Supreme Court dismisses appeal claiming absolute procedural invalidity due to lack of cross-examination rights.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a criminal court decision, ruling the claim of absolute procedural invalidity inadmissible. The appellant argued that the trial was flawed because he was not granted the right to question the prosecution's witness, a right he claimed was mandatory under Article 6 of the ECHR. The court held that the appellant failed to request this specific questioning right during the trial and that the law does not mandate granting it without a request, nor does it allow the prosecutor to be denied such questioning rights.
Legislator headnote
AI generatedArticles 357 para. 3, 333 para. 2, 335 para. 2, 510 para. 1 lit. a of the Code of Criminal Procedure; The right to question witnesses must be explicitly requested by the accused or their counsel to constitute a ground for absolute procedural invalidity, and the prosecutor does not have a statutory right to question witnesses.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 2039 / 2008 (Β Ποιν. Διακ., ΠΟΙΝΙΚΕΣ)ΑΡΙΘΜΟΣ 2039/2008
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
B' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Χρυσικό, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως), Ιωάννη Σίδερη - Εισηγητή, Νικόλαο Ζαΐρη, Νικόλαο Λεοντή και Γεωργία Λαλούση, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 5 Σεπτεμβρίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αντωνίου Μύτη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Τιμόθεο Σιγάλα, περί αναιρέσεως της 10845/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 18 Απριλίου 2008 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 792/2008.
Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί ως αβάσιμος η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά διάταξη του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Α' του ΚΠΔ, αποτελεί λόγο αναιρέσεως η απόλυτη ακυρότητα, που συνέβη κατά τη διαδικασία στο ακροατήριο. Εξάλλου από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 357 παρ. 3, 333 παρ. 2 και 335 παρ. 2 του ΚΠοινΔ, συνάγεται ότι, για να επέλθει ακυρότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο, πρέπει ο κατηγορούμενος ή ο συνήγορός του να ζητήσουν από τον διευθύνοντα τη συζήτηση και, με προσφυγή κατά της σχετικής απορριπτικής διατάξεως αυτού, από το δικαστήριο, καθότι έχουν δικαίωμα, την άδεια να απευθύνουν στους μάρτυρες τις ερωτήσεις που είναι χρήσιμες για την εξακρίβωση της αλήθειας.
Επομένως, εφόσον στην προκειμένη περίπτωση δεν ισχυρίζεται ο αναιρεσείων, ο οποίος παρέστη δια του συνηγόρου του στην εκδίκαση της ουσίας της υποθέσεως, ούτε από τα πρακτικά της προσβαλλόμενης αποφάσεως, προκύπτει, ότι αυτός ζήτησε να ασκήσει το από το άρθρο 357 παρ. 3 του ΚΠοινΔ δικαίωμά του και παρακωλύθηκε στην άσκηση του δικαιώματός του αυτού από τον διευθύνοντα τη συζήτηση και το Δικαστήριο, ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ.
Α' του ΚΠοινΔ προβαλλόμενος λόγος αναιρέσεως, κατά τον οποίον επήλθε απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο (άρθρ. 171 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠοινΔ), διότι δεν του δόθηκε ο λόγος από τον διευθύνοντα να κάνει ερωτήσεις στον μοναδικό μάρτυρα κατηγορίας για την εξακρίβωση της αλήθειας και έπρεπε να του δοθεί χωρίς να τον ζητήσει από τον διευθύνοντα, σύμφωνα με το άρθρο 6 παρ. 3 του ΕΣΔΑ, είναι προεχόντως απαράδεκτος και, ως τέτοιος, πρέπει να απορριφθεί, αφού κάτι τέτοιο δεν προβλέπεται ούτε και από το έχον υπερνομοθετική ισχύ άρθρο 6 παρ. 3 της από 4 Νοεμβρίου 1950 Διεθνούς Συμβάσεως της Ρώμης, η οποία κυρώθηκε με το ΝΔ της 19/20-9-1974 και έχει καταστεί εσωτερικό δίκαιο.
Απορριπτέος ακόμη ως απαράδεκτος είναι ο ίδιος λόγος αναιρέσεως, κατά το δεύτερο μέρος του, κατά το οποίο επήλθε απόλυτη ακυρότητα γιατί δεν δόθηκε ο λόγος στον Εισαγγελέα να κάνει ερωτήσεις τον ίδιο μάρτυρα, καθ' όσον από την παραπάνω διάταξη του άρθρου 171 παρ. 1 στοιχ. Δ του ΚΠοινΔ, προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος δεν δικαιούται να προτείνει ως λόγο ακυρότητας την έλλειψη ακροάσεως του Εισαγγελέα.
Μετά από αυτά, πρέπει να απορριφθεί η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 του ΚΠΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 18 Οκτωβρίου 2008 αίτηση του Χ για αναίρεση της 10845/2008 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 22 Σεπτεμβρίου 2008. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 22 Σεπτεμβρίου 2008.
Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ