2018/2006 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2018 / 2006 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 2018/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές:Βασίλειο Νικόπουλο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καπερώνη, Σταύρο Γαβαλά, Ιωάννη Ιωαννίδη και Μίμη Γραμματικούδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 1 Νοεμβρίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Γραμματικής Κονταξή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αιτούντων: 1. X1, 2. X2, 3. X3, 4. ....., 5. ..... και 6. Ψ. Εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ανδρέα Μακρή.

Των καθών η αίτηση: 1. ....., 2) φιλανθρωπικού σωματείου με την επωνυμία "ΑΜΑΛΙΕΙΟΝ ΟΡΦΑΝΟΤΡΟΦΕΙΟΝ ΚΟΡΑΣΙΩΝ" που εδρεύει στο Μαρούσι Αττικής και 3. ....., δικηγόρου κατοίκου Αθηνών. Εκπροσωπήθηκαν: ο πρώτος από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Παπαϊωάννου, το δεύτερο από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χρήστο Καββαδία και ο τρίτος παραστάθηκε αυτοπροσώπως με την ιδιότητα του ως δικηγόρος.

Κοινοποιουμένη και προς: τον κ. Υπουργό Οικονομικών υπό την ιδιότητα του προσθέτως παρεμβάντος υπέρ του ανωτέρω Σωματείου, 2. ..... του Ζ και 3. ..... του Ζ, οι δύο τελευταίοι ως κληρονόμοι του αποβιώσαντος Ζ, οι οποίοι δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15-10-1987 αγωγή των αιτούντων και την δια των προτάσεων ασκηθείσα πρόσθετη παρέμβαση του Υπουργού Οικονομικών που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις :1394/1988 προδικαστική, 729/1997 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου, 10468/1997, 2832/1999 μη οριστικές και 8357/2000 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησαν οι ήδη αιτούντες επί της οποίας εκδόθηκε η 1149/2002 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία αναίρεσε την απόφαση αυτή και παρέπεμψε την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο Εφετείο Αθηνών. Το Εφετείο Αθηνών εξέδωσε τις 1019/2003, 5854/2005 μη οριστικές και 3349/2006 οριστική αποφάσεις, την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητά ο 1ος καθών η αίτηση με την από 18/7/2006 αίτηση του και τους από 25/9/2006 προσθέτους λόγους που προσδιορίστηκαν να συζητηθούν την 1η Νοεμβρίου 2006. Οι ανωτέρω διάδικοι κατέθεσαν αιτήσεις και ανταιτήσεις (διαδικασία Ασφαλιστικών μέτρων) ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών που συνεκδικάσθηκαν προκειμένου να διαταχθεί η μεσεγγύηση των ακινήτων της κληρονομίας της αποβιώσασας Ψ μέχρι να επιλυθεί τελεσίδικα η διαφορά. Επί των αιτήσεων αυτών εκδόθηκαν οι αποφάσεις 15510/1989, 6683/1990, 14621/1990 και 42421/1999 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, την ανάκληση των αποφάσεων αυτών ζητούν οι αιτούντες με την από 23-8-2006 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος των αιτούντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, οι πληρεξούσιοι των καθών η αίτηση την απόρριψη της καθένας δε την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 698 παρ.1 περ.α ΚΠολΔ, η απόφαση, που διέταξε ασφαλιστικό μέτρο, ανακαλείται, ολικά ή εν μέρει, αν εκδοθεί οριστική απόφαση στη δίκη για την κύρια υπόθεση κατ΄ εκείνου, που είχε ζητήσει το ασφαλιστικό μέτρο και γίνει τελεσίδικη. Εξάλλου, κατά τη διάταξη της παραγράφου 2 περ.α΄ του ίδιου άρθρου, η ανάκληση, που αναφέρεται στην παράγραφο 1,γίνεται με αίτηση εκείνου που έχει έννομο συμφέρον, αν η κύρια υπόθεση είναι εκκρεμής, από το δικαστήριο στο οποίο εκκρεμεί. Από την τελευταία αυτή διάταξη προκύπτει ότι ο όρος "εκκρεμής υπόθεση" στην παράγραφο 2 του άρθρου αυτού χρησιμοποιείται όχι με τη συνηθισμένη στη δικονομία έννοια της εκκρεμότητας της υπόθεσης στα δικαστήρια της ουσίας, αλλά με ευρύτερη έννοια, που περιλαμβάνει και την εκκρεμότητα της υπόθεσης μετά από άσκηση αίτησης αναίρεσης σε κάποιο Τμήμα του Αρείου Πάγου, γιατί στις περιπτώσεις της διάταξης της παραγράφου 1 του άρθρου 698ΚΠολΔ, το δικαστήριο δεν ερευνά την ουσία της υπόθεσης για να κρίνει σχετικά με την ανάκληση, ώστε, για τον λόγο αυτό, να δικαιολογείται η αρμοδιότητα του Αρείου Πάγου για την ανάκληση της απόφασης. Συνακόλουθα, η αίτηση, με την οποία ζητείται η ανάκληση των αναφερόμενων σ΄ αυτήν αποφάσεων του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που διέταξαν τα εκτιθέμενα ασφαλιστικά μέτρα, διότι εκδόθηκε τελεσίδικη απόφαση στη δίκη για την κύρια υπόθεση κατά των καθ΄ ών, οι οποίοι είχαν ζητήσει τα ασφαλιστικά μέτρα, αρμοδίως φέρεται ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, στο οποίο εκκρεμεί η κύρια υπόθεση, είναι δε νόμιμη (άρθρ.698 παρ.1 περ. α ΚΠολΔ),εκτός του αιτήματός της με το οποίο ζητείται η ανάκληση κάθε άλλης συναφούς απόφασης ή διάταξης του αυτού πιο πάνω Δικαστηρίου, το οποίο είναι αόριστο και απορριπτέο, διότι δεν αναφέρεται σ΄ αυτό, ποίες είναι οι άλλες συναφείς αποφάσεις και διατάξεις των οποίων η ανάκληση επίσης ζητείται. Πρέπει, επομένως, να ερευνηθεί ως προς την ουσιαστική της βασιμότητα. Ως προς την ανακοίνωση της δίκης προς τους Υπουργό Οικονομικών, ..... και ....., η οποία έγινε, κατ΄άρθρ.91 ΚΠολΔ, με επίδοση της κρινόμενης αίτησης, σύμφωνα με τις προσκομιζόμενες 3832β/29-8-2006,3834β/29-8-2006 και 3843β/30-8-2006 εκθέσεις επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Αθηνών ....., αντιστοίχως, δεν δημιουργείται υποχρέωση του Δικαστηρίου να αποφανθεί, αφού οι ανωτέρω δεν παρενέβησαν και συνεπώς δεν κατέστησαν διάδικοι στην προκείμενη δίκη. Από τα έγγραφα που προσκομίσθηκαν από τους διαδίκους, πιθανολογήθηκαν τα εξής: Οι ήδη αιτούντες X1, X2, X3 καθώς και οι ..... συζ. X1, ..... και ....., οι οποίοι απεβίωσαν και στην κληρονομία της μεν πρώτης υπεισήλθαν οι τρεις πρώτοι των αιτούντων, των δε λοιπών οι τρεις τελευταίοι εξ αυτών, με την από 15-10-1987(αριθ. καταθ.8091/21-10-87) αγωγή τους ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών κατά των δύο πρώτων των καθ΄ ων και του Ζ, ζήτησαν, για τους αναφερόμενους σ΄ αυτήν λόγους, να αναγνωρισθεί ως άκυρη, η από 27 Μαΐου 1983 ιδιόγραφη διαθήκη της κατά την 24-1-1986 αποβιώσασας Ψ, που δημοσιεύθηκε από το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών με το 619/13-2-1987 πρακτικό του και κηρύχθηκε κυρία με την 186/1987 απόφασή του, με την οποία εγκατέστησε ως κληρονόμους της τους δύο πρώτους των καθ΄ ων, γιατί αυτή δε γράφτηκε με το χέρι της φερόμενης ως διαθέτιδας, ούτε είχε γνήσια την υπογραφή της. Ως έννομο συμφέρον, που δικαιολογούσε την άσκηση της αγωγής αυτής, επικαλέσθηκαν την ύπαρξη άλλης ιδιόγραφης διαθήκης της διαθέτιδας, η οποία συντάχθηκε πριν από την επίδικη, στις 11 Οκτωβρίου 1972, με την οποία εγκαταστάθηκαν ως κληρονόμοι οι ίδιοι. Με την 729/1997 οριστική απόφαση του ανωτέρω Δικαστηρίου, η αγωγή απορρίφθηκε ως προς τον τρίτο εναγόμενο έγινε δε δεκτή ως προς τους λοιπούς εναγομένους-ήδη δύο πρώτους καθ΄ ων η κλήση και αναγνωρίσθηκε η ακυρότητα της ανωτέρω διαθήκης. Η απόφαση αυτή κατέστη τελεσίδικη, διότι με την 3349/2006 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, κατά της οποίας ήδη εκκρεμεί ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου η από 18-7-2006 αίτηση αναίρεσης του πρώτου εναγομένου-ήδη πρώτου των καθ΄ών, απορρίφθηκαν οι εφέσεις που οι ηττηθέντες εναγόμενοι άσκησαν κατ΄ αυτής. Κατά τη διάρκεια της ανωτέρω κύριας δίκης, εκδόθηκαν οι ακόλουθες αποφάσεις ασφαλιστικών μέτρων του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών: α) επί αιτήσεων και ανταιτήσεων των διαδίκων μερών, η 15510/1989 απόφαση, με την οποία διατάχθηκε η δικαστική μεσεγγύηση επί των αναφερόμενων σ΄ αυτήν κληρονομιαίων ακινήτων, που με την προσβαλλόμενη διαθήκη περιήλθαν στους καθ΄ ων, και ορίσθηκαν μεσεγγυούχοι, η μεν ..... για τα ακίνητα που περιήλθαν στον πρώτο των καθ΄ών, το δε δεύτερο των καθ΄ ων για τα ακίνητα τα οποία περιήλθαν στο ίδιο. β)Επί αιτήσεων των ανωτέρω μεσεγγυούχων, οι 6683/1990 και 14621/1990 αποφάσεις, με τις οποίες παρασχέθηκε η άδεια διαχείρισης, εκμετάλλευσης και λήψης των πολιτικών καρπών των υπό μεσεγγύηση ακινήτων στους ανωτέρω μεσεγγυούχους, αντίστοιχα, και γ)επί αιτήσεως του πρώτου των καθ΄ών, η 42421/199 απόφαση, με την οποία διορίσθηκε νέος μεσεγγυούχος των κληρονομιαίων ακινήτων που με την ως άνω διαθήκη περιήλθαν στον ίδιο, ο τρίτος των καθ΄ών. Από τα ανωτέρω παρέπεται ότι μετά την τελεσιδικία της απόφασης με την οποία αναγνωρίσθηκε η ακυρότητα της ως άνω από 27-5-1983 ιδιόγραφης διαθήκης της διαθέτιδας Ψ, ενεργεί η προηγούμενη από 11-10-1972 ιδιόγραφη διαθήκη της ίδιας(άρθρ.1764ΑΚ), η οποία δεν προβάλλεται από καμία διάδικη πλευρά ότι προσβλήθηκε για οποιοδήποτε λόγο και με την οποία καταλείφθηκε η κληρονομιά της στους ανωτέρω ενάγοντες, και ότι ,επομένως, δεν υπάρχει κίνδυνος που δικαιολογεί την δικαστική μεσεγγύηση των ανωτέρω ακινήτων. Πρέπει, συνεπώς, να γίνει δεκτή η αίτηση ως και κατ΄ ουσία βάσιμη, όπως στο διατακτικό αναφέρεται. Τα δικαστικά έξοδα θα επιβληθούν εις βάρος των καθ΄ων, που χάνουν τη δίκη, όπως οι αιτούντες ζητούν (άρθρ. 176,191 παρ.2 ΚΠολΔ),σύμφωνα με τα οριζόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Δικάζει κατ΄αντιμωλία των διαδίκων.

Δέχεται την αίτηση.

Ανακαλεί τις υπ' αριθμ. 15510/1989, 6683/1990, 14621/1990 και 42421/1999 αποφάσεις του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων.

Καταδικάζει τους καθ΄ ων στα δικαστικά έξοδα των αιτούντων, τα οποία ορίζει σε εννιακόσια εβδομήντα (970,00) ευρώ

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 5 Δεκεμβρίου 2006. Και,

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στην Αθήνα στις 20 Δεκεμβρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ