Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to vague grounds lacking specific factual basis under Greek Criminal Procedure Code.

Απόφαση 2063 / 2018 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 2063/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε'ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μαρία Χυτήρογλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Διονυσία Μπιτζούνη, Βασιλική Ηλιοπούλου, Βασιλική Μπαζάκη - Δρακούλη και Στυλιανό Δαρέλλη - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 5 Οκτωβρίου 2018, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Μπρακουμάτσου (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Π. Κ. του Π., κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης …, που εκπροσωπήθηκε από την δικηγόρο Ανδριανή Μαρίνου η οποία ορίστηκε με την υπ'αριθ.243/2018 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου, για αναίρεση της υπ'αριθ. 331/2017 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Με πολιτικώς ενάγων τον Δήμο Σπετσών, που εκπροσωπείται νόμιμα και δεν εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο. Το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και o αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 23-5-2018 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 833/18.

Αφού άκουσε Την ορισθείσα δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ. 2, 474 παρ. 1-2, 476 παρ. 1, 484, 509 παρ. 1-2, 510 και 513 παρ. 1 ΚΠοινΔ προκύπτει ότι, για να είναι παραδεκτή η αίτηση αναίρεσης κατά απόφασης ή βουλεύματος, πρέπει στη δήλωση άσκησής της να περιέχονται, κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, οι λόγοι αναίρεσης. Διαφορετικά, αν δεν περιέχει έναν τουλάχιστον σαφή και ορισμένο λόγο αναίρεσης από όσους αναφέρονται περιοριστικά στα άρθρα 484 και 510 ΚΠοινΔ, η αίτηση αναίρεσης απορρίπτεται ως απαράδεκτη.

Δεν αρκεί η απλή επανάληψη του κειμένου της διάταξης που προβλέπει τον λόγο αναίρεσης, χωρίς παράθεση των περιστατικών που θεμελιώνουν την προβαλλόμενη αιτίαση και προσδιορίζουν την επικαλούμενη νομική πλημμέλεια. Ούτε επιτρέπεται η συμπλήρωση αόριστου λόγου αναίρεσης με παραπομπή σε άλλα έγγραφα ή με άσκηση προσθέτων λόγων αναίρεσης, οι οποίοι, κατά το άρθρο 509 παρ. 2 ΚΠοινΔ, προϋποθέτουν την ύπαρξη παραδεκτής αίτησης αναίρεσης, έστω και αν πρόκειται για λόγους που λαμβάνονται και αυτεπαγγέλτως υπόψη κατά το άρθρο 511 ΚΠΔ.

Ειδικότερα, για να είναι ορισμένος ο λόγος αναίρεσης από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠΔ, δηλαδή της έλλειψης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, που επιβάλλεται από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ, απαιτείται α) αν δεν υπάρχει καθόλου αιτιολογία, να προβάλλεται με την αίτηση αναίρεσης ότι η προσβαλλόμενη απόφαση ή το προσβαλλόμενο βούλευμα δεν έχει καμία αιτιολογία, ως προς το συγκεκριμένο κεφάλαιο ή τα κεφάλαια που αφορά η σχετική αιτίαση και β) αν υπάρχει αιτιολογία που δεν είναι ειδική και εμπεριστατωμένη, (απαιτείται) να προσδιορίζεται επιπλέον στο αναιρετήριο σε τι συνίσταται η προβαλλόμενη αιτιολογική πλημμέλεια (έλλειψη, ασάφεια ή αντίφαση αιτιολογίας) ως προς το συγκεκριμένο κεφάλαιο ή τα κεφάλαια της απόφασης που πλήττονται, ποιες ουσιαστικές παραδοχές εμφανίζουν την προβαλλόμενη αναιρετική πλημμέλεια και σε τι αυτές συνίστανται ή ποια αποδεικτικά μέσα δεν λήφθηκαν υπόψη ή δεν εκτιμήθηκαν από το δικαστήριο της ουσίας (ΟλΑΠ 2/2002, 19/2001).

Με τον μόνο λόγο της κρινόμενης από 23-05-2018 αίτησης αναίρεσης προβάλλεται η αιτίαση της έλλειψης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας του κεφαλαίου της απόφασης που δέχθηκε τη συνδρομή των επιβαρυντικών περιστάσεων του επί μακρού χρόνου τέλεσης και της ιδιαίτερα μεγάλης αξίας του αντικειμένου της πράξης (η οποία, σημειωτέον δεν αναφέρεται).

Ειδικότερα στην έκθεση αναίρεσης διαλαμβάνονται τα εξής: "Λόγος αναίρεσης έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας Σύμφωνα με την παράγραφο 1 (εδάφιο Δ) του άρθρου 510 Κ.Π.Δ. "Ως λόγοι για να αναιρεθεί Η απόφαση μπορεί να προταθούν μόνο: ....Δ) η έλλειψη από την απόφαση της ειδικής αιτιολογίας που επιβάλλει το Σύνταγμα...." Για να υπάρχει η απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, στη δικαστική απόφαση πρέπει να περιέχονται σ' αυτήν τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία, οι αποδείξεις οι οποίες θα θεμελίωσαν και οι σκέψεις με τις οποίες έχουν υπαχθεί τα περιστατικά, που αποδείχθηκαν, στην ουσιαστική ποινική διάταξη, που στη συγκεκριμένη περίπτωση εφαρμόστηκε.

Εάν δεν υπάρχουν τα στοιχεία αυτά, τότε η απόφαση σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. δ' του ΚΠΔ είναι αναίτια για έλλειψη αιτιολογίας, (ΑΠ 110/1996 Ποιν.Χρον. ΜΣΤ', ΑΠ 1563/1995 Ποιν.Χρον. ΜΣΤ' 907). Ειδικότερα: Δεν περιέχονται με πληρότητα και σαφήνεια τα στοιχεία στα οποία στηρίχθηκε η μη αποδοχή της απαλοιφής επιβαρυντικών περιστάσεων επί του μακρού χρόνου τέλεσης και της ιδιαίτερα μεγάλης αξίας ούτε υπάρχει σαφής ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία στην οποία να θεμελιώνεται η παραπάνω απόρριψη.".

Με το ως άνω περιεχόμενο, ο λόγος αυτός είναι αόριστος, αφού προβάλλεται ως αναιρετική αιτίαση η έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας (και όχι εντελώς ανύπαρκτης αιτιολογίας), χωρίς να αναφέρονται πραγματικά περιστατικά που να θεμελιώνουν τη σχετική αιτίαση και χωρίς να προσδιορίζεται σε τι συνίσταται η έλλειψη ειδικής αιτιολογίας των ουσιαστικών παραδοχών της προσβαλλόμενης απόφασης, που στήριξαν την κρίση περί ιδιαίτερα μεγάλης αξίας και επί μακρό χρόνο τέλεσης της πράξης για την οποία καταδικάστηκε ο αναιρεσείων, ώστε να είναι δυνατό να αξιολογηθεί, με βάση το αναιρετήριο η βασιμότητα της προβαλλόμενης αιτίασης και η στοιχειοθέτηση ή μη της επικαλούμενης αναιρετικής πλημμέλειας.

Ειδικότερα στην αίτηση αναίρεσης δεν αναφέρεται οποιαδήποτε περικοπή από το σκεπτικό ή το διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης, δεν προσδιορίζεται σε τι συνίσταται η έλλειψη "πληρότητας και σαφήνειας" των στοιχείων στα οποία στηρίχθηκε η κρίση της, ούτε παρατίθενται οι σχετικές ουσιαστικές παραδοχές.

Συνακολούθως και αφού ο μόνος λόγος αναίρεσης είναι αόριστος, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης είναι απαράδεκτη λόγω αοριστίας, η οποία δεν θεραπεύεται με παραπομπή σε άλλα έγγραφα ή με άσκηση προσθέτων λόγων αναίρεσης ή την υποβολή υπομνήματος πριν τη συζήτησή της. Κατόπιν αυτών πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα έξοδα της ποινικής διαδικασίας (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠοινΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 23-05-2018 αίτηση του Π. Κ. του Π. κατά της με αριθμό 331/2017 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Πειραιά.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα έξοδα της ποινικής διαδικασίας, τα οποία ανέρχονται στο ποσό των διακοσίων πενήντα (250) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 16 Νοεμβρίου 2018.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 4 Δεκεμβρίου 2018.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ