201/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 201 / 2011 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 201/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασίλειο Φούκα, Γεώργιο Χρυσικό, Ιωάννη Σίδερη και Νικόλαο Λεοντή, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του στις 20 Σεπτεμβρίου 2010, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Εταιρίας με την επωνυμία "Ο. Ν. Π. Ανώνυμος Καπνεμπορική Εταιρία Α.Ε", που εδρεύει στον ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη - Διονύσιο Φιλιώτη, που δεν κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΚΑΠΝΙΚΗ Μ. Α.Ε.", που εδρεύει στην Θεσσαλονίκη και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Θεοδώρα Μονοχάρτζη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10 Μαρτίου 1999 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 629/2006 του ιδίου Δικαστηρίου και 1594/2008 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 22 Σεπτεμβρίου 2008 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης Σίδερης ανέγνωσε την από 10 Σεπτεμβρίου 2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, η πληρεξούσια της αναιρεσιβλήτου την απόρριψη της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 300 παρ. 1 εδ. α` ΑΚ, αν εκείνος που ζημιώθηκε συντέλεσε από δικό του πταίσμα στην ζημία ή την έκτασή της το δικαστήριο μπορεί να μην επιδικάσει αποζημίωση ή να μειώσει το ποσό της. Η εφαρμογή της διάταξης αυτής προϋποθέτει μεταξύ άλλων υποχρέωση προς αποζημίωση, η οποία μπορεί να οφείλεται είτε σε υπαίτια αθέτηση της συμβάσεως που προϋπήρχε (υπερημερίας, υπαίτιας αδυναμίας προς παροχή), είτε σε αδικοπραξία, είτε σε οποιαδήποτε άλλη αιτία (A.Π. 1477/1983). Στην προκειμένη περίπτωση όπως προκύπτει από το δικόγραφο της από 10.3.1999 ενδίκου αγωγής, κατ` επιτρεπτή, κατά το άρθρο 561 § 2 ΚΠολΔ, εκτίμηση αυτής, η ενάγουσα - αναιρεσίβλητη ζήτησε να υποχρεωθεί η εναγομένη - αναιρεσείουσα να της καταβάλει ως αποζημίωση το ποσό των 8.498.225 δρχ, λόγω μη εκπληρώσεως της συμβατικής (κυρίας) υποχρεώσεως της τελευταίας για την προσκόμιση των παραστατικών εγγράφων εξαγωγής των αναφερομένων στην αγωγή ποσοτήτων καπνών, τα οποία αγόρασε η αναιρεσείουσα από την αναιρεσίβλητη, με την υποχρέωση να τις εξάγει σε τρίτες, εκτός της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, χωρών, κατά τους όρους της προφορικής συμβάσεως, που καταρτίσθηκε μεταξύ των διαδίκων, κατά τον Ιούλιο του έτους 1990. Προς απόκρουση της αγωγής η αναιρεσείουσα ισχυρίσθηκε παραδεκτώς ότι η αναιρεσίβλητη είναι, κατά το άρθρο 300 του Α.Κ., συνυπαιτία της ζημίας της, γιατί, κατά τα εκτιθέμενα στις ενώπιον του Πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου υποβληθείσες προτάσεις της, όφειλε αυτή και μπορούσε να αναζητήσει μόνης της από την Ε.Ο.Κ τα σχετικά παραστατικά εξαγωγής. Το Εφετείο με την προσβαλλομένη απόφασή του απέρριψε την ένσταση συνυπαιτιότητας που υπέβαλε η αναιρεσείουσα, με την αιτιολογία ότι η εκ του άρθρου 300 του Α.Κ. ένσταση συνυπαιτιότητας μπορεί να τύχει εφαρμογής "μόνο προς απόκρουση ή περιστολή των αξιώσεων αποζημίωσης και δεν μπορεί να προταθεί, όταν υφίσταται αξίωση για καταδίκη συμβατής υποχρέωσης, όπως στην ένδικη περίπτωση". Με τη κρίση του αυτή το Εφετείο παραβίασε ευθέως τις προαναφερόμενες ουσιαστικού δικαίου διατάξεις, ως και αυτές των άρθρων 297, 298, 300, 361 και 513 επ. του Α.Κ., στις οποίες εσφαλμένως δεν υπήγαγε, σύμφωνα με την έννοια και το περιεχόμενό της, την εν λόγω επώνυμη σύμβαση και συνεπώς ο πρώτος λόγος της αναιρέσεως, με τον οποίο αποδίδεται, κατ' ορθή εκτίμηση, στην προσβαλλομένη απόφαση η από τον αριθ. 1 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. πλημμέλεια, είναι βάσιμος. Κατ` ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, κατ' αποδοχή της αιτήσεως αναιρέσεως και να παραπεμφθεί η υπόθεση, για περαιτέρω εκδίκαση στο Εφετείο Θεσσαλονίκης που εξέδωσε την αναιρουμένη απόφαση, αφού είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ.3 Κ.Πολ.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 1594/2008 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο πιο πάνω Εφετείο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές. Και

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας, την οποία ορίζει σε τρεις χιλιάδες (3.000) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 2 Νοεμβρίου 2010.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 8 Φεβρουαρίου 2011.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ