2016/2019 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2016 / 2019 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 2016/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αβροκόμη Θούα Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αρτεμισία Παναγιώτου, Γεώργιο Αναστασάκο, Ευφροσύνη Καλογεράτου - Ευαγγέλου-Εισηγήτρια και Πηνελόπη Παρτσαλίδου-Κομνηνού, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 3 Δεκεμβρίου 2019, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ισίδωρου Ντογιάκου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Γ. Μ. του Η., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Ρήγα, για αναίρεση της υπ'αριθ.ΕΤ499/2019 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Με πολιτικώς ενάγουσα την εταιρεία "... ΚΑΙ ΧΗΜΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ", νομίμως εκπροσωπούμενη, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Σταύρο Μουστακίδη. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και o αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 10-10-2019 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1430/19.

Αφού άκουσε

Τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή εν μέρει η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και μόνο ως προς τον πρώτο λόγο αυτής και να απορριφθεί κατά τα λοιπά, και τους πληρεξούσιους δικηγόρους των διαδίκων, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η κρινόμενη υπ' αριθμ. 69/ 10.10.2019 έκθεση - δήλωση αναιρέσεως του Γ. Μ. του Η., κατά της υπ' αριθμ . ΕΤ 499 αποφάσεως) του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών (το οποίο κατ' έφεση δικάζοντας κήρυξε τον ήδη αναιρεσείοντα ένοχο της αξιοποίνου πράξεως της έκδοσης ακάλυπτης επιταγής και, με το ελαφρυντικό της περ. β'της παρ. 2 του άρθρου 84 ΠΚ, του επέβαλε ποινή φυλάκισης δέκα μηνών, την οποία ανέστειλε επί τριετία) ασκήθηκε νομοτύπως και εμπροθέσμως:

η καταχώρηση της προσβαλλομένης αποφάσεως στο ειδικό βιβλίο έγινε στις 28.3.2019, πλην όμως, επειδή κατηγορούμενος στην ως άνω απόφαση, όπως προκύπτει από την επισκόπηση του φακέλου της δικογραφίας, φερόταν εσφαλμένα ο Σ. Μ. του Η., αντί του ως άνω αναιρεσείοντος, ο τελευταίος ζήτησε τη διόρθωσή της ως προς τα στοιχεία της ταυτότητος του και εκδόθηκε η υπ' αριθμ.

ΑΥΤ 1383/ 2019 απόφαση του Αυτοφώρου Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, όπου, όμως, και σε αυτή το ονοματεπώνυμο του ήδη αναιρεσείοντος ανεγράφη και πάλι εσφαλμένα ως Η. Μ. του Γ., αντί του ορθού Γ. Μ. του Η., και, εν τέλει, το σφάλμα διορθώθηκε με την υπ' αριθμ. ΑΥΤ 3772 / 2019 απόφαση του ιδίου Δικαστηρίου (Αυτοφώρου Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών), η οποία δημοσιεύθηκε στις 30.9 2019, αλλά δεν προκύπτει ότι έχει καταχωρηθεί στο ως άνω Ειδικό Βιβλίο.

Τα παραπάνω πραγματικά περιστατικά, τα οποία με βάση τα προσκομιζόμενα έγγραφα αποδεικνύονται βάσιμα, συνιστούν λόγους ανωτέρας βίας :ανυπέρβλητο κώλυμα που οπωσδήποτε δεν οφείλεται σε υπαιτιότητα του διαδίκου και που δεν μπορούσε αυτός με οποιοδήποτε τρόπο να υπερνικήσει (ΑΠ 524/1996), που δικαιολογημένα παρεμπόδισαν τον αναιρεσείοντα να ασκήσει αναίρεση κατά της αρχικής υπ' αριθμ.

ΕΤ 499 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών εντός της νόμιμης προθεσμίας από την καταχώρησή της στο Ειδικό Βιβλίο στις 28.3.2019. Τούτο, όμως, ο αναιρεσείων έπραξε, νομότυπα και εμπρόθεσμα, στις 10.10.2019, αμέσως μετά από τη δημοσίευση της ως άνω υπ' αριθμ. ΑΥΤ 3772 /30.9. 2019 αποφάσεως του Αυτοφώρου Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών προσκομιζομένη σε απόσπασμα και πριν μάλιστα καταχωρηθεί η συμπληρωματική απόφαση στο προαναφερόμενο ειδικό βιβλίο, ήτοι ευθύς ως εξέλιπαν οι λόγοι της ανωτέρας βίας και των ανυπέρβλητων κωλυμάτων).

Όπως, εξ άλλου, γίνεται δεκτό η απόφαση που διορθώνει ή συμπληρώνει προηγούμενη απόφαση, δεν υπόκειται σε αυτοτελή αναίρεση, αλλά συμπροσβάλλεται παραδεκτώς με αναίρεση κι μετά από την πάροδο της νόμιμης προθεσμίας λόγω ανωτέρας βίας, η οποία πράγματι εν προκειμένω συντρέχει, επειδή πριν από την έκδοση της αποφάσεως που συμπληρώνει, ο θιγόμενος δεν έχει λόγο να την προσβάλει.

Επομένως η υπό κρίση αναίρεση ασκήθηκε παραδεκτά, από πρόσωπο που είχε δικαίωμα και έννομο συμφέρον προς τούτο, κατ' άρθρα 462 περ. β, 463, 464 , 473 παρ. 3 , 504 παρ. 1 και 505 προισχύσαντος ΚποινΔ, σε συνδ. με το άρθρο 590 παρ. 1 του νυν ισχύοντος ΚΠοινΔ (ν. 4620/1.7.2019). Είναι, επομένως, παραδεκτή και πρέπει να ερευνηθεί η βασιμότητα των λόγων της.

Με το άρθρο 79 παρ. 1 του Ν. 5960/1933 "περί επιταγής", όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρ. 1 Ν.Δ. 1325/1972, ορίζεται ότι "ο εκδίδων επιταγήν μη πληρωθείσαν επί πληρωτού παρ' ω δεν έχει αντίστοιχα διαθέσιμα κεφάλαια κατά τον χρόνον της εκδόσεως της επιταγής ή της πληρωμής ταύτης, τιμωρείται δια φυλακίσεως τουλάχιστον τριών μηνών και χρηματικής ποινής τουλάχιστον δέκα χιλιάδων δραχμών".

Από τη διάταξη αυτή, από την οποία απαλείφθηκε το "εν γνώσει" της προηγούμενης του Ν. 1325/1972 ρυθμίσεως, προκύπτει ότι το έγκλημα της εκδόσεως ακάλυπτης επιταγής είναι τυπικό και για τη στοιχειοθέτησή του απαιτείται, αντικειμενικά μεν 1) έκδοση τυπικά έγκυρης επιταγής, δηλαδή συμπλήρωση επί του εντύπου της επιταγής των στοιχείων που προβλέπονται στο νόμο, 2) υπογραφή του εκδότη, στην οικεία θέση υπογραφής του εκδότη, αδιαφόρως αν η επιταγή εκδίδεται για ατομικό του χρέος και σύρεται επί προσωπικού του λογαριασμού ή για χρέος άλλου ή εταιρίας που εκπροσωπείται από αυτόν και σύρεται επί λογαριασμού του άλλου ή της εταιρίας, 3) εμπρόθεσμη εμφάνιση της επιταγής προς πληρωμή, περίπτωση που συντρέχει, όταν αυτή εμφανισθεί στην πληρώτρια τράπεζα εντός οκτώ) (8) ημερών από της επομένης της εκδόσεως της (άρθρ. 29 σε συνδ.

με άρθρ. 56 του άνω νόμου "περί επιταγής") και 4) έλλειψη αντίστοιχων διαθέσιμων κεφαλαίων στον πληρωτή, κατά το χρόνο της εκδόσεως ή της πληρωμής, υποκειμενικά δε γνώση και θέληση των στοιχείων της πράξεως, δηλαδή της εκδόσεως επιταγής, που είναι ακάλυπτη. Ειδικότερα, με τη νέα ρύθμιση, αναφορικά με την υποκειμενική υπόσταση του παραπάνω εγκλήματος, αρκεί ο απλός (ή ενδεχόμενος) δόλος και δεν απαιτείται άμεσος δόλος, με την έννοια της εν γνώσει ορισμένου περιστατικού τελέσεως της πράξεως.

Έτσι, για την πλήρωση της υποκειμενικής υποστάσεως του εγκλήματος αυτού δεν απαιτείται ο εκδότης να τελεί "εν γνώσει" της ανυπαρξίας διαθέσιμων κεφαλαίων, αλλά αρκεί προς τούτο, ότι αυτός θεωρεί την έλλειψη πιθανή και την αποδέχεται. Όταν, συνεπώς, στην καταδικαστική απόφαση για έκδοση ακάλυπτης επιταγής, διαλαμβάνεται ότι ο δράστης ενήργησε εκ προθέσεως (εκ δόλου), σημαίνει ότι αυτός γνωρίζει και αποδέχεται όλα τα στοιχεία, που κατά νόμο απαρτίζουν την έννοια της αξιόποινης πράξεως του άρθρου 79 παρ. 1 Ν. 5960/1933, μεταξύ των οποίων είναι και η έλλειψη διαθέσιμων κεφαλαίων στην πληρώτρια Τράπεζα.

Με βάση τις παραπάνω προϋποθέσεις και το σκοπό της διατάξεως του άνω άρθρου σαφώς προκύπτει, ότι δράστης (αυτουργός) του εγκλήματος της εκδόσεως ακάλυπτης επιταγής μπορεί να είναι μόνο ο "εκδίδων" επιταγή χωρίς αντίκρισμα, δηλαδή αυτός που πραγματοποιεί την επί του τίτλου δήλωση βουλήσεως (υπογράφει το έγγραφο της επιταγής) και θέτει αυτό σε κυκλοφορία, ανεξάρτητα από το πρόσωπο, για το οποίο επέρχονται οι έννομες συνέπειες, που απορρέουν από αυτή.

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 79 παρ. 5 εδ. α' του προαναφερθέντος Ν. 5960/1933 "περί επιταγής", όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρ. 15 παρ. 3 Ν. 3472/2006, "η ποινική δίωξη (για την αξιόποινη πράξη της εκδόσεως ακάλυπτης επιταγής) ασκείται με έγκληση του κομιστή της επιταγής που δεν πληρώθηκε ή του εξ αναγωγής υποχρέου, ο οποίος την εξόφλησε και έγινε κομιστής της", κατά δε το άρθρο 117 παρ. 1 του προισχύσαντος ΠΚ (ήδη άρθρο 114 νυν από 1.7.2019 ισχύοντος ΠΚ), "όταν ο νόμος απαιτεί έγκληση για την ποινική δίωξη κάποιας αξιόποινης πράξης, το αξιόποινο εξαλείφεται αν ο δικαιούχος δεν υποβάλει την έγκληση μέσα σε τρεις μήνες από την ημέρα που έλαβε γνώση για την πράξη που τελέστηκε και για το πρόσωπο που την τέλεσε ή για έναν από τους συμμέτοχους της".

Η τρίμηνη προθεσμία για την υποβολή της εγκλήσεως (που είναι ανεξάρτητη από την κατά το άρθρ. 111 Π.Κ. παραγραφή των εγκλημάτων), σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 243 εδ. β' Α.Κ. και 145 παρ. 2 Κ.Πολ,Δ., οι οποίες έχουν εφαρμογή και εν προκειμένω, λόγω της ενότητας της έννομης τάξεως, λήγει μόλις περάσει η ημέρα του τελευταίου μήνα, που αντιστοιχεί σε αριθμό με την ημέρα που άρχισε, δηλαδή με την ημέρα, κατά την οποία ο δικαιούμενος σε υποβολή εγκλήσεως έλαβε γνώση της τελέσεως της πράξεως και του προσώπου που την τέλεσε ή κάποιου από τους συμμέτοχους.

Έτσι, από το συνδυασμό των διατάξεων αυτών συνάγεται, ότι επί του εγκλήματος της εκδόσεως ακάλυπτης επιταγής η τρίμηνη προθεσμία της εγκλήσεως για την άσκηση της ποινικής διώξεως εναντίον του υπαιτίου αρχίζει από την ημέρα, κατά την οποία ο κομιστής της εν λόγω επιταγής, που γνώριζε τον εκδότη της, αφού αυτός προκύπτει από το κείμενο του τίτλου, έλαβε γνώση της ελλείψεως αντικρίσματος προς πληρωμή της και τούτο συμβαίνει όταν, εμφανίσας εμπροθέσμως την επιταγή προς πληρωμή, η τελευταία δεν πληρώθηκε, η μη πληρωμή δε προκύπτει από τη σχετική βεβαίωση της εκμισθώτριας τράπεζας επί του σώματος της επιταγής (ΑΠ 1374/2019,1507/2011).

Εάν προβάλλεται από τον κατηγορούμενο έλλειψη της απαιτούμενης κατά τη διάταξη του άρθρου 117 παρ. 1 (ήδη άρθρο 114) του ισχύοντος ΠΚ τυπικής εγκλήσεως , οφείλει το δικαστήριο να προχωρήσει σε έρευνα του σχετικού λόγου και σε θετική περίσταση να απορρίψει την τυχόν υπάρχουσα έγκληση ως απαράδεκτη και περαιτέρω να κηρύξει ως απαράδεκτη την ασκηθείσα ποινική δίωξη, ελλείψει εγκλήσεως, άλλως, εάν το δικαστήριο προχωρήσει στην κατ' ουσία έρευνα της υποθέσεως και στην καταδίκη του κατηγορουμένου, τότε υποπίπτει στην εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Η - ήδη Θ' του νυν ισχύοντος ΚΠΔ πλημμέλεια της υπέρβασης εξουσίας ( ΑΠ 372/ 2014).

Εξ άλλου, η καταδικαστική απόφαση έχει την, επιβαλλόμενη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Ποιν.Δ., ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναιρέσεως από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ίδιου Κώδικα, όταν αναφέρονται σ' αυτή, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά, που αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, για το οποίο καταδικάστηκε ο κατηγορούμενος, τα αποδεικτικά μέσα, από τα οποία συνήγαγε το δικαστήριο τα περιστατικά αυτά, καθώς και οι συλλογισμοί, με βάση τους οποίους έγινε η υπαγωγή των περιστατικοί αυτών στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις, που εφαρμόσθηκαν.

Η ύπαρξη του δόλου δεν είναι αναγκαίο, κατ' αρχήν, να αιτιολογείται ιδιαιτέρως, αφού αυτός ενυπάρχει στη θέληση παραγωγής των περιστατικοί, που συγκροτούν την αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος και προκύπτει από τις ειδικότερες συνθήκες τελέσεως του, διαλαμβάνεται δε αιτιολογία περί αυτού (δόλου) στην κύρια αιτιολογία για την ενοχή, διότι εξυπακούεται ότι υπάρχει με την τέλεση των πραγματικών περιστατικών, που συγκροτούν αντικειμενικώς το έγκλημα, εκτός αν αξιώνονται από το νόμο πρόσθετα στοιχεία για την υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος, όπως η εν γνώσει ορισμένου περιστατικού τέλεση της πράξεως (άμεσος δόλος) ή ορισμένος περαιτέρω σκοπός (εγκλήματα με υπερχειλή υποκειμενική υπόσταση), κάτι που δεν συμβαίνει στο εδώ εξεταζόμενο έγκλημα της εκδόσεως ακάλυπτης επιταγής, για τη στοιχειοθέτηση του οποίου ο νόμος, όπως προαναφέρθηκε, αρκείται και σε απλό δόλο.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από το σκεπτικό της προσβαλλόμενης, υπ' αριθμ. Ε Τ 499/2019, αποφάσεώς του, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, μετά από συνεκτίμηση όλων των αποδεικτικών μέσων, τα οποία προσδιορίζονται κατ' είδος σ' αυτή, δέχτηκε ανελέγκτως ότι αποδείχθηκαν τα εξής: "ο κατηγορούμενος τέλεσε με πρόθεση την αντικειμενική υπόσταση της αποδιδομένης σε αυτόν αξιόποινης πράξης όπως τα πραγματικά περιστατικά αυτής αναλύονται κατωτέρω στο διατακτικό της παρούσας απόφασης και συνεπώς θα πρέπει να κηρυχθεί ένοχος αυτής , ωστόσο θα πρέπει να του αναγνωρισθεί η ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 84 παρ 2β ΠΚ, δεδομένου, μεσούσης της οικονομικής κρίσης, συνέχισε να καταβάλλει τους μισθούς του προσωπικού του, ώστε να διατηρεί βιώσιμη την επιχείρησή του" Ακολούθως κήρυξε τον κατηγορούμενο ένοχο με αναγνώριση της ελαφρυντικής περίστασης του άρθρου 84 παρ 2β ΠΚ του ότι: "Στη ..., στις 2-1-2012, με πρόθεση εξέδωσε επιταγή που δεν πληρώθηκε στον κομιστή της γιατί δεν είχε τα αντίστοιχα διαθέσιμα κεφάλαια κατά το χρόνο της έκδοσης ή της πληρωμής της, και συγκεκριμένα εξέδωσε με πρόθεση την υπ' αρ. ...

επιταγή, για να πληρωθεί από την τράπεζα Eurobank, για το χρηματικό ποσό των #35000,00# €υρώ, σε διαταγή ..., η οποία μετονομάστηκε σε ... Α.Ε, εκπροσωπείται νομίμως και είναι ο νόμιμος κομιστής αυτής. Και αφού εμφανίστηκε στις 5-1-2012 προς πληρωμή δεν πληρώθηκε από τη πληρώτρια Τράπεζα, γιατί δεν υπήρχαν επαρκή διαθέσιμα." Με τις παραδοχές αυτές, οι οποίες διαλαμβάνονται στο σκεπτικό σε συνδυασμό με όσα αναφέρονται στο διατακτικό της προσβαλλόμενης αποφάσεως, που παραδεκτά αλληλοσυμπληρώνονται, η απόφαση αυτή περιέχει την επιβαλλόμενη, κατά τα άνω, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, ως προς την κατάφαση της ενοχής του αναιρεσείοντος για την, σύμφωνα με τις παραδοχές της εν λόγω αποφάσεως, τελεσθέντος πιο πάνω αδικήματος, που αφορά την έκδοση από αυτόν της υπ' αριθμ. ...

ακάλυπτης τραπεζικής επιταγής , ποσού 35.000 ευρώ , αφού, σε σχέση με την πράξη αυτή εκτίθενται στο διατακτικό της προσβαλλομένης αποφάσεως, το οποίο με το σκεπτικό, ως αποτελούντα ενιαίο σύνολο, περιέχουν αναλυτικά και με πληρότητα και σαφήνεια τα πραγματικά περιστατικά, που θεμελιώνουν αντικειμενικούς και υποκειμενικώς το προπεριγραφόμενο έγκλημα, για το οποίο καταδικάστηκε ο αναιρεσείων, και το οποίο παραδεκτά συμπληρώνει το σκεπτικό, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά και κατά τρόπο επιτρέποντα τον αναιρετικό έλεγχο, με παράθεση όλων των στοιχείων, που απαρτίζουν τη νομοτυπική μορφή του εγκλήματος τούτου, με βάση τους οποίους το Δικαστήριο έκανε την υπαγωγή των περιστατικών αυτών στην προπαρατεθείσα ουσιαστική ποινική διάταξη του άρθρου 79 παρ. 1 Ν. 5960/1933, την οποία ορθά εφήρμοσε και δεν παραβίασε ευθέως ή εκ πλαγίου, δηλαδή με ασαφείς, ελλιπείς ή αντιφατικές αιτιολογίες και, έτσι, δεν στέρησε κατά τούτο την απόφαση από νόμιμη βάση.

Ειδικότερα, εκτίθεται με τα πλήρη στοιχεία της η άνω (έγκυρη) επιταγή, την οποία εξέδωσε ο αναιρεσείων, η ημερομηνία εμπρόθεσμης εμφανίσεώς της προς πληρωμή στην πληρώτρια τράπεζα (5.1.2012), η μη πληρωμή της ελλείψει αντικρίσματος, ως και ότι ο αναιρεσείων ενήργησε με πρόθεση. Εξ άλλου το Δικαστήριο δεν ήταν υποχρεωμένο να αιτιολογήσει ιδιαιτέρως το λόγο του αναιρεσείοντος, διότι με την παραδοχή ότι ο αναιρεσείων ενήργησε με πρόθεση, σημαίνει ότι αυτός γνώριζε και αποδεχόταν όλα τα στοιχεία που κατά νόμο απαρτίζουν την έννοια της αξιόποινης πράξης του άρθρ. 79 παρ 1 του ν.5960/1933, μεταξύ των οποίων και η έλλειψη διαθεσίμων κεφαλαίων στην πληρώτρια Τράπεζα.

Επομένως, ο υποστηρίζων τα αντίθετα δεύτερος (τελευταίος) λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως, σε σχέση με το έγκλημα της εκδόσεως ακάλυπτης επιταγής, με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η αναιρετική πλημμέλεια της ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, από το άρθρο 510παρ. 1στοιχ.Δ'ΚΠοινΔ είναι αβάσιμος.

Περαιτέρω, ο αναιρεσείων , με τον πρώτο λόγο της υπό κρίση αναιρέσεως εκθέτει ότι η προσβαλλομένη απόφαση υπέπεσε στην πλημμέλεια της υπέρβασης εξουσίας, και συγκεκριμένα, προβάλλει ότι η έγκληση που υποβλήθηκε εναντίον του είναι εκπρόθεσμη και ότι η ποινική δίωξη κατά αυτού για την πράξη της έκδοσης ακάλυπτης επιταγής έπρεπε να κηρυχθεί απαράδεκτη εκ του λόγου αυτού η εναντίον του ποινική δίωξη, διότι ως εκθέτει, η εγκαλούσα εταιρία με την επωνυμία "... ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΕΙΔΩΝ ΚΑΙ ΧΗΜΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ", μετονομασθείσα σε "... ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΕΙΔΩΝ ΚΑΙ ΧΗΜΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ " νομίμως εκπροσωπούμενη, εμφάνισε στην πληρώτρια τράπεζα μέσω της τράπεζας Πειραιώς, με την οποία είχε συναλλαγές, την ένδικη επιταγή στις 5.1.2012, όπως μνημονεύει η προσβαλλομένη απόφαση, και υπέβαλε έγκληση στις 6.4.2012, δηλαδή μια. ημέρα μετά από την παρέλευση της τρίμηνης προθεσμίας.

Από την επισκόπηση της προσβαλλομένης αποφάσεως και την έκθεση αναιρέσεως, σε συνδυασμό προς την επίδικη επιταγή προκύπτει ότι η επί της επιταγής βεβαίωση, της μη πληρωμής λόγω ελλείψεως επαρκούς διαθεσίμου κεφαλαίου, έχει ημερομηνία την 10.1.2012 και από της ημερομηνίας αυτής αρχίζει να τρέχει η τρίμηνη προθεσμία για την υποβολή της κατά τον νόμο απαιτούμενης έγκλησης και τελειώνει την αντίστοιχη ημέρα του τριμήνου δηλ την 10.4.2012. Επομένως η 6.4.2012, η οποία είναι η ημέρα κατά την οποία η ως άνω κομίστρια εταιρία υπέβαλε τη σχετική από 6.4.2012 έγκληση της (η οποία ως διαδικαστικό έγγραφο της δίκης λαμβάνεται υπόψη από το δικαστήριο χωρίς να χρειάζεται να αναγνωσθεί δημόσια στο ακροατήριο - ΑΠ 303/2009) για το αδίκημα της έκδοσης ακάλυπτης επιταγής προς τον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Αθηνών, ευρίσκεται εντός της τριμήνου προθεσμίας, και κατά ταύτα η προβαλλόμενη αιτίαση για το εκπρόθεσμο της έγκλησης είναι αβάσιμο (ΑΠ 1844/2008).

Επομένως, είναι αβάσιμος και πρέπει να απορριφθεί ο πρώτος λόγος αναίρεσης, από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Θ' του ΚΠοινΔ, με τον οποίο ο αναιρεσείων πλήττει την προσβαλλόμενη πιο πάνω απόφαση για υπέρβαση εξουσίας, διότι καταδικάστηκε για έγκλημα για το οποίο δεν είχε υποβληθεί εμπρόθεσμη έγκληση.

Μετά από αυτά, και μη υπάρχοντος ετέρου λόγου προς έρευνα, πρέπει η ένδικη αίτηση αναίρεσης να απορριφθεί στο σύνολο της και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα και στη δικαστική δαπάνη της παραστάσης υποστηρίζουσας την κατηγορία ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία " ... ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΕΙΔΩΝ ΚΑΙ ΧΗΜΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ " και τον διακριτικό τίτλο " ... Α.Ε." (άρθρα 578Παρ. 1 Ισχύοντος Κ.Π.Δ. και 176 και 183 ΚΠολΔ )

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την υπ' αριθ. 69/10.10.2019 έκθεση - δήλωση του Γ. Μ. του Η., κατοίκου ..., οδός ... για αναίρεση της υπ' αριθμ. ΕΤ 499/2019 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα εκ διακοσίων πενήντα (250) ευρώ και στη δικαστική δαπάνη της υποστηρίζουσας την κατηγορία ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "... ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΕΙΔΩΝ ΚΑΙ ΧΗΜΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ " και τον διακριτικό τίτλο " ... Α.Ε.",εκ πεντακοσίων (500) ευρώ

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 10 Δεκεμβρίου 2019.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 19 Δεκεμβρίου 2019.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ