2035/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2035 / 2014 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 2035/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Χρυσικό, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αντώνιο Ζευγώλη, Γεώργιο Λέκκα, Πηνελόπη Ζωντανού και Αθανάσιο Καγκάνη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 6 Οκτωβρίου 2014, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών, κατοικοεδρεύοντα στην Αθήνα και από τον Προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ. Νέας Φιλαδέλφειας, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον Βασίλειο Καραγιώργο, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους και δεν κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου: Μ. Α., κατοίκου ..., η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 9/8/2005 ανακοπή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2977/2007 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 7244/2009 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 10/12/2012 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Πηνελόπη Ζωντανού ανέγνωσε την από 30/1/2014 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του παρόντος Δικαστηρίου Αρεοπαγίτη Αριστείδη Πελεκάνου, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης κατά της απόφασης 7244/2009 του Εφετείου Αθηνών ως προς όλους τους λόγους της.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι) Από τις διατάξεις των άρθρων 108, 110 παρ.2, 498 παρ.1, 568 παρ.1, 2, 4 και 576 παρ.1 έως 3 Κ.Πολ.Δ, όπως το δεύτερο εδάφιο της παρ. 3 προστέθηκε με το άρθρο 62 του Ν. 4139/2013 και σύμφωνα με το άρθρο 98 αυτού καταλαμβάνει και τις εκκρεμείς υποθέσεις, προκύπτει ότι, αν κατά τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης δεν εμφανισθεί και δεν μετάσχει με τον προσήκοντα τρόπο σ' αυτήν κάποιος διάδικος, το Δικαστήριο ερευνά αυτεπαγγέλτως ποιος από τους διαδίκους επέσπευσε τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης και, αν μεν τη συζήτησή της επέσπευσε εγκύρως ο απολειπόμενος διάδικος κλητεύοντας νόμιμα και εμπρόθεσμα τους λοιπούς ή κλητεύθηκε ο ίδιος νόμιμα και εμπρόθεσμα από τον επισπεύδοντα τη συζήτηση άλλο διάδικο, η υπόθεση συζητείται σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι. Ειδικά, εάν ο μη εμφανισθείς διάδικος είναι αναιρεσίβλητος και την συζήτηση επισπεύδει ο αναιρεσείων για την εγκυρότητα της κλήτευσής του, άρα και για το παραδεκτό της συζήτησης, δεν αρκεί η επίδοση προς αυτόν μόνο της κλήσης για συζήτηση, αλλά απαιτείται να του έχει επιδοθεί και αντίγραφο της αίτησης αναίρεσης (ΑΠ 1876/2011, 1308/2011).

Στην προκειμένη περίπτωση, η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης προσδιορίσθηκε αρχικά προς συζήτηση για τη δικάσιμο της 20-1-2014 και μετά από αναβολή από το πινάκιο για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της απόφασης (6-10-2014), κατά την οποία η αναιρεσίβλητη Μ. Α., δεν εμφανίστηκε ούτε εκπροσωπήθηκε με οποιοδήποτε νόμιμο τρόπο από πληρεξούσιο δικηγόρο, αν και κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα για να παραστεί στην παρούσα δικάσιμο, με κοινοποίηση σ' αυτή αντιγράφου της από 10-12-2012 αίτησης αναίρεσης καθώς και της 56/31-1-2014 βεβαίωσης αναβολής της υπόθεσης για την 6-10-2014, όπως αυτό προκύπτει από την 3009γ/18-2-2014 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Αθηνών ... . Επομένως, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση σαν να είναι παρόντες όλοι οι διάδικοι.

Με την από 10-12-2012 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η 7244/2009 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, με την οποία και ως προς την 1η των καθών η ανακοπή και ήδη αναιρεσίβλητη (εδώ διάδικο) απορρίφθηκε η έφεση του ανακόπτοντος και ήδη αναιρεσείοντος κατά της 2977/2007 απόφασης του Μονομελούς πρωτοδικείου Αθηνών. Με την Πρωτόδικη απόφαση είχε γίνει εν μέρει δεκτή η από 9-8-2005 ανακοπή κατά του .../2005 πίνακα κατάταξης δανειστών της συμβολαιογράφου Αθηνών Νικολέττας Γυφτοπούλου - Ψύχα ως προς την 1η των καθών η ανακοπή για το ποσό των 319,20 ευρώ. Η αίτηση ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρ. 552, 553, 556, 558, 564, 566§1 Κ.Πολ.Δ). Είναι συνεπώς παραδεκτή (άρθρ. 577§1 Κ.Πολ.Δ) και πρέπει να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρ. 577§3 Κ.Πολ.Δ).

II) Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 19 του Κ.Πολ.Δ, αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες, ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ο λόγος αυτός αναίρεσης ιδρύεται όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας), ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνησή του (ανεπαρκής αιτιολογία), ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία).

Αντίθετα, δεν υπάρχει έλλειψη νόμιμης βάσης, όταν πρόκειται για ελλείψεις αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων και μάλιστα στην ανάλυση, στάθμιση και αξιολόγηση του εξαγόμενου από αυτές πορίσματος, γιατί στην κρίση αυτή το δικαστήριο προβαίνει ανελέγκτως, κατ' άρθρο 561 παρ.1 Κ.Πολ.Δ, εκτός αν δεν είναι σαφές το αποδεικτικό πόρισμα και για το λόγο αυτό καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος (ΑΠ 1206/2008).

Τα επιχειρήματα του δικαστηρίου, που σχετίζονται με την εκτίμηση απλώς των αποδείξεων, δεν συνιστούν παραδοχές διαμορφωτικές του αποδεικτικού πορίσματός του και επομένως αιτιολογία της απόφασης ικανή να ελεγχθεί αναιρετικά με τον παραπάνω λόγο για ανεπάρκεια ή αντιφατικότητα, ούτε ιδρύεται ο λόγος αυτός αναίρεσης από το άρθρ. 559 αριθ. 19 Κ.Πολ.Δ.

αν το δικαστήριο της ουσίας δεν ανέλυσε ιδιαιτέρως ή διεξοδικά τα επιχειρήματα των διαδίκων που δεν συνιστούν αυτοτελείς ισχυρισμούς τους (ΑΠ 253/2013, ΑΠ 69/2013). Περαιτέρω κατά το άρθρο 559 αρ. 20 Κ.Πολ.Δ. στοιχειοθετείται λόγος αναίρεσης για παραμόρφωση του περιεχομένου εγγράφου, όταν το δικαστήριο της ουσίας, είτε κάνοντας εσφαλμένη ανάγνωση του κειμένου αποδεικτικού εγγράφου κατά την έννοια των άρθρων 339 και 432 ΚΠολΔ είτε παραλείποντας την ανάγνωση κρίσιμων περικοπών ή φράσεων αυτού, αποδίδει σ' αυτό περιστατικά προδήλως διαφορετικά από εκείνα που πράγματι περιέχει και ακολούθως, με βάση μόνο αυτό ή κυρίως αυτό, καταλήγει σε αποδεικτικό πόρισμα επιβλαβές για τον αναιρεσείοντα για πράγματα με ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, δηλαδή στο διατακτικό της απόφασής του.

Αντίθετα, δεν υπάρχει παραμόρφωση εγγράφου, όταν το δικαστήριο της ουσίας δεν υποπίπτει σε διαγνωστικό σφάλμα ως προς το περιεχόμενο του εγγράφου αλλά, αξιολογώντας τα περιστατικά που πράγματι περιέχονται σ' αυτό, συνάγει αποδεικτικό πόρισμα διαφορετικό από εκείνο που θεωρεί ο αναιρεσείων ορθό, οπότε πρόκειται για εκτίμηση αποδείξεων που δεν ελέγχεται αναιρετικά.

Επίσης, δεν θεμελιώνεται ο προαναφερόμενος λόγος αναίρεσης, όταν το δικαστήριο της ουσίας στήριξε το αποδεικτικό πόρισμά του σε συνεκτίμηση και άλλων αποδεικτικών μέσων, χωρίς, να εξαίρει τη βαρύτητα του σχετικού εγγράφου στη διαμόρφωση της γνώμης του ως προς την ύπαρξη ή μη του αποδεικτέου γεγονότος (Ολ.ΑΠ 2/2008, ΑΠ 128/2013).

Επίσης, για τη θεμελίωση του αμέσως πιο πάνω αναιρετικού λόγου απαιτείται η προσκομιδή από τον αναιρεσείοντα στον Άρειο Πάγο του εγγράφου, το οποίο, κατά τους ισχυρισμούς του, φέρεται ότι παραμορφώθηκε, προκειμένου να εκτιμηθεί, σύμφωνα με το άρθρο 561 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ., το περιεχόμενό του ως προς τη διαπίστωση της βασιμότητας του σφάλματος του δικαστηρίου της ουσίας.

Διαφορετικά ο ερευνώμενος αναιρετικός λόγος είναι απορριπτέος ως αβάσιμος ως αναπόδεικτος (ΑΠ 1414/2010, ΑΠ 533/2009).

Ill) Με τον πρώτο λόγο της αίτησής του το αναιρεσείον, υπό την επίκληση του άρθρου 559 αρ. 19 ΚΠολΔ, αποδίδει στην προσβαλλομένη απόφαση την πλημμέλεια της έλλειψης νόμιμης βάσης όσον αφορά την απόρριψη του 1ου λόγου της έφεσής του κατά της πρωτόδικης απόφασης, με τον οποίο παραπονείτο για την απόρριψη του πρώτου (κύριου) λόγου της ανακοπής του κατά του ανακοπτομένου πίνακα κατάταξης δανειστών, σύμφωνα με τον οποίο εσφαλμένα προαφαιρέθηκε υπέρ της δικαστικής επιμελήτριας (αναιρεσίβλητης) το ποσό των 2.009,60 ευρώ για έξοδα εκτέλεσης, διότι αυτή είχε ολοσχερώς εξοφληθεί, και έπρεπε να καταταγεί αυτό στο ως άνω ποσό, μεταρρυθμιζομένου αντίστοιχα του ανακοπτομένου πίνακα.

Επίσης, με τον δεύτερο λόγο της αίτησής του το αναιρεσείον, υπό την επίκληση του άρθρου 559 αρ. 20 ΚΠολΔ, αποδίδει στην προσβαλλομένη απόφαση την πλημμέλεια της παραμόρφωσης της ενυπόγραφης δήλωσης της αναιρεσίβλητης, που υπάρχει στο κάτω μέρος του αναλυτικού λογαριασμού, τον οποίο αυτή συνέταξε για τα έξοδά της από την ένδικη εκτέλεση και ο οποίος είναι προσαρτημένος στον εν λόγω πίνακα κατάταξης δανειστών.

Από την επισκόπηση της προσβαλλομένης απόφασης (κατά το μέρος που εδώ ενδιαφέρει) προκύπτει ότι το Εφετείο δέχτηκε τα εξής: "Με επίσπευση της τέταρτης των καθ' ων η ανακοπή ... και προς ικανοποίηση της απαίτησής της ύψους 13.089,85 ευρώ απορρέουσας από την υπ' αριθμ. 22388/2004 διαταγή πληρωμής του Ειρηνοδικείου Αθηνών, κατασχέθηκε αναγκαστικώς και δυνάμει της με αριθμ. .../17-11-2004 έκθεσης αναγκαστικού πλειστηριασμού της υπαλλήλου του πλειστηριασμού - Συμβολαιογράφου Αθηνών ...

πλειστηριάστηκε αναγκαστικώς το αναφερόμενο στην έκθεση κινητό πράγμα (αυτοκίνητο) του καθ' ου ο πλειστηριασμός οφειλέτη Ε. Σ., αντί πλειστηριάσματος 8.300 ευρώ. Για τη διανομή του πλειστηριάσματος αναγγέλθηκαν μεταξύ άλλων νομότυπα και εμπρόθεσμα το ανακόπτον. Η επί του πλειστηριασμού υπάλληλος... συνέταξε τον υπ' αριθμ. 16.128/8-6-2005 ανακοπτόμενο πίνακα κατάταξης δανειστών, στον οποίο προαφαίρεσε για έξοδα εκτέλεσης συνολικά 4.307,20 ευρώ, ήτοι α) για την Δικαστική Επιμελήτρια πρώτη των καθ' ων ...

το ποσό των 2.099,60 ευρώ, β) ... Μετά δε την αφαίρεση του παραπάνω ποσού στο ποσό του πλειστηριάσματος το οποίο απέμεινε ως διανεμητέο, ανερχόμενο σε 3.992,80 ευρώ, η επί του πλειστηριασμού υπάλληλος κατέταξε το ανακόπτον .. για το ποσό του 1/3 ήτοι 1.330,93, για μέρος της απαίτησής του ... Από τα παραπάνω επίσης αποδεικτικά στοιχεία αποδείχθηκε ότι το προαναφερόμενο ποσό για τα έξοδα της Δικαστικής Επιμελήτριας η επί του πλειστηριασμού υπάλληλος αφαίρεσε δυνάμει του προσκομισθέντος σ' αυτήν και προσαρτηθέντος στον πίνακα αναλυτικού λογαριασμού ενεργηθείσας αναγκαστικής κατάσχεσης.

Στο τέλος δε του πίνακα αυτού υπάρχει χειρόγραφη σημείωση δυσανάγνωστη "εξωφλήθη ολοσχερώς ..." υπογραφή και σφραγίδα της ως άνω Δικαστικής Επιμελήτριας και ημερομηνία "18.11." από την οποία ουδόλως προκύπτει η χρονολογία. Από την σημείωση όμως αυτή δεν αποδεικνύεται η εξόφληση του ως άνω ποσού προς την Δικαστική Επιμελήτρια, ενώ κανένα άλλο στοιχείο δεν προσκομίζεται από το οποίο να αποδεικνύεται, το πρόσωπο που τυχόν προέβη στην εξόφληση αυτή καθώς και ο χρόνος κατά τον οποίο έλαβε χώρα και τέλος ότι πράγματι έχουν εξοφληθεί τα αναφερόμενα στον αναλυτικό λογαριασμό ποσά.

Άλλωστε, η σημείωση αυτή περί εξοφλήσεως πιθανόν να αφορά και το αμέσως παραπάνω αυτής αναγραφόμενο κονδύλιο που αφορά τα έξοδα μεταφοράς και φύλαξης του κατασχεμένου κινητού αντικειμένου (αυτοκινήτου), για τα οποία γίνεται αναφορά στον προσβαλλόμενο πίνακα κατάταξης, ότι προσκομίζονται αποδείξεις, περί εξοφλήσεως των ποσών αυτών από την Δικαστική Επιμελήτρια προς τον μεταφορέα και φύλακα.

Η κρίση αυτή του Δικαστηρίου ενισχύεται και από το γεγονός ότι τα ως άνω έξοδα εκτέλεσης της Δικαστικής Επιμελήτριας, η μόνη που θα προκατέβαλε στην τελευταία, θα ήταν η επισπεύδουσα τετάρτη των καθών και τετάρτη εφεσίβλητη κατ' άρθρο 932 του Κ.Πολ.Δικ., η οποία όμως ούτε ανακοπή άσκησε για τον λόγο αυτό, ούτε και ισχυρίστηκε κάτι τέτοιο, αλλά ούτε και αποδεικνύεται από τα λοιπά προσκομιζόμενα και επικαλούμενα και από αυτή έγγραφα.

Επομένως, ο σχετικός λόγος της ανακοπής τυγχάνει αβάσιμος κατ' ουσίαν.

Συνεπώς, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο το οποίο απέρριψε τον ως άνω λόγο ως ουσιαστικά αβάσιμο ορθώς τον νόμο εφάρμοσε και τις αποδείξεις εκτίμησε έστω και με συνοπτικές αιτιολογίες, οι οποίες πρέπει να συμπληρωθούν με την παρούσα απόφαση (άρθρο 534 του Κ.Πολ.Δικ.).

Συνεπώς, ο σχετικός λόγος της υπό κρίση έφεσης, με τον οποίο το εκκαλούν ισχυρίζεται τα αντίθετα, πρέπει να απορριφθεί ως κατ' ουσίαν αβάσιμος".

Υπό τις παραδοχές αυτές, το Εφετείο, διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του σαφείς, επαρκείς και χωρίς αντιφάσεις ή ενδοιαστικές διατυπώσεις αιτιολογίες, που καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο, ως προς την κρίσιμη ουσιαστική παραδοχή ότι η ήδη αναιρεσίβλητη δικαστική επιμελήτρια δεν έχει εξοφληθεί για τα έξοδά της από την ένδικη αναγκαστική εκτέλεση ποσού 2.099,60 ευρώ, τα οποία αναφέρονται αναλυτικά στον κατάλογο με λογαριασμό εξόδων της.

Το πόρισμά του δε αυτό το Εφετείο διαμόρφωσε και διατύπωσε με πλήρη σαφήνεια μετά από συνεκτίμηση με τις λοιπές αποδείξεις και του επίμαχου εγγράφου με τον αναλυτικό λογαριασμό των εξόδων εκτέλεσης της αναιρεσίβλητης δικαστικής επιμελήτριας, που είχε προσαρτηθεί στον σχετικό πίνακα κατάταξης δανειστών.

Οι πρόσθετες αναφορές του Εφετείου α) ότι δεν προσκομίστηκε κανένα άλλο στοιχείο που να αποδεικνύει την πράξη της εξόφλησης, τον χρόνο της εξόφλησης και το πρόσωπο που την ενήργησε, β) ότι πιθανόν η δυσανάγνωστη χειρόγραφη σημείωση στον αναλυτικό λογαριασμό "εξωφλήθη ολοσχερώς ..." και ημερομηνία "18-11" να αφορά τα αναγραφόμενα πάνω από αυτή κονδύλια εξόδων μεταφοράς και φύλαξης του κατασχεμένου αυτοκινήτου, για τα οποία μνημονεύεται στον πίνακα κατάταξης ότι προσκομίστηκαν αποδείξεις εξόφλησης των σχετικών ποσών από την αναιρεσίβλητη προς τον μεταφορέα και τον φύλακα του αυτοκινήτου και γ) ότι η επισπεύδουσα την εκτέλεση, που είναι η μόνη που θα προκατέβαλε στην αναιρεσίβλητη τα εν λόγω έξοδα, ούτε σχετική ανακοπή άσκησε, ούτε διέλαβε ανάλογο ισχυρισμό στα δικόγραφά της, δεν συνιστούν αιτιολογία, που συγκροτεί τη νόμιμη βάση της απόφασης, της οποίας η έλλειψη να θεμελιώνει αναιρετικό λόγο από τον αρ. 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, αλλά συνιστούν λογική και πιθανολογική επιχειρηματολογία του δικαστηρίου κατά την αξιολόγηση των αποδείξεων και την αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, το οποίο διατυπώνεται στην εφετειακή απόφαση με σαφήνεια και βεβαιότητα, ώστε να είναι εφικτός ο σχετικός αναιρετικός έλεγχος.

Επομένως, ο 1ος λόγος αναίρεσης είναι αβάσιμος. Επίσης, αβάσιμος είναι και ο δεύτερος λόγος αναίρεσης, καθόσον από τις ίδιες ουσιαστικές παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης δεν προκύπτει ότι το Εφετείο υπέπεσε σε διαγνωστικό σφάλμα ως προς το περιεχόμενο του προαναφερόμενου εγγράφου με την επίμαχη σημείωση, αποδίδοντας δηλαδή σ' αυτό περιστατικά προδήλως διαφορετικά από εκείνα που περιέχει, αλλά ότι το Εφετείο αξιολογώντας το περιεχόμενό του και βασιζόμενο και σε άλλα αποδεικτικά στοιχεία κατέληξε στο παραπάνω αποδεικτικό του πόρισμα, το οποίο είναι διαφορετικό από εκείνο που το αναιρεσείον θεωρεί ορθό.

Συνεπώς, δεν πρόκειται για παραμόρφωση του σχετικού εγγράφου, αλλά για εκτίμηση αποδείξεων από το δικαστήριο της ουσίας, που δεν ελέγχεται αναιρετικά κατά το άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ.

Κατόπιν αυτών, πρέπει να απορριφθεί η υπό κρίση αίτηση και να μη καταδικαστεί το αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης λόγω της ήττας του (άρθρα 176 και 183 Κ.Πολ.Δ.) και λόγω της ερημοδικίας της αναιρεσίβλητης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την υπό κρίση αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου για αναίρεση της 7244/2009 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 29 Οκτωβρίου 2014.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 10 Νοεμβρίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ