Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to vague grounds failing to cite specific Article 510 errors.

Απόφαση 2041 / 2019 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 2041/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Z' Ποινικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αγγελική Αλειφεροπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δημήτριο Γεώργα, Ιωάννη Μαγγίνα, Ερωτόκριτο Ερωτοκρίτου και Γεώργιο Κόκκορη - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημα του στις 2 Οκτωβρίου 2019, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημητρίου Ασπρογέρακα, (κωλυομένου του Εισαγγελέως) και της Γραμματέως Ευθυμίας Καλογεροπούλου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου S. M. του A., κρατουμένου στο Κατάστημα Κράτησης Τρικάλων, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Σακελλαρίδη, ο οποίος διορίστηκε με την 178/2019 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 44/2018 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Δωδεκανήσου.

Το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Δωδεκανήσου, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος, ζητάει την αναίρεση της αποφάσεως αυτής για τους λόγους που αναφέρονται στην από 13 Απριλίου 2018 αίτησή του, που καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με αριθμό 857/2019.

Αφού άκουσε

Τον Εισαγγελέα, στον οποίο δόθηκε ο λόγος από την Πρόεδρο, ο οποίος πρότεινε να απορριφθεί, ως απαράδεκτη η αίτηση αναίρεσης, να επιβληθούν στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα και τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ. 2, 474 παρ. 1, 2, 476 παρ. 1, 509 παρ. 1 και 510 του Κ.Ποιν.Δ , όπως ίσχυαν πριν την τροποποίησή τους με τον ισχύοντα από 1.7.2019 νέο Κ.Ποιν.Δ (Ν. 4620/2019), οι οποίες εφαρμόζονται εν προκειμένω κατά το άρθρο 589 παρ. 3 αυτού, ως ορίζουσες τις διατυπώσεις άσκησης του ένδικου μέσου της αναίρεσης, αφού η προσβαλλόμενη απόφαση εκδόθηκε στις 12.2.2018,ήτοι πριν από την 1.7.2019, οπότε άρχισε να ισχύει ο άνω Ν. 4620/2019 (βλ.

άρθρο δεύτερο αυτού), προκύπτει, ότι για το κύρος και κατ' ακολουθίαν το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως κατ' αποφάσεως πρέπει στη δήλωση ασκήσεως της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι, για τους οποίους ασκείται. Αν δεν περιέχεται σ' αυτήν ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος από τους αναφερόμενους περιοριστικά στο άρθρο 510 του Κ.Ποιν.Δ λόγους αναιρέσεως, η αίτηση είναι απαράδεκτη και ως τέτοια απορρίπτεται (άρθρο 512 εδ.

α', 476 παρ. 1 του νέου Κ.Ποιν.Δ, που εφαρμόζονται , σύμφωνα με τα άρθρα 589 παρ. 3 και 590 παρ. 1 αυτού, επί των εκκρεμών υποθέσεων, όπως η προκειμένη). Απλή παράθεση του κειμένου της σχετικής διατάξεως που προβλέπει το λόγο αναιρέσεως, χωρίς αναφορά των περιστατικών που θεμελιώνουν την επικαλούμενη πλημμέλεια, δεν αρκεί.

Ούτε μπορεί ο αορίστως διατυπούμενος στην έκθεση αναιρέσεως λόγος να συμπληρωθεί με παραπομπή σε άλλα έγγραφα ή με την άσκηση πρόσθετων λόγων, οι οποίοι προϋποθέτουν, σύμφωνα με το άρθρο 509 παρ. 2 του προϊσχύοντος Κ.Ποιν.Δ., την ύπαρξη παραδεκτής αιτήσεως αναιρέσεως. Τέλος, οι αιτιάσεις, με τις οποίες πλήττεται η περί τα πράγματα και την εκτίμηση των αποδείξεων αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, δεν θεμελιώνουν αναιρετικό λόγο από τους περιοριστικώς αναφερόμενους στο άρθρο 510 παρ. 1 του Κ.Ποιν.Δ.

Στην προκειμένη περίπτωση, με την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως πλήττεται η υπ' αριθ. 44/2018 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Δωδεκανήσου (δικάσαντος σε δεύτερο βαθμό), με την οποία ο αναιρεσείων κηρύχθηκε ένοχος και καταδικάσθηκε σε συνολική ποινή καθείρξεως διακοσίων σαράντα (240) ετών, με εκτιτέα τα είκοσι πέντε (25) έτη, και σε συνολική χρηματική ποινή ενός εκατομμυρίου επτακοσίων χιλιάδων πεντακοσίων (1.700.500) ευρώ, για παράνομη μεταφορά με πλωτό μεταφορικό μέσο από το εξωτερικό στην Ελλάδα, με σκοπό την προώθηση τους σε έδαφος κράτους-μέλους της Ε.Ε, κατά συρροή, (78) πολιτών τρίτης χώρας, που δεν είχαν δικαίωμα εισόδου στο ελληνικό έδαφος, πράξη από την οποία μπορούσε να προκύψει κίνδυνος για άνθρωπο, τελεσθείσα στις 18.102014.

Η αίτηση αυτή ασκήθηκε στις 13.4.2018 από τον ίδιο τον αναιρεσείοντα, με δήλωσή του ενώπιον της Προϊσταμένης Διεύθυνσης του Καταστήματος Κράτησης Τρικάλων, όπου αυτός κρατείται και συντάχθηκε συναφώς, αυθημερόν, η άνω έκθεση αναίρεσης. Όπως προκύπτει από την ως άνω έκθεση, αναφέρονται, επί λέξει, ως λόγοι για την αναίρεση της προσβαλλόμενης απόφασης, τα ακόλουθα : "...έφυγα από τη χώρα μου με τη γυναίκα μου και 4 παιδιά να γλυτώσουμε από τον πόλεμο.

Φτάνοντας στην Κωνσταντινούπολη είχα ξεμείνει από χρήματα και μέναμε στους δρόμους. Γι' αυτό το λόγο συνέχισα μόνος μου, για να φτάσω σε μια χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να μπορέσω να ζητήσω άσυλο και να φέρω την οικογένειά μου νόμιμα. Στη Συρία έχω χάσει τα πάντα δεν είχα χρήματα και με εκμεταλέφθηκαν οι Τούρκοι βάζοντας με να φέρω το πλοίο στην Ελλάδα χωρίς να γνωρίζω τις συνέπειες.

Η γυναίκα μου και τα παιδιά μου δεν έχουν κανέναν να τους βοηθήσει. Σας παρακαλώ πολύ με όλη την ταπεινότητα και την ευγνωμοσύνη μου προς εσάς να δεχτήτε το αίτημα μου με έχουν ανάγκη. Χρειάζομαι τη βοήθειά σας και εγώ και η οικογένειά μου. Δεν είναι αυτή η δουλειά μου, το έκανα για να σώσω την οικογένειά μου, είμαι άρρωστος με σοβαρές ασθένειες και πρέπει να είμαι με τα παιδιά μου...".

Όμως, όλα τα παραπάνω εκτιθέμενα στο αναιρετήριο αποτελούν μόνο τις απόψεις του αναιρεσείοντος για την αθωότητά του και τους λόγους που τον οδήγησαν στην πράξη, για την οποία καταδικάστηκε, συνιστούν δε απαράδεκτες αιτιάσεις, λόγω της αοριστίας τους, αφού δεν γίνεται επίκληση συγκεκριμένων περιστατικών, που να θεμελιώνουν κάποια από τις προβλεπόμενες πλημμέλειες του άρθρου 510 παρ. 1 του Κ.Ποιν.Δ.

και , ως εκ τούτου, δεν θεμελιώνουν κάποιο παραδεκτό λόγο αναιρέσεως από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άνω άρθρο. Κατόπιν αυτών, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί, ως απαράδεκτη, σύμφωνα με τα εκτεθέντα στην προηγηθείσα νομική σκέψη και να επιβληθούν στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα, κατ' άρθρο 578 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δ.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 13.4.2018 αίτηση του S. M. του A., κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης Τρικάλων, περί αναιρέσεως της υπ' αριθ. 44/2018 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Δωδεκανήσου, για την οποία συντάχθηκε αυθημερόν έκθεση ενώπιον της Προϊσταμένης Διεύθυνσης του Καταστήματος Κράτησης Τρικάλων.

Και Επιβάλλει στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα, τα οποία ανέρχονται στο ποσό των διακοσίων πενήντα (250) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 30 Οκτωβρίου 2019.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήρια στις 23 Δεκεμβρίου 2019.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ