2016/2013 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2016 / 2013 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 2016/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Νικόλαο Λεοντή, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δημητρούλα Υφαντή, Ιωάννα Πετροπούλου, Γεώργιο Σακκά και Παναγιώτη Χατζηπαναγιώτη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 4 Οκτωβρίου 2013 με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "GROUPAMA ΦΟΙΝΙΞ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ" που εδρεύει στην …και εκπροσωπείται νόμιμα, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Βασίλειο Κούρτη και κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Ν. Ν. του Δ., κατοίκου ... ο οποίος εκπροσωπήθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου του Ηλία Σύριου και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 14-3-2008 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου και την από 18-9-2008 παρεμπίπτουσα αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Συνεκδικάσθηκαν και εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1913/2011 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 5878/2012 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 22-2-2013 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ιωάννα Πετροπούλου, ανέγνωσε την από 25-9-2013 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη των λόγων της αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, με τη διάταξη του άρθρου 43 παρ.6 του ν.2696/1999 (ΚΟΚ) ορίσθηκε ότι "δεν έχουν εφαρμογή στα αυτοκίνητα οχήματα, στα τρίτροχα οχήματα και τις μοτοσυκλέτες κατά την έννοια του παρόντος κώδικα, οι για την κράτηση από την αστυνομική αρχή διατάξεις του άρθρου 11 του ν. ΓΠΝ/1911, αν ο οδηγός συμμορφώθηκε με τις διατάξεις της παρ.2 του άρθρου αυτού και κατέθεσε αποδεικτικό ασφάλισης (βεβαίωση αναγνωρισμένης στην Ελλάδα ασφαλιστικής εταιρείας) του οχήματος ή αποδείξει ότι είναι κάτοχος δελτίου διεθνούς ασφάλισης, τα οποία αποτελούν δήλωση αναδοχής χρέους για τα ισχύοντα στην Ελλάδα ελάχιστα ποσά ασφαλιστικής κάλυψης, τα οποία προβλέπονται από τα νομίμως εγκεκριμένα τιμολόγια ασφαλίστρων ή προκειμένου για αυτοκίνητα και τρίτροχα οχήματα δημόσιας χρήσης, καταθέσει δήλωση αναδοχής χρέους αλληλoασφαλιστικού συνεταιρισμού ή αλληλοασφαλιστικού ταμείου συνεταιρισμού, που λειτουργεί νόμιμα, στον οποίο το όχημα είναι ασφαλισμένο".

Από τη διάταξη αυτή συνάγεται ότι κατά ρητή νομοθετική επιταγή η κατάθεση από τον οδηγό ζημιογόνου αυτοκινήτου βεβαίωσης ασφαλίσεως αυτοκινήτου από αναγνωρισμένη στην Ελλάδα ασφαλιστική εταιρία ή η απόδειξη από τον οδηγό ότι είναι κάτοχος δελτίου διεθνούς ασφαλίσεως αποτελούν, και τα δύο αυτά στοιχεία, κατά πλάσμα του νόμου πρόταση της ασφαλιστικής εταιρίας που εξέδωσε και το δελτίο αυτό, σύμφωνα προς την οποία, απευθυνόμενη αορίστως προς τους δικαιούχους αποζημιώσεως τρίτους σε περίπτωση πραγματώσεως του ασφαλιστικού κινδύνου, ο προτείνων ασφαλιστής προσφέρεται να ικανοποιήσει τις αξιώσεις των τελευταίων, εφ'όσον αυτές δεν υπερβαίνουν το ασφαλιστικό ποσό και δεν είναι κατώτερες από τα ισχύοντα ελάχιστα ποσά ασφαλιστικής κάλυψης, που προβλέπονται κάθε φορά από τα νομίμως εγκεκριμένα τιμολόγια ασφαλίστρων και έτσι με την αποδοχή της πρότασης αυτής, η οποία μπορεί να γίνει με την έγερση της σχετικής από τον ενδιαφερόμενο αγωγής κατά του ασφαλιστή, καταρτίζεται σύμβαση σωρευτικής αναδοχής που ιδρύει σύμφωνα με τα άρθρα 361 και 477 ΑΚ, άμεση ευθύνη του αναδεχόμενου απέναντι του ζημιωθέντος προσώπου από το ατύχημα μέχρι το παραπάνω ποσό.

Στην περίπτωση αυτή της σωρευτικής αναδοχής χρέους (συμβατικής) η έκταση της ευθύνης του αναδοχέα ρυθμίζεται κατά τις λοιπές γενικές διατάξεις των άρθρων 472 έως 475 ΑΚ και επομένως αυτός δηλ. εδώ ο ασφαλιστής, υπέχει έναντι του παθόντος όμοια υποχρέωση όπως και ο οφειλέτης - ζημιώσας, και επόμενα, η απαίτηση του ζημιωθέντος προσώπου που στηρίζεται σε αδικοπραξία υπόκειται στην πενταετή παραγραφή κατά τους όρους του άρθρου 937 Α.Κ.

Εξ άλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ.1 εδ.α ΚΠολΔ, επιτρέπεται αναίρεση και αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών. Ο κανόνας παραβιάζεται κατά την έννοια της διατάξεως αυτής είτε με ψευδή ερμηνεία η οποία υπάρχει όταν αποδίδεται στον κανόνα έννοια διαφορετική από την αληθινή, είτε με την μη ορθή εφαρμογή η οποία συντελείται όταν εφαρμόζεται κανόνας ενώ έπρεπε, ή όταν εφαρμόζεται εσφαλμένως. Στην περίπτωση που το δικαστήριο έκρινε κατ'ουσίαν την υπόθεση, η παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται ενόψει των πραγματικών περιστατικών που ανελέγκτως δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν το δικαστήριο της ουσίας και της υπαγωγής αυτών στο νόμο και ιδρύεται ο λόγος αυτός αναίρεσης αν οι πραγματικές παραδοχές της απόφασης καθιστούν φανερή την παραβίαση.

Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο δέχθηκε με την προσβαλλόμενη απόφαση ανελέγκτως και τ'ακόλουθα: "Ακόμη αποδείχθηκε ότι ο πρώτος εναγόμενος κατέθεσε στους αρμόδιους αστυνομικού υπαλλήλους που ερεύνησαν τις συνθήκες του ενδίκου ατυχήματος τη σχετική βεβαίωση ασφαλίσεως της ευθύνης σε καταβολή αποζημιώσεως η οποία προέρχεται από την κυκλοφορία του ζημιογόνου οχήματος. Με την άσκηση της κύριας αγωγή ο ενάγων αποδέχθηκε τη σχετική πρόταση συμβατικής αναλήψεως της οφειλής του πρώτου εναγόμενου που με τον ανωτέρω περιγραφόμενο τρόπο υποβλήθηκε εκ μέρους της δεύτερης εναγομένης της πρώτης αγωγής".

Με βάση τις παραδοχές αυτές, το Εφετείο με πλήρεις και σαφείς αιτιολογίες που επιτρέπουν τον αναιρετικό έλεγχο της ορθής ή μη εφαρμογής των αναφερόμενων στη μείζονα σκέψη κανόνων ουσιαστικού δικαίου κατέληξε στην κρίση περί της κατάρτισης συμβατικής αναδοχής χρέους με την κατάθεση από τον οδηγό του ζημιογόνου οχήματος (πρώτο εναγόμενο) της βεβαίωσης ασφάλισης αυτού που εκδόθηκε από την αναιρεσείουσα ασφαλιστική εταιρία και αποτελεί, όπως προεκτέθηκε, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 43 του ΚΟΚ δήλωση αναδοχής χρέους της τελευταίας προς τους δικαιούχους αποζημιώσεως τρίτους ικανοποίησης των αξιώσεών τους σε περίπτωση πραγμάτωσης του ασφαλιστικού κινδύνου.

Επομένως, οι αναιρετικοί λόγοι πρώτος κατά ένα μέρος και δεύτερος με τους οποίους προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από τους αριθμούς αντίστοιχα 1 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ της παραβίασης ευθέως και εκ πλαγίου με την παραδοχή αυτή των ως ανωτέρω κανόνων ουσιαστικού δικαίου διότι από τη ρύθμιση της διάταξης του άρθρου 43 παρ.6 του ΚΟΚ, εξαιρούνται οι περιπτώσεις εκείνες κατά τις οποίες έχει παραβιασθεί από τον ασφαλισμένο-υπαίτιο του ατυχήματος ουσιώδες ασφαλιστικό βάρος, όπως εκείνο στην ένδικη διαφορά της μη οδήγησης του αυτοκινήτου υπό την επήρεια οινοπνεύματος και διότι εξ άλλου δεν προσδιορίζει τον τρόπο και χρόνο κατάρτισης της ως ανωτέρω σύμβασης πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι.

Επειδή, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ.1 εδ.α του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται και αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου. Ο κανόνας παραβιάζεται και με εσφαλμένη εφαρμογή η οποία εκδηλώνεται καιόταν δεν εφαρμόζεται κανόνας, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του. Την ίδια αναιρετική πλημμέλεια δημιουργεί και η παραβίαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας, εφ'όσον αυτά αφορούν την ερμηνεία κανόνων δικαίου ή την υπαγωγή των πραγματικών γεγονότων σ'αυτούς, όχι δε και όταν αυτά χρησιμοποιούνται για να στηρίξουν έμμεση απόδειξη ή για την εκτίμηση των προσκομισθέντων αποδεικτικών μέσων.

Ως διδάγματα κοινής πείρας θεωρούνται οι ορισμοί και οι αφηρημένες υποθετικές κρίσεις που αντλούνται από την παρατήρηση της εμπειρικής πραγματικότητας με τη βοήθεια των φυσικών επιστημών και χρησιμοποιούνται από το δικαστήριο για την εξειδίκευση των αόριστων νομικών εννοιών. Στην προκειμένη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια κατά ένα μέρος από τον αριθμό 1 εδ.

β του άρθρου 559 ΚΠολΔ διότι το Εφετείο, προκειμένου να καταλήξει στο αποδεικτικό πόρισμα περί της κατάρτισης σύμβασης σωρευτικής αναδοχής χρέους με την κατάθεση από τον οδηγό του ζημιογόνου οχήματος της βεβαίωσης ασφαλίσεως αυτού, και την έγερση της κύριας αγωγής κατά της αναιρεσείουσας ασφαλιστικής εταιρίας παρέλειψε να χρησιμοποιήσει τα διδάγματα της κοινής πείρας ότι δεν νοείται οικειοθελής εκ μέρους του ασφαλιστή ανάληψη του ασφαλιστικού κινδύνου, που έχει ήδη επέλθει, όταν ο ασφαλισμένος έχει ήδη παραβιάσει ουσιώδη όρο της συμβάσεως ασφαλίσεως βάσει του οποίου εξαιρείται από την ασφαλιστική κάλυψη ο συγκεκριμένος κίνδυνος (όπως στην περίπτωση οδήγησης οχήματος υπό την επήρεια οινοπνεύματος).

Ο αναιρετικός αυτός λόγος κατά το μέρος του αυτό πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος διότι η επικαλούμενη πλημμέλεια αναφέρεται στην εκτίμηση των αποδείξεων και όχι στην ερμηνεία κανόνα δικαίου ή στην υπαγωγή σ'αυτόν πραγματικών περιστατικών.

Επειδή από τις διατάξεις των άρθρων 10 του Ν.ΓΠΝ/1911, 297, 298, 299, 330 εδ. β, 914 και 932 του ΑΚ προκύπτει ότι σε περίπτωση συγκρούσεως μεταξύ δύο ή περισσοτέρων αυτοκινήτων η ευθύνη προς αποζημίωση προϋποθέτει συμπεριφορά παράνομη και υπαίτια, επέλευση ζημίας και ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της συμπεριφοράς του οδηγού και της ζημίας.

Μορφή υπαιτιότητας είναι και η αμέλεια, η οποία υπάρχει, όταν δεν καταβάλλεται η επιμέλεια, που απαιτείται στις συναλλαγές, δηλαδή αυτή που, αν είχε καταβληθεί, με μέτρο τη συμπεριφορά του μέσου συνετού και επιμελούς οδηγού αυτοκινήτου θα καθιστούσε δυνατή την αποτροπή της συγκρούσεως. Αιτιώδης σύνδεσμος υπάρχει, όταν η παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά του οδηγού ήταν, σύμφωνα με τα διδάγματα της κοινής πείρας, ικανή, κατά τη συνηθισμένη και κανονική πορεία των πραγμάτων, να επιφέρει τη ζημία και την επέφερε στη συγκεκριμένη περίπτωση.

Η παράβαση των διατάξεων του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας (ΚΟΚ) δεν θεμελιώνει αυτή καθ' αυτή υπαιτιότητα στην επέλευση αυτοκινητικού ατυχήματος, αποτελεί όμως στοιχείο, η στάθμιση του οποίου από το δικαστήριο της ουσίας θα κριθεί σε σχέση με την ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της συγκεκριμένης παραβάσεως και του ζημιογόνου αποτελέσματος.

Εξάλλoυ, οι ανωτέρω έννοιες της υπαιτιότητας και του αιτιώδους συνδέσμου είναι νομικές κι επομένως η κρίση του δικαστηρίου της ουσίας ως προς τη συνδρομή ή όχι υπαιτιότητας του εμπλακέντος σε σύγκρουση οχημάτων οδηγού και του αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της συμπεριφοράς του και του ζημιογόνου αποτελέσματος υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου κατά τις διατάξεις του άρθρου 559 αρ.1 εδα και 19 του ΚΠολΔ για ευθεία και εκ πλαγίου παράβαση κανόνων ουσιαστικού δικαίου.

Εξ' άλλου, κατά την έννοια του άρθρου 559 αρ.19 του ΚΠολΔ, η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση, όταν στις αιτιολογίες της που συνιστούν την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, δεν αναφέρονται διόλου ή αναφέρονται ανεπαρκώς ή αντιφατικώς τα πραγματικά περιστατικά στα οποία το δικαστήριο στήριξε την κρίση του επί ζητήματος με ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης και έτσι δεν μπορεί να ελεγχθεί αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συνέτρεχαν οι όροι του κανόνα ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόστηκε ή δεν συνέτρεχαν οι όροι εκείνου που δεν εφαρμόστηκε.

Αντιθέτως, η απόφαση δεν στερείται από νόμιμη βάση, όταν οι ανωτέρω ελλείψεις αφορούν στα νομικά ή πραγματικά επιχειρήματα των διαδίκων ή του δικαστηρίου ή ανάγονται στην αναιρετικώς ανέλεγκτη εκτίμηση των αποδείξεων (άρθρ. 561 παρ.1 ΚΠολΔ) και ειδικότερα στην ανάλυση και αιτιολόγηση του αποδεικτού πορίσματος, αρκεί τούτο να εκτίθεται στην απόφαση σαφώς.

Αντιφατικότητα των αιτιολογιών η οποία ιδρύει τον από τη διάταξη του άρθρου 559 αρ.19 ΚΠολΔ, προβλεπόμενο λόγο αναίρεσης υπάρχει, όταν σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, εξαιτίας αυτής, δεν προκύπτει ποια πραγματικά περιστατικά δέχθηκε το δικαστήριο για να στηρίξει το διατακτικό, ώστε να μπορεί να ελεγχθεί αν σωστά εφάρμοσε το νόμο.

Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο, δέχθηκε ανελέγκτως με την προσβαλλόμενη απόφασή του και τ' ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Στις 12.4.2003 και περί ώρα 22.55', ο ενάγων, επιχειρούσε πεζός να διασχίσει κάθετα το διπλής κατευθύνσεως οδόστρωμα πλάτους 11,80 μέτρων της οδού Καρόλου στο κέντρο των Αθηνών. Τη στιγμή κατά την οποία, αφού είχε διασχίσει το ρεύμα προς την πλατεία Καραϊσκάκη και βρισκόταν επί της διπλής διαχωριστικής γραμμής που υπάρχει μεταξύ των δύο ρευμάτων πορείας της άνω οδού, δέχθηκε χτύπημα από τον πρώτο εναγόμενο, o οποίος, οδηγώντας την υπ' αριθμ.

κυκλοφορίας ... δίκυκλη μοτοσυκλέτα, που ήταν ασφαλισμένη για την προς τρίτους ευθύνη, στη δεύτερη εναγόμενη ασφαλιστική εταιρεία και ενώ τελούσε υπό την επίδραση οινοπνεύματος, κινείτο στην ίδια οδό με κατεύθυνση από πλατεία Καραϊσκάκη προς την οδό Μάρνη. Ειδικότερα δε, κτύπησε τον ενάγοντα με τον εμπρόσθιο, από αριστερά προφυλακτήρα της δίκυκλης μοτοσυκλέτας, με αποτέλεσμα να τον παρασύρει και ο ενάγων να πέσει στο οδόστρωμα και να τραυματισθεί.

Τα παραπάνω προκύπτουν με σαφήνεια από τα προσκομιζόμενα αποδεικτικά μέσα, ιδίως δε από το περιεχόμενο της έκθεσης αυτοψίας και το σχεδιάγραμμα του τόπου του ατυχήματος και από όσα ρητώς κατέθεσαν προανακριτικώς ο οδηγός της ζημιογόνου μοτοσυκλέτας και ο μάρτυρας Η. Λ., ενώπιον του οποίου έλαβε χώρα το ένδικο ατύχημα, ο οποίος την παραπάνω ώρα, οδηγούσε την υπ' αριθμ.

κυκλοφορίας ... δίκυκλη μοτοσυκλέτα του και κινείτο στην ίδια οδό, με κατεύθυνση προς την πλατεία Καραϊσκάκη. Ο τελευταίος στις 12.4.2003, κατέθεσε προανακριτικά τα εξής: "....Φθάνοντας στο ύψος του οικ. αριθμού 4, είδα έναν άνδρα πεζό να στέκεται πάνω στη διπλή διαχωριστική γραμμή. Από την άλλη κατεύθυνση, δηλαδή επί της οδού Καρόλου με κατεύθυνση από πλ.

Καραϊσκάκη προς πλ. Βάθη, κινείτο ένα ΙΧΕ αυτοκίνητο στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας και πίσω από αυτό κινείτο μία δίκυκλη μοτοσυκλέτα με την ίδια πορεία. Η δίκλυκλη μοτοσυκλέτα κινείτο πάνω στη διπλή διαχωριστική γραμμή. Η δίκυκλη μοτοσυκλέτα, φθάνοντας τον πεζό άνδρα δεν άλλαξε πορεία, με αποτέλεσμα να τον παρασύρει και να τον τραυματίσει πολύ σοβαρά.

Η δίκυκλη μοτοσυκλέτα έπεσε και σύρθηκε στο οδόστρωμα και αναγκάστηκα να κάνω ελιγμό για να την αποφύγω....". Ο πρώτος εναγόμενος, εξεταζόμενος προανακριτικά τόσο στις 13.4.2003 όσο και στις 9.6.2003, κατέθεσε τα εξής : "...Στο ύψος του ΟΣΕ και ενώ κινούμαι δίπλα από τη διπλή διαχωριστική γραμμή, ξαφνικά βλέπω μπροστά μου έναν πεζό να στέκεται επάνω σε αυτήν.

Τον είδα στο ένα μέτρο και προσπάθησα με έναν ελιγμό προς τα δεξιά να τον αποφύγω. Στο σημείο εκείνο δεν υπάρχουν διαβάσεις πεζών....". Περαιτέρω, σε έλεγχο που υποβλήθηκε ο πρώτος εναγόμενος με τη μέθοδο της αιμοληψίας, διαπιστώθηκε ότι η περιεκτικότητα του αίματος του σε οινόπνευμα ανερχόταν σε ποσοστό 2,02%ο.

Υπό τα εκτιθέμενα αυτά περιστατικά, το ένδικο ατύχημα οφείλεται σε αποκλειστική υπαιτιότητα του πρώτου εναγομένου, η οποία συνίσταται στο ότι αυτός, έχοντας καταναλώσει σημαντική ποσότητα οινοπνεύματος, δεν οδηγούσε με σύνεση και διαρκώς τεταμένη την προσοχή του, ως μέσος συνετός οδηγός, δεν ασκούσε διαρκώς τον έλεγχο και την εποπτεία της δίκυκλης μοτοσυκλέτας που οδηγούσε, ώστε να είναι σε θέση κάθε στιγμή να εκτελέσει τους απαιτούμενους χειρισμούς προς αποφυγή ατυχήματος, λαμβάνοντας συνεχώς υπόψη τις επικρατούσες συνθήκες, ώστε να είναι σε θέση να διακόψει ασφαλώς την πορεία του μπροστά από κάθε εμπόδιο που μπορεί να προβλεφθεί και το οποίο βρίσκεται στο ορατό από αυτόν μπροστινό τμήμα της οδού Καρόλου, επιπλέον δε δεν οδηγούσε τη δίκυκλη μοτοσυκλέτα στο μέσον της λωρίδας κυκλοφορίας της οδού που κινείτο, με αποτέλεσμα, αν και δεν περιοριζόταν ορατότητα του και η κυκλοφορία οχημάτων στο ρεύμα που ο ίδιος κινείτο, ήταν κανονική (βλ.

έκθεση αυτοψίας, του αστυνομικού οργάνου που έφθασε στον τόπο του ατυχήματος 10 λεπτά μετά από αυτό), να μην αντιληφθεί εγκαίρως τον πεζό, ο οποίος διέσχιζε καθέτως το οδόστρωμα του ως άνω ρεύματος κυκλοφορίας και βρισκόταν, όπως προαναφέρθηκε, ακίνητος, ακριβώς στη διπλή διαχωριστική γραμμή, από αριστερά προς τα δεξιά σε σχέση με την πορεία του εναγομένου, να τον κτυπήσει με το εμπρόσθιο αριστερό τμήμα της δίκυκλης μοτοσυκλέτας και να τον τραυματίσει σοβαρά όπως αναφέρεται παρακάτω (αρθρ. 5 παρ.2, 3α, 8 α, 12 παρ.1, 16 παρ.3, 19 παρ.1 και 2, 42 παρ.1 του ΚΟΚ).

Στοιχεία που να θεμελιώνουν οποιαδήποτε υπαιτιότητα στην πρόκληση του ενδίκου ατυχήματος εκ μέρους του ενάγοντος δεν αποδείχθηκαν. Αντίθετα αποδείχθηκε ότι αυτός, δεδομένου ότι δεν υπάρχουν πλησίον του ταμείου διαβάσεις πεζών (βλ. έκθεση αυτοψίας), στεκόταν επάνω στη διπλή διαχωριστική γραμμή, αναμένοντας να ελευθερωθεί το ρεύμα της οδού Καρόλου προς την πλ.

Καραϊσκάκη και να το διασχίσει για να περάσει απέναντι, και εκείνη τη στιγμή τον παρέσυρε η δίκυκλη μοτοσυκλέτα που οδηγούσε ο πρώτος εναγόμενος, με τα προδιαληφθέντα αποτελέσματα, όπως δέχθηκε και το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο με την εκκαλούμενη απόφαση του και απέρριψε ως κατ'

ουσίαν αβάσιμη την ένσταση συνυπαιτιότητας του ενάγοντος που πρόβαλαν πρωτοδίκως οι εναγόμενοι, όσα δε αντίθετα υποστηρίζονται με τους πρώτο, τρίτο και τέταρτο λόγους της εφέσεως του πρώτου εναγομένου, το δεύτερο λόγο και τον πρόσθετο με τις προτάσεις, λόγο της εφέσεως της δεύτερης εναγομένης, είναι αβάσιμα και απορριπτέα.

Με βάση τις παραδοχές αυτές, το Εφετείο με πλήρεις, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες που επιτρέπουν τον αναιρετικό έλεγχο της ορθής ή μη εφαρμογής των αναφερόμενων στη μείζονα σκέψη κανόνων ουσιαστικού δικαίου, δέχθηκε αποκλειστική υπαιτιότητα περί την πρόκληση του ένδικου ατυχήματος του οδηγού της ...

δίκυκλης μοτοσικλέτας και απέρριψε την προβληθείσα πρωτοδίκως και στην κατ'έφεση δίκη ένσταση συνυπαιτιότητας και του πεζού περί την πρόκλησή του από την αναιρεσείουσα ασφαλιστική εταιρία. Ειδικότερα στην απόφαση: 1) Καθορίζοντας σαφώς τα χαρακτηριστικά της οδού στο σημείο του ατυχήματος καθώς και οι επικρατούσες συνθήκες (οδός με εύρος οδοστρώματος 11,80 μ.

με διπλή διαχωριστική γραμμή, της οποίας η ορατότης δεν περιοριζόταν νύκτα), 2) Αναφέρεται σαφώς η αμελής συμπεριφορά του οδηγού της ... δίκυκλης μοτοσυκλέτας ο οποίος δεν ασκούσε τον έλεγχο και την εποπτεία του οχήματός του ώστε να δύναται ανά πάσα στιγμή να εκτελεί τους απαιτούμενους χειρισμούς με αποτέλεσμα αν και δεν περιοριζόταν η ορατότης και η κυκλοφορία των οχημάτων ήταν κανονική να μην αντιληφθεί έγκαιρα τον πεζό, ο οποίος, αφού διέσχισε καθέτως το οδόστρωμα του ρεύματος πορεία της οδού Μάρνη μα κατεύθυνση προς πλατεία Καραϊσκάκη, ευρίσκετο ακίνητος στη διπλή διαχωριστική γραμμή των δύο ρευμάτων πορείας της παραπάνω οδού.

Ο τρίτος επομένως λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως με τον οποίο προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, διότι με ανεπαρκείς αιτιολογίες δέχθηκε αποκλειστική υπαιτιότητα του οδηγού της ... δίκυκλης μοτοσυκλέτας περί την πρόκληση του ένδικου ατυχήματος διότι δεν προσδιορίζει 1) αν η οδός στο σημείο που έλαβε χώρα το ένδικο ατύχημα είναι ευθεία 2) αν ο οδηγός του ζημιογόνου οχήματος αντιλήφθηκε κινούμενο επί του οδοστρώματος της παραπάνω οδού, τον πεζό και από ποία απόσταση 3) αν ο πεζός αντιλήφθηκε κινούμενο επί του οδοστρώματος της παραπάνω οδού το ζημιογόνο όχημα και από πόση απόσταση και 4) ποια η ταχύτητα του ζημιογόνου οχήματος, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος διότι οι προσβαλλόμενες αιτιάσεις αφορούν την αναιρετικά ανέλεγκτη εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα, την ανάλυση και αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος το οποίο εκτίθεται σαφώς στην απόφαση.

Επειδή, με βάση τα προεκτιθέμενα, πρέπει να απορριφθεί η από 22.2.2013 αίτηση αναιρέσεως της 5878/2012 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών να διαταχθεί η εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο (άρθρ. 12 παρ.2 Ν.4055/2012) και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα, ως ηττηθείσα, στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσίβλητου (άρθρ.176, 183 ΚΠολΔ), όπως στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 22.2.2013 αίτηση αναιρέσεως της 5878/2012 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου (13380082/25-2-2013 διπλ.εισπράξεως) στο Δημόσιο Ταμείο και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου που ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 30 Οκτωβρίου 2013.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 13 Νοεμβρίου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ