Greek Supreme Court dismisses appeal for vagueness, requiring specific factual grounds under Article 510 of Criminal Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Greece dismissed the appellant's appeal against a second-instance conviction for receiving foreign currency. The appellant submitted a vague statement citing general procedural defects without detailing specific incidents or facts. The court ruled that such abstract allegations fail to meet the statutory requirement for a valid appeal under Article 510 of the Criminal Procedure Code.
Legislator headnote
AI generatedArticles 148-153, 473, 474, 476, 509, 510, 512 of the Criminal Procedure Code; An appeal must contain specific factual grounds supporting the alleged error, and vague or general allegations without concrete incidents are inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 2042 / 2019 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)
Αριθμός 2042/2019
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Z' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αγγελική Αλειφεροπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δημήτριο Γεώργα, Ιωάννη Μαγγίνα, Ερωτόκριτο Ερωτοκρίτου και Γεώργιο Κόκκορη - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 2 Οκτωβρίου 2019, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημητρίου Ασπρογέρακα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευθυμίας Καλογεροπούλου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου T. G. του D., κρατούμενου στο Ειδικό Κέντρο Υγείας Κρατουμένων Κορυδαλλού, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Σερπάνο, ο οποίος διορίστηκε με την 208/2019 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου, για αναίρεση της υπ'αριθ. 40/2019 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Θράκης Β' Βαθμού.
Το Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Θράκης Β' Βαθμού με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και o αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 05 Απριλίου 2019 αίτηση του αναιρέσεως, που ασκήθηκε ενώπιον της Προϊσταμένης της Διεύθυνσης του Ειδικού Κέντρου Υγείας Κρατουμένων Κορυδαλλού, Μ. Σ., η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 761/19.
Αφού άκουσε
Τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να κηρυχθεί απαράδεκτη, η κρινόμενη αίτηση, και να επιβληθούν στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα και τον ορισθέντα δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ. 2, 474 παρ. 1, 2, 476 παρ. 1, 509 παρ.1 και 510 του ΚΠοινΔ, όπως ίσχυαν πριν την τροποποίησή τους με τον ισχύοντα από 1.7.2019 νέο ΚΠοινΔ (Ν. 4620/2019), οι οποίες εφαρμόζονται εν προκειμένω κατά το άρθρο 589 παρ.3 αυτού, ως ορίζουσες τις διατυπώσεις άσκησης του ένδικου μέσου της αναίρεσης, αφού η προσβαλλόμενη απόφαση εκδόθηκε στις 23-1-2019 ήτοι πριν από την 1-7-2019, οπότε άρχισε να ισχύει ο άνω Ν.4620/2019 (βλ.
άρθρο δεύτερο αυτού), προκύπτει, ότι για το κύρος και κατ' ακολουθίαν το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως κατ' αποφάσεως πρέπει στη δήλωση ασκήσεώς της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι, για τους οποίους ασκείται. Αν δεν περιέχεται σ' αυτήν ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος από τους αναφερόμενους περιοριστικά στο άρθρο 510 του Κ.Ποιν.Δ.
λόγους αναιρέσεως, η αίτηση είναι απαράδεκτη και ως τέτοια απορρίπτεται (άρθρ. 512 εδ.α'και 476 παρ.1 του νέου ΚΠοινΔ, που εφαρμόζονται, σύμφωνα με τα άρθρα 589 παρ.3 και 590 παρ.1 αυτού, επί των εκκρεμών υποθέσεων, όπως η προκειμένη). Απλή παράθεση του κειμένου της σχετικής διατάξεως που προβλέπει το λόγο αναιρέσεως, χωρίς αναφορά των περιστατικών που θεμελιώνουν την επικαλούμενη πλημμέλεια, δεν αρκεί.
Ούτε μπορεί ο αορίστως διατυπούμενος στην έκθεση αναιρέσεως λόγος να συμπληρωθεί με παραπομπή σε άλλα έγγραφα ή με την άσκηση πρόσθετων λόγων, οι οποίοι προϋποθέτουν, σύμφωνα με το άρθρο 509 παρ.2 του προϊσχύσαντος ΚΠοινΔ, την ύπαρξη παραδεκτής αιτήσεως αναιρέσεως. Τέλος, οι αιτιάσεις, με τις οποίες πλήττεται η περί τα πράγματα και την εκτίμηση των αποδείξεων αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, δεν θεμελιώνουν αναιρετικό λόγο από τους περιοριστικώς αναφερόμενους στο άρθρο 510 παρ.1 του ΚΠοινΔ.
Στην προκείμενη περίπτωση, με την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως πλήττεται η υπ'αριθ.40/2019 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Θράκης (δικάσαντος σε δεύτερο βαθμό), με την οποία κηρύχθηκε ένοχος, με τα ελαφρυντικά του άρθρου 84 παρ. 2α και δ' ΠΚ, ο αναιρεσείων καταδικάσθηκε σε συνολική
ποινή καθείρξεως είκοσι πέντε (25) ετών για άμεση συνδρομή (συνέργεια) στην αξιόποινη πράξη της παραλαβής αλλοδαπών κατά συρροή (21 τον αριθμό) από κερδοσκοπία τελεσθείσα σε αγροτική περιοχή πλησίον της ... στις 24.8.2016. Η αίτηση αυτή ασκήθηκε στις 5.4.2019 από τον ίδιο τον αναιρεσείοντα, με δήλωσή του ενώπιον της Διευθύντριας των Φυλακών Κορυδαλλού, όπου αυτός κρατείται και συντάχθηκε συναφώς η υπ' αρ.πρωτ. 24/2019 έκθεση αναίρεσης.
Όπως προκύπτει από το επισυναπτόμενο στην έκθεση αυτή έγγραφο - υπόμνημα, αναφέρονται, επί λέξει κατά το ενδιαφέρον μέρος, ως λόγοι για την αναίρεση της προσβαλλόμενης απόφασης τα ακόλουθα: "Με την παρούσα ζητώ την αναίρεση ... για τους κάτωθι ... λόγους: α) για απόλυτη ακυρότητα που συνέβη κατά τη διαδικασία στο ακροατήριο (άρθρο 171) β) για σχετική ακυρότητα που συνέβη κατά τη διαδικασία στο ακροατήριο (άρθρο 170 παρ.1) και δεν καλύφθηκε σύμφωνα με το άρθρο 173 και 174, καθώς και έλλειψη ακρόασης κατά το άρθρο 170 παρ.2.
γ) η έλλειψη από την απόφαση της ειδικής αιτιολογίας που επιβάλλει το Σύνταγμα δ) η εσφαλμένη εφαρμογή ή ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διάταξης, καθώς και για άλλους νόμιμους βάσιμους και αληθείς πρόσθετους λόγους που θα προταθούν με έγγραφο που θα κατατεθεί δεκαπέντε τουλάχιστον ημέρες πριν από την ορισμένη ημέρα για την συζήτηση της παρούσης Αίτησης Αναιρέσεως στην Γραμματεία της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου σύμφωνα με το άρθρο 509 παρ.2 του ΚΠοινΔ...".
Όμως, όλες οι ως άνω αιτιάσεις είναι απαράδεκτες, λόγω της αοριστίας τους, αφού δεν γίνεται επίκληση συγκεκριμένων περιστατικών, που να θεμελιώνουν τις επικαλούμενες πλημμέλειες και, ως εκ τούτου, δεν θεμελιώνουν κάποιο παραδεκτό λόγο αναιρέσεως από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρο 510 παρ. 1 του Κ.Ποιν.Δ.
Κατόπιν αυτών, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί, ως απαράδεκτη, σύμφωνα με τα εκτεθέντα στην προηγηθείσα νομική σκέψη και να επιβληθούν στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα, κατ' άρθρο 578 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δ.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 5.4.2019 αίτηση του T. G. του D., κρατούμενου στο Ειδικό Κέντρο Υγείας Κρατουμένων Κορυδαλλού, περί αναιρέσεως της υπ' αριθ. 40/2019 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Θράκης, για την οποία συντάχθηκε η υπ' αριθ. πρωτ. 24/2019 έκθεση ενώπιον της Διευθύντριας των Φυλακών Κορυδαλλού.
Και
Επιβάλλει στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα, τα οποία ανέρχονται στο ποσό των διακοσίων πενήντα (250) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 30 Οκτωβρίου 2019.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 23 Δεκεμβρίου 2019.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ