Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to vague grounds and failure to consider defendant's death.

Απόφαση 2031 / 2006 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 2031/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Κολυβά, Αντιπρόεδρο, Ανδρέα Μαρκάκη, Ηλία Γιαννακάκη, Αθανάσιο Θεμέλη, Μάριο-Φώτιο Χατζηπανταζή, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 31 Οκτωβρίου 2006, με την παρουσία και του Γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Οργανισμού με την επωνυμία "Associated Press Television News" (διακριτικός τίτλος "APTN"), που εδρεύει στο Λονδίνο Μεγ.Βρετανίας, The Interchange, Oval Road, Camden Lock, NWI 7 DZ και εκπροσωπείται νόμιμα, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Βιλελμίνη Βασιλάκη.

Του αναιρεσίβλητου: Χ1, ο οποίος δεν παραστάθηκε. Στο σημείο αυτό εμφανίστηκαν οι δικηγόροι Θωμάς Ζήγρας και Γεώργιος Κράγκαρης, οι οποίοι δήλωσαν ότι: ο αναιρεσίβλητος απεβίωσε στις 8/7/2004 και επήλθε βιαία διακοπή της δίκης, όπως προκύπτει από την προσκομισθείσα ... ληξιαρχική πράξη θανάτου του Ληξιάρχου ...., του Δήμου ... και υπεισέρχονται στην παρούσα δίκη οι κληρονόμοι του άνευ διαθήκης αποβιώσαντος την 8/7/04 στα Στύρα Ευβοίας αναιρεσιβλήτου ..... α)η Χ2 χήρα του Χ1, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Θωμά Ζήγρα, β) 1.ο Ψ1 του Ψ2 και της Ψ3, υιός της Ψ3 συζ.Ψ2, αδερφής του αναιρεσιβλήτου η οποία απεποιήθη και ο οποίος παραστάθηκε με το δικηγόρο του Γεώργιο Κράγκαρη, 2. Τα τέκνα (ανήλικα) του αποποιηθέντος ετέρου αδελφού του Ζ1 αα) Ζ2 και ββ) Ζ3, τα οποία εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Κράγκαρη, ο οποίος δεν κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 14/3/2000 αγωγή του αρχικώς αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2769/2001 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 6717/2003 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 21/4/2004 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω και ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ανδρέας Μαρκάκης, ανέγνωσε την από 4/10/2005 έκθεση του τότε Αρεοπαγίτη και νυν Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Γεωργίου Xλαμπουτάκη, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, οι πληρεξούσιοι των αναιρεσίβλητων την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Νομίμως κατά τα άρθρα 287, 288 και 290 ΚΠολΔ χωρεί η συζήτηση της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης στο πρόσωπο των παρισταμένων εξ αδιαθέτου κληρονόμων του ήδη αποβιώσαντος αναιρεσιβλήτου, μετά την γνωστοποίηση απ΄ αυτούς του θανάτου του και τη δήλωσή τους στα πρακτικά για επανάληψη της δίκης.

Από τις διατάξεις των άρθρων 118 παρ. 4, 566 παρ. 1, 577 και 578 ΚΠολΔ προκύπτει ότι, αν το δικαστήριο ερεύνησε την υπόθεση στην ουσία της, για να είναι ορισμένος και άρα παραδεκτός ο λόγος αναίρεσης με τον οποίο προσάπτεται στο δικαστήριο της ουσίας ευθεία παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου (άρθρ. 559 αρ. 1 ΚΠολΔ), δεν αρκεί να αναφέρεται στο αναιρετήριο το κατά την εκδοχή του αναιρεσείοντος πραγματικό μέρος της υπόθεσης και το συμπέρασμα του δικαστηρίου που φέρεται ως προϊόν ερμηνευτικού ή υπαγωγικού σφάλματος αλλά πρέπει επιπλέον να προσδιορίζεται η φερόμενη ως παραβιασθείσα διάταξη και να αναφέρονται με πληρότητα και σαφήνεια τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε το δικαστήριο και ενόψει των οποίων εξέφερε τη κρίση του για τη βασιμότητα ή μη της αγωγής.

Διότι μέσω των πραγματικών αυτών παραδοχών πραγματώνεται εκάστοτε η συγκεκριμένη ερμηνεία και εφαρμογή των κανόνων του ουσιαστικού δικαίου και μόνον ενόψει αυτών μπορεί να ελεγχθεί αν η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στην απόφαση οδήγησε σε σφαλερό διατακτικό από το οποίο και εξαρτάται η ευδοκίμηση της αναίρεσης (Ολ.

ΑΠ 27/1998, 20/2005). Στη προκειμένη περίπτωση με τον πρώτο λόγο αναίρεσης προβάλλεται η αιτίαση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση εσφαλμένα εφάρμοσε το νόμο και εδέχθη ότι κατά τη διάρκεια παροχής των υπηρεσιών του ο αναιρεσίβλητος τελούσε υπό τον έλεγχο, την εποπτεία και τις οδηγίες των εκπροσώπων της αναιρεσείουσας και των δικαιοπαρόχων της ως προς τον τρόπο και το χρόνο παροχής της εργασίας του, οι οποίες ήταν δεσμευτικές γιαυτόν και ως εκ τούτου υποβαλλόταν σε νομική εξάρτηση από τους εργοδότες του, αντί να δεχθεί ότι ο αναιρεσίβλητος ήταν ελεύθερος επαγγελματίας, συνδεόταν από το έτος 1969 με το τηλεοπτικό δίκτυο UPI TN και εν συνεχεία με τον εξαγοράσαντα τούτο το έτος 1985, WRN, πάντοτε ως εργολάβος - προμηθευτής (contractor) ο οποίος διατηρούσε γραφείο με δικούς του υπαλλήλους στην Αθήνα και αναλάμβανε τη τηλεοπτική κάλυψη συγκεκριμένων γεγονότων που του ζητούσε το Πρακτορείο του Λονδίνου, το οποίο του κατέβαλε κάθε φορά τα αναγκαία έξοδα και ορισμένη αμοιβή για την συγκεκριμένη κάλυψη και αμειβόταν με το κομμάτι.

Ο λόγος αυτός αναίρεσης προδήλως εκ του άρθρου 559 αρ. 1 ΚΠολΔ, είναι αόριστος και εντεύθεν απορριπτέος ως απαράδεκτος δεδομένου ότι πέραν του γεγονότος ότι δεν αναφέρεται η φερόμενη ως παραβιασθείσα διάταξη του νόμου, δεν εκτίθενται οι παραδοχές της απόφασης εκ των οποίων και μόνον θα μπορούσε να ελεγχθεί από την άποψη της παραβίασης συγκεκριμένης διάταξης, η ορθότητα του διατακτικού της προσβαλλομένης απόφασης.

Ο ίδιος λόγος είναι απαράδεκτος και κατά το μέρος που υπό την έμμεση επίκληση της διάταξης του άρθρου 559 αρ. 1 ΚΠολΔ, πλήττει την αναιρετικώς ανέλεγκτη εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας των πραγματικών περιστατικών (561 παρ. 1 ΚΠολΔ).

Ο από το άρθρο 559 αρ. 11 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης ιδρύεται και όταν το δικαστήριο παρά το νόμο, δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα, στα οποία περιλαμβάνονται και τα έγγραφα, τα οποία οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν για την απόδειξη πραγματικών περιστατικών που κατά την έννοια του άρθρου 335 ΚΠολΔ, ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης (Ολ.

ΑΠ 42/2002). Στη προκειμένη περίπτωση το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, προκειμένου να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα για τη βασιμότητα της περί αποζημιώσεως λόγω καταγγελίας από τον αναιρεσείοντα οργανισμό της συμβάσεως εργασίας του, αγωγής του αναιρεσιβλήτου, έλαβε υπόψη "και όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα που νόμιμα προσκόμισαν και επικαλέσθηκαν οι διάδικοι".

Από την αναφορά αυτή καθώς και από το όλο περιεχόμενο της προσβαλλόμενης απόφασης καθίσταται βέβαιο ότι το Εφετείο, μαζί με όλα τα υπόλοιπα αποδεικτικά μέσα έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε και τα αναφερόμενα στο αναιρετήριο έγγραφα τα οποία είχε επικαλεσθεί και προσκομίσει ο αναιρεσείων οργανισμός ήτοι 1) το από 1.9.1985 συμφωνητικό μεταξύ του αναιρεσιβλήτου και του WTN ,2) την από 10.11.1988 επιστολή του αναιρεσιβλήτου προς το WTN, 3) της αποδείξεις των εργαζομένων στο γραφείο του αναιρεσιβλήτου, 4) δύο καταδικαστικές σε βάρος του αποφάσεις, 5) 13 τιμολόγια του αναιρεσιβλήτου προς τους δικαιοπαρόχους του αναιρεσείοντος στα οποία χρεώνει έξοδα και αμοιβή με το κομμάτι και 6) 4 τιμολόγια συνολικού ποσού $ 6.857,13 με σχετική εντολή πληρωμής και 3 τιμολόγια συνολικού ποσού $ 6.125,40 με σχετική εντολή πληρωμής προς WTN.

Επομένως ο δεύτερος εκ του άρθρου 559 αρ. 11 ΚΠολΔ, λόγος αναίρεσης με τον οποίο υποστηρίζονται τα εναντία, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.

Ο από το άρθρο 559 αρ. 8 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης ιδρύεται και όταν το δικαστήριο παρά το νόμο, δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Πράγματα υπό την έννοια της άνω διάταξης είναι οι ασκούντες ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης αυτοτελείς ισχυρισμοί των διαδίκων που υπό την προϋπόθεση της νόμιμης πρότασής τους, θεμελιώνουν ιστορικώς το αίτημα της αγωγής, ανταγωγής, ενστάσεως ή αντενστάσεως (Ολ. ΑΠ 25/2003). Αντίθετα δεν είναι πράγματα ισχυρισμού που αποτελούν αιτιολογημένη ή γενική άρνηση της αγωγής. Ενόψει αυτών, ο κατ΄ εκτίμηση τρίτος λόγος αναίρεσης εκ της ως άνω διάταξης, κατά τον οποίο η προσβαλλόμενη απόφαση εσφαλμένα δεν έλαβε υπόψη τον ισχυρισμό του αναιρεσείοντος Οργανισμού ότι ο αναιρεσίβλητος διατηρούσε αποκλειστικά δική του γραφειακή εγκατάσταση επί της οδού .... και ότι ο εκείσε μηχανικός εξοπλισμός ήταν της κυριότητάς του, ο οποίος ισχυρισμός αποτελούσε αιτιολογημένη άρνηση της αγωγής, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος.

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 118 παρ. 4, 566 παρ. 1 και 577 παρ. 3 ΚΠολΔ προκύπτει ότι στο δικόγραφο της αίτησης αναίρεσης πρέπει να αναφέρεται κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στο δικαστήριο το οποίο εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, ώστε να είναι δυνατό να διαγνωσθεί με βάση το περιεχόμενο του αναιρετηρίου αν και ποίο λόγο από τους περιοριστικώς αναφερομένους στο άρθρο 559 ΚΠολΔ, θεμελιώνει η προβαλλόμενη αιτίαση.

Διαφορετικά ο λόγος αναίρεσης απορρίπτεται ως απαράδεκτος (αόριστος) χωρίς να είναι επιτρεπτή η συμπλήρωση των στοιχείων που λείπουν με παραπομπή σε άλλο έγγραφο ή και σ΄ αυτή την προσβαλλόμενη απόφαση. Στη προκειμένη περίπτωση με τον τέταρτο (τελευταίο) λόγο αναίρεσης πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση γιατί εσφαλμένα δεν εδέχθη το αίτημα του αναιρεσείοντος περί προσκομιδής από τον αναιρεσίβλητο των φορολογικών του δηλώσεων από του έτους 1969 μέχρι τέλους της συνεργασίας τους ώστε να μπορεί να αποδειχθεί αν εδήλωνε υπάλληλος (και τίνος εργοδότη) δεδομένου ότι ο αναιρεσείων ως εκ της απορροφήσεως του WTN ευρίσκεται σε μερική αδυναμία ανεύρεσης και συγκέντρωσης του αρχειακού υλικού των προκατόχων του.

Ο λόγος αυτός είναι αόριστος και εντεύθεν απορριπτέος ως απαράδεκτος δεδομένου ότι από τα εκτιθέμενα στο αναιρετήριο δεν είναι δυνατό να συναχθεί ποία πλημμέλεια εκ των αναφερομένων στο άρθρο 559 ΚΠολΔ, αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση.

Κατ΄ ακολουθίαν των ανωτέρω η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης πρέπει ν΄ απορριφθεί.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 21.4.2004 αίτηση του Οργανισμού με την επωνυμία "ASSOSIATED PRESS TELEVISION NEWS", που εδρεύει στο Λονδίνο Μ. Βρετανίας, για αναίρεση της 6717/2003 απόφαση του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα των υπεισελθόντων στη θέση του αποβιώσαντος αναιρεσιβλήτου τα οποία ορίζει για μεν την εξ αυτών Χ2 χήρα Χ1 σε επτακόσια εβδομήντα (770) ευρώ, για δε τους λοιπούς από κοινού σε τετρακόσια είκοσι (420) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 28 Νοεμβρίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 20 Δεκεμβρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ