205/2010 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 205 / 2010 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 205/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Ρήγα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Ιωάννη Παπανικολάου), Γεώργιο Χρυσικό, Ιωάννη Σίδερη, Νικόλαο Λεοντή και Γεώργιο Γεωργέλλη , Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 16 Νοεμβρίου 2009, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

:

Του αναιρεσείοντος:Χ, κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Πηνελόπη Μπακαβέλου, με δήλωση κατ' αρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Της αναιρεσιβλήτου: Εταιρίας με την επωνυμία "Ψ Ο.Ε", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία δεν παραστάθηκε ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 29 Ιουνίου 2004 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Καρδίτσας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 81/2005 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 737/2007 του Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 10 Ιουλίου 2008 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Νικόλαος Λεοντής, ανέγνωσε την από 16 Οκτωβρίου 2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της 63/10-7-2008 αιτήσεως για αναίρεση της 737/20-11-2007 αποφάσεως του Εφετείου Λάρισας.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από την ... έκθεση επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Καρδίτσας προκύπτει ότι με εντολή της νομίμως παρισταμένης ως πληρεξουσίας δικηγόρου του αναιρεσείοντος Πηνελόπης Μπακαβέλου, ο οποίος επισπεύδει την κρινόμενη 63/10-7-2008 αίτηση για αναίρεση της 737/20-11-2007 αποφάσεως του Εφετείου Λάρισας, ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο της εν λόγω αιτήσεως, με τις συνημμένες πράξεις καταθέσεως δικογράφου και ορισμού δικασίμου για τη σημειούμενη στην αρχή της παρούσης δικάσιμο (16-11-2009), νομότυπα και εμπρόθεσμα επιδόθηκε στην αναιρεσίβλητη, με κλήση προς συζήτηση κατά την ορισθείσα προς τούτο δικάσιμο (16-11-2009). Κατ' αυτήν όμως, κατά την οποία συζητήθηκε η υπόθεση με εκφώνησή της από τη σειρά του οικείου πινακίου, η αναιρεσίβλητη δεν εμφανίσθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, ούτε κατέθεσε δήλωση σύμφωνα με τα άρθρ 573 παρ. 1, 242 παρ. 2 ΚΠολΔ. Επομένως, επιτρεπτώς το δικαστήριο προχωρεί στη συζήτηση της αναιρέσεως παρά την απουσία αυτής, σύμφωνα με το άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Ειδικότερα, με την κρινόμενη η 63/10-7-2008 αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η 737/20-11-2007 απόφαση του Εφετείου Λάρισας, κατάληξη της ακόλουθης διαδικαστικής διαδρομής, κατ' επιτρεπτή, κατά το άρθρο 561 § 2 ΚΠολΔ, εκτίμηση των διαδικαστικών εγγράφων.

Ειδικότερα, με την 247/29-6-2004 αγωγή της δι' αυτής ενάγουσας και ήδη αναιρεσίβλητης εφέρετο προς διάγνωση αξίωση αποζημιώσεως κατά του εναγομένου και ήδη αναιρεσείοντος, απορρέουσα από την αποδιδόμενη στον τελευταίο άδικη και υπαίτια, από πρόθεση, πράξη της εκδόσεως ακάλυπτων επιταγών, τις οποίες εξέδωσε ως διαχειριστής και νόμιμος εκπρόσωπος της εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΠΟΤΩΝ-ΤΡΟΦΙΜΩΝ Ε.Π.Ε.".

Επί της εν λόγω αγωγής εκδόθηκε, κατά παραδοχή της, η 81/2005 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Καρδίτσας και σε δεύτερο βαθμό, ύστερα από την 164/24-10-2005 έφεση του εναγομένου, η 737/2007 απόφαση του Εφετείου Λάρισας, με απορριπτική επ' αυτής κατ' ουσίαν κρίση, την οποία στήριζε στις ακόλουθες αναιρετικώς ανέλεγκτες ουσιαστικές παραδοχές της, που ενδιαφέρουν τους ερευνώμενους στη συνέχεια λόγους αναιρέσεως, κατ' ακριβή κατά τούτο αντιγραφή της, "Η ενάγουσα διατηρεί στην Καρδίτσα επιχείρηση εμπορίας ποτών και αναψυκτικών και στα πλαίσια των δραστηριοτήτων της πωλούσε ποτά και αναψυκτικά στην έχουσα παρόμοιες δραστηριότητες εταιρία με την επωνυμία "ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΠΟΤΩΝ-ΤΡΟΦΙΜΩΝ Ε.Π.Ε." διαχειριστής της οποίας ήταν ο εναγόμενος, ο οποίος ως διαχειριστής και νόμιμος εκπρόσωπος της παραπάνω εταιρίας, εξέδωσε σε διαταγή της ενάγουσας, στην Καρδίτσα, τις παρακάτω τραπεζικές επιταγές:

α) την με αριθμό ... επιταγή, ποσού 2.898.822 δραχμών, με χρονολογία έκδοσης 10-3-2001, β) την με αριθμό ... επιταγή, ποσού 1.900.000 δραχμών, με χρονολογία έκδοσης 28-3-2001, γ) την με αριθμό ... επιταγή, ποσού 4.900.000 δραχμών, με χρονολογία έκδοσης την 20-3-2001, δ) την με αριθμό ... επιταγή, ποσού 1.019.906, με χρονολογία έκδοσης 31-3-2001, ε) την με αριθμό ...

επιταγή, ποσού 4.390.200 δραχμών, με χρονολογία έκδοσης την 28-4-2001, στ) την με αριθμό ...επιταγή, ποσού 5.000.000 δραχμών, με χρονολογία έκδοσης την 2-5-2001 και ζ) την με αριθμό ... επιταγή, ποσού 5.000.000 δραχμών, με χρονολογία έκδοσης 24-5-2001. Οι προαναφερόμενες επιταγές, ήταν πληρωτέες στην Λαϊκή Τράπεζα Α.Ε. (Υποκατάστημα ...) από τον λογαριασμό ..., εμφανίσθηκαν δε νομίμως και εμπροθέσμως στην πληρώτρια τράπεζα προς πληρωμή και ειδικότερα η με αριθμό ...

την 15-3-2001, η δεύτερη με αριθμό ...την 30-3-2001, η τρίτη με αριθμό ... την 22-3-2001, η τέταρτη με αριθμό ... την 4-4-2001, η πέμπτη με αριθμό ...9 την 4-5-2001, η έκτη με αριθμό ... την 4-5-2001 και η έβδομη με αριθμό ... και 28-5-2001, πλην όμως δεν πληρώθηκαν λόγω ελλείψεως διαθεσίμων κεφαλαίων στον παραπάνω λογαριασμό, πράγμα το οποίο βεβαιώθηκε στο σώμα των επιταγών.

Αποδεικνύεται περαιτέρω ότι ο εναγόμενος γνώριζε ότι η υπ' αυτού εκπροσωπούμενη εταιρία με την επωνυμία "ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΠΟΤΩΝ-ΤΡΟΦΙΜΩΝ Ε.Π.Ε." δεν διέθετε κεφάλαια προς κάλυψη αυτών στην πληρώτρια τράπεζα κατά την έκδοσή τους, αλλά και κατά την ημερομηνία εμφάνισής της προς πληρωμή και παρ' όλα αυτά εξέδωσε τις παραπάνω επιταγές.

Μάλιστα κατά την έκδοση των επιταγών διαβεβαίωσε ο ίδιος τους νομίμους εκπροσώπους ότι θα πληρωθούν και τους έπεισε να του χορηγήσουν πίστωση για τα προϊόντα που η ενάγουσα πώλησε στην εκπροσωπούμενη απ' αυτόν εταιρία. Τα παραπάνω προκύπτουν από την ένορκη κατάθεση της μάρτυρος απόδειξης, η οποία λέγει ότι ο εναγόμενος γνώριζε ότι οι επιταγές ήταν ακάλυπτες και ότι εγγυήθηκε ο ίδιος την πληρωμή τους, στο πρόσωπο του κινήθηκε το πλαφόν και ότι από την μη πληρωμή των επιταγών ζημιώθηκε η ενάγουσα κατά το ποσό των επιταγών, ήτοι 73.669,63 ΕΥΡΩ.

Αντίθετα η ένορκη κατάθεση του μάρτυρος ανταπόδειξης δεν είναι πειστική και είναι αντιφατική, καθόσον ναι μεν επαναλαμβάνει τον ισχυρισμό του εναγομένου ότι δεν οφείλει κανένα χρηματικό ποσό στην ενάγουσα, γιατί κατέβαλε σ' αυτήν το ποσό των επιταγών, πλην όμως δεν εξηγεί πειστικά γιατί, αφού εξόφλησε, δεν πήρε πίσω τις επιταγές ή έστω κάποια απόδειξη από την οποία να προκύπτει η ολοσχερής εξόφληση.

Ο ισχυρισμός του εναγομένου ότι η εξόφληση προκύπτει εμμέσως από το γεγονός ότι στο καθολικό βιβλίο πελάτη που τηρεί η ενάγουσα όπου καταχωρούνται επιταγές αφαιρούνται από τη στήλη "χρέωση" μικρότερα ποσά ουδόλως αποδεικνύει την εξόφληση των επίδικων επιταγών, αφού πρόκειται για επιταγές άσχετες με τις επίδικες.

Τεκμήριο για την τέλεση της ως άνω αδικοπραξίας από τον εναγόμενο είναι και η υπ' αριθμ. 1270/7-11-06 απόφαση του Τριμελούς Πλημ/κείου Καρδίτσας με την οποία αυτός κηρύχθηκε ένοχος (κατ' έφεση) για έκδοση των επίδικων ακάλυπτων επιταγών (πλην της πρώτης για την οποία είχε περάσει η τρίμηνη προθεσμία της έγκλησης) και του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 8 μηνών, αφού το εν λόγω δικαστήριο του αναγνώρισε το ελαφρυντικό του άρθρου 84 § 2α ΠΚ".

Κατά της τελευταίας αυτής αποφάσεως εναντιώνεται ο ηττηθείς εκκαλών με την ένδικη αίτηση αναιρέσεως και με την έννοια αυτή ερευνώνται στη συνέχεια κατά αξιολογική σειρά οι διατυπούμενοι δι' αυτής λόγοι αναιρέσεως. Ειδικότερα:

I). Κατά το άρθρο 559 αρ. 11 γ ΚΠολΔ ιδρύεται λόγος αναιρέσεως αν το δικαστήριο της ουσίας δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν, είτε προς άμεση απόδειξη, είτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, προς απόδειξη ή ανταπόδειξη πραγματικού ισχυρισμού που έχει ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Κατά την έννοια της εν λόγω διατάξεως για τη στοιχειοθέτηση του αναιρετικού αυτού λόγου αρκεί και μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών για τη λήψη υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας προσκομισθέντων με επίκληση αποδεικτικών μέσων, τα οποία έχει υποχρέωση να λάβει υπόψη κατά τις διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339 και 346 ΚΠολΔ (Β' Ολ ΑΠ 2/2008).

Μη λήψη, πάντως, δεν σημαίνει από μόνο το γεγονός ότι μνημονεύονται όλα τα έγγραφα, πλην εκείνου, στο οποίο αναφέρεται η αναιρετική αιτίαση. Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 20 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο της ουσίας παραμόρφωσε το περιεχόμενο εγγράφου, με το να δεχθεί πραγματικά γεγονότα προφανώς διάφορα από εκείνα, που αναφέρονται στο έγγραφο αυτό.

Παραμόρφωση, κατά την έννοια της εν λόγω διατάξεως, συντρέχει όταν υπάρχει διαγνωστικό σφάλμα του δικαστηρίου της ουσίας, δηλαδή λάθος ανάγνωση του κειμένου του εγγράφου. Η παραμόρφωση μπορεί να γίνει θετικά, με τη μεταβολή του κειμένου του εγγράφου, ή αρνητικά με την παράλειψη χρήσιμων περικοπών και το ζήτημα πρέπει να αναφέρεται σε ουσιώδη πραγματικό ισχυρισμό.

Δεν ιδρύεται όμως ο λόγος αυτός, όταν αναφέρεται στην εκτίμηση του περιεχομένου του εγγράφου για τη συναγωγή αποδεικτικού πορίσματος, διαφορετικού από εκείνο που θεωρεί ορθό ο αναιρεσείων. Για τον έλεγχο όμως της ουσιαστικής βασιμότητας των λόγων αυτών αναιρέσεως είναι αναγκαία η προσκόμιση των αποδεικτικών μέσων και εγγράφων, τα οποία αφορούν οι εν λόγω αναιρετικές αιτιάσεις, προκειμένου να διακριβωθεί το επικαλούμενο περιεχόμενο αυτών, με βάση το οποίο θα ελεγχθεί η μη λήψη τους από το δικαστήριο της ουσίας (ΚΠολΔ 511 αρ. 11γ) και αν παραμορφώθηκε το περιεχόμενο αυτών (ΚΠολΔ 559 αρ. 20).

Με το πρώτο και δεύτερο σκέλος του δεύτερου και τελευταίου κατά σειρά λόγου προβάλλονται κατά επικουρική σειρά οι αναιρετικές αιτιάσεις από το άρθρο 559 αρ. 11 γ και 20 ΚΠολΔ, με την έννοια ότι το δικαστήριο της ουσίας κατά τον σχηματισμό του αποδεικτικού του πορίσματος με την προσβαλλόμενη απόφαση κύρια (i) δεν έλαβε υπόψη και επικουρικώς (ii) παραμόρφωσε το περιεχόμενο των αμέσως παρακάτω αναφερομένων εγγράφων και ειδικότερα το ΑΝΑΛΥΤΙΚΟ ΚΑΘΟΛΙΚΟ ΠΕΛΑΤΗ ("ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΠΟΤΩΝ-ΤΡΟΦΙΜΩΝ Ε.Π.Ε.") ΕΤΟΥΣ 2000 και ΑΝΑΛΥΤΙΚΟ ΚΑΘΟΛΙΚΟ ΠΕΛΑΤΗ ("ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΠΟΤΩΝ-ΤΡΟΦΙΜΩΝ Ε.Π.Ε.") ΕΤΟΥΣ 2001, που εκδόθηκε από την αναιρεσίβλητη στις 21.6.2001 και 26.6.2001 αντίστοιχα σε συνδυασμό με :

α) την με αρ. ... απόδειξη είσπραξης, ομοίως εκδόσεώς της, που αφορά την με αρ. 8052 της Συν/κής Τράπεζας, έκδοσης της εταιρίας "ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΠΟΤΩΝ-ΤΡΟΦΙΜΩΝ Ε.Π.Ε.", η οποία ήταν πληρωτέα στις 17.12.2000 και αφορούν ποσόν 5.091.099 δρχ. β) Την με αρ. 320/15.11.00 απόδειξη είσπραξης που αφορά την με αρ. ... επιταγή της Συν/κής Τράπεζας, ονομαστικής αξίας της επιταγής 3.933.830 δρχ., έκδοσης της εταιρίας "ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΠΟΤΩΝ-ΤΡΟΦΙΜΩΝ Ε.Π.Ε.", η οποία ήταν πληρωτέα στις 25.11.2000 γ) Την με αρ. 611/17.11.00 απόδειξη είσπραξης για την επιταγή με αρ. 8055 της Συν/κής Τράπεζας, έκδοσης της εταιρίας "ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΠΟΤΩΝ-ΤΡΟΦΙΜΩΝ Ε.Π.Ε.", ποσού 4.044.888 δρχ.

η οποία ήταν πληρωτέα στις 22.12.2000 δ) Την με αριθ. ... απόδειξη είσπραξης για την επιταγή με αρ. ... της Συν/κής Τράπεζας, έκδοσης της εταιρίας "ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΠΟΤΩΝ-ΤΡΟΦΙΜΩΝ Ε.Π.Ε.", ποσού 6.924.682 δρχ, η οποία ήταν πληρωτέα στις 26.12.2000. ε) Την με αριθ. ... απόδειξη είσπραξης που αφορά την με αρ. ... επιταγή της Συν/κής Τράπεζας, έκδοσης της εταιρίας "ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΠΟΤΩΝ-ΤΡΟΦΙΜΩΝ Ε.Π.Ε.", ποσού 8.061.607 δρχ., η οποία ήταν πληρωτέα στις 2.12.2000.

στ) Το με αρ. ... δελτίο κατάθεσης της Συνεταιριστικής Τράπεζας Καρδίτσας που αφορά την πληρωμή της υπ' αριθμ. ... επιταγής. ζ) Το με αρ. ... τιμολόγιο πώλησης-δελτίο αποστολής της αναιρεσίβλητης από 369.289 δρχ., στο οποίο εμφανίζεται αγοραστής ποτών απ' αυτήν ο ..., πλην όμως η τελευταία στις 2.6.2001 χρέωσε το ποσόν των 369.289 δρχ., στο αναλυτικό καθολικό έτους 2001, στην εταιρία "ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΠΟΤΩΝ-ΤΡΟΦΙΜΩΝ Ε.Π.Ε." με αιτιολογία ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ ...

ΣΕ ΕΜΠΟΡΙΚΗ, η) Το αντίγραφο λογαριασμού όψεως από 1/11/2000 έως 22/11/2000, που διατηρούσε η "ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΠΟΤΩΝ-ΤΡΟΦΙΜΩΝ Ε.Π.Ε." στην ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ, και εκ του οποίου αποδεικνύεται ότι η αναιρεσίβλητη εισέπραξε το ποσό των 6.555.461 δρχ. και αφορά την υπ' αριθμ. ... επιταγή της "ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ..." και ημερομηνία εκδόσεως 1.11.2000, που η αναιρεσίβλητη την 1-11-2000 καταχωρεί στο καθολικό έτους και στην στήλη αιτιολογία ότι έλαβε την ως άνω επιταγή (μεταχρονολογημένη με καταχωρημένο στην στήλη "αριθμό παρ/κου" του ιδίου καθολικού την υπ' αριθμ. ...

απόδειξη εισπράξεως που εξέδωσε η ίδια την αυτή ημερομηνία και καταχωρεί ως ποσό της επιταγής δρχ. 2.675.918 θ) Το αντίγραφο λογαριασμού όψεως από 1/12/2000 έως 21/12/2000, που διατηρούσε η "ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΠΟΤΩΝ-ΤΡΟΦΙΜΩΝ Ε.Π.Ε." στην ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ, και αποδεικνύεται η είσπραξη από την αναιρεσίβλητη της υπ' αριθμ. ...

επιταγής της "ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ..." με ημερομηνία εκδόσεως 7-12-2000 (μεταχρονολογημένη) ποσού 5.581.824 δρχ., η οποία με την υπ' αριθμ. ... απόδειξη εισπράξεως που εξέδωσε, έλαβε την αυτή ημερομηνία την ανωτέρω επιταγή το οποίο ποσό δεν καταχώρησε στο ως άνω αναλυτικό καθολικό καθολικό, ι) Το αντίγραφο λογαριασμού όψεως από 1/11/2000 έως 22/11/2000, που διατηρούσε η "ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΠΟΤΩΝ-ΤΡΟΦΙΜΩΝ Ε.Π.Ε." στην ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ, και αποδεικνύεται η είσπραξη της υπ' αριθμ. ...

επιταγής της "ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ..." με ημερομηνία εκδόσεως 12-11-2000 (μεταχρονολογημένη) ποσού 1.938.348 δρχ., ποσό το οποίο δεν κατεχώρησε στο ως άνω αναλυτικό καθολικό, έγγραφα τα οποία επικαλέσθηκε και προσκόμισε ο αναιρεσείων προς απόδειξη της προβληθείσης από εκείνον ενστάσεως περί αποσβέσεως της κατ' αυτού αξιώσεως της αναιρεσίβλητης με καταβολή.

Από τη βεβαίωση όμως της προσβαλλόμενης αποφάσεως ότι για το σχηματισμό του αποδεικτικού της πορίσματος έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε τα έγγραφα που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, εκτιμώμενη σε συνδυασμό προς το σύνολο των αιτιολογιών της, ουδεμία καταλείπεται αμφιβολία, αλλ' αντιθέτως καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι λήφθηκαν υπόψη τα εν λόγω έγγραφα, με αρνητική αξιολόγηση από ουσιαστική άποψη, ως κατ' ουσίαν αβάσιμης, της εν λόγω ενστάσεως, με την αιτιολογία ότι οι σημειούμενες στο τηρούμενο από την αναιρεσίβλητη καθολικό βιβλίο χρηματικές καταβολές αφορούν διάφορες από τις επίμαχες τραπεζικές επιταγές, από τις οποίες απορρέει η κατ' αυτού αξίωση της, για την περί πραγμάτων κρίση της, η οποία στηρίχθηκε σε διαφορετική εκτίμηση του περιεχομένου τους, σε αντιδιαστολή προς την εσφαλμένη ανάγνωση, από εκείνο που θεωρεί ορθό ο αναιρεσείων.

Επομένως οι λόγοι αυτοί αναιρέσεως ελέγχονται ως κατ' ουσίαν αβάσιμοι. II). Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση, και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες, ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Από την υπόψη διάταξη, που αποτελεί κύρωση της παράβασης του άρθρου 93 παρ. 3 του Συντάγματος, προκύπτει ότι ο προβλεπόμενος απ' αυτή λόγος αναίρεσης ιδρύεται όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας), ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται, βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου, για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνησή της (ανεπαρκής αιτιολογία) ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία).

Δεν υπάρχει όμως ανεπάρκεια αιτιολογιών, όταν η απόφαση περιέχει συνοπτικές αλλά πλήρεις αιτιολογίες. Εξ άλλου, το κατά νόμο αναγκαίο περιεχόμενο της ελάσσονος πρότασης προσδιορίζεται από τον εκάστοτε εφαρμοστέο κανόνα ουσιαστικού δικαίου, του οποίου το πραγματικό πρέπει να καλύπτεται πλήρως από τις παραδοχές της απόφασης στο αποδεικτικό της πόρισμα, και να μην καταλείπονται αμφιβολίες.

Ελλείψεις δε αναγόμενες μόνο στην ανάλυση και στάθμιση των αποδεικτικών μέσων και γενικότερα ως προς την αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, αν αυτό διατυπώνεται σαφώς, δεν συνιστούν ανεπαρκείς αιτιολογίες. Δηλαδή, μόνο το τι αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε είναι ανάγκη να εκτίθεται στην απόφαση πλήρως και σαφώς, και όχι γιατί αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε.

Περαιτέρω, τα επιχειρήματα του δικαστηρίου, που σχετίζονται με συνεκτίμηση των αποδείξεων, δεν συνιστούν παραδοχές επί τη βάσει των οποίων διαμορφώνεται το αποδεικτικό πόρισμα και ως εκ τούτου δεν αποτελούν "αιτιολογία" της απόφασης, ώστε το πλαίσιο της ερευνώμενης διάταξης του άρθρου 559 αριθ. 19 να επιδέχεται αυτή μομφή για αντιφατικότητα ή ανεπάρκεια, ενώ δεν δημιουργείται ο ίδιος λόγος αναίρεσης του αριθ. 19 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ ούτε εξ αιτίας του ότι το δικαστήριο δεν αναλύει ιδιαιτέρως και διεξοδικά τα μη συνιστώντα αυτοτελείς ισχυρισμούς επιχειρήματα των διαδίκων, οπότε ο σχετικός λόγος αναίρεσης απορρίπτεται ως απαράδεκτος.

Τέλος, από τη διάταξη του άρθρου 561 παρ. 1 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι η εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας των πραγματικών περιστατικών, εφ' όσον δεν παραβιάστηκαν με αυτά κανόνες δικαίου, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί, εφόσον η εκτίμησή τους δεν ιδρύει λόγους αναίρεσης από τους αριθμούς 19 και 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, είναι από τον Άρειο Πάγο ανέλεγκτη, ο δε λόγος αναίρεσης, εκ του περιεχομένου του οποίου προκύπτει ότι δεν συντρέχει καμμία από τις προαναφερθείσες εξαιρετικές περιπτώσεις, απορρίπτεται ως απαράδεκτος, εφόσον πλέον πλήττεται η ουσία της υπόθεσης, που δεν υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο.

Με τις σημειούμενες στην αρχή της παρούσης αναιρετικώς ανέλεγκτες ουσιαστικές παραδοχές της προσβαλλόμενης αποφάσεως, με πλήρεις και σαφείς αιτιολογίες, αρνητικά αξιολογήθηκε και απορρίφθηκε ως κατ' ουσίαν αβάσιμη η ένσταση του αναιρεσείοντος περί αποσβέσεως της κατ' αυτού από τις εν λόγω επιταγές αξιώσεως της αναιρεσείουσας, με καταβολή κατά την έννοια του άρθρου 416 ΑΚ, διαλαμβάνοντας ειδικότερα ότι οι σημειούμενες στο τηρούμενο από την αναιρεσίβλητη καθολικό βιβλίο χρηματικές καταβολές αφορούν διάφορες από τις επίμαχες τραπεζικές επιταγές, από τις οποίες απορρέει η κατ' αυτού αξίωσή της.

Επομένως ο απομένων προς έρευνα πρώτος κατά σειρά λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη δι' αυτής απόφαση, με αναφορά στο άρθρο 559 αρ. 19 ΚΠολΔ, εκ πλαγίου παραβίαση της διατάξεως του άρθρου 416 ΑΚ, ελέγχεται ως αβάσιμος. Συνακόλουθα αυτών πρέπει να απορριφθεί η ένδικη αίτηση αναιρέσεως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την 63/10-7-2008 αίτηση για αναίρεση της 737/20-11-2007 αποφάσεως του Εφετείου Λάρισας.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 8 Δεκεμβρίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 2 Φεβρουαρίου 2010.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ