2053/2009 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2053 / 2009 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 2053/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα-----

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Μίμη Γραμματικούδη, Ιωάννη Σίδερη και Σπυρίδωνα Μιτσιάλη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 20 Μαϊου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, νομίμως εκπροσωπουμένου από τον Υπουργό των Οικονομικών, που εδρεύει στην Αθήνα, το οποίο δεν εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Χ1, 2. Χ2, 3. Χ3, η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο, και 4. Χ4, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Λάλλα. O ανωτέρω δικηγόρος δήλωσε ότι η 3η αναιρεσίβλητη (Χ3) απεβίωσε στις 25-10-2008 και κληρονομήθηκε από τα τέκνα της: α. Τ1, β. Τ2 και γ. Τ3, κατοίκων ..., οι οποίοι συνεχίζουν την βιαίως διακοπείσα δίκη. Η Τ1 και ο Τ2 εκπροσωπήθηκαν από τον ίδιο ως άνω πληρεξούσιο δικηγόρο τους -Γεώργιο Λάλλα- ενώ ο Τ3 παραστάθηκε με τον ίδιο ως άνω πληρεξούσιο δικηγόρο του.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10-2-1988 αγωγή του ήδη τέταρτου αναιρεσιβλήτου (Χ4) και με την από 15-12-1987 αγωγή των ήδη τριών πρώτων αναιρεσιβλήτων, Χ1, Χ2 και Χ3 και του ήδη αποβιώσαντος ..., που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Πειραιώς και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1312/1988, 1530/1997 μη οριστικές, 602/2003 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 1082/2005 του Εφετείου Πειραιώς. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 22-4-2008 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκαν μόνο οι αναιρεσίβλητοι, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Σπυρίδων Μιτσιάλης ανέγνωσε την από 5-5-2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τη διάταξη του άρθρου 94 του Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι στον Άρειο Πάγο οι διάδικοι έχουν υποχρέωση να παρίστανται με πληρεξούσιο δικηγόρο. Εξάλλου, στη διάταξη του άρθρου 104 του ίδιου Κώδικα ορίζεται ότι, για τη συζήτηση στο ακροατήριο απαιτείται ρητή πληρεξουσιότητα και, αν δεν υπάρχει, κηρύσσονται άκυρες όλες οι πράξεις, ακόμα και εκείνες που είχαν γίνει προηγουμένως και ότι το δικαστήριο εξετάζει αυτεπαγγέλτως, σε κάθε στάση της δίκης, την έλλειψη πληρεξουσιότητας, καθώς και την υπέρβασή της.

Συνεπώς, η έλλειψη πληρεξουσιότητας τόσο προς το δικηγόρο που παραστάθηκε στο ακροατήριο για λογαριασμό του επισπεύδοντος, όσο και προς το δικηγόρο που επέσπευσε τη συζήτηση, υπογράφοντας τη σχετική κλήση, συνεπάγεται, κατά το πιο πάνω άρθρο 104, την ακυρότητα της κλήσης. Περαιτέρω από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 568 παρ. 4 εδ. β, 576 παρ. 1, 2 και 3 Κ.Πολ.Δ, καθώς και των άρθρων 94 παρ. 1, 96 παρ. 1. 104 και 110 παρ. 2 του ίδιου κώδικα προκύπτει ,ότι, αν τη συζήτηση της υπόθεσης ενώπιον του Αρείου Πάγου επισπεύδουν οι αναιρεσίβλητο και ορισμένοι από αυτούς απολείπονται κατ' αυτήν, το Δικαστήριο οφείλει να ερευνήσει, αν οι εν λόγω απολειπόμενοι είχαν χορηγήσει πληρεξουσιότητα στο δικηγόρο που υπογράφει, ως πληρεξούσιος και αυτών, την κλήση προς συζήτηση της υπόθεσης, ή αν αυτοί κλητεύθηκαν εκ μέρους κάποιου από τους παρόντες διαδίκους. Αν δεν αποδεικνύεται η ύπαρξη πληρεξουσιότητας του δικηγόρου που υπέγραψε ως πληρεξούσιος και των απολειπόμενων αναιρεσιβλήτων την κλήση προς συζήτηση της υπόθεσης ή κλήτευση αυτών εκ μέρους άλλων διάδικων, κηρύσσεται απαράδεκτη η συζήτηση της υπόθεσης ως προς όλους τους διαδίκους. Στην προκείμενη περίπτωση, από τα ταυτάριθμα με την παρούσα απόφαση πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του Δικαστηρίου αυτού και τα στοιχεία της δικογραφίας, προκύπτουν τα ακόλουθα: Κατά τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας απόφασης (20-5-2009),κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε στη σειρά της από το οικείο πινάκιο, παραστάθηκαν νομίμως οι αναιρεσίβλητοι δια του δικηγόρου Γεωργίου Λάλλα (όλοι εκτός του Τ3 ο οποίος παρέστη μετά του δικηγόρου αυτού). Αντιθέτως δεν εμφανίσθηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε με δήλωση πληρεξουσίου δικηγόρου του, το αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο, το οποίο κλητεύθηκε νόμιμα με επίσπευση όλων των αναιρεσιβλήτων, όπως τούτο προκύπτει από την... έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Αθηνών ..., που επικαλούνται και προσκομίζουν οι τελευταίοι. Πλην, όμως, δεν αποδεικνύεται ότι προμνημονευόμενος δικηγόρος, που υπέγραψε την κλήση προς συζήτηση της αίτησης αναίρεσης για λογαριασμό όλων των αναιρεσιβλήτων, είχε πληρεξουσιότητα στην προδικασία, για να επισπεύσει τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης στην παραπάνω δικάσιμο και για τον τέταρτο των αναιρεσιβλήτων Χ4. Για τον τελευταίο οι αναιρεσίβλητοι δεν επικαλούνται ούτε προσκομίζουν πληρεξούσιο που να νομιμοποιεί τον εν λόγω δικηγόρο στις παραπάνω ενέργειές του.

Συνεπώς, είναι άκυρη η κλήση για λογαριασμό του τετάρτου αναιρεσιβλήτου, ο οποίος, εξάλλου, δεν μπορεί να δικαστεί ερήμην, διότι δεν αποδεικνύεται ότι κλητεύθηκε αυτός από το αναιρεσείον και τους λοιπούς αναιρεσιβλήτους. Επομένως, πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της αίτησης αναίρεσης, ως προς όλους τους διαδίκους._

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 22-4-2008 αίτησης του Ελληνικού Δημοσίου, για αναίρεση της 1082/2005 απόφασης του Εφετείου Πειραιά, ως προς όλους τους διαδίκους.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 2 Ιουλίου 2009.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 7 Οκτωβρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ