Supreme Court allows appeal on statute of limitations for foreign sentence execution due to license violation.

Απόφαση 2025 / 2019 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 2025/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ-(ΩΣ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ)

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Μαγγίνα, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεώργιο Παπαηλιάδη, Μιλτιάδη Χατζηγεωργίου - Εισηγητή, Βασιλική Ηλιοπούλου και Γρηγόριο Κουτσοκώστα, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε ως συμβούλιο σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του στις 13 και 20 Δεκεμβρίου 2019, με την παρουσία του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Δημητρίου Παπαγεωργίου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την έφεση του εκκαλούντος - εκζητουμένου (όνομα) P. R. J. H. (επίθετο) D. του D. H. και R. G., γεν. στο ... της Γαλλίας το 1967 και ήδη κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης Κορυδαλλού, ο οποίος παραστάθηκε με τον συνήγορο της υπερασπίσεως του Δημήτριο Μαύρο, κατά της υπ'αριθμ. 165/13.11.2019 αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών. Το Συμβούλιο Εφετών Αθηνών με την ως άνω απόφασή του γνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεως του ανωτέρω στις Δικαστικές Αρχές της Ελβετίας.

Κατά της αποφάσεως αυτής ο εκζητούμενος και τώρα εκκαλών, άσκησε την με αριθμό και ημερομηνία 19/13 Νοεμβρίου 2019 έφεση, για τους λόγους που αναφέρονται σ' αυτήν, η οποία συντάχθηκε ενώπιον του Γραμματέως Χρονά Νικολάου του Τμήματος Βουλευμάτων του Εφετείου Αθηνών και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1627/19. Προκειμένης συζητήσεως

Αφού άκουσε τον εκζητούμενο και τον συνήγορο υπερασπίσεώς του, που με προφορική ανάπτυξη ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα ο οποίος πρότεινε να γίνει τυπικά δεκτή η έφεση του ανωτέρω εκζητουμένου.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

I. Κατά το άρθρο 451 παρ. 1 του ΚΠΔ, κατά της οριστικής αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών, με την οποία αυτό γνωμοδοτεί επί αιτήσεως εκδόσεως, επιτρέπεται στον εκζητούμενο και στον Εισαγγελέα να ασκήσουν έφεση ενώπιον του ποινικού τμήματος του Αρείου Πάγου, μέσα σε πέντε ημέρες από τη δημοσίευση της αποφάσεως. Για την έφεση συντάσσεται έκθεση στον γραμματέα Εφετών, στην οποία πρέπει να διατυπώνονται και οι λόγοι για τους οποίους ασκείται. Ο Άρειος Πάγος σε Συμβούλιο αποφαίνεται μέσα σε δεκαπέντε ημέρες, με ανάλογη εφαρμογή των άρθρων 448 και 450 ΚΠΔ. Αυτός για τον οποίο ζητείται η έκδοση κλητεύεται αυτοπροσώπως ή μέσω αντικλήτου του τρεις τουλάχιστον ημέρες πριν από τη συζήτηση με τη φροντίδα του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου.

Στην προκείμενη περίπτωση, η υπό κρίση με αριθμ. Ε.Μ. 19/13-11-2019 έφεση κατά της υπ' αριθμό 165/2019 αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών, με την οποία αυτό γνωμοδότησε, υπέρ της εκδόσεως του εκκαλούντος-εκζητουμένου (όνομα) P. R. J. H. (επώνυμο) D. του (πατρώνυμο) D. H. και της (μητρώνυμο) R.G., Γάλλου υπηκόου, που γεννήθηκε στο ..., στις Ελβετικές Αρχές που ζήτησαν την έκδοση του, προκειμένου να εκτίσει το υπόλοιπο των ποινών, οι οποίες του επιβλήθηκαν για τις αξιόποινες πράξεις της υπεξαιρέσεως, της απάτης, της κλοπής, της ηλεκτρονικής απάτης, της πλαστογραφίας εγγράφου και της πλαστογραφίας πιστοποιητικού, έχει ασκηθεί νομοτύπως και εμπροθέσμως (άρθρα 451 § 1 και 474 του ΚΠΔ).

Συνεπώς, πρέπει να γίνει τυπικά δεκτή και να ερευνηθεί στην ουσία της.

II. Κατά το άρθρο 436 του ΚΠΔ, αν δεν υπάρχει σύμβαση, οι όροι και η διαδικασία της εκδόσεως αλλοδαπών εγκληματιών, ρυθμίζονται από τις διατάξεις των επόμενων άρθρων (437-456 του ΚΠΔ), οι οποίες εφαρμόζονται ακόμη και αν υπάρχει σύμβαση, αν δεν έρχονται σε αντίθεση με αυτή, καθώς και στα σημεία που δεν προβλέπει η σύμβαση.

Η από 13/12/1957 Ευρωπαϊκή Σύμβαση Εκδόσεως, που υπογράφηκε στο Παρίσι και κυρώθηκε από την Ελλάδα την 6/5/1961 με το ν. 4165/1961, στην οποία έχει προσχωρήσει και η Ελβετία με έναρξη ισχύος από 20-3-1967, από την κύρωση της διέπει πλέον το δίκαιο της εκδόσεως μεταξύ των πιο πάνω Κρατών, εφαρμόζονται όμως και οι ανωτέρω διατάξεις του ΚΠΔ, εφόσον δεν αντίκεινται σ' αυτήν.

Κατά το άρθρο 2 παρ. 1 της Συμβάσεως αυτής η έκδοση ενεργείται για πράξεις που τιμωρούνται από τους νόμους, τόσο του Κράτους που ζητεί την έκδοση, όσο και του Κράτους από το οποίο ζητείται αυτή, με ποινή στερητική της ελευθερίας ή με μέτρο ασφαλείας ανωτάτου ορίου ενός τουλάχιστον έτους ή με αυστηρότερη ποινή, ενώ οσάκις έλαβε χώρα καταδίκη σε ποινή ή επιβλήθηκε μέτρο ασφαλείας στο έδαφος του αιτούντος Κράτους η απαγγελθείσα κύρωση πρέπει να είναι διαρκείας τεσσάρων μηνών κατ' ελάχιστο όριο.

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 12, η αίτηση εκδόσεως διατυπώνεται εγγράφως και υποβάλλεται δια της διπλωματικής οδού, προς υποστήριξη της δε προσάγονται: α) το πρωτότυπο ή επίσημο αντίγραφο είτε εκτελεστής καταδικαστικής αποφάσεως, είτε εντάλματος συλλήψεως ή ετέρας τινός πράξεως έχουσας την ίδια ισχύ, εκδιδόμενης κατά τους τύπους που καθορίζονται από τη νομοθεσία του αιτούντος Μέρους, β) έκθεση των αξιόποινων πράξεων για τις οποίες ζητείται η έκδοση, του τόπου και του χρόνου τελέσεως τους, του κατά νόμο χαρακτηρισμού τους και της παραπομπής στις νομοθετικές διατάξεις που έχουν εφαρμογή και οι οποίες πρέπει να εμφαίνονται, κατά το δυνατόν, ακριβέστερα και γ) αντίγραφο των διατάξεων που προβλέπουν την πράξη και αν αυτό δεν είναι εφικτό δήλωση περί του εφαρμοστέου δικαίου, ως και ο κατά το δυνατό ακριβέστερος χαρακτηρισμός του καταζητούμενου ατόμου και πάσα ετέρα πληροφορία δυνάμενη να καθορίσει την ταυτότητα και την εθνικότητα αυτού.

Τέλος, κατά τις διατάξεις των άρθρων 3, 4, 5, 6 και 10 της Σύμβασης, η έκδοση είναι ανεπίτρεπτη, αν πρόκειται για πολιτικές πράξεις και συναφείς με τέτοιες πράξεις παραβάσεις, αν η σχετική αίτηση για την έκδοση αποβλέπει στη δίωξη του εκζητουμένου για τα πολιτικά, φυλετικά ή θρησκευτικά του φρονήματα, αν η θέση του ατόμου διατρέχει κίνδυνο να επιδεινωθεί, εξαιτίας κάποιου από τους παραπάνω λόγους, αν αφορά στρατιωτικές και φορολογικές παραβάσεις (σημειωτέον ότι με τη Διεθνή Σύμβαση Schengen, που κυρώθηκε από την Ελλάδα με το ν. 2514/1997, η έκδοση είναι επιτρεπτή και για ορισμένες φορολογικές παραβάσεις), αν αναφέρεται σε υπηκόους του κράτους παρά του οποίου ζητείται η έκδοση και αν κατά τη νομοθεσία της αιτούσης χώρας ή εκείνης προς την οποία υποβάλλεται η αίτηση χώρησε παραγραφή της πράξεως.

Από τις διατάξεις αυτές, οι οποίες, εν όψει και του άρθρου 28 παρ. 1 του Συντάγματος, υπερισχύουν κάθε αντίθετης διατάξεως του ημεδαπού δικαίου, συνάγεται με σαφήνεια, ότι σε περίπτωση εκδόσεως αλλοδαπού, κατά τις διατάξεις της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως Εκδόσεως, ως κατηγορουμένου, πρέπει τα εγκλήματα για τα οποία αυτός διώκεται να είναι αξιόποινα, τόσο κατά το νόμο του αιτούντος Κράτους, όσο και κατά το νόμο του Κράτους παρά του οποίου ζητείται η έκδοση και να τιμωρούνται με ποινή στερητική της ελευθερίας ανωτάτου ορίου τουλάχιστον ενός έτους, ενώ σε περίπτωση εκδόσεως για έκτιση ποινής ή επιβολής μέτρου ασφαλείας στο έδαφος του αιτούντος Κράτους η απαγγελθείσα κύρωση πρέπει να είναι διαρκείας τεσσάρων μηνών κατ' ελάχιστο όριο.

Αποδεικτικά στοιχεία της ενοχής του εκζητουμένου, δεν είναι αναγκαίο να προσκομίζονται, αφού τα στοιχεία αυτά δεν διαλαμβάνονται στην αναφερόμενη διάταξη, ούτε το Συμβούλιο, που επιλαμβάνεται της σχετικής αιτήσεως, έχει την εξουσία να ερευνήσει τη βασιμότητα της κατηγορίας. Εξάλλου, κατά το άρθρο 450 § 1 του Κ.Π.Δ., το Συμβούλιο γνωμοδοτεί αιτιολογημένα για την αίτηση της έκδοσης και αποφαίνεται για το αν εκείνος, που έχει συλληφθεί και δικάζεται, είναι το ίδιο πρόσωπο με εκείνο του οποίου ζητείται η έκδοση, υπάρχουν τα απαιτούμενα για την έκδοση δικαιολογητικά έγγραφα, το έγκλημα που αποδίδεται στον εκζητούμενο ή για το οποίο αυτός έχει καταδικαστεί, είναι από εκείνα για τα οποία επιτρέπεται η έκδοση και αν έχει προκύψει λόγος που εμποδίζει τη δίωξη ή την εκτέλεση της ποινής ή αποκλείει ή εξαλείφει το αξιόποινο.

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 436 του ΚΠΔ και 12 της από 13/12/1957 Ευρωπαϊκής Συμβάσεως Εκδόσεως, προκύπτει ότι, στην περίπτωση κατά την οποία ζητείται η έκδοση αλλοδαπού προσώπου για έκτιση ποινής, που επιβλήθηκε με δικαστική απόφαση του αιτούντος Κράτους ή για άσκηση δίωξης, δεν συγχωρείται το Συμβούλιο Εφετών, που επιλαμβάνεται της σχετικής αιτήσεως, να προβεί στην έρευνα περί υπάρξεως ή όχι στοιχείων ενοχής του εκζητουμένου, ως προς την αποδιδόμενη σ' αυτόν κατηγορία, διότι οι παραπάνω διατάξεις δεν αξιώνουν, μεταξύ των δικαιολογητικών που πρέπει να συνοδεύουν την αίτηση εκδόσεως, να υφίστανται και δικαιολογητικά που αποδεικνύουν την ενοχή του εκζητουμένου.

Στην προκείμενη περίπτωση, από τα όσα ο εκζητούμενος δια του διερμηνέα του και ο συνήγορος του εξέθεσαν στο ακροατήριο του Δικαστηρίου τούτου, που συνεδρίασε δημόσια (σε συμβούλιο) και περιέχονται στα ταυτάριθμα με την παρούσα απόφαση πρακτικά, τα πρακτικά της εκκαλουμένης αποφάσεως και από όλα τα έγγραφα που υπάρχουν στη δικογραφία, από τα οποία τα αλλοδαπά προσκομίζονται σε επίσημη μετάφραση, προέκυψαν τα εξής:

Με το υπ' αριθμ. ... από 4-6-2019 αίτημα της Μονάδας Εκδόσεων του Ομοσπονδιακού Γραφείου Δικαιοσύνης - OFJ της Συνομοσπονδίας της Ελβετίας, που διαβιβάστηκε αρμοδίως δια της διπλωματικής οδού, ζητείται η έκδοση στις Αρχές της Ελβετίας του εκκαλούντος, συλληφθέντος στην Ελλάδα, Γάλλου υπηκόου P. R. J. H. D. του D. H. και R.

G., που γεννήθηκε στο ... στις 15-12-1967, προκειμένου να εκτίσει το υπόλοιπο των ποινών που του επιβλήθηκαν με τις υπ' αριθμ. ACC/67/06 από 18-10-2006 και ACC/34/2000 από 22-6-2000 αποφάσεις του Εφετείου Πλημμελημάτων Γενεύης και την από 13-11-2000 απόφαση του Ανώτατου Ακυρωτικού Δικαστηρίου (Ποινικού Τμήματος) του Καντονίου Est Vaudois Ελβετίας, ήτοι ένα έτος, έξι μήνες και μία ημέρα για υπεξαίρεση, απάτη, κλοπή, ηλεκτρονική απάτη, πλαστογραφία εγγράφου και πλαστογραφία πιστοποιητικού, πράξεις οι οποίες προβλέπονται και τιμωρούνται από τα άρθρα 146, 251, 252, 138, 139, 147 και 146 § 2 του Ελβετικού Ποινικού Κώδικα με στερητικές της ελευθερίας ποινές, ενώ ο χρόνος παραγραφής μιας στερητικής της ελευθερίας ποινής άνω του ενός έτους αλλά κάτω των πέντε ετών καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 99 § 1 του ιδίου ως άνω Κώδικα σε 15 έτη.

Οι πράξεις αυτές είναι επίσης αξιόποινες και κατά την Ελληνική Ποινική Νομοθεσία, αφού προβλέπονται και τιμωρούνται από τις διατάξεις των άρθρων 375, 386, 372, 386Α, 216 και 217 του Π.Κ. με στερητικές της ελευθερίας ποινές ή/και με χρηματικές ποινές, ενώ ο χρόνος παραγραφής της ποινής φυλακίσεως κατά το άρθρο 118 περ.

γ Π.Κ. είναι δέκα έτη. Προς υποστήριξη της αιτήσεως αυτής, προσκομίζονται τα κατά το άνω άρθρο 12 της Συμβάσεως απαιτούμενα έγγραφα, νομίμως μεταφρασμένα στην Ελληνική γλώσσα, στα οποία περιγράφονται οι ανωτέρω αξιόποινες πράξεις, με παραπομπή στις νομοθετικές διατάξεις που έχουν εφαρμογή, αντίγραφα των διατάξεων αυτών και τα στοιχεία που είναι αναγκαία για τον προσδιορισμό της ταυτότητας του εκζητουμένου.

Η τελευταία (ταυτότητα) διακριβώθηκε πλήρως, χωρίς καμία αμφισβήτηση από τον ίδιο, είναι δε εκείνος που ζητείται η έκδοση του. Ο εκζητούμενος με την κρινόμενη έφεση του υποστηρίζει, ότι το υπόλοιπο της ποινής του έχει παραγραφεί κατά το ημεδαπό δίκαιο, εφόσον από τις 22 Μαρτίου 2007, που έλαβε άδεια από τη φυλακή της Ελβετίας όπου κρατούνταν και δεν επέστρεψε, μέχρι τις 28 Μαίου 2019 που συνελήφθη στην Αθήνα, είχε μεσολαβήσει χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των δέκα ετών, που κατά το άρθρο 118 του Ελληνικού Π.Κ.

είναι το χρονικό όριο για την παραγραφή της ποινής φυλακίσεως και δεν μεσολάβησε χρόνος αναστολής αυτής. Επ' αυτού πρέπει να λεχθούν τα ακόλουθα: Κατά το άρθρο 438 περ. δ του ΚΠΔ "Η έκδοση απαγορεύεται και αν ακόμα συναινεί ο εκζητούμενος: α)..., δ) αν, σύμφωνα με τους νόμους του κράτους που ζητεί την έκδοση ή του Ελληνικού Κράτους ή του κράτους όπου τελέστηκε το έγκλημα, έχει ανακύψει ήδη πριν από την απόφαση για την έκδοση νόμιμος λόγος που εμποδίζει τη δίωξη ή την εκτέλεση της ποινής ή αποκλείει ή εξαλείφει το αξιόποινο...".

Παρόμοιου περιεχομένου είναι και το άρθρο 10 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως Εκδόσεως. Επομένως η παραγραφή της ποινής, ως νόμιμος λόγος που εμποδίζει την εκτέλεση της, εντάσσεται στους λόγους για τους οποίους απαγορεύεται η έκδοση. Η προθεσμία της παραγραφής της ποινής, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 118 και 119 του Ελληνικού ΠΚ, προκειμένου περί φυλάκισης, είναι δέκα (10) έτη από τότε που η απόφαση έγινε αμετάκλητη, αν έχει μείνει ανεκτέλεστη.

Η προθεσμία όμως αυτή, σύμφωνα με το άρθρο 120 ΚΠΔ, αναστέλλεται για όσο χρόνο σύμφωνα με το νόμο δεν μπορεί να αρχίσει ή να εξακολουθήσει η εκτέλεση της ποινής. Υποχρεωτική αναβολή της εκτελέσεως στερητικής της ελευθερίας ποινής προβλέπεται στο άρθρο 555 ΚΠοινΔ (σε περίπτωση μεγάλης εντάσεως ψυχικής ή διανοητικής διαταραχής του καταδικασθέντος), ενώ δυνητική αναβολή προβλέπεται στις περιπτώσεις του άρθρου 556 ΚΠοινΔ (έγκυος γυναίκα που διανύει τον 4ο και περαιτέρω μήνα εγκυμοσύνης ή γέννησε πρόσφατα κλπ), τέλος δε διακοπή της εκτιόμενης στερητικής της ελευθερίας ποινής προβλέπεται στις περιπτώσεις του άρθρου 557 ΚΠοινΔ.

Αντίστοιχα, κατά το άρθρο 99 του Ελβετικού Ποινικού Κώδικα, "η προθεσμία παραγραφής της ποινής είναι δεκαπέντε έτη αν απαγγέλθηκε φυλάκιση άνω του ενός έτους αλλά κάτω των πέντε ετών, η οποία παρεκτείνεται α) από τη διάρκεια της αδιάλειπτης εκτέλεσης της ποινής αυτής από άλλη στερητική της ελευθερίας ποινή ή από άλλο μέτρο, τα οποία εκτελέστηκαν αμέσως πριν και β) από τη διάρκεια της δοκιμασίας στην οποία τέθηκε ο κρατούμενος, σε περίπτωση υφ' όρους απόλυσης".

Και ναι μεν ο Ελληνικός Σωφρονιστικός Κώδικας (ν. 2776/1999) ορίζει στο άρθρο 54 § 2, ότι ο χρόνος των χορηγουμένων στους κρατουμένους αδειών θεωρείται χρόνος εκτίσεως της ποινής, ωστόσο τούτο δεν σημαίνει ότι η παραβίαση της άδειας, με την έννοια της μη επιστροφής κατά το χρόνο λήξεώς της, κωλύει την κατά νόμο έκτιση της ποινής.

Έτσι στην περίπτωση αυτή αρχίζει ο χρόνος της παραγραφής της ποινής και συμπληρώνεται κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 118 ΠΚ.

Συνεπώς στην προκείμενη περίπτωση, όπου ο εκζητούμενος κατά το χρονικό διάστημα από 22-3-2007 μέχρι 28-5-2019 παραβίασε την άδεια (όπως ο ίδιος δέχεται) που του είχε χορηγηθεί από το κατάστημα κρατήσεως της Ελβετίας, όπου εξέτιε τις επιβληθείσες σ' αυτόν ποινές, έχει συμπληρωθεί ο δεκαετής χρόνος παραγραφής του υπολοίπου των ποινών του. Είναι λοιπόν βάσιμος ο ισχυρισμός του, που αποτελεί και το μοναδικό λόγο εφέσεως, ότι στις 28-5-2019, ήτοι την ημέρα που συνελήφθη στην Αθήνα, είχε συμπληρωθεί ο χρόνος παραγραφής του υπολοίπου των ποινών που του είχαν επιβληθεί από τα Ελβετικά δικαστήρια.

Επομένως, το Συμβούλιο Εφετών Αθηνών που, με την προσβαλλόμενη απόφαση του, δέχθηκε ότι κατά το ως άνω διάστημα δεν ήταν δυνατή η εξακολούθηση της εκτελέσεως της ποινής του εκκαλούντος, αφού αυτός από δική του υπαιτιότητα δεν επέστρεψε στη φυλακή, ανασταλείσης κατ' αυτόν τον τρόπο της προθεσμίας παραγραφής της ποινής και κατ' ακολουθία γνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεως του εκκαλούντος, υπέπεσε σε νομικό σφάλμα και η έφεση αυτού, με την οποία υποστηρίζονται τα αντίθετα, πρέπει να γίνει δεκτή ως βάσιμη κατ' ουσίαν, να εξαφανιστεί η απόφαση αυτή και να γνωμοδοτήσει το Δικαστήριο τούτο ότι δεν συντρέχει νόμιμη περίπτωση να εκδοθεί ο εκζητούμενος στο ως άνω κράτος που υπέβαλε το αίτημα εκδόσεως αυτού, διαταχθεί δε η απόλυση αυτού από τις φυλακές, αν δεν κρατείται για άλλη αιτία.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Δέχεται τυπικά και κατ' ουσίαν την υπ' αριθμό 19/13-11-2019 έφεση του εκζητουμένου P. R. J. H. (ov.) D. (επ.) του D. H. και της R. G., Γάλλου υπηκόου, κατά της υπ' αριθμό 165/13-11-2019 αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών.

Εξαφανίζει την εκκαλούμενη απόφαση.

Γνωμοδοτεί κατά του αιτήματος εκδόσεως αυτού, το οποίο υποβλήθηκε με το υπ' αριθμ. ... από 4-6-2019 έγγραφο της Μονάδας Εκδόσεων του Ομοσπονδιακού Γραφείου Δικαιοσύνης-OFJ της Συνομοσπονδίας της Ελβετίας.

Διατάσσει την απόλυση αυτού από τις φυλακές, αν δεν κρατείται για άλλη αιτία.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19 Δεκεμβρίου 2019.

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 20 Δεκεμβρίου 2019.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ