2059/2018 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2059 / 2018 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 2059/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

E' Ποινικό Τμήμα - Σε Συμβούλιο

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μαρία Χυτήρογλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεώργιο Παπαηλιάδη, Ναυσικά Φράγκου, Βασιλική Ηλιοπούλου - Εισηγήτρια και Βασιλική Μπαζάκη - Δρακούλη, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Καραγιάννη, (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Γεράσιμου Βάλσαμου.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 18 Μαΐου 2018, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Ε. Κ. του Σ., κατοίκου ..., ο οποίος εμφανίστηκε χωρίς πληρεξούσιο δικηγόρο και θεωρείται απών, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 4074/2017 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Αθηνών.

Το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος, ζητάει την αναίρεση της αποφάσεως αυτής για τους λόγους που αναφέρονται στην από 18.7.2017 αίτηση του, που καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με αριθμό 296/2018.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Παναγιώτης Καραγιάννης, εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ευάγγελου Ζαχαρή, με αριθμό πρωτ. 64/20.3.2018 στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:

"Εισάγοντας ενώπιον Σας, κατά τα άρθρα 476 και 513 παρ. α' Κ.Π.Δ., την υπ' αριθμ. 136/18-7-2017 αίτηση αναιρέσεως του Ε. Κ. του Σ. κατά της υπ' αριθμ. 4074/10-7-17 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πλημ/των Αθηνών, με την οποία καταδικάστηκε σε συνολική ποινή φυλάκισης ενός (1) έτους και τριών (3) μηνών για α. Ψευδή καταμήνυση και β. Παράνομη κατακράτηση εκθέτουμε τα ακόλουθα: Από το συνδυασμό των άρθρων 462 περ. β', 473 παρ. 1,3 και 507 παρ. 1α ΚΠΔ προκύπτει ότι, όπου ειδική διάταξη νόμου δεν ορίζει διαφορετικά, η προθεσμία για την άσκηση του ενδίκου μέσου της αίτησης αναίρεσης εναντίον τελεσίδικης απόφασης είναι δέκα (10) ημέρες, και αρχίζει από τότε που αυτή θα καταχωρηθεί καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο, το οποίο τηρείται από τη γραμματεία του εκδόσαντος αυτήν ποινικού δικαστηρίου. Εξ' άλλου, από το συνδυασμό των άρθρων 462 περ. β' και 473 παρ. 2 του ίδιου κώδικα συνάγεται ότι η προθεσμία ασκήσεως της αναιρέσεως, όταν αυτή ασκήθηκε με δήλωση που επιδόθηκε στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, είναι εικοσαήμερη και αν η δημοσίευση της προσβαλλόμενης απόφασης έγινε με παρόντα τον κατηγορούμενο, αρχίζει από τότε που η τελεσίδικη απόφαση καταχωρίστηκε καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο που τηρείται για το σκοπό αυτό από τη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου.

Κατά τη διάταξη του 476 παρ.1 ΚΠΔ, όπως ισχύει μετά την αντικατάσταση του με το αρθρ. 2 παρ. 18 Ν. 2408/1996, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε, εκτός των άλλων περιπτώσεων, εκπροθέσμως, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (σε συμβούλιο), που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανιστούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση του βουλεύματος ή της αποφάσεως που έχει προσβληθεί και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο.

Περαιτέρω, κατά την έννοια των διατάξεων των άρθρων 465, 473 και 474 παρ. 2 του αυτού ως άνω Κώδικα και τη γενική αρχή του δικαίου, που πηγάζει από το άρθρο 255 του Αστικού Κώδικα, σύμφωνα με την οποία ουδείς υποχρεούται στα αδύνατα, αν από λόγους ανώτερης βίας ή από άλλο ανυπέρβλητο κώλυμα αδυνατεί ο δικαιούμενος να ασκήσει εμπροθέσμως το ένδικο μέσο που του ανήκει, συγχωρείται να γίνει αργότερα, μέσα όμως στη νόμιμη προθεσμία, που αρχίζει στην περίπτωση αυτή από τότε που θα παύσει ο λόγος της ανωτέρας βίας ή θα εξαλειφθεί το ανυπέρβλητο κώλυμα.

Τα περιστατικά που συνιστούν την ανώτερη βία ή το ανυπέρβλητο κώλυμα, πρέπει να αναφέρονται στην έκθεση ασκήσεως του ένδικου μέσου και ταυτοχρόνως να γίνεται επίκληση των αποδεικτικών στοιχείων, τα οποία αποδεικνύουν τους σχετικούς ισχυρισμούς. Αν δε διαλάβει τέτοια περιστατικά ή αν τα περιστατικά αυτά δεν αποδεικνύονται από τα επικαλούμενα και προσκομιζόμενα αποδεικτικά μέσα, το ένδικο μέσο απορρίπτεται ως εκπρόθεσμο και συνεπώς απαράδεκτο (Ολ.

ΑΠ 15/1987, ΑΠ 544/2009, ΑΠ 1510/2008). Όμως, στην έννοια της ανωτέρας βίας δεν περιλαμβάνεται η από αμέλεια ή από άγνοια των σχετικών δικονομικών διατάξεων μη άσκηση του ένδικου μέσου από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του κατηγορουμένου (ΑΠ 576/2009 ad hoc, ΑΠ 657/2009, ΑΠ 847/2008).

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως διαπιστώνεται από την επιτρεπτή επισκόπηση των εγγράφων της δικογραφίας, για τον έλεγχο του παραδεκτού ή όχι της ασκηθείσας αναίρεσης με την προσβαλλόμενη υπ' αριθ. 4074/2017 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πλημ/των Αθηνών που δίκασε - παρόντα - τον αναιρεσείοντα, αυτός καταδικάστηκε σε συνολική ποινή φυλάκισης ενός (1) έτους και τριών (3) μηνών για α. Ψευδή καταμήνυση και β. Παράνομη κατακράτηση μετά από εκδίκαση της υπ' αριθ. 2053/10-11-16 εφέσεώς του κατά της υπ' αριθ. 36393/10-11- 2016 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημ/κείου Αθηνών.

Η ανωτέρω και πληττόμενη απόφαση καταχωρήθηκε καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο του αρθρ. 9 Ν. 969/79 στις 20-2-2018 όπως προκύπτει από την οικεία υπηρεσιακή βεβαίωση του αρμοδίου γραμματέα στο σώμα της.

Όμως, στην υπό κρίση αίτηση αναίρεσης ουδείς λόγος αναιρέσεως περιγράφεται, από τους προβλεπομένους περιοριστικά στις διατάξεις του άρθρου 510 παρ. 1 Κ.Π.Δ., αν και τούτο είναι υποχρεωτικό κατ' άρθρ. 509 παρ. 1 εδ. α', σε συνδ. Με 474 παρ. 2 Κ.Π.Δ. που να προσβάλλει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση. Στην αίτηση αναίρεσης αναφέρεται ότι : " Λεπτομερής ελλιπή στοιχεία ως προς την Μήνυση που δικαστικέ 10/11/2016 Αριθ. Πρωτ/ο ΙΒ13/18517 απο το βιβλίο - Συμβάντων - Αδικήματα και απόσπασμα - ημερήσιου - δελτίου - οχήματος. 2) Τα ίδια ος προς τα παραπάνω συνέβησαν και στο εφετείο που έγινε στις 10/7/2017 και δεν συμπεριελήφθη ότι είμαι Α.Μ.Α. αναπρια 80%.". Κατά συνέπεια η εξεταζόμενη αίτηση είναι για το λόγο αυτό απαράδεκτη κατ' άρθρ. 476 παρ. 1 Κ.Π.Δ., όπως τούτο ισχύει.

Επομένως, θα πρέπει, σύμφωνα με το αρθρ. 476 παρ. 1 ΚΠΔ, να απορριφθεί αυτή, ως απαράδεκτη, και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα ύψους διακοσίων πενήντα ευρώ (250€) σε βάρος του αναιρεσείοντος (αρθρ. 583 παρ. 1 ΚΠΔ σε συνδ. με το αρθρ. 3 παρ. 3 Ν. 773/1977 και την 123827/23- 12-2010 Απόφαση Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ: 1. Να απορριφθεί ως απαράδεκτη η υπ' αριθ. 136/18-7-2017 αίτηση αναιρέσεως του Ε. Κ. του Σ. κατά της υπ' αριθμ. 4074/10-7-17 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πλημ/των Αθηνών. Και 2. Να επιβληθούν τα εκ διακοσίων πενήντα (250) ευρώ (€) δικαστικά έξοδα σε βάρος του άνω αναιρεσείοντος".

Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ Κ. ΖΑΧΑΡΗΣ

Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, επίσης αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο ίδιος ο αναιρεσείων, τηλεφωνικά, στις 26.3.2018 για την δικάσιμο της 20/4/2018 κατά την οποία αναβλήθηκε για τις 18.5.2018.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ.2, 474, 476 παρ.1, 509 και 510 ΚΠΔ προκύπτει ότι, για το κύρος και κατ' ακολουθία το παραδεκτό της αίτησης αναίρεσης κατά απόφασης, πρέπει στη δήλωση άσκησής της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι, για τους οποίους ασκείται. Αν δεν περιέχεται σ' αυτήν ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος, από τους αναφερόμενους περιοριστικά στο άρθρο 510 ΚΠΔ λόγους αναίρεσης, η αίτηση είναι απαράδεκτη και, ως τέτοια, απορρίπτεται (άρθρ. 513 παρ.1 εδ.

α' ΚΠΔ). Δεν αρκεί η απλή επανάληψη του κειμένου της διάταξης που προβλέπει το λόγο αναίρεσης, χωρίς παράθεση των περιστατικών που θεμελιώνουν την προβαλλόμενη αιτίαση και προσδιορίζουν την επικαλούμενη νομική πλημμέλεια. Ούτε επιτρέπεται η συμπλήρωση αόριστου λόγου αναίρεσης με παραπομπή σε άλλα έγγραφα ή με άσκηση πρόσθετων λόγων αναίρεσης, οι οποίοι, κατά το άρθρο 509 παρ. 2 ΚΠΔ, προϋποθέτουν την ύπαρξη παραδεκτής αίτησης αναίρεσης (Ολ.Α.Π. 2/2002), έστω και αν πρόκειται για λόγους που λαμβάνονται και αυτεπαγγέλτως υπόψη κατά το άρθρο 511 ΚΠΔ.(ΑΠ 27/2017).

Περαιτέρω, κατά τις διατάξεις των άρθρων 476 παρ.1 και 513 παρ.1 εδ. α' ΚΠΔ, όταν υπάρχει περίπτωση απαραδέκτου, όπως συμβαίνει όταν δεν τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται στο νόμο για την άσκηση της αναίρεσης (ήτοι, μεταξύ άλλων, δεν περιλαμβάνεται σ' αυτήν τουλάχιστον ένας σαφής και ορισμένος λόγος), το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (ως συμβούλιο), που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που (τυχόν θα) εμφανιστούν, μετά από προηγούμενη ειδοποίηση του αναιρεσείοντος ή του αντικλήτου του από τον εισαγγελέα 24 ώρες τουλάχιστον πριν από την εισαγωγή της υπόθεσης, απορρίπτει ως απαράδεκτο το ένδικο μέσο και καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα (ΑΠ 242/2017).

Στην προκείμενη περίπτωση, με την κρινόμενη αίτηση, ο αναιρεσείων ζητεί την αναίρεση της 4074/2017 απόφασης του Tριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών, με την οποία αυτός καταδικάσθηκε σε συνολική ποινή φυλάκισης 1 έτους και 3 μηνών για ψευδή καταμήνυση και παράνομη κατακράτηση, αναφέροντας τα ακόλουθα κατά πιστή αντιγραφή : "Λεπτομερής ελλιπή στοιχεία ως προς την Μήνυση που δικαστικε 10/11/2016 Αριθ. Προτ/ο ΙΒ13/18517 από το βιβλίο - Συμβάντων - Αδικήματα και απόσπασμα -ημερήσιου - δελτίου - οχήματος. 2) Τα ίδια ος προς τα παραπάνο συνεβισαν και στο εφετιο που εγιναι στις 10/7/2017 και δεν σινμπεριελιθη ότι είμαι Α.Μ.Α. αναπιρια 80%.".

Οι αναφορές όμως αυτές, δεν συνιστούν κάποιον από τους περιοριστικώς προβλεπόμενους στο άρθρο 510 ΚΠΔ λόγους αναίρεσης .

Κατά συνέπεια, η αίτηση αναίρεσης, αφού δεν περιέχει ούτε ένα σαφή και ορισμένο λόγο αναίρεσης, είναι απαράδεκτη και πρέπει ειδοποιηθέντος του αναιρεσείοντος ο οποίος εμφανίσθηκε αυτοπροσώπως να απορριφθεί και καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρ. 476 παρ.1 και 583 παρ.1 ΚΠΔ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 18.7.2017 αίτηση του Ε. Κ. του Σ., για αναίρεση της υπ' αρ. 4074/2017 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας, τα οποία ορίζει στο ποσό των διακοσίων πενήντα (250) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 16 Νοεμβρίου 2018.

ΕΚΔΟΘΗΚΕ στην Αθήνα στις 4 Δεκεμβρίου 2018.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ