Supreme Court dismisses appeal against civil judgment for inadmissible grounds not listed in Article 560 of Civil Procedure Code.

Απόφαση 2050 / 2014 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 2050/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Χρυσικό, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αντώνιο Ζευγώλη, Γεώργιο Λέκκα, Πηνελόπη Ζωντανού και Χαράλαμπο Μαχαίρα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 6 Οκτωβρίου 2014, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου (ΟΤΑ) με την επωνυμία "ΔΗΜΟΣ ΑΙΓΙΝΑΣ" που εδρεύει στην Αίγινα και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Αλεξάνδρα Τσάμη και κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρείας με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Βασιλική Κουρούσια και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12/8/2002 αγωγή προσώπων που δεν είναι διάδικοι στην παρούσα δίκη που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αίγινας και συνεκδικάστηκε με την από 15/9/2003 προσεπίκλησή τους και την από 8/12/2003 πρόσθετη παρέμβαση του ήδη αναιρεσείοντος. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 7/2005 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και οι 5406/2008 μη οριστική και 1446/2012 οριστική του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 30/11/2012 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Λέκκας ανέγνωσε την από 9/1/2014 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του παρόντος Δικαστηρίου Αρεοπαγίτη Δημητρίου Κράνη, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, η πληρεξούσια της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, προσβάλλεται η υπ' αριθμ. 1446/2012 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, η οποία εκδόθηκε επί της από 10-8-2005 έφεσης της αναιρεσίβλητης κατά της υπ' αριθμ. 7/2005 απόφασης του Ειρηνοδικείου Αίγινας, με την οποία έγινε δεκτή η από 12-8-2002 αγωγή των Σ. Κ., Ν. Κ., Π. Π. και Μ. Κ., καθώς και η από 15-9-2003 προσεπίκλησή τους κατά του ήδη αναιρεσείοντος, το οποίο και άσκησε την από 8-12-2003 πρόσθετη παρέμβαση υπέρ των τελευταίων.

Από τη διάταξη του άρθρου 560 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων και κατά των αποφάσεων των Πολυμελών Πρωτοδικείων, οι οποίες εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση για ορισμένους λόγους που αναφέρονται περιοριστικά στην εν λόγω διάταξη, μεταξύ δε αυτών δεν περιλαμβάνονται οι λόγοι αναίρεσης που αναφέρονται στο άρθρο 559 αριθμ. 8, 13 και 19 ΚΠολΔ.

Ο περιορισμός αυτός των λόγων αναίρεσης, με κριτήριο την υλική αρμοδιότητα και τη βάσει αυτής υπαγωγή της διαφοράς σε ορισμένη κατηγορία δικαστηρίων, αποβλέπει στην ταχύτερη επίλυση των υπαγόμενων στα ειρηνοδικεία διαφορών, εξυπηρετεί δε το γενικό συμφέρον, το οποίο υπαγορεύει, ιδίως σε διαφορές απλές ή μικρής ουσιαστικής σημασίας, την σε σύντομο χρόνο παροχή έννομης προστασίας, αφού η διαιώνιση του δικαστικού αγώνα σε αυτού του είδους τις διαφορές ενδέχεται να καθιστά ασύμφορη την προσφυγή στα δικαστήρια προς ικανοποίηση των σχετικών αξιώσεων και κατά συνέπεια αναποτελεσματική την παρεχόμενη δικαστική προστασία (ΑΠ 981/2007).

Στην προκείμενη περίπτωση, με τους πρώτο, δεύτερο και τρίτο λόγους αναίρεσης, αποδίδονται στην πληττόμενη απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, που εκδόθηκε επί εφέσεως κατά της υπ' αριθμ. 7/2005 απόφασης του Ειρηνοδικείου Αίγινας, αναιρετικές πλημμέλειες από τους αριθ. 8, 13, 19 και 12 του άρθρου 559 ΚΠολΔ και ειδικότερα, α) ότι το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν, ενώ εσφαλμένα εφάρμοσε τους ορισμούς του νόμου ως προς το βάρος απόδειξης, β) ότι διέλαβε στην πληττόμενη απόφασή του αντιφατικές και ανεπαρκείς αιτιολογίες και γ) ότι παραβίασε τους ορισμούς του νόμου σχετικά με τη δύναμη των αποδεικτικών μέσων.

Οι λόγοι αυτοί αναίρεσης δεν περιέχονται στο άρθρο 560 ΚΠολΔ και ως εκ τούτου είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι. Κατόπιν τούτων η αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί και να καταδικαστεί το αναιρεσείον λόγω της ήττας του στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία όμως θα επιβληθούν μειωμένα (άρθρο 276 Ν. 3463/2006 σε συνδυασμό με το άρθρο 5 Ν. 3210/1955 και 22 § 1 του Ν.3693/1957, όπως η παράγραφος αυτή ισχύει μετά την υπ' αριθμ. 134423/8-12-1992 απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης (ΦΕΚ Β' 11/20-1-1993), που εκδόθηκε κατ' εξουσιοδότηση του άρθρου 5 § 12 του Ν.1738/1987 σε συνδυασμό με το άρθρο 276 Ν. 3463/2006), κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό (ΚΠολΔ 176 και 183).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης.

Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου που κατέθεσαν οι αναιρεσείοντες στο δημόσιο ταμείο. Και

Καταδικάζει το αναιρεσείον στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, που ορίζει στο ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 3 Νοεμβρίου 2014.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 17 Νοεμβρίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ