2041/2017 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2041 / 2017 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 2041/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ’ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ελένη Διονυσοπούλου, Ευγενία Προγάκη, Ασπασία Μαγιάκου, και Πέτρο Σαλίχο, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 18 Οκτωβρίου 2017, με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ΝΠΔΔ με την επωνυμία "ΤΑΜΕΙΟ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΩΝ ΚΑΙ ΔΑΝΕΙΩΝ", που εδρεύει στην …, όπως νόμιμα εκπροσωπείται, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την Ανδριανή Κατσαρού, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Του αναιρεσίβλητου: Β. Γ. του Α., κατοίκου ..., που δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 19-3-2012 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ροδόπης.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 34/2015 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 181/2016 του Εφετείου Θράκης.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 15-12-2016 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως κατά της υπ’ αριθμ 181/2016 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Θράκης, έχει ασκηθεί νόμιμα και εμπρόθεσμα (επίδοση 2.12.2016 άσκηση 30.12.2016), σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 495 παρ. 1 και 3 και 552 επ. Κ.Πολ.Δικ. Επομένως αυτή (αίτηση) είναι παραδεκτή και πρέπει να εξετασθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (αρθρ. 571 και 577 Κ.Πολ.Δικ).

Επειδή από την υπ’ αριθμ. ... /15-3-2017 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή Αθηνών Β. Β., προκύπτει ότι επισπεύδων τη συζήτηση για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας αποφάσεως δικάσιμο, είναι ο αναιρεσίβλητος, με εντολή του οποίου παραγγέλθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Π. Κ. του Γ. (βλ. υπ’ αρθμ. ...-2-2017 πληρεξούσιο της συμβ/φου Κομοτηνής Ε. Α. του Β.), η επίδοση της κλήσεως προς συζήτηση.

Συνεπώς εφόσον ο διάδικος αυτός δεν παραστάθηκε κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από το οικείο πινάκιο και κατά τη σειρά εγγραφής της σ’ αυτό, ούτε κατέθεσε δήλωση ότι δεν θα παραστεί κατά την εκφώνηση αυτής, σύμφωνα με τα άρθρα 242 παρ. 2 και 573 παρ. 1 Κ.Πολ.Δικ., πρέπει να συζητηθεί η υπόθεση σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι (αρθρ. 576 παρ. 1 Κ.Πολ.Δικ).

Επειδή κατά το άρθρο 193 ΚΠολΔικ "δεν επιτρέπεται η προσβολή της απόφασης με ένδικο μέσο ως προς τα έξοδα, αν δεν περιλαμβάνει και την ουσία της υπόθεσης". Από τη διάταξη αυτή, (που ισχύει για όλα τα ένδικα μέσα, τακτικά και έκτακτα, στα οποία περιλαμβάνεται και η αναίρεση) προκύπτει ότι απορρίπτεται ως απαράδεκτο το ένδικο μέσο, με το οποίο προσβάλλεται η απόφαση ως προς μόνη τη διάταξη περί εξόδων, κατά παράλειψη κάποιου άλλου παραπόνου επί της ουσίας της υπόθεσης.

Ως "ουσία της υπόθεσης" νοείται καθετί που κρίθηκε και δεν υπάγεται στην έννοια των δικαστικών εξόδων, ανεξάρτητα αν αφορά ουσιαστικό ή δικονομικό ζήτημα. Η εντεύθεν απαγόρευση δεν προσκρούει στα άρθρα 20 παρ. 1 του Συντάγματος και 6 παρ. 1 της ΕΣΔΑ Ε ετέρου αν απορριφθεί κατ’ ουσία η έφεση κατά της πρωτόδικης απόφασης σε αναίρεση υπόκειται η απόφαση του Εφετείου, στην οποία "ενσωματώθηκε" η πρωτόδικη απόφαση (ΟλΑΠ40/1996).

Περαιτέρω οι επί δικών του Δημοσίου διατάξεις των άρθρων 28 παρ. 4 του ν. 2579/1998, που διατηρήθηκε σε ισχύ με το άρθρο 285 του ν. 2717/1999, 22 του Ν. 3693/1957, που διατηρήθηκε σε ισχύ με το άρθρο 52 αρ. 18 του Εισ.Ν.Κ.Πολ.Δικ. και όπως τούτο ισχύει, μετά την υπ’ αριθμ. 134423/1992 κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης, που εκδόθηκε κατ’ εξουσιοδότηση του άρθρου 5 παρ. 12 του Ν.1738/1987, περί μειώσεως της αμοιβής του πληρεξουσίου δικηγόρου ( που δεν μπορεί να υπερβαίνει τις 100.000 δραχμές για όλες τις πράξεις σε κάθε βαθμό δικαιοδοσίας .../1992-) και περί συμψηφισμού της δικαστικής δαπάνης σε περίπτωση κοινής υπαιτιότητας ή μερικής νίκης και ήττας, έχουν εφαρμογή και επί δικών, στις οποίες διάδικος είναι νομικό πρόσωπο, του οποίου η νομική υπηρεσία διεξάγεται δια του νομικού Συμβουλίου του Κράτους.

Επομένως οι διατάξεις αυτές εφαρμόζονται και επί δικών μετά του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων, καθόσον κατά το άρθρο 25 του Ν.4464/ 1963 "η νομική εν γένει υπηρεσία του Ταμείου παρακαταθηκών και Δανείων.....διενεργείται εφεξής υπό του Νομικού Συμβουλίου του κράτους..." ενώ προσέτι στο άρθρο 29 του Ν. 2093/1992 ορίζεται ότι "η περί του Νομικού Συμβουλίου του κράτους κειμένη νομοθεσία έχει ανάλογη εφαρμογή και επί του ΤΠ και Δ....".

Στην προκειμένη περίπτωση επί της από 19-3-2012 αγωγής του αναιρεσιβλήτου κατά του αναιρεσείοντος περί εξαλείψεως της υποθήκης που γράφτηκε σε ακίνητό του, που βρίσκεται στο ..., εκδόθηκαν οι υπ’ αριθμ. 93/2013 και 34/1915 παρεπίπτουσα και οριστική αντίστοιχα, αποφάσεις του δικάσαντος σε πρώτο βαθμό Μονομελούς Πρωτοδικείου Ροδόπης, με την δεύτερη από τις οποίες έγινε δεκτή η αγωγή, διατάχθηκε η αιτηθείσα εξάλειψη και καταδικάστηκε το εναγόμενο- αναιρεσείον, λόγω της ήττας του, στη δικαστική δαπάνη του ενάγοντος, που ορίστηκε ενόψει και του υποβληθέντος από τον τελευταίο καταλόγου εξόδων (αρθρ. 190,191 Κ.Πολ.Δικ) στο ποσό των 6.090,96 Ευρώ.

Μετά από άσκηση εφέσεως από το ηττηθέν εναγόμενο εκδόθηκε η προσβαλλομένη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θράκης, με την οποία απορρίφθηκε κατ’ ουσίαν η έφεση και επικυρώθηκε η πρωτόδικη απόφαση τόσο κατά την ουσιαστική της κρίση, όσο και κατά τη διάταξη της περί δικαστικών εξόδων, ως προς τα οποία κρίθηκε ότι επί του εκκαλούντος- εναγομένου δεν εφαρμόζονται οι αναφερόμενες στη νομική σκέψη διατάξεις περί δικών του Δημοσίου, γιατί η νομική του υπηρεσία δεν διεξάγεται από το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους.

Με τον μοναδικό λόγο της αναίρεσης αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση η πλημμέλεια του αριθμού 1α του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δικ., ατά την οποία το Εφετείο απέρριψε τον αφορώντα τα δικαστικά έξοδα λόγο της εφέσεως, τα οποία δεν επιβλήθηκαν από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, μειωμένα, κατά παράβαση των προπαρατεθεισών διατάξεων, ενόψει του ότι η νομική υπηρεσία του αναιρεσείοντος- εναγομένου διεξάγεται δια του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, δια του Γραφείου του Νομικού Συμβούλου, που λειτουργεί στην Κεντρική Υπηρεσία και περιλαμβάνει μεταξύ άλλων τη νομική καθοδήγηση των δικαστικών του πληρεξουσίων, είτε πρόκειται περί του κυρίως προσωπικού του Ν.Σ.Κ, είτε, όπως στην ένδικη περίπτωση, περί εντολοδόχων συνεργαζομένων δικηγόρων.

Ο λόγος αυτός, κατά τα αναφερόμενα στη νομική σκέψη, πρέπει να απορριφτεί ως απαράδεκτος, καθόσον δεν περιλαμβάνεται στην αναίρεση και λόγος που να αφορά στην ουσία της υποθέσεως και συνακόλουθα, κατά το άρθρο 193 Κ.Πολ.Δικ. αναιρείται το κατά το άρθρο 556 Κ.Πολ.Δικ. δικαίωμα του ηττηθέντος αναιρεσείοντος προς άσκηση του κρινόμενου έκτακτου ενδίκου μέσου, κατά της ενσωματωθείσας στην προσβαλλόμενη απόφαση του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου, διατάξεως περί δικαστικών εξόδων της πρωτοβάθμιας απόφασης, ενόψει της κατ’ ουσίαν απορρίψεως της κατ’ αυτής εφέσεως.

Ενόψει τούτων η αναίρεση πρέπει να απορριφθεί. Επιδίκαση δικαστικών εξόδων δεν γίνεται, αφού ο αναιρεσίβλητος, ως ερημοδικασθείς δεν υποβλήθηκε σε σχετική δαπάνη, ενώ το αναιρεσείον ΝΠΔΔ σύμφωνα με το άρθρο 9 παρ. 1 του Ν. 1468/1984 και όπως τούτο ισχύει ( άρθρο 63 του Ν. 2214/1994 και 10 παρ. 2 του Ν 2526/1997) δεν βαρύνεται με την καταβολή παραβόλου για την άσκηση ενδίκων μέσων, ώστε να υφίσταται δικονομική υποχρέωση προς επιστροφή του.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 15-12-2016 αίτηση του ΝΠΔΔ με την επωνυμία "Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων" κατά του Β. Γ. του Α., για αναίρεση της υπ’ αριθμό. 181/2016 αποφάσεως του μονομελούς Εφετείου Θράκης.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 6 Δεκεμβρίου 2017.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 13 Δεκεμβρίου 2017.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ