Legislator Case Law & Legislation
2043/2019 AI generated

Supreme Court dismisses appeal against criminal judgment due to lack of specific factual grounds for mitigation claim.

Case Number 2043/2019
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed appeals filed by four defendants against a criminal judgment from the Athens Court of Assizes. The defendants argued that the lower court failed to provide specific factual reasoning for rejecting their claim of voluntary surrender under Article 84 of the Criminal Code. The court ruled that the defense's request was merely a citation of the law without supporting facts, meaning the lower court was not obligated to address it substantively.

Legislator headnote

AI generated

Articles 462, 473, 474 of the Criminal Procedure Code; A claim for a mitigating circumstance must be supported by specific factual grounds; a general citation of the law without facts does not require the court of first instance to provide detailed reasoning for its rejection.

Keywords

AI generated
criminal appeal mitigating circumstance voluntary surrender lack of reasoning Criminal Procedure Code factual basis dismissal of appeal

Cited Legislation

AI generated
Articles 462, 473 paragraphs 1 to 3 and 474 paragraphs 1 and 2 of the new Criminal Procedure Code (Law 4620/2019)
Article 84 paragraph 2 of the Criminal Code
Article 83 of the Criminal Code
Article 510 paragraph 1 item 4 of the Criminal Procedure Code
Article 578 paragraph 1 of the new Criminal Procedure Code (Law 4620/2019)
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 2043 / 2019 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 2043/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Z' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αγγελική Αλειφεροπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δημήτριο Γεώργα, Διονυσία Μπιτζούνη, Ερωτόκριτο Ερωτοκρίτου και Χρυσούλα Φλώρου - Κοντοδήμου - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 4 Δεκεμβρίου 2019, με την παρουσία της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ελένης Μετσοβίτου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευθυμίας Καλογεροπούλου, για να δικάσει τις αιτήσεις των αναιρεσειόντων - κατηγορουμένων: 1 Δ. Π. του Δ., κατοίκου ... ο οποίος παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου του Ιωάννη Μαρκουλάκου, 2. Γ. Τ. του Ι., κατοίκου ..., 3. Κ. Π. του Σ., κατοίκου ... και 4. Α. Δ. του Ν., κατοίκου ..., οι οποίοι (2ος, 3ος και 4η) εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Μιχάλη Νταλάκο, για αναίρεση της υπ'αριθ. 4283/2019 αποφάσεως του Γ' Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Αθηνών.

Το Γ' Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και oι αναιρεσείοντες - κατηγορούμενοι ζητούν την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στις από 20 Σεπτεμβρίου 2019 κρινόμενες (2) αιτήσεις τους αναιρέσεως, που ασκήθηκαν με δήλωση και επιδόθηκαν στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου α) στις 20 Σεπτεμβρίου 2019 του αναιρεσείοντος Δ. Π. και έλαβε αριθμό πρωτοκόλλου 9734/2019 και β) στις 25 Σεπτεμβρίου 2019 των αναιρεσειόντων Γ. Τ., Κ. Π. και Α. Δ., η οποία έλαβε αριθμό πρωτοκόλλου 10033/2019, και οι από 12 Νοεμβρίου 2019 πρόσθετοι λόγοι αναίρεσης του αναιρεσείοντος Δ. Π. που αναφέρονται στο σχετικό δικόγραφο, τα οποία καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1391/19.

Αφού άκουσε Την Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθούν, οι κρινόμενες αιτήσεις και να επιβληθούν τα έξοδα στους αναιρεσείοντες και τον πληρεξούσιο δικηγόρο των αναιρεσειόντων, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Εισάγονται ενώπιον του Δικαστηρίου του Αρείου Πάγου α) η από 20-9-2019 αίτηση (ασκηθείσα με δήλωση, που επιδόθηκε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου στις 20-9-2019 και οι επ' αυτής με ημερομηνία 12-11-2019 πρόσθετοι λόγοι του Δ. Π. του Σ., κατοίκου ... και β) η από 20-9-2019 αίτηση (ασκηθείσα με δήλωση, που επιδόθηκε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου στις 25-9-2019 των 1) Κ. Π. του Σ., κατοίκου ..., 2) Γ. Τ. του Ι., κατοίκου ... και 3) Α. Δ. του Ν., κατοίκου ομοίως ..., για αναίρεση της υπ' αριθ. 4283/19-7-2019 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών, που πρέπει να συνεκδικαστούν, ως συναφείς.

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 462, 473 παρ. 1 έως 3 και 474 παρ. 1, 2 του ισχύοντος από 1-7-2019 νέου ΚΠοινΔ (Ν. 4620/2019), προκύπτει, ότι η προθεσμία άσκησης του ένδικου μέσου της αναίρεσης κατά οποιασδήποτε δικαστικής απόφασης, από τον κατηγορούμενο, αν έχει γνωστή διαμονή στην ημεδαπή και είναι παρών κατά την απαγγελία της απόφασης, είναι πάντοτε εικοσαήμερη, είτε ασκείται με δήλωση στο γραμματέα του δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση ή σ' εκείνον που διευθύνει τη φυλακή, αν ο αναιρεσείων κρατείται, είτε ασκείται με δήλωση που επιδίδεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, χωρίς να αρχίζει η εν λόγω προθεσμία, σε κάθε περίπτωση, πριν από την καταχώρηση της τελεσίδικης καθαρογραμμένης απόφασης στο, κατά το άρθρο 473 παρ. 3 ΚΠοινΔ, ειδικό βιβλίο.

Περαιτέρω, όπως ορίζεται στο άρθρο 340 παρ. 3 ΚΠοινΔ, "3. Σε πλημμελήματα και κακουργήματα επιτρέπεται να εκπροσωπείται ο κατηγορούμενος από συνήγορο, τον οποίο διορίζει με έγγραφη δήλωσή του. Η δήλωση γίνεται κατά τις διατυπώσεις του τρίτου εδαφίου της παρ. 2 του άρθρου 42 και πρέπει, με ποινή απαραδέκτου, να αναφέρει την ακριβή διεύθυνση κατοικίας ή διαμονής του κατηγορουμένου.

Στην περίπτωση αυτή ο κατηγορούμενος θεωρείται παρών και ο συνήγορός του ενεργεί όλες τις διαδικαστικές πράξεις γι' αυτόν...". Σύμφωνα δε με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 εδ. α' ΚΠοινΔ, "Όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν είχε το δικαίωμα ή εναντίον απόφασης ή βουλεύματος, για τα οποία δεν προβλέπεται ή όταν ασκήθηκε εκπρόθεσμα....το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (ως συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανιστούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση της απόφασης ή του βουλεύματος που έχει προσβληθεί και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο.".

Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 512 παρ. 1 εδ. α' του ΚΠοινΔ, "αν υπάρχει περίπτωση απαραδέκτου η αίτηση αναίρεσης απορρίπτεται κατά τη διαδικασία του άρθρου 476 ...". Η εκπρόθεσμη άσκηση ένδικου μέσου συγχωρείται, μόνο, αν συντρέχει περίπτωση ανώτερης βίας ή ανυπέρβλητου κωλύματος που εμπόδισε τη νόμιμη ενάσκηση του σχετικού δικαιώματος, σύμφωνα με τη γενική αρχή ότι κανένας δεν υποχρεώνεται στα αδύνατα (impossibilium nulla obligation est).

Στην περίπτωση, όμως, αυτή, στη συντασσόμενη, κατά το άρθρο 474 παρ. 1 και 2 ΚΠοινΔ, σχετική έκθεση, κατ'ανάλογη εφαρμογή της παρ.4 του ίδιου άρθρου, πρέπει να γίνεται επίκληση, τόσο των διακωλυτικών της εμπρόθεσμης άσκησης του ένδικου μέσου περιστατικών, που συνιστούν την ανώτερη βία ή το ανυπέρβλητο κώλυμα, όσο και των αποδεικτικών αυτών μέσων.

Αν δεν περιληφθούν στην έκθεση τέτοια περιστατικά, ή αυτά δεν αποδεικνύονται από τα επικληθέντα αποδεικτικά μέσα, το ένδικο μέσο απορρίπτεται ως εκπρόθεσμο και, συνεπώς, απαράδεκτο (άρθρο 476 παρ. 1 ΚΠοινΔ). Τέλος, ως ανώτερη βία νοείται κάθε γεγονός απρόβλεπτο και εξαιρετικό, το οποίο, στη συγκεκριμένη περίπτωση, δεν μπορούσε να αποτραπεί με μέτρα εξαιρετικής επιμέλειας και σύνεσης, ανυπέρβλητο δε κώλυμα θεωρείται το γεγονός εκείνο, το οποίο δεν οφείλεται σε υπαιτιότητα του διαδίκου που ασκεί το ένδικο μέσο και δεν μπορούσε να υπερνικηθεί από αυτόν με κανένα τρόπο.

Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση των πρακτικών της προσβαλλόμενης, υπ' αριθμ. 4283/2019, απόφασης, το Τριμελές Εφετείο (Πλημμελημάτων) Αθηνών, με την απόφαση αυτή, καταδίκασε σε δεύτερο βαθμό τους τότε δεύτερο, τρίτο και τέταρτη κατηγορούμενους και ήδη αναιρεσείοντες της δεύτερης αίτησης, Γ.

Τ., Κ. Π. και Α. Δ., σε ποινή φυλάκισης έξι (6) μηνών τον καθένα (αφού τους αναγνώρισε τις ελαφρυντικές περιστάσεις του άρθρου 84 παρ. 2 α' και δ' του ΠΚ), ανασταλείσα επί τριετία, για παράβαση του νόμου 651/1977, με την παρουσία του δικηγόρου Πειραιά Μιχαήλ Νταλάκου, ο οποίος τους εκπροσώπησε, κατά το άρθρο 340 παρ. 2 ΚΠοινΔ, δυνάμει της από 11-1-2019 εξουσιοδότησης αυτών, με θεωρημένο το γνήσιο της υπογραφής τους.

Κατά της παραπάνω απόφασης, η οποία καταχωρήθηκε στο ειδικό βιβλίο του άρθρου 473 παρ. 3 ΚΠοινΔ την 4η-9-2019, όπως προκύπτει από την υπηρεσιακή βεβαίωση του αρμόδιου γραμματέα του Πρωτοδικείου Αθηνών στην τελευταία σελίδα της προσβαλλόμενης απόφασης, οι άνω κατηγορουμένοι-αναιρεσείοντες, θεωρούμενοι ως παρόντες, λόγω της εκπροσώπησής τους από συνήγορο, κατά την απαγγελία της, άσκησαν την κρινόμενη από 20-9-2019 αίτηση αναίρεσης, με δήλωση που επιδόθηκε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου στις 25-9-2019 (ημέρα Τετάρτη), δηλαδή μετά την πάροδο της οριζόμενης στο άρθρο 473 παρ. 2 ΚΠοινΔ εικοσαήμερης προθεσμίας.

Προκειμένου δε να δικαιολογήσουν το εκπρόθεσμο της άσκησής της, επικαλούνται και προσκομίζουν τη με ίδια ημερομηνία (25-9-2019) αίτηση της δικαστικής επιμελήτριας του Εφετείου Αθηνών Α. Α. προς τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, στην οποία αναφέρεται ότι εξαιτίας λιποθυμικού επεισοδίου που υπέστη η εν λόγω δικαστική επιμελήτρια, περί ώρα 12:00 μ.μ.

της 24-9-2019, ενώ βρισκόταν καθ' οδόν προς τον Άρειο Πάγο, δεν κατέστη δυνατή η έγκαιρη προσέλευσή της εκεί και η εμπρόθεσμη επίδοση του δικογράφου της ως άνω αίτησης αναίρεσης. Επίσης προσκομίζουν την από 24-9-2019 ιατρική βεβαίωση του ιδιώτη ιατρού - παθολόγου Χ. Π., στην οποία αναγράφεται ότι "Η κ. Α. Α. παρουσιάζει υψηλή αρτηριακή πίεση και ίλιγγο.

Έγινε ένεση Lasix και συνεστήθη φαρμακευτική αγωγή με tb Antivom 16mg πρωϊ-βράδυ και ανάπαυση. Η βεβαίωση χορηγείται για δικαστική χρήση-εργασία", την με ίδια ημερομηνία απόδειξη παροχής υπηρεσιών του ανωτέρω ιατρού και έγγραφο συνταγογράφησης αυτού. Το ως άνω, όμως, περιστατικό που επικαλούνται οι αναιρεσείοντες, δεν συνιστά ανώτερη βία ή ανυπέρβλητο κώλυμα, με την προεκτεθείσα έννοια, μη δυνάμενο να προβλεφθεί και να αντιμετωπισθεί, ούτε από την προαναφερθείσα ιατρική βεβαίωση προκύπτει ότι η κατάσταση της υγείας της άνω δικαστικής επιμελήτριας δεν της επέτρεπε να ειδοποιήσει τους αναιρεσείοντες ή τον συνήγορό τους, ώστε να επιμεληθούν για την εμπρόθεσμη επίδοση της ένδικης αίτησης αναίρεσης με άλλον δικαστικό επιμελητή.

Συνεπώς, η κρινόμενη με ημερομηνία 20-9-2019 αίτηση των αναιρεσειόντων Κ. Π., Γ. Τ. και Α. Δ. πρέπει να απορριφθεί, ως απαράδεκτη, λόγω της κατά τα άνω, εκπρόθεσμης άσκησης αυτής και να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες αυτοί στα δικαστικά έξοδα της ποινικής διαδικασίας (άρθρα 476 παρ. 1 και 578 παρ. 1 ΚΠοινΔ).

Κατά τις διατάξεις του άρθρου 5 παρ. 1 και 2 του Ν. 651/1977, όπως ισχύει, "1. Εις πάσαν δικαιοπραξίαν έχουσαν ως αντικείμενον μεταβίβασιν λόγω πωλήσεως οικοπέδου ή αγροτεμαχίου μετά ή άνευ κτισμάτων επισυνάπτεται εις το πωλητήριον συμβόλαιον τοπογραφικόν διάγραμμα, υπογραφόμενον υπό των συμβαλλομένων και του συντάσσοντος τούτο μηχανικού ή υπομηχανικού εις το οποίον αναγράφονται τα μήκη των πλευρών, τα όρια προς τας ομόρους ιδιοκτησίας, τα ονόματα των γνωστών ιδιοκτητών των ως και το εμβαδόν του πωλουμένου ακινήτου.

Επί του διαγράμματος δηλούται υπευθύνως υπό του συντάσσοντος τούτο μηχανικού ή υπομηχανικού εάν επί του μεταβιβαζομένου επιτρέπεται ή ού η ανοικοδόμησις κατά τας κειμένας πολεοδομικάς διατάξεις. Εάν το μεταβιβαζόμενον αποτελή τμήμα μεγαλυτέρας εκτάσεως, βεβαιούται εις το αυτό σχεδιάγραμμα υπό του μηχανικού ή υπομηχανικού εάν και το εναπομένον εις τον πωλητήν πληροί ή όχι τους όρους δομήσεως.

Της κατά το προηγούμενον εδάφιον υποχρεώσεως εξαιρούνται αι λόγω πωλήσεως μεταβιβάσεις αγροτεμαχίων, μετά ή άνευ κτισμάτων, κειμένων εις καθαρώς αγροτικάς περιοχάς... 2. Εάν ο συντάξας το διάγραμμα και οι συμβαλλόμενοι δηλούν ή βεβαιούν, εν γνώσει, ψευδή ως προς τ' ανωτέρω γεγονότα, τιμωρούνται με την ποινήν του άρθρου 2 του N.Δ. 105/1969 "περί ατομικής ευθύνης του δηλούντος ή βεβαιούντος"".

To τελευταίο Ν.Δ. έχει ήδη καταργηθεί με το άρθρο 26 περ. γ' του Ν. 1599/1986, με το άρθρο δε 22 παρ. 6 εδ. α' του νόμου αυτού (1599/1986) ορίζεται ότι, "Όποιος εν γνώσει του δηλώνει ψευδή γεγονότα ή αρνείται ή αποκρύπτει τα αληθινά με έγγραφη υπεύθυνη δήλωση του άρθρου 8 τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών..". Περαιτέρω, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη, από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναίρεσης από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ.

Δ' του ΚΠοινΔ, όταν αναφέρονται σ' αυτή, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα προκύψαντα από την αποδεικτική διαδικασία πραγματικά περιστατικά, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην εφαρμοσθείσα ουσιαστική ποινική διάταξη.

Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του σκεπτικού με το διατακτικό της απόφασης, τα οποία αποτελούν ενιαίο σύνολο, δεν υπάρχει δε έλλειψη αιτιολογίας και στην περίπτωση που αυτή εξαντλείται σε επανάληψη του διατακτικού της απόφασης, το οποίο, όμως, εκτός από τα τυπικά στοιχεία του κατηγορητηρίου, περιέχει και πραγματικά περιστατικά, τόσο αναλυτικά και με τόση πληρότητα, ώστε να καθίσταται περιττή η διαφοροποίηση της διατύπωσης του σκεπτικού της.

Σε σχέση με τα αποδεικτικά μέσα, που λήφθηκαν υπόψη από το δικαστήριο προκειμένου να μορφώσει την καταδικαστική του κρίση, όπως επιβάλλουν οι διατάξεις των άρθρων 177 παρ. 1 και 178 του ΚΠοινΔ, για την πληρότητα της αιτιολογίας αρκεί ο κατ' είδος προσδιορισμός τους (μάρτυρες, έγγραφα κλπ) χωρίς να απαιτείται ειδικότερη αναφορά ή αναλυτική παράθεσή τους και μνεία του τί προέκυψε από το καθένα χωριστά.

Πρέπει, όμως, να προκύπτει με βεβαιότητα, ότι το δικαστήριο τα έλαβε υπόψη και τα συνεκτίμησε όλα και όχι μόνο ορισμένα από αυτά κατ' επιλογή, ενώ δεν είναι απαραίτητη η αξιολογική συσχέτιση και σύγκριση των διαφόρων αποδεικτικών μέσων και των μαρτυρικών καταθέσεων μεταξύ τους και δεν απαιτείται να προσδιορίζεται ποιό βάρυνε περισσότερο για το σχηματισμό της δικανικής κρίσης ούτε χρειάζεται να διευκρινίζεται από ποιό ή ποιά αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκε η κάθε παραδοχή.

Η ύπαρξη του δόλου, που απαιτείται κατά το άρθρο 26 παρ. 1 ΠΚ, για τη θεμελίωση της υποκειμενικής υπόστασης του εγκλήματος, δεν είναι, κατ' αρχήν, αναγκαίο να αιτιολογείται ιδιαιτέρως, αφού αυτός ενυπάρχει στη θέληση παραγωγής των περιστατικών, που συγκροτούν την αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος και εξυπακούεται ότι υπάρχει σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση από την πραγμάτωση των περιστατικών αυτών, προκύπτει δε από τις ειδικότερες συνθήκες τέλεσής του, οπότε διαλαμβάνεται περί αυτού (δόλου) αιτιολογία στην κύρια αιτιολογία για την ενοχή.

Όταν, όμως, για το αξιόποινο της πράξης απαιτούνται κατά το νόμο, εκτός από τα περιστατικά που απαρτίζουν την αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος και πρόσθετα στοιχεία, όπως η εν γνώσει ορισμένου περιστατικού τέλεση της πράξης (άμεσος δόλος), όπως συμβαίνει στο εδώ εξεταζόμενο αδίκημα, η ύπαρξη τέτοιου δόλου πρέπει να αιτιολογείται ειδικώς στην καταδικαστική απόφαση, με παράθεση των περιστατικών, που δικαιολογούν τη γνώση, διαφορετικά η απόφαση στερείται της ειδικής και εμπεριστατωμένης, κατά την ανωτέρω έννοια, αιτιολογίας.

Υπάρχει, όμως, και στην περίπτωση αυτή η εν λόγω αιτιολογία, όταν, σύμφωνα με τις παραδοχές της απόφασης, η σχετική με το ψευδές γεγονός βεβαίωση του δράστη θεμελιώνεται σε προσωπική πεποίθηση ή αντίληψη του ίδιου ή σε δική του πράξη ή παράλειψη, οπότε είναι αυτονόητη η σχετική γνώση του, χωρίς να απαιτείται παράθεση άλλων, σχετικών με τη γνώση αυτή, περιστατικών.

Δεν αποτελεί, όμως, λόγο αναίρεσης η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα η εσφαλμένη εκτίμηση και αξιολόγηση των μαρτυρικών καταθέσεων και των εγγράφων, η παράλειψη αναφοράς και αξιολόγησης κάθε αποδεικτικού μέσου χωριστά και η παράλειψη συσχέτισης των αποδεικτικών μέσων μεταξύ τους, καθόσον, στις περιπτώσεις αυτές, με την επίφαση της έλλειψης αιτιολογίας, πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη, περί τα πράγματα, κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας.

Τέλος, λόγο αναίρεσης της απόφασης συνιστά, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' του ΚΠοινΔ, και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης. Εσφαλμένη ερμηνεία υπάρχει, όταν το δικαστήριο αποδίδει στο νόμο διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη εφαρμογή, όταν το δικαστήριο, χωρίς να παρερμηνεύσει το νόμο, δεν υπήγαγε ορθά τα πραγματικά περιστατικά, που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν, στη διάταξη που εφαρμόσθηκε.

Περίπτωση εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης, που ιδρύει τον ανωτέρω αναιρετικό λόγο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' του ΚΠοινΔ, συνιστά και η εκ πλαγίου παραβίαση της διάταξης αυτής, η οποία υπάρχει, όταν στο πόρισμα της απόφασης, που προκύπτει από την αλληλοσυμπλήρωση του σκεπτικού και του διατακτικού της και ανάγεται στα στοιχεία και στην ταυτότητα του εγκλήματος, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, που καθιστούν ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο σε σχέση με την ορθή εφαρμογή του νόμου, οπότε η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση.

Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από το σκεπτικό της προσβαλλόμενης απόφασής του, με αριθμό 4283/2019, το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Αθηνών, που δίκασε όπως προαναφέρθηκε, σε δεύτερο βαθμό, μετά από συνεκτίμηση όλων των αποδεικτικών μέσων, τα οποία προσδιορίζονται κατ' είδος σ' αυτή (καταθέσεις μαρτύρων κατηγορίας και υπεράσπισης στο ακροατήριο του Δικαστηρίου, τα πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης, τα έγγραφα που αναγνώστηκαν στο ακροατήριο και τις απολογίες των τριών κατηγορουμένων, που παραστάθηκαν αυτοπροσώπως) δέχθηκε ανελέγκτως, σε σχέση με τον τότε πρώτο κατηγορούμενο και ήδη αναιρεσείοντα, Δ.

Π., ότι αποδείχθηκαν τα εξής επί λέξει πραγματικά περιστατικά: "Από το έτος 2009 το σωματείο με την επωνυμία "ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ ΑLΡΗΑ ΒΑΝΚ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΩΝ ΕΚ ΤΗΣ ΙΟΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΛΑΪΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΕΛΛΑΔΟΣ", εκπροσωπούμενο νόμιμα από τον Πρόεδρο αυτού, Σ. Φ., έκτο των κατηγορουμένων -εκκαλούντων, και τον γενικό γραμματέα αυτού, Φ.

Κ., πέμπτο των κατηγορουμένων - εκκαλούντων, το οποίο είχε στην αποκλειστική κυριότητά του ένα οικόπεδο, επιφανείας 3.672,99 τ.μ., που ευρίσκεται εντός του σχεδίου της ... Αττικής, στο οικοδομικό τετράγωνο (Ο.Τ.) με αριθμό …, απεφάσισε να πωλήσει το οικόπεδο αυτό, προκειμένου να ανεύρει πόρους για τη συντήρηση αυτού και των μελών του.

Αφού ακολουθήθηκε η προβλεπόμενη διαδικασία δημοσίευσης προκήρυξης και υποβολής προσφορών, τελικά ο ως άνω σύλλογος τον Ιανουάριο του έτους 2011 απεφάσισε να πωλήσει το οικόπεδο στον πρώτο κατηγορούμενο-εκκαλούντα Δ. Π., πολιτικό μηχανικό, γεννηθέντα το έτος 1961 και κάτοικο ... Αττικής, ο οποίος δραστηριοποιείτο επαγγελματικά από ετών και στην περιοχή της ...

Αττικής. Η απόφαση αυτή ελήφθη διότι ο πρώτος κατηγορούμενος - εκκαλών προσέφερε το πλέον συμφέρον, κατά τη κρίση του πωλητή Συλλόγου, τίμημα, ήτοι αυτό των 820.000 ευρώ. Ενώ αρχικά φάνηκε ότι θα το αγόραζε μόνος του, ο πρώτος κατηγορούμενος - εκκαλών είπε στους εκπροσώπους του Συλλόγου, πέμπτο και έκτο των κατηγορουμένων, ότι θα το αγοράσει μαζί με άλλους ενδιαφερομένους, πράγμα στο οποίο οι εκπρόσωποι του Συλλόγου δεν έφεραν αντίρρηση.

Οι άλλοι ενδιαφερόμενοι ήσαν ο δεύτερος κατηγορούμενος - εκκαλών, Γ. Τ., ο τρίτος κατηγορούμενος - εκκαλών Κ. Π. και η σύζυγος του Γ. Τ. Α. Δ., τέταρτη κατηγορουμένη - εκκαλούσα. Ο Τ. και ο Π. είναι φίλοι και συνεργάτες, ασχολούμενοι επαγγελματικά με την επισκευή τουρμπίνων πλοίων, παραθέριζαν επί σειράν ετών στη περιοχή της Κινέττας, όπου μίσθωναν εξοχικές κατοικίες, τους άρεσε η περιοχή και ήθελαν να αγοράσουν ένα ακίνητο, για να ανεγείρουν σε αυτό δύο (2) ξεχωριστές, διώροφες κατοικίες και στον περιβάλλοντα χώρο να φτιάξουν μία πισίνα.

Την αγορά του ακινήτου, την ανέγερση επ' αυτού των δύο (2) ξεχωριστών κατοικιών και την κατασκευή της πισίνας ανέθεσαν στον πρώτο κατηγορούμενο - εκκαλούντα, πολιτικό μηχανικό, ο οποίος είναι γνώστης της περιοχής της Κινέττας και των ακινήτων που προσφέρονται προς πώληση σε αυτήν. Κατ' εντολήν του πωλητή Συλλόγου το πωλούμενο ακίνητο είχε αποτυπωθεί στο προσκομισθέν από τους πέμπτο και έκτο των κατηγορουμένων - εκκαλούντων, γενικό γραμματέα και Πρόεδρο, αντίστοιχα, του κυρίου του ακινήτου, ήτοι του σωματείου με την επωνυμία "ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ ΑΓΡΗΑ ΒΑΝΚ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΩΝ ΕΚ ΤΗΣ ΙΟΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΛΑΪΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΕΛΛΑΔΟΣ", και αναγνωσθέν στο ακροατήριο τοπογραφικό διάγραμμα, με χρονολογία σύνταξης τον μήνα Ιούλιο του 2010, συνταχθέν από το τεχνικό γραφείο "..." των τοπογράφων μηχανικών Π.

Μ. Σ. και Π. Γ. που εδρεύει στη .... Συγκεκριμένα, το διάγραμμα αυτό το συνέταξε και το υπογράφει ο πτυχιούχος τοπογράφος μηχανικός Π. Μ. Σ.. Ήδη στο διάγραμμα αυτό η κρίσιμη βορειοδυτική πλευρά του οικοπέδου επί της οδού ..., που αποτυπούται μεταξύ των σημείων (αριθμών) …, καταγράφεται ότι έχει μήκος δέκα τριών (13,00) μέτρων.

Όταν αγόρασε το οικόπεδο, και τελικά τμήμα αυτού μετά από κατάτμηση, ο πρώτος κατηγορούμενος - εκκαλών Δ. Π., αυτός συνέταξε νέο τοπογραφικό διάγραμμα του όλου οικοπέδου, με χρονολογία συντάξεως τον Ιούλιο του 2011, στο οποίο η κρίσιμη - για την δυνατότητα οικοδόμησης - πλευρά επί της οδού ... αναγράφεται και πάλι ότι έχει μήκος δέκα τριών (13,00) μέτρων.

Όπως αναγράφεται και στην προσκομισθείσα από τον πρώτο κατηγορούμενο - εκκαλούντα Δ. Π. και αναγνωσθείσα στο ακροατήριο υπ' αριθ. 72/26-06-2019 ένορκη βεβαίωση ενώπιον της Ειρηνοδίκου Μεγάρων Αττικής που έδωσε η συμβολαιογράφος Μεγάρων Π. Μ., ο πρώτος κατηγορούμενος - εκκαλών, ο οποίος συνεργαζόταν με την προαναφερθείσα συμβολαιογράφο και την γνώριζε, ανέθεσε σε αυτήν και η τελευταία συνέταξε τα ακόλουθα συμβόλαια, τα οποία αναγνώσθηκαν στο ακροατήριο: 1) Αφού έγινε κατάτμηση του αρχικού ενιαίου οικοπέδου επιφανείας 3.672,99 τ.μ., όπως δηλώνει υπευθύνως κατά τις διατάξεις του ν. 651/1977 επί του τοπογραφικού διαγράμματος του μηνός Σεπτεμβρίου 2011 ο συντάκτης αυτού, πρώτος κατηγορούμενος - τα ίδια δηλώνει αυτός και στο μετά από τρεις μήνες συνταχθέν, τον Δεκέμβριο του 2011, τοπογραφικό διάγραμμα που κατέστη αναγκαίο συνεπεία της ενσωμάτωσης στην υπ' αριθ.

…/1996 πράξη εφαρμογής της πολεοδομικής μελέτης "Περιοχής 1 ..." του Δήμου Μεγάρων της υπ' αριθ. πρωτ. .../97 διορθωτικής πράξης αυτής που είχε ως αποτέλεσμα η συνολική επιφάνεια του οικοπέδου από 3.672,99 τ.μ. να μειωθεί σε 3.649,38 τ.μ. και εκ των δημιουργηθέντων με την κατάτμηση τεσσάρων οικοπέδων με τα στοιχεία 1α, 1γ , 1δ και 1ε, το κρίσιμο τελευταίο τούτο με τα στοιχεία 1ε, με το πρόσωπο μήκους δέκα τριών ( 13,00) μέτρων υπό τους αριθμούς … επί της οδού ..., να μειωθεί από 1.340,81 τ.μ.

σε 1.317,20 τ.μ. - με το υπ' αριθ. ... / 29-09-2011 συμβόλαιο της ο ως άνω πωλητής σύλλογος μεταβίβασε στον ίδιο τον πρώτο κατηγορούμενο - εκκαλούντα Δ. Π. το υπό τα στοιχεία 1δ οικόπεδο, επιφανείας 828,50 τ.μ., προκειμένου αυτός να το συνενώσει με το όμορο προς δυσμάς οικόπεδο με τα στοιχεία 2α, επιφανείας 843,54 τ.μ., του οποίου αυτός κατά δήλωση του ήταν ήδη κύριος από τότε (2011) λόγω έκτακτης χρησικτησίας, 2) με το υπ' αριθ. .../29-09-2011 συμβόλαιό της ο ως άνω πωλητής σύλλογος μεταβίβασε, λόγω πωλήσεως, στον τρίτο κατηγορούμενο - εκκαλούντα Κ.

Π. το υπό στοιχεία 1γ οικόπεδο, επιφανείας 751,76 τ.μ. και 3) με το υπ' αριθ. .../29-09-2011 προσύμφωνο πώλησης αστικών ακινήτων ο ως άνω πωλητής σύλλογος ανέλαβε την υποχρέωση να μεταβιβάσει, λόγω πωλήσεως, στους Γ. Τ., τη σύζυγο αυτού Α. Δ. και στον Κ. Π., δεύτερο, τέταρτη και τρίτο των κατηγορουμένων - εκκαλούντων αντίστοιχα, το εναπομείναν μετά τις προηγηθείσες δύο (2) πωλήσεις τμήμα του όλου οικοπέδου των 3.672,99 τ.μ., επιφανείας (το υπόλοιπο) 2.092,73 τ.μ., είτε ως συνολική έκταση είτε τμηματικά, αντί τιμήματος ποσού 487.000 ευρώ.

Το τίμημα αυτό, σύμφωνα με το ανωτέρω προσύμφωνο πώλησης, θα καταβαλλόταν εφ' άπαξ μέσα σε δύο (2) ημέρες από την υπογραφή αυτού (προσυμφώνου), το δε οριστικό συμβόλαιο για τη μεταβίβαση, λόγω πωλήσεως, της έκτασης των 2.092,73 τ.μ. στους ανωτέρω αγοραστές θα γινόταν εντός προθεσμίας δύο (2) μηνών, είτε στην ίδια συμβολαιογράφο Π.

Μ. είτε στον νόμιμο αναπληρωτή της, αφού προηγουμένως είχαν γίνει όσα προβλέπονται αναλυτικά στο προσύμφωνο πώλησης. Στο προσύμφωνο αυτό αναγράφεται ρητά ότι ο παραπάνω τρόπος σύνταξης και υπογραφής του οριστικού συμβολαίου δεν είναι υποχρεωτικός για τους αγοραστές και ότι οι αγοραστές δικαιούνται να υπογράψουν μόνοι τους το οριστικό συμβόλαιο με αυτοσύμβαση προς εαυτούς και σε οποιοδήποτε τρίτο και ανεξάρτητα της παραπάνω αναφερόμενης προθεσμίας, και προς τούτο ο πωλητής σύλλογος έδωσε σ' αυτούς τη ρητή εντολή και πληρεξουσιότητα να ενεργήσουν κατά τον τρόπο αυτό.

Το τίμημα που αναγράφεται στο προσύμφωνο ύψους 487.000 ευρώ καταβλήθηκε από τους αγοραστές την επομένη, 30-09-2011, όπως αποδεικνύεται από τα προσκομισθέντα από τους πέμπτο και έκτο των κατηγορουμένου - εκκαλούντων και αναγνωσθέντα πρακτικά της 18ης συνεδρίασης την 16η Δεκεμβρίου 2011 του διοικητικού συμβουλίου του πωλητή συλλόγου με την επωνυμία "ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ ΑLΡΗΑ ΒΑΝΚ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΩΝ ΕΚ ΤΗΣ ΙΟΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΛΑΪΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΕΛΛΑΔΟΣ".

Στο έβδομο θέμα της ημερήσιας διάταξης της συνεδρίασης αναγράφεται αναλυτικά η τοποθέτηση του εισπραχθέντος συνολικού τιμήματος των 820.000 ευρώ σε τρεις (3) προθεσμιακές καταθέσεις ποσού 400.000, 350.000 και 40.000, με έναρξη τοκοφορίας απασών την 30-09-2011, και του ποσού των 30.000 ευρώ στον τρέχοντα λογαριασμό του Συλλόγου που τηρείται στην ΑLΡΗΑ ΒΑΝΚ (400.000 + 350.000 + 40.000 + 30.000 = 820.000 ευρώ).

Μετά την είσπραξη και την επωφελή τοποθέτηση ολοκλήρου του τιμήματος της πώλησης ήδη από τις 30 Σεπτεμβρίου 2011, ο πωλητής Σύλλογος και ειδικότερα οι εκπροσωπούντες αυτόν, Σ. Φ., Πρόεδρος, και Φ. Κ., γενικός γραμματέας, έκτος και πέμπτος κατηγορούμενοι - εκκαλούντες, αντίστοιχα, δεν ασχολήθηκαν καθόλου, όπως είναι φυσικό, με την τύχη του πωληθέντος ακινήτου.

Μετά από απαίτηση των αγοραστών Γ. Τ., της συζύγου του Α. Δ. και του Κ. Π., δεύτερου, τέταρτης και τρίτου των κατηγορουμένων - εκκαλούντων, οι οποίοι κατά τη διάρκεια των θερινών διακοπών τους στη Κινέττα τα προηγούμενα χρόνια είχαν γνωρίσει και συνδεθεί φιλικά με τον συμβολαιογράφο Μεγάρων και κάτοικο ...

Αττικής Θ. Μ. του Π., τα οριστικά συμβόλαια πώλησης της υπόλοιπης έκτασης του αρχικού οικοπέδου έγιναν σε αυτόν και όχι στη συμβολαιογράφο Π. Μ. που είχε συντάξει το προσύμφωνο πώλησης. Έτσι, με βάση το από Σεπτεμβρίου 2011 τοπογραφικό διάγραμμα του αρχικού οικοπέδου, στο οποίο εμφαίνονται και τα επί μέρους οικόπεδα που προέκυψαν κατόπιν κατατμήσεως με τα στοιχεία 1α, 1γ, 1δ και 1ε καθώς και το οικόπεδο 2α, ιδιοκτησίας, κατά δήλωσή του με έκτακτη χρησικτησία, του πρώτου κατηγορουμένου - εκκαλούντος Δ.

Π., πολιτικού μηχανικού, ο οποίος και συνέταξε το τοπογραφικό διάγραμμα, την Πέμπτη 6 Οκτωβρίου 2011 ο συμβολαιογράφος και κάτοικος Μεγάρων Θ. Π. Μ. κατήρτισε τα ακόλουθα δύο (2) πωλητήρια συμβόλαια: 1) Το υπ' αριθ. .../06-10-2011 τοιούτο, "σε εκτέλεση του υπ αριθμόν .../ 29-9-2011 προσυμφώνου της Συμβολαιογράφου Μεγάρων Π.

Μ.", με το οποίο το ζεύγος Γ. Τ. (του οποίου το επάγγελμα αναγράφεται ως "μηχανικός", χωρίς καμία άλλη περαιτέρω διευκρίνιση) και Α. Δ., δεύτερου και τέταρτης των κατηγορουμένων - εκκαλούντων, αγόρασαν με αυτοσύμβαση, εκπροσωπούντες δηλαδή και τον πωλητή σύλλογο με την επωνυμία "ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ ΑLΡΗΑ ΒΑΝΚ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΩΝ ΕΚ ΤΗΣ ΙΟΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΛΑΪΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΕΛΛΑΔΟΣ", ως είχαν το δικαίωμα δυνάμει του προμνησθέντος προσυμφώνου, από αυτόν, κατά το ήμισυ εξ αδιαιρέτου έκαστος, το υπό στοιχεία 1α του από Σεπτεμβρίου 2011 διαγράμματος του πρώτου κατηγορουμένου - εκκαλούντος οικόπεδο, επιφανείας 751,92 τ.μ.

αντί αναγραφέντος τιμήματος 185.000 ευρώ και 2) Το υπ' αριθ. ...06-10-2011 τοιούτο, και αυτό "σε εκτέλεση του υπ' αριθμόν .../29-9-2011 προσυμφώνου της Συμβολαιογράφου Μεγάρων Π. Μ.", με το οποίο οι συνεργάτες Γ. Τ. και Κ. Π. (των οποίων το επάγγελμα αναγράφεται ως "μηχανικός", χωρίς καμία άλλη περαιτέρω διευκρίνιση), δεύτερος και τρίτος των κατηγορουμένων - εκκαλούντων, αγόρασαν με αυτοσύμβαση, εκπροσωπούντες δηλαδή και τον πωλητή σύλλογο με την επωνυμία "ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ ΑLΡΗΑ ΒΑΝΚ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΩΝ ΕΚ ΤΗΣ ΙΟΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΛΑΪΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΕΛΛΑΔΟΣ", ως είχαν το δικαίωμα δυνάμει του προμνησθέντος προσυμφώνου, από αυτόν, κατά το ήμισυ εξ αδιαιρέτου έκαστος, το υπό στοιχεία 1ε του από Σεπτεμβρίου 2011 διαγράμματος του πρώτου κατηγορουμένου - εκκαλούντος οικόπεδο, επιφανείας 1.340,81 τ.μ.

αντί αναγραφέντος τιμήματος 302.000 ευρώ. Σε αυτό το συμβόλαιο εδήλωσαν εν γνώσει τους ψευδώς προς τον συντάξαντα συμβολαιογράφο ότι το οικόπεδο με τα στοιχεία 1ε, επιφανείας 1.340,81 τ.μ., που αγόρασαν έχει πρόσωπο βορειοδυτικά επί της οδού ..., μεταξύ των σημείων του διαγράμματος 03 - 05, δέκα πέντε (15) μέτρων, αντί του αληθούς μήκους των δέκα τριών (13,00) μέτρων, όπως αυτό είχε καταγραφεί στα προηγηθέντα τοπογραφικά διαγράμματα, του από μηνός Ιουλίου 2010 του πτυχιούχου τοπογράφου μηχανικού Π.

Μ. Σ. και του από μηνός Ιουλίου 2011 του ίδιου του πρώτου κατηγορουμένου-εκκαλούντος Δ. Π.. Την ίδια ψευδή δήλωση επανέλαβαν άπαντες οι ως άνω αγοραστές, Γ. Τ., Κ. Π. και Α. Δ., σύζυγος Γ. Τ., την Τετάρτη 28-12-2011 ενώπιον του συμβολαιογράφου και κατοίκου Μεγάρων Θ. Π. Μ. κατά την σύνταξη υπ' αυτού του υπ' αριθ. .../28-12-2011 συμβολαίου του για την διόρθωση και συμπλήρωση των πωλητηρίων συμβολαίων του υπ' αριθ. ... / 06-10-2011 και ... / 06-10-2011.

Η διόρθωση αυτή κατέστη αναγκαία κατόπιν ενσωμάτωσης της υπ' αριθ. .../1997 διορθωτικής απόφασης της πολεοδομίας Δυτικής Αττικής, η οποία διόρθωσε την υπ' αριθ. …/1996 πράξη εφαρμογής σχεδίου της περιοχής 1 της …με αποτέλεσμα η έκταση του αρχικού, ολοκλήρου οικοπέδου να μειωθεί από 3.672,99 τ.μ. σε 3.649,38 τ.μ., γεγονός το οποίο από τα προκύψαντα κατόπιν της κατατμήσεως οικόπεδα επηρέασε μόνο την έκταση του κρισίμου, εν προκειμένω, οικοπέδου με τα στοιχεία 1ε, η οποία από 1.340,81 τ.μ.

μειώθηκε σε 1.317,20 τ.μ. Και στο συμβόλαιο αυτό οι αγοραστές επαναλαμβάνουν εν γνώσει τους ψευδώς ότι το οικόπεδο αυτό έχει πρόσωπο βορειοδυτικά επί της οδού ... μήκους δέκα πέντε (15,00) μέτρων αντί του ορθού και αληθούς δέκα τριών (13,00) μέτρων, το οποίο εγνώριζαν και απέκρυψαν. Με τη κατηγορία αυτή, ως προς την ψευδή δήλωση που περιέχεται στο υπ' αριθ. ... / 28-12-2011 συμβόλαιο, βαρύνονται και οι εκπροσωπούντες τον πωλητή σύλλογο Πρόεδρος και γενικός γραμματέας αυτού, Σ.

Φ. και Φ. Κ., έκτος και πέμπτος των κατηγορουμένων -εκκαλούντων, αντίστοιχα. Οι δύο αυτοί κατηγορούμενοι πρέπει να κηρυχθούν αθώοι της κατηγορίας περί ψευδούς εν γνώσει τους δηλώσεως περί του προσώπου του υπό στοιχεία 1ε οικοπέδου επί της οδού ......... εν αντιθέσει προς τους τρεις αγοραστές και τον επιβλέποντα πολιτικό μηχανικό τους Δ.

Π., πρώτο κατηγορούμενο - εκκαλούντα, οι οποίοι με τον τρόπο αυτόν κατέστησαν το υπό στοιχεία 1ε οικόπεδο οικοδομήσιμο, διότι στην πραγματικότητα δεν ήταν αφού εστερείτο το αναγκαίο πρόσωπο επί της οδού ..., το οποίο κατά νόμον είναι κατ' ελάχιστον δέκα πέντε (15,00) μέτρα. Οι προϋποθέσεις για να είναι ένα οικόπεδο στη περιοχή άρτιο και οικοδομήσιμο ήταν τότε (2011) να έχει ελάχιστο εμβαδόν 750 τ.μ.-το οποίο είχε και με το παραπάνω το οικόπεδο 1ε, αφού είχε επιφάνεια 1.340,81 τ.μ.

και μετά την εφαρμογή της διορθωτικής πράξης 1.317,20 τ.μ. - και πρόσωπο επί δημοσίας οδού μήκους τουλάχιστον 15,00 μέτρων, το οποίο ουδέποτε είχε το οικόπεδο αυτό, όπως προέκυψε μετά την κατάτμηση του αρχικού μείζονος οικοπέδου. Ο ισχυρισμός του πρώτου κατηγορουμένου - εκκαλούντος, πολιτικού μηχανικού με μεγάλο τεχνικό γραφείο στα Μέγαρα που αναλαμβάνει ανέγερση κτιρίων στα Μέγαρα, στη Κινέτα και στις γύρω περιοχές, ότι η αναγραφή του προσώπου των 15,00 μέτρων αντί του αληθούς 13,00 μέτρων στα από Σεπτεμβρίου 2011 και από Δεκεμβρίου 2011 τοπογραφικά διαγράμματα που ο ίδιος υπογράφει, έγινε από λάθος της υπαλλήλου που τα συνέταξε, είναι αναληθής και ως τοιούτος απορριπτέος διότι το πρόσωπο του οικοπέδου υπό τα στοιχεία 1 ε στο πρώτο σχεδιάγραμμα που αυτός συνέταξε και υπέγραψε τον Ιούλιο του 2011 αναγράφεται με το αληθές μήκος του των δέκα τριών (13,00) μέτρων.

Γνώριζε, λοιπόν, ο πρώτος κατηγορούμενος - εκκαλών την αληθή διάσταση του προσώπου των δέκα τριών (13,00) μέτρων και δεν υπήρχε περίπτωση να γίνει λάθος στα επόμενα, χρονικά, δύο (2) διαγράμματα, διότι πλέον αυτά δεν συντάσσονται χειρογράφως αλλά μέσω προγραμμάτων του ηλεκτρονικού υπολογιστή ( Η/Υ) και εφ' όσον δεν υπάρχει κάποια αλλαγή, δια της τεχνικής μεθόδου της αντιγραφής (από το προηγούμενο) και της επικολλήσεως (στο επόμενο), της γνωστής, πλέον, μεθόδου δια των αγγλικών λέξεων "COPY - ΡΑSTE".

Ως έμπειρος πολιτικός μηχανικός και γνωρίζων τον τρόπο λειτουργίας της Υπηρεσίας Δόμησης του Δήμου Μεγάρων, η οποία λόγω υποστελέχωσης και ελλείψεως των καταλλήλων προγραμμάτων Η/Υ, ελέγχει τα υποβαλλόμενα σχέδια προς έκδοση οικοδομικής αδείας μόνο από τις αναγραφόμενες επί των συνυποβαλλόμενων διαγραμμάτων διαστάσεις, επεχείρησε, με την εν γνώσει του ψευδή αναγραφή του ελαχίστου απαιτουμένου προσώπου των δέκα πέντε (15,00) μέτρων, να επιτύχει την έκδοση οικοδομικής αδείας επί του οικοπέδου, κατόπιν υποβολής της υπ' αριθ.

πρωτ. … 28-02-2012 αιτήσεως των συγκυρίων Γ. Τ. και Κ. Π. προς την προαναφερθείσα υπηρεσία, που συνοδευόταν από το από Ιανουαρίου 2012 τοπογραφικό διάγραμμα του πολιτικού μηχανικού Ε. Ο., ο οποίος, αντιγράφοντας τα από Σεπτεμβρίου 2011 και από Δεκεμβρίου 2011 τοπογραφικά διαγράμματα του συναδέλφου του, πρώτου κατηγορουμένου - εκκαλούντος, ανέγραψε και αυτός το πρόσωπο επί της οδού ...

ως έχον μήκος 15,00 μέτρων. Η υπ' αριθ…./2012 οικοδομική άδεια εξεδόθη κατ' αρχήν, αλλά χάριν στις νόμιμες ενέργειες των οικοπεδούχων του γειτονικού ακινήτου αδελφών Π. ανακλήθηκε και αποκαλύφθηκε η εν γνώσει ψευδής δήλωση του προσώπου του οικοπέδου κατά παράβαση του άρθρου 5 παρ. 1 και παρ. 2 του ν. 651/1977, στην οποία προέβη κατ' εξακολούθηση ο πρώτος κατηγορούμενος - εκκαλών, ο δεύτερος και ο τρίτος κατηγορούμενοι -εκκαλούντες στις 06-10-2011 και στις 28-12-2011 και ο δεύτερος, ο τρίτος και η τέταρτη κατηγορούμενοι - εκκαλούντες στις 28-12-2011, πράξεις για τις οποίες πρέπει να κηρυχθούν ένοχοι ως πρωτοδίκως, όπως ειδικότερα αναγράφεται στο διατακτικό της παρούσης, το οποίο επιτρεπτά συμπληρώνει το παρόν σκεπτικό.

Η αναγνώριση ή μη των αιτηθεισών ελαφρυντικών περιστάσεων από τους καταδικασθέντες θα κριθεί σύμφωνα με τον ισχύοντα από 1ης Ιουλίου 2019 νέο Ποινικό Κώδικα, που εισήχθη με τον νόμο 4.619/11-06-2019, σύμφωνα με το άρθρο 460 νέου Π.Κ. Στον πρώτο κατηγορούμενο - καταδικασθέντα πρέπει να αναγνωρισθεί το αιτηθέν ελαφρυντικό του πρότερου σύννομου βίου, σύμφωνα με το άρθρο 84 παρ. 2 α νέου Π.Κ.

ενώ πρέπει να απορριφθούν τα δύο άλλα αιτηθέντα ελαφρυντικά, αυτό του άρθρου 84 παρ. 2 β, διότι ο σκοπός, για τον οποίο τέλεσε τη πράξη του, ήτοι η επίτευξη παρανόμου οικονομικού οφέλους για τον ίδιο και τους συγκαταδικασθέντες πελάτες του, αποτελεί κατ' εξοχήν ταπεινό αίτιο, και αυτό του άρθρου 84 παρ. 2 δ, διότι ούτε ειλικρινή μετάνοια επέδειξε, η οποία προϋποθέτει ομολογία της ενοχής και κατόπιν επίδειξη μετανοίας, ούτε επεδίωξε να άρει ή να μειώσει τις συνέπειες της πράξης του, υποβάλλοντας στην Υπηρεσία Δόμησης του Δήμου Μεγάρων νέο τοπογραφικό διάγραμμα με την αληθή διάσταση του προσώπου του οικοπέδου με τα στοιχεία 1ε επί της οδού ........".

Στη συνέχεια, το ως άνω Δικαστήριο της ουσίας κήρυξε τον τότε πρώτο κατηγορούμενο και ήδη αναιρεσείοντα ένοχο για την παραπάνω αξιόποινη πράξη της παράβασης του Ν. 651/1977 κατ' εξακολούθηση, με το ελαφρυντικό του άρθρου 84 παρ. 2α του ΠΚ και επέβαλε σ' αυτόν ποινή φυλάκισης δώδεκα (12) μηνών, την εκτέλεση της οποίας ανέστειλε επί τριετία, με το ακόλουθο διατακτικό "ΚΗΡΥΣΣΕΙ τον πρώτο κατηγορούμενο (Δ.

Π.) ένοχο με την ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 84 παρ. 2 α'του ΠΚ, του ότι: Στα Μέγαρα Αττικής, κατά τους κατωτέρω χρόνους, με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ιδίου εγκλήματος, με τοπογραφικό διάγραμμα που συνέταξε ως Μηχανικός και επισυνάφθηκε σε συμβόλαιο με αντικείμενο την μεταβίβαση οικοπέδου, λόγω πωλήσεως και σε διορθωτική πράξη συμβολαίου δήλωσε εν γνώσει του ψευδές γεγονός.

Συγκεκριμένα στον ως άνω τόπο: α) Τον μήνα Σεπτέμβριο του έτους 2011 και ειδικότερα με το από Σεπτεμβρίου του έτους 2011 τοπογραφικό διάγραμμα, που συνέταξε και επισυνάφθηκε στις υπ' αριθμόν .../6-10-2011 και ...6-10-2011 συμβολαιογραφικές πράξεις Πώλησης Αστικού Ακινήτου", του Συμβολαιογράφου Μεγάρων Θ. Π. Μ., δήλωσε ψευδώς προς τον ανωτέρω Συμβολαιογράφο ότι το απεικονιζόμενο στο τοπογραφικό διάγραμμα με τα στοιχεία ...

οικόπεδο, άλλως το οικόπεδο με στοιχείο 1ε, εμβαδού 1.340,81 τμ, που βρίσκεται στο Ο.Τ…., με φερόμενο πρόσωπο επί της οδού ... 15,00 μ, είναι άρτιο και οικοδομήσιμο κατά κανόνα, ενώ η αλήθεια, την οποία καλώς γνώριζε, είναι ότι το οικόπεδο αυτό δεν είναι άρτιο και οικοδομήσιμο, αφού στην πραγματικότητα έχει πρόσωπο επί της οδού ...

μήκους 13,00 μέτρων και όχι 15,00 μ., όπως αναληθώς σημειώνει στο ως άνω τοπογραφικό ο κατηγορούμενος, β) Τον μήνα Δεκέμβριο του έτους 2011 και ειδικότερα με το από Δεκεμβρίου του έτους 2011 τοπογραφικό διάγραμμα, που συνέταξε και επισυνάφθηκε στην υπ' αριθμ. .../28-12-2011 συμβολαιογραφική πράξη "Διόρθωση και συμπλήρωση των υπ' αριθμόν .../6-10- 2011 και ...6-10-2011 Συμβολαίων μου", του Συμβολαιογράφου Μεγάρων Θ.

Π. Μ. δήλωσε ψευδώς προς τον ανωτέρω Συμβολαιογράφο ότι το απεικονιζόμενο στο τοπογραφικό διάγραμμα με τα στοιχεία ... οικόπεδο, άλλως το οικόπεδο με στοιχείο 1 ε, εμβαδού 1.317,20 τ.μ. βρίσκεται στο Ο.Τ. …, με φερόμενο πρόσωπο επί της οδού ... 15,00 μ, είναι άρτιο και οικοδομήσιμο κατά κανόνα, ενώ η αλήθεια, την οποία καλώς γνώριζε, είναι ότι το οικόπεδο αυτό δεν είναι άρτιο και οικοδομήσιμο, αφού στην πραγματικότητα έχει πρόσωπο επί της οδού ...

μήκους 13.00 μ και όχι 15.00 μ, όπως αναληθώς σημειώνει στο ως άνω τοπογραφικό ο κατηγορούμενος".

Με τις παραδοχές αυτές, οι οποίες διαλαμβάνονται στο σκεπτικό, σε συνδυασμό με όσα αναφέρονται στο διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης, που παραδεκτά αλληλοσυμπληρώνονται, το Δικαστήριο της ουσίας διέλαβε στην εν λόγω απόφασή του την απαιτούμενη από τις ως άνω διατάξεις του Συντάγματος και του ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκτίθενται σ' αυτή, με σαφήνεια, πληρότητα, χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά και κατά τρόπο επιτρέποντα τον αναιρετικό έλεγχο, τα πραγματικά περιστατικά, που αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του παραπάνω εγκλήματος, για το οποίο καταδικάστηκε ο αναιρεσείων, οι αποδείξεις, από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά αυτά και οι σκέψεις, με τις οποίες τα υπήγαγε στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 26 εδ.

α, 27, 98 παρ. 1 νέου ΠΚ, 5 παρ. 1, 2 Ν. 651/1977, σε συνδυασμό με το άρθρο 22 παρ. 6 εδ. 1 ν. 1599/1986, τις οποίες ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε, χωρίς ούτε ευθέως ούτε κατά πλάγιο τρόπο να τις παραβιάσει, με ασαφή, ελλιπή ή αντιφατική αιτιολογία, και έτσι δεν στέρησε την απόφαση νόμιμης βάσης. Ειδικότερα, σε σχέση με τις αιτιάσεις του αναιρεσείοντος, προσδιορίζεται η αξιόποινη συμπεριφορά αυτού και αιτιολογείται ο άμεσος δόλος του, αφού, κατά τις παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, το τοπογραφικό διάγραμμα που συνέταξε ο ανωτέρω, ως πολιτικός μηχανικός και στο οποίο δήλωνε εν γνώσει του ψευδές γεγονός (ότι δηλαδή το ως άνω οικόπεδο έχει πρόσωπο επί της οδού ... 15,00 μέτρων, αντί του αληθούς 13,00 μέτρων) επισυνάφθηκε στις προαναφερθείσες με αριθμούς .../6-10-2011 και ...6-10-2011 συμβολαιογραφικές πράξεις πώλησης αστικού ακινήτου και, στη συνέχεια, στη με αριθμό .../28-12-2011 συμβολαιογραφική πράξη Διόρθωσης και Συμπλήρωσης των άνω πωλητηρίων συμβολαίων, τα οποία άμεσα αφορούσε, ο ίδιος δε τελούσε σε γνώση του ψευδούς της δηλώσεώς του, αφού σε αντίστοιχο σχεδιάγραμμα, που είχε συντάξει σε προγενέστερο χρόνο (Ιούλιο 2011), είχε αναγράψει τα σωστά στοιχεία του ακινήτου, ενώ, ως έμπειρος πολιτικός μηχανικός με επαγγελματική δραστηριότητα επί σειρά ετών στην περιοχή, είχε άμεση γνώση του τρόπου λειτουργίας της αρμόδιας υπηρεσίας δόμησης, ο δε τρόπος σύνταξης των διαγραμμάτων μέσω υπολογιστή (copy-paste) δεν του επέτρεπε να γίνει κάποιο λάθος.

Εξάλλου, η επικαλούμενη από τον ίδιο αναιρεσείοντα μεταγενέστερη νομιμοποίηση της αυθαίρετης κατασκευής του επίδικου ακινήτου, με αναθεώρηση της οικοδομικής άδειας, βάσει του άρθρου 4 παρ. 6 του Ν. 4067/2012, δεν ασκεί επιρροή στην ποινική του ευθύνη, αφού αποτελεί γεγονός που έλαβε χώρα μετά τον κρίσιμο χρόνο τέλεσης της πράξης.

Τέλος, η επί μέρους αιτίαση στο δικόγραφο των πρόσθετων λόγων, ότι δεν λήφθηκαν υπόψη από το Δικαστήριο της ουσίας για τη διαμόρφωση της δικανικής του κρίσης όλα τα αναγνωσθέντα έγγραφα και ειδικότερα τα σχετικά με την αναθεώρηση της αρχικής οικοδομικής άδειας, είναι αβάσιμος, αφού από το σκεπτικό της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει, ότι τα ανωτέρω έγγραφα λήφθηκαν υπόψη και αξιολογήθηκαν με τα υπόλοιπα αποδεικτικά μέσα, ως αναγνωσθέντα έγγραφα προσδιοριζόμενα κατά το είδος τους, χωρίς να απαιτείται ειδικότερη αναφορά ή αναλυτική παράθεσή τους και μνεία του τί προέκυψε από το καθένα χωριστά, ούτε αξιολογική συσχέτιση και σύγκρισή τους με τα υπόλοιπα αποδεικτικά μέσα.

Επομένως, είναι αβάσιμοι οι σχετικοί, από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' και Ε' του ΚΠοινΔ, δύο πρώτοι λόγοι του κυρίως δικογράφου της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης του Δ. Π. και οι συναφείς πρόσθετοι αυτής λόγοι, με τους οποίους πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, ως προς τη θεμελίωση της υποκειμενικής υπόστασης του αδικήματος, για το οποίο καταδικάστηκε ο εν λόγω αναιρεσείων και την επί της ενοχής του κρίση του Δικαστηρίου, καθώς και για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή των ως άνω ουσιαστικών ποινικών διατάξεων του άρθρου 5 παρ. 1, 2 του Ν. 651/1977.

Οι λοιπές περιεχόμενες στους ανωτέρω λόγους αιτιάσεις συνιστούν αμφισβήτηση της ουσίας των άνω παραδοχών της απόφασης και της ορθότητας του αποδεικτικού πορίσματός της και, επομένως, είναι απαράδεκτες, αφού, με την επίφαση της εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής των ως άνω ουσιαστικών ποινικών διατάξεων και της έλλειψης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, πλήττουν ανεπίτρεπτα την αναιρετικώς ανέλεγκτη, περί τα πράγματα, κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας.

Η ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία των αποφάσεων πρέπει να επεκτείνεται και στους αυτοτελείς ισχυρισμούς, εκείνους δηλαδή, που προβάλλονται στο δικαστήριο της ουσίας, σύμφωνα με τα άρθρα 171 παρ. 2 και 333 παρ. 2 ΚΠοινΔ, από τον κατηγορούμενο ή το συνήγορό του και τείνουν στην άρση του άδικου χαρακτήρα της πράξης ή της ικανότητας για καταλογισμό ή στη μείωση αυτής ή στην εξάλειψη του αξιόποινου της πράξης ή στη μείωση της ποινής.

Προϋποτίθεται, όμως, η προβολή των αυτοτελών ισχυρισμών κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, καθώς και η προφορική τους ανάπτυξη, δηλαδή με όλα τα πραγματικά περιστατικά, που απαιτούνται κατά νόμο για τη θεμελίωσή τους, έτσι ώστε να μπορούν να αξιολογηθούν και, σε περίπτωση αποδοχής τους, να οδηγήσουν στο ειδικότερα ευνοϊκό για τον κατηγορούμενο συμπέρασμα.

Διαφορετικά, δεν υπάρχει υποχρέωση του δικαστηρίου της ουσίας να απαντήσει στους ισχυρισμούς αυτούς και, συνεπώς, να αιτιολογήσει ειδικά την απόρριψή τους (Ολομ. ΑΠ 2/2005). Τέτοιος αυτοτελής ισχυρισμός, η απόρριψη του οποίου πρέπει να αιτιολογείται ιδιαίτερα, είναι και ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου περί συνδρομής στο πρόσωπό του ελαφρυντικής περίστασης από τις αναφερόμενες στο άρθρο 84 παρ. 2 ΠΚ, αφού η παραδοχή της οδηγεί στην επιβολή μειωμένης, κατά το άρθρο 83 του ίδιου Κώδικα, ποινής.

Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την επισκόπηση των πρακτικών της προσβαλλόμενης απόφασης, οι συνήγοροι του τότε πρώτου κατηγορουμένου και ήδη αναιρεσείοντος, Δ. Π., μετά την πρόταση της Εισαγγελέως της έδρας επί της ενοχής αυτού, αφού έλαβαν το λόγο, ζήτησαν, κατά λέξη, "την απαλλαγή του κατηγορουμένου και την ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 84 παρ. 2 α', 84 παρ. 2 β' και 84 παρ. 2 δ' του ΠΚ" (σελ. 45 των πρακτικών).

Ο ανωτέρω ισχυρισμός - αίτημα, σε σχέση με την αναγνώριση της ελαφρυντικής περίστασης του άρθρου 84 παρ. 2 περ. δ' ΠΚ (ειλικρινούς μετάνοιας), για την απόρριψη της οποίας παραπονείται ο αναιρεσείων, όπως προβλήθηκε και καταχωρίσθηκε στα πρακτικά, τα οποία, εφόσον δεν προσβλήθηκαν ως πλαστά ούτε διορθώθηκαν κατά τούτο, αποδεικνύουν όλα όσα αναγράφονται σ' αυτά, ήταν εντελώς αόριστος, αφού έγινε επίκληση μόνο της νομικής διάταξης, από την οποία προβλέπεται η ελαφρυντική αυτή περίσταση, χωρίς να αναφερθούν συγκεκριμένα πραγματικά περιστατικά, που να τη θεμελιώνουν.

Επομένως, το Δικαστήριο της ουσίας, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, δεν ήταν υποχρεωμένο να αποφανθεί επί του ανωτέρω ισχυρισμού και πολύ περισσότερο να αιτιολογήσει την απορριπτική του κρίση. Παρόλα αυτά, απάντησε απορρίπτοντας τον ισχυρισμό αυτό, ως αβάσιμο με την προαναφερθείσα προσήκουσα αιτιολογία.

Συνεπώς, ο τρίτος λόγος αναίρεσης του κυρίως δικογράφου της αίτησής του, περί έλλειψης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, ως προς την απόρριψη του πιο πάνω αυτοτελούς ισχυρισμού του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Δ. Π., από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ΚΠοινΔ, είναι αβάσιμος. Μετά από αυτά, και αφού δεν υπάρχει άλλος παραδεκτός αναιρετικός λόγος προς έρευνα, πρέπει η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης του Δ. Π. και οι επ' αυτής πρόσθετοι λόγοι να απορριφθούν στο σύνολό τους και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα της ποινικής διαδικασίας (άρθρο 578 παρ. 1 του ισχύοντος από 1-7-2019 νέου ΚΠοινΔ), σύμφωνα με το διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 20-9-2019 αίτηση (ασκηθείσα με δήλωση, που επιδόθηκε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου στις 25-9-2019) των α) Κ. Π. του Σ., κατοίκου ..., β) Γ. Τ. του Ι., κατοίκου ... και γ) Α. Δ. του Ν., κατοίκου ομοίως ..., για αναίρεση της υπ' αριθ. 4283/19-7-2019 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών. Και Επιβάλλει στους αναιρεσείοντες τα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) ευρώ για τον καθένα.

Απορρίπτει την από 20-9-2019 αίτηση (ασκηθείσα με δήλωση, που επιδόθηκε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου στις 20-9-2019) και τους επ' αυτής με ημερομηνία 12-11-2019 πρόσθετους λόγους του Δ. Π. του Σ., κατοίκου ... για αναίρεση της ίδιας ως άνω απόφασης. Και Επιβάλλει στον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται στο ποσό των διακοσίων πενήντα (250) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 17 Δεκεμβρίου 2019.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 23 Δεκεμβρίου 2019.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ