2045/2017 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2045 / 2017 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 2045/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ’ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ελένη Διονυσοπούλου, Ευγενία Προγάκη-εισηγήτρια, Ασπασία Μαγιάκου, και Πέτρο Σαλίχο, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, την 1 Νοεμβρίου 2017, με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών, κατοικοεδρεύοντα στην …, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τη Μαρία Βλάσση, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Της αναιρεσίβλητης: Ε. Α. του Σ., κατοίκου ..., που παραστάθηκε αυτοπροσώπως ως δικηγόρος με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 23-8-2011 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Άμφισσας.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 102/2013 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 106/2015 του Εφετείου Λαμίας.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε το αναιρεσείον με την από 29-1-2016 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Eπειδή η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως κατά της υπ’ αριθμ. 106/2015 αποφάσεως του Mονομελούς Εφετείου Λαμίας, έχει ασκηθεί νόμιμα και εμπρόθεσμα, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 495 παρ. 1 και 3 και 552 επ. Κ.Πολ.Δικ. (επίδοση 30-12-2015 άσκηση αναιρέσεως 29-1-2016). Επομένως αυτή (αίτηση) είναι παραδεκτή και πρέπει να εξετασθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της ( άρθρο 571 και 577 Κ.Πολ.Δικ.).

Επειδή σύμφωνα με το άρθρο 1033 ΑΚ για τη μεταβίβαση κυριότητας ακινήτου απαιτείται συμφωνία μεταξύ του κυρίου και εκείνου που την αποκτά, ότι μετατίθεται σ’ αυτόν η κυριότητα, για κάποια νόμιμη αιτία. Η συμφωνία γίνεται με συμβολαιογραφικό έγγραφο, που υποβάλλεται σε μεταγραφή (ΑΚ 1192αρ. 1) Για τη μεταβίβαση, με τον παράγωγο αυτό τρόπο της κυριότητας του ακινήτου, αποτελεί προϋπόθεση το να ήταν κύριος εκείνος που συμφώνησε τη μεταβίβασή της.

Παράγωγο τρόπο μεταβιβάσεως της κυριότητας ακινήτου, όπως προκύπτει από τις διατάξεις των άρθρων 1710,1846,1195,1198 και 1199ΑΚ, αποτελεί και η καθολική διαδοχή, από διαθήκη ή εξ αδιαθέτου, εφόσον ο κληρονομούμενος ήταν κύριος του ακινήτου, κατά το χρόνο του θανάτου του και ο κληρονόμος αποδέχθηκε την επαχθείσα σ’ αυτόν κληρονομιά, με συμβολαιογραφικό έγγραφο, το οποίο μεταγράφηκε νόμιμα στα οικεία βιβλία μεταγραφών, κατά δε τη διάταξη του άρθρου 1199 του ίδιου κώδικα, με την κατά το άρθρο 1193 μεταγραφή, η κυριότητα θεωρείται ότι περιήλθε στον κληρονόμο από το χρόνο θανάτου του κληρονομουμένου.

Περαιτέρω μετά την εκπόνηση και έγκριση της πολεοδομικής μελέτης, με τη διαδικασία που θεσπίζεται με το Ν. 1337/1983 ακολουθεί το στάδιο της εφαρμογής της, η οποία κατά το άρθρο 12 παρ. 1 του νόμου αυτού πραγματοποιείται με τη σύνταξη, κύρωση και μεταγραφή της Πράξης Εφαρμογής, της οποίας περιεχόμενο αποτελεί ένα σύνολο ενεργειών προκειμένου να αποκτηθεί η γη και να διατεθεί για τους σκοπούς που αναφέρει η παρ. 8 του εν λόγω νόμου (απόκτηση κοινωφελών και κοινόχρηστων χώρων) και να υλοποιηθεί ο σχηματισμός των οικοδομικών τετραγώνων (ιδιοκτησιών), όπως αυτά προβλέπονται από την πολεοδομική μελέτη.

Τούτο επιτυγχάνεται με την πραγματοποίηση των εισφορών σε γή και χρήμα, καθώς και με τις απαιτούμενες τακτοποιήσεις και προσκυρώσεις οικοπέδων, ρυμοτομήσεις ακινήτων και αναλογισμούς αποζημίωσης. Από τις διατάξεις του άρθρου 12 του παραπάνω νόμου στο συνδυασμό με εκείνες του άρθρου 49 παρ. 2 και 3 του Ν. 947/1979 με την κύρωση της Πράξεως Εφαρμογής οριστικοποιούνται οι αναφερόμενες σ’ αυτήν εδαφικές μεταβολές σε συσχετισμό με τους φερόμενους ιδιοκτήτες τους, ο οποίοι από της μεταγραφής της αποκτούν πρωτοτύπως κυριότητα επί των αναγραφομένων ιδιοκτησιών, υπό την προϋπόθεση ότι είναι κύριοι των ακινήτων που αποτέλεσαν τη βάση διαμορφώσεώς τους.

Αν δεν συντρέχει η προϋπόθεση αυτή, ο αληθινός κύριος του ως άνω βασικού ακινήτου δύναται να διεκδικήσει το αντίστοιχο που διαμορφώθηκε ασκώντας τη σχετική αγωγή κατά του φερόμενου στον κτηματολογικό πίνακα ως δικαιούχου η των διαδοχών του, καθόσον η χρηματική αποζημίωση που αναφέρεται στο άρθρο 12 του εν λόγω νόμου δεν αφορά στην κυριότητα του διαμορφούμενου ακινήτου, αλλά στο μέγεθος της εισφοράς σε γη και στο μέγεθος της ιδιοκτησίας (Ολ.

ΑΠ 1236/1982, Ολ ΣτΕ 1730/2000). Περαιτέρω, κατά την έννοια της διατάξεως του αριθμού 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔικ, λόγος αναιρέσεως για έλλειψη νομίμου βάσης της αποφάσεως ιδρύεται, όταν από τις αιτιολογίες της αποφάσεως, δεν προκύπτουν σαφώς τα περιστατικά που είναι αναγκαία για να κριθεί αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συντρέχουν οι νόμιμοι όροι της ουσιαστικής διατάξεως που εφαρμόσθηκε ή δεν συντρέχουν ώστε να αποκλείεται η εφαρμογή της, καθώς και όταν η απόφαση δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες ελλιπείς και αντιφατικές, ως προς το νομικό χαρακτηρισμό των περιστατικών, τα οποία έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης.

Τέλος ο από τη διάταξη του αριθμού 10 του ίδιου άρθρου λόγος αναίρεσης ιδρύεται αν το δικαστήριο, παρά το νόμο, δέχθηκε πράγματα που είχαν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης χωρίς απόδειξη και όχι όταν από τις προσκομισθείσες αποδείξεις προέκυψε πόρισμα, που κατά την άποψη του αναιρεσείοντος, δεν αντιστοιχεί στις αποδείξεις αυτές.

Στην προκειμένη περίπτωση, από την παραδεκτή επισκόπηση της προσβαλλομένης αποφάσεως (αρθρ. 561 παρ. 2 Κ.Πολ.Δικ) το Εφετείο, μετά από συνεκτίμηση των νομίμως σ’ αυτό επικληθέντων και προσκομισθέντων από τους διαδίκους, αποδεικτικών μέσων, δέχθηκε τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά ως προς την κύρια και από παράγωγο τρόπο αποκτήσεως κυριότητας βάση της αναγνωριστικής αγωγής της ενάγουσας αναιρεσίβλητης για εδαφικό τμήμα μεγαλυτέρου ακινήτου της και τη διόρθωση της πρώτης ανακριβούς εγγραφής του ακινήτου στα οικεία κτηματολογικά βιβλία. " Η ενάγουσα με το ...-12-1992, συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Άμφισσας Η.

Δ., νομίμως μεταγεγραμμένο την 30-12-1992 στα βιβλία μεταγραφών του υποθηκοφυλακείου Άμφισσας, στο τόμο … με αύξοντα ..., απέκτησε λόγω πώλησης στη θέση ... της πόλης της Άμφισσας, επί της ανώνυμης οδού ... ένα ακίνητο, εμβαδού 518,80 τμ, το οποίο εμφαίνεται στο από Δεκέμβριο του 1992 τυπογραφικό διάγραμμα του αρχιτέκτονος μηχανικού Α.

Ψ., το οποίο συνόρευε Βορείως με ιδιοκτησία αγνώστου σε πλευρές μήκους 5,50μ και 7,60μ, νοτίως με ιδιοκτησία κληρονόμων Π. Π., εκτός σχεδίου πόλης, σε πλευρά μήκους 25,50μ., ανατολικώς με ανώνυμη δημοτική οδό, ..., σε πλευρές μήκους 12μ, και 25μ, και δυτικώς με ιδιοκτησία Ε. Κ. σε πλευρές μήκους 12,20μ, και 21,60μ. Το ακίνητο αυτό είχε περιέλθει στη δικαιοπάροχο της ενάγουσας λόγω κληρονομικής διαδοχής και ειδικότερα με τη με αριθμό ...1992 πράξη αποδοχής, με ιδιοκτησία αγνώστου σε πλευρές μήκους 5,50 μ.

και 7,60 μ., νοτίως με ιδιοκτησία κληρονόμων Π. Π., εκτός σχεδίου πόλης, πλευρά μήκους 25,50 μ., ανατολικώς με ανώνυμη δημοτική οδό, ..., πλευρές μήκους 12 μ., και 25μ., και δυτικώς με ιδιοκτησία Ε. Κ. σε πλευρές μήκους 12,20 μ., και 21,60 μ.. Το ακίνητο αυτό είχε περιέλθει στη δικαιοπάροχο της ενάγουσας λόγω κληρονομικής διαδοχής και ειδικότερα με τη με αριθμό ...1992 πράξη αποδοχής κληρονομιάς του ίδιου συμβολαιογράφου, νομίμως μεταγεγραμμένη στα ίδια ως άνω βιβλία στον ...

με αύξοντα ..., του αποβιώσαντος τη 17.8.1991 πατέρα της Π. Π. του ..., ο οποίος εγκατέστησε με την από 17.4.1991 ιδιόγραφη διαθήκη του κληρονόμο του σε αυτό τη θυγατέρα του Β. Π.. Το ακίνητο εξάλλου, αυτό σύμφωνα με τον ως άνω τίτλο κτήσης αποτελούσε τμήμα μεγαλύτερου ακινήτου ελαιοτεμαχίου, το οποίο ο κληρονομούμενος, δικαιοπάροχος της πωλήτριας είχε αποκτήσει ατύπως λόγω κληρονομικής διαδοχής από τους γονείς του σε συνδυασμό με την από το έτος 1947 άτυπη διανομή της γονικής περιουσίας με την αδελφή του Π.

σύζυγο Ε. Κ., το γένος Ι. Π. ( καθώς και τη με .../1985 πράξη αναλογισμού και προσκύρωσης ακινήτων του Τμήματος Πολεοδομίας της Νομαρχίας Φωκίδας, νομίμως μεταγεγραμμένη στα ως άνω βιβλία στον ... με αύξοντα ..., σε συνδυασμό με τα με αριθμούς .../1988 και .../1990 συμβόλαια των συμβολαιογράφων Άμφισσας Χ. Α. - Κ. του Ι. Λ..

Με τα συμβόλαια αυτά και ειδικότερα με το δεύτερο, ο ..., ο οποίος εμφανίζεται να έχει στην κυριότητα, νομή και κατοχή του ένα οικόπεδο, μέρος ρέματος, εντός του σχεδίου της πόλης της Άμφισσας, επί των αδιάνοικτων οδών 14ης και ...δ, έκτασης 112, 08 τ.μ., μεταβιβάζει αυτό στον Π. Π. του Ι. προκειμένου να προσκυρωθεί αυτό ως τμήμα σε άλλο οικόπεδο ιδιοκτησίας του αγοραστή.

Ακολούθως αποδείχθηκε ότι κατά τη κτηματογράφηση του ..., το ακίνητο της ενάγουσας έλαβε ΚΑΕΚ ... και εμφανίζεται να έχει εμβαδόν 781 τ.μ., αναφέρεται δε σε αυτό ως τίτλος κτήσης το με αριθμό ...1992 ως άνω συμβόλαιο. Στο Κτηματολογικό διάγραμμα ωστόσο, του ακινήτου της δεν περιλαμβάνεται το εμβαδόν 213 τ.μ. τμήμα, το οποίο κείται δυτικώς του με ΚΑΕΚ ...

ακινήτου, χαρακτηρίζεται ως ποτάμι - ρέμα και έχει λάβει δικό του ΚΑΕΚ ήτοι ..., παρά το γεγονός ότι η Κτηματική Υπηρεσία νομού Φωκίδας με τα με αριθμούς πρωτοκόλλου ....5.2010 και ....10.2011 έγγραφα των Προϊσταμένων της προς την ενάγουσα αναφέρει ότι το Ελληνικό Δημόσιο δεν προβάλλει δικαιώματα στο ακίνητο με ΚΑΕΚ ..., καθ’ όσον αυτό έχει κυρωθεί και μεταγραφεί η με .../1985 Πράξη Προσκυρώσεως και Αναλογισμού του Τμήματος Πολεοδομίας και Π.Ε.

της Νομαρχίας Φωκίδας και ότι εν γένει δεν υφίσταται καταγεγραμμένο δημόσιο κτήμα στην περιοχή ... της πόλης της Άμφισσας. Επιπλέον πρέπει να αναφερθούν και το με αριθμό πρωτοκόλλου .../23.9.2011 έγγραφο του Διευθυντή του Τμήματος Τοπογραφίας Επικοισμού και Αναδασμού της Περιφερειακής Ενότητας Φωκίδας σύμφωνα με το οποίο το ακίνητο της ενάγουσας δεν βρίσκεται σε έκταση διαχειριζόμενη από την ως άνω υπηρεσία αλλά και το με αριθμό πρωτοκόλλου: ...21.11.2011 έγγραφο του Δασάρχη Άμφισσας, σύμφωνα με τον οποίο τα ως άνω με ΚΑΕΚ ...

και ... ακίνητα κατόπιν αυτοψίας της υπηρεσίας, δεν διεκδικούνται από αυτή, τα οποία προσκομίζονται από το ίδιο το εναγόμενο.

Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, αποδείχθηκε ότι το ένδικο με ΚΑΕΚ ... ακίνητο, το οποίο λειτουργούσε αρχικώς ως αρδευτικός αύλακας, ήδη μετά την ως άνω με .../1985 Πράξη Προσκυρώσεως και Αναλογισμού και τη με αριθμό πρωτοκόλλου .../28-11-1985 σύνταξη πράξης τακτοποίησης, προσκύρωσης και αναλογισμού, λόγω ρυμοτομίας, στις ιδιοκτησίες Φ., Μ., Κ., Π.

και Ε. Π. και Π. Ι. Π. στην Άμφισσα, σε συνδυασμό με τα ως άνω αναφερόμενα συμβόλαια, έχει περιέλθει στην κυριότητα της ενάγουσας". Με βάση τις παραδοχές αυτές το Εφετείο δέχθηκε την αγωγή της αναιρεσίβλητης κατά την κύρια βάση της ως ουσιαστικά βάσιμη και στη συνέχεια απέρριψε την (τυπική) έφεση του αναιρεσείοντος Δημοσίου κατά της Πρωτόδικης απόφασης, που είχε κρίνει ομοίως.

Με αυτά που δέχθηκε και έτσι όπως, παραπάνω έκρινε το Εφετείο, δεν στέρησε την απόφασή του από νόμιμη βάση, αφού τα πραγματικά περιστατικά που με σαφήνεια (αν και ιδιαίτερα περιληπτικά) και χωρίς αντιφάσεις (και κατ’ αντιγραφή της πρωτόδικης αποφάσεως) δέχθηκε ως αποδεινόμενα, ήταν αρκετά για την εφαρμογή των προδιαληφθεισών περί παραγώγου τρόπου αποκτήσεως κυριότητας διατάξεων από αγορά και κληρονομική διαδοχή, καθώς και των αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο προστιθεμένων ( αρθρ. 562 παρ. 4 Κ.Πολ.Δικ) διατάξεων των άρθρων 12 παρ. 1 του Ν. 1337/1983 και 49 παρ. 2 και 3 του Ν.947/1979 (που αναφέρονται στη νομική σκέψη) περί πρωτοτύπου τρόπου αποκτήσεως κυριότητας από τον απώτερο δικαιοπάροχο της ενάγουσας λόγω προσκυρώσεως και αναλογισμού αποζημιώσεως, με την μεταγραφή της οικείας Πράξεως Εφαρμογής.

Ειδικότερα διαλαμβάνεται στην απόφαση ότι η ενάγουσα έγινε κυρία του επιφανείας 213 τμ επιδίκου ακινήτου, το οποίο αποτελεί τμήμα μεγαλυτέρου ακινήτου επιφανείας 518,80 τμ που αυτή απέκτησε με νόμιμα μεταγεγραμμένο συμβόλαιο (...-12-1992 του συμβ/φου Άμφισσας Η. Δ.) λόγω αγοράς από την αληθή κυρία Β. Π. η οποία το είχε αποκτήσει από τον αποβιώσαντα στις 17-8-1991 αληθή κύριο και πατέρα της Π.

Π., λόγω νομ. μεταγ. αποδοχής της εξ ιδιογράφου διαθήκης (17-4-1991) κληρονομιάς και (...1992 συμβ. πράξη του ίδιου συμβ/φου), ο οποίος το είχε αποκτήσει αφενός μεν ως τμήμα μεγαλυτέρου ακινήτου ( ελαιοτεμαχίου) από εξ αδιαθέτου κληρονομιά των γονέων του και άτυπη διανομή που το 1947 έκανε με την αδελφή του Π., αφετέρου δε λόγω προσκυρώσεως με τις υπ’ αριθ. ...

και 516/28-11-1985 πράξεις Αναλογισμού και Προσκυρώσεως του Τμήματος Πολεοδομίας και την Πράξη Εφαρμογής της Νομαρχίας Φωκίδας που έχουν νόμιμα μεταγραφεί, για την εφαρμογή των οποίων και την με προσκύρωση τακτοποίηση των ιδιοκτησιών ο ... με τα υπ’ αριθμ. .../1988 και .../1990 ν.μ συμβόλαια (των συμ/φων Άμφισσας Χ. Α.

και Ι. Λ. αντίστοιχα) μεταβίβασε στον εν λόγω απώτερο δικαιοπάροχο της ενάγουσας μέρος ρέματος. Οι αιτιολογίες αυτές επιτρέπουν τον αναιρετικό έλεγχο για την ορθή ή μη εφαρμογή των προπαρατεθεισών διατάξεων. Ενόψει τούτων ο από τη διάταξη του αριθμού 19 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δικ. πρώτος λόγος της αναιρέσεως και κατά το πρώτο τμήμα του πρέπει να απορριφθεί.

Περαιτέρω οι αιτιάσεις του ίδιου λόγου κατά τις οποίες και κατ’ εκτίμηση του περιεχομένου τους, το αναιρεσείον ήταν ο αληθινός κύριος του βασικού ακινήτου που περιλήφθηκε στην Πράξη Εφαρμογής και με πράξεις Αναλογισμού και προσκυρώσεως περιήλθε στον απώτερο δικαιοπάροχο της ενάγουσας Π. Π. καθόσον τούτο (βασικό ακίνητο) όπως προκύπτει από το κτηματολογικό διάγραμμα του ακινήτου και την κατάθεση του μάρτυρα ήταν ανέκαθεν κοινόχρηστο ρέμα και του ανήκε και γι’ αυτό ούτε ο Δήμος είχε κυριότητα ώστε να τη μεταβιβάσει, ούτε τούτο μπορούσε, ελλείψει κυριότητας του Δήμου να περιληφθεί στην υπ’ αριθμ. ...

πράξη Αναλογισμού και προσκυρώσεως, είτε θεωρηθούν ως ισχυρισμοί κυριότητας του αναιρεσείοντος Δημοσίου, ενόψει του ότι κατά τα αναφερόμενα στη νομική σκέψη ο αληθής κύριος του ακινήτου δεν χάνει τα εμπράγματα δικαιώματά του με την κύρωση και μεταγραφή της Πράξεως Εφαρμογής της Πολεοδομικής Μελέτης και μπορεί να τα διεκδικήσει, είτε θεωρηθούν ότι αποδίδουν στην προσβαλλομένη εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων αφού, κατά την άποψη του αναιρεσείοντος τα γενόμενα δεκτά, είναι αντίθετα από εκείνα που προκύπτουν από τις αποδείξεις, είναι απαράδεκτες στην μεν πρώτη περίπτωση γιατί ο οικείος ισχυρισμός περί κυριότητας του βασικού ακινήτου υποβάλλεται για πρώτη φορά στον Άρειο Πάγο, στην δε δεύτερη γιατί οι αιτιάσεις αυτές απροκάλυπτα και χωρίς επιφάσεις αποδίδουν στην προσβαλλομένη κακή εκτίμηση των αποδείξεων και συνακόλουθα πλήττουν την περί τα πράγματα κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, η οποία, κατά το άρθρο 561 παρ. 1 Κ.Πολ.Δικ.

είναι αναιρετικά ανέλεγκτη. Περαιτέρω οι αιτιάσεις του ίδιου λόγου, κατά το δεύτερο μέρος του, κατά τις οποίες τα αναφερόμενα στην προσβαλλομένη απόφαση υπ’ αριθ. ...-5-2010 και ...-10-2011 έγγραφα της Κτηματικής Υπηρεσίας του Νομού Φωκίδας δεν ήταν επαρκή αποδεικτικά στοιχεία για τον μη χαρακτηρισμό του επιδίκου ως ρέματος, ανεξάρτητα από το ότι το επίδικο στην προσβαλλομένη αναφέρεται ως ρέμα που ανήκε στο Δήμο και λειτουργούσε αρχικά ως αρδευτικός αύλακας, δεν ιδρύουν την επικαλούμενη αναιρετική πλημμέλεια γιατί δεν αφορούν σε μη επίκληση και προσκομιδή αποδεικτικών στοιχείων, αλλά σε λανθασμένη, κατά την άποψη του αναιρεσείοντος, εκτίμησή τους.

Ενόψει τούτων ο πρώτος λόγος της αναιρέσεως και ως προς όλες τις αιτιάσεις του πρέπει να απορριφθεί.

Με τον δεύτερο λόγο της αναιρέσεως και κατ’ εκτίμηση του περιεχομένου του, αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση η αναιρετική πλημμέλεια του αριθμού 20 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δικ., κατά την οποία το Εφετείο παραμόρφωσε το περιεχόμενο των προαναφερθέντων υπ’ αριθμ. ...-5-2010 και ...-10-2011 εγγράφων της Κτηματικής Υπηρεσίας του Νομού Φωκίδας, με το να συναγάγει από αυτά ότι το επίδικο δεν είναι ρέμα.

Ο λόγος αυτός ανεξάρτητα από το ότι αφορά σε εκτιμητικό και όχι διαγνωστικό λάθος των επικαλουμένων εγγράφων είναι αλυσιτελής, καθόσον όπως προκύπτει από το προεκτεθέν περιεχόμενο της απόφασης, το Εφετείο έχει δεχθεί ότι το βασικό ακίνητο ήταν μέρος ρέματος που ανήκε στο Δήμο και αρχικά λειτουργούσε ως αρδευτικός αύλακας και μάλιστα ένα τμήμα του επιφανείας 112,08τ.μ μεταβιβάστηκε με τα αναφερόμενα στην απόφαση συμβόλαια στον απώτερο δικαιοπάροχο της ενάγουσας και ήδη όλο το επίδικο επιφανείας 213 τ.μ προσκυρώθηκε στον εν λόγω δικαιοπάροχο (Π.

Π.) με την υπ’ αριθμ. ... Πράξη Προσκυρώσεως και Αναλογισμού και την υπ’ αριθμ. .../28-11-1985 πράξη Τακτοποίησης, Προσκύρωσης και Αναλογισμού, λόγω ρυμοτομίας. Ενόψει των παραδοχών αυτών ο ερευνώμενος λόγος στηρίζεται επί εσφαλμένης προϋποθέσεως, αφού ο κατά την άποψη του αναιρεσείοντος ουσιώδης ισχυρισμός ως προς την μορφή του επιδίκου έχει γίνει δεκτός, ενώ τούτο (αναιρεσείον-Δημόσιο) εσφαλμένα υπολαμβάνει ότι το ρέμα, ως κοινόχρηστο, χωρίς άλλο ανήκει στην ιδιοκτησία του, πράγμα το οποίο είναι αβάσιμο αφού κατά το άρθρο 968 ΑΚ τα κοινόχρηστα ανήκουν στο Δημόσιο, εφόσον δεν ανήκουν σε ΟΤΑ όπως στην προκειμένη περίπτωση ή ο νόμος δεν ορίζει διαφορετικά.

Ενόψει τούτων και ο λόγος αυτός, καθώς και η αναίρεση, στο σύνολό της, πρέπει να απορριφθούν. Το αναιρεσείον Δημόσιο, ως ηττώμενος διάδικος, πρέπει να καταδικασθεί στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης (αρθρ. 183 και 176 Κ.Πολ.Δικ.), τα οποία όμως θα καταλογισθούν μειωμένα, σύμφωνα με το άρθρο 22 του Ν. 3693/1998, που διατηρήθηκε σε ισχύ, με το άρθρο 52 αρ. 18 του Εις.

Ν.Κ.Πολ.Δικ και όπως τούτο ισχύει, μετά την υπ’ αριθμ. 134423/1992 κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης, που εκδόθηκε κατ’ εξουσιοδότηση του άρθρου 5 παρ. 12 του Ν. 1738/1987.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 29-1-2016 αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου κατά της Ε. Α. του Σ., για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 106/2015 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Λαμίας.

Καταδικάζει το αναιρεσείον στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 15 Νοεμβρίου 2017.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 13 Δεκεμβρίου 2017.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ