Supreme Court dismisses appeal withdrawal and orders appellant to pay legal costs.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court declared the appellant's withdrawal of the appeal inadmissible, ruling that the appeal had not been properly exercised. Although the appellant paid the lower court costs, the court found no evidence the respondent was notified of the appeal before submitting cost claims. Consequently, the court ordered the appellant to pay the respondent's legal costs.
Legislator headnote
AI generatedArticles 573, 299, 294, 297, 295 of the Code of Civil Procedure; Withdrawal of appeal renders it unexercised if no notice was given to the respondent prior to cost claims.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 2044 / 2013 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 2044/2013
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α1' Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Χρυσικό, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Γεώργιο Γεωργέλλη, Δημήτριο Κράνη, Αντώνιο Ζευγώλη και Ιωάννη Χαμηλοθώρη, Αρεοπαγίτες.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 21 Οκτωβρίου 2013, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Β. Π. του Ι., κατοίκου ... η οποία παραστάθηκε με την πληρεξούσια δικηγόρο της Αναστασία Πολυδώρου, που δεν κατέθεσε προτάσεις.
Του αναιρεσιβλήτου: Σ. Δ. του Κ., κατοίκου ... ο οποίος παραστάθηκε με την πληρεξούσια δικηγόρο του Δήμητρα Λυμπεροπούλου, η οποία κατέθεσε προτάσεις.
Κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Στο σημείο αυτό, η πληρεξούσια της αναιρεσείουσας ζήτησε και έλαβε από τον Πρόεδρο τον λόγο και δήλωσε ότι παραιτείται από το δικόγραφο της από 25 Απριλίου 2012 αιτήσεώς της, για αναίρεση της 131/2012 οριστικής απόφασης του Εφετείου Αθηνών.
Η πληρεξούσια του αναιρεσιβλήτου αφού έλαβε το λόγο, ζήτησε να της επιδικασθεί δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Η αναιρεσείουσα, με δήλωση της πληρεξουσίας δικηγόρου της, που έγινε στο ακροατήριο και καταχωρίσθηκε στα ταυτάριθμα προς την παρούσα απόφαση πρακτικά, παραιτήθηκε από το δικόγραφο της από 25-04-2012 αιτήσεώς της περί αναιρέσεως της υπ' αριθ. 131/2012 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Η παραίτηση αυτή έγινε σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 573 παρ. 1, 299, 294 εδ. α'και 297 ΚΠολΔ.
Συνεπώς, η αίτηση αναιρέσεως πρέπει να θεωρηθεί ότι δεν ασκήθηκε (άρθρο 295 παρ. 1 εδ. α'ΚΠολΔ).
Το αίτημα του πληρεξουσίου δικηγόρου του αναιρεσίβλητου Σ. Δ., περί επιβολής, εις βάρος της παραιτηθείσης του άνω δικογράφου αναιρεσείουσας, των δικαστικών εξόδων αυτού, τα οποία προκλήθηκαν από την άσκηση της αιτήσεως αναιρέσεως, το οποίο (αίτημα) διατυπώνεται στις έγραφες προτάσεις του, που κατατέθηκαν στην γραμματεία του Δικαστηρίου τούτο στις 27-09-2013, όπως προκύπτει από τη σχετική επισημείωση σ' αυτές της αρμόδιας Γραμματέως και υποβλήθηκε και προφορικά στο ακροατήριο κατά τη συζήτηση της υποθέσεως, καταχωρηθέντος στα ταυτάριθμα προς την παρούσα απόφαση πρακτικά, είναι νόμιμο (άρθρο 188 παρ. 1 ΚΠολΔ).
Περαιτέρω, όπως προκύπτει από την με ημερομηνία 25-4-2012 εξοφλητική απόδειξη, που επικαλείται με έγγραφη δήλωσή της και προσκομίζει η αναιρεσείουσα, κατέβαλε, διά του εκπροσωπούντος αυτήν νομίμως πληρεξουσίου δικηγόρου της Θεολόγου Ζήσιμου, στον αναιρεσίβλητο, το ποσό των 18.008 ευρώ, μέσω της εισπραχθείσης από τον τελευταίο τραπεζικής επιταγής, σε πλήρη και ολοσχερή εξόφληση της υπ' αριθμ. 2938/2010 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, η οποία κατέστη τελεσίδικη με την αναιρεσιβαλλομένη υπ' αριθ. 131/2012 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.
Στην απόδειξη αυτή διευκρινίζεται ότι το ποσό αυτό καταβάλεται για κεφάλαιο 10.000 ευρώ, για τόκους 6.458 ευρώ και για δικαστική δαπάνη αμφοτέρων των βαθμών 1.550 ευρώ. Επίσης, με ίδια απόδειξη-συμφωνητικό διευκρινίζεται, ότι η καταβολή του ανωτέρω ποσού από την αναιρεσείουσα δεν συνιστά και αποδοχή της ανωτέρω δικαστικής απόφασης (αναιρεσιβαλλομένης), αλλά γίνεται με την επιφύλαξη παντός νομίμου δικαιώματός της και μόνο ενόψει της δυνατότητας αναγκαστικής εκτέλεσης που παρέχεται στον αναιρεσίβλητο.
Κατά την ίδια ημερομηνία της καταβολής (25-4-2012), η αναιρεσείουσα, άσκησε την ένδικη αίτηση αναιρέσεως κατα της ως άνω εφετειακής αποφάσεως, η οποία, όπως προκύπτει από το δικόγραφό της, καταχωρήθηκε στα οικεία βιβλία ενδίκων μέσων του Εφετείου Αθηνών την 25-4-2012 και ακολούθως, με επιμέλειά της ορίσθηκε δικάσιμος αυτής για την αρχή της παρούσης αναφερομένη (21-10-2013), κατά την οποία παραστάθηκαν οι διάδικοι μετά των πληρεξουσίων δικηγόρων τους κατά την εκφώνηση της υποθέσεως με της σειρά της από το οικείο πινάκιο.
Από κανένα ωστόσο στοιχείο δεν προκύπτει ότι ενημερώθηκε ο αναιρεσίβλητος ή η πληρεξούσια δικηγόρος του, πριν από την κατάθεση των ως άνω προτάσεων τους, ούτε δηλώθηκε από τους τελευταίους κάτι τέτοιο κατά τη συζήτηση της υπόθεσης στο ακροατήριο, αλλ' αντιθέτως, όπως προαναφέρθηκε, μετά την άνω παραίτηση εκ μέρους της αναιρεσείουσας, ζητήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του αναιρεσίβλητου και καταχωρήθηκε στα πρακτικά, όπως από τα τελευταία προκύπτει, η καταδίκη της αντιδίκου της στη δικαστική δαπάνη.
Επομένως, πρέπει να γίνει δεκτό ως βάσιμο και στην ουσία, το περί τούτου αίτημα του αναιρεσίβλητου, κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Θεωρεί ως μη ασκηθείσα την από 25-04-2012 αίτηση της αναιρεσείουσας Β. Π. του Ι., περί αναιρέσεως της υπ' αριθ. 131/2012 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.
Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσίβλητου, την οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 5 Νοεμβρίου 2013.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 18 Νοεμβρίου 2013.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ