2015/2019 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2015 / 2019 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 2015/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' Ποινικό Τμήμα - Σε Συμβούλιο

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αβροκόμη Θούα, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αρτεμισία Παναγιώτου, Γεώργιο Αναστασάκο, Ευφροσύνη Καλογεράτου - Ευαγγέλου και Αλεξάνδρα Σιούτη - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασιλείου Παππαδά, (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χαράλαμπου Αθανασίου.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 19 Νοεμβρίου 2019, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου V. L. του I., κρατουμένου Καταστήματος Κράτησης Άμφισσας, που δεν παρέστη στο συμβούλιο, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 69/2018 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Δωδεκανήσου.

Το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Δωδεκανήσου, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος, ζητάει την αναίρεση της αποφάσεως αυτής για τους λόγους που αναφέρονται στην από 19 Μαρτίου 2018 αίτησή του, που καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με αριθμό 1199/2019.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Βασίλειο Παππαδάς, εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Μπρακουμάτσου, με αριθμό πρωτ. 178/23.9.2019 στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:

"Εισάγω κατ' άρθρ. 476 παρ 11 ΚΠΔ την από 19-3-2018 αίτηση αναιρέσεως του L.V. του I. κατοίκου ... και κρατουμένου στο Γ.Κ.Κ Άμφισσας, κατά της υπ' αριθμ. 69/14-3-2018 αποφάσεως Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Δωδεκανήσου, με την οποία καταδικάσθηκε σε συνολική ποινή κάθειρξης 54 ετών - εκτιτέα 25 έτη και συνολική χρηματική ποινή 58000 ευρώ για μεταφορά υπηκόων Τρίτων Χωρών που δεν έχουν δικαίωμα εισόδου στο Ελληνικό έδαφος και εκθέτω τα ακόλουθα:

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ. 2, 474 παρ.2, 476 παρ.1, και 510 ΚΠΔ προκύπτει ότι για το κύρος και, ακολούθως, το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως κατά αποφάσεως, πρέπει στη δήλωση ασκήσεώς της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται. Αν δεν περιέχεται σ' αυτήν ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος, από τους αναφερομένους περιοριστικά στο άρθρο 510 ΚΠΔ, με μνεία των περιστατικών που θεμελιώνουν την επικαλούμενη πλημμέλεια η αίτηση είναι απαράδεκτη και ως τέτοια απορρίπτεται (άρθρο 512 Κ.Π.Δ).

Εξάλλου "το δικαίωμα στο δικαστήριο", που εγγυάται η διάταξη του άρθρου 6 παρ. 1 εδ. α της ΕΣΔΑ, έκφανση του οποίου αποτελεί το δικαίωμα προσβάσεως στο δικαστήριο, δεν είναι απόλυτο, αλλά μπορεί να υπόκειται σε νομοθετικούς περιορισμούς, ιδίως όσον αφορά τις προϋποθέσεις του παραδεκτού ενός ενδίκου μέσου, αρκεί οι περιορισμοί αυτοί να μην περιορίζουν ουσιωδώς το δικαίωμα προσφυγής στο δικαστήριο, ώστε να προσβάλλεται η ιδία η ουσία του δικαιώματος αυτού και, έτσι, στην έκθεση με την οποία ασκείται το ένδικο μέσο της αναίρεσης κατά καταδικαστικής αποφάσεως, θα πρέπει να περιέχεται αναγκαίως ένας ορισμένος λόγος αναιρέσεως.

Στην προκειμένη περίπτωση, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, που ασκήθηκε προ πάσης καταχωρήσεως, στρέφεται κατά της με αριθ.69/2018 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Δωδεκανήσου, ως δευτεροβαθμίου δικαστηρίου, με την οποία ο αιτών κηρύχθηκε ένοχος για μεταφορά στην Ελλάδα υπηκόων τρίτων Χωρών που δεν έχουν δικαίωμα εισόδου και του επιβλήθηκε συνολική ποινή κάθειρξης 54 ετών κλπ , εκτιτέα 25 έτη .

Ο αιτών δεν αναφέρει λόγους από τους προβλεπόμενους στο άρθρο 510 ΚΠΔ.

Συνεπώς η ανωτέρω αίτηση είναι απαράδεκτη και πρέπει να απορριφθεί.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Προτείνω: Να απορριφθεί η από 19-3-2018 αίτηση αναίρεσης του L.V. του I. κατοίκου ... και κρατουμένου στο Γ.Κ.Κ Άμφισσας, κατά της υπ' αριθμ. 69/14-3-2018 αποφάσεως Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Δωδεκανήσου και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα σε βάρος του αναιρεσείοντος."

Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Μπρακουμάτσου.

Αφού άκουσε

τον Αντεισαγγελέα που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, επίσης αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ. 2, 474 παρ. 1 και 2, 476 παρ. 1 και 2 και 510 του ΚΠΔ προκύπτει ότι, για να είναι παραδεκτή η αίτηση αναίρεσης πρέπει στη δήλωση άσκησής της να περιέχεται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, ένας τουλάχιστον από τους λόγους αναίρεσης που αναφέρονται περιοριστικά στο άρθρο 510 παρ. 1 ΚΠΔ, χωρίς να αρκεί η επανάληψη του κειμένου της διάταξης που προβλέπει κάποιον από τους λόγους αναίρεσης, αν δεν παρατίθενται τα περιστατικά που θεμελιώνουν την προβαλλόμενη αιτίαση και δεν προσδιορίζεται η επικαλούμενη νομική πλημμέλεια. Διαφορετικά η αίτηση αναίρεσης απορρίπτεται ως απαράδεκτη και ο αναιρεσείων καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα.

Στην προκειμένη περίπτωση με την υπ' αριθμόν 69/14-3-2018 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Δωδεκανήσου, που δίκασε ως δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, ο αναιρεσείων V. L. του I. κάτοικος ... και ήδη κρατούμενος στο Κατάστημα Κράτηση Άμφισσας, κηρύχθηκε ένοχος για την πράξη μεταφοράς στην Ελλάδα υπηκόων τρίτων χωρών που δεν είχαν δικαίωμα εισόδου στη χώρα, από κοινού κατά συρροή και για κερδοσκοπία, σε συνολική ποινή κάθειρξης 54 ετών και συνολική χρηματική ποινή 58.000 ευρώ.

Κατά της ως άνω υπ' αριθμ. 64/14-3-2018 απόφασης του δευτεροβαθμίου Δικαστηρίου ο τελευταίος άσκησε, με δήλωσή του ενώπιον του Διευθυντή του Καταστήματος Κράτησης Άμφισσας, στο οποίο κρατείται, την από 19-3-2018 (αριθμ. Πρωτ. 12/19-3-2018) αίτηση αναίρεσης στην οποία αναγράφεται επί λέξει: "ότι κάνει αναίρεση ενώπιον του Αρείου Πάγου κατά της υπ' αριθμ. 64/14-3-2018 απόφασης του τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Δωδεκανήσου, με την οποία του επιβλήθηκε συνολική ποινή κάθειρξης 54 ετών-εκτιτέα 25 έτη- και συνολική χρηματική ποινή 58.000 ευρώ για μεταφορά υπηκόων τρίτων χωρών που δεν έχουν δικαίωμα εισόδου στο ελληνικό έδαφος και θέλει να γίνει δεκτή η παρούσα αναίρεση", χωρίς οποιαδήποτε αναφορά σε κάποιον από τους αναφερόμενους στο άρθρο 510 παρ. 1 του ΚΠΔ λόγους αναίρεσης και χωρίς να διαλαμβάνονται περιστατικά, τα οποία να μπορούν να ενταχθούν και να συγκροτήσουν κάποιον από τους λόγους αυτούς, ούτε προβάλλονται συγκεκριμένες αιτιάσεις κατά της προσβαλλομένης απόφασης έστω και με απλή επανάληψη του κειμένου της οικείας νομικής διάταξης.

Συνεπώς, με το παραπάνω περιεχόμενο η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης για τη συζήτηση της οποίας ειδοποιήθηκε, σύμφωνα με το άρθρο 476 παρ. 1 του ΚΠΔ, ο αναιρεσείων (βλ. το από 9-10-2019 αποδεικτικό επιδόσεως της γραμματέα του Αρείου Πάγου Α. Β.), είναι αόριστη, σύμφωνα με τα αναφερόμενα στη μείζονα σκέψη και πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (αρθρα 476 παρ. 1 και 578 ΚΠΔ) κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την υπ' αριθμ. 12/19-3-2018 αίτηση του V. L. του I., κατοίκου ... και ήδη κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης 'Αμφισσας, κατά της υπ' αριθμ. 69/14-3-2018 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου κακουργημάτων Δωδεκανήσου.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται στο ποσό των διακοσίων πενήντα (250) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 10 Δεκεμβρίου 2018.

ΕΚΔΟΘΗΚΕ στην Αθήνα στις 19 Δεκεμβρίου 2019.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ