Appeal dismissed in part; conviction for false accusation upheld due to lack of specific evidence in original judgment.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appeal regarding the conviction for false accusation and perjury but remanded the case for a new trial on the specific charge of false accusation. The defendant argued the lower court failed to provide sufficient reasoning and cite the evidence used for the conviction. The court found the judgment lacked the required detailed justification under the Criminal Procedure Code but noted the evidence was insufficient to prove the false accusation charge, necessitating a retrial on that specific count.
Legislator headnote
AI generatedArticles 473, 474 of the Code of Civil and Administrative Procedure; Article 510, paragraph 1, item D of the Code of Criminal Procedure: A criminal judgment lacking specific and detailed reasoning regarding the evidence considered constitutes a ground for appeal, requiring remittal for a new trial on the contested portion.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 2031 / 2019 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 2031/2019
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
E' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Μαγγίνα, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεώργιο Παπαηλιάδη, Ναυσικά Φράγκου, Μιλτιάδη Χατζηγεωργίου και Βασιλική Ηλιοπούλου - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 6 Δεκεμβρίου 2019, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ιωάννη Αγγελή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Θ. Α. του Α., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αλέξανδρο Παπαστεριόπουλο, για αναίρεση της υπ'αριθ. 221/2019 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Δωδεκανήσου. Με πολιτικώς ενάγοντα τον Α. Τ. του Ι., κάτοικο ..., ο οποίος δεν εμφανίστηκε.
Το Τριμελές Εφετείο Δωδεκανήσου, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και o αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που περιλαμβάνονται στην υπ'αριθ.πρωτ. 11056/18.10.2019 αίτηση - δήλωση αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1548/2019.
Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε: 1) να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, μόνο κατά τις διατάξεις της περί επιβολής ποινής στον αναιρεσείοντα ποινών και να παραπεμφθεί η υπόθεση κατά το πιο πάνω αναιρούμενο μέρος για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο που θα συγκροτηθεί, εφόσον είναι δυνατή η συγκρότησή του, από τους ίδιους δικαστές οι οποίοι δίκασαν προηγουμένως 2) να απορριφθεί κατά τα λοιπά η αίτηση αναίρεσης και τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι. Η υπό κρίση, υπ' αρ. πρωτ. 11056/18-10-2019 αίτηση-δήλωση προς τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, για αναίρεση της 221/2019 τελεσίδικης απόφασης του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Δωδεκανήσου, η οποία εκδόθηκε μετά την αναίρεση της 240/2018 απόφασης του ίδιου Δικαστηρίου με την 487/2019 απόφαση του Αρείου Πάγου και με την οποία ο αναιρεσείων κηρύχθηκε ένοχος για τις πράξεις της ψευδούς καταμήνυσης και της ψευδορκίας και ήδη ψευδούς κατάθεσης και του επιβλήθηκε συνολική ποινή φυλάκισης 4 μηνών, η εκτέλεση της οποίας ανεστάλη επί τριετία, ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 473 παρ. 2, 3, 474 παρ. 1 και 4 ισχύοντος ΚΠΔ). Είναι συνεπώς τυπικά δεκτή και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω κατ' ουσίαν.
ΙΙ. Η καταδικαστική απόφαση στερείται της επιβαλλομένης από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και ιδρύεται έτσι ο εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠΔ λόγος αναίρεσης, όταν, μεταξύ άλλων, δεν μνημονεύονται σ' αυτήν τα αποδεικτικά μέσα που λήφθηκαν υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας, για τον σχηματισμό της κρίσης του περί της ενοχής του κατηγορουμένου. Όπως προκύπτει δε από τα άρθρα 139 και 177 του κυρωθέντος με το ν.4620/2019 και ισχύοντος από 1-7-2019 ΚΠΔ, η πληρότητα της αιτιολογίας εξασφαλίζεται μόνον όταν υφίσταται ειδική αναφορά στα αποδεικτικά μέσα που δέχθηκε το Δικαστήριο ως αληθή για να καταλήξει στην κρίση του με βάση συγκεκριμένους συλλογισμούς για κάθε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επιρροή για τη έκβαση της δίκης. Η επιλεκτική παράθεση ορισμένων αποδεικτικών μέσων, από την οποία δημιουργείται αμφιβολία για το αν λήφθηκαν υπόψη και τα λοιπά αποδεικτικά μέσα, τα οποία ουδόλως μνημονεύονται, συνιστά έλλειψη αιτιολογίας, εκτός εάν, από το όλο περιεχόμενο της αιτιολογίας της απόφασης προκύπτει κατά τρόπο αναμφισβήτητο ότι λήφθηκαν υπόψη όλα.
ΙΙΙ. Στην προκείμενη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, το Τριμελές Εφετείο Δωδεκανήσου κήρυξε ένοχο τον αναιρεσείοντα για τις προαναφερθείσες πράξεις (229 παρ.1, 224 παρ.1 ΠΚ) με την ακόλουθη κατά λέξη αιτιολογία: <<Ο εγκαλών διετέλεσε πρύτανης του Πανεπιστημίου ..... κατά το χρονικό διάστημα από Σεπτέμβριο .....
έως και Αύγουστο ...... Ο κατηγορούμενος από το έτος ..... ήταν μόνιμος λέκτορας του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου ..... με έδρα τη ...... Διατηρούσε κακές σχέσεις με συναδέλφους του καθηγητές του Τμήματος τους Β., Σ. κλπ για λόγους που δεν αφορούν την παρούσα υπόθεση. Στις 19-7-......
ο κατηγορούμενος εκλέχθηκε μόνιμος επίκουρος καθηγητής στο γνωστικό αντικείμενο "Εφαρμοσμένη γλωσσολογία με έμφαση στη διδασκαλία ξένων γλωσσών και τη μετακωδικοποίηση". Στο οικείο εκλεκτορικό σώμα, στο οποίο δεν μετείχαν οι Γ. Κ. και Η. Α., διότι δεν ήταν μόνιμοι επίκουροι καθηγητές αλλά βρίσκονταν στην βαθμίδα του επίκουρου καθηγητή επί θητεία.
Ο φάκελος του κατηγορουμένου προωθήθηκε προς το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων για τη διενέργεια ελέγχου νομιμότητας και τον διορισμό του κατηγορουμένου στην εκλεγμένη θέση. Από το Υπουργείο ο φάκελος αναπέμφθηκε στο Πανεπιστήμιο, σύμφωνα με το Φ122./1/75/147206π.ε./Β2 έγγραφο του τότε Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων, προκειμένου "να επαναληφθεί η σχετική διαδικασία εκλογής από το σημείο συγκρότησης του Εκλεκτορικού Σώματος με τη συμμετοχή όλων των επίκουρων καθηγητών του οικείου τμήματος".
Έχοντας λάβει γνώση της αναπομπής του φακέλου του ο κατηγορούμενος υπέβαλε την από 30-3-.... αίτηση του, που συνοδεύτηκε με την από 2-4-..... γνωμοδότηση του καθηγητή Διοικητικού Δικαίου Κ. Ρ., σύμφωνα με την οποία νομίμως αποκλείστηκαν από το Εκλεκτορικό Σώμα οι επί θητεία επίκουροι καθηγητές. Η αίτηση και η γνωμοδότηση διαβιβάστηκαν στην αρμόδια υπηρεσία του Υπουργείου Παιδείας με το .....82/20-4-....
έγγραφο της Πρυτανείας του Πανεπιστημίου ..... που συνοδεύτηκε με έγγραφο του Προέδρου του οικείου τμήματος του ΑΕΙ. Η Γενική Διεύθυνση Προσωπικού Ανωτάτης Εκπαίδευσης, Τμήμα Α, του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων ζήτησε τη γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίρυ του Κράτους με το Φ127/14/37815/Β2/1-11-2004. Τούτο γνωμοδότησε ότι είναι υποχρεωτική η συμμετοχή των υπηρετούντων επί θητεία επίκουρων καθηγητών στο εκλεκτορικό σώμα που συγκροτήθηκε για την κατάληψη της θέσης της βαθμίδος του Επίκουρου Καθηγητή του Παιδαγωγικού Τμήματος του Πανεπιστημίου ...., δια της 47/26-1-....
γνωμοδότησης. Λαμβάνοντας γνώση της γνωμοδότησης αυτής ο κατηγορούμενος απευθύνθηκε στον Πρόεδρο του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου και ζήτησε την επανάληψη της διαδικασία εκλογής στο άνω γνωστικό αντικείμενο και την εξαίρεση από το Εκλεκτορικό Σώμα των μελών του ΔΕΠ Σ., Β.
Μ., Χ., Τ. και Τ.. Η Γενική Συνέλευση του τμήματος συνήλθε δυο φορές, με θέμα την ανασυγκρότηση του Εκλεκτορικού Σώματος σύμφωνα με το έγγραφο αναπομπής του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων. Συγκεκριμένα στην πρώτη ΓΣ της 2-6-2005 απορρίφθηκε το αίτημα του κατηγορουμένου για εξαίρεση των άνω μελών του ΔΕΠ και τη συμμετοχή τους στο Εκλεκτορικό Σώμα και στις 8-3-...
αναβλήθηκε η διαδικασία εκλογής των μελών του Εκλεκτορικού Σώματος μέχρι να δοθούν διευκρινίσεις από τον Πρύτανη σχετικά με το νόμιμο της εξαίρεσης των μελών του ΔΕΠ και την περαιτέρω διαδικασία. Το Σεπτέμβριο ..., μετά την ανάληψη των πρυτανικών καθηκόντων του, ο εγκαλών πληροφορήθηκε τις κακές σχέσεις μεταξύ των μελών του ΔΕΠ του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης στη Ρόδο.
Κάλεσε στο γραφείο του τον κατηγορούμενο και τον Μ. Μ. για να ενημερωθεί από τους ίδιους για τις απόψεις τους και να εξεύρουν λύσεις στα ζητήματα που τους απασχολούσαν. Στη συνάντηση αυτή ενόψει της άνω αναπομπής από το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων στο Πανεπιστήμιο ... του φακέλου του κατηγορουμένου, την παραπάνω γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους και του ομοίου περιεχομένου ενημερωτικού σημειώματος του Χ.
Μ. από τη Διεύθυνση Διοικητικών Υποθέσεων του Πανεπιστημίου ... και την από 2-3-2004 αντίθετη γνωμοδότηση του καθηγητή Διοικητικού Δικαίου Κ Ρ., που είχε προσκομιστεί από τον κατηγορούμενο, συμφωνήθηκε να ζητηθεί γνωμοδότηση από τον καθηγητή Διοικητικού Δικαίου Σ. Φ. και να ενεργήσουν σύμφωνα με αυτή. Στις 22-1-...
κατατέθηκε στο γραφείο του πρύτανη (εγκαλούντος) η από 17-12-... γνωμοδότηση του Σ. Φ., σύμφωνα με την οποία : α) ο πρύτανης δεν είχε καμία δυνατότητα να προβεί σε απόφαση διορισμού του κατηγορουμένου, β) ότι ορθώς κρίθηκε από την Γενικής Συνέλευση του Τμήματος η μη εξαίρεση από το εκλεκτορικό Σώμα των μελών του ΔΕΠ Σ., Β., Τ.
και Τ. και γ) ότι η διαδικασία πρέπει να συνεχιστεί από το σημείο που εντοπίστηκε η πλημμέλεια από το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων, δηλαδή από τη συγκρότηση του εκλεκτορικού σώματος, ακολούθως της τριμελούς εισηγητικής επιτροπής και τέλος της διενέργειας της κρίσης μεταξύ των ίδιων υποψηφίων για την προκηρυγμένη θέση επίκουρου καθηγητή.
Στις 31-1-.... ο εγκαλών απέστειλε αντίγραφο της γνωμοδότησης στον κατηγορούμενο και τον ενημέρωσε ότι ζήτησε από την Πρόεδρο του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης Ε. Σ. να προβεί στις νόμιμες ενέργειες σύμφωνα με την γνωμοδότηση για την ολοκλήρωση της εκλογής. Ο κατηγορούμενος δεν αποδέχθηκε την γνωμοδότηση του Σ.
Φ. και με επιστολή του προς τον εγκαλούντα ζήτησε να σταματήσει η διαδικασία εκλογής του μέχρι να αποφανθούν για το "γνωμοδοτικό σημείωμα" του Σ. Φ., "καθηγητές Νομικής" στους οποίους έχει προσφύγει, χωρίς να κατονομάζει (βλ. την από 10-2-... επιστολή του κατηγορουμένου προς τον εγκαλούντα). Από την Πρόεδρο του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης Ε.
Σ. εκδόθηκε πρόσκληση προς τα μέλη του Εκλεκτορικού Σώματος που συνεδρίασε στις 1-3-... και όρισε εισηγητική επιτροπή και στις 12-3-... προσκλήθηκαν οι τρεις υποψήφιοι - μεταξύ των οποίων ο κατηγορούμενος να αποστείλουν πρόσφατα βιογραφικά προς επανάληψη της διαδικασίας. Με επιστολή της άνω Προέδρου στις 21-12-...
ζητήθηκε από τον εγκαλούντα να προεδρεύσει αυτός κατά τη διαδικασία, καθόσον ο κατηγορούμενος είχε καταθέσει προσφυγή σε βάρος της, προς αποφυγή πιθανότητας προσβολής για μη αμερόληπτη κρίση. Πράγματι κατά τη συνεδρίαση της συγκλήτου στις 20-2-... ο εγκαλών αιτήθηκε άδεια να προεδρεύσει επί της διαδικασία εκλογής για την πλήρωση της άνω θέσης ΔΕΠ και του χορηγήθηκε σχετική άδεια.
Στη συνέχεια ο εγκαλών προέβη σε πρόσκληση του Εκλεκτορικού Σώματος που συνεδρίασε στις 3-6-... και ορίστηκε νέα εισηγητική επιτροπή, λόγω μη συνεδρίασης της προγενέστερα διορισμένης. Τα νέα μέλη της εισηγητικής επιτροπής παραιτήθηκαν στις 8-10-... λόγω αδυναμίας αξιολόγησης του έργου ενός των υποψηφίων που ήταν στην γερμανική γλώσσα, την οποία δεν γνώριζαν.
Στις 10-12-... τα μέλη της Γενικής Συνέλευσης και του Εκλεκτορικού Σώματος του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης προσκλήθηκαν για την πλήρωση της ανωτέρω θέσης του ΔΕΠ, για τη συνεδρίαση της 18-12-... που αναβλήθηκε λόγω έλλειψης απαρτίας. Ακολούθησε συνεδρίαση της 19-1-... που ακυρώθηκε για τυπικούς λόγους, καθώς προσδιορίστηκε μετά την πάροδο 15 ημερών από την κοινοποίηση της πρόσκλησης.
Στις 9-2-... από τη Σύγκλητο ορίστηκε ο Κ. Β. Πρόεδρος όλων των Εκλεκτορικών του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης, ο οποίος προέβη σε πρόσκληση του Εκλεκτορικού Σώματος για συνεδρίαση στις 11-2-..., που κήρυξε τη διαδικασία εκλογής άγονη. Ο φάκελος στάλθηκε στην πρυτανεία, που στις 18-6-... την ανέπεμψε στο τμήμα εξαιτίας νομικού σφάλματος.
Επισημαίνεται ότι ο εγκαλών από τις αρχές του ... και μέχρι το τέλος της θητείας του (Αύγουστος ...) αντιμετώπισε σοβαρό πρόβλημα υγείας, του είχε χορηγηθεί αναρρωτική άδεια και αναπληρωνόταν νομίμως στα καθήκοντα της πρυτανείας. Ακολούθησε νέα συνεδρίαση στις 9-11-2011 που επίσης κήρυξε τη διαδικασία εκλογής άγονη.
Ο κατηγορούμενος κοινοποίησε προς τον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Ρόδου την από 8-11-...... αναφορά του προς τον Πρύτανη και Αντιπρύτανη του Πανεπιστημίου .... τον Πρόεδρο ΠΤΔΕ και 17 ακόμη καθηγητές καταγγέλλοντας παράνομες διαδικασίες σχετικά με τον μη διορισμό του σε θέση μόνιμου επίκουρου καθηγητή, παρόλο που εκλέχθηκε στην ανωτέρω βαθμίδα ήδη από τις 19-7-....
Με το ανωτέρω έγγραφο καταμήνυε ψευδώς και τον εγκαλούντα Α. Τ. - η θητεία του οποίου είχε ήδη λήξει από τέλος Αυγούστου ... - για την πράξη της παράβασης καθήκοντος. Ειδικότερα, ανέφερε στην επιστολή του, μεταξύ άλλων, για τον εγκαλούντα τα εξής: "Εκλέχθηκα ομόφωνα, αξιοκρατικά και με πλήρη διαφάνεια (στις 19 Ιουλίου ...) στη βαθμίδα του μόνιμου επίκουρου καθηγητή...Κάθε ενέργεια, που έγινε έκτοτε είτε από τους εκάστοτε προέδρους ΠΤΔΕ κκ, είτε από τους εκάστοτε Πρυτάνεις κκ......Α.
Τ.,.... δεν είναι νομότυπες και παραβιάζουν με περισσό δόλο και σκοπιμότητα όχι μόνο το γράμμα του νόμου, αλλά με βλάπτουν ηθικά και υλικά! Επίσης τονίζω με ιδιαίτερη έμφαση ότι όλοι οι προαναφερθέντες είχαν πλήρη επίγνωση του γεγονότος, δηλαδή ότι παραβίαζαν το γράμμα του νόμου και όμως συνέχισαν και συνεχίζουν να παρανομούν.
Προτίθεμαι δε αμέσως να καταθέσω και αγωγές εναντίον όλων των προαναφερθέντων για ηθική και υλική βλάβη που έχω υποστεί εξαιτίας των σκόπιμων και δολίων ενεργειών σας, για δέκα (10) συναπτά έτη, αφού στην ουσία έχετε καταστρέψει κυριολεκτικά την καριέρα μου και όχι μόνο!!!.... απάτη που γίνεται σε βάρος μου επί 10 (δέκα) συναπτά έτη, απόδειξη της φασιστικής νοοτροπίας μελών ΔΕΠ και πρυτανικών αρχών, στους οποίους το μόνο μου έγκλημα είναι ότι δεν έσκυψα ΠΟΤΕ τον αυχένα...".
Τα παραπάνω όμως αναφερόμενα ήταν ψευδή και ο ίδιος τελούσε εν γνώσει της αναλήθειας αυτών, καθώς ο εγκαλών, Πρύτανης του Πανεπιστημίου ... κατά τα έτη ...-..., δεν προέβη σε καμία ενέργεια σχετική με την εκλογή του κατηγορουμένου ή τον μη διορισμό του που παραβιάζει το νόμο, και μάλιστα υπό πλήρη επίγνωση της παρανομίας, ουδέποτε επέδειξε φασιστική νοοτροπία με την έννοια της φίμωσης των ελεύθερων φωνών υπέρ της αξιοκρατίας και της διαφάνειας, ενώ η αιτία του μη διορισμού του στη βαθμίδα που είχε εκλεγεί ο κατηγορούμενος ήταν η έκδοση της υπ' αριθ.
Φ122.1/75/147206/π.ε./Β2/24-4-2004 απόφασης του Υπουργού ΥΠΕΠΘ, με την οποία αναπέμφθηκε ο διορισμός του κατηγορουμένου λόγω πλημμελούς συγκρότησης του Εκλεκτορικού Σώματος, απόφαση η οποία ήταν δεσμευτική για τους εκάστοτε Πρυτάνεις, τυχόν έκδοση δε πράξεως διορισμού θα ήταν άκυρη. Το άνω έγγραφο και την αναπομπή της υπόθεσης στην Πρυτανεία γνώριζε ο κατηγορούμενος, όπως ο ίδιος ομολογεί στην απολογία του, αλλά και αναφέρει στην από 31-5-2005 επιστολή προς τον τότε πρόεδρο του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης Ε.
Α.. Γνώριζε επίσης τις άνω νόμιμες ενέργειες του εγκαλούντος προκειμένου να καταστεί δυνατή η εκλογή του κατηγορουμένου ως επίκουρου καθηγητή στο άνω γνωστικό αντικείμενο, γιατί τον ενημέρωνε ο εγκαλών γι' αυτές και δεν διαπιστώνεται παράλειψη των νομίμων ενεργειών εκ μέρους του εγκαλούντος. Αντίθετα ο τελευταίος στα πλαίσια των καθηκόντων του προέβη σε κάθε ενέργεια για να καταστεί δυνατή η διεξαγωγή της διαδικασίας εκλογής του κατηγορουμένου ως επίκουρου καθηγητή.
Στην πράξη του αυτή προέβη ο κατηγορούμενος με μοναδικό σκοπό να προκαλέσει την ποινική δίωξη, μεταξύ άλλων και του εγκαλούντος για την πράξη της παράβασης καθήκοντος. Πράγματι σχηματίστηκε σχετική δικογραφία με ΑΒΜ Α2011/144ε επί της οποίας εκδόθηκε η 235/11-12-2014 απορριπτική διάταξη της Εισαγγελέως Πλημμελειοδικών Ρόδου κατ' άρθρο 47 ΚΠΔ.
Στη συνέχεια ο κατηγορούμενος ενώ εξεταζόταν ενόρκως ως μάρτυρας ενώπιον αρχής αρμόδιας να ενεργεί ένορκη εξέταση, στις 10-1-2012, κατέθεσε εν γνώσει του ψέματα και συγκεκριμένα ενώ εξεταζόταν ενόρκως ενώπιον της Πταισματοδίκη Ρόδου σχετικά με όσα κατήγγειλε στην ανωτέρω υπό στοιχείο α' αναφορά του, κατέθεσε μεταξύ άλλων τα εξής: "Ως προς το φάκελο που αφορά στο θέμα του μη διορισμού μου...
στη βαθμίδα του μόνιμου επίκουρου καθηγητή με ενέργειες ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ των Κ. Β., ... και της Ε. Σ. ..., οι οποίοι ποδηγετούν και τα υπόλοιπα μέλη της συμμορίας τους, μέλη ΔΕΠ, ΠΤΔΕ.....Η επιστολή αποδεικνύει ξεκάθαρα το φόβο και τη δουλική συμπεριφορά του Α. Μ., αποτέλεσμα της εκφοβιστικής τακτικής που εφαρμόζουν οι Β., Σ.
για να ποδηγετήσουν τα μέλη της συμμορίας τους, οι οποίοι στην πλειοψηφία τους είναι, παρά τον νόμο, μόνιμοι κάτοικοι ... και τουρίστες στην ....... Όλα αυτά τα γνώριζαν και τα γνωρίζουν οι εκάστοτε Πρυτάνεις Σ. Κ. (πρώην), Α. Τ. (τέως), Π. Τ. (νυν).... τους οποίους καταγγέλλω επίσης μαζί με όλα τα μέλη ΔΕΠ, ΠΤΔΕ της συμμορίας Β., Σ.".
Με βάση όσα έγινε ήδη δεκτό ότι αποδείχθηκαν τα άνω κατατεθέντα ενώπιον της Πταισματοδίκη Ρόδου είναι ψευδή και ο κατηγορούμενος τελούσε εν γνώσει της αναλήθειας αυτών, καθόσον είχε λάβει γνώση όλων των προαναφερομένων ενεργειών του εγκαλούντος για την διαδικασία εκλογής του (κατηγορουμένου), ότι ο εγκαλών δεν είχε λάβει γνώση για τη δήθεν ύπαρξη συμμορίας στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης ......, ούτε μετείχε, συγκάλυπτε η σχετιζόταν με οποιονδήποτε τρόπο με τη συμμορία αυτή.
Συνακόλουθα στοιχειοθετείται η υποκειμενική και αντικειμενική υπόσταση των αξιοποίνων πράξεων που αποδόθηκαν στον κατηγορούμενο και πρέπει να κηρυχθεί ένοχος αυτών. Πρέπει να αναγνωριστεί ότι συντρέχει στο πρόσωπο του η ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 84 παρ. 2α ΠΚ, καθώς μέχρι την τέλεση της άνω αξιόποινης πράξης έζησε σύννομα.>>
ΙV. Με τις παραδοχές αυτές, το δικάσαν Τριμελές Εφετείο στέρησε την απόφασή του από την απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού δεν μνημονεύει καθόλου τα αποδεικτικά μέσα, που έλαβε υπόψη και από τα οποία προέκυψαν τα ανωτέρω δεκτά γενόμενα πραγματικά περιστατικά, στα οποία στηρίχθηκε για να καταλήξει στην καταδικαστική για τον αναιρεσείοντα κρίση του, ενώ δεν αρκεί μόνη η επίκληση στο σκεπτικό ορισμένων ελάχιστων αναγνωσθέντων εγγράφων. Από την παραδεκτή για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου επισκόπηση των πρακτικών της προσβαλλόμενης απόφασης, προκύπτει ότι αναγνώσθηκαν τα διαλαμβανόμενα στην οικεία θέση 76 συνολικά έγγραφα και εξετάσθηκε ανωμοτί ο υποστηρίζων την κατηγορία Α. Τ.. Τα αποδεικτικά όμως αυτά μέσα δεν προκύπτει ούτε από άλλη αναφορά στο περιεχόμενο της άνω απόφασης, είτε ευθέως είτε διηγηματικώς, ότι λήφθηκαν πράγματι υπόψη.
Κατ' αυτόν τον τρόπο το Δικαστήριο υπέπεσε στην πλημμέλεια της έλλειψης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας της απόφασης και είναι βάσιμος ο σχετικός εκ του άρθρου 510 παρ.1 Δ' ΚΠΔ λόγος αναίρεσης και πρέπει να γίνει δεκτός. V. Σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 111, 112 και 113 του ισχύοντος από 1-7-2019 ΠΚ, το αξιόποινο εξαλείφεται με την παραγραφή, η οποία προκειμένου για πλημμελήματα είναι πέντε έτη και αρχίζει από τότε που τελέσθηκε η αξιόποινη πράξη.
Η προθεσμία αναστέλλεται για όσο χρόνο διαρκεί η κύρια διαδικασία και έως ότου γίνει αμετάκλητη η καταδικαστική απόφαση, πάντως όχι πέραν των τριών ετών για πλημμελήματα. Από τις διατάξεις αυτές, σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 311 παρ. 1, 368 εδ. α' περ. β' και 511 ΚΠΔ, όπως το τελευταίο ισχύει κατά το χρόνο συζήτησης της υπόθεσης (άρθρο 13 του ισχύοντος από 18-11-2019 ν.4637/2019), προκύπτει ότι η παραγραφή ως θεσμός δημόσιας τάξης εξετάζεται αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο σε κάθε στάση της ποινικής διαδικασίας, ακόμη και από τον Άρειο Πάγο, ο οποίος, διαπιστώνοντας τη συμπλήρωση της παραγραφής μετά τη δημοσίευση της προσβαλλόμενης απόφασης και μετά την άσκηση της αναίρεσης, οφείλει να αναιρέσει την προσβαλλόμενη απόφαση και να παύσει οριστικά την ποινική δίωξη λόγω παραγραφής, εφόσον η αίτηση αναίρεσης είναι τυπικά παραδεκτή, ο αναιρεσείων εμφανίστηκε και κριθεί και ένας βάσιμος λόγος αναίρεσης, από αυτούς που περιοριστικά αναφέρονται στο άρθρο 510 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα Στην προκείμενη περίπτωση, το αξιόποινο της αποδοθείσας στον αναιρεσείοντα πλημμεληματικής πράξης της ψευδούς καταμήνυσης, που φέρεται τελεσθείσα στις 8-11-2011, έχει εξαλειφθεί λόγω παραγραφής, αφού, από το φερόμενο ως χρόνο τέλεσης αυτής, μέχρι τη συζήτηση της υπόθεσης στον Άρειο Πάγο (6-12-2011), παρήλθε χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των οκτώ ετών.
Επομένως, με βάση τα προεκτεθέντα, ενόψει του ότι η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης είναι παραδεκτή, ο αναιρεσείων εμφανίστηκε στην παρούσα δίκη και κρίνεται βάσιμος ο αναφερόμενος στην προηγούμενη παράγραφο αναιρετικός λόγος, συντρέχει λόγος να παύσει οριστικά η εις βάρος του ασκηθείσα ποινική δίωξη για το πλημμέλημα της ψευδούς καταμήνυσης, για το οποίο κηρύχθηκε ένοχος με την προσβαλλόμενη απόφαση, κατά τα οριζόμενα ειδικότερα στο διατακτικό.
VI. Κατόπιν τούτων, κατά παραδοχή του προαναφερόμενου από το άρθρο 510 παρ.1 Δ' ΚΠΔ βάσιμου λόγου αναίρεσης και αφού παρέλκει η εξέταση των λοιπών λόγων, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και: α) ως προς μεν την πράξη της ψευδούς καταμήνυσης, να παύσει οριστικά η ποινική δίωξη λόγω παραγραφής , β) ως προς δε την πράξη του άρθρου 224 παρ.1 (ψευδής κατάθεση) του ισχύοντος από 1-7-2019 ΠΚ, στο οποίο έχουν ενωθεί οι διατάξεις των άρθρων 224 (ψευδορκία) και 225 (ψευδής ανώμοτη κατάθεση) του προηγούμενου ΠΚ, να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους, οι οποίοι είχαν δικάσει προηγουμένως (519 ΚΠΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την υπ' αρ 221/2019 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Δωδεκανήσου.
Παύει οριστικά λόγω παραγραφής την ποινική δίωξη που ασκήθηκε κατά του αναιρεσείοντος Θ. Α. του Α. για την πράξη της ψευδούς καταμήνυσης και δη του ότι : <<Εν γνώσει του καταμήνυσε άλλον ψευδώς με σκοπό να προκαλέσει την καταδίωξη του για αξιόποινη πράξη και συγκεκριμένα στις 8-11-2011 κοινοποίησε προς τον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Ρόδου την με ίδια ημερομηνία αναφορά του προς τον Πρύτανη και Αντιπρύτανη του Πανεπιστημίου ..., τον Πρόεδρο ΠΤΔΕ και 17 ακόμη καθηγητές, σχετικά με καταγγελλόμενες παράνομες διαδικασίες για τον μη διορισμό του σε θέση μόνιμου Επίκουρου Καθηγητή, παρόλο που εκλέχθηκε στην ανωτέρω βαθμίδα ήδη από τις 19-7-....
Με το ανωτέρω έγγραφο καταμήνυε ψευδώς και τον εγκαλούντα Α. Τ., ο οποίος διατελούσε από το έτος ... έως και το έτος ... Πρύτανης του Πανεπιστημίου ..., για την πράξη της παράβασης καθήκοντος. Ειδικότερα, ανέφερε στην επιστολή του, μεταξύ άλλων, για τον εγκαλούντα τα εξής: "Εκλέχθηκα ομόφωνα, αξιοκρατικά και με πλήρη διαφάνεια (στις 19 Ιουλίου ...) στη βαθμίδα του μόνιμου επίκουρου καθηγητή...Κάθε ενέργεια που έγινε έκτοτε είτε από τους εκάστοτε προέδρους ΠΤΔΕ κκ, είτε από τους εκάστοτε Πρυτάνεις κκ......Α.
Τ.,.... δεν είναι νομότυπες και παραβιάζουν με περισσό δόλο και σκοπιμότητα όχι μόνο το γράμμα του νόμου, αλλά με βλάπτουν ηθικά και υλικά! Επίσης τονίζω με ιδιαίτερη έμφαση ότι όλοι οι προαναφερθέντες είχαν πλήρη επίγνωση του γεγονότος δηλαδή ότι παραβίαζαν το γράμμα του νόμου και όμως συνέχισαν και συνεχίζουν να παρανομούν.
Προτίθεμαι δε αμέσως να καταθέσω και αγωγές εναντίον όλων των προαναφερθέντων για ηθική και υλική βλάβη που έχω υποστεί εξαιτίας των σκόπιμων και δολίων ενεργειών σας για δέκα (10) συναπτά έτη, αφού στην ουσία έχετε καταστρέψει κυριολεκτικά την καριέρα μου και όχι μόνο!!!.... απάτη που γίνεται σε βάρος μου επί 10 (δέκα) συναπτά έτη, απόδειξη της φασιστικής νοοτροπίας μελών ΔΕΠ και πρυτανικών αρχών, στους οποίους το μόνο μου έγκλημα είναι ότι δεν έσκυψα ΠΟΤΕ τον αυχένα...".
Τα παραπάνω όμως αναφερόμενα από τον δεύτερο κατηγορούμενο ήταν ψευδή και ο ίδιος τελούσε εν γνώσει της αναλήθειας αυτών, καθώς ο εγκαλών, Πρύτανης του Πανεπιστημίου ... κατά τα έτη ...-..., δεν προέβη σε καμία ενέργεια σχετική με την εκλογή του κατηγορουμένου ή τον μη διορισμό του που παραβιάζει το νόμο, και μάλιστα υπό πλήρη επίγνωση της παρανομίας, ουδέποτε επέδειξε φασιστική νοοτροπία με την έννοια της φίμωσης των ελεύθερων φωνών υπέρ της αξιοκρατίας και της διαφάνειας ενώ η αιτία του μη διορισμού του στη βαθμίδα που είχε εκλεγεί ο κατηγορούμενος ήταν η έκδοση της υπ' αριθ.
Φ122.1/75/147206/π.ε./Β2/24-4-2004 απόφασης του Υπουργού ΥΠΕΠΘ, με την οποία αναπέμφθηκε ο διορισμός του κατηγορουμένου λόγω πλημμελούς συγκρότησης του Εκλεκτορικού Σώματος, απόφαση η οποία ήταν δεσμευτική για τους εκάστοτε Πρυτάνεις τυχόν έκδοση δε πράξεως διορισμού θα ήταν άκυρη. Στην πράξη του αυτή προέβη ο δεύτερος κατηγορούμενος με μοναδικό σκοπό να προκαλέσει την ποινική δίωξη, μεταξύ άλλων και του εγκαλούντος για την πράξη της παράβασης καθήκοντος, για τη σχηματισθείσα όμως δικογραφία με ΑΒΜ Α2011/144ε εξεδόθη η υπ' αριθ. 235/11-12-2014 απορριπτική διάταξη της Εισαγγελέως Πλημμελειοδικών Ρόδου κατ' άρθρο 47 ΚΠΔ.>>.
Παραπέμπει την υπόθεση, αναφορικά με την πράξη του άρθρου 224 παρ.1 ΠΚ, για νέα συζήτηση ενώπιον του ιδίου Δικαστηρίου, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως .
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 13 Δεκεμβρίου 2019.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 20 Δεκεμβρίου 2019.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ
Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ