Supreme Court dismisses appeal against prosecutor's decision as inadmissible due to lack of legal standing for retrial requests.

Απόφαση 2029 / 2010 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 2029/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεοδώρα Γκοΐνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο, Ιωάννη Παπαδόπουλο-Εισηγητή, Ιωάννη Γιαννακόπουλο και Ανδρέα Ξένο, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα Αρείου Πάγου Αναστασίου Κανελλόπουλου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 8 Δεκεμβρίου 2010, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - προσφεύγοντος Δ. Χ. του Γ., κατοίκου ..., που δεν παραστάθηκε στο συμβούλιο, κατά της με αριθμό 49/2010 διατάξεως του Εισαγγελέως Εφετών Ναυπλίου. Με πολιτικώς ενάγοντα τον Ι. Π. του Γ.. Ο Εισαγγελέας Εφετών Ναυπλίου, με την ως άνω διάταξή του αποφάσισε όσα αναφέρονται σ' αυτήν και ο αναιρεσείων - προσφεύγων ζητεί τώρα την αναίρεση της διατάξεως αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 25 Μαΐου 2010 αίτησή του περί αναίρεσης, που καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 774/2010.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας Αρείου Πάγου Αναστάσιος Κανελλόπουλος εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με τη με αριθμό 316/1.10.2010 έγγραφη πρόταση του Αντεισαγγελέα Αρείου Πάγου Ιωάννη Τζαγκουρνή, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Εισάγω ενώπιον του Δικαστηρίου Σας, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 32 παρ.1,4, 138 παρ.2β', 476 παρ.1 και 513 παρ.1 ΚΠΔ, την από 25 Μαΐου 2010 προσφυγή του Χ.

Δ. του Γ., κατοίκου ..., κατά της υπ' αριθμ. 49/2010 διάταξης του Εισαγγελέα Εφετών Ναυπλίου, με την οποία απερρίφθη ως αβάσιμη στην ουσία της και επικύρωσε την υπ' αριθμ. 407/2009 διάταξη του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Χαλκίδας, (κατά παραπομπή δυνάμει της υπ' αριθμ. 460/2010 αποφάσεως του Αρείου Πάγου σε Συμβούλιο), με την οποία διάταξη απορρίφθηκαν ως αβάσιμοι στην ουσία των οι από 17-6-05 και από 10-10-2005 εγκλήσεις του σε βάρος των παρακάτω δικαστικών λειτουργών: 1) Α.

Ο. - Πρωτοδίκη, 2) Δ. Κ. - δικαστικής υπαλλήλου, 3) Κ. Σ. - Αντεισαγγελέα Πρωτοδικών, 4) Κ. Γ. - Προέδρου Πρωτοδικών, 5) Α. Μ. - Εισαγγελέα Πρωτοδικών, 6) Γ. Β. - Πρωτοδίκη, 7) Κ. Τ. - Εισαγγελέα Πρωτοδικών, 8) Α. Β. (Β.) - Πρωτοδικών, 9) Ε. Σ. - Πρωτοδίκη, 10) Π. Γ. - Πρωτοδίκη, 11) Δ. Γ., Αντεισαγγελέα Πρωτοδικών. Την ως άνω προσφυγή του άσκησε ο προσφεύγων ενώπιον του Γραμματέα του Ειρηνοδικείου Περιστερίου, εμφανισθείς ο ίδιος και δηλώσας, ότι προσφεύγει ενώπιον του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, διότι έπρεπε να διαταχθεί προανάκριση ή τακτική ανάκριση, ή να εισαχθεί στο Δικαστικό Συμβούλιο προς πλήρη διαλεύκανση της αληθείας, και δι' ους λόγους θέλει αναφέρει στο υπόμνημα που προτίθεται να υποβάλει. (Βλ.

έκθεση προσφυγής). Σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 462 ΚΠΔ "Τα ένδικα μέσα που προβλέπονται στην ποινική διαδικασία κατά βουλευμάτων και αποφάσεων, εκτός από όσα ορίζονται με ειδικές διατάξεις του Κώδικα είναι α) η έφεση και β) η αίτηση για αναίρεση". Κατ' άρθρο 463 ΚΠΔ, "Ένδικο μέσο μπορεί να ασκήσει μόνο εκείνος που ο νόμος του δίνει ρητά αυτό το δικαίωμα".

Κατ' άρθρο 465 παρ.1 εδάφιο α' ΚΠΔ, "Ο διάδικος μπορεί να ασκήσει το ένδικο μέσο που του ανήκει, είτε αυτοπροσώπως, είτε δι' αντιπροσώπου......." Τέλος, σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 476 παρ.1 ΚΠΔ, " Όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε, εκτός των άλλων, εναντίον απόφασης ή βουλεύματος για τα οποία δεν προβλέπεται, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (σε Συμβούλιο), που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανισθούν, κηρύσσει το ένδικο μέσο απαράδεκτο, και διατάσσει την εκτέλεση της απόφασης ή του βουλεύματος, που έχει προσβληθεί, ως και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο".

Από τις παραπάνω διατάξεις σαφώς προκύπτει ότι το ένδικο μέσο παρέχεται ρητά μόνο από το Νόμο ή από ειδικές διατάξεις, σε εκείνο που ρητά του δίδει (ο νόμος) το δικαίωμα, (Δικαιούμενα Πρόσωπα), και σε όσες περιπτώσεις επίσης ρητά ορίζει (σε ποιες αποφάσεις ή βουλεύματα). Στην προκείμενη περίπτωση ο προσφεύγων - Χ.

Δ. του Γ., υπέβαλε τις από 17-6-2005 και από 10-10-2005 εγκλήσεις του κατά των προαναφερθέντων δικαστικών λειτουργών και υπαλλήλων, και ο Εισαγγελέας Πρωτοδικών Χαλκίδας - κατά παραπομπή, δυνάμει της υπ' αριθμ. 460/2010 απόφασης του Αρείου Πάγου σε Συμβούλιο - με την 407/2009 διάταξή του έκρινε αυτές αβάσιμες στην ουσία τους και τις απέρριψε κατ' άρθρο 47 ΚΠΔ.

Κατά της ως άνω διατάξεως του Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Χαλκίδος άσκησε προσφυγή, κατ' άρθρο 48 ΚΠΔ, μέσα στην προβλεπόμενη προθεσμία των 15 ημερών από της κοινοποιήσεως της διάταξης στον εγκαλούντα, ενώπιον του Εισαγγελέα Εφετών Ναυπλίου, και αυτός με την υπ' αριθμ. 49/από 20-4-2010 διάταξή του απέρριψε ως αβάσιμη την προσφυγή του εγκαλούντος στην ουσία της και επικύρωσε την προσβαλλόμενη διάταξη του Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Χαλκίδος με αριθμό 407/2009.

Κατά της ως άνω διάταξης του Εισαγγελέα Εφετών Ναυπλίου (άρθρο 49/2010) προσφεύγει ο εγκαλών Χ. Δ., με την κρινόμενη από 25 Μαΐου 2010 ασκηθείσα προσφυγή του ενώπιον του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, για τους εν αυτή λόγους που προαναφέρθηκαν εισαγωγικά. Όμως τοιούτο ένδικο μέσο και κατά τέτοιας αποφάσεως - διατάξεως - του Εισαγγελέα Εφετών, ουδαμού προβλέπεται στο Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, και από κοινό Νόμο ή ειδική διάταξη ορίζεται.

Η παροχή ένδικης προστασίας με την πρόβλεψη ενδίκου μέσου ή ενδίκου βοηθήματος εξικνείται μέχρι της προσφυγής κατά της διάταξης του Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών ενώπιον του Εισαγγελέα Εφετών, (άρθρο 48 σε συνδ. 47 ΚΠΔ). Άλλωστε η διάταξη του Εισαγγελέα Εφετών που απορρίπτει την προσφυγή του εγκαλούντος δεν έχει τον χαρακτήρα βουλεύματος ή απόφασης, ώστε να δικαιολογεί και να παρέχει το δικαίωμα προς άσκηση ενδίκου μέσου, και δη αναιρέσεως, και συνεπώς δεν υπόκειται στο ένδικο μέσο της αναιρέσεως, εάν ήθελε εκληφθεί η κρινόμενη προσφυγή του ως αίτηση αναίρεσης,.(Βλ.

ΑΠ 1445/2006 Ποιν. Δνη 2007 Σελίς 252, ΑΠ 1457/2005, Π.Χρ. ΝΣΤ' Σελίς 249 και 697 , ΑΠ 213/2003 Ποιν. Δνη 2003 Σελ. 1039, 1042, ΑΠ 1101/1993 Υπερ. 1993 Σελίς 1299), αλλ' ούτε φυσικά και της έφεσης ενώπιον του Συμβουλίου Εφετών. Με την απόρριψη της προσφυγής του εγκαλούντος κατά της διάταξης του Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών, δεν δημιουργείται δεδικασμένο, και δύναται ο Εισαγγελέας Εφετών να επανεξετάσει την άποψή του. - Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, κατά της διάταξης του Εισαγγελέα Εφετών που απορρίπτει την προσφυγή του εγκαλούντος κατά της διάταξης του Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών και την επικυρώνει, δεν χωρεί ένδικο μέσο προσφυγής έφεσης ή αναίρεσης, διότι η μεν προσφυγή ουδαμού ορίζεται από τον Νόμο ρητά, οι δε έφεση και η αναίρεση ασκούνται κατ' αποφάσεως και βουλεύματος, και τέτοια δεν είναι η διάταξη του Εισαγγελέα Εφετών, και για τον λόγο αυτό πρέπει να απορριφθεί η προσφυγή του εγκαλούντος, που ασκήθηκε και υπεβλήθη στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, ως απαράδεκτη, (άρθρο 476 παρ.1 ΚΠΔ) και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα σε βάρος του προσφεύγοντος.

ΓΙ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ Προτείνω στο Συμβούλιο Σας: Α. Να απορριφθεί η από 25 Μαΐου 2010 προσφυγή του Χ. Δ. του Γ., κατοίκου ..., κατά της με αριθμό 49/2010 διάταξης του Εισαγγελέα Εφετών Ναυπλίου, ως απαράδεκτη. Β. Να επιβληθούν δικαστικά έξοδα σε βάρος του ως άνω προσφεύγοντος. Αθήνα 16/9/2010

Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ιωάννης Τζαγκουρνής".

Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην προαναφερόμενη εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αναιρεσείων - προσφεύγων.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 476 παρ.1 του Κ.Ποιν.Δ., όπως ισχύει όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν είχε το δικαίωμα η εναντίον απόφασης η βουλεύματος για τα οποία δεν προβλέπεται ή όταν ασκήθηκε εκπρόθεσμα ή χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται από το νόμο για την άσκηση του καθώς και όταν έγινε νόμιμα παραίτηση από το ένδίκο μέσο ή σε κάθε άλλη περίπτωση που ο νόμος ρητά προβλέπει ότι το ένδικο μέσο είναι απαράδεκτο, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (ως συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά υστέρα από πρόταση του εισαγγελέα κ α:

αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανιστούν κήρυσσε απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση της απόφασης ή του βουλεύματος που έχει προσβληθεί και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο. Περαιτέρω από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 462, 463, 482, 484, 504 και 510 του ΚΠΔ, τα οποία αναφέρονται στην άσκηση του ένδικου μέσου της αναίρεσης, προκύπτει ότι το ένδικο αυτό μέσο συγχωρείται μόνο κατά των βουλευμάτων των δικαστικών συμβουλίων και κατά των αποφάσεων των ποινικών δικαστηρίων στις περιπτώσεις που ρητώς παρέχεται τούτο από το νόμο.

Η διάταξη του Εισαγγελέα Εφετών που απορρίπτει την προσφυγή του εγκαλούντος κατά της διατάξεως του Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών, κατά το άρθρο 48 του ΚΠΔ, δεν έχει το χαρακτήρα βουλεύματος ή δικαστικής αποφάσεως και ως εκ τούτου δεν επιτρέπεται κατ' αυτής το ένδικο μέσο της αναίρεσης. επομένως, η κρινόμενη από 25-5-2010 αίτηση αναιρέσεως, η οποία στρέφεται κατά της υπ'αριθ. 49/2010 διατάξεως του Εισαγγελέα Εφετών Ναυπλίου που απέρριψε προσφυγή του αναιρεσείοντος κατά της υπ'αριθ. 407/2009 διατάξεως του Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Χαλκίδας, είναι απαράδεκτη και πρέπει να απορριφθεί και να επιβληθούν στον αναιρεσείοντα τα έξοδα της ποινικής διαδικασίας (άρθ. 476 παρ.1 και 583 παρ.1 του ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 25-5-2010 αίτηση του Δ. Χ. του Γ., για αναίρεση της υπ'αριθ. 49/2010 διατάξεως του Εισαγγελέα Εφετών Ναυπλίου. Και Επιβάλλει στον αναιρεσείοντα τα έξοδα της ποινικής διαδικασίας, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 17 Δεκεμβρίου 2010

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 21 Δεκεμβρίου 2010.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ