2026/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2026 / 2014 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 2026/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Χρυσικό, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Γεώργιο Γεωργέλλη, Δημήτριο Κράνη, Αντώνιο Ζευγώλη και Ιωάννη Χαμηλοθώρη Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 18 Νοεμβρίου 2013, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Α. Των καλούντων-αναιρεσειόντων: 1. Ε. χήρας Ι. Ζ., θυγατέρας Γ. Π., κατοίκου ..., 2. Ε. Ζ. του Ι., κατοίκου ..., 3. Α. Ζ. του Ι., ως συνεχιζόντων τη βιαίως διακοπείσα δίκη λόγω θανάτου του αρχικού αναιρεσείοντος Ι. Ζ. του Ν., της πρώτης και ως αναιρεσείουσας, οι οποίες εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Λάμπρο Σινανιώτη.

Των καθ' ων η κλήση - αναιρεσιβλήτων: 1. Ι. Β. του Γ., κατοίκου ..., 2. Χ. Σ. του Β., κατοίκου ..., οι οποίοι παραστάθηκαν με τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Σωτήριο Μπρέγιαννο Β. Των αναιρεσειόντων: 1. Ι. Β. του Γ., κατοίκου ..., 2. Χ. Σ. του Β., κατοίκου ..., οι οποίοι παραστάθηκαν με τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Σωτήριο Μπρέγιαννο

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Ε. χήρας Ι. Ζ., θυγατέρας Γ. Π., κατοίκου ..., 2. Ε. Ζ. του Ι., κατοίκου ..., 3. Α. Ζ. του Ι., κατοίκου ..., ως συνεχιζόντων τη βιαίως διακοπείσα δίκη λόγω θανάτου του αρχικού αναιρεσείοντος Ι. Ζ. του Ν., της πρώτης και ως αναιρεσίβλητης, οι οποίες εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Λάμπρο Σινανιώτη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 31 Δεκεμβρίου 2006 αγωγή των Ι. Ζ. του Ν. αρχικώς ενάγοντος και ήδη αποβιώσαντος και Ε. συζύγου Ι. Ζ. ως και την από 18 Δεκεμβρίου 2007 ανταγωγή του Ι. Β. του Γ. που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 6787/2008 οριστική του ιδίου δικαστηρίου και 4465/2010 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι ανωτέρω ήδη αναιρεσείοντες διάδικοι με τις από 9 Μαρτίου 2011 και 17 Μαρτίου 2011 αιτήσεις τους αντίστοιχα.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Γεωργέλλης, ανέγνωσε την από 23 Μαρτίου 2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η από 9 Μαρτίου 2011 αίτηση αναίρεσης ως και την από 21 Μαρτίου 2013 έκθεση του κωλυομένου να συμμετέχει στη σύνθεση Αρεοπαγίτη Μιχαήλ Αυγουλέα, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της από 17 Μαρτίου 2011 αιτήσεως για αναίρεση της 4465/2010 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Οι πληρεξούσιοι των αναιρεσειόντων ζήτησαν την παραδοχή των αιτήσεων, οι πληρεξούσιοι των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή τους, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους του στη δικαστική δαπάνη του.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η προκειμένη δίκη που διακόπηκε βιαίως με τον επελθόντα στις 30-7-2012 θάνατο του αναιρεσείοντος και αναιρεσιβλήτου Ι. Ζ. νόμιμα και παραδεκτά συνεχίζεται από τις εξ αδιαθέτου κληρονόμους αυτού ως μόνες εγγύτερες συγγενείς κατά το χρόνο του θανάτου του:1)Ε. χήρα Ι. Ζ. θυγ. Γ. Π. (σύζυγο) 2)Ε. Ζ. του Ι. και 3) Α. Ζ. του Ι.(τέκνα).

Κατά τη διάταξη του άρθρου 246 ΚΠολΔ, που εφαρμόζεται και στην αναιρετική διαδικασία κατά το άρθρο 573 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα, το δικαστήριο σε κάθε στάση τη δίκης μπορεί, αυτεπαγγέλτως ή ύστερα από αίτηση κάποιου διαδίκου, να διατάξει την ένωση και συνεκδίκαση περισσότερων εκκρεμών ενώπιον του δικών ανάμεσα στους ίδιους ή διαφορετικούς διαδίκους, αν υπάγονται στην ίδια διαδικασία και, κατά την κρίση του, διευκολύνεται ή επιταχύνεται η διεξαγωγή της δίκης ή επέρχεται μείωση των εξόδων. Στην προκειμένη περίπτωση, κατά την αναφερόμενη-στην αρχή της παρούσας δικάσιμο του παρόντος δικαστηρίου (18-11-2013), συζητήθηκαν η από 9-3- 2011 αίτηση αναιρέσεως των Ι. Ζ. και Ε. συζ. Ι. Ζ. και η από 17-3-2011 αίτηση αναιρέσεως των Ι. Β. και Χ. Σ. που στρέφονται αμφότερες κατά της υπ' αριθμ. 4465/2010 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Οι αιτήσεις αυτές, πρέπει να συνεκδικασθούν, γιατί είναι συναφείς και έτσι διευκολύνεται και επιταχύνεται η δίκη και επέρχεται μείωση των εξόδων.

Οι ίδιες αιτήσεις αναίρεσης ασκήθηκαν νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρ. 552, 553, 556, 564, 566§1 ΚΠολΔ), είναι συνεπώς παραδεκτές (άρθρ. 577§1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθούν ακολούθως ως προς τους λόγους τους (άρθρ. 577§3 ΚΠολΔ), με συμμετοχή στη σύνθεση του Δικαστηρίου και του Εισηγητή, η οποία (συμμετοχή) δεν είναι αντισυνταγματική ούτε αντίθετη προς την αρχή της δίκαιης δίκης (άρθρ. 6§1 της ΕΣΔΑ), όπως άλλωστε και η σύνταξη εισήγησης (άρθρ. 571 ΚΠολΔ), αν ληφθεί υπόψη ότι ο Εισηγητής απλώς εισηγείται στην υπόθεση και ακολούθως συναποφασίζει με τα λοιπά μέλη του δικάζοντος Τμήματος του Αρείου Πάγου, χωρίς δέσμευση από την εισήγησή του, από την οποία μπορεί ελεύθερα να αποκλίνει.

Κατά τη διάταξη του αρθρ. 559 αριθ. 1 του Κ. Πολ.Δ. αναίρεση επιτρέπεται μόνο αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών (άρθρα 173 και 200 του ΑΚ). Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοστεί, ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοστεί, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (Ολ.

ΑΠ 7/2006 και Ολ.ΑΠ 4/2005). Εξάλλου κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες, ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζητήματα πού ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Από την υπόψη διάταξη, που αποτελεί κύρωση της παράβασης του άρθρου 93 παράγραφος 3 του Συντάγματος προκύπτει ότι ο προβλεπόμενος απ' αυτή λόγος αναίρεσης ιδρύεται όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας), ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνηση του (ανεπαρκής αιτιολογία), ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία (Ολ.

ΑΠ 1/1999). Δεν υπάρχει όμως ανεπάρκεια αιτιολογιών, όταν η απόφαση περιέχει συνοπτικές αλλά πλήρεις αιτιολογίες. Εξάλλου, το κατά νόμο αναγκαίο περιεχόμενο της ελάσσονος πρότασης προσδιορίζεται από τον εκάστοτε εφαρμοστέο κανόνα ουσιαστικού δικαίου, του οποίου το πραγματικό πρέπει να καλύπτεται πλήρως από τις παραδοχές της απόφασης στο αποδεικτικό της πόρισμα, και να μην καταλείπονται αμφιβολίες.

Ελλείψεις δε αναγόμενες μόνο στην ανάλυση και στάθμιση των αποδεικτικών μέσων και γενικότερα ως προς την αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, αν αυτό διατυπώνεται σαφώς, δεν συνιστούν ανεπαρκείς αιτιολογίες (Ολ. ΑΠ 861/1984). Δηλαδή, μόνο το τι αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε είναι ανάγκη να εκτίθεται στην απόφαση πλήρως και σαφώς, και όχι γιατί αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε (ΑΠ 1547/1997).

Τα επιχειρήματα δε του δικαστηρίου, που σχετίζονται με την εκτίμηση των αποδείξεων δεν συνιστούν παραδοχές επί τη βάσει των οποίων διαμορφώνεται το αποδεικτικό πόρισμα και ως εκ τούτου δεν αποτελούν "αιτιολογία" της απόφασης, ώστε στο πλαίσιο της ερευνώμενης διάταξης του άρθρου 559 αριθ. 19 να επιδέχεται αυτή μομφή για αντιφατικότητα ή ανεπάρκεια, ενώ δεν δημιουργείται ο ίδιος λόγος αναίρεσης του αριθμού 19 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ ούτε εξαιτίας του ότι το δικαστήριο δεν αναλύει ιδιαιτέρως και διεξοδικά τα μη συνιστώντα αυτοτελείς ισχυρισμούς επιχειρήματα των διαδίκων οπότε ο σχετικός λόγος αναίρεσης απορρίπτεται ως απαράδεκτος.

Τέλος, από τη διάταξη του άρθρου 561 παράγραφος 1 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι η εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας των πραγματικών περιστατικών, εφόσον δεν παραβιάστηκαν με αυτά κανόνες ουσιαστικού δικαίου, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί, ή εφόσον η εκτίμηση τους δεν ιδρύει λόγους αναίρεσης από τους αριθμούς 19 και 20 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, είναι από τον Άρειο Πάγο ανέλεγκτη, ο δε αντίστοιχος λόγος αναίρεσης, εκ του περιεχομένου του οποίου προκύπτει ότι δεν συντρέχει καμία από τις προαναφερθείσες εξαιρετικές περιπτώσεις απορρίπτεται ως απαράδεκτος, εφόσον πλέον πλήττεται η ουσία της υπόθεσης που δεν υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο.

Στη προκειμένη περίπτωση το Εφετείο δέχθηκε τα εξής:<< Με το αριθμ. ... προσύμφωνο συμβόλαιο μεταβίβασης ποσοστών εξ αδιαιρέτου και εργολαβικό της συμβολαιογράφου Αθηνών Βασιλικής Καρπούζου, οι ενάγοντες Ι. Ζ. και Ε., σύζ. I. Ζ., το γένος Γ. Π. (ήδη αναιρεσείοντες), ανέθεσαν στον εναγόμενο - αντενάγοντα, Ι. Β. (ήδη πρώτο αναιρεσίβλητο), την ανέγερση πολυόροφης οικοδομής, με το σύστημα της αντιπαροχής σε οικόπεδο συνιδιοκτησίας τους, κατά ποσοστό 67%ο εξ αδιαιρέτου στον πρώτο και 33% εξ αδιαιρέτου στη δεύτερη, επιφάνειας 329 τ.μ που βρίσκεται στη συμβολή των οδών ...

και ..., στη Νέα Σμύρνη Αττικής. Η πολυκατοικία θα αποτελείτο από υπόγειο, ελεύθερο ισόγειο (πυλωτή) και εφτά πάνω από την πυλωτή ορόφους. Στο ίδιο συμβόλαιο συνεβλήθη και ο δεύτερος των εναγομένων Χ. Σ., ως εγγυητής (ήδη δεύτερος αναιρεσίβλητος) για την καλή εκτέλεση του έργου και των όρων του εργολαβικού και για κάθε απαίτηση των οικοπεδούχων από την παραβίαση των όρων του εργολαβικού, καθώς και των όρων των Γενικής και Ειδικής Συγγραφών Υποχρεώσεων.

Ως εργολαβικό αντάλλαγμα ορίστηκε με το ίδιο συμβόλαιο η μεταβίβαση σταδιακά ποσοστού 559/000 εξ αδιαιρέτου του προαναφερόμενου οικοπέδου στον εργολάβο πρώτο των εναγομένων. Στους οικοπεδούχους θα περιέρχονταν οι οριζόντιες ιδιοκτησίες με στοιχεία Β 1, Δ I και Ε 1 (διαμερίσματα), ΑΠ 4, 5 και 6 αποθήκες και G 1, Θ2 και 3 θέσεις στάθμευσης του υπογείου η πρώτη, και της πυλωτής οι λοιπές.

Κατά τον όρο 11 του εργολαβικού οι οριζόντιες ιδιοκτησίες έπρεπε να παραδοθούν έτοιμες για χρήση και οίκηση και χωρίς ελαττώματα και ελλείψεις σε χρονικό διάστημα 22 μηνών από την υπογραφή του συμβολαίου, ήτοι μέχρι τις 19-03-2006 (ενώ οι κοινόχρηστοι και κοινόκτητοι χώροι έπρεπε να παραδοθούν έτοιμοι σε διάστημα 24 μηνών από την υπογραφή του συμβολαίου, ήτοι μέχρι τις 19-05-2006.

Ορίσθηκε δε ότι σε περίπτωση υπερημερίας του εργολάβου αυτός θα υποχρεούται σε καταβολή ποινικής ρήτρας ίσης με ένα ευρώ την ημέρα για κάθε τετραγωνικό μέτρο των οριζόντιων, ιδιοκτησιών και σε 15,00 ευρώ την ημέρα για την καθυστέρηση παραδόσεως των κοινοχρήστων κάθε οριζόντιας ιδιοκτησίας της αντιπαροχής.

Ο πρώτος των εναγομένων άρχισε την ανέγερση της οικοδομής και εν τω μεταξύ προσέλαβε ως εργαζόμενη στο τεχνικό του γραφείο και τη θυγατέρα των οικοπεδούχων Ε. Ζ., στις 25-04-2005, αρχιτέκτονα μηχανικό, η οποία και παρακολουθούσε και τις εργασίες στην οικοδομή των γονέων της. Οι ενάγοντες οικοπεδούχοι μέχρι και τον Δεκέμβριο του έτους 2005 είχαν παραλάβει τα επί μέρους τμήματα του έργου και μεταβίβαζαν στον εργολάβο τα αντίστοιχα ποσοστά εξ αδιαιρέτου του οικοπέδου με τις οριζόντιες ιδιοκτησίες που αντιστοιχούσαν σ' αυτά, κατά τα οριζόμενα στο εργολαβικό.

Όπως προαναφέρθηκε οι οριζόντιες ιδιοκτησίες που Θα περιέρχονταν στους οικοπεδούχους έπρεπε να παραδοθούν έτοιμες μέχρι τις 19-03-2006. Ο πρώτος των εναγομένων - αντενάγων, προτιθέμενος να παραδώσει εμπροθέσμως έτοιμες στους οικοπεδούχους τις δικές τους οριζόντιες ιδιοκτησίες ζήτησε από την θυγατέρα των εναγόντων - οικοπεδούχων να ελέγξει μαζί με τους γονείς της αυτές προς διαπίστωση τυχόν εκκρεμοτήτων.

Στις 22-03-2006 οι οικοπεδούχοι απέστειλαν στον πρώτο των εναγομένων ένα κατάλογο, στον οποίο είχαν καταγράψει ορισμένες επουσιώδεις ελλείψεις και κακοτεχνίες που είχαν διαπιστώσει σε έλεγχο στον οποίο είχαν προβεί στις 19-03-2006. Ο εναγόμενος προέβη σε αποκατάσταση των ελλείψεων και κακοτεχνιών και κάλεσε προφορικά τον πρώτο των εναγόντων - αντεναγομένων να παραλάβει τα διαμερίσματα αλλά αυτός δεν ανταποκρίθηκε.

Στη συνέχεια ο πρώτος των εναγομένων στις 14-04-2006 κάλεσε εκ νέου εγγράφως τους ενάγοντες - αντεναγομένους να παραλάβουν τα διαμερίσματα αλλά αυτοί και πάλι δεν παρέλαβαν αυτά. Στις 12-05-2006, μετά από νέα αυτοψία που έγινε από την κόρη των εναγόντων-αντεναγομένων, τον πρώτο απ' αυτούς και τον πρώτο των εναγομένων-αντενάγοντα, οι ενάγοντες - αντεναγόμενοι ενεχείρισαν δια της θυγατέρας τους νέο κατάλογο εκκρεμοτήτων, ο οποίος περιείχε επίσης επουσιώδεις ελλείψεις.

Ο πρώτος των εναγομένων αντενάγων στη συνέχεια με την από 18-05-2006 τηλεομοιοτυπική επιστολή του ενημέρωσε τους ενάγοντες ότι έχει τακτοποιήσει όλες τις εκκρεμότητες και καλούσε αυτούς να παραλάβουν τις ιδιοκτησίες και να υπογράψουν το σχετικό πρωτόκολλο παράδοσης και παραλαβής. Οι ενάγοντες δεν ανταποκρίθηκαν και στη συνέχεια απέστειλε σ' αυτούς Και την από 13-06-2006 εξώδικη πρόσκληση- διαμαρτυρία που επιδόθηκε στις 14-06-2006, όπως προκύπτει από την ...

έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών Γ. Ρ. με την οποία τους καλούσε να προσέλθουν στη συμβολαιογράφο Αθηνών Βασιλική Καρπούζου και να μεταβιβάσουν σ' αυτόν τα υπόλοιπα 146/000 εξ αδιαιρέτου του εργολαβικού ανταλλάγματος με τις αντιστοιχούσες σ' αυτά οριζόντιες ιδιοκτησίες. Οι ενάγοντες - αντεναγόμενοι δεν προσήλθαν στην προαναφερόμενη συμβολαιογράφο για μεταβίβαση των ποσοστών αλλά, στις 10 Ιουλίου 2006, προσήλθαν στη συμβολαιογράφο Αθηνών Λαμπρινή Σταμάτη και προέβαλαν αντιρρήσεις για την παραλαβή των οριζόντιων ιδιοκτησιών τους και των κοινόχρηστων και κοινόκτητων μερών της οικοδομής ισχυριζόμενοι ότι υπάρχουν ελλείψεις οι οποίες περιγράφονταν σε κατάλογο που είχε συντάξει η αρχιτέκτων -μηχανικός Ε.

Ο. και ο σχετικός κατάλογος των ελλείψεων επισυνάφθηκε στην 534/10-07-2006 πράξη της προαναφερόμενης συμβολαιογράφου, όπου αναφέρουν και τις κατά τους ισχυρισμούς τους ελλείψεις και κακοτεχνίες του έργου. Επίσης οι ενάγοντες στις 28-07-2006 εμφανίσθηκαν στη συμ/φο Αθηνών Βασιλική Καρπούζου και αρνήθηκαν να μεταβιβάσουν τα τελευταία ποσοστά του εργολαβικού ανταλλάγματος για το λόγο ότι υπήρχαν ελλείψεις κατά τους ισχυρισμούς τους, τις οποίες και αναφέρουν στη σχετική πράξη που συντάχθηκε με αριθμό ...

της προαναφερόμενης συμβολαιογράφου. Την ίδια ημέρα στην ίδια συμβολαιογράφο εμφανίσθηκε και ο αντενάγων-εναγόμενος ο οποίος δήλωσε ότι το έργο ήταν έτοιμο από τον Μάρτιο τον έτους 2006 και ανέφερε στην 10294/2006 πράξη της συμβολαιογράφου ότι τα αναφερόμενα από τους οικοπεδούχους είναι κακόβουλα και προσχηματικά.

Στις 24-11-2006 ο αντενάγων-εναγόμενος ζήτησε με αίτησή του από το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος (TEE) να ορισθεί πραγματογνώμονας για να γνωμοδοτήσει αν υπάρχουν ελλείψεις και κακοτεχνίες στην οικοδομή. Το ΤΕΕ όρισε αρχικά ως πραγματογνώμονα τον πολιτικό μηχανικό Γ. Ζ.. Οι ενάγοντες - αντεναγόμενοι, πληροφορηθέντες το διορισμό του, απέστειλαν προς το TEE, στις 18-01-2007 την από 16-012007 εξώδικη δήλωσή τους, με την οποία, μεταξύ άλλων, ανέφεραν ότι ήδη είχαν ασκήσει αγωγή, δεν είχε συμφωνηθεί στην εργολαβική σύμβαση κανένα δικαίωμα προσφυγής για την επίλυση των διαφορών στη διενέργεια πραγματογνωμοσυνών του TEE και δεν υπαγόταν στην αρμοδιότητα και στο έργο των πραγματογνωμόνων του ΤΕΕ η υποκατάσταση της εκδοθησόμενης δικαστικής απόφασης και ζητούσαν να προβεί στην ανάκληση του διορισμού του πραγματογνώμονος.

Κατόπιν αυτού ο παραπάνω πραγματογνώμονας παραιτήθηκε και ορίσθηκε νέα πραγματογνώμονας η Η. Σ., αρχιτέκτων μηχανικός, η οποία διενήργησε πραγματογνωμοσύνη και συνέταξε σχετική έκθεση, παρά το γεγονός ότι οι ενάγοντες-αντεναγόμενοι απέστειλαν και νέα εξώδικη δήλωση με το αυτό περιεχόμενο και ζητούσαν την ανάκληση του διορισμού της.

Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι οι οριζόντιες ιδιοκτησίες είχαν ορισμένες ελλείψεις και κακοτεχνίες και ειδικότερα τις παρακάτω αναφερόμενες για την αποκατάσταση των οποίων απαιτούνται επίσης τα παρακάτω αναφερόμενα ποσά: 1) οι μαρμαροποδιές των στηθαίων των ζαρντινιερών του ακαλύπτου, σύμφωνα με το άρθρο 10 της Γενικής Συγγραφής Υποχρεώσεων, έπρεπε να έχουν πάχος 3 εκ.

Όμως έχει τοποθετηθεί μάρμαρο πάχους 2 εκ. καθώς και στην ποδιά του παραθύρου του καθιστικού των διαμερισμάτων Δ 1 και Ε 1. Για την αντικατάσταση απαιτείται η ακόλουθη δαπάνη: α) αποξηλώση παλαιών ποδιών, αφαίρεση και εναπόθεση των δύο παραθύρων αλουμινίου 1600,00 ευρώ β) Προμήθεια και τοποθέτηση μαρμαροποδιών Καβάλας πάχους 3 εκ.

με νεροσταλάκτη 6 τ.μ Χ 90,00 € /τ.μ =540,00 ευρώ και γ) αποκατάσταση επιχρισμάτων και χρωμάτων 450,00 ευρώ. Σύνολο 2590,00 ευρώ. 2) στα παράθυρα του λουτρού, του WC και της κουζίνας που δεν έχουν παντζούρι ή ρολό έπρεπε σύμφωνα, με το άρθρο 14 της Γενικής Συγγραφής Υποχρεώσεων να τοποθετηθεί σιδεριά ασφαλείας και δεν έχει τοποθετηθεί.

Για την τοποθέτηση ασφαλείας στα παράθυρα των λουτρών και WC των τριών διαμερισμάτων και στο στρογγυλό παράθυρο της κουζίνας του Β' διαμερίσματος, απαιτείται σίδερο μασσίφ συνολικά 6,5 τ.μ. σύμφωνα με τις συγγραφές, με ελαιοχρωματισμό τους και η δαπάνη ανέρχεται στο ποσό των (6,5 τ.μ. χ 210,00 €/τ.μ) 1365,00 ευρώ. 3) Σύμφωνα με το άρθρο 5 παρ. 2 της Ειδικής Συγγραφής Υποχρεώσεων στις εσώθυρες της κουζίνας και των υπνοδωματίων έπρεπε να υπάρχει εκατέρωθεν λαμπάς 10 εκατοστών, όμως έχουν κατασκευαστεί χωρίς λαμπά.

Για τη διόρθωσή τους απαιτείται: Δαπάνη αποξήλωσης των εννέα Θυρών, κασωμάτων και φύλλων 300,00 ευρώ. Κτίσιμο και σοβάτισμα λαμπάδων 10 εκ 9 τεμ. Χ 120,00 €=1080,00 ευρώ. Τοποθέτηση νέων κασωμάτων με πρεβάζια και προσαρμογή των διαστάσεων των φύλλων 9 τεμ. χ 160,00 €/τεμ = 1440,00 ευρώ. Ελαιοχρωματισμοί Θυρών 9 τεμ. χ 100,00 € = 900,00 ευρώ, ήτοι σύνολο 3720,00 ευρώ. 4) στις οροφές των χώρων υποδοχής των τριών διαμερισμάτων των οικοπεδούχων δεν είχαν τοποθετηθεί χωνευτά φωτιστικά σποτς, ενώ έπρεπε να έχουν κατασκευαστεί σύμφωνα με την ειδική συγγραφή υποχρεώσεων (άρθρο 5).

Απαιτούνται 10 σποτς για το καθένα από τα διαμερίσματα Δ 1 και Ε 1 και 8 σποτς για το διαμέρισμα Β1, σύνολο 28 φωτιστικά σποτς. Επίσης δεν υπάρχει χωνευτό φωτιστικό στην οροφή του πλατύσκαλου κλιμακοστασίου στο δώμα, όπως προβλέπεται από την γενική συγγραφή υποχρεώσεων. Δαπάνη για την προσθήκη, 29 συνολικών σποτς στους χώρους υποδοχής και το κλιμακοστάσιο:

α) Άνοιξη οπών με καροτιέρα αδιατάρακτης κοπής, 1450,00 ευρώ. β) Ηλεκτρολογική προσαρμογή εγκατάστασης, παροχή από τις υπάρχουσες ηλεκτρολογικές αναμονές και τοποθέτηση φωτιστικών, 1400,00 ευρώ. γ) Αποκατάσταση επιχρισμάτων οροφών με καθαίρεση παλαιών (70τ.μ χ 20,00€/τ.μ)= 1400,00 Ε. δ) Χρωματισμοί σπατουλαριστοί (106 τ.μ χ 12,00 €/τ.μ) 1272,00 Ε.

Σύνολο για τα προαναφερόμενα 5522,00 ευρώ. 5) κατά τη συγγραφή το έπιπλο των λουτρών προβλέπεται να είναι κτιστό ή καπλαμαρισμένο όμοιο με της κουζίνας, το οποίο είναι από κουτιά μελανίνης και πορτάκια και πάκο από βακελίτη. Δαπάνη αντικατάστασης εξ ολοκλήρου των επίπλων με νέα από σκελετό μελαμίνης, Πορτάκια από βακελίτη και πάγκο από βακελίτη, όπως της κουζίνας σύμφωνα με την συγγραφή, με επαναχρησιμοποίηση της ένθετης γούρνας 3 τεμ χ 550,00 € = 1650,00 ευρώ. 6) Στο WC ο νιπτήρας είναι διαστάσεων 50 χ 22 εκ.

ενώ έπρεπε να έχει τοποθετηθεί διαστάσεων 65 χ 22 εκ (άρθρο 9 της Ειδικής Συγγραφής Υποχρεώσεων). Όμως (λόγω του ότι το WC και στα τρία διαμερίσματα είναι μικρό, σύμφωνα με τα σχέδια δεν υπάρχει δυνατότητα για τοποθέτηση μεγαλύτερου νιπτήρα. Διαφορά του υπάρχοντος νιπτήρα 50 χ 22 από τον προδιαγραφόμενο στη συγγραφή 65 χ 52 της ίδιας μάρκας (πορσελάνη σχεδίου SAPFO της IDEAL STANDARD) 3 τεμ χ 40,00 € 1τεμ = 120,00 ευρώ. 7) Η κρεμαστή στρογγυλή πετσετοθήκη που βρίσκεται στα λουτρά σε θέση πάνω από τις ποτηροθήκες χρειάζεται μετατόπιση για λόγους λειτουργικότητας.

Δαπάνη μετατόπισης με αντικατάσταση τριών συνολικά πλακιδίων 3 τεμ χ 60,00 ευρώ = 180,00 ευρώ. 8) Οι καθρέπτες των λουτρών προβλέπονται από την ειδική συγγραφή υποχρεώσεων (άρθρο 9) εντοιχισμένοι ανάμεσα στα πλακίδια με περιμετρικό μπιζοντάρισμα, χωρίς τον καθορισμό των διαστάσεων. Αντί των προβλεπόμενων έχουν τοποθετηθεί ένθετοι κρεμαστοί με ξύλινη κορνίζα.

Δαπάνη τοποθέτησης εντοιχισμένων καθρεπτών, καθαίρεση των απαραίτητων πλακιδίων τοίχου και τοποθέτηση τριών καθρεπτών λουτρού και 3 WC, τρία τεμάχια χ 100 € /τεμ = 300,00 και 3 τεμ χ 70,00 €/τεμ =210,00, ήτοι σύνολο 510,00 ευρώ. 9) Οι πόρτες των ντουλαπιών των υπνοδωματίων, αντί πόμολων, φέρουν εγκοπές-χούφτες για το χειρισμό τους.

Επειδή έχει εξασθενήσει το φύλλο της ντουλάπας στη περιοχή της εγκοπής πρέπει να γίνει ενίσχυση τοπικά, εσωτερικά του φύλλου, πίσω από κάθε εγκοπή, με την τοποθέτηση πρόσθετου τεμαχίου από MDF, εκτός από τα συρτάρια, όπου εκεί ήδη είναι διπλό το υλικό: Δαπάνη ενίσχυσης για τα 72 φύλλα όλων των ντουλαπιών 400,00 ευρώ.

Επαναχρωμάτισμα των φύλλων με λάκα, εσωτερικά, -δαπάνη 72 τεμ χ 20,00 €/τεμ =1440,00 ευρώ. 10) Στις κουζίνες υπάρχει αναμονή παροχής ηλεκτρικού ρεύματος για σκουπιδοφάγο, αλλά δεν υπάρχει ο ανάλογος διακόπτης και ο νεροχύτης με την αντίστοιχη οπή για την τοποθέτηση της συσκευής. Απαιτείται δαπάνη 1615,00 ευρώ ήτοι α) για την τοποθέτηση διακόπτη για τις τρεις κουζίνες, με τα αντίστοιχα μερεμέτια στα πλακίδια του τοίχου πάνω από τον πάγκο 750,00 ευρώ.

Β) αντικατάσταση των νεροχυτών με νέους ανοξείδωτους με οπή σκουπιδοφάγου, μάρκας franke, σύμφωνα με τις συγγραφές υποχρεώσεων 615,00 ευρώ και γ) με αποξήλωση των παλαιών και τοποθέτηση των νέων 300,00 ευρώ. Σύνολο (750,00 + 615,00 + 300,00)= 1665,00 ευρώ. Όμως οι ενάγοντες για τη σχετική δαπάνη ζητούν το ποσό των 1615,00 ευρώ. 11) Απαιτείται η συμπλήρωση των ντουλαπιών της κουζίνας στο χώρο που προβλέπεται να τοποθετηθεί η ηλεκτρική κουζίνα με ένα ράφι και ένα συρτάρι στο κάτω μέρος, στην ίδια ποιότητα με τα υπάρχοντα ντουλάπια.

Δαπάνη προμήθειας και τοποθέτησης 3 τεμ χ 200,00 €/τεμ =600,00 ευρώ. 12) Δεν έχουν τοποθετηθεί μεταλλικοί γάντζοι ανάρτησης των φωτιστικών όπου δεν προβλέπονται χωνευτά σποτς οροφής. Για την τοποθέτηση των γάντζων ανάρτησης όπου πρέπει, σύμφωνα με τη συγγραφή, απαιτείται δαπάνη 375,00 ευρώ (15 τεμάχια χ 25,00 €/τεμάχιο).

Σύνολο δαπανών για τις ελλείψεις και κακοτεχνίες των διαμερισμάτων ποσού 20.087,00 ευρώ. Στους κοινόχρηστους και κοινόκτητους χώρους της πολυκατοικίας υπάρχουν οι ακόλουθες ελλείψεις: 1) ο ανελκυστήρας κατά το άρθρο 24 της Γενικής Συγγραφής Υποχρεώσεων έπρεπε να είναι μάρκας KLEEMAN αλλά αντ' αυτού έχει τοποθετηθεί μάρκας ALGI.

Για την αντικατάσταση του ανελκυστήρα με άλλο μάρκας KLEEMAN, 9 στάσεων, μαζί με την καμπίνα του και όλες τις προδιαγραφές ασφαλείας του Υπουργείου Βιομηχανίας απαιτείται το ποσό 27.000,00 ευρώ. 2) οι μαρμαροποδιές των παραθύρων της εισόδου της πυλωτής καθώς και των παραθύρων των κλιμακοστασίων προς το φωταγωγό έπρεπε να είναι από μάρμαρα πάχους 3 εκ και όχι 2 εκ, όπως έχουν τοποθετηθεί.

Για την αντικατάσταση τους απαιτείται δαπάνη α) για αποξήλωση των παραθύρων και επανατοποθέτηση ποσό 900,00 ευρώ. β) για αντικατάσταση των μαρμαροποδιών με νέα μάρμαρα Καβάλας (3 εκ χ 7 τ.μ χ 90,00 €/τ.μ = 630,00 ευρώ. Σύνολο 1530,00 ευρώ. 3) Δεν έχουν τοποθετηθεί κιγκλιδώματα ασφαλείας στα παράθυρα που δεν έχουν εξώφυλλα, όπως του κλιμακοστασίου και της πυλωτής.

Για την τοποθέτηση μασσίφ σιδεριών με ελαιοχρωματισμούς απαιτείται δαπάνη 15 τ.μ χ 210,00 €/τ.μ = 3150,00 ευρώ. 4) οι απολήξεις των καπνοδόχων στην ταράτσα δεν είναι μεταλλικές και δεν έχουν μεταλλικό κάλυμμα, όπως θα έπρεπε κατά το άρθρο 26 της Γενικής Συγγραφής Υποχρεώσεων. Απαιτείται δαπάνη για την καθαίρεση των κτιστών απολήξεων και τοποθέτηση μεταλλικών σωλήνων με μεταλλικές απολήξεις ποσού 2.300,00 ευρώ 5) Οι κατακόρυφες στήλες εξαερισμού των αποχετεύσεων έχουν προεκταθεί κατά 70 εκ.

και 1 μ. πάνω από το δώμα, ενώ σύμφωνα με το άρθρο 18 της Γενικής Συγγραφής Υποχρεώσεων "κάθε κατακόρυφη στήλη αποχετεύσεως Θα προεκτείνεται για λόγους αερισμού μέχρι ύψους 2 μέτρων πάνω από το δάπεδο της ταράτσας και Θα φέρει στο άκρο της κατάλληλο κάλυμμα". Απαιτείται δαπάνη για την αποξήλωση πλαστικών σωλήνων εξαερισμού και προμήθεια και τοποθέτηση πλαστικού σωλήνα (δύο τεμάχια) ποσό 110,00 ευρώ.

Σύνολο δαπάνης για τις ελλείψεις και κακοτεχνίες των κοινοχρήστων ποσού (27.000 +1534 + 3150 + 2300 + 110)= 34.090,00 ευρώ. Και συνολικά για τις οριζόντιες ιδιοκτησίες και τα κοινόχρηστα ποσό (20.087,00 + 34090,00) = 54177,00 πλέον ΦΠΑ 19% 10.293,63 ήτοι ποσό 64.470,63 ευρώ. Άλλες ελλείψεις και κακοτεχνίες δεν αποδείχθηκαν... Από τα παραπάνω αποδεικνύεται ότι ο εναγόμενος-αντενάγων εργολάβος εκπλήρωσε τις υποχρεώσεις του και προσέφερε εμπροθέσμως από το Μάρτιο του έτους 2006 το έργο στους οικοπεδούχους, οι οποίοι όμως αρνήθηκαν να το παραλάβουν λόγω της υπάρξεως των παραπάνω επουσιωδών ελλείψεων, οι οποίες δεν αναιρούν τη χρήση του.

Κατά συνέπεια δεν κατέπεσε η συμφωνημένη ποινική ρήτρα διότι δεν υπήρξε υπερημερία, καθόσον το έργο προσφέρθηκε εμπρόθεσμα και δη τόσο οι οριζόντιες ιδιοκτησίες όσο και τα κοινόχρηστα και κοινόκτητα μέρη. Το κονδύλιο, επομένως, της αγωγής των οικοπεδούχων που αναφέρεται σε ποινική ρήτρα είναι απορριπτέο ως αβάσιμο...

Κατά τα προαναφερθέντα ο αντενάγων προσέφερε το έργο εμπροθέσμως με τις επουσιώδεις ελλείψεις που προαναφέρθηκαν, οι οποίες δεν αναιρούν τη χρήση του, ούτε είναι διάφορο του συμφωνηθέντος, όφειλαν, επομένως, οι αντεναγόμενοι να μεταβιβάσουν σ' αυτόν τα υπόλοιπα ποσοστά του συμφωνηθέντος εργολαβικού ανταλλάγματος, ήτοι τα 146/000 εξ αδιαιρέτου του οικοπέδου, με τις οριζόντιες ιδιοκτησίες που αντιστοιχούν σ' αυτά.

Έτσι οι αντεναγόμενοι κατέστησαν υπερήμεροι ως προς τη μεταβίβαση των παραπάνω ποσοστών και πρέπει να αναγνωρισθεί ότι υφίσταται αξίωση του αντενάγοντος προς δήλωση βουλήσεως των οικοπεδούχων, προκειμένου αυτοί να υποχρεωθούν να μεταβιβάσουν τα 146/000 εξ αδιαιρέτου, λόγω οφειλόμενου εργολαβικού ανταλλάγματος και κατά ποσοστό 97,82/000 ο πρώτος συγκύριος του κατά ποσοστό 67% και 48,18/000 η δεύτερη (συγκυρία του ακινήτου κατά ποσοστό 33%). >>> Α) Σε σχέση με την από 9 Μαρτίου 2011 αίτηση αναίρεσης Με βάση τις ως άνω παραδοχές το Εφετείο και κατά το μέρος που ενδιαφέρει εδώ απέρριψε την έφεση των εναγόντων και ήδη με την ως άνω αναίρεση αναιρεσειόντων οικοπεδούχων κατά της πρωτοδίκης απόφασης κατά το μέρος που με αυτή είχε απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμη η αγωγή τους, κατά το αιτηθέν κονδύλιο της ποινικής ρήτρας. 'Ετσι που έκρινε το Εφετείο δεν παραβίασε ευθέως τις διατάξεις των άρθρων 404, 405, 341, 349, 361, 688 - 690 Α.Κ.

αλλά ούτε και εκ πλαγίου καθόσον διέλαβε σ'αυτή σαφείς πλήρεις και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες που καθιστούν εφικτό τον έλεγχο για την ορθή ή μη εφαρμογή του νόμου. Ειδικότερα με βάση τα δεκτά γενόμενα ως άνω πραγματικά περιστατικά σύμφωνα με τα οποία κατ' ορθή νοηματική απόδοση του περιεχομένου της απόφασης η ποινική ρήτρα συμφωνήθηκε για τη περίπτωση της μη εμπρόθεσμης παράδοσης του έργου χωρίς ουσιώδη ελαττώματα και ελλείψεις που ν' αναιρούν τη χρήση του και ότι η περίπτωση αυτή δεν συνέτρεξε καθόσον το έργο εκτελέστηκε και προσφέρθηκε από τον εναγόμενο εργολάβο εμπρόθεσμα, τα δε ως άνω ελαττώματα και ελλείψεις που υπήρχαν ήταν επουσιώδη, έννοια στην οποία και πράγματι υπάγονται με βάση τη καλή πίστη και τα διδάγματα της κοινής πείρας ενόψει της φύσης και της έκτασης αυτών και της κατά προορισμό χρήσης του έργου που εκτελέσθηκε και προσφέρθηκε για παράδοση και δεν αναιρούν τη χρήση του ούτε καθιστούν το έργο διάφορο από εκείνο που είχε συμφωνηθεί , δεν συνέτρεξε περίπτωση κατάπτωσης της συμφωνηθείσας ποινικής ρήτρας και επιδίκασης στους ενάγοντες του αιτηθέντος από την αιτία αυτή χρηματικού ποσού.

Κατ'ακολουθίαν οι λόγοι της αναίρεσης πρώτος και δεύτερος από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. και τρίτος από τον αριθμό 19 του ίδιου άρθρου με τους οποίους υποστηρίζονται τα αντίθετα είναι αβάσιμοι. Οι ίδιοι λόγοι κατά το λοιπό μέρος τους είναι απαράδεκτοι διότι οι σχετικές αιτιάσεις στηρίζονται σε πραγματικά περιστατικά που δεν αποτελούν παραδοχές της απόφασης Β) Σε σχέση με την από 17 Μαρτίου 2011 αίτηση αναίρεσης Με βάση τις ανωτέρω παραδοχές και κατά το μέρος που ενδιαφέρει εδώ το Εφετείο α) δέχθηκε την έφεση των εναγόντων οικοπεδούχων και .αναγνώρισε ότι οι εναγόμενοι (εργολάβος και εγγυητής) οφείλουν να καταβάλλουν εις ολόκληρο ο καθένας στη μεν πρώτη ενάγουσα το ποσό των 43.195,32 ευρώ στη δε δεύτερη το ποσό των 21.275,31 ευρώ με το νόμιμο τόκο από της επίδοσης της αγωγής μέχρι την εξόφληση ως αποζημίωσή τους για τη πλημμελή εκτέλεση του έργου και β) απέρριψε την έφεση των εναγομένων κατά της πρωτόδικης απόφασης.

Έτσι που έκρινε το Εφετείο και: Α) κατά το μέρος που επιδίκασε στους ενάγοντες εργοδότες αποζημίωση λόγω ελαττωμάτων και ελλείψεων δεν παραβίασε ευθέως με εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή τις διατάξεις των άρθρων 361, 681, 688-690 Α.Κ. που εφάρμοσε αλλά ούτε και εκ πλαγίου καθόσον διέλαβε σ'αυτή σαφείς πλήρεις και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες που καθιστούν εφικτό τον έλεγχο για την ορθή ή μη εφαρμογή του νόμου.

Ειδικότερα με βάση τα δεκτά γενόμενα με σαφήνεια ως άνω πραγματικά περιστατικά πληρούται το πραγματικό των ανωτέρω διατάξεων και γεννάται ευθύνη των εναγομένων (του πρώτου ως εργολάβου και του δεύτερου ως εγγυητού) για την αποκατάσταση της ζημίας των εναγόντων αντισυμβαλλομένων εργοδοτών από την ύπαρξη των ως άνω ελαττωμάτων και ελλείψεων του έργου τόσο στις αυτοτελείς οριζόντιες ιδιοκτησίες τους όσο και στους κοινόχρηστους και κοινόκτητους χώρους ως δικαιούχων με βάση την ένδικη σύμβαση μισθώσεως έργου (Α.Π.523/1991).

Κατ'ακολουθίαν οι λόγοι της αναίρεσης δεύτερος κατά το δεύτερο σκέλος του, τρίτος, τέταρτος κατά το δεύτερo σκέλος του και πέμπτος από τους αριθ. 1 και 19 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. με τους οποίους υποστηρίζονται τα'αντίθετα είναι αβάσιμοι. Οι ίδιοι λόγοι κατά το λοιπό μέρος τους όπως και οι λοιποί λόγοι της αναίρεσης από τους ίδιους αριθμούς είναι απαράδεκτοι διότι οι δι'αυτών προβαλλόμενες αιτιάσεις ανάγονται στην εκτίμηση των πραγματικών γεγονότων και την αξιολόγηση των αποδεικτικών στοιχείων καθώς και στην σχετική επιχειρηματολογία του Δικαστηρίου που δεν ελέγχονται από τον Άρειο Πάγο (άρθρο 561 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ.).

Από την επισκόπηση του δικογράφου της αγωγής προκύπτει ότι διαλαμβάνονται σ'αυτή με επαρκή πληρότητα τα ως άνω δεκτά γενόμενα σε σχέση με την αξίωση αποζημίωσης των εναγόντων για πραγματικά ελαττώματα και ελλείψεις, πραγματικά περιστατικά που θεμελιώνουν κατά νόμο την αγωγή .

Συνεπώς το Εφετείο που έκρινε νόμιμη και ορισμένη την αγωγή των εναγόντων δεν υπέπεσε στις πλημμέλειες των αριθ. 1 και 14 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. γι'αυτό και ο πρώτος λόγος της αναίρεσης κατά το πρώτο και δεύτερο σκέλος του με τον οποίο υποστηρίζονται τα'αντίθετα είναι απορριπτέοι ως αβάσιμοι. Το ίδιο Εφετείο δεν υπέπεσε ούτε στη πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 8 Κ.Πολ.Δ.

καθόσον από το περιεχόμενο της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι ο σχετικός περί αοριστίας της αγωγής λόγος της έφεσης των εναγομένων λήφθηκε υπόψη και απορρίφθηκε ως αβάσιμος γι αυτό και ο ίδιος λόγος της αναίρεσης κατά το τρίτο σκέλος του με τον οποίο υποστηρίζονται τ'αντίθετα είναι αβάσιμος, Ο ίδιος λόγος κατά το τέταρτο σκέλος του από τον αριθ. 19 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ.

υπό την αιτίαση ότι δεν αιτιολογείται επαρκώς η απόρριψη του περί αοριστίας της αγωγής λόγου της έφεσης είναι απαράδεκτος διότι η ίδρυση του λόγου από τον αριθ. 19 προϋποθέτει την ουσιαστική έρευνα της υπόθεσης περίπτωση που δεν συντρέχει εν προκειμένω. Β) κατά το μέρος που απέρριψε την αγωγή του εργολάβου για επιδίκαση χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης δεν παραβίασε ευθέως δια της μη εφαρμογής τους τις διατάξεις των άρθρων 57 , 59, 914, 932 Α.Κ.,361,362 και 363 Π.Κ.

αλλά ούτε και εκ πλαγίου. Πιο συγκεκριμένα: Κατά τη διάταξη του άρθρου 57 του ΑΚ, όποιος προσβάλλεται παράνομα στην προσωπικότητα του έχει δικαίωμα να απαιτήσει να αρθεί η προσβολή και να μην επαναληφθεί στο μέλλον, ενώ αξίωση αποζημίωσης σύμφωνα με τις διατάξεις για τις αδικοπραξίες δεν αποκλείεται, κατά δε το άρθρο 59 ΑΚ και στην περίπτωση του άρθρου 57 του ίδιου Κώδικα, το δικαστήριο με την απόφασή του, ύστερα από αίτηση αυτού που έχει προσβληθεί και αφού λάβει υπόψη το είδος της προσβολής, μπορεί επιπλέον να καταδικάσει τον υπαίτιο να ικανοποιήσει την ηθική βλάβη αυτού που έχει προσβληθεί.

Η ικανοποίηση συνίσταται σε πληρωμή χρηματικού ποσού, σε δημοσίευμα, ή σε οτιδήποτε επιβάλλεται από τις περιστάσεις. Τέτοιο προστατευόμενο έννομο αγαθό είναι και η τιμή και η υπόληψη κάθε ανθρώπου. Περαιτέρω κατά το άρθρο 914 ΑΚ, όποιος ζημιώσει άλλον παράνομα και υπαίτια έχει υποχρέωση να τον αποζημιώσει, κατά δε το άρθρο 932 του ίδιου Κώδικα, σε περίπτωση αδικοπραξίας, ανεξάρτητα από την αποζημίωση για την περιουσιακή ζημία, το δικαστήριο μπορεί να επιδικάσει εύλογη κατά τη κρίση του χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης.

Αυτό ισχύει ιδίως για εκείνον που έπαθε προσβολή της υγείας, της τιμής ή της αγνείας του ή στερήθηκε την ελευθερία του. Για να γεννηθεί αξίωση προστασίας από προσβολή της προσωπικότητας κατά τις διατάξεις των άρθρων 57, 59, 914, 932 του ΑΚ Θα πρέπει η προσβολή να είναι παράνομη, να αντίκειται δηλαδή σε διάταξη που απαγόρευε συγκεκριμένη πράξη, με την οποία προσβάλλεται έκφανση αυτής, είναι δε αδιάφορο σε ποίο τμήμα δικαίου βρίσκεται η διάταξη που απαγορεύει την προσβολή.

Έτσι, η προσβολή μπορεί να προέλθει και από ποινικά κολάσιμη πράξη, όπως εξύβριση, απλή δυσφήμηση ή συκοφαντική δυσφήμηση που προβλέπονται και τιμωρούνται από τις διατάξεις των άρθρων 361, 362 και 363 του Π.Κ. Ειδικότερα, από τη διάταξη του άρθρου 361 παρ.1 ΠΚ, κατά την οποία όποιος, εκτός από τις περιπτώσεις της δυσφήμησης (άρθρα 362 και 363), προσβάλλει την τιμή άλλου με λόγο ή με έργο ή με οποιονδήποτε άλλο τρόπο, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι ενός έτους ή με χρηματική ποινή, συνάγεται ότι για τη στοιχειοθέτηση της αξιόποινης πράξης της εξυβρίσεως, που συνιστά συγχρόνως και αδικοπραξία κατά τις ΑΚ 57-59 και 914, απαιτείται ο δράστης να εκδηλώνει αμφισβήτηση για την ηθική ή κοινωνική αξία κάποιου προσώπου ή καταφρόνηση.

Η εκδήλωση αυτή του δράστη μπορεί να συντελεσθεί είτε προφορικά είτε εγγράφως, είτε με έργο, αρκεί να κατατείνει στην μείωση της τιμής ή της υπολήψεως του παθόντος. Για την υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος αυτού απαιτείται ο δράστης να γνωρίζει και να θέλει με την ενέργειά του να προσβάλει την τιμή και υπόληψη του παθόντος.

Απλές κρίσεις και γνώμες ή χαρακτηρισμοί που ενέχουν αμφισβήτηση κατά την κοινή αντίληψη της κοινωνικής ή ηθικής αξίας του παθόντος ή εκδήλωση καταφρονήσεως ή ονειδισμού αυτού είναι δυνατόν να θεμελιώσουν το έγκλημα της εξύβρισης όχι όμως εκείνο της δυσφημήσεως (απλής ή συκοφαντικής). Όμως, κατά το άρθρο 367 παρ. 1 περ.

α'- δ1 Π Κ το άδικο των προβλεπόμενων στα άρθρα 361 επ. του ίδιου Κώδικα πράξεων αίρεται, μεταξύ των άλλων περιπτώσεων που προβλέπονται στο άρθρο αυτό, και όταν πρόκειται για εκδηλώσεις που γίνονται για την εκτέλεση νόμιμων καθηκόντων, την άσκηση νόμιμης εξουσίας ή για τη διαφύλαξη (προστασία) δικαιώματος ή από άλλο δικαιολογημένο ενδιαφέρον ή σε ανάλογες περιπτώσεις (περ.

γ' και δ'). Η τελευταία αυτή διάταξη (ΠΚ 367) για την ενότητα της έννομης τάξης εφαρμόζεται αναλογικά και στο χώρο του ιδιωτικού δικαίου, όπως αυτός οριοθετείται από τις προαναφερόμενες διατάξεις των άρθρων 57-59 και 914 επ. ΑΚ. Επομένως, αιρομένου του άδικου χαρακτήρα των προαναφερθεισών αξιόποινων πράξεων (με την επιφύλαξη, όπως κατωτέρω, της ΠΚ 367 παρ. 2) αποκλείεται και το στοιχείο του παρανόμου της επιζήμιας συμπεριφοράς ως όρος της αντίστοιχης αδικοπραξίας του αστικού δικαίου. 'Ετσι, η προβολή περιπτώσεως του άρθρου 367 παρ. 1 του ΠΚ αποτελεί αυτοτελή ισχυρισμό καταλυτικό της αγωγής του προσβληθέντος (ένσταση), λόγω άρσεως του παρανόμου της προσβολής.

Ωστόσο, κατά την παρ. 2 του άρθρου 367 Π.Κ., η προαναφερόμενη άρση του άδικου χαρακτήρα της προσβολής με δυσφήμηση ή εξύβριση ανατρέπεται, αν από τον τρόπο που έλαβαν χώρα οι δυσφημιστικές ή υβριστικές εκδηλώσεις προκύπτει σκοπός εξυβρίσεως, δηλαδή σκοπός εκφράσεως καταφρονήσεως από τον προσβολέα προς εκείνον που προσβάλλεται.

Ειδικός σκοπός εξυβρίσεως, που ως νομική έννοια ελέγχεται από τον Άρειο Πάγο, υπάρχει στον τρόπο εκδηλώσεως της προσβλητικής της τιμής του άλλου συμπεριφοράς, όταν αυτός δεν ήταν αντικειμενικά αναγκαίος για τη δέουσα απόδοση του περιεχομένου της σκέψης εκείνου που φέρεται ότι ενεργεί από δικαιολογημένο ενδιαφέρον και ο οποίος, αν και γνώριζε τούτο, χρησιμοποίησε τον τρόπο αυτό για να προσβάλλει την τιμή του άλλου.

Στη προκειμένη περίπτωση το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του δέχθηκε σχετικά τα εξής: "... Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι οι εναγόμενοι ασκώντας νόμιμο δικαίωμα τους για την προάσπιση" των συμφερόντων τους απέστειλαν προς τον αντενάγοντα την από 10-07-2006 εξώδικη δήλωση τους, με την οποία αρνήθηκαν να προσέλθουν να υπογράψουν πρωτόκολλο παράδοσης και παραλαβής των ιδιοκτησιών τους και αρνήθηκαν να μεταβιβάσουν τα 146/000 εξ αδιαιρέτου του ακινήτου (υπόλοιπο εργολαβικού ανταλλάγματος), επικαλούμενοι ότι το έργο έχει κακοτεχνίες και ελλείψεις.

Στη συνέχεια δε, συντάχθηκε η 534/1007-2006 πράξη της συμβολαιογράφου Αθηνών Λαμπρινής Σταμάτη, με την οποία εναντιώθηκαν στην υπογραφή του πρωτοκόλλου παραδόσεως παραλαβής και προέβαλαν τις αντιρρήσεις τους. Στις 28-07- 2006 επανέλαβαν την άρνηση τους ενώπιον της συμβολαιογράφου Αθηνών Βασ. Καρπούζου και συντάχθηκε η 10293/2006 πράξη αυτής και τελικά ήγειραν την αγωγή τους, με την οποία ζήτησαν αποζημίωση για ελλείψεις και κακοτεχνίες του έργου.

Με τις ενέργειές τους αυτές, δεν είχαν πρόθεση να ισχυρισθούν ψευδή γεγονότα για το πρόσωπο του ενάγοντος που μπορούσε να βλάψει την τιμή και υπόληψη του, ενώ δεν είχαν πρόθεση δυσφημήσεως αυτού και δεν υπήρχε στις ενέργειές τους ούτε σκοπός εξύβρισης δηλαδή σκοπός που να κατευθύνεται σε προσβολή της τιμής, με αμφισβήτηση της ηθικής ή κοινωνικής αξίας του προσώπου του ή με περιφρόνησή του διότι αυτοί αποσκοπούσαν μόνο στην άσκηση των νόμιμων δικαιωμάτων τους.

Συνεπώς και το κονδύλιο, με το οποίο ο αντενάγων ζητούσε χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης είναι απορριπτέο ως αβάσιμο και ορθά απορρίφθηκε από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο..". Με τις κρίσεις του αυτές, το Εφετείο ορθώς ερμήνευσε και εφάρμοσε τις προδιαληφθείσες διατάξεις, καθόσον τα ως άνω γενόμενα δεκτά ως αποδειχθέντα, δεν ανταποκρίνονταν στο πραγματικό των κανόνων αυτών.

Ειδικότερα, ενόψει της παραδοχής ότι το εκτελεσθέν από τον αναιρεσείοντα έργο είχε ελλείψεις και ελαττώματα, επιβεβαιώνεται η αλήθεια των ισχυρισμών, περί αυτών, των αναιρεσίβλητων, που περιέχονται στην αγωγή τους καθώς, και στα λοιπά έγγραφα που διαμείφθηκαν μεταξύ των διαδίκων, ενώ δικαιολογούν πλήρως, κατά την άποψη του μέσου συνετού ανθρώπου, και τη συμπεριφορά αυτών να αρνηθούν την μεταβίβαση του εργολαβικού ανταλλάγματος στον αναιρεσείοντα.

Ο τρόπος δε που χρησιμοποίησαν για να εκφράσουν την άποψή τους για τις ελλείψεις του έργου, καθώς και την άρνηση τους, για την καταβολή του εργολαβικού ανταλλάγματος, δεν υπερβαίνει τα από τα χρηστά ήθη και την ηθική όρια, με αποτέλεσμα να μην υφίσταται σκοπός εξυβρίσεως υπό την προεκτεθείσα έννοια, δηλαδή σκοπός που να κατευθύνεται στην προσβολή της τιμής του αναιρεσείοντα.

Αντίθετα προκύπτει ότι στις ενέργειές τους αυτές προέβησαν οι εναγόμενοι- αναιρεσίβλητοι, κατά την ενάσκηση των παρεχομένων από το νόμο δικαιωμάτων τους, έτσι ώστε να δικαιολογείται η μη εφαρμογή των ως άνω κανόνων δικαίου". Με τις παραδοχές του δε αυτές δεν στέρησε την απόφασή του από νόμιμη βάση, αφού από το αιτιολογικό αυτής προκύπτουν όλα τα περιστατικά που είναι αναγκαία για την κρίση του δικαστηρίου, στη συγκεκριμένη περίπτωση, περί συνδρομής των διατάξεων που δεν εφαρμόσθηκαν, ενώ έχει σαφείς πλήρεις και μη αντιφάσκουσες αιτιολογίες, ως προς το νομικό χαρακτηρισμό των περιστατικών, που έγιναν δεκτά και ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης.

Επομένως, ο έκτος (κατ' ορθή αρίθμηση) λόγος της κρινόμενης αίτησης, με τον οποίο αποδίδονται οι πλημμέλειες από τους αριθ. 1 και 19 ΚΠολΔ, είναι αβάσιμος και πρέπει να απορριφθεί..

Ο λόγος της αναίρεσης από τον αριθ. 8 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. ιδρύεται αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν, και έχουν ουσιώδη επίδραση στη δίκη (Ολ. ΑΠ 13/1995) ή δεν έλαβε υπόψη του πράγματα που προτάθηκαν και έχουν επίσης ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Νοούνται δε ως πράγματα οι αυτοτελείς ισχυρισμοί των διαδίκων που τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του ασκούμενου με την αγωγή, ένσταση ή αντένσταση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος (Ολ.

ΑΠ 3/1997, ΑΠ 1530/2001, 1225/2004), δηλαδή οι ισχυρισμοί που κατά το νόμο διαμόρφωσαν ή ανάλογα ήταν ικανοί να διαμορφώσουν το διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης (Ολ. ΑΠ 2/1989, ΑΠ 864/2003, 1072/2005). Θα πρέπει δε, αν πρόκειται για ισχυρισμούς που δεν λήφθηκαν υπόψη,, ενώ έπρεπε να ληφθούν, να προτάθηκαν παραδεκτά στο δικαστήριο της ουσίας (Ολ ΑΠ 12/2000, 2/2001) και μάλιστα από τον ήδη αναιρεσείοντα (ΑΠ 881/1998).

Δεν ιδρύεται ο πιο πάνω λόγος αναιρέσεως, αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη του ισχυρισμό αλλά τον απέρριψε για οποιονδήποτε λόγο τυπικό ή ουσιαστικό, γιατί η απόρριψη αυτή σημαίνει ότι έχει ληφθεί υπόψη ο ισχυρισμός, ανεξάρτητα αν δεν έγινε δεκτός, με την παραδοχή ως αποδειχθέντων γεγονότων αντίθετων προς αυτά που τον συγκροτούν (Ολ.

ΑΠ 11/1996). Δεν ιδρύεται δε, ο πιο πάνω λόγος αναίρεσης αν το δικαστήριο της ουσίας παρέλειψε να απαντήσει σε ισχυρισμό εκπρόθεσμο (ΑΠ 867/1988), αόριστο και γενικώς απαράδεκτο, μη νόμιμο ή αλυσιτελή (Ολ. ΑΠ 2/1989, 14/2004) ή σε απλώς αρνητικό ή διευκρινιστικό ισχυρισμό, δηλαδή σε ισχυρισμό που δεν καταλήγει στην επίκληση έννομης συνέπειας (ΑΠ 1058/1998).

Οι αναιρεσείοντες με τον δεύτερο λόγο της κρινόμενης αίτησης, κατά το πρώτο σκέλος του, αναφέρουν ότι τόσο στο πρωτοβάθμιο, δικαστήριο, όσο και με σχετικούς λόγους της εφέσεώς τους ισχυρίστηκαν ότι, οι αναιρεσίβλητοι δεν δικαιούνται αποζημίωση πλέον σύμφωνα με όρο (16°) της μεταξύ τους έγγραφης σύμβασης, που έχει ως εξής: "Οι οικοπεδούχοι μπορούν να παρακολουθούν και εποπτεύουν τις εργασίες ανέγερσης της οικοδομής και να ελέγχουν την τήρηση των όρων του παρόντος, βάσει της γενικής συγγραφής υποχρεώσεων, που προσαρτάται στο παρόν και της ειδικής τοιαύτης, οι ίδιοι ή εν διαφωνία με ένα διπλωματούχο μηχανικό της εκλογής τους, μέλος του TEE για κάθε είδος εργασίας, η αμοιβή του οποίου βαρύνει τους ίδιους.

Μόλις τον διορίσουν πρέπει να γνωστοποιήσουν στον εργολάβο εγγράφως το ονοματεπώνυμο και την ιδιότητα του. Το δικαίωμα να ελέγχουν τις εργασίες, το ασκούν κατά τη διάρκεια κατασκευής για κάθε εργασία, κοινοποιώντας κάθε σχετικό έγγραφο και εφόσον υπάρχουν σχετικές παρατηρήσεις μέσα σε είκοσι (20) εργάσιμες ημέρες στον εργολάβο, ο οποίος υποχρεούται να υποβάλλει εγγράφως εντός δέκα (10) εργασίμων ημερών τις αντιρρήσεις του στους οικοπεδούχους.

Μέσα σε είκοσι (20) εργάσιμες ημέρες από την κατασκευή κάθε εργασίας και εφ' όσον αυτή δεν αμφισβητηθεί, σύμφωνα με τα παραπάνω, ότι συμφωνεί με τα σχέδια και τη γενική και ειδική συγγραφή υποχρεώσεων, θεωρείται ότι έχει γίνει σύμφωνα με αυτά, εκτός εάν πρόκειται για κεκρυμμένο ελάττωμα. Πάντως δεν αποκλείεται το δικαίωμα ελέγχου να ασκήσουν οι οικοπεδούχοι για το όλο έργο όσο τούτο είναι δυνατόν, μετά την αποπεράτωση αυτού ενόψει της παραλαβής των ιδιοκτησιών των οικοπεδούχων και των κοινοκτήτων και κοινοχρήστων πραγμάτων, έργων και εγκαταστάσεων.

Σε περίπτωση που προκύψει διαφωνία ως προς τον τρόπο κατασκευής, κακοτεχνίες κλπ, θα αποφανθεί το κατά το άρθρο 22° Δικαστήριο, μετά από αίτηση οποιουδήποτε των συμβαλλομένων, και αν αποβεί υπέρ των οικοπεδούχων, ο εργολάβος υποχρεούται σε πλήρη αποκατάσταση των κακοτεχνιών σε καταβολή αποζημίωσης με το ποσό των ευρώ δέκα πέντε χιλιάδων (15.000) για καθένα από τους οικοπεδούχους και καταβολή κάθε θετικής ή αποθετικής ζημίας τους.

Στην περίπτωση που θα δικαιωθεί ο εργολάβος, οι οικοπεδούχοι θα πρέπει να αποζημιώσουν τον εργολάβο με το ποσό των ευρώ δέκα πέντε χιλιάδων (15.000) ο καθένας, καθώς και με την καταβολή κάθε θετικής ή αποθετικής ζημίας που έχει υποστεί. Ο εργολάβος αναλαμβάνει την υποχρέωση να παρέχει στους παραπάνω μηχανικούς των οικοπεδούχων κάθε σχετική με τον έλεγχο του πληροφορία και να συμμορφώνεται με τους όρους του παρόντος και της γενικής και ειδικής συγγραφής υποχρεώσεων.

Σε περίπτωση που οι οικοπεδούχοι προσφύγουν ενώπιον των δικαστηρίων, ο εργολάβος υποχρεούται να διακόψει τις εργασίες για το τμήμα του έργου που ανέκυψε η διαφορά, από την επομένη της επιδόσεως του σχετικού δικογράφου προς αυτόν, μέχρις εκδόσεως αποφάσεως υπό του Δικαστηρίου, οπότε, ανάλογα με την απόφαση που θα εκδοθεί, το καθένα μέρος δικαιούται να αξιώσει από τον άλλο την καταβολή αποζημίωσης για κάθε θετική ή αποθετική ζημιά που έχει υποστεί, ο δε εργολάβος, σε περίπτωση που κριθεί υπεύθυνος από το Δικαστήριο, υποχρεούται να κατασκευάσει το τμήμα εργασίας σύμφωνα με τις συγγραφές υποχρεώσεων, και τους κανόνες της τέχνης και της επιστήμης, την καταβολή της ως άνω ποινικής ρήτρας προς τους οικοπεδούχους και την καταβολή κάθε θετικής ή αποθετικής ζημίας τους.

Σε περίπτωση που το Δικαστήριο δικαιώσει τον εργολάβο οι χρόνοι παράδοσης των οριζοντίων ιδιοκτησιών των οικοπεδούχων παρατείνονται για χρόνο ίσο με την διακοπή των εργασιών ...". Ότι οι εργοδότες- αναιρεσίβλητοι, άσκησαν το δικαίωμά τους αυτό και προέβησαν στον έλεγχο του έργου με μηχανικό της επιλογής τους, διαπιστώσαντες τις ελλείψεις και συνεπώς δεν δικαιούνται αποζημίωσης πλέον του ως άνω ποσού.

Με βάση αυτά διατείνονται ότι, το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, δεν έλαβε υπόψη, τον ισχυρισμό τους αυτό με το επιζήμιο γι' αυτούς αποτέλεσμα, με το να τους υποχρεώσει δηλ. να καταβάλουν στους αναιρεσίβλητους, ως αποζημίωση μεγαλύτερο του, ως άνω, ποσό, και συνακόλουθα ότι υπέπεσε στις από τον αριθ 8β του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ.

πλημμέλειες. Ο ισχυρισμός τους, όμως, αυτός είναι μη νόμιμος. Ειδικότερα, από το περιεχόμενο του όρου αυτού προκύπτει ότι οι διάδικοι με το συγκεκριμένο όρο, δεν συμφώνησαν τον περιορισμό της αποζημίωσης του αντισυμβαλλομένου τους, στο εν λόγω χρηματικό ποσό, αλλά ότι τούτο υποσχέθηκαν ως ποινή για την περίπτωση της μη προσήκουσας εκπλήρωσης των υποχρεώσεων τους.

Για το ότι το ποσό τούτο αφορά ποινική ρήτρα, γίνεται ευθέως αναφορά από τους συμβαλλόμενους στον όρο αυτό (βλ. 3° στίχο από το τέλος). Από το ίδιο περιεχόμενο του όρου αυτού συνάγεται ότι οι συμβαλλόμενοι συμφώνησαν, σε περίπτωση ελαττωμάτων του έργου, ο εργολάβος θα υποχρεούται να καταβάλει προς τους εργοδότες σωρευτικά όχι μόνον την συμφωνηθείσα ποινή, αλλά επί πλέον και κάθε άλλη ζημία τους, συμφωνία καθ' όλα έγκυρη.

Τούτο διότι, κατά τα άρθρα 404 και 405 παρ. 1 του ΑΚ, ο οφειλέτης μπορεί να υποσχεθεί στο δανειστή, ως ποινή, χρηματικό ποσό, για την περίπτωση που δεν θα εκπληρώσει ή δεν θα εκπληρώσει προσηκόντως την παροχή, η ποινή δε αυτή καταπίπτει αν ο οφειλέτης αδυνατεί υπαίτια να εκπληρώσει την παροχή ή αν περιέλθει σε υπερημερία.

Κατά δε το άρθρο 407 ΑΚ, αν η ποινή συμφωνήθηκε για την περίπτωση της μη προσήκουσας και ιδίως της μη έγκαιρης εκπλήρωσης της παροχής, ο δανειστής έχει δικαίωμα να απαιτήσει, εκτός από την ποινή που κατέπεσε και την εκπλήρωση της παροχής. Έχει, επίσης, το δικαίωμα να απαιτήσει και την επί πλέον αποδεικνυόμενη ζημία, από τη μη προσήκουσα εκπλήρωση.

Οι διατάξεις, όμως, περί ποινικής ρήτρας είναι ενδοτικού δικαίου, και, συνεπώς, είναι δυνατόν, σύμφωνα με το άρθρο 361 ΑΚ, στα πλαίσια της ελευθερίας των συμβάσεων, να συμφωνηθεί, ότι ο οφειλέτης, σε περίπτωση παραβάσεως των υποχρεώσεών του, θα υποχρεούται να καταβάλει προς το δανειστή σωρευτικά όχι μόνον την συμφωνηθείσα ποινή, αλλά επί πλέον και κάθε άλλη αξίωση.

Επομένως, εφόσον οι αναιρεσίβλητοι, με την αγωγή τους αξίωναν την αποζημίωσή τους, από τα ελαττώματα και τις ελλείψεις του έργου, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, με το να μη λάβει υπόψη τον ισχυρισμό τους αυτό δεν υπέπεσε στην πλημμέλεια που του αποδίδεται. Περαιτέρω, ο τέταρτος (κατ' ορθή αρίθμηση) λόγος αναιρέσεως κατά το πρώτο σκέλος του, με τον οποίο αποδίδονται οι ίδιες ως άνω πλημμέλειες, από τον αριθ. 8β, διότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τον ισχυρισμό τους ότι για τις συγκεκριμένες ελλείψεις και κακοτεχνίες δεν φέρει ευθύνη ο πρώτος των αναιρεσειόντων- εργολάβος είναι αβάσιμος διότι από το περιεχόμενο της απόφασης προκύπτει ότι ο σχετικός ισχυρισμός λήφθηκε υπόψη και απορρίφθηκε για το λόγο ότι δεν αποδείχθηκε ουσιαστικά βάσιμος.

Κατ'ακολουθίαν πρέπει ν'απορριφθούν οι ανωτέρω αναιρέσεις και να καταδικασθεί κάθε διάδικη πλευρά στα δικαστικά έξοδα της άλλης.( άρθρα 183,176 ΚΠολ.Δ.)

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Συνεκδικάζει την από 9 Μαρτίου 2011 αίτηση των Ι. Ζ. ως προς τον οποίο τη βιαίως διακοπείσα δίκη λόγω του επελθόντος θανάτου του συνεχίζουν οι 1) Ε. χήρα Ι. Ζ. θυγ. Γ. Π. 2)Ε. Ζ. του Ι. και 3) Α. Ζ. του Ι. και, Ε. συζύγου Ι. Ζ. για αναίρεση της υπ. αριθ. 4465/2010 απόφασης του Εφετείου Αθηνών με την από 17 Μαρτίου 2011 αίτηση των Ι. Β. και Χ. Σ. για αναίρεση της ίδιας απόφασης

Απορρίπτει τις αναιρέσεις αυτές.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα της πρώτης αναίρεσης και τους προαναφερθέντες συνεχίζοντες τη βιαίως διακοπείσα δίκη ως προς τον αναιρεσείοντα Ι. Ζ. στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων της αναίρεσης αυτής τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ και τους αναιρεσείοντες της δεύτερης αναίρεσης στα δικαστικά έξοδα των πρώτων τα οποία ορίζει επίσης στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 17 Φεβρουαρίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 10 Νοεμβρίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ