Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds, noting special wage dispute rules allow free evidence evaluation.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's request to overturn the Second Instance Court's decision regarding a wage dispute. The appellant argued that the lower court improperly considered an unsigned private note as evidence, violating standard civil procedure rules. However, the court ruled that the specific procedure for wage disputes grants judges free discretion to evaluate all evidence, rendering the standard evidentiary requirements inapplicable.
Legislator headnote
AI generatedArt. 671 para. 1 Civil Procedure Code; Art. 678-681 Civil Procedure Code: In special wage dispute proceedings, courts may freely evaluate all evidence without strict adherence to standard evidentiary rules.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 2064 / 2006 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 2064/2006
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Β1΄ Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Στέφανο Γαβρά, Αντιπρόεδρο, Εμμανουήλ Καλούδη, Χρήστο Αλεξόπουλο, Ειρήνη Αθανασίου και Αλέξανδρο Νικάκη, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 21 Νοεμβρίου 2006, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: .... , ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Σταυρόπουλο. Των αναιρεσίβλητων: 1)....και 2).... Εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Αυγερινό Αλεξίου.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 5-6-2002 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πατρών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 573/2003 του ίδιου Δικαστηρίου και 507/2005 του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 31-7-2005 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Αλέξανδρος Νικάκης, διάβασε την από 12-9-2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος των αναιρεσίβλητων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι. Κατά το άρθρο 671 παρ. 1 ΚΠολΔ, το οποίο σύμφωνα με το άρθρο 681 του ιδίου κώδικα, εφαρμόζεται και επί διαφορών από αμοιβές για την παροχή εργασίας, στη διαδικασία των εργατικών διαφορών λαμβάνονται υπόψη και αποδεικτικά μέσα που δεν πληρούν τους όρους του νόμου. Δηλαδή και έγγραφα άκυρα ή ιδιωτικά ανυπόγραφα ή ιδιωτικά υπέρ του εκδότη τους και γενικώς κάθε είδους έγγραφα.
Δεν λαμβάνονται υπόψη μόνο πλαστά ή μη γνήσια έγγραφα, γιατί δεν συγχωρείται η χρησιμοποίηση ψευδών αποδεικτικών στοιχείων και ένορκες βεβαιώσεις για τις οποίες δεν τηρήθηκε η καθορισμένη διαδικασία. Περαιτέρω, ένα ιδιωτικό έγγραφο για να έχει αποδεικτική, πρέπει να φέρει την υπογραφή του εκδότη του (άρθρ. 443 ΚΠολΔ, πρβλ.
και άρθρο 160 ΑΚ) ενώ δεν αποδεικνύει κατ' αρχήν υπέρ του εκδότη του (άρθρ. 447 ΚΠολΔ). Επομένως, ένα ιδιωτικό έγγραφο που απλώς περιέχει κάποιες "ιδιόγραφες σημειώσεις" χωρίς καμία υπογραφή δεν έχει, κατ' αρχήν, αποδεικτική ισχύ υπέρ του εκδότη του, σύμφωνα με τα άρθρα 443 και 447 ΚΠολΔ. Δεν παύει όμως να έχει τα τυπικά χαρακτηριστικά του εγγράφου και είναι υποστατό ως έγγραφο.
Αποτελεί ένα αποδεικτικό μέσο που δεν πληροί τους όρους του νόμου, με την έννοια που στον όρο αυτό δίνει το άρθρο 671 παρ. 1 ΚΠολΔ και εντεύθεν λαμβάνεται υπόψη στην ως άνω διαδικασία των εργατικών διαφορών (Ολ. ΑΠ 15/2003). Επομένως το Εφετείο, που συνεκτίμησε ως αποδεικτικό μέσο στη διαδικασία των άρθρων 677 επ.
ΚΠολΔ και το από 29.10.1993 ιδιόγραφο σημείωμα του Χ1 για τo ύψος επί συμφωνηθείσας αμοιβής του αναιρεσείοντος, το οποίο ήταν ανυπόγραφο και δεν είχε αποδεικτική ισχύ υπέρ του εκδότη του, δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικό μέσο που ο νόμος δεν επιτρέπει και ο πρώτος λόγος αναιρέσεως για πλημμέλεια από το άρθρο 559 αριθμ. 11 (και όχι του άρθρ. 559 αριθμ. 8, που αναγράφεται στο αναιρετήριο) είναι αβάσιμος.
ΙΙ. Από το άρθρο 671 παρ. 1 εδ. α ΚΠολΔ, το οποίο ορίζει, ότι το δικαστήριο λαμβάνει υπόψη και αποδεικτικά μέσα που δεν πληρούν τους όρους του νόμου και εφαρμόζεται, κατ' άρθρ. 681 του ιδίου κώδικα, και στην ειδική διαδικασία των διαφορών από αμοιβές για την παροχή εργασίας των μηχανικών διπλωματούχων ανώτατων και ανώτερων σχολών, προκύπτει, ότι κατά την ειδική αυτή διαδικασία το δικαστήριο δεν υποχρεούται να τηρήσει τους κανόνες του νόμου σχετικά με την δύναμη των αποδεικτικών μέσων, αλλά τα εκτιμά ελεύθερα κατά το γενικό κανόνα του άρθρου 340 ΚΠολΔ.
Συνεπώς κατά της αποφάσεως, που εκδόθηκε κατά την ανωτέρω ειδική διαδικασία δεν ιδρύεται ο προβλεπόμενος από το άρθρο 559 αριθμ. 12 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως. Με το δεύτερο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως αποδίδεται στο Εφετείο η αιτίαση, ότι παραβίασε τους ορισμούς του νόμου σχετικά με τη δύναμη των αποδεικτικών μέσων, επειδή έλαβε υπόψη του και εκτίμησε το υπό 29/10/1993 έγγραφο σημείωμα του Χ1 , το οποίο ήταν ανυπόγραφο και δεν είχε αποδεικτική δύναμη, ούτε αποτελούσε απόδειξη υπέρ του εκδότη του, κατά τα άρθρα 443 και 447 ΚΠολΔ. Ο λόγος αυτός της αναίρεσης πρέπει ν' απορριφθεί ως απαράδεκτος, καθόσον κατά την ειδική διαδικασία των άρθρων 678 - 681 ΚΠολΔ, κατά την οποία εκδικάστηκε η προκειμένη υπόθεση (και από παραδρομή και φέρεται στην προσβαλλομένη απόφαση, ότι εκδικάστηκε κατά την τακτική διαδικασία) δεν ιδρύεται από το άρθρο 559 αριθμ. 12 λόγος αναιρέσεως.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 31.7.2005 αίτηση του .... για αναίρεση της 507/2005 αποφάσεως του Εφετείου Πατρών.
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει σε επτακόσια εβδομήντα (770) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 12 Δεκεμβρίου 2006. Και
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στην Αθήνα στις 28 Δεκεμβρίου 2006.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ