρειας Δήμου ... Σύρου. Ειδικότερα :

1) Ένα αγρόκτημα κείμενο στην θέση "..." της άνω κτηματικής περιφέρειας, το οποίο έχει εμβαδόν 10.901 τμ., εμφαίνεται με το διακριτικό αριθμό 1 στο από Μαρτίου 2005 τοπογραφικό διάγραμμα του τοπογράφου μηχανικού Ν. Ζ., που συντάχθηκε με επιμέλεια των εναγουσών, αποτυπούται σ'αυτό περιμετρικά με τα στοιχεία 1-2-3-4-5-6-7-8- 9-10-11-31-24-26-27-28-29-30-1 και συνορεύει από βόρεια επί πλευράς διαγράμματος 10-9 μήκους 18,80 μ. με θάλασσα, από ανατολικά επί συνεχόμενων πλευρών διαγράμματος 9-8-7-6 συνολικού μήκους 60,80 μ. με θάλασσα, επί πλευρών διαγράμματος 6-5-4 συνολικού μήκους 39,20 μ. με ισθμό διαβάσεως προς το κτήμα αυτό (επονομαζόμενο λαιμό), επί πλευράς διαγράμματος 4-3 μήκους 26,30 μ. και επί πλευρών διαγράμματος 30-29-28-27 συνολικού μήκους 30,30 μ. με θάλασσα, από νοτιοανατολικά επί πλευράς διαγράμματος 3,2 μήκους 53,20 μ. από νότια επί πλευράς διαγράμματος 2-1 μήκους 33,00 μ. και επί πλευράς διαγράμματος 27-26 μήκους 34,90 μ. με θάλασσα, από δυτικά επί πλευρών διαγράμματος 26-25-24 συνολικού μήκους 26,30 μ. με θάλασσα και επί πλευράς διαγράμματος 31-11 μήκους 66,90 μ. με άλλη ιδιοκτησία τους (κατωτέρω περιγραφόμενη) και τέλος από βορειοδυτικά επί πλευράς διαγράμματος 24-31 μήκους 60,20 μ. με την προαναφερόμενη ιδιοκτησία τους και επί πλευράς διαγράμματος 11-10 μήκους 16,00 μ. με θάλασσα.

2) Ένα αγρόκτημα όμορο και συνεχόμενο του ανωτέρω περιγραφομένου, κείμενο στην ίδια άνω θέση με την ειδικότερη ονομασία "Μέσα ...", το οποίο έχει εμβαδόν 10.902 τμ., εμφαίνεται στο ίδιο άνω διάγραμμα με τον διακριτικό αριθμό 2, αποτυπούται περιμετρικά με τα στοιχεία 24-31-11-12-13-14-15-16-17-18-19-20-21-22-23-24 και συνορεύει από βόρεια επί πλευρών διαγράμματος 18-17-16 συνολικού μήκους 88,80 μ. και επί πλευρών 13-12-11 συνολικού μήκους 52,90 μ. με θάλασσα, από ανατολικά επί πλευράς διαγράμματος 11-31 μήκους 66,90 μ. και από νοτιοανατολικά επί πλευράς 31-24 μήκους 60,20 μ. με την ανωτέρω περιγραφείσα ιδιοκτησία τους, από δυτικά επί πλευράς διαγράμματος 24-23 μήκους 26,60 μ. και επί πλευράς 20-19 μήκους 25,90 μ. με θάλασσα, από νότια επί συνεχόμενων πλευρών διαγράμματος 23-22-21 συνολικού μήκους 74,70 μ. με θάλασσα, από νοτιοδυτικά επί πλευράς διαγράμματος 21-20 μήκους 46,10 μ. με θάλασσα και από βορειοδυτικά επί πλευράς διαγράμματος μήκους 19-18 μήκους 7,50 μ. με θάλασσα.

Στον ως άνω αποβιώσαντα Ι. Γ. τα παραπάνω δύο (2) συνεχόμενα ακίνητα είχαν περιέλθει ως ακολούθως:

Α) Το ανωτέρω υπό στοιχ.1 αγρόκτημα δυνάμει του υπ' αρ. ... συμβολαίου του τότε συμβολαιογράφου Ερμούπολης Μ. Προβελέγγιου, το οποίο έχει μεταγραφεί νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του τέως Δήμου Σύρου κατά την 19.5.1964, από αγορά από τους: 1) Σ. Δ. του Γ. και της Ε., 2) Ε. χήρα Γ. Δ., το γένος Γ. Π. και της Ά., 3) Ι. Δ. του Γ. και της Ε. και 4] Γ. Δ. του Γ. και της Ε.. Στον ως άνω τίτλο το πιο πάνω ακίνητο περιγράφεται επί λέξει (φύλλο 2° ): ".... του ακόλουθου αγροτικού κτήματος ήτοι ενός σκληροχωραφίου, κειμένου εν Σύρω κατά την θέσιν ... του χωρίου ... της περιφερείας της Κοινότητας ... της Σύρου, εκτάσεως ενός (1) στρέμματος ή όσης εκτάσεως κι αν είναι επί πλέον συνορευομένου με σκληροχώραφον κληρονόμων Μ. Σ. Δ., με θάλασσα και από ανατολών με θάλασσα και με λαιμόν (ισθμόν) διαβάσεως τριάκοντα περίπου μέτρων...".

Το ως άνω υπό στοιχ.1 ακίνητο περιήλθε στους ανωτέρω πωλητές του ανωτέρω Ι. Γ. ως εξής: α) Στην Ε. Γ. Δ. περιήλθε, μεταξύ άλλων, με την υπ' αρ. ... δήλωση αποδοχής κληρονομιάς ενώπιον του τότε συμβολαιογράφου Ερμούπολης Μ. Προβελέγγιου, που έχει μεταγραφεί νόμιμα στα άνω βιβλία μεταγραφών, το ιδανικό μερίδιο του 1/4 εξ αδιαιρέτου από κληρονομιά εξ αδιαθέτου του κατά την 11.11.1956 αποβιώσαντος συζύγου της Γ.

Δ. του Σ., περιγράφεται δε επί λέξει (2° φύλλο) ως "...5) ενός σκληροχωραφίου κειμένου εις θέσιν "..." της ... της Σύρου, εκτάσεως ημισείας (1/2) ζευγαριάς συνορευομένου με τα κτήματα κληρονόμων Ι. Δ., Ι. Δ. και με θάλασσαν .... 6) Ενός σκληροχωραφίου κειμένου εις ιδίαν θέσιν ... της ... της Σύρου, εκτάσεως ημισείας (1/2) ζευγαριάς, πλησίον κτημάτων κληρονόμων Μ.

Δ. και με θάλασσαν...". Στον ως άνω Γ. Δ. είχε περιέλθει με το υπ' αρ. ... συμβόλαιο δωρεάς εν ζωή του τότε Συμβολαιογράφου Ερμούπολης Σωκράτη Ανδρούτσου, μεταγεγραμμένου έκτοτε νόμιμα στα ίδια πιο πάνω βιβλία μεταγραφών, από δωρεά από την αδελφής του Ε. συζ. Μ. Π., περιγράφεται δε επί λέξει (σελ.1) "... Ένα σκληροχώραφον κείμενον εις θέσιν <...> της Σύρου της...Κοινότητος ...

ήτοι το προς ανατολάς ήμισυ διηρημένως του όλου σκληροχωραφίου εκτάσεως ημισείας ζευγαριάς πλησίον ετέρου ημίσεως και κτημάτων A.Σ.Δ και θαλάσσης (λαιμού)..." . Στην ανωτέρω Ε. συζ. Μ. Π. είχε περιέλθει δυνάμει του υπ'αριθμ. ... διανεμητηρίου συμβολαίου του τότε Συμ/φου Ερμούπολης Πέτρου Κουντούρη, νόμιμα μεταγεγραμμένου στα ως άνω βιβλία μεταγραφών περιγράφεται δε επί λέξει "..

β) Ένα σκληροχώραφον κείμενον εις θέσιν "..." ήτοι προς ανατολάς ήμισυ διηρημένον του όλου σδκληροχωραφίου εκτάσεως ημισείας ζευγαριάς πλησίον του ετέρου ημίσεως και κτημάτων Α. Σ. Δ. και θαλάσσης (λαιμού)...". β)Στους εκ των πωλητών Σ.. Ιωάννη και Γ. Δ. του Γ. περιήλθε το ως άνω υπό στοιχ.1 ακίνητο ως εξής: 1) Κατά το ιδανικό μερίδιο των 3/16 εξ αδιαιρέτου σε κάθε ένα από αυτούς από την εξ αδιαθέτου κληρονομιά του κατά τα παραπάνω αποβιώσαντος πατέρα τους Γ.

Δ. του Σ., την οποία αποδέχθηκαν δυνάμει της υπ'αριθμ. ... πράξεως αποδοχής κληρονομιάς του ίδιου πιο πάνω συμβολαιογράφου, που μεταγράφηκε νόμιμα στα ως άνω βιβλία μεταγραφών 2) Κατά το ιδανικό μερίδιο του 1/16 εξ αδιαιρέτου σε κάθε ένα από αυτούς από αγορά από την αδελφή τους Μ. συζ. Γ. Π. δυνάμει του υπ'αριθμ. ...

αγοραπωλητηρίου συμβολαίου του ιδίου ως άνω συμ/φου, νόμιμα μεταγεγραμμένου στα ως άνω βιβλία μεταγραφών, στην οποία είχε περιέλθει το ιδανικό μερίδιο 3/15 εξ αδιαιρέτου επί του άνω ακινήτου εκ κληρονομιάς του άνω πατέρα της, που αποδέχθηκε με την προμνησθείσα υπ' αρ. ... δήλωση αποδοχής κληρονομιάς . Στους ανωτέρω δύο τίτλους το εν λόγω ακίνητο περιγράφεται επί λέξει (φύλλο 2°) "...

ενός σκληροχωραφίου , κειμένου εις θέσιν ... της ... της Σύρου , εκτάσεως ημισείας ζευγαριάς, συνορευομένου με κτήματα κληρονόμων Ι. Δ. , Ι. Δ. και με θάλασσαν..." . Στην πωλήτρια Μ. συζ. Γ. Π., είχε περιέλθει το ιδανικό μερίδιο 3/16 εξ αδιαιρέτου επί του άνω ακινήτου εκ κληρονομιάς του άνω πατέρα της, την οποία αποδέχθηκε με την προμνησθείσα ...

δήλωση αποδοχής κληρονομιάς και κατόπιν μεταβίβασε στα τρία άνω αδέλφια της κατ'ισομοιρίαν το κληρονομικό της μερίδιο, ήτοι 1/16 στον κάθε ένα.

Β) Το υπό στοιχ. 2 ανωτέρω αγρόκτημα περιήλθε (στον πιο πάνω δικαιοπάροχο των εναγουσών Ι. Γ.) δυνάμει του υπ'αριθμ. ... αγοραπωλητηρίου συμβολαίου του ίδιου άνω συμβολαιογράφου, νόμιμα μεταγεγραμμένου την 19.5.1964 στα ως άνω βιβλία .μεταγραφών, από αγορά από τους: 1) Σ. χήρα Μ. Δ.., το γένος Α. Π. και Μ., 2) Σ. Δ. του Μ. και Σ., 3) Π. Δ. του Μ. και Σ., 4) Α. Δ. του Μ. και Σ., 5) Μ. συζ. Ν. Ρ., το γένος Μ. Δ. και της Σ., 6) Σ. συζ. Ι. Δ., το γένος Μ. Δ. και της Σ. και 7) Κ. συζ. Δ. Π., το γένος Μ. Δ. και της Σ.. Στον ως άνω τίτλο το πιο πάνω ακίνητο περιγράφεται επί λέξει (φύλλο 2°): ".... του ακόλουθου αγροτικού κτήματος, ήτοι ενός σκληροχωραφίου, κειμένου εν Σύρω κατά την θέσιν Μέσα ... του χωρίου ... της περιφερείας της Κοινότητας ... της Σύρου, εκτάσεως ενός (1) στρέμματος ή όσης εκτάσεως επί πλέον κι αν είναι τούτο, συνορευομένου με σκληροχώραφον ανήκον πρότερον μεν εις τους κληρονόμους Γ. Σ. Δ. και ήδη εις τον ... Ι. Γ., από ανατολών και τας λοιπάς δε πλευράς με θάλασσαν ...".

Το ως άνω υπό στοιχ.2 ακίνητο περιήλθε αρχικά στο δικαιοπάροχο των παραπάνω πωλητών Μ. Δ. του Σ. , σύζυγο της πρώτης και πατέρα των λοιπών, δυνάμει του υπ'αριθμ. ... συμβολαίου δωρεάς εν ζωή του τότε συμβολαιογράφου Ερμούπολης Νικολάου Κουντούρη, νόμιμα έκτοτε μεταγεγραμμένου στα βιβλία μεταγραφών του τέως Δήμου Σύρου, από δωρεά εν ζωή από τον αδελφό του Α.

Σ. Δ., στον οποίο είχε περιέλθει με το ... διανεμητήριο συμβόλαιο, περιγράφεται δε σ' εκείνο (ϋΤΤ'άρ.... συμβόλαιο) επί λέξει (σελ.1 - 2) "...Ένα σκληροχώραφον κείμενον εις θέσιν "Μέσα ..." προς το βορειοδυτικόν μέρος, εκτάσεως ημισείας ζευγαριάς πλησίον σκληροχωραφίου Ε. Μ.Π. και παραλίας.." Ο ανωτέρω Μ. Σ. Δ. απεβίωσε χωρίς να αφήσει διαθήκη την 22.8.1934 και κληρονομήθηκε κατά τους κανόνες της εξ αδιαθέτου διαδοχής από τους μοναδικούς εξ αδιαθέτου κληρονόμους του, δηλαδή την σύζυγο του Σ.

το γένος Α. Π. και τα οκτώ τέκνα του Ε. συζ. Γ. Σ., Ι., Σ., Α., Π., Κ., Μ. και Σ., καθένας κατά το ιδανικό μερίδιο του και ειδικότερα κατά 1/4 (8/32) εξ αδιαιρέτου η πιο πάνω σύζυγος και κατά ποσοστό 3/32 εξ αδιαιρέτου το κάθε παραπάνω τέκνο, που υπεισήλθαν στην κληρονομία του αποδεχθέντες ρητά αυτήν, όπως απαιτείτο κατά τις τότε ισχύουσες διατάξεις του Βυζαντινορρωμαϊκού Δικαίου {ν. 12 Πανδ. (28.7), 14 § 8 (11.7) και 69 Πανδ. (29.2)}, που εφαρμόζονται για τις κληρονομίες όσων ο θάνατος επήλθε πριν από την εισαγωγή του Αστικού Κώδικα άρθρο 92 ΕισΝΑΚ.

Μετά ταύτα το προπεριγραφέν ακίνητο περιήλθε στους ανωτέρω πωλητές του προαναφερθέντος Ι. Γ.

ως εξής:

Α) Στην Σ. χήρα Μ. Δ.. περιήλθε κατά το ιδανικό μερίδιο των 3/140 (3/28:5) εξ αδιαιρέτου δυνάμει του υπ'αριθμ. ... αγοραπωλητηρίου συμβολαίου του ίδιου άνω συμβολαιογράφου Μ. Προβελέγγιου, που έχει μεταγραφεί νόμιμα στα ως άνω βιβλία μεταγραφών, από αγορά εκ μέρους της (μαζί με τα πιο πάνω τέκνα της Σ., Α., Π. και Κ.) του ιδανικού μεριδίου των 3/28 εξ αδιαιρέτου της κατά την 11-7-1944 αποβιώσασας κόρης της Ε. συζ. Γ. Σ. από τους εξ αδιαθέτου κληρονόμους της και ειδικότερα από το σύζυγο της Γ. Γ. Σ. τα τέκνα Ε., Α. και Γ., περιγράφεται δε σ' αυτό επί λέξει (σελ.2) "... Ενός σκληροχωραφίου κειμένου εις θέσιν "..." της ... εκτάσεως ημίσειας ημέρας ζευγαριάς συνορευομένου με κτήματα Σ. Μ. Δ., Ι. Σ.. Δ. και με θάλασσαν..." .

Β) Στους Σ. και Π. Δ. του Μ. περιήλθε: α) Κατά το ιδανικό μερίδιο των 3/32 εξ αδιαιρέτου στον κάθε ένα από κληρονομιά εξ αδιαθέτου του κατά την 22.8.1934 αποβιώσαντος ανωτέρω πατέρα τους Μ. Σ. Δ., στην κληρονομιά του οποίου υπεισήλθαν και αναμείχθηκαν, καθένας κατά το ιδανικό του μερίδιο, αποδεχθέντες ρητά αυτήν, όπως προαναφέρθηκε.

β) Κατά το ιδανικό μερίδιο των 3/140 (3/28 : 5) στον καθένα δυνάμει του προμνησθέντος υπ'αριθμ. ... νόμιμα μεταγεγραμμένου αγοραπωλητηρίου συμβολαίου του ίδιου άνω συμβολαιογράφου από αγορά από τους πιο πάνω εξ αδιαθέτου κληρονόμων της προμνησθείσας αδελφής τους Ε. συζ. Γ. Σ..

γ) Κατά το ιδανικό μερίδιο των 3/56 (3/28:2) εξ αδιαιρέτου στον καθένα δυνάμει του υπ'αριθμ... αγοραπωλητηρίου συμβολαίου του ίδιου άνω συμβολαιογράφου, που έχει μεταγραφεί νόμιμα από αγορά από την αδελφή τους Ι. συζ. Γ. Γ. Σ. το. γένος Μ., Δ.. του ιδανικού της μεριδίου (3/28 εξ αδιαιρέτου) περιγράφεται δε σ' αυτό επί λέξει (σελ.2) "... Ενός σκληροχωραφίου κειμένου εις θέσιν ... της ... εκτάσεως ημίσειας ημέρας ζευγαριάς συνορευομένου γύρωθεν με κτήματα Σ.+

Μ. Δ., Ι. Σ.. Δ. και με θάλασσαν..." .

δ) Κατά το ιδανικό μερίδιο των 3/64 (3/32:2) εξ αδιαιρέτου στον καθένα δυνάμει του υπ'αριθμ. ... αγοραπωλητηρίου συμβολαίου του ίδιου άνω Συμ/φου (τ. 142 αριθμός 13362), από αγορά από την αδελφή τους Κ. Μ. Δ., στην οποία το ιδανικό μερίδιο της (3/32 εξ αδιαιρέτου) είχε περιέλθει ως εξ αδιαθέτου κληρονόμο του κατά τα άνω αποβιώσαντος πατέρα της Μ. Σ. Δ.., περιγράφεται δε σ' αυτό επί λέξει (σελ.2) "... Ενός σκληροχωραφίου κειμένου εις θέσιν ... της ... εκτάσεως ημίσειας ημέρας ζευγαριάς συνορευομένου με κτήματα Σ. Μ. Δ., Ι. Σ.. Δ. και με θάλασσαν...".

ε) Κατά το ιδανικό μερίδιο του 1/8 εξ αδιαιρέτου στον καθένα δυνάμει του υπ'αριθμ. ... δωρητηρίου εν ζωή συμβολαίου του ίδιου συμβολαιογράφου από δωρεά εν ζωή παρά της μητέρας τους Σ., στην οποία είχε περιέλθει το ιδανικό μερίδιο της (1/4 εξ αδιαιρέτου) ως εξ αδιαθέτου κληρονόμο του κατά τα άνω αποβιώσαντος συζύγου της Μ. Σ. Δ.., περιγράφεται δε σ' αυτό επί λέξει (σελ.2-3) "... Ενός σκληροχωραφίου κειμένου εις θέσιν ... της ... εκτάσεως ημίσειας ημέρας ζευγαριάς συνορευομένου με κτήματα Σ.υ Μ.Δ., Ι. Σ.. Δ. και με θάλασσαν...". Γ) Στον Α. Δ. του Μ. περιήλθε: α) Κατά το ιδανικό μερίδιο των 3/32 εξ αδιαιρέτου ως εξ αδιαθέτου κληρονόμο του κατά τα άνω αποβιώσαντος πατέρα του Μ. Σ. Δ..

β) Κατά το ιδανικό μερίδιο των 3/140 (3/28:5) εξ αδιαιρέτου από αγορά δυνάμει του προμνησθέντος υπ' αρ. ... συμβολαίου νόμιμα μεταγεγραμμένου .

Δ) Στις Μ. συζ. Ν. Ρ. και Σ. συζ. Ιωσήφ "Δαλέζιου το γέvoς Μ. Σ. Δ. κατά το ιδανικό μερίδιο των 3/32 εξ αδιαιρέτου η κάθε μία ως εξ αδιαθέτου κληρονόμων του κατά τα άνω αποβιώσαντος πατέρα τους Μ. Σ. Δ., στην κληρονομιά του οποίου υπεισήλθαν και αναμείχθηκαν από του θανάτου του καθεμία κατά το ιδανικό της εκάστη μερίδιο αποδεχθείσες αυτήν.

Ε) Στην Κ. συζ. Δ. Π. το γένος Μ. Σ. Δ. κατά το ιδανικό μερίδιο των 3/140 (3/28:5) από αγορά δυνάμει του ίδιου ως άνω υπ'αριθμ. ... νόμιμα μεταγεγραμμένου συμβολαίου.

Από την αντιπαραβολή όλων των παραπάνω συμβολαίων προκύπτει ότι οι τίτλοι ιδιοκτησίας όλων των ανωτέρω δικαιοπαρόχων των εναγουσών από το έτος 1926 έως το έτος 2006, οπότε οι ίδιες συνέταξαν με επιμέλειά τους τοπογραφικό διάγραμμα, δεν συνοδεύονται από τοπογραφικά διαγράμματα, ούτε αναγράφονται σ' αυτούς σαφή και ακριβή όρια (σε πλευρές και προσανατολισμό) γειτνίασης με τους όμορους ιδιοκτήτες.

Εξάλλου στους πιο πάνω τίτλους των δικαιοπαρόχων των εναγουσών η έκταση του όλου ακινήτου δεν καθορίζεται με σαφήνεια ενώ σε κάθε περίπτωση αυτή διαφέρει σε πολύ μεγάλο βαθμό από την τελικά περιελθούσα σε καθεμία απ' αυτές κατά εξ αδιαιρέτου ως εκ διαθήκης κληρονόμους του αποβιώσαντος την 8.6.1987 Ι. Γ., συζύγου της πρώτης και πατέρα της δεύτερης, δυνάμει της νομίμως δημοσιευθείσας υπ' αρ. ...

δημόσιας διαθήκη του, που συντάχθηκε ενώπιον της συμβολαιογράφου Αθηνών Βασιλικής Βλάχου, την οποία αυτές αποδέχθηκαν με την υπ' αρ. ... δήλωσή τους ενώπιον της ιδίας συμβολαιογράφου, που νόμιμα καταχωρήθηκε στο οικείο κτηματολογικό φύλλο, δεκαπλασιαζόμενη περίπου από την αρχικά καθορισθείσα , χωρίς όμως να παρέχεται καμιά πειστική εξήγηση για την υπέρμετρη διαφορά μεταξύ της εκτάσεως που αναγράφεται στους τίτλους των ως άνω δικαιοπαρόχων τους και εκείνης που αναφέρεται στον κτητικό τίτλο των εναγουσών.

Ειδικότερα, η έκταση των δύο συνεχόμενων όμορων αγροκτημάτων που περιήλθαν λόγω κληρονομικής διαδοχής εκ της ανωτέρω διαθήκης στις ενάγουσες ανέρχεται σε 10.901 τ.μ και 10.902 τ.μ αντίστοιχα, ενώ οι τίτλοι ιδιοκτησίας των προαναφερθέντων δικαιοπαρόχων τους την περιορίζουν κατά πολύ. Συγκεκριμένα οι αρχικοί τίτλοι των απωτέρων δικαιοπαρόχων των εναγουσών έως εκείνου του άμεσου δικαιοπαρόχου του Ι.

Γ. (από το έτος 1926 -έως και το έτος 1963) την ορίζουν σε 1/2 ζευγαριά για το καθένα ακίνητο (κατά την κρατούσα εθιμικά στην περιοχή των Κυκλάδων μέτρηση έκτασης κάθε ζευγαριά που ισοδυναμεί με έκταση 3 και πλέον στρεμμάτων), ενώ τα υπ' αρ. 16.782 & ... συμβόλαια αγοράς του άμεσου δικαιοπαρόχου των εναγουσών Ι. Γ. την ορίζουν σε ένα (1) στρέμμα για το κάθε ακίνητο.

Συνεπώς, δεν αποδεικνύεται σε βαθμό σχηματισμού σαφούς, πλήρους και ασφαλούς δικανικής πεποίθησης ο παράγωγος τρόπος κτήσεως κυριότητας των εναγουσών επί της συνολικής έκτασης των δύο επιδίκων ακινήτων, χωρίς ωστόσο να μπορούν να προσδιορισθούν τα συγκεκριμένα τμήματα που κατείχαν οι απώτεροι δικαιοπάροχοι της ενάγουσας μέσα στα όρια αυτών, δεδομένου ότι αυτά στους ως άνω τίτλους τους είναι εντελώς ασαφή, όπως προαναφέρθηκε.

Πρέπει να σημειωθεί ότι ναι μεν το συμπέρασμα της από Οκτωβρίου 2008 πραγματογνωμοσύνης του πιο πάνω διορισθέντος πραγματογνώμονος επί λέξει αναφέρει:

"...1) Από την εξαντλητική παράθεση, όλων των τίτλων των Δ. στην περιοχή ... ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΝΤΟΠΙΣΜΟ ΚΑΙ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΕΠΙ ΤΟΥ ΕΔΑΦΟΥΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΤΜΗΜΑΤΩΝ ΔΙΗΡΗΜΕΝΩΣ ΤΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΥ ΣΚΛΗΡΟΧΩΡΑΦΙΟΥ, ΔΕΝ ΜΕΝΕΙ ΚΑΜΙΑ ΑΜΦΙΒΟΛΙΑ ΟΤΙ ΤΑ ΕΠΙΔΙΚΑ, ΕΙΝΑΙ ΑΥΓΑ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΣΤΟΥΣ ΑΝΩ ΤΙΤΛΟΥΣ ΠΟΥ ΤΑ ΑΦΟΡΟΥΝ (ιδιαίτερα δε στο διανεμητήριο του 1326) ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΑ, γιατί ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΔΥΟ ΤΜΗΜΑΤΑ ΔΙΗΡΗΜΕΝΩΣ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ ΣΚΛΗΡΟΧΩΡΑΦΙΟΥ, ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΣΗΜΑΤΟΔΟΤΕΙΤΑΙ ΚΑΙ ΞΕΧΩΡΙΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ ΑΠΟ ΤΟΝ "ΛΑΙΜΟ" ΚΑΙ ΦΘΑΝΕΙ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΜΕΣΑ ΔΙΑΚΟΦΤΗ, Η ΔΕ ΕΚΤΑΣΗ ΤΟΥΣ, ανεξάρτητα από το εμβαδόν που αναφέρεται στους τίτλους, ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΗΜΕΡΙΝΗ, ΑΦΟΥ ΣΑΝ ΟΡΙΟ ΤΟΥΣ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΑ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ Η ΘΑΛΑΣΣΑ. Όπως φαίνεται σε κάποιους τίτλους των Δ. ... αναφέρεται σαν τοπωνύμιο "Έξω ...", που προσδιόριζε τα τμήματα που ήταν στον Όρμο των Αγκαθωπών, σε αντίθεση με τα άλλα (αυτά που απαλλοτριώθηκαν) που έβλεπαν στον όρμο του Φοίνικα. Η αναφορά σαν τοπωνύμιο του ενός επιδίκου "Μέσα ...", ΣΗΜΑΤΟΔΟΤΕΙ ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΘΕΣΗ ΤΟΥ σαν το δυτικότερο τμήμα της όλης εκτάσεως ιδιοκτησίας των Δ. στην υπόψη περιοχή, όπου κανένα άλλο τμήμα διηρημένως δεν φέρει αυτή την ονομασία.

2)Όπως μπορεί να δει κανείς στο τοπογραφικό, σε σύγκριση με το περίγραμμα του ακινήτου που έχει καταχωρηθεί στην κυριότητα του Ελληνικού Δημοσίου, δηλ. το ΚΑ Ε. Κ. ...,..., η επιφάνεια των δύο επιδίκων είναι μικρότερη, γιατί οι ενάγουσες δεν προβάλλουν δικαιώματα στο λαιμό (ισθμό) και η ιδιοκτησία τους αρχίζει μετά απ'αυτόν, ενώ το δημόσιο έχει δηλώσει όλον τον λαιμό και πέραν αυτού. Τοπογραφήθηκε λοιπόν η ιδιοκτησία των εναγουσών -ΕΠΙΔΙΚΟ 1 ΚΑΙ ΕΠΙΔΙΚΟ 2 ,ΜΕ ΤΟ ΠΙΘΑΝΟ ΔΙΑΧΩΡΙΣΤΙΚΟ ΤΟΥΣ ΟΡΙΟ- σε σχέση με τις κρατικές συντεταγμένες, και οι συντεταγμένες των κορυφών εμφαίνονται στο πίνακα που εμφαίνεται στο συνταχθέν τοπογραφικό διάγραμμα (ΣΧΕΔΙΟ 2).

3) Οι μικρές διαφορές που φαίνονται ότι υπάρχουν στις συντεταγμένες της ακτογραμμής στο σχέδιο που συνέταξα από εκείνες στο κτηματολόγιο οφείλονται στην διαφορετική επιλογή σημείων που προσεγγίζει η κάθε πλευρά την πολυγωνική που καθορίζει το όριο του επιδίκου (ΕΠΙΔΙΚΟ 1 και ΕΠΙΔΙΚΟ 2), καθορίζουν όμως σαφώς το ίδιο ακίνητο και 4) Τόσο στο τοπογραφικό Ζ. όσο και στο δικό μου στην επιφάνεια των ΕΠΙΔΙΚΩΝ 1 ΚΑΙ 2 ΔΕΝ συμπεριλήφθησαν οι βραχώδεις απόκρημνες ακτές...".

Όμως το παραπάνω συμπέρασμα του διορισθέντος πραγματογνώμονα δεν είναι πειστικό, ώστε να συντελέσει στο σχηματισμό από το Δικαστήριο αυτό εδραίας σχετικής δικανικής πεποίθησης. Ειδικότερα, δεν παρέχεται σαφής και σύμφωνη με τα διδάγματα της κοινής πείρας (άρθρο 336 αρ.4 ΚΠολΔ) εξήγηση του λόγου της πιο πάνω μεγάλης διαφοράς (περίπου δεκαπλάσια), που ανακύπτει, ως προς την έκταση του όλου ακινήτου, ούτε δικαιολογείται ο σύμφωνος μ' αυτά τρόπος, βάσει του οποίου συμπεραίνεται ότι η επίδικη έκταση παρά την ύπαρξη της τόσο σημαντικής διαφοράς και παρά την έντονη ασάφεια των ορίων της, ταυτίζεται με την εμπεριεχόμενη στην ιδιοκτησία των εναγουσών .

Περαιτέρω, δεν αποδείχθηκε ότι όλοι οι πιο πάνω δικαιοπάροχοι των εναγουσών ασκούσαν με διάνοια κυρίου πράξεις νομής επί της τελικά μεταβιβασθείσας σ'αυτές λόγω κληρονομικής διαδοχής παραπάνω έκτασης των δύο επιδίκων αγροκτημάτων εκτάσεως, κατ'αυτές, 10.901τ.μ και 10.902 τ.μ αντίστοιχα, ούτε ότι αυτές από την 8.6.1987 (χρόνος μεταβίβασης σ' αυτές των επιδίκων ακινήτων λόγω του θανάτου του Ι.

Γ.) μέχρι την έγερση της ένδικης από 20.3.2006 αγωγής τους βρίσκονταν σε καλή πίστη, κατά την προεκτεθείσα έννοια στην ανωτέρω υπό στοιχ.2β μείζονα σκέψη, όσον αφορά την κυριότητά τους επ' αυτών, που, όπως προαναφέρθηκε, είχαν κατά πολύ μεγαλύτερη έκταση απ' εκείνη των τίτλων των δικαιοπαρόχων τους και επομένως τούτο ήταν, κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας (άρθρο 336 αρ.4 ΚΠολΔ), ευχερώς αντιληπτό απ' εκείνες .

Μάλιστα, πρέπει να σημειωθεί ότι, όπως προκύπτει από την από 30-4-2010 έκθεση του Η. Ν. - Ζ., Γεωλόγου, που συνοδεύεται από σχετικές έγχρωμες αεροφωτογραφίες, δεν μπορούσε να γίνει καλλιέργεια στη μείζονα έκταση των επιδίκων ακινήτων λόγω της γεωλογικής μορφής του εδάφους (χερσόνησος), που αποτελείται από πετρώματα, τα οποία δεν δημιουργούν γόνιμο εδαφικό μανδύα με αξιόλογο πάχος σε συνδυασμό με το ότι η όλη έκταση περιβάλλεται απ' όλες τις μεριές από θάλασσα.

Επεξηγηματικά αναφέρεται στην ανωτέρω έκθεση ότι δεν υπάρχει καμία πεζούλα, που να αντιστηρίζεται σε ξερολιθιές, όπως κατά κανόνα συμβαίνει σε όλα τα δυνάμενα να καλλιεργηθούν πρανή της Σύρου με σημαντική κλίση. Άρα, δεν τίθεται ζήτημα κυριότητας με τα προσόντα της τακτικής ή έκτακτης χρησικτησίας των παραπάνω δικαιοπαρόχων των εναγουσών, ώστε να μπορούν να προσμετρήσουν οι τελευταίες το χρόνο νομής εκείνων στο δικό τους, πέραν του ότι μετά την 12.9.1915 δεν χωρεί χρησικτησία σε βάρος του Δημοσίου ούτε για τα ακίνητα που βρίσκονταν στις Κυκλάδες.

Συνεπώς, ναι μεν οι δικαιοπάροχοι της ενάγουσας ήταν ιδιοκτήτες γης έκτασης 1 στρέμματος (ή και λίγο περισσότερο) στο καθένα από τα δύο επίδικα ακίνητα ( από 1/2 ζευγαριά στο καθένα ) με ασαφή όμως όρια κατά τα ανωτέρω στη θέση "..." του δημοτικού διαμερίσματος ... της κτηματικής περιφέρειας Δήμου ... Σύρου τουλάχιστον από το έτος 1926, όπως είχαν τη νομική δυνατότητα, αφού η ιδιοκτησία τους ήταν σε ιδιωτική γη καθαρής ιδιοκτησίας, που και πριν απ'αυτούς ανήκε σε ιδιώτες και ουδέποτε μετά την Απελευθέρωση κατέστη αδέσποτη επί της οποίας δεν είχε τίτλους κυριότητας το εναγόμενο και ήδη εκκαλούν ελληνικό Δημόσιο, σύμφωνα με όσα σχετικά προαναφέρθηκαν στην υπό στοιχ.1α προηγούμενη μείζονα σκέψη, πλην όμως, εφόσον οι ενάγουσες δεν απέδειξαν την ιστορική βάση της ένδικης αγωγής τους, όπως όφειλαν, αφού έφεραν, ως έχουσες το αντικειμενικό βάρος της απόδειξης, τον κίνδυνο, που απέρρεε από την αμφιβολία του Δικαστηρίου, πρέπει να απορριφθεί η αγωγή τους.

Με βάση τις πραγματικές αυτές παραδοχές, το Εφετείο έκρινε, ότι δεν αποδείχθηκε ο παράγωγος τρόπος κτήσεως κυριότητας των αναιρεσειουσών επί της συνολικής έκτασης των δύο επίδικων ακινήτων, καθώς και ότι δεν αποδείχθηκε, ότι όλοι οι αναφερόμενοι δικαιοπάροχοι των αναιρεσειουσών ασκούσαν με διάνοια κυρίου πράξεις νομής επί των ακινήτων αυτών, ώστε να καταστούν κύριοι των ακινήτων αυτών με έκτακτη χρησικτησία.

Κατόπιν τούτου, το Εφετείο δέχθηκε την έφεση του αναιρεσιβλήτου, εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση, που είχε κρίνει αντίθετα, και απέρριψε την αγωγή ως κατ'ουσίαν αβάσιμη. Με αυτά, που δέχθηκε και έτσι που έκρινε το Εφετείο, στέρησε την απόφασή του νόμιμης βάσης, αφού, όπως προκύπτει από το προαναπτυχθέν περιεχόμενο αυτής, διέλαβε σ'αυτήν ανεπαρκείς και αντιφάσκουσες μεταξύ τους αιτιολογίες, που καθιστούν ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο, ως προς το ουσιώδες ζήτημα της απόκτησης της κυριότητας των επιδίκων ακινήτων από τους δικαιοπαρόχους των εναγουσών και ήδη αναιρεσειουσών ή από τις ίδιες καθόσον ενώ δέχεται ότι οι δικαιοπάροχοι των αναιρεσειουσών οι οποίοι, κατά τις παραδοχές της προσβαλλόμενης αποφάσεως είχαν αποκτήσει την κυριότητα τιμήματος τουλάχιστον των επιδίκων (ιδιωτικών) εκτάσεων συνολικής επιφάνειας 1/2 ζευγαριάς για κάθε μία από αυτές, προσδιορίζοντας άνευ επαρκούς αιτιολογίας την επιφάνεια αυτών σε 1 1/2 στρέμμα, και συνολικά σε τρία στρέμματα τουλάχιστον (1 ζευγαριά = 3 στρέμματα) και συνακόλουθα ότι οι αναιρεσείουσες κατέστησαν συγκυρίες αυτών, κατά ποσοστό 1/2 εξ αδιαιρέτου εκάστη απορρίπτει μετά από αυτά την αγωγή στο σύνολό της.

Επομένως ο από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ τέταρτος λόγος της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, με τον οποίο πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για ανεπαρκή και αντιφατική αιτιολογία ως προς το ζήτημα της κτήσης της συγκυριότητας από τις ενάγουσες - αναιρεσείουσες επί (τμημάτων) των δύο επίδικων ακινήτων είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός.

Συνακόλουθα δε αυτού πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση παρελκούσης κατά ταύτα της έρευνας των λοιπών λόγων της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης με τους οποίους πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση ως προς το ίδιο κεφάλαιο. Περαιτέρω πρέπει να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση κατά το αναιρούμενο ως άνω μέρος της στο ίδιο Εφετείο που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, το οποίο θα συγκροτηθεί από δικαστές άλλους, εκτός εκείνων που δίκασαν προηγουμένως (άρθρα 580 § 3 ΚΠολΔ).

Τέλος τα δικαστικά έξοδα πρέπει να συμψηφιστούν στο σύνολό τους λόγω της μερικής νίκης και μερικής ήττας καθενός των διαδίκων (άρθρο 22 §2 Β του ν. 3693/1957).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ'αριθμ. 251/2010 απόφαση του Εφετείου Αιγαίου κατά το αναφερόμενο στο σκεπτικό μέρος της.

Παραπέμπει την υπόθεση κατά το αναιρούμενο μέρος της για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο ως άνω Εφετείο, το οποίο θα συγκροτηθεί από δικαστές άλλους, εκτός εκείνων που δίκασαν προηγουμένως.

Και Συμψηφίζει στο σύνολό τους τα δικαστικά έξοδα μεταξύ των διαδίκων.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 24 Ιουνίου 2014.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 19 Νοεμβρίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ