2065/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2065 / 2007 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 2065/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Καλαμίδα, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Ελένη Σπίτσα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 24 Σεπτεμβρίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: ....., η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Του αναιρεσίβλητου: ......, ο οποίος παραστάθηκε με την πληρεξούσια δικηγόρο του Νεράτζω Καρατσιοβή.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15-6-1999 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2981/2000 του ίδιου Δικαστηρίου και 4379/2004 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 19-11-2004 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσίβλητος όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ελένη Σπίτσα ανέγνωσε την από 10-9-2007 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Η πληρεξούσια του αναιρεσίβλητου ζήτησε την απόρριψή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, όπως προκύπτει από την επικαλούμενη και προσκομιζόμενη από τον επισπεύδοντα τη συζήτηση αναιρεσίβλητο υπ΄ αριθμ. 11969/22-7-2007 έκθεση επίδοσης της αρμοδίας δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου της Αθήνας ...., ακριβές αντίγραφο της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης με πράξη του αρμοδίου προέδρου και ορισμού δικασίμου, επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στην αναιρεσείουσα (άρθρο 568 παρ. 4 Κ.Πολ.Δ.). Η τελευταία, όμως, δεν εμφανίσθηκε ούτε κατέθεσε, κατ΄ άρθρο 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ., δήλωση μη παραστάσεως κατά την εκφώνηση της υποθέσεως, κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, κατά την οποία εκφωνήθηκε και συζητήθηκε η υπόθεση από τη σειρά του οικείου πινακίου. Πρέπει, συνεπώς, να συζητηθεί η υπόθεση παρά την απουσία της κλητευθείσης ως άνω αναιρεσείουσας (Κ.Πολ.Δ. 576 παρ. 2).

Επειδή, από το άρθρο 553 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., που ορίζει ότι αναίρεση επιτρέπεται κατά των αποφάσεων που δεν μπορούν να προσβληθούν με ανακοπή ερημοδικίας και έφεση, προκύπτει ότι απόφαση, η οποία είχε εκδοθεί ερήμην δεν υπόκειται σε αναίρεση, εφόσον κατά το χρόνο της άσκησής της μπορούσε να προσβληθεί με ανακοπή ερημοδικίας ή με έφεση, διότι δεν έχει παρέλθει η προθεσμία άσκησης αυτών.

Η απόδειξη της τελεσιδικίας γίνεται με την προσκομιδή των σχετικών εκθέσεων επίδοσης του δικαστικού επιμελητή ή με την βεβαίωσή του στο δικόγραφο που επιδόθηκε ότι έγινε η επίδοση της απόφασης. Αν δεν αποδεικνύεται με την προσαγωγή των παραπάνω εγγράφων, ότι η απόφαση έχει καταστεί τελεσίδικη κατά το χρόνο άσκησης της κατ΄ αυτής αναίρεσης, είτε λόγω παρέλευσης της προθεσμίας της ανακοπής ερημοδικίας και της έφεσης, είτε λόγω παραίτησης του δικαιουμένου στην άσκηση των ενδίκων αυτών μέσων από την άσκησή τους, είτε λόγω συνομολόγησης της τελεσιδικίας της ίδιας απόφασης, η αίτηση αναίρεσης απορρίπτεται ως απαράδεκτη και αυτεπαγγέλτως (άρθρο 577 παρ.

παρ. 1, 2 Κ.Πολ.Δ.). Στην προκειμένη περίπτωση υπόκειται αίτηση για αναίρεση της υπ΄ αριθμ. 4379/2004 οριστικής απόφασης του Εφετείου Αθηνών που δίκασε ερήμην της εκκαλούσας και ήδη αναιρεσείουσας, κατά τη διαδικασία των γαμικών διαφορών (592 επ. Κ.Πολ.Δ.). Από τα υπάρχοντα, όμως, στη δικογραφία στοιχεία δεν αποδεικνύεται ότι η προσβαλλόμενη ως άνω απόφαση είχε κατά τον χρόνο άσκησης της αίτησης αναίρεσης (22-11-2004) καταστεί τελεσίδικη, είτε λόγω παρέλευσης της προθεσμίας άσκησης ανακοπής ερημοδικίας, είτε λόγω παραίτησης της αναιρεσείουσας από του δικαιώματος άσκησης του ενδίκου αυτού μέσου, αφού δεν προσκομίζονται από τον παριστάμενο αναιρεσίβλητο σχετική έκθεση επίδοσης της εν λόγω απόφασης ή αντίγραφο επιδοθέντος σ΄ αυτόν αντιγράφου αυτής με επισημείωση του αρμοδίου δικαστικού επιμελητή περί της γενόμενης επίδοσης ή δήλωση της αναιρεσείουσας ενώιπον του Γραμματέως του Δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση περί παραιτήσεώς της από του ενδίκου αυτού μέσου.

Ούτε, εξάλλου, μπορεί να θεωρηθεί ότι η αναιρεσείουσα παραιτήθηκε σιωπηρώς του δικαιώματός της να ασκήσει ανακοπή με την απευθείας άσκηση της αναίρεσης, εφόσον δεν αποδεικνύεται ότι ο υπογράφων την αίτηση αναίρεσης δικηγόρος, ο οποίος άλλωστε δεν εκπροσώπησε την αναιρεσείουσα, είχε ειδική προς τούτο πληρεξουσιότητα.

Κατ΄ ακολουθίαν των ανωτέρω η αίτηση αναίρεσης πρέπει να αναιρεθεί ως απαράδεκτη.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 19-11-2004 αίτηση της ...... για αναίρεση της 4379/2004 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 19 Οκτωβρίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 27 Νοεμβρίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ