203/2012 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 203 / 2012 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 203/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Ζιάκα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου Χαράλαμπου Ζώη), Βασιλική Θάνου- Χριστοφίλου, Παναγιώτη Ρουμπή, Βασίλειο Λαμπρόπουλο και Γεώργιο Σακκά, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 13 Ιανουαρίου 2012, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, νομίμως εκπροσωπούμενου από τον Υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών, που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο Πάρεδρο του ΝΣΚ, Ευάγγελο Μαρίνη, βάσει δηλώσεως κατ' άρθρο 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ και δεν κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Ανωνύμου Εταιρίας με την επωνυμία ν. Δ. ΑΒΕΕ, νομίμως εκπροσωπούμενης, που εδρεύει στην Αλεξανδρούπολη, 2. Γ. Α. του Φ., κατοίκου ..., 3. Φ. Α. του Γ., κατοίκου ..., 4. Ι. Τ. του Λ., κατοίκου ... και 5.Ανωνύμου εταιρίας με την επωνυμία ΕΒΡΟΦΑΡΜΑ ΑΒΕΕ, νομίμως εκπροσωπούμενης, εδρεύουσας, στο 3ο χιλιόμετρο της Εθνικής οδού Αλεξανδρούπολης-Φερρών, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Λιάννη, βάσει δηλώσεως κατ' άρθρο 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ και κατέθεσαν προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-12-2007 αίτηση των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Τριμελές Εφετείο Θράκης.

Εκδόθηκε η απόφαση 371/2009 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 6-11-2009 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Σακκάς ανέγνωσε την από 4-1-2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1. Με τις διατάξεις του άρθρ.1 του ν. 653/1977 "περί υποχρεώσεως των παρόδιων ιδιοκτητών δια την διάνοιξιν εθνικών οδών κλπ", οι οποίες κατά το άρθρ. 62§9 του ν. 947/ 1979 "περί οικιστικών περιοχών" εφαρμόζονται και για βελτιωτικές υφιστάμενων οδών νέες χαράξεις ή διαπλατύνσεις αυτών ή τμημάτων τους, ορίζονται τα ακόλουθα: "Προκειμένου περί διανοίξεως εκτός σχεδίου πόλεων εθνικών οδών πλάτους καταλήψεως μέχρι τριάκοντα μέτρων (το οποίο με το αρθρ. 14§1 του ν. 1349/1983 σε συνδυασμό με το αρθρ. 6§14 του ν. 2052/1992 αυξήθηκε σε πενήντα μέτρα), οι ωφελούμενοι παρόδιοι ιδιόκτητοι εκάστης πλευράς υποχρεούνται εις αποζημίωσιν ζώνης πλάτους δεκαπέντε μέτρων (που αυξήθηκε με τα αυτά αρθρ. 14§1 του ν. 1349/1983 και 6§14 του ν. 2052/1992 σε εικοσιπέντε μέτρα), δια συμμετοχής των εις τας δαπανάς απαλλοτριώσεως των καταλαμβανόμενων υπό των οδών τούτων ακινήτων, η δε επιβάρυνσις αύτη δεν δύναται να υπερβαίνη το ήμισυ του εμβαδού του βαρυνομένου ακινήτου (παρ. 1) ... Ωφελούμενοι παρόδιοι ιδιόκτητοι δια την εφαρμογήν του παρόντος άρθρου θεωρούνται εκείνοι των οποίων τα ακίνητα αποκτούν πρόσωπον επί των διανοιγομένων οδών (παρ. 3) ... Οσάκις οι δικαιούχοι αποζημιώσεως δια την απαλλοτίωσιν είναι και υπόχρεοι δια την πληρωμήν αυτής, επέρχεται συμψηφισμός δικαιωμάτων και υποχρεώσεων (παρ. 4) ...". Εισάγεται έτσι με τη διάταξη ειδικότερα της παρ. 3 του ως άνω άρθρου τεκμήριο ωφέλειας για τους ιδιοκτήτες ακινήτων, τα οποία με τη διάνοιξη εθνικής οδού αποκτούν πρόσωπο σ' αυτή. Το τεκμήριο αυτό κρίθηκε αρχικά ως αμάχητο, που σημαίνει ότι οι παρόδιοι ιδιοκτήτες δεν μπορούν να το ανατρέψουν αποδεικνύοντας την έλλειψη ωφέλειας τους από τη διάνοιξη εθνικής οδού. Ήδη το τεκμήριο ρητά χαρακτηρίζεται ως μαχητό από τη διάταξη του άρθρου 33 παρ.1 του ν. 2971/2001 και κρίνεται, μετά την κήρυξη της απαλλοτρίωσης, από το αρμόδιο για τον οριστικό προσδιορισμό της αποζημίωσης Εφετείο, κατά την ειδική διαδικασία του άρθρου αυτού (Ολ.ΑΠ 11/2011). Από το συνδυασμό των διατάξεων των παραγράφων 1 και 4 του ως άνω νόμου προκύπτει ότι τα στοιχεία για την ωφέλεια ή μη του ακινήτου διευρύνονται και ότι εκτός από την πρόσοψη επί της διανοιγόμενης οδού, που προέβλεπε ο ως άνω νόμος 653/1977, ορίζονται (ενδεικτικά) και η δυνατότητα πρόσβασης του ακινήτου στο έργο, που περιλαμβάνεται στη ζώνη απαλλοτρίωσης, η δημιουργία επιπτώσεων στις χρήσεις του ακινήτου και η, κατά τις ισχύουσες διατάξεις, αρτιότητα και οικοδομησιμότητα του ακινήτου. Έτσι, ο ισχυριζόμενος ότι το απομένον τμήμα του ακινήτου του δεν ωφελείται, αλλά αντιθέτως ζημιώνεται από την απαλλοτρίωση, μπορεί, αποδεικνύοντας το αντίθετο της τεκμαιρομένης ωφέλειας, δηλαδή την επικαλούμενη ζημία του και ανατρέποντας το ως άνω μαχητό τεκμήριο, να αποζημιωθεί και για την αυτοαποζημιούμενη έκτασή του και να ζητήσει τον καθορισμό οριστικής τιμής μονάδας αποζημίωσης και γι' αυτή (ΑΠ 1009/2011). Εξάλλου, κατά το άρθρο 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες, ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο, δικάζοντας επί της από 29.6.2007 αίτησης των αναιρεσιβλήτων, με την οποία ζητούσαν να αναγνωρισθεί η ανυπαρξία υποχρεώσεως αυτών προς αυτοαποζημίωση, διότι δεν υφίσταται τεκμήριο ωφελείας από αναγκαστική απαλλοτρίωση σε βάρος ακινήτων τους, δέχτηκε ανελέγκτως τα ακόλουθα: "Τα επίδικα ακίνητα πριν την απαλλοτρίωση είχαν πρόσωπο και άμεση πρόσβαση στην Ε.Ο. Αλεξανδρούπολης-Απαλού ... Επί της αιτήσεως αυτής συντάχθηκε η από 9-11-2007 έκθεση της Επιτροπής του άρθρου 33 ν. 2971/2001 με την οποία αυτή ομόφωνα εισηγείται όσον μεν αφορά την ΚΠ 329 ιδιοκτησία ότι δεν ισχύει το τεκμήριο ωφελείας, διότι το εναπομένον τμήμα εκτάσεως 627,70 τ.μ. "καθίσταται μη άρτιο και μη οικοδομήσιμο". Συναφής προς την άνω εκτίμηση είναι και η από 29-5-2006 τεχνική έκθεση του Α. Π., σύμφωνα με την οποία, προ της απαλλοτριώσεως η εμπορική αξία της άνω ιδιοκτησίας εκτιμάται στο ποσό των 80.000 ευρώ του γηπέδου και των 55.000 ευρώ της οικίας, μετά δε την απαλλοτρίωση εκτιμάται η μείωση της εμπορικής αξίας του γηπέδου και της οικίας κατά ποσοστό 30% αντίστοιχα, λόγω μειώσεως του εμβαδού του γηπέδου κατά 280 τ.μ., της κάλυψης κατά ποσοστό 21,18%, της απώλειας προσώπου και απευθείας πρόσβασης στην Ε.Ο. κλπ. Όσον δε αφορά τις λοιπές ιδιοκτησίες, η άνω Επιτροπή ομόφωνα εισηγείται ότι υφίσταται (ισχύει το τεκμήριο ωφελείας) ωφέλεια από την απαλλοτρίωση και ειδικότερα, α)όσον αφορά τις ΚΠ 324 και ΚΠ 1 (ενιαία ιδιοκτησία), διότι το ακίνητο "παραμένει άρτιο και οικοδομήσιμο κατά κανόνα και αποκτά πρόσωπο και πρόσβαση στην παράπλευρη οδό της Εθνικής Οδού, β) όσον αφορά την ΚΠ 357 ιδιοκτησία, το ακίνητο "δεν ισχύει η απόσταση των 30 μ. από το όριο της απαλλοτριώσεως αλλά των 20 μ. από το όριο της παράπλευρης οδού (ευμενέστερο), παραμένει άρτιο και οικοδομήσιμο κατά παρέκκλιση και αποκτά πρόσωπο και πρόσβαση στην παράπλευρη οδό της Εθνικής Οδού" και γ) όσον αφορά την ΚΠ 390 ιδιοκτησία, το ακίνητο "παραμένει άρτιο και οικοδομήσιμο κατά παρέκκλιση, όπως και το αρχικό, αποκτά πρόσωπο και πρόσβαση στην παράπλευρη οδό της Εθνικής Οδού". Αντίθετα οι αιτούντες, όσον αφορά τις άνω ΚΠ 324 και ΚΠ 1, ΚΠ 357 και ΚΠ 390 ιδιοκτησίες, ισχυρίζονται ότι δεν υφίσταται το τεκμήριο ωφελείας για τους ίδιους λόγους που αναφέρθηκαν ανωτέρω υπό στοιχεία α' και β'. Συναφείς προς τους ισχυρισμούς των αιτούντων είναι και οι άνω τεχνικές εκθέσεις. Σύμφωνα με τις τεχνικές εκθέσεις των τοπογράφων μηχανικών Δ. Π. και Α. Α. (συμπληρωματική), εκ των οποίων ο πρώτος εξετάστηκε και ως μάρτυρας με επιμέλεια τους, -τα ακίνητα τα οποία προ της απαλλοτριώσεως, όπως και τα επίδικα, είχαν πρόσωπο και απευθείας πρόσβαση στην Εθνική Οδό Αλεξανδρούπολης-Απαλού, η οποία έχει χαρακτηριστεί ως οδός του δευτερεύοντος Εθνικού οδικού δικτύου, μετά την απαλλοτρίωση και την ολοκλήρωση του έργου θα έχουν πρόσωπο και πρόσβαση επί παράπλευρων οδών, οι οποίες κατατάσσονται στο τριτεύον Εθνικό οδικό δίκτυο, δηλαδή υποβιβάζεται η κατηγορία της οδού επί της οποίας θα έχουν πρόσωπο και πρόσβαση. Ταυτόχρονα δεν θα υπάρχει πλέον η δυνατότητα της απευθείας πρόσβασης στην κύρια οδό (αρτηρία) και αντίστροφα. Τα κινούμενα οχήματα επί της κύριας οδού προ της απαλλοτριώσεως είχαν τη δυνατότητα για απευθείας πρόσβαση στις παρόδιες επιχειρήσεις μέσω εγκεκριμένων κυκλοφοριακών συνδέσμων, μετά την απαλλοτρίωση και την ολοκλήρωση του έργου δεν θα έχουν τη δυνατότητα για απευθείας πρόσβαση στις παρόδιες επιχειρήσεις, παρά μόνο μέσω των εγκεκριμένων παραπλεύρων οδών, στις οποίες η πρόσβαση θα επιτυγχάνεται με τη χρήση δύο κόμβων και διαμορφώσεων, που προβλέπονται, ο πρώτος στην αρχή του έργου (γέφυρα Μαΐστρου, χιλιομετρική θέση +1500) και ο δεύτερος στο τέλος του (οικισμός Απαλού, χιλιομετρική θέση + 2575 περίπου), έτσι η έξοδος από την κύρια οδό και η χρησιμοποίηση των παραπλεύρων οδών για την επίσκεψη παρόδιων επιχειρήσεων θα αναγκάζει τους οδηγούς των οχημάτων που θα κινούνται σ' αυτήν (κύρια οδό) να διανύουν επιπλέον απόσταση 1.000 έως 1.500 μέτρων, κατά μέσο όρο αναλόγως της θέσεως της παρόδιας επιχειρήσεως, γεγονός το οποίο θα αποτελεί ιδιαίτερα ανασταλτικό παράγοντα, με συνέπεια το πελατολόγιο των παρόδιων επιχειρήσεων θα περιοριστεί μόνο σε αυτούς που κινούνται επί των παραπλεύρων οδών. Περαιτέρω, όσον αφορά τις ΚΠ 324 και ΚΠ 1 (ενιαία ιδιοκτησία), στην οποία η πρώτη αιτούσα διατηρεί βιοτεχνία κατασκευής ανταλλακτικών αυτοκινήτων, σύμφωνα με την τεχνική έκθεση του πολιτικού μηχανικού Κ. Τ., ως προς τη δυνατότητα οικοδομικής εκμετάλλευσης, προ της απαλλοτριώσεως, το εν λόγω ακίνητο είχε δυνατότητα κάλυψης 1.440 τ.μ. (4.800 Χ 0,3) και δόμησης 4.320 τ.μ. (4.800 Χ 0,9), μετά δε την απαλλοτρίωση έχει δυνατότητα κάλυψης 1.200,72 τ.μ. (4.002,42 Χ 0,3) και δόμησης 3.602,18 τ.μ. (4.002,42 Χ 0,9), δηλαδή μείωση κάλυψης και δόμησης κατά ποσοστό 16,61% αντίστοιχα, συνυπολογιζομένης δε και της μείωσης της αξίας του ακινήτου, λόγω των παρεμβάσεων που θα υποστεί από την κατασκευή του έργου (μετεγκατάσταση του σημείου φορτοεκφόρτωσης της επιχείρησης και του χώρου αποθήκευσης των εμπορευμάτων), εκτιμώμενη σε ποσοστό 13.40%, το συνολικό ποσοστό μείωσης της αξίας του ακινήτου (λόγω μείωσης της δυνατότητας δόμησης και λόγω των παρεμβάσεων που θα υποστεί από την κατασκευή του έργου), εκτιμάται σε ποσοστό 30,01% (16,61%+13,40%). Όσον αφορά την ΚΠ 357 ιδιοκτησία, στην οποία λειτουργεί επιχείρηση αντιπροσωπείας αυτοκινήτων (TOYOTA), σύμφωνα με την τεχνική έκθεση του αρχιτέκτονα μηχανικού Α. Α., ως προς τη δυνατότητα οικοδομικής εκμετάλλευσης, προ της απαλλοτριώσεως το εν λόγω ακίνητο (γήπεδο) είχε δυνατότητα κάλυψης 405 τ.μ. στο δυτικό τμήμα του, μετά την απαλλοτρίωση η δυνατότητα αυτή (κάλυψης) περιορίζεται σε 270 τ.μ., λόγω της οπισθοχώρησης της οικοδομικής γραμμής και της μείωσης του εμβαδού του γηπέδου. Όσον αφορά την ΚΠ 390 ιδιοκτησία, στην οποία η τέταρτη αιτούσα ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "ΕΒΡΟΦΑΡΜΑ ΑΒΕΕ" διατηρεί τα γραφεία της επιχείρησης της, ψυγεία και κλάδο διανομής των γαλακτοκομικών προϊόντων της, ως προς τη δυνατότητα οικοδομικής εκμετάλλευσης, προ της απαλλοτριώσεως το εν λόγω ακίνητο είχε δυνατότητα κάλυψης 939,17 τ.μ. (3.130,56 Χ 0,3) και δόμησης 2.817,50 τ.μ. (3.130,56 Χ 0,9), μετά δε την απαλλοτρίωση έχει δυνατότητα κάλυψης 787,43 τ.μ. (2.624,76 Χ 0,3) και δόμησης 2.362,68 τ.μ. (2.624,76 Χ 0,9), δηλαδή μείωση κάλυψης και δόμησης κατά ποσοστό 16,61% αντίστοιχα, το δε ποσοστό μείωσης της αξίας του ακινήτου εκτιμάται σε ποσοστό 16,61%. Σημειωτέον ότι με την υπ' αριθμ. 52/2007 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αλεξανδρούπολης καθορίστηκε ιδιαίτερη αποζημίωση για τα εναπομείναντα τμήματα των α) ΚΠ 324 και ΚΠ 1, ΚΠ 357 και ΚΠ 390 ιδιοκτησιών, εκτάσεως 4.002,42 τ.μ., 3637 τ.μ. και 2.624,76 τ.μ. αντίστοιχα, σε ποσοστό 20%, 15% και 20% αντίστοιχα της αξίας τους. Το καθού Ελληνικό Δημόσιο συνομολογεί ότι η υπ' αριθμ. ΚΠ 329 ιδιοκτησία δεν ωφελείται, ενώ ισχυρίζεται ότι ωφελούνται οι λοιπές ιδιοκτησίες ΚΠ 324 και ΚΠ 1, ΚΠ 357 και ΚΠ 390. Συναφής προς τους ισχυρισμούς του καθού Δημοσίου, όσον αφορά την, κατά τις απόψεις του, ωφέλεια των ιδιοκτησιών, είναι και η κατάθεση του μάρτυρά του Δ. Κ., πολιτικού μηχανικού, υπαλλήλου της Κτηματικής Υπηρεσίας ν. Έβρου κατά την οποία "Οι επιχειρήσεις θα έχουν πρόσωπο σε παράπλευρη οδό, δεν είναι δύσκολη η πρόσβαση τους σε αυτές, αντίθετα ευνοούνται, υπάρχουν κόμβοι για την εξυπηρέτηση των. Η προσβασιμότητα πιστεύω βελτιώνεται, οι παράπλευροι οδοί κατά διαστήματα θα συνδέονται με την κύρια οδό με κόμβους, θα φωταγωγηθούν και θα κατασκευαστούν υδραυλικά έργα συλλογής και απορροής των ομβρίων". Από τα ανωτέρω εκτεθέντα, αποδεικνύεται κατά την κρίση του Δικαστηρίου, ότι η ένδικη απαλλοτρίωση ουδεμία στην πραγματικότητα επέφερε ωφέλεια στις εναπομείνασες ΚΠ 324 και ΚΠ 1, ΚΠ 329, ΚΠ 357 και ΚΠ 390 ιδιοκτησίες των αιτούντων και συγκεκριμένα δεν αυξήθηκε η αξία ή η εκμεταλλευσιμότητά τους, ούτε επηρεάστηκε θετικώς οποιοδήποτε προσδιοριστικό της αξίας των εν λόγω ακινήτων στοιχείο. Άλλωστε είναι αντιφατικό, καθόσον αφορά τις άνω ΚΠ 324 και ΚΠ 1, ΚΠ 357 και ΚΠ 390 ιδιοκτησίες να επιδικάζεται ιδιαίτερη αποζημίωση γι' αυτές (άρθρο 13 παρ.4 ν. 2882/2001) για μείωση της αξίας των μη απαλλοτριωθέντων τμημάτων των ακινήτων και συγχρόνως να επιβεβαιώνεται ότι οι ιδιοκτησίες ωφελούνται σύμφωνα με το τεκμήριο (βλ. σχ. Ι. Χορομίδη, Αναγκαστική Απαλλοτρίωση, έκδ. 2004 σελ.997, απόφαση ΕΔΔΑ της 19-9-2002 Αζάς και λοιποί κατά Ελλάδας, Αρμ. ΝΣΤ'1887). Κατόπιν των ανωτέρω, συνάγεται ότι δεν υφίσταται το τεκμήριο ωφελείας υπέρ των απαλλοτριωθέντων ιδιοκτησιών των αιτούντων, αφού από τα ως άνω εκτιθέμενα προκύπτει ότι αυτές αντίθετα ζημιώθηκαν από την απαλλοτρίωση". Με τις παραδοχές αυτές το Εφετείο διέλαβε πλήρεις, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, οι οποίες καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο για την ορθή εφαρμογή των ανωτέρω διατάξεων. Ειδικότερα εκθέτει κατά τρόπο σαφή και επαρκή τα στοιχεία, τα οποία απαιτούνται για τη θεμελίωση του αιτήματος περί αναγνώρισης της ανυπαρξίας ωφέλειας των αναιρεσιβλήτων και περί ανατροπής του τεκμηρίου ωφέλειας, όπως τα στοιχεία αυτά καθορίζονται διευρυμένα, σύμφωνα με τα εκτιθέμενα στην παραπάνω νομική σκέψη, όπως ο αποκλεισμός της δυνατότητας για οικονομική εκμετάλλευση των εναπομεινάντων ακινήτων λόγω μείωσης της κάλυψης και δόμησης αυτών, καθώς και ο αποκλεισμός της δυνατότητας για απευθείας πρόσβαση στην κύρια οδό (αρτηρία) και αντίστροφα. Επομένως, δεν υπέπεσε στην από το άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ προβλεπόμενη πλημμέλεια και πρέπει ο πρώτος λόγος του αναιρετηρίου να απορριφθεί ως αβάσιμος.

2. Με το δεύτερο λόγο του αναιρετηρίου προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από το άρθρο 559 αριθμ. 1 ΚΠολΔ, με την αιτίαση ότι δεν εφάρμοσε κατά τον καθορισμό της δικαστικής δαπάνης τη διάταξη του άρθρου 22 του ν. 3693/1957, που προβλέπει μειωμένη δικαστική δαπάνη για το Δημόσιο. Ο λόγος αυτός της αναιρέσεως είναι αβάσιμος και πρέπει να απορριφθεί. Διότι η διάταξη αυτή δεν ισχύει για τις δίκες των απαλλοτριώσεων (άρθρ. 18 παρ.4 ν. 2882/2001), στις οποίες περιλαμβάνονται και εκείνες για την άρση του τεκμηρίου της ωφέλειας και του καθορισμού αποζημιώσεως για τα εναπομείναντα και εκείνα που εσφαλμένα αναφέρονται στον Κ.Π. ως αυτοαποζημιούμενα, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 17 παρ.2 του Συντάγματος (ΑΠ 895/2010).

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως και να καταδικαστεί το αναιρεσείον στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων (άρθρ. 176 και 183 ΚΠολΔ), οι οποίοι παραστάθηκαν και κατέθεσαν προτάσεις.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 6.11.2009 αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου για αναίρεση της 371/2009 αποφάσεως του Εφετείου Θράκης. Και

Καταδικάζει το αναιρεσείον στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 20 Ιανουαρίου 2012.

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 3 Φεβρουαρίου 2012.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ