Appeal dismissed as inadmissible due to failure to submit the correct lawyer fee payment certificate.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appeal filed by the defendant against a second-instance conviction for violating traffic regulations. The defendant's counsel failed to submit the mandatory payment certificate for the required 534 euros, instead providing a document for only 406 euros. The court ruled that this procedural defect rendered the appeal inadmissible because the statutory requirement for the correct certificate cannot be cured by a subsequent hearing.
Legislator headnote
AI generatedArticle 61, paragraphs 1 and 4 of the Code of Lawyers; Article 476, paragraph 1 and Article 512, paragraph 1 of the Criminal Procedure Code: The appeal is inadmissible if the lawyer fails to submit the specific payment certificate for the required fee, as this formal requirement cannot be remedied after the hearing.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 2051 / 2019 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)
Αριθμός 2051/2019
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Z' Ποινικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αγγελική Αλειφεροπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δημήτριο Γεώργα, Ιωάννη Μαγγίνα, Ερωτόκριτο Ερωτοκρίτου και Γεώργιο Κόκκορη - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημα του στις 2 Οκτωβρίου 2019, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημητρίου Ασπρογέρακα, (κωλυομένου του Εισαγγελέως) και της Γραμματέως Ευθυμίας Καλογεροπούλου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Θ. Ρ. του Α., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Παναγιώτη Κούρβα, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 11/2019 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Καλαμάτας.
Το Τριμελές Εφετείο Καλαμάτας, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος, ζητάει την αναίρεση της αποφάσεως αυτής για τους λόγους που αναφέρονται στην από 28 Μαΐου 2019 αίτησή του, που καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με αριθμό 912/2019.
Αφού άκουσε
Τον Εισαγγελέα ο οποίος πρότεινε να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και να επιβληθούν στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα και τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Το άρθρο 61 του Ν. 4194/2013 " Κώδικας Δικηγόρων" ορίζει στις παρ. 1 και 4, όπως αυτές αντικαταστάθηκαν με το άρθρο 7 παρ. 8 εδ. α' και γ' του Ν. 4205/2013, ότι : "1. Ο δικηγόρος για την άσκηση κάθε είδους ενδίκων βοηθημάτων ή μέσων και για την παράστασή του ενώπιον των δικαστηρίων και των δικαστικών συμβουλίων ... υποχρεούται να προκαταβάλλει στον οικείο Δικηγορικό Σύλλογο εισφορές, αποκλειστικά και μόνον στις περιπτώσεις που προβλέπονται στο Παράρτημα
ΙΙΙ (τέτοια περίπτωση αποτελεί, κατά το Παράρτημα τούτο, και η άσκηση αίτησης αναίρεσης κατά αποφάσεων Πλημμελειοδικείου και Εφετείου ενώπιον του Αρείου Πάγου) ... 4. Ο δικηγόρος για την κατάθεση κάθε είδους ενδίκων βοηθημάτων ή μέσων, καθώς και για την παράστασή του κατά τη συζήτηση των ανωτέρω ενδίκων βοηθημάτων ή μέσων ενώπιον των δικαστηρίων και δικαστών οφείλει, στο πλαίσιο της υποχρέωσης προκαταβολής της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, να καταθέσει το σχετικό γραμμάτιο καταβολής, αλλιώς η αντίστοιχη διαδικαστική πράξη είναι απαράδεκτη".
Η προκαταβολή αυτή, για την άσκηση αίτησης αναίρεσης κατ' αποφάσεων Πλημμελειοδικείου και Εφετείου υπολογίζεται, συμφώνως με το παράρτημα Ι κεφάλαιο Α αρ. 1 στοιχ. 9 περ. α' του Ν. 4194/2013, επί ποσού αμοιβής 534 ευρώ, οφείλεται δε ( για την ταυτότητα του νομικού λόγου) και για την άσκηση πρόσθετων λόγων αναίρεσης, εφόσον για την περίπτωση αυτή δεν προβλέπεται διαφορετικό ποσό, ενώ για την υποβολή υπομνήματος επί αίτησης αναίρεσης η εν λόγω προκαταβολή υπολογίζεται, κατά την περ.
δ' , επί ποσού αμοιβής 406 ευρώ. Αν δεν τηρηθούν οι διατυπώσεις αυτές, η αίτηση αναίρεσης απορρίπτεται ως απαράδεκτη, κατά τα άρθρα 476 παρ. 1 και 512 παρ. 1 του ΚΠοινΔ, με το πρώτο από τα οποία (άρθρο 476 παρ. 1 του ΚΠοινΔ) ορίζεται ότι, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε, εκτός των άλλων περιπτώσεων, χωρίς να τηρηθούν οι οριζόμενες για την άσκηση αυτού διατυπώσεις, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (ως συμβούλιο), που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, απορρίπτει ως απαράδεκτο το ένδικο μέσο και καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα.
Περαιτέρω, με το άρθρο 31 του Ν. 4509/2017 ( ΦΕΚ 201/22-12-2017 τεύχος Α'), προστέθηκε μετά το πρώτο εδάφιο της παρ. 4 του άρθρου 61 του Ν. 4194/2013, δεύτερο εδάφιο, το οποίο ορίζει ότι " Η υποχρέωση προκαταβολής της παράστασης κατά τη συζήτηση κάθε είδους ενδίκων βοηθημάτων ή μέσων θεωρείται τυπική παράλειψη η οποία μπορεί να καλυφθεί μετά τη συζήτηση και πριν από την έκδοση της απόφασης, ύστερα από σχετική ειδοποίηση του πληρεξούσιου δικηγόρου από το δικαστήριο".
Από τη διάταξη αυτή προκύπτει με σαφήνεια, ότι αυτή αναφέρεται στην υποχρέωση προκαταβολής της παράστασης για τη συζήτηση κάθε είδους ένδικων μέσων ή βοηθημάτων, η μη εκπλήρωση της οποίας θεωρείται ως τυπική παράλειψη που μπορεί να καλυφθεί μετά τη συζήτηση και πριν από την έκδοση της απόφασης ενώ δεν αναφέρεται στην υποχρέωση κατάθεσης του σχετικού γραμματίου καταβολής των εισφορών για την κατάθεση κάθε είδους ένδικων μέσων ή βοηθημάτων, με αποτέλεσμα η μη εκπλήρωση της υποχρέωσης αυτής να μην θεωρείται ως τυπική παράλειψη που μπορεί να καλυφθεί μετά τη συζήτηση και πριν από την έκδοση της απόφασης.
Περαιτέρω, τα άρθρα 20 παρ. 1 του Συντάγματος και 6 της κυρωθείσας με το ΝΔ 53/1974 Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών (ΕΣΔΑ) δεν αποκλείουν στον κοινό νομοθέτη να θεσπίζει δικονομικές προϋποθέσεις και γενικότερα διατυπώσεις για την πρόοδο της δίκης, αρκεί αυτές να συνάπτονται με τη λειτουργία των δικαστηρίων και την ανάγκη αποτελεσματικής απονομής της δικαιοσύνης και , περαιτέρω, να μην υπερβαίνουν τα όρια εκείνα , πέραν των οποίων επάγονται την άμεση ή έμμεση κατάλυση του προστατευόμενου από τις ανωτέρω διατάξεις ατομικού δικαιώματος παροχής έννομης δικαστικής προστασίας.
Το δικαίωμα πρόσβασης στο δικαστήριο δεν είναι απόλυτο, αλλά υπόκειται σε περιορισμούς, ιδίως όσον αφορά τις προϋποθέσεις του παραδεκτού του ένδικου μέσου, αφού απαιτείται από τη φύση του η ρύθμισή του από το κράτος, το οποίο έχει τη σχετική διακριτική ευχέρεια, αρκεί μόνο οι τιθέμενοι περιορισμοί και οι τιθέμενες προϋποθέσεις να μην περιορίζουν την πρόσβαση του διαδίκου κατά τέτοιο τρόπο ή σε τέτοιο βαθμό, ώστε το δικαίωμα της προσφυγής στο δικαστήριο να πλήττεται στον ίδιο τον πυρήνα του.
Έτσι, οι πιο πάνω αναφερόμενες διατάξεις της παρ.4 του άρθρου 61 του Κώδικα Δικηγόρων, δεν προσκρούουν στις ανωτέρω διατάξεις του Συντάγματος και της ΕΣΔΑ, δεδομένου ότι με αυτές επιδιώκεται η εξυπηρέτηση σκοπών που συνάπτονται με την απονομή της δικαιοσύνης και δεν υπερβαίνουν το αναγκαίο μέτρο (ΟλΣτΕ 1858/2015).
Στην προκειμένη περίπτωση, με την υπ' αρ . 11/2019 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Καλαμάτας (δικάσαντος σε δεύτερο βαθμό), ο αναιρεσείων κηρύχθηκε ένοχος, με το ελαφρυντικό του άρθρου 84 παρ. 2β' ΠΚ, για την αξιόποινη πράξη της παράβασης του άρθρου 28 παρ. 2 Ν. 1650/1986 και του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης πέντε (5) μηνών, ανασταλείσα επί τριετία.
Κατά της απόφασης αυτής, ο Δικηγόρος Αθηνών Παναγιώτης Σ. Κούρβας, με την ιδιότητά του ως πληρεξουσίου Δικηγόρου του κατηγορουμένου Θ. Ρ. του Α., που διορίσθηκε από εκείνον και εμφανίστηκε μ' εκείνον στο ως άνω Δικαστήριο , άσκησε, με δήλωσή του στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, την επιδοθείσα σ' αυτόν στις 29.5.2019 από 28.5.2019 αίτηση για αναίρεση.
Όμως, για την άσκηση της εν λόγω αίτησης αναίρεσης, ο πληρεξούσιος Δικηγόρος του αναιρεσείοντος δεν προσκόμισε το επιβαλλόμενο από τις πιο πάνω αναφερόμενες διατάξεις σχετικό γραμμάτιο καταβολής εισφορών επί ποσού (αμοιβής) 534 ευρώ, που προβλέπεται για την άσκηση αίτησης αναίρεσης κατ' απόφασης Εφετείου, όπως η προσβαλλόμενη, σύμφωνα με τα εκτιθέμενα στη μείζονα σκέψη, αλλά ( προσκόμισε) το μη κανονικό (ελλιπές ως προς το ποσό) υπ' αρ. ...29.5.2019 γραμμάτιο, που αντιστοιχεί σε ποσό (αμοιβής) 406 ευρώ.
Έτσι, όμως, δεν τηρήθηκαν οι ως άνω επιβαλλόμενες νόμιμες διατυπώσεις για την άσκηση της αίτησης αναίρεσης, αφού η μη εκπλήρωση της υποχρέωσης κατάθεσης του σχετικού γραμματίου καταβολής των εισφορών για την κατάθεση αυτής (αίτησης αναίρεσης) δεν αποτελεί, σύμφωνα με όσα αναφέρονται στη μείζονα σκέψη, τυπική παράλειψη που μπορεί να καλυφθεί μετά τη συζήτηση και πριν από την έκδοση της απόφασης.
Με τα δεδομένα αυτά και, εφόσον οι διατάξεις της παρ. 4 του άρθρου 61 του Κώδικα Δικηγόρων δεν προσκρούουν στις διατάξεις των άρθρων 20 παρ. 1 του Συντάγματος και 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών (ΕΣΔΑ), σύμφωνα με όσα αναφέρονται στη μείζονα σκέψη, η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης είναι απαράδεκτη.
Κατ' ακολουθίαν τούτων, πρέπει να απορριφθεί, ως απαράδεκτη, λόγω μη τήρησης της προαναφερθείσας νομικής διατύπωσης, η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα ( άρθρα 476 παρ. 1, 578 παρ. 1 ΚΠΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 28.5.2019, ασκηθείσα με δήλωση ενώπιον του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που επιδόθηκε στις 29.5.2019 ( αρ. πρωτ. 6142/2019) αίτηση του Θ. Ρ. του Α., κατοίκου ..., για αναίρεση της υπ' αρ. 11/2019 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Καλαμάτας. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, τα οποία ανέρχονται στο ποσό των διακοσίων πενήντα (250) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 30 Οκτωβρίου 2019
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήρια στις 24 Δεκεμβρίου 2019.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ