Supreme Court dismisses appeal against final sentence for concurrent crimes due to proper application of cumulative sentencing laws.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the Athens Court of Appeal's determination of a combined sentence for concurrent crimes. The appellant argued that the lower court erred by applying cumulative sentencing provisions without waiting for all related judgments to become final. The court ruled that the lower court correctly exercised its authority to assess the combined penalty under the relevant Criminal Code articles before all decisions became unappealable.
Legislator headnote
AI generatedArticles 94 to 97 of the Criminal Code; The court may determine a combined penalty for concurrent crimes sua sponte before all related judgments become final, provided the procedural conditions are met.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 2050 / 2008 (Β Ποιν. Διακ., ΠΟΙΝΙΚΕΣ) ΑΡΙΘΜΟΣ 2050/2008
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Β' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Χρυσικό, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως), Ιωάννη Σιδέρη, Νικόλαο Ζαΐρη, Νικόλαο Λεοντή - Εισηγητή και Γεωργία Λαλούση, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 5 Σεπτεμβρίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αντωνίου Μύτη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ...., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Σκούτα, περί αναιρέσεως της 322/2008 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 11 Φεβρουαρίου 2008 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 765/2008.
Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Με την κρινόμενη 12/13-2-2008 αίτηση προσβάλλεται η 322/4-2-2008 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, με την οποία καθορίσθηκε συνολική ποινή, κατά παραδοχή σχετικής αιτήσεως του ήδη αναιρεσείοντος.
Η νομότυπη και εμπρόθεσμη άσκησή της επιτρέπει την έρευνα της βασιμότητας των διατυπουμένων δι' αυτής λόγων, έννοια με την οποία και εξετάζονται στη συνέχεια. Ειδικότερα, όπως προκύπτει από τις διατάξεις των άρθρων 94 έως 97 Π.Κ., οι περί συρροής εγκλημάτων και καθορισμού συνολικής γι' αυτά ποινής ορισμοί εφαρμόζονται αυτεπαγγέλτως από τον δικαστή, ως αναφερόμενα στην επιμέτρηση της ποινής και όταν τα συρρέοντα εγκλήματα εκδικάσθησαν διαδοχικώς και εξεδόθησαν περισσότερες αποφάσεις, είτε από το ίδιο, είτε από διαφορετικά δικαστήρια, αρκεί να συντρέχουν οι όροι του άρθρ. 97 Π.Κ.
και στην περίπτωση αυτή η εφαρμογή των ανωτέρω διατάξεων χωρίς και πριν όλες οι καταδικαστικές αποφάσεις γίνουν αμετάκλητες. Τούτο συνάγεται και από το άρθρ. 491 Κ.Π.Δ., κατά το οποίο επιτρέπεται επίσης έφεση κατά αποφάσεως που καθόρισε συνολική ποινή, αν τα συρρέοντα εγκλήματα εκδικάσθηκαν χωριστά, εκδοθεισών περισσοτέρων αποφάσεων, η δε συνολική ποινή καθορίσθηκε πριν όλες αυτές οι αποφάσεις γίνουν αμετάκλητες.
Σε αυτά δεν αντιτίθεται η αναφερόμενη στην εκτέλεση περισσοτέρων αποφάσεων για συρρέοντα εγκλήματα διάταξη του άρθρ. 551 Κ.Π.Δ., η οποία, καθώς και στην αιτιολογική έκθεση σημειώνεται, καθορίζει το αρμόδιο δικαστήριο για τον καθορισμό της εκτιτέας συνολικής ποινής σε εκτέλεση περισσοτέρων αμετακλήτων καταδικαστικών αποφάσεων κατά του αυτού προσώπου για διάφορα συρρέοντα εγκλήματα, διότι το άρθρο αυτό σκοπεί να ρυθμίσει την περίπτωση, κατά την οποία δεν είχε καταστεί δυνατός για οποιονδήποτε λόγο ο καθορισμός της συνολικής ποινής πριν ή οι αποφάσεις αυτές γίνουν αμετάκλητες (Ολ.
Α.Π. 3, 4/2008).
Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, το οποίο, με την προσβαλλομένη ως άνω απόφασή του προέβη στην επιμέτρηση της ποινής που επεβλήθη εις τον αναιρεσείοντα με την υπ' αριθ. 1032/2005 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών (επί κακουργημάτων), που δεν είχε περιληφθεί στην αίτηση του ήδη αναιρεσείοντος, χωρίς την διατύπωση περί τούτου αντιρρήσεως του τελευταίου, κατ'επιτρεπτή περί τούτου αυτεπάγγελτη έρευνα και εφαρμογή του άρθρου 94-97 ΠΚ, και δεν είχε καταστεί αμετάκλητη, δεν υπερέβη την εξουσία του αλλ' ούτε προεκλήθη απόλυτος ακυρότης, χωρίς παράλληλα να παραβιάσει τις παραπάνω αναφερόμενες διατάξεις. Επομένως πρέπει να απορριφθούν, ως αβάσιμοι, οι εκ του άρθρ. 510 παρ. 1 στοιχ. Η, Α και Ε' Κ.Π.Δ. λόγοι της αιτήσεως αναιρέσεως και να επιβληθούν τα έξοδα εις βάρος του αναιρεσείοντος.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την 12/11-2-2008 αίτηση του ... για αναίρεση της 322/4-2-2008 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (2200 ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19 Σεπτεμβρίου 2008. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 22 Σεπτεμβρίου 2008.
Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ