Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to untimely filing and lack of justification for delay.

Απόφαση 2044 / 2008 (Β Ποιν. Διακ., ΠΟΙΝΙΚΕΣ)ΑΡΙΘΜΟΣ 2044/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Χρυσικό, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως), Ιωάννη Σιδέρη, Νικόλαο Ζαϊρη, Νικόλαο Λεοντή και Γεωργία Λαλούση - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 5 Σεπτεμβρίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αντωνίου Μύτη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Χρυσικόπουλο, περί αναιρέσεως της 1908/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Λαμίας. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Λαμίας, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 21 Ιανουαρίου 2008 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 918/2008.

Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Κατά τις διατάξεις του άρθρου 476 παρ. 1 και 2 ΚΠοινΔ, όπως η πρώτη παράγραφος αντικαταστάθηκε με το άρθρο 2 παρ. 18 του ν. 2408/1995, το ένδικο μέσο απορρίπτεται ως απαράδεκτο, εκτός από άλλες περιπτώσεις, και όταν ασκήθηκε εκπρόθεσμα. Κατά της απόφασης με την οποία απορρίπτεται η έφεση ως εκπρόθεσμη, είναι επιτρεπτή η άσκηση αίτησης αναίρεσης για όλους τους λόγους που αναφέρονται περιοριστικά στη διάταξη του άρθρου 510 του ίδιου κώδικα, μεταξύ των οποίων και η έλλειψη αιτιολογίας, με την προϋπόθεση ότι αυτοί αναφέρονται στην ορθότητα της κρίσης για το απαράδεκτο.

Εξάλλου, η απόφαση με την οποία απορρίπτεται το ένδικο μέσο της έφεσης ως απαράδεκτο, λόγω εκπρόθεσμης άσκησής του, πρέπει, για να έχει την απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει, τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ.

Δ' ΚΠοινΔ λόγο αναίρεσης, να διαλαμβάνει το χρόνο της επίδοσης στον εκκαλούντα της προσβαλλόμενης με την έφεση απόφασης και εκείνον της άσκησης αυτής, καθώς και το αποδεικτικό από το οποίο προκύπτει η επίδοση, χωρίς ειδικότερο προσδιορισμό των στοιχείων εγκυρότητας του αποδεικτικού και της επίδοσης, εκτός αν προβάλλεται με την έφεση λόγος ακυρότητας της επίδοσης ή ανώτερης βίας, ή ανυπέρβλητου κωλύματος, από τον οποίο δεν κατέστη δυνατή η τήρηση της προθεσμίας του άρθρου 473 παρ. 1 ΚΠοινΔ, οπότε η αιτιολογία πρέπει να εκτείνεται και στα ζητήματα αυτά (ΟλΑΠ 4/1995, ΑΠ 1503/2005).

Στην περίπτωση της προβολής λόγων ανώτερης βίας ή ανυπέρβλητου κωλύματος, που δικαιολογούν την εκπρόθεσμη άσκηση της εφέσεως, θα πρέπει ο εκκαλών να διαλαμβάνει στην έφεσή του, κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, τα περιστατικά της ανώτερης βίας ή του ανυπέρβλητου κωλύματος που προβάλλει και συγχρόνως να επικαλείται στην ίδια έκθεση και να επισυνάπτει τα αποδεικτικά μέσα που αποδεικνύουν τα περιστατικά αυτά, αλλιώς ο ισχυρισμός αυτός είναι απαράδεκτος (ΑΠ 1503/2005).

Στην προκείμενη περίπτωση το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Λαμίας που δίκασε ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο με την προσβαλλόμενη 1908/2007 απόφαση απέρριψε την με αριθμό 69/2006 έφεση του αναιρεσείοντος κατά της υπ' αριθμ 768/2005 απόφασης του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αταλάντης, με την οποία καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης 18 μηνών και χρηματική ποινή 5.000 ευρώ για την πράξη της παράνομης εκχέρσωσης δασικής έκτασης και διενέργειας διακατοχικών πράξεων σ' αυτήν, από τις οποίες η πρώτη μετατράπηκε σε χρηματική.

Με την έφεσή του, η οποία παραδεκτώς επισκοπείται από τον Άρειο Πάγο, ο αναιρεσείων ζήτησε "να γίνει δεκτή η έφεση, να εξαφανιστεί η εκκαλουμένη απόφαση και απαλλαγεί από την κατηγορία, για όσους λόγους θα εκθέσει στο τριμελές πλημμελειοδικείο και επειδή το πρωτοβάθμιο δικαστήριο δεν εκτίμησε σωστά τα πραγματικά περιστατικά της υπόθεσης και τον κήρυξε ένοχο πράξεων τις οποίες δεν εκτέλεσε.

Η παρούσα ασκείται διότι ουδέποτε έλαβε γνώση της επίδοσης της εκκαλουμένης αποφάσεως, το πρώτον δε έλαβε γνώση στις 6-10-2006". Το Εφετείο στην προσβαλλόμενη απόφαση διέλαβε την ακόλουθη αιτιολογία σχετικά με την απόρριψη της έφεσης: "ο εκκαλών-κατηγορούμενος καταδικάσθηκε με την υπ' αριθμ. 768/2005 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αταλάντης, η οποία εκδόθηκε ερήμην του.

Αντίγραφο της εν λόγω απόφασης επιδόθηκε νομότυπα στην κατοικία του εκκαλούντος, επί της οδού ..... αρ. ... στην ..... στις 20 Ιανουαρίου 2006 (βλ. από 20-1-2006 αποδεικτικό επιδόσεως του αστυφύλακα ..... . Ο τελευταίος όμως αν και έλαβε γνώση της ανωτέρω αποφάσεως, εφόσον αυτή επιδόθηκε στη μη αμφισβητούμενη και από τον ίδιο κατοικία του, άσκησε την υπό κρίση έφεση ενώπιον του Ειρηνοδικείου Αταλάντης στις 13-10-2006 ήτοι μετά την πάροδο της νόμιμης προς τούτο προθεσμίας των δέκα (10) ημερών.

Ο εκκαλών ισχυρίστηκε τόσο με την άνω έφεσή του όσο και δια του εκπροσωπήσαντος αυτόν στην παρούσα δίκη ως άνω πληρεξουσίου δικηγόρου του, ότι έλαβε γνώση της ως άνω πρωτοβάθμιας αποφάσεως στις 6-10-2006 πλην όμως τούτο δεν αποδείχθηκε από κανένα πειστικό αποδεικτικό μέσο. Η κατάθεση του προταθέντος από τον τελευταίο μάρτυρος .....

σύμφωνα με την οποία ο εκκαλών διαμένει μεν στην ως άνω κατοικία πλην όμως (βλ. άλλωστε και την από 9-10-2007 εξουσιοδότηση του ιδίου προς τον άνω πληρεξούσιο δικηγόρο του για να τον εκπροσωπήσει στην παρούσα δίκη) μεταβαίνει τακτικά στη Γερμανία για επιχειρηματικούς λόγους ("2 μήνες πάει εκεί και 3 εδώ") χωρίς ειδικότερη συγκεκριμένη διευκρίνιση των χρόνων κατά τους οποίους ο εκκαλών μετέβη στο άνω κράτος, μετά την 20-1-2006, υπήρξε παντελώς αόριστη και δεν μπορεί από μόνη της να θεμελιώσει έλλειψη γνώσεως της σχετικής αποφάσεως και συνακόλουθα ανωτέρα βία ή άλλο ανυπέρβλητο κώλυμα κατά την ανωτέρω έννοια, δικαιολογούσα το εκπρόθεσμο κατά εννέα (9) περίπου μήνες της ένδικης εφέσεως.

Συνεπώς η τελευταία πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη λόγω εκπροθέσμου ασκήσεώς της". Η αιτιολογία αυτή είναι η επιβαλλόμενη από τις παραπάνω διατάξεις του Συντάγματος και του ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη, διότι διαλαμβάνει το χρόνο επίδοσης της προσβαλλόμενης απόφασης (20-1-2006), το χρόνο άσκησης του ενδίκου μέσου (13-10-2006) και το αποδεικτικό επίδοσης του αστυφύλακα ....., το οποίο μνημονεύεται ειδικά στο σκεπτικό, ο αναιρεσείων δε δεν επικαλείται κάποιο λόγο ακυρότητας της επίδοσης.

Εξάλλου, ειδική και εμπεριστατωμένη είναι η αιτιολογία της προσβαλλόμενης απόφασης και σε σχέση με την απόρριψη του περιεχόμενου στην έκθεση έφεσης ισχυρισμού του αναιρεσείοντος, ότι "ουδέποτε έλαβε γνώση της επίδοσης της εκκαλουμένης αποφάσεως, το πρώτον δε έλαβε γνώση στις 6-10-2006", η οποία εκ περισσού παρατίθεται στο σκεπτικό, διότι το δικαστήριο δεν ήταν υποχρεωμένο να προβεί σε αιτιολόγηση, ενόψει του ότι ο ισχυρισμός αυτός ήταν απαράδεκτος στο σύνολό του, αφού δεν γίνεται επίκληση στην έκθεση άσκησης της έφεσης, ανώτερης βίας ή ανυπερβλήτου κωλύματος (ΑΠ 94/2008), εξαιτίας του οποίου δεν έλαβε γνώση ο αναιρεσείων της έκδοσης και επίδοσης σε αυτόν της εκκαλούμενης απόφασης επί τόσους μήνες, ούτε ο τρόπος με τον οποίο αυτός πληροφορήθηκε την ύπαρξή της την 6-10-2006.

Επομένως, ο πρώτος, από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ Δ ΚΠοινΔ, λόγος αναίρεσης, με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα, είναι αβάσιμος. Περαιτέρω, η αναγραφή στο από 20-1-2006 αποδεικτικό επίδοσης του αστυφύλακα ..... ότι επιδίδεται η 768/2005 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Λαμίας και όχι του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αταλάντης, όπως αναγράφεται στα πρακτικά του ανωτέρω δικαστηρίου, ανεξαρτήτως του ότι δεν δημιουργεί αμφιβολία για το δικαστήριο που δίκασε, εφόσον δεν υφίσταται αυτοτελές Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αταλάντης αλλά Μονομελές Πλημμελειοδικείο Λαμίας, που δικάζει στην Αταλάντη ως μεταβατική έδρα, δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη αυτεπαγγέλτως κατ' άρθρο 511 ΚΠοινΔ αφού δεν κρίθηκε παραδεκτή η άσκηση της αναίρεσης.

Κατόπιν τούτου όσα υποστήριξε στο ακροατήριο και με το υπόμνημά του ο αναιρεσείων είναι απορριπτέα.

Κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ Η ΚΠοινΔ υπέρβαση εξουσίας ως λόγος αναιρέσεως της αποφάσεως υπάρχει όταν το δικαστήριο άσκησε δικαιοδοσία που δεν του παρέχεται από το νόμο. Στην προκείμενη περίπτωση ο αναιρεσείων με το δεύτερο λόγο της αναίρεσης υποστηρίζει ότι το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Λαμίας που δίκασε έφεση κατά της 768/2005 απόφασης του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αταλάντης και την απέρριψε ως εκπρόθεσμη δεν αρκέστηκε στην ανάγνωση των εγγράφων από τα οποία κρίνεται το εμπρόθεσμο ή όχι της άσκησης της έφεσης, αλλά προχώρησε στην ανάγνωση και των εγγράφων της δικογραφίας που αφορούν την ουσία της υπόθεσης και ότι με την ενέργειά του αυτή υπερέβη την εξουσία του υποπίπτοντας στην ανωτέρω πλημμέλεια. Ο λόγος είναι απορριπτέος ως προβαλλόμενος αλυσιτελώς, διότι η κρίση του δικαστηρίου για την απόρριψη της αναίρεσης ως απαράδεκτης δεν στηρίζεται στην ανάγνωση των εγγράφων αυτών που φέρονται πράγματι ότι αναγνώστηκαν στο ακροατήριο.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 21-1-2008 αίτηση του Χ για αναίρεση της 1908/2007 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Λαμίας. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19 Σεπτεμβρίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 22 Σεπτεμβρίου 2008.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ