201/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 201 / 2016 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 201/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ’ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ελένη Διονυσοπούλου, Ευγενία Προγάκη, Νικήτα Χριστόπουλο και Πέτρο Σαλίχο, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 3 Φεβρουαρίου 2016, με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος:Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "...", που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών και κατοικοεδρεύει στην…, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την Σταυρούλα Καλαμπαλίκη, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Των αναιρεσίβλητων:1)Ε. χήρας Φ. Ζ., το γένος Δ. Φ., 2)Ι. Ζ. του Φ., 3)Σ. Ζ. του Φ. και 4)Ε.-Χ. Ζ. του Φ., κατοίκων ..., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 31-7-2008 αίτηση των αρχικών διαδίκων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιώς και συνεκδικάσθηκε με τις από α)10-11-2009 κύρια παρέμβαση του Ελληνικού Δημοσίου και β)15-11-2009 κύρια παρέμβαση του ήδη αναιρεσείοντος. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις:837/2012 του ιδίου Δικαστηρίου και 457/2013 του Εφετείου Πειραιώς.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον, με την από 29-11-2013 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Πέτρος Σαλίχος, ανέγνωσε την από 18-1-2016 έκθεσή του, με την οποία εισηγείται την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 576 παρ. 1 ΚΠολΔ., αν ο διάδικος που επισπεύδει τη συζήτηση δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί αλλά δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι. Στην προκειμένη περίπτωση δεν εμφανίστηκαν, κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας συνεδρίαση, κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το οικείο πινάκιο, οι αναιρεσίβλητοι. Η συζήτηση της υποθέσεως επισπεύδεται με επιμέλεια του αναιρεσείοντος, το οποίο νομότυπα και εμπρόθεσμα επέδωσε ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση αυτής στην πληρεξούσια δικηγόρο και αντίκλητο των αναιρεσίβλητων Μαρία Κολυβά, κατ’ άρθρο 46 παρ. 3 ν. 4305/2014 (βλ. την προσκομιζόμενη υπ’ αριθμ....4-12-2015 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Πειραιώς Ι. Χ.).

Συνεπώς, η συζήτηση της υποθέσεως πρέπει να προχωρήσει σαν να ήταν παρόντες και οι απολειπόμενοι αναιρεσίβλητοι.- Από τα άρθρα 68 και 556 ΚΠολΔ. συνάγεται ότι, για το παραδεκτό λόγου αναίρεσης, πρέπει ο αναιρεσείων να έχει έννομο συμφέρον να ανατρέψει την προσβαλλόμενη απόφαση ένεκα σφάλματος, που αναφέρεται στο λόγο. Έτσι, αν το διατακτικό της απόφασης στηρίζεται αυτοτελώς σε δύο ή περισσότερες επάλληλες αιτιολογίες και μία από αυτές δεν πλήττεται ή πλήττεται ανεπιτυχώς, οι λόγοι αναίρεσης, με τους οποίους προσβάλλεται η άλλη αιτιολογία, είναι απορριπτέοι ως αλυσιτελείς, διότι οι προβαλλόμενες πλημμέλειες δεν επιδρούν στο διατακτικό της αναιρεσιβαλλομένης (Ολ.Α.Π.25/2003). Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο δέχθηκε, μετά από εκτίμηση των αποδείξεων, κατά την ανέλεγκτη αναιρετικώς κρίση του, ότι αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά : "Δυνάμει του υπ’ αρ. .../22-3-1977 συμβολαίου ανταλλαγής ποσοστών εξ αδιαιρέτου με σκοπό τη συνένωση δύο όμορων οικοπέδων και σύστασης καθέτου ιδιοκτησίας του συμβολαιογράφου Πειραιώς Αντωνίου Κουσκουβελάκου, που μεταγράφηκε νόμιμα, ο πρώτος αιτών απέκτησε κατά πλήρη κυριότητα το 50% εξ αδιαιρέτου ενός ακινήτου με ΚΑΕΚ ..., άρτιου και οικοδομήσιμου, εκτάσεως 205 τ.μ. κατά το κτηματολόγιο, 204,42 τ.μ. κατά τον τίτλο κτήσης και σύμφωνα με νεότερη καταμέτρηση 193,70 τ.μ., το οποίο βρίσκεται στο ... Αττικής και επί των οδών ... με το δικαίωμα ανέγερσης οικοδομής επί τμήματος αυτού (κάθετη ιδιοκτησία), εμβαδού 96,85 τ.μ., που φέρει ΚΑΕΚ ... Το οικόπεδο αυτό, επιφανείας 193,70 τ.μ., εμφαίνεται με τα στοιχεία … στο από Ιουλίου 1970 τοπογραφικό του αρχιτέκτονα Α. Σ. και με τα στοιχεία … στο τοπογραφικό διάγραμμα του πολιτικού μηχανικού Β. Κ., συνορεύει δε βορειοδυτικά επί πλευράς μήκους 9,45 μέτρων, με την οδό ..., βορειοανατολικά επί πλευράς μήκους 19,65 μέτρων με την οδό ... νοτιοανατολικά επί πλευράς μήκους 10,35 μέτρων με ιδιοκτησία αγνώστου και νοτιοδυτικά επί πλευράς μήκους 19,52 μέτρων με ιδιοκτησία αγνώστων. Το δε τμήμα αυτού με ΚΑΕΚ ..., επιφανείας 96,85 τ.μ., εμφαίνεται στο διάγραμμα του πολιτικού μηχανικού Β. Κ. με τα στοιχεία … και συνορεύει σύμφωνα με αυτό βορειοδυτικά επί πλευράς μήκους 9,45 μέτρων με την οδό ..., βορειοανατολικά επί πλευράς μήκους 9,75 μέτρων με την οδό ... νοτιοανατολικά επί πλευράς μήκους 9,90 μέτρων με υπόλοιπο τμήμα του ίδιου οικοπέδου και νοτιοδυτικά επί πλευράς μήκους 9,57 μέτρων με ιδιοκτησία αγνώστων. Ο πρώτος αιτών δυνάμει της υπ’ αρ. ...1978 άδειας ανέγερσης οικοδομής της Πολεοδομίας Πειραιώς ανήγειρε με φροντίδα και δαπάνες του επί του ως άνω τμήματος του οικοπέδου με ΚΑΕΚ ... οικοδομή, που αποτελείται από υπόγειο, ισόγειο, πρώτο πάνω από το ισόγειο όροφο και δώμα. Εν συνεχεία με την υπ’ αρ. ...10-7-1990 πράξη σύστασης οριζοντίου ιδιοκτησίας της συμβολαιογράφου Πειραιώς Ισμήνης Ασημακοπούλου, που μεταγράφηκε νόμιμα, ο ανωτέρω υπήγαγε την οικοδομή, η οποία είχε 500/1000 εξ αδιαιρέτου ποσοστό συγκυριότητας στο όλο οικόπεδο με ΚΑΕΚ ..., στις διατάξεις των άρθρων 1002, 1117 και των άρθρων 1 επ. του ν. 3741/1929 και του ν.δ. 1024/1971 καθορίζοντας το υπόγειο ως κοινόκτητο και κοινόχρηστο χώρο αυτής (οικοδομής). Έτσι συστάθηκαν ανεξάρτητες και αυτοτελείς οριζόντιες ιδιοκτησίες, δηλαδή το διαμέρισμα του ισογείου με ΚΑΕΚ ... επιφανείας 73,88 τ.μ., με εξ αδιαιρέτου ποσοστό συνιδιοκτησίας επί του οικοπέδου 204,67/1000, το διαμέρισμα του πρώτου πάνω από το ισόγειο ορόφου με ΚΑΕΚ ..., επιφανείας 73,88 τ.μ., με εξ αδιαιρέτου ποσοστό συγκυριότητας επί του οικοπέδου 204,67/1000 και το διαμέρισμα του δεύτερου πάνω από το ισόγειο ορόφου, που θα ανεγειρόταν μελλοντικά (επίδικο), με ΚΑΕΚ ..., επιφανείας 32,72 τ.μ., με εξ αδιαιρέτου ποσοστό συγκυριότητας επί του οικοπέδου .... Στη συνέχεια με το υπ’ αρ. .../1990 συμβόλαιο της αυτής ως άνω συμβολαιογράφου, που μεταγράφηκε νόμιμα, ο πρώτος αιτών μεταβίβασε λόγω γονικής παροχής στην Σ. Ζ. του Φ. και Ε. κατά ψιλή κυριότητα το διαμέρισμα του πρώτου πάνω από το ισόγειο ορόφου, ενώ με το υπ’ αρ. ...1990 συμβόλαιο γονικής παροχής οριζόντιας ιδιοκτησίας της ίδιας συμβολαιογράφου, που επίσης μεταγράφηκε νόμιμα, ο προαναφερόμενος μεταβίβασε λόγω γονικής παροχής κατά ψιλή κυριότητα στη δεύτερη αιτούσα το διαμέρισμα του ισογείου ορόφου και το δικαίωμα ανέγερσης του δεύτερου πάνω από το ισόγειο ορόφου, παρακρατώντας υπέρ αυτού το δικαίωμα της επικαρπίας. Επομένως, ο πρώτος αιτών έχει αποκτήσει το δικαίωμα της επικαρπίας και η δεύτερη από αυτούς το δικαίωμα της ψιλής κυριότητας επί της επίδικης οριζόντιας ιδιοκτησίας με ΚΑΕΚ ... με παράγωγο τρόπο (μεταβίβαση με συμβολαιογραφικό έγγραφο και μεταγραφή). Τέλος, με τις υπ’ αριθμ. .../31-7-2008 πράξεις διόρθωσης της υπ’ αριθμ. ...1990 πράξης σύστασης οριζόντιας ιδιοκτησίας και της υπ’ αριθμ....1990 πράξης γονικής παροχής, οι οποίες συντάχθηκαν από τη συμβολαιογράφο Αθηνών Αικατερίνη Κουρκούτη και καταχωρήθηκαν νομίμως (άρθρο 7α του ν. 2664/1998) στο οικείο κτηματολογικό φύλλο την ... με αριθμούς καταχώρησης ... αντιστοίχως, οι αιτούντες διόρθωσαν τα εξ αδιαιρέτου ποσοστά συγκυριότητας των ως άνω οριζοντίων ιδιοκτησιών επί του όλου οικοπέδου και ειδικότερα το εξ αδιαιρέτου ποσοστό συνιδιοκτησίας του δεύτερου πάνω από το ισόγειο μελλοντικού ορόφου (επίδικη οριζόντια ιδιοκτησία) από το εσφαλμένο ... στο ορθό .... Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι το επίδικο έχει ενταχθεί στο σχέδιο πόλεως του Δήμου ... ήδη από το έτος 1970 με το από 3.4.1970 Διάταγμα (ΦΕΚ Α 85/22-4-1970) και με την από 22-7-1992 (ΦΕΚ Δ 971/25-9-1992) αναθεώρηση του ρυμοτομικού σχεδίου του ομώνυμου Δήμου (βλ. την από 24-1-2012 βεβαίωση της Προϊσταμένης του Τμήματος Πολεοδομίας του Δήμου ...). Επίσης αποδείχθηκε ότι με το υπ’ αρ. .../1968 πωλητήριο συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Πειραιώς Αντωνίου Κουσκουβελάκου, που μεταγράφηκε νόμιμα, ο πρώτος αιτών απέκτησε κατά κυριότητα ένα αγροτεμάχιο, εκτάσεως 112,50 τ.μ., από τον πατέρα του Ι. Ζ. του Ι.. Δυνάμει του υπ’ αρ. .../1968 πωλητηρίου συμβολαίου του αυτού ως άνω συμβολαιογράφου, που μεταγράφηκε νόμιμα, ο Ι. Ζ. μεταβίβασε στον Ι. Ζ. το ως άνω αγροτεμάχιο, επιφανείας 112,50 τ.μ., με το οποίο συνενώθηκε το επίδικο τμήμα, επί του οποίου συνεστήθη η ένδικη κάθετη ιδιοκτησία με ΚΑΕΚ ..., ενώ με το υπ’ αρ. .../1960 συμβόλαιο αγοραπωλησίας ακινήτου του συμβολαιογράφου Πειραιώς Χρήστου Χατζηνικολή, που μεταγράφηκε νόμιμα, ο δικαιοπάροχος των αιτούντων Ι. Ζ. απέκτησε κατά κυριότητα το επίδικο αγροτεμάχιο από τον Ν. Χ.. Τέλος, με το υπ’ αρ. .../1953 συμβόλαιο αγοραπωλησίας του αυτού ως άνω συμβολαιογράφου, που μεταγράφηκε νόμιμα, περιήλθε το επίδικο αγροτεμάχιο στον Ν. Χ. με αγορά από την Α. Α. . Από όλα τα ανωτέρω αποδείχθηκε ότι οι αιτούντες, αλλά και οι δικαιοπάροχοι αυτών, ασκούσαν συνεχώς όλες τις προσιδιάζουσες στη φύση του και τον προορισμό του επιδίκου πράξεις νομής (επισκευή και συντήρηση οικοδομής, επίβλεψη κ.λ.π.), από το έτος 1953 και εφεξής, χωρίς ποτέ να ενοχληθούν από τρίτους, ούτε και από τα αρμόδια όργανα των κυρίως παρεμβαινόντων, ... ή του Ελληνικού Δημοσίου, το τελευταίο μάλιστα εισέπραττε επί δεκαετίες τους φόρους, τα τέλη και τα δικαιώματα που αφορούσαν το επίδικο ακίνητο και δεν προέβη ποτέ στη σύνταξη πρωτοκόλλου κατάληψης του ως άνω ακινήτου, κατά τις διατάξεις περί δημοσίων κτημάτων (άρθρο 43 παρ.2 του α.ν. 1539/1938), ούτε ενήργησε υλικές πράξεις επ’ αυτού. Όπως δε προκύπτει από τα σχετικά πιστοποιητικά του αρμοδίου υποθηκοφύλακα δεν υπάρχουν διεκδικήσεις, ούτε βάρη στην επίδικη οριζόντια ιδιοκτησία. Στο σημείο αυτό πρέπει να τονισθεί ότι (πέραν των προαναφερθέντων) το κυρίως παρεμβαίνον Ελληνικό Δημόσιο ουδέποτε όχλησε όπως προεκτέθηκε τους αιτούντες στην, κατά τα ανωτέρω, άσκηση της νομής στο επίδικο ακίνητο, ούτε άσκησε οποιαδήποτε διακατοχική πράξη σ’ αυτό. Τέτοια όχληση ή άσκηση οποιασδήποτε διακατοχικής πράξεως στο επίδικο δεν επικαλείται ούτε το ίδιο το Ελληνικό Δημόσιο, απλώς ισχυρίζεται ότι κατά το άρθρο 2 παρ. 1 του Α.Ν.1539/1938 επί των δημοσίων κτημάτων νομέας θεωρείται το Δημόσιο, έστω και αν ουδεμία ενήργησε επ’ αυτών πράξη νομής. Ο ισχυρισμός αυτός είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, καθόσον στην υπό κρίση υπόθεση ερευνητέον τυγχάνει εάν συντρέχουν εν προκειμένω οι προϋποθέσεις κτήσεως κυριότητος έναντι του Δημοσίου ακινήτων, που βρίσκονται μέσα σε οικισμό προϋφιστάμενο του έτους 2003,σύμφωνα με τις διατάξεις του εφαρμοζομένου Ν.3127/2003 (άρθ.4 παρ. 1 και 2 βλ. ΑΠ 411/2012, ΝΟΜΟΣ). Ειδικότερα, αναφορικά με το άρθρο 4 παρ.1 και 2 του ν.3127/2003, λεκτέα τα ακόλουθα : Επειδή, σύμφωνα με τις διατάξεις των παραγράφων 1 και 2 του άρθρου 4 του Ν. 3127/2003 "1. Σε ακίνητο που βρίσκεται μέσα σε σχέδιο πόλεως ή μέσα σε οικισμό που προϋφίσταται του έτους 1923 ή μέσα σε οικισμό κάτω των 2.000 κατοίκων, που έχει οριοθετηθεί ο νομέας του θεωρείται κύριος έναντι του Δημοσίου, εφόσον: α) νέμεται, μέχρι την έναρξη ισχύος του νόμου αυτού, αδιαταράκτως για δέκα (10) έτη το ακίνητο με νόμιμο τίτλο από επαχθή αιτία υπέρ του ιδίου ή του δικαιοπαρόχου του που έχει καταρτισθεί και μεταγραφεί μετά την 23.2.1945, εκτός εάν κατά την κτήση της νομής βρισκόταν σε κακή πίστη, ή β) νέμεται, μέχρι την έναρξη ισχύος του νόμου αυτού το ακίνητο αδιαταράκτως για χρονικό διάστημα τριάντα (30) ετών, εκτός εάν κατά την κτήση της νομής βρισκόταν σε κακή πίστη. Στο χρόνο νομής που ορίζεται στις περιπτώσεις α και β προσμετράται και ο χρόνος νομής των δικαιοπαρόχων που διανύθηκε με τις ίδιες προϋποθέσεις. Σε κακή πίστη βρίσκεται ο νομέας εφόσον δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 1042 ΑΚ 2. Οι διατάξεις της προηγούμενης παραγράφου εφαρμόζονται για ακίνητο εμβαδού μέχρι 2.000 τ.μ. Για ενιαίο ακίνητο εμβαδού μεγαλύτερου των 2.000 τ.μ. οι διατάξεις της προηγούμενης παραγράφου εφαρμόζονται μόνο εφόσον στο ακίνητο υφίσταται κατά 32.12.2002 κτίσμα που καλύπτει ποσοστό τουλάχιστον 30% του ισχύοντος συντελεστή δόμησης στην περιοχή". Περαιτέρω, κατά το άρθρο 1042 ΑΚ, ο νομέας βρίσκεται σε καλή πίστη όταν χωρίς βαριά αμέλεια έχει την πεποίθηση ότι απέκτησε την κυριότητα. Από τον συνδυασμό των διατάξεων αυτών προκύπτει ότι για να αποκτηθεί η κυριότητα ακινήτου που ανήκει στο Δημόσιο, σύμφωνα με το άρθρο 4 παρ.1 του Ν. 3127/2003 πρέπει ο νομέας, μεταξύ άλλων, να έχει την πεποίθηση, χωρίς να τον βαρύνει βαριά αμέλεια, ότι απέκτησε την κυριότητα του ακινήτου και η πεποίθηση του αυτή, πρέπει να υφίσταται κατά το χρόνο κτήσης της νομής του ακινήτου. Ο νομέας θεωρείται κακής πίστης μόνο αν γνωρίζει ότι δεν έγινε κύριος ή αγνοεί τούτο από βαριά αμέλεια. Αν μεσολάβησε διαδοχή στη νομή, ο χρόνος νομής που διανύθηκε, με τις ίδιες προϋποθέσεις, στο πρόσωπο του δικαιοπαρόχου, συνυπολογίζεται στο χρόνο νομής του διαδόχου. Με το ως άνω άρθρο εισάγεται υπό προϋποθέσεις εξαίρεση στο σύμφωνα με το άρθρο 4 παρ.1 και 2 του α.ν. 1539/1938, απαράγραπτο των υφισταμένων επί των ακινήτων δικαιωμάτων κυριότητας του Ελληνικού Δημοσίου. (ΑΠ 411/2012 ΑΠ 786/2012, ΑΠ1518/2012, ΑΠ 1455/2008, ΝΟΜΟΣ). Από τα ως άνω αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκε ότι τόσο οι αιτούντες όσο και οι δικαιοπάροχοι τους νέμονται το επίδικο, το οποίο βρίσκεται εντός σχεδίου πόλεως του Δήμου ... Αττικής, με νόμιμο τίτλο, διάνοια κυρίου και καλή πίστη, έχοντας την πεποίθηση χωρίς βαριά αμέλεια ότι είχαν αγοράσει από αληθινούς κυρός και ότι δεν προσβάλλουν το δικαίωμα κυριότητος κανενός, για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των δέκα (10) ετών μέχρι την έναρξη ισχύος του νόμου 3127/2003 (19-3-2003), χωρίς μάλιστα να τους έχει γνωστοποιηθεί τυχόν δικαίωμα του ..., του Ελληνικού Δημοσίου ή τρίτου προσώπου επ’ αυτού.

Συνεπώς, οι αιτούντες έχουν αποκτήσει τα ανωτέρω εμπράγματα δικαιώματα επί του επιδίκου όχι μόνο με παράγωγο αλλά και με πρωτότυπο τρόπο δυνάμει του άρθρου 4 του ν.3127/2003. Εξάλλου, ο ισχυρισμός που πρότειναν οι κυρίως παρεμβαίνοντες περί κακής πίστεως των αιτούντων κατά την κτήση της νομής τους ουδόλως αποδείχθηκε. Μάλιστα οι αιτούντες έχοντας την πεποίθηση ότι απέκτησαν την κυριότητα του επιδίκου ακινήτου, απευθύνθηκαν σε δημόσια υπηρεσία για την έκδοση οικοδομικής αδείας για το επίδικο ακίνητο, ενέργεια στην οποία δεν θα προέβαιναν αν γνώριζαν ότι αξιώνει επ’ αυτού δικαιώματα το Ελληνικό Δημόσιο ή το ... Ταμείο (ΑΠ 863/2011 ΝΟΜΟΣ). Η κρίση αυτή του δικαστηρίου ενισχύεται και από το ότι δεν συντάχθηκε σε βάρος των αιτούντων ή των δικαιοπαρόχων τους πρωτόκολλο αποβολής, ούτε υποβλήθηκε από αυτούς αίτηση εξαγοράς του επιδίκου ακινήτου. Περαιτέρω και από τις αεροφωτογραφίες των ετών 1945 και 1998, που με επίκληση προσκομίζει το κυρίως παρεμβαίνων, Ελληνικό Δημόσιο, δεν προκύπτει μετά βεβαιότητας ότι η επίδικη περιοχή κατά το χρόνο κτήσεως της νομής του επιδίκου από τους απώτερους δικαιοπαρόχους των αιτούντων (1953) είχε στοιχεία δασικής ή χορτολιβαδικής έκτασης. Αντιθέτως κατά τον ως άνω κρίσιμο χρόνο (1953) η ευρύτερη περιοχή ήταν ήδη οικοδομημένη. Ειδικότερα, όπως κατέθεσε και η μάρτυρας απόδειξης ενώπιον του Πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, η οποία έχει όμορη ιδιοκτησία και γνωρίζει το επίδικο ακίνητο, αυτό βρίσκεται σε περιοχή που περιστοιχίζεται από πολυκατοικίες. Η κατάθεση αυτή δεν αντικρούεται από την γενικόλογη κατάθεση των μαρτύρων των κυρίως παρεμβαινόντων, οι οποίοι αόριστα κατέθεσαν ότι τι επίδικο βρίσκεται μέσα στην ευρύτερη έκταση "...", χωρίς να δώσουν πειστική απάντηση για την θέση του επίδικου ακινήτου και για το ότι αυτό βρίσκεται ήδη επί πολλά έτη σε οικοδομημένη περιοχή. Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι η κτηματική περιοχή στην οποία βρίσκεται το επίδικο ακίνητο κηρύχθηκε υπό κτηματογράφηση στα πλαίσια των εργασιών για τη δημιουργία του Εθνικού Κτηματολογίου σύμφωνα με το νόμο 2308/1995. Επειδή δε οι αιτούντες παρέλειψαν εκ παραδρομής να υποβάλουν δήλωση ιδιοκτησίας για τα ανωτέρω εμπράγματα δικαιώματα τους κατά τη διαδικασία κτηματογράφησης της περιοχής του Δήμου ... Αττικής, κατά τις γενόμενες εγγραφές στα βιβλία του Κτηματολογικού Γραφείου Πειραιώς η επίδικη οριζόντια ιδιοκτησία έλαβε μεν ΚΑΕΚ ..., φέρεται όμως αγνώστου ιδιοκτήτη και όχι των αιτούντων (βλ. το από 3-9-2009 αντίγραφο του κτηματολογικού φύλλου του ακινήτου με τις αρχικές εγγραφές). Η ανωτέρω αρχική εγγραφή είναι ανακριβής και προσβάλλει τα εμπράγματα δικαιώματα των αιτούντων επί του επιδίκου, διότι τούτο εμφανίζεται στα κτηματολογικά βιβλία του Κτηματολογικού Γραφείου Πειραιώς ως αγνώστου ιδιοκτήτη με υπό αίρεση δικαιούχο το Ελληνικό Δημόσιο ". Με βάση τις πραγματικές αυτές παραδοχές, το Εφετείο δέχθηκε ως κατ’ ουσία βάσιμη την από 31-7-2008 αίτηση των Φ. Ζ. (που απεβίωσε και στη δικονομική του θέση υπεισήλθαν οι ήδη αναιρεσίβλητοι) και Ε. - Χ. Ζ., και απέρριψε την από 10-11-2009 κύρια παρέμβαση του Ελληνικού Δημοσίου και την από 15-11-2009 κύρια παρέμβαση του ήδη αναιρεσείοντος Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "...", που είχε διαταχθεί η συνεκδίκασή τους από το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, και ακολούθως απέρριψε τις εφέσεις των δύο τελευταίων, επικυρώνοντας την πρωτόδικη απόφαση, που είχε εκφέρει όμοια κρίση. Ειδικότερα, το Εφετείο δέχθηκε ότι οι αιτούντες-εφεσίβλητοι απέκτησαν, σύμφωνα με τα παραπάνω πραγματικά περιστατικά, την κυριότητα του επίδικου ακινήτου με παράγωγο τρόπο, ήτοι με τη σύνταξη της παραπάνω συμβολαιογραφικής μεταβιβαστικής σύμβασης και μεταγραφή αυτής, αλλά και με πρωτότυπο τρόπο, ήτοι με χρησικτησία, με βάση τη διάταξη του άρθρου 4 του ν. 3127/2003, αφού, έχοντας αποκτήσει το επίδικο, που βρίσκεται εντός του σχεδίου πόλεως του Δήμου ... Αττικής, με νόμιμο τίτλο από επαχθή αιτία, αυτοί και οι δικαιοπάροχοι τους το κατείχαν και το νέμοντο με διάνοια κυρίου, καλόπιστα συνεχώς και αδιαταράκτως από το 1953 μέχρι την άσκηση της ένδικης αιτήσεως. Με τους δύο λόγους της αίτησης αναίρεσης αποδίδονται στην προσβαλλόμενη απόφαση οι πλημμέλειες, από τους αριθμούς 1 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ., της ευθείας παραβίασης των ουσιαστικών διατάξεων των άρθρων 4 του ν. 3127/2003, 21 του από 22-4/16-5-1926 ν.δ. "περί Αεροπορικής Αμύνης" και 4 παρ. 1 του α.ν. 1539/1938 "περί προστασίας των δημόσιων κτημάτων" και της έλλειψης νόμιμης βάσης. Οι λόγοι αυτοί πρέπει να απορριφθούν ως αλυσιτελείς, καθόσον με αυτούς προσβάλλεται η επάλληλη αιτιολογία που στηρίζει την κυριότητα των εναγόντων - αναιρεσίβλητων στον παραπάνω πρωτότυπο τρόπο (χρησικτησία), ενώ η επάλληλη αιτιολογία περί κτήσεως της κυριότητας των ίδιων με τον ως άνω παράγωγο τρόπο (συμβολαιογραφική μεταβιβαστική σύμβαση και μεταγραφή αυτής), η οποία στηρίζει αυτοτελώς το διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης δεν πλήττεται με λόγο αναίρεσης. Κατ’ ακολουθίαν τούτων, πρέπει η αίτηση αναίρεσης να απορριφθεί στο σύνολο της.-

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 29-11-2013 αίτηση του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "..." κατά των Ε. χήρας Φ. Ζ. κλπ για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 457/2013 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Πειραιώς.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 2 Μαρτίου 2016.

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του, στην Αθήνα, στις 4 Μαρτίου 2016.-

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ