2060/2017 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2060 / 2017 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 2060/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ’ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Κιουρκτσόγλου - Πετρουλάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ελένη Διονυσοπούλου, Σοφία Ντάντου, Γεώργιο Χοϊμέ και Αλεξάνδρα Κακκαβά, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 7 Απριλίου 2017, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "...", που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα και 2) Π. Ν. του Σ., κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Βασίλειο Τσατσάνη.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Γ. Χ. (G. H.) του Μ. (M.), κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Σταθόπουλο με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και 2) ΝΠΙΔ με την επωνυμία "...", που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Μιλτιάδη Σφουντούρη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 21-5-2012 αγωγή του ήδη 1ου των αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάστηκε με την από 12-11-2012 αγωγή του ήδη 2ου των αναιρεσειόντων. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1174/2014 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 515/2016 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 15-6-2016 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, με Εισηγήτρια την Αρεοπαγίτη Αλεξάνδρα Κακκαβά, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης αναίρεσης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 556 παρ. 1 ΚΠολΔ, "δικαίωμα αναιρέσεως έχουν, εφόσον νικήθηκαν ολικά ή εν μέρει στη δίκη που εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, ο ενάγων, ο εναγόμενος, ο εκκαλών, ο εφεσίβλητος, εκείνος που ζητεί και εκείνος κατά του οποίου στρέφεται η αναψηλάφηση, εκείνοι που είχαν ασκήσει κυρία ή πρόσθετη παρέμβαση, οι καθολικοί διάδοχοι και οι ειδικοί διάδοχοι, εφόσον απέκτησαν την ιδιότητα αυτή μετά την άσκηση της αγωγής, καθώς και οι εισαγγελείς μόνο αν ήταν διάδικοι".

Περαιτέρω, από τις διατάξεις του άρθρου 557 παρ. 1-2 ΚΠολΔ προκύπτει ότι ο Άρειος Πάγος κατ’ αρχή ερευνά αυτεπαγγέλτως τη συνδρομή των προϋποθέσεων του παραδεκτού της αναιρέσεως, μεταξύ των οποίων και τη νομιμοποίηση του ασκούντος αυτή, αν δε διαπιστωθεί, ότι ελλείπει κάποια διαδικαστική προϋπόθεση, την απορρίπτει ως απαράδεκτη.

Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την παραδεκτή, κατ’ άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων, εξ αιτίας του κατωτέρω αναφερομένου αυτοκινητικού ατυχήματος, κατά το οποίο τραυματίσθηκε ο ενάγων Γ. Χ., ασκήθηκαν οι παρακάτω αγωγές: 1) η από 21-5-2012 με αρ. καταθ. .../2012 αγωγή του ανωτέρω Γ.

Χ. κατά του Π. Ν. και της ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "..." και η από 12-11-2012 με αρ. καταθ. 7482/2012 αγωγή του Π. Ν. κατά του Γ. Χ. και του Γραφείου Διεθνούς Ασφαλίσεως. Κατά της εκδοθείσης επί των αγωγών αυτών υπ’ αριθμ. 1174/2014 αποφάσεως, του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία απορρίφθηκε η πρώτη αγωγή, ασκήθηκαν εφέσεις εκ μέρους των: 1) πρώτου ενάγοντος Γ.

Χ., η οποία εστρέφετο κατά του Π. Ν. και της ασφαλιστικής εταιρείας "..." και 2) του Γραφείου Διεθνούς Ασφαλίσεως, στρεφόμενη μόνο κατά του Π. Ν.. Επ’ αυτών εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, με την οποία, εκτός άλλων, υποχρεώθηκε η δεύτερη εναγομένη (ασφαλιστική εταιρεία) να καταβάλει στον ενάγοντα (Χ.) το αναφερόμενο σ’ αυτή χρηματικό ποσό.

Από τα ανωτέρω προκύπτει, ότι το Γραφείο Διεθνούς Ασφαλίσεως δεν ήταν διάδικος στην αγωγή, η οποία εστρέφετο κατά της ασφαλιστικής εταιρείας "..." και αυτή δεν ηττήθηκε έναντι του ανωτέρω.

Συνεπώς, απαραδέκτως στρέφεται η αναίρεσή της και κατ’ αυτού. Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί αυτή και να καταδικασθεί η ως άνω αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη του ως άνω αναιρεσιβλήτου Γραφείου Διεθνούς Ασφάλισης (ΓΔΑ), (άρθρα 176 και 183 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται στο διατακτικό. Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 19 του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Από τη διάταξη αυτή, που αποτελεί κύρωση της παράβασης του άρθρου 93 παρ. 3 του Συντάγματος, προκύπτει, ότι ο λόγος αυτός της αναίρεσης ιδρύεται όταν, στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού, δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας) ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνησή της (ανεπαρκής αιτιολογία) ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία).

Στην προκείμενη περίπτωση το Μονομελές Εφετείο Αθηνών, με την προσβαλλόμενη υπ’ αριθμ. 515/2016 απόφασή του, δέχθηκε ανελέγκτως τα ακόλουθα: "Στις 7-8-2010 και περί ώρα 11.50’ ο ενάγων της πρώτης αγωγής Γ. Χ. υπήκοος Γερμανίας οδηγούσε τη με γερμανικές πινακίδες και υπό αριθμό κυκλοφορίας ... δίκυκλη μοτ/τα της ιδιοκτησίας του η οποία είχε συνήθη τόπο στάθμευσης τη Γερμανία και ήταν εφοδιασμένη με πράσινη κάρτα και κινείτο επί του παραλλήλου δρόμου προς τον αυτοκινητόδρομο της ΝΕΟ Αθηνών-Κορίνθου με κατεύθυνση από ...

και στο δεξιό τμήμα του ρεύματος αυτού με συνεπιβάτιδα την Π. Γ., ενώ αμφότεροι φορούσαν προστατευτικό κράνος, όπως αναφέρεται στην έκθεση αυτοψίας Τροχαίας στην ένδειξη 17 (λοιπές παρατηρήσεις διαπιστώσεις). Την ίδια χρονική περίοδο ο ενάγων της δεύτερης αγωγής Π. Ν. οδηγούσε το με αριθμ. κυκλοφορίας ...

ΙΧΕ αυτοκίνητο της ιδιοκτησίας του, το οποίο ήταν ασφαλισμένο για την αστική ευθύνη εκ της κυκλοφορίας του στη δεύτερη εναγομένη της πρώτης αγωγής ασφαλιστική εταιρία "...." στην ίδια περιοχή και οδό ομόρροπα με την άνω δίκυκλη μοτ/τα και προπορευόμενο αυτής, με συνεπιβάτες τους Γ. Κ., Σ. Ν., Α. Κ. και Ε. Ν.. Ο παράλληλος της ΝΕΟ Αθηνών-Κορίνθου δρόμος στη χ/θ 63.700 είναι διπλής κατεύθυνσης με μία λωρίδα κυκλοφορίας ανά ρεύμα πορείας με συνολικό πλάτος οδοστρώματος 8,40 μέτρα, τα δύο ρεύματα πορείας χωρίζονται με συνεχόμενη διπλή διαχωριστική γραμμή που διακόπτεται στο άνω σημείο που η οδός διασταυρώνεται αριστερά σε σχέση με την πορεία των άνω οχημάτων με την ΕΟ Αθηνών-Κορίνθου επιτρέποντας για τους κινούμενους στο ρεύμα πορείας των άνω οδηγών να στρίψουν αριστερά στη ΝΕΟ Αθηνών-Κορίνθου.

Επικρατούσαν καλές καιρικές συνθήκες, η ορατότητα δεν περιοριζόταν, η κυκλοφορία των οχημάτων ήταν συχνή και των πεζών αραιή, ενώ στο σημείο της άνω διακλάδωσης και στο ρεύμα προς Αγίους Θεοδώρους εκτελούντο έργα αποκατάστασης ασφαλτοτάπητα του οδοστρώματος και η οδός ήταν φρεζαρισμένη η δε σήμανση ελλιπής (500 μέτρα προ του άνω σημείου υπήρχε πληροφοριακή πινακίδα "ΠΡΟΣΟΧΗ ΦΡΕΖΑΡΙΣΜΕΝΟ ΟΔΟΣΤΡΩΜΑ").

Ο οδηγός Π. Ν. φθάνοντας στην διακλάδωση του παραλλήλου με την ΕΟ Αθηνών - Κορίνθου είχε πρόθεση να στρίψει αριστερά και να εισέλθει σε αυτή. Προς τούτο ενεργοποίησε τον αριστερό δείκτη αλλαγής πορείας του οχήματος και πλησίαζε σταδιακά στον άξονα της οδού με το όχημά του το οποίο έστρεψε ελαφρώς αριστερά, ήλεγξε το αντίθετο ρεύμα πορείας στο οποίο θα εισέρχετο περιμένοντας να διέλθει ένα Ι.Χ.Ε.

αυτοκίνητο και στη συνέχεια, άρχισε να στρίβει αριστερά. Την ίδια χρονική στιγμή ο ενάγων, ο οποίος εκινείτο όπισθέν του επιχείρησε υπέρβαση αυτού από αριστερά υπολαμβάνοντας ότι προλάβαινε να τον προσπεράσει, πλην όμως ανεπιτυχώς, με αποτέλεσμα να επιπέσει με το εμπρόσθιο δεξιό τμήμα της μοτ/τας του στην αριστερή πλευρά του αυτοκινήτου του ενάγοντα της δεύτερης αγωγής Π.

Ν.. Συνέπεια της σφοδρότητας της ανωτέρω σύγκρουσης ήταν να ανατραπεί η μοτ/τα διαγώνια αριστερά σε σχέση με την αρχική της πορεία δηλαδή στο αντίθετο ρεύμα να συρθεί, μέχρι το μεταλλικό κιγκλίδωμα και υπέρ αυτού που βρίσκεται στη συμβολή των οδών, ενώ ο ενάγων Γ. Χ. και η συνεπιβάτιδά του Π. Γ. εκτινάχθηκαν στον αέρα και επέπεσαν με σφοδρότητα στο οδόστρωμα τραυματιζόμενοι αμφότεροι και προκλήθηκαν εκτεταμένες ζημίες και στα δύο οχήματα όπως θα αναφερθούν παρακάτω.

Από τα προ εκτεθέντα πραγματικά περιστατικά το Δικαστήριο κρίνει ότι η επίδικη σύγκρουση οφείλεται σε συγκλίνουσα αμέλεια και των δύο εμπλεκομένων οδηγών. Συγκεκριμένα ο πρώτος οδηγών ενάγων - εναγόμενος Π. Ν. προτιθέμενος να αλλάξει κατεύθυνση προς τα αριστερά για να εισέλθει στην ΕΟ Αθηνών - Κορίνθου δεν βεβαιώθηκε προηγουμένως ότι μπορεί να το πράξει χωρίς κίνδυνο ή παρακώλυση των λοιπών χρηστών της οδού και έτσι δεν αντιλήφθηκε τον οδηγό της μοτ/τας ο οποίος εκινείτο όπισθέν του και ετοιμαζόταν να τον προσπεράσει τον οποίο θα μπορούσε να αντιληφθεί προηγουμένως αν είχε επισταμένως ελέγξει όπισθεν και πλάϊ του την κίνηση των λοιπών οχημάτων ως μέσος συνετός οδηγός αφού είχε στρέψει μόνο την προσοχή του στον έλεγχο της κυκλοφορίας των οχημάτων στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας το οποίο θα εισήρχετο, με αποτέλεσμα, λαμβάνοντας το όχημά του αριστερή κλίση, να παρεμβληθεί στην πορεία του ενάγοντος οδηγού της μοτ/τας ο οποίος είχε αρχίσει τη διαδικασία προσπέρασης κοντά στη διαχωριστική γραμμή των δύο ρευμάτων με συνέπεια τη σφοδρή πρόσκρουση της μοτ/τας με την δεξιά πλευρά της στην αριστερή πλευρά του οχήματος (πόρτα οδηγού πίσω αριστερή πόρτα υαλοπίνακα πίσω αριστερή πόρτα αριστερός καθρέπτης), το σύρσιμο αυτής στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας και την εκτίναξη των επιβατών στον αέρα και τη σφοδρή πτώση τους στο οδόστρωμα.

Επίσης ο οδηγός της μοτ/τας δεν οδηγούσε με σύνεση και διαρκώς τεταμένη την προσοχή και δεν είχε ρυθμίσει την ταχύτητα της μοτ/τας ανάλογα με τις συνθήκες της οδού (κίνηση οχημάτων) ώστε να μπορεί αυτός να διακόψει την πορεία μπροστά από οποιοδήποτε εμπόδιο που μπορεί να προβλεφθεί και το οποίο βρίσκεται στο ορατό από αυτόν μπροστινό τμήμα της οδού, με αποτέλεσμα να μην μπορέσει να πραγματοποιήσει αποφευκτικό ελιγμό όταν ο πρώτος οδηγός, ο οποίος προπορευόταν αυτού και ενήργησε ελιγμό αριστερά ούτε να μπορέσει να διακόψει την πορεία του εξαιτίας της ανωτέρας του επιτρεπόμενου ορίου ταχύτητας των 50 χλμ.

για την περιοχή που είχε αναπτύξει και της προσπέρασης που πραγματοποίησε, χωρίς προηγουμένως να βεβαιωθεί ότι μπορεί να το πράξει χωρίς κίνδυνο ή παρακώλυση της κυκλοφορίας, ενώ είχε αντιληφθεί το προπορευόμενο όχημα. Τα σημεία συγκρούσεως των οχημάτων και τα ευρήματα στο αντίθετο ρεύμα όπως καταγράφονται στο συνταχθέν σχεδιάγραμμα, δικαιολογούν τις συνθήκες που αποδείχθηκαν ότι έλαβε χώρα η σύγκρουση πλησίον της διαχωριστικής γραμμής των δύο ρευμάτων και στο αριστερό τμήμα του ρεύματος πορείας τους.

Το ποσοστό συνυπαιτιότητας καθορίζεται για μεν τον πρώτο οδηγό σε 60% και για τον δεύτερο οδηγό σε 40% και η παραβατική οδηγική συμπεριφορά και των δύο (άρθρα 21 και 28 ΚΟΚ για α’ οδηγό, 12 § 1, 17 § 1, 19 §§ 1, 2 ΚΟΚ για β’ οδηγό) επέφερε το ζημιογόνο αποτέλεσμα και τελεί σε αιτιώδη συνάφεια με αυτό, δεκτών γενομένων ως εν μέρει βασίμων των ενστάσεων συνυπαιτιότητας που προβάλλουν οι εναγόμενοι σε αμφότερες τις αγωγές.

Σημειώνεται ότι ο πρώτος εναγόμενος - ενάγων παραπέμπεται να δικασθεί στο ακροατήριο του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Κορίνθου για τη σωματική βλάβη που προξένησε σε βάρος του παθόντος ενάγοντος οδηγού της μοτ/τας. Το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που έκρινε αποκλειστικά υπαίτιο τον ενάγοντα της πρώτης αγωγής οδηγό της μοτ/τας έσφαλε ως προς την ορθή εκτίμηση των αποδείξεων, όπως εν μέρει βάσιμα παραπονείται ο εκκαλών της πρώτης εφέσεως ενάγων-εναγόμενος και το εκκαλούν-εναγόμενο της δευτέρας αγωγής με τους σχετικούς λόγους των κρινόμενων εφέσεων".

Και με τις παραδοχές αυτές το Εφετείο, αφού δέχθηκε τυπικά και κατ’ ουσία τις εφέσεις των: Γ. Χ. (πρώτου αναιρεσιβλήτου) και του ΝΠΙΔ με την επωνυμία "...", εξαφάνισε την πρωτόδικη υπ’ αριθμ. 1174/2014 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών ως προς την αγωγή του ενάγοντος Γ. Χ. και ως προς την αγωγή του ενάγοντος Π.

Ν. καθ’ ο μέρος η δεύτερη αγωγή αφορούσε το δεύτερο εναγόμενο (Γραφείο Διεθνούς Ασφάλισης), δέχθηκε αυτές εν μέρει ως και ουσία βάσιμες, υποχρέωσε τη δεύτερη εναγομένη στην πρώτη αγωγή - πρώτη αναιρεσείουσα ασφαλιστική εταιρεία με την επωνυμία ΑΕΕΓΑ "Η ...", να καταβάλει στον πρώτο ενάγοντα, ως αποζημίωση και χρηματική του ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, το ποσό των 70.774,86 ευρώ και αναγνώρισε την υποχρέωση του δευτέρου εναγομένου Γραφείου Διεθνούς Ασφαλίσεως - δευτέρου αναιρεσιβλήτου, να καταβάλει στον ενάγοντα - δεύτερο αναιρεσείοντα Π.

Ν., ως αποζημίωση και χρηματική του ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, το ποσό των 2.539,24 ευρώ (5.598,12 - 60% = 2.239,24 + 300). Από τις πιο πάνω παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης στο αποδεικτικό της πόρισμα, προκύπτει ότι έχει νόμιμη βάση και δη την απαιτούμενη αιτιολογία, γιατί καλύπτεται χωρίς λογικά κενά και αντιφάσεις και με πληρότητα και σαφήνεια, χωρίς να χρειαζόταν οποιαδήποτε περαιτέρω παραδοχή, το πραγματικό των εφαρμοστέων στην προκείμενη περίπτωση κανόνων του ουσιαστικού δικαίου, τους οποίους η προσβαλλόμενη απόφαση δεν παραβίασε εκ πλαγίου με ανεπαρκείς αιτιολογίες, ενώ δεν ήταν αναγκαία η παράθεση και άλλων για να αιτιολογηθεί το αποδεικτικό της πόρισμα.

Οι αιτιάσεις που περιέχονται στον πρώτο λόγο της αναιρέσεως με την επίκληση της πλημμέλειας του άρθρου 559 αρ. 19 ΚΠολΔ, ότι δεν περιγράφει η απόφαση το ακριβές σημείο όπου έλαβε χώρα η σύγκρουση των οχημάτων, σε ποιό ρεύμα, δεν αναφέρει την ταχύτητά τους και τι δεν έπραξε ο οδηγός του αυτοκινήτου και τι όφειλε να πράξει πέραν εκείνων που δέχεται (η απόφαση) ότι πράγματι έπραξε, καθώς και την, παρά την ύπαρξη διπλής διαχωριστικής γραμμής, προσπέραση του οδηγού της μοτοσυκλέτας και καταφανή είσοδό του στο αντίθετο ρεύμα, είναι απορριπτέες ως απαράδεκτες, διότι αναφέρονται στην πληρέστερη ανάλυση, εκτίμηση και αξιολόγηση του σαφώς διατυπουμένου στην απόφαση αποδεικτικού πορίσματος.

Ο προβλεπόμενος από το άρθρο 559 αρ. 20 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως για παραμόρφωση του περιεχομένου εγγράφου ιδρύεται, όταν το δικαστήριο της ουσίας υπέπεσε σε διαγνωστικό λάθος, που ανάγεται δηλαδή στην ανάγνωση του εγγράφου, με την παραδοχή ότι περιέχει περιστατικά προδήλως διαφορετικά από εκείνα που πράγματι περιλαμβάνει, όχι δε και όταν από το περιεχόμενο του εγγράφου, το οποίο σωστά διέγνωσε, συνάγει αποδεικτικό πόρισμα διαφορετικό από εκείνο που ο αναιρεσείων θεωρεί ορθό.

Στην τελευταία αυτή περίπτωση πρόκειται για παράπονο που αναφέρεται στην εκτίμηση πραγματικών γεγονότων, η οποία εκφεύγει από τον αναιρετικό έλεγχο. Για να θεμελιωθεί πάντως ο προαναφερόμενος λόγος αναιρέσεως, θα πρέπει το δικαστήριο της ουσίας να έχει στηρίξει το αποδεικτικό του πόρισμα αποκλειστικά ή κατά κύριο λόγο στο έγγραφο, το περιεχόμενο του οποίου φέρεται ότι παραμορφώθηκε, όχι δε και όταν το έχει συνεκτιμήσει απλώς μαζί με άλλα αποδεικτικά μέσα, χωρίς να εξαιρεί το έγγραφο, αναφορικά με το πόρισμα στο οποίο κατέληξε για την ύπαρξη ή μη του αποδεικτέου γεγονότος (Ολ.ΑΠ 2/2008).

Στην προκείμενη περίπτωση, με το δεύτερο λόγο της αναιρέσεως αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια της παραβάσεως του άρθρου 559 αρ. 20 ΚΠολΔ, διότι, κατά τους αναιρεσείοντες, παραμορφώθηκε το περιεχόμενο της από 7-8-2010 εκθέσεως αυτοψίας τροχαίου ατυχήματος και του υπό την ίδια ημερομηνία πρόχειρου σχεδιαγράμματος της Τροχαίας Κορίνθου, καθόσον, ενώ στο σχεδιάγραμμα απεικονίζεται το πιθανό σημείο συγκρούσεως σε απόσταση 3,80 μ.

από τη διπλή διαχωριστική γραμμή και στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας, στην απόφαση διαλαμβάνεται, ότι η σύγκρουση έλαβε χώρα πλησίον της διαχωριστικής γραμμής. Ο λόγος αυτός της αναιρέσεως είναι αβάσιμος και απορριπτέος, διότι το δικαστήριο, όπως από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει, για να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα, συνεκτίμησε τα εν λόγω έγγραφα μαζί με άλλα αποδεικτικά μέσα, ήτοι τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων που εξετάσθηκαν στο ακροατήριο του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, όλα τα έγγραφα που οι διάδικοι προσκόμισαν και επικαλέσθηκαν, μεταξύ των οποίων και τις υπ’ αριθμ. ...17-5-2013 ένορκες βεβαιώσεις μαρτύρων, καθώς και τα διδάγματα της κοινής πείρας και λογικής και δεν στηρίχθηκε αποκλειστικά στα εν λόγω έγγραφα.

Κατ’ ακολουθίαν όλων των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί η ένδικη αίτηση αναιρέσεως στο σύνολό της, να διαταχθεί η εισαγωγή των παραβόλων που κατατέθηκαν για την άσκησή της στο Δημόσιο Ταμείο (άρθρο 495 παρ. 4 εδ. ε’ ΚΠολΔ) και να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, οι οποίοι κατέθεσαν προτάσεις (άρθρα 176 και 183 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 15-6-2016 με αρ. καταθ. 556/2016 αίτηση για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 515/2016 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.

Διατάσσει την εισαγωγή των κατατεθέντων παραβόλων στο Δημόσιο Ταμείο.

Και

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2700) ευρώ για κάθε διάδικο μέρος, που παραστάθηκε με ξεχωριστό δικηγόρο.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα την 1η Δεκεμβρίου 2017.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 15 Δεκεμβρίου 2017.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ