205/2008 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 205 / 2008 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 205/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Φώσκολο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου - Μπρίλλη, Μίμη Γραμματικούδη, Λεωνίδα Ζερβομπεάκο και Χαράλαμπο Παπαηλιού, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 21 Νοεμβρίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ....... ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Πάλλη.

Της αναιρεσίβλητης: ......, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Βασίλειο Κατσαφάδο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 14-1-2003 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 167/2005 του ίδιου Δικαστηρίου και 584/2006 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 30-6-2006 αίτησή του και με τους από 25-10-2006 πρόσθετους λόγους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Λεωνίδας Ζερβομπεάκος ανέγνωσε την από 12-11-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του πρώτου κύριου λόγου και την απόρριψη των λοιπών κυρίων και προσθέτων λόγων της από 30-6-2006 αιτήσεως αναιρέσεως της 584/2006 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και των προσθέτων λόγων αναιρέσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή τους, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Κατά το άρθρο 559 αριθ. 11 περ. α' ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται και όταν το δικαστήριο της ουσίας παρά το νόμο έλαβε υπόψη του αποδεικτικά μέσα που ο νόμος δεν επιτρέπει. Εξάλλου, σύμφωνα με το άρθρο 270 παρ. 2 εδ. γ' του ΚΠολΔ, όπως τούτο αντικαταστάθηκε με το άρθρο 12 του ν. 2915/2001 και ισχύει από 1-1-2002 σύμφωνα με το άρθρο 15 του ν. 2943/2001, τα δικαστήρια της ουσίας (πρωτοβάθμια ή Εφετεία), όταν δικάζουν κατά την τακτική διαδικασία που προβλέπεται από το εν λόγω άρθρο, λαμβάνουν υπόψη τους κατά τη συζήτηση της υποθέσεως και ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον του Ειρηνοδίκη ή του συμβολαιογράφου ή του προξένου μόνο αν έχουν δοθεί ύστερα από προηγούμενη κλήτευση του αντιδίκου δύο τουλάχιστον εργάσιμες ημέρες πριν από τη βεβαίωση και, αν πρόκειται να δοθούν στην αλλοδαπή, οκτώ τουλάχιστον ημέρες πριν από αυτή.

Απαραίτητη προϋπόθεση για την εκτίμηση των ενόρκων βεβαιώσεων από το δικαστήριο της ουσίας αποτελεί η λήψη τους μετά από προηγούμενη πριν από δύο τουλάχιστον εργάσιμες ημέρες κλήτευση του αντιδίκου του διαδίκου που τις επικαλείται και τις προσκομίζει, ο οποίος και υποχρεούται στην επίκληση και απόδειξη της κλητεύσεως, εκτός αν ο αντίδικος του παραστάθηκε κατά τη λήψη της ένορκης βεβαιώσεως.

Το δικαστήριο οφείλει να ερευνήσει αυτεπαγγέλτως τη νομιμότητα της κλητεύσεως του αντιδίκου, γιατί η έλλειψη της έχει ως συνέπεια ότι η ένορκη βεβαίωση δεν είναι απλώς άκυρη, αλλά ανύπαρκτη ως αποδεικτικό μέσο και επομένως αν το δικαστήριο της ουσίας λάβει υπόψη του ένορκη βεβαίωση χωρίς να έχει νομίμως κλητευθεί ο αντίδικος (που δεν παρέστη κατά τη λήψη της), λαμβάνει υπόψη του ανεπίτρεπτο από το νόμο αποδεικτικό μέσο.

Τέλος, από το άρθρο 143 παρ. 1 ΚΠολΔ που ορίζει ότι ο δικαστικός πληρεξούσιος που διορίστηκε σύμφωνα με το άρθρο 96 (δηλαδή είτε με συμβολαιογραφική πράξη είτε με προφορική δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά ή στην έκθεση) είναι αυτοδικαίως και αντίκλητος για όλες τις επιδόσεις που αναφέρονται στη δίκη, στην οποία είναι πληρεξούσιος, στις οποίες περιλαμβάνεται και η επίδοση της οριστικής απόφασης, συνάγεται ότι ο δικηγόρος που παραστάθηκε ως πληρεξούσιος του διαδίκου στην πρωτόδικη δίκη θεωρείται κατά το νόμο αντίκλητος μόνο για τις αναγόμενες στην πρωτοβάθμια δίκη επιδόσεις εγγράφων, στα οποία συμπεριλαμβάνεται ως τελευταίο η οριστική απόφαση.

Στην προκείμενη υπόθεση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, με την οποία, κατ' αποδοχή της εφέσεως της εναγομένης εξαφανίστηκε η 167/2005 απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου που είχε δεχθεί την ένδικη αγωγή ως βάσιμη κατ' ουσία, το Εφετείο που την εξέδωσε, δικάζοντας κατά την τακτική διαδικασία, σχημάτισε την κρίση του για την αναλήθεια των πραγματικών περιστατικών, από τα οποία οδηγήθηκε στην απόρριψη της αγωγής του αναιρεσείοντος, εκτός άλλων αποδεικτικών μέσων, και από την ειδικά μνημονευόμενη στην απόφαση υπ' αριθ. 9262/4-10-2005 ένορκη βεβαίωση του .....

ενώπιον της συμβολαιογράφου Αθήνας Ελένης Μπρούμα, την οποία είχε προσκομίσει και επικαλεστεί η αναιρεσίβλητη -εκκαλούσα και κατά τη λήψη της οποίας δεν παρέστη ο αναρεσείων-εφεσίβλητος. Στην απόφαση το Εφετείο διαλαμβάνει σχετικά με την κλήτευση του αναιρεσείοντος πριν από τη σύνταξη της τα εξής : "Ο ενάγων με προφορική δήλωση του, που καταχωρήθηκε στα πρακτικά του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, διόρισε ως πληρεξούσιους δικηγόρους του τον Γεώργιο Πάλλη και την Μαργαρίτα Βορτελίνου, η οποία υπέγραψε και την αγωγή.

Στη συνέχεια ο Γιώργος Πάλλης τον εκπροσώπησε με την από 20-9-2005 δήλωση του (κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ) στο ακροατήριο του παρόντος δικαστηρίου, ως πληρεξούσιος δικηγόρος του. Η εναγομένη επέδωσε προς τον προαναφερόμενο δικηγόρο Γεώργιο Πάλλη την από 27-9-2005 κλήση της για την εξέταση μαρτύρων στη συμβολαιογράφο Αθηνών Ελένη Μπρούμα, στις 4-10-2005 και ώρα 13. 00.

Η επίδοση αυτή ήταν νόμιμη και πρέπει να απορριφθεί ως μη νόμιμος ο αντίθετος ισχυρισμός του ενάγοντος". Σύμφωνα, όμως, με τις παραπάνω παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης η επίδοση της κλήσεως στον πληρεξούσιο δικηγόρο του ενάγοντος πριν την 6-10-2005, οπότε συζητήθηκε στο Εφετείο η υπόθεση και ο τελευταίος παραστάθηκε με δήλωση του πληρεξούσιου δικηγόρου του κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, δεν ήταν νόμιμη, διότι ο πληρεξούσιος δικηγόρος του δεν είχε καταστεί αντίκλητος του κατά το χρόνο της επίδοσης της κλήσεως για την εξέταση του προαναφερθέντος μάρτυρα.

Επομένως, πρέπει να αναιρεθεί η απόφαση κατά το βάσιμο πρώτο λόγο αναίρεσης, διότι το Εφετείο έλαβε υπόψη την πιο πάνω ένορκη βεβαίωση που δόθηκε χωρίς προηγούμενη νόμιμη κλήτευση του αντιδίκου, ήτοι αποδεικτικό μέσο το οποίο ο νόμος δεν επιτρέπει, και έτσι υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αρ. 11 ΚΠολΔ (και όχι στις πλημμέλειες από τους αριθ. 1 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, που από παραδρομή αναγράφονται στο αναιρετήριο), ενώ παρέλκει η έρευνα των λοιπών λόγων αναιρέσεως.

Περαιτέρω, η υπόθεση πρέπει να παραπεμφθεί για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, του οποίου είναι δυνατή η σύνθεση από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 584/2006 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση στο ίδιο δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές.

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες τριακόσια (2.300) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 8 Ιανουαρίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 6 Φεβρουαρίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ