Legislator Case Law & Legislation
2044/2007 AI generated

2044/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Case Number 2044/2007
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date

Legislator summary

AI generated

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 10 Οκτωβρίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Legislator headnote

AI generated

2044/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 11γ του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Με το δεύτερο λόγο αναιρέσεως οι αναιρεσείοντες προβάλλουν την αιτίαση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν έλαβε υπόψη της τα εξής έγγραφα, τα οποία επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν ενώπιον του Εφετείου 1) το από ........

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 2044 / 2007 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 2044/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Φώσκολο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου - Μπρίλλη, Μίμη Γραμματικούδη, Λεωνίδα Ζερβομπεάκο και Χαράλαμπο Παπαηλιού, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 10 Οκτωβρίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: ......... και 2. ........., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Τσαπατσάρη.

Των αναιρεσίβλητων: 1. .........., 2. ..........., 3. ........., 4. ............., 5. ........... και 6. ........., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Μιχαήλ Παπαγεωργίου με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 22-5-1996 αγωγή του αρχικού ενάγοντος Σταματίου Διαμαντή, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Χαλκίδας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 360/1997 προδικαστική, 139/2002 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 10/2005 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 6-10-2005 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Παπαηλιού ανέγνωσε την από 25-9-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Για να είναι ορισμένος ο λόγος αναιρέσεως με τον οποίο αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας παραβίαση κανόνων ουσιαστικού δικαίου (άρθρ. 559 αριθμ. 1 ΚΠολΔ), πρέπει να καθορίζονται, πλην των άλλων, η συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάστηκε και το αποδιδόμενο στο δικαστήριο νομικό σφάλμα περί την ερμηνεία και εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου, καθώς επίσης, εφόσον το δικαστήριο έκρινε επί της ουσίας της υποθέσεως, της ελάσσονος πρότασης του νομικού του συλλογισμού, ήτοι τα πραγματικά γεγονότα που αυτό δέχθηκε, υπό τα οποία και συντελέστηκε η προσβαλλόμενη παραβίαση των κανόνων του ουσιαστικού δικαίου (Ολ.

ΑΠ 32/1996). Στην προκείμενη περίπτωση με τον πρώτο από το άρθρο 559 αριθμ. 1 ΚΠολΔ λόγο αναιρέσεως, οι αναιρεσείοντες προβάλλουν την αιτίαση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβίασε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 976 και 1045 ΑΚ. Ο λόγος αυτός αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος λόγω αοριστίας, διότι δεν αναφέρονται στο αναιρετήριο τα πραγματικά γεγονότα, που η προσβαλλόμενη απόφαση δέχθηκε, υπό τα οποία και συντελέστηκε η προσβαλλόμενη παραβίαση των κανόνων του ουσιαστικού δικαίου.

Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 11γ του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Με το δεύτερο λόγο αναιρέσεως οι αναιρεσείοντες προβάλλουν την αιτίαση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν έλαβε υπόψη της τα εξής έγγραφα, τα οποία επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν ενώπιον του Εφετείου 1) το από ........

τοπογραφικό διάγραμμα του τεχνολόγου τοπογράφου μηχανικού ........ 2) την από ......... περίληψη μεταγραφής που αφορά την προς δυσμάς ιδιοκτησία ........ - ......... 3) το με αριθμό ....... προσύμφωνο του τότε συμβολαιογράφου Μιχαήλ Μιχαηλίδου 4) το με αριθμό ........ προικοσύμφωνο του συμβολαιογράφου Σκύρου Κωνσταντίνου Μακρή 5) το από ........

τοπογραφικό διάγραμμα του ........ 6) την με αριθμό ........ δήλωση αποδοχής κληρονομίας του συμβολαιογράφου Αθηνών Αγησίλαου Θεοχάρη 7) την ....... διανομή του ίδιου ως άνω συμβολαιογράφου και 8) την από ........ δήλωση φόρου μεταβιβάσεως ακινήτου, που συντάχθηκε από το συμβολαιογράφο Σκύρου Γρηγόριο Βαθάκο. Όμως από την προσβαλλόμενη απόφαση όπου υπάρχει σχετικά διαβεβαίωση προκύπτει ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη του όλα ανεξαίρετα τα έγγραφα που οι διάδικοι προσκόμισαν και επικαλέστηκαν και κατά συνέπεια, χωρίς να καταλείπεται καμιά αμφιβολία, και τα προαναφερόμενα.

Επομένως ο από το άρθρο 559 αριθμ. 11 περ. Γ΄ ΚΠολΔ ως άνω λόγος αναιρέσεως είναι αβάσιμος. Ως "πράγματα" κατά την έννοια του αριθ. 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, τα οποία έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης και των οποίων η μη λήψη υπόψη καίτοι προταθέντων, ή η λήψη υπόψη, καίτοι μη προταθέντων, ιδρύει τον προβλεπόμενο από τη διάταξη αυτή λόγο αναιρέσεως, θεωρούνται οι ισχυρισμοί που έχουν αυτοτελή ύπαρξη και τείνουν σε θεμελίωση ή κατάργηση δικαιώματος, δικονομικού ή ουσιαστικού, που ασκήθηκε είτε ως επιθετικό, είτε ως αμυντικό.

Με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως οι αναιρεσείοντες προβάλλουν την αιτίαση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν έλαβε υπόψη ως όφειλε το τμήμα της ιδιοκτησίας τους εκ 515,48 τ.μ., το οποίο απομένει μετά την αφαίρεση εκ του όλου (1548,48 τ.μ.) των 783 τ.μ. που έκρινε ότι ανήκουν στην ιδιοκτησία των αναιρεσιβλήτων και των 250 τ.μ.

που δέχεται ότι αγόρασαν οι αναιρεσείοντες από τη δικαιοπάροχό τους ........... Όμως τα ως άνω δεν συνιστούν αυτοτελή ισχυρισμό, κατά την προαναφερόμενη έννοια, τον οποίο είχαν προτείνει οι αναιρεσείοντες ενώπιον του Εφετείου και εκείνο δεν την έλαβε υπόψη αλλ΄ απλό επιχείρημα. Ως εκ τούτου ο εκ του άρθρου 559 αριθμ. 8 ΚΠολΔ, κατ' ορθή υπαγωγή, ως άνω λόγος αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος.

Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 19 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Με τον τέταρτο λόγο αναιρέσεως οι αναιρεσείοντες παραπονούνται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση περιέχει ανεπαρκή αιτιολογία σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι αυτή δέχθηκε ανελέγκτως ότι η ονομασία της θέσης του επιδίκου ακινήτου δεν δημιουργεί ασάφεια προσδιορισμού του, καθόσον η θέση "......." ή "......." ή "........." ανταποκρίνεται στην ίδια τοποθεσία. Η ως άνω αιτιολογία της προσβαλλόμενης απόφασης είναι επαρκής και ο προαναφερόμενος από το άρθρο 559 αριθμ. 19 ΚΠολΔ αντίθετος λόγος αναιρέσεως είναι αβάσιμος.

Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 561 παρ. 1 ΚΠολΔ, η εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας πραγματικών γεγονότων και ιδιαίτερα του περιεχομένου εγγράφων δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου εκτός αν παραβιάστηκαν κανόνες δικαίου, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί ή αν υπάρχει λόγος αναίρεσης κατά το άρθρο 559 αριθμ. 19 και 20.

Επομένως ο πέμπτος λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο, υπό το πρόσχημα της επικλήσεως του άρθρου 559 αριθμ. 8 και 10 ΚΠολΔ, προσβάλλεται η ουσία της υποθέσεως και δη αμφισβητείται η παραδοχή του εφετείου για το αν κατασκευάστηκε ή όχι μαντρότοιχος πλησίον της οικίας των αναιρεσειόντων, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 6-10-2005 αίτηση της ......... και του .......... για αναίρεση της 10/2005 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών (Μεταβατική έδρα Χαλκίδας). Και

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 6 Νοεμβρίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 21 Νοεμβρίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ