Supreme Court dismisses appeal against civil judgment for inadmissible grounds not listed in Article 560 of Civil Procedure Code.

Απόφαση 2051 / 2014 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 2051/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Χρυσικό, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αντώνιο Ζευγώλη, Γεώργιο Λέκκα, Πηνελόπη Ζωντανού και Χαράλαμπο Μαχαίρα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 6 Οκτωβρίου 2014, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Σ. Κ. του Ι., 2) Ν. Κ. του Ι., 3) Π. Π. του Ι., 4) Μ. συζύγου Ε. Κ. το γένος Γ. Λ., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ιωάννη Γεωργακαράκο και κατέθεσαν προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρείας με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Βασιλική Κουρούσια και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12/8/2002 αγωγή και την από 15/9/2003 προσεπίκληση των ήδη αναιρεσειόντων που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αίγινας και συνεκδικάστηκε με την από 8/12/2003 πρόσθετη παρέμβαση νομικού προσώπου που δεν είναι διάδικος στην παρούσα δίκη. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 7/2005 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και οι 5406/2008 μη οριστική και 1446/2012 οριστική του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 22/11/2012 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Λέκκας ανέγνωσε την από 11/10/2013 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του παρόντος Δικαστηρίου Αρεοπαγίτη Δημητρίου Κράνη, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, η πληρεξούσια της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, προσβάλλεται η υπ' αριθμ. 1446/2012 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, η οποία εκδόθηκε επί της από 10-8-2005 έφεσης της αναιρεσίβλητης κατά της υπ' αριθμ. 7/2005 απόφασης του Ειρηνοδικείου Αίγινας, με την οποία έγινε δεκτή η από 12-8-2002 αγωγή των αναιρεσειόντων, καθώς και η από 15-9-2003 προσεπίκλησή τους κατά του ΝΠΔΔ με την επωνυμία "Δήμος Αίγινας", το οποίο και άσκησε την από 8-12-2003 πρόσθετη παρέμβαση υπέρ των τελευταίων.

Από τη διάταξη του άρθρου 560 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων και κατά των αποφάσεων των Πολυμελών Πρωτοδικείων, οι οποίες εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση για ορισμένους λόγους που αναφέρονται περιοριστικά στην εν λόγω διάταξη, μεταξύ δε αυτών δεν περιλαμβάνονται οι λόγοι αναίρεσης που αναφέρονται στο άρθρο 559 αριθμ. 8, 12, 13 και 19 ΚΠολΔ.

Ο περιορισμός αυτός των λόγων αναίρεσης, με κριτήριο την υλική αρμοδιότητα και τη βάσει αυτής υπαγωγή της διαφοράς σε ορισμένη κατηγορία δικαστηρίων, αποβλέπει στην ταχύτερη επίλυση των υπαγόμενων στα ειρηνοδικεία διαφορών, εξυπηρετεί δε το γενικό συμφέρον, το οποίο υπαγορεύει, ιδίως σε διαφορές απλές ή μικρής ουσιαστικής σημασίας, την σε σύντομο χρόνο παροχή έννομης προστασίας, αφού η διαιώνιση του δικαστικού αγώνα σε αυτού του είδους τις διαφορές ενδέχεται να καθιστά ασύμφορη την προσφυγή στα δικαστήρια προς ικανοποίηση των σχετικών αξιώσεων και κατά συνέπεια αναποτελεσματική την παρεχόμενη δικαστική προστασία (ΑΠ 981/2007).

Στην προκείμενη περίπτωση, με τους πρώτο, δεύτερο και τρίτο λόγους αναίρεσης, αποδίδονται στην πληττόμενη απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, που εκδόθηκε επί εφέσεως κατά της υπ' αριθμ. 7/2005 απόφασης του Ειρηνοδικείου Αίγινας, αναιρετικές πλημμέλειες από τους αριθ. 8, 13, 12 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ και ειδικότερα, α) ότι το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν, ενώ εφάρμοσε εσφαλμένα τους ορισμούς του νόμου ως προς το βάρος της απόδειξης, β) ότι παραβίασε τους ορισμούς του νόμου σχετικά με τη δύναμη των αποδεικτικών μέσων και γ) ότι διέλαβε στην πληττόμενη απόφασή του αντιφατικές και ανεπαρκείς αιτιολογίες.

Οι λόγοι αυτοί αναίρεσης δεν περιέχονται στο άρθρο 560 ΚΠολΔ και ως εκ τούτου είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι. Κατόπιν τούτων η αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί. Ακολούθως, πρέπει να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου που κατέθεσαν οι αναιρεσείοντες στο δημόσιο ταμείο (ΚΠολΔ 495 § 4) και να καταδικαστούν οι αναιρεσείοντες λόγω της ήττας τους στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό (ΚΠολΔ 176 και 183).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης.

Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου που κατέθεσαν οι αναιρεσείοντες στο δημόσιο ταμείο. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, που ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 3 Νοεμβρίου 2014.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 17 Νοεμβρίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ