2016/2007 · 2016/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2016 / 2007 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 2016/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B1΄ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αναστάσιο - Φιλητά Περίδη, Αντιπρόεδρο, Μάριο - Φώτιο Χατζηπανταζή, Ειρήνη Αθανασίου, Αλέξανδρο Νικάκη και Βαρβάρα Κριτσωτάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 2 Οκτωβρίου 2007, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: χ1, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Λεωνίδα Πανούση, βάσει δηλώσεως του άρθρου 242 § 2 Κ.Πολ.Δ. Του αναιρεσιβλήτου: Νοσοκομείου Αφροδισίων και Δερματικών Νόσων Αθήνας "ΑΝΔΡΕΑΣ ΣΥΓΓΡΟΣ" (Ν.Π.Δ.Δ.), που εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ζαχαρία Σεληνιωτάκη, ο οποίος δεν κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 19-11-1998 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1559/2000 του ίδιου Δικαστηρίου και 7129/2001 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 1-9-2003 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Μάριος - Φώτιος Χατζηπανταζής, διάβασε την από 8-2-2007 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του Δικαστηρίου αυτού Αρεοπαγίτη Χρήστου Αλεξόπουλου, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, τα στοιχεία, που απαιτούνται κατά το άρθρο 216 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ. για να είναι ορισμένη η αγωγή, η οποία έχει ως αίτημα την καταβολή δεδουλευμένων μισθών ή άλλων παροχών, που οφείλονται από την έγκυρη σύμβαση εργασίας σύμφωνα με το άρθρο 648 Α.Κ. και τις ισχύουσες εκάστοτε κανονιστικές διατάξεις των συλλογικών συμβάσεων εργασίας ή διαιτητικών αποφάσεων, είναι ο χρόνος της καταρτίσεως της συμβάσεως, ο συμφωνηθείς ή νόμιμος μισθός, το είδος της παρασχεθείσης εργασίας, οι όροι της παροχής και ο χρόνος, για τον οποίο οφείλονται. Περαιτέρω, με την υπ΄ αριθ. 42/1981 απόφαση του ΔΔΔΔ Πειραιώς, που κηρύχθηκε υποχρεωτική με την υπ΄ αριθ. 18749/1981 απόφαση του Υπουργού Εργασίας, ρυθμίσθηκαν οι όροι αμοιβής και εργασίας του απασχολουμένου με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου προσωπικού των νοσηλευτικών ιδρυμάτων, νοσοκομείων κλπ του Δημοσίου, ΝΠΔΔ και ΟΤΑ και με τον όρο 28 αυτής ορίσθηκε ότι οι καθαρίστριες και καθαριστές λαμβάνουν το εκάστοτε ισχύον κατώτατο όριο ημερομισθίου (ημερομίσθιο ασφαλείας) του εργατοτεχνίτη - εργατοτεχνίτριας και για εξάωρη απασχόληση, αυξομειούμενο αναλόγως, ενώ με τον όρο 12 της υπ΄ αριθ. 74/1982 αποφάσεως του ΔΔΔΔ Αθηνών περί των όρων αμοιβής και εργασίας του ίδιου ως άνω προσωπικού, που κηρύχθηκε εκτελεστή με την υπ΄ αριθ. 17663/1982 απόφαση του Υπουργού Εργασίας, προβλέπεται ότι το κατώτατο όριο βασικού μηνιαίου μισθού ή ημερομισθίου του προσωπικού αυτού δεν μπορεί να είναι μικρότερο από το κατώτατο όριο του βασικού μηνιαίου μισθού η ημερομισθίου της εθνικής γενικής συλλογικής συμβάσεως εργασίας (υπ΄ αριθ. 1/1982 απόφαση του ΔΔΔΔ Αθηνών). Το νομικό καθεστώς των ως άνω ΔΑ μετέβαλε η από 22-12-1988 ΕΣΣΕ, η οποία κηρύχθηκε υποχρεωτική με την υπ΄ αριθ. 17853/1989 απόφαση του Υπουργού Εργασίας και ίσχυσε από 1-7-1988. Με την ΕΣΣΕ αυτή επεκτάθηκαν στο σύνολό τους οι διατάξεις του Ν. 1505/1984 περί του μισθολογίου του προσωπικού της δημόσιας διοικήσεως, όπως συμπληρώθηκαν με το Ν. 1810/1988, στους εργαζόμενους (πλην ιατρών) με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου στα δημόσια νοσοκομεία της Χώρας, οι οποίοι είναι μέλη σωματείων, που ανήκουν στην ΠΟΕΔΗΝ. Με το άρθρο 9 της εν λόγω ΕΣΣΕ ορ5ίσθηκε ότι τυχόν καταβαλλόμενες ανώτερες αποδοχές απ΄ αυτές, που καθορίζονται με τη συλλογική αυτή σύμβαση, διατηρούνται. Τούτο έχει την έννοια της διατηρήσεως του ποσού των καταβαλλομένων μέχρι της μεταβολής του νομικού καθεστώτος ανωτέρων αποδοχών και όχι της εξακολουθήσεως και μετά ταύτα του προϊσχύσαντος νομικού καθεστώτος (Ολ. Α.Π. 10/2002). Στην προκείμενη περίπτωση, από τα προσκομιζόμενα διαδικαστικά έγγραφα προκύπτει ότι η αναιρεσείουσα με την ένδικη από 19-11-1998 αγωγή της ισχυρίσθηκε ότι από τις 24-10-1979 εργάζεται στο αναιρεσίβλητο Νοσοκομείο, ως καθαρίστρια, με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας ορισμένου χρόνου, που στις 10-10-1980 μετατράπηκε σε αορίστου χρόνου, αμειβόμενη με τις καθοριζόμενες από το νόμο, τις ΣΣΕ και τις ΔΑ αποδοχές. Ότι κατά το χρονικό διάστημα από 1-1-1996 έως 30-11-1998 δικαιούταν ως αποδοχές, ενόψει του ότι ήταν έγγαμη και είχε την αναφερόμενη πολυετή υπηρεσία, τα μνημονευόμενα σ΄ αυτή ποσά για κάθε επί μέρους διάστημα και συνολικά το ποσό των 35.333.741 δρχ., τα οποία υπολογίζονται με βάση τις καθοριζόμενες στις από 2-4-1996 και 18-5-1998 ΕΓΣΣΕ, που ίσχυσαν κατά το εν λόγω χρονικό διάστημα, αποδοχές και τα προβλεπόμενα για τους εργαζόμενους στα νοσηλευτικά ιδρύματα επιδόματα και πρόσθετες αμοιβές. Ότι το αναιρεσίβλητο, κατά παράβαση των διατάξεων των ανωτέρω υπ΄ αριθ. 42/1981 και 74/1982 αποφάσεων των ΔΔΔΔ Πειραιώς και Αθηνών αντίστοιχα, κατέβαλε σ΄ αυτή μειωμένες αποδοχές, λόγω μη εφαρμογής των ως άνω ΕΓΣΣΕ και για το λόγο αυτό ζήτησε να της καταβάλει τις αναφερόμενες διαφορές αποδοχών του επιδίκου χρονικού διαστήματος, που ανέρχονται στο συνολικό ποσό των 23.638.317 δρχ., καθώς επίσης τις αναφερόμενες διαφορές της αμοιβής της για την απασχόλησή της κατά τις Κυριακές και τις αργίες του χρονικού διαστήματος από 1-1-1996 έως 31-10-1998, που ανέρχονται στο συνολικό ποσό των 2.780.505 δρχ. και τις αναφερόμενες διαφορές της αμοιβής της για την υπερωριακή απασχόλησή της κατά το αμέσως προηγούμενο χρονικό διάστημα, που ανέρχονται στο συνολικό ποσό των 9.599.637 δρχ.. Το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του απέρριψε την ένδικη αγωγή, ως αόριστη με την αιτιολογία ότι, μολονότι έχει ως αντικείμενο τη διεκδίκηση μισθολογικών διαφορών, που προέκυψαν από την εφαρμογή του νέου μισθολογίου με την έναρξη ισχύος της από 22-12-1988 ΕΣΣΕ, δεν εκτίθενται στο δικόγραφο αυτής οι αποδοχές της αναιρεσείουσας πριν και μετά την εφαρμογή του νέου μισθολογίου, καθώς επίσης εκείνες του επιδίκου χρονικού διαστήματος και το ύψος της διαφοράς. Η αγωγή με το ως άνω περιεχόμενο, ανεξαρτήτως του νόμω βασίμου ή μη αυτής, ήταν ορισμένη, καθόσον διαλαμβάνει όλα τα, κατά το άρθρο 216 παρ. 1 ΚΠολΔ, αναγκαία για την πληρότητα του δικογράφου της στοιχεία, ήτοι τα γεγονότα που απαιτούνται για τη θεμελίωση των διωκομένων ως άνω αξιώσεων και ειδικότερα, το μισθό, τον οποίο η αναιρεσείουσα, κατά την άποψή της, είχε δικαίωμα να λάβει για κάθε επί μέρους χρονικό διάστημα, σύμφωνα με το προϊσχύσαν της από 22-12-1988 ΕΣΣΕ της ΠΟΕΔΗΝ μισθολογικό καθεστώς, υπολογίζοντάς τον με βάση τις ισχύουσες κατά τον επίδικο χρόνο ως άνω από 2-4-1996 και 18-5-1998 ΕΓΣΣΕ, καθώς επίσης τις καταβληθείσες σ΄ αυτή κατά το εν λόγω χρονικό διάστημα αποδοχές και την προκύπτουσα μεταξύ αυτών διαφορά.

Συνεπώς, το Εφετείο παρά το νόμο κήρυξε απαράδεκτο και ο δεύτερος, κατά το δεύτερο μέρος του, λόγος της αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθ. 14 Κ.Πολ.Δ. είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση, σύμφωνα με το άρθρο 580 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ., προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτηθεί από άλλους Δικαστές.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

-ΑΝΑΙΡΕΙ την υπ΄ αριθ. 7129/2001 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.-

-ΠΑΡΑΠΕΜΠΕΙ την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτηθεί από άλλους Δικαστές.-

-ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ το αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων πεντακοσίων (1.500) ευρώ.-

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 16 Οκτωβρίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 21 Νοεμβρίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ